Bloedarmoede in 125cc en
zijspanklasse.
Op
het nog steeds braakliggend industriegebied in Noordoost Groningen
werden onder ideale
weersomstandigheden de eerste
kampioenschappunten verdeeld. Het aantal deelnemers in de 125cc en zijspanklasse was van dien aard dat de punten net zo eenvoudig
tijdens een partijtje dobbelen hadden kunnen worden verdeeld.
Daartegenover stonden spannende wedstrijden in de 250cc en 500cc
klasse. Ook de standaardrace was alleszins het aanschouwen waard.
Ziet hoe er van de acht starters
ternauwernood drie de finish halen, is het duidelijk dat de 125cc
klasse in Nederland nagenoeg dood is," waarmee Ton Spek de race
in de 125cc klasse en zijn heroptreden op een juiste manier
analyseerde.
Geen vervolg
De met veel tamtam naar voren geschoven
Wilco Zeelenberg knokt momenteel samen met zijn vader tegen de
elementen om definitief in de 80cc klasse door te stoten. "Ik
ben uit de cross gerukt, waarin ik samen reed met Strijbos en Van de
Berk. Van die stap heb ik geen spijt, maar als je ziet hoe die jongens
worden begeleid en gesteund, dan is het in de racerij maar droevig
gesteld," aldus Zeelenberg. "Ik vraag mij af waar het
vervolg
blijft. In eerste instantie werden wij volop gesteund en van
de beste adviezen voorzien. Nu ben je zover dat je EK's en GP's mag
rijden en dan houdt plotseling alles op. Wij komen knowhow tekort om
de aansluiting te vinden, vooral op het technische vlak. Zonder steun
en begeleiding is het vechten tegen de bierkaai en gaat er veel geld
en tijd verloren," luidt het sombere betoog van de zojuist uit
militaire dienst ontslagen Wilco Zeelenberg. In de twee verreden
manches finishte hij respectievelijk als vierde en derde. Bert Smit
won op overtuigende wijze de beide manches in de 80cc klasse.
Hoe vergaat het de Yamaha RD 350
kampioen in de best bezette klasse van de motorsport? Voor een
antwoord op deze vraag spraken wij met Patrick van de Goorbergh. "De overstap
verloopt
boven verwachting. Ik had eigenlijk veel meer concurrentie verwacht.
Met name in de eerste ronde zijn er
maar een drietal coureurs die echt meteen hard gaan. Bovendien zijn er
maar weinig rijders die tijdens de race kunnen versnellen. Helemaal
vlekkeloos gaat het natuurlijk nog niet. Ik worstel bijvoorbeeld nog
met de zitpositie. Op een RD zit je, terwijl je op een TZ eigenlijk
ligt. Dan weer heb ik mijn been zus, dan weer zo. Het gaat nog lang
niet vloeiend. Ook het remmen levert nog de nodige problemen op. Ik
heb steeds de neiging om,
zoals met een RD heel abrupt te remmen, maar dan sta je met een 250cc
machine meteen op het voorwiel. Toch verwacht ik deze problemen op
korte termijn onder de knie te hebben en bij de eerste vijf te kunnen
eindigen."
In de beginfase van de race had Van de Goorbergh inderdaad
uitzicht op minimaal een vijfde plaats. Machinepech was er de oorzaak
van dat hij niet kon worden afgevlagd. De race was een uiterst spannende aangelegenheid. Andre Stamsnijder
reed na een bliksemstart tot aan de laatste ronde aan de leiding.
Meter voor meter had Cees Doorakkers, met Gerard van der Wal in zijn
slipstream, het verschil op Stamsnijder goed gemaakt. "In de
laatste ronde raakte Andre bij het passeren van achterblijvers naast de baan, waardoor
ik hem gemakkelijk kon passeren. Normaal gesproken had ik hem in de
laatste ronde niet
zomaar te pakken gekregen," aldus Cees Doorakkers, de winnaar van
het maximale aantal kampioenschappunten. Daarmee was het leed nog
niet geleden voor Stamsnijder. Ook Gerard van der Wal wist hem nog
te passeren. Spectaculair was het optreden van Mar Schouten. Hij
verremde zich in de tweede ronde en moest vervolgens het gehele
deelnemersveld aan zich voorbij laten gaan. Daarop startte hij een spectaculaire
inhaalrace en werd uiteindelijk toch nog als vierde
afgevlagd.
 |
|
Andre
Stamsnijder
|
Punt als een witte tornado
Na een wat lang uitgevallen
winterslaap
meldde Rob Punt zich voor de eerste maal dit seizoen aan de start in de
halveliter klasse. Op zijn witte Oudbier Honda, voorzien van een totaal nieuw Bakker-frame (twin-tube) had de regerend Nederlands
kampioen onlangs drie uurtjes getest op het circuit van Zandvoort. Deze
voorbereiding bleek ruim voldoende te zijn om het kwartet achtervolgers,
bestaande uit Henk van der Mark, Mile Pajic, Maarten Duyzers en Herwie
Peters, achter zich te houden.