SPANNENDE RACES OP STRATENCIRCUIT MET MOGELIJKHEDEN

Hopelijk wordt de reis naar het uiterste noorden van Groningen voor de Nederlandse wegracecoureurs een jaarlijks terugkerende onderneming. Het 3496 meter lange circuit in de Eemshaven behoort namelijk zondermeer tot de beste stratencircuits in ons land. Met veel variaties, zowaar een hairpin en weinig obstakels heeft het circuit voor rijders en publiek veel te bieden. Met nog enkele aanpassingen, met name de twee spoorwegovergangen en enkele diepe sloten, is deze accommodatie goed te beveiligen en kan er echt geracet worden. De coureurs zagen het Koninginnedag al zitten. Er werd volop strijd geleverd in alle klassen.

De veldslag om de eerste plaats in de 500 cc race was het hoogtepunt van de dag. Een dag eerder had Rob Punt de eerste manche al gewonnen, nadat Mile Pajic in de laatste ronde op kop liggend onderuit was gegaan. Pajic was dus op een sportieve wraak uit. Even kon zijn teamgenoot Henk van der Mark de leiding nemen, maar moest later op een dertigtal meters afstand toezien hoe Pajic en Punt elkaar geen duimbreed toegaven. Op het rechte stuk was de Honda van Pajic aanzienlijk sneller dan Punts Suzuki, maar in de snelle bochten en bij het aanremmen van de haakse hoeken kwam de titelverdediger steeds weer aan de leiding. In de laatste ronde liet Pajic voor de hairpin een halve meter ruimte, waarvan Punt geroutineerd gebruik maakte. Beide vechtjassen hadden na de race maar een conclusie: "Een lekkere race, hard, maar sportief."

De 1000 cc klasse kende een soortgelijke apotheose. Jur Manneveld, op Suzuki, werd fel op zijn huid gezeten door Kawasaki­piloot Peter van Asseldonk. De posities wisselden voortdurend. In de laatste ronde werd Manneveld er uit geremd. "Het was een kwestie van wie remt het laatst en dat was dit keer Peter. Bovendien heb ik het niet zo op stratencircuits, waardoor ik toch met de nodige reserve rond ga", verklaarde Manneveld voor de microfoon.

 Vuurwerk

Doordat Hans Spaan en Theo Timmer, evenals Boet van Dulmen overigens, al naar de Spaanse Grand Prix waren afgereisd, zagen we in de 80 cc race eens andere mannen strijden om de eerste plaatsen. Aanvankelijk ging Paul Rimmelzwaan, die ook al in de eerste manche had gewonnen, aan de leiding. Machinepech stuurde hem echter vroegtijdig naar de kant. De leiding kwam toen in handen van Aad Wijsman, evenals Rimmelzwaan rijdend op een Harmsen. Zich niets aantrekkend van de verbeten strijd achter hem, reed Wijsman strak naar de overwinning. Hans Koopman zorgde voor het nodige vuurwerk. Na een slechte start schoot hij razendsnel door het deelnemersveld naar voren. Uiteindelijk werd de jacht geopend op Bert Smit, die na zijn val in Hengelo de beschikking heeft gekregen over een nieuwe Casal. Koopman kwam duidelijk snelheid te kort, maar de man uit Heino stuurde zo ontzettend hard dat hij steeds weer naast Smit wist te komen. Toch kwam hij nog net een half pk'tje tekort om Bert Smit van de tweede plaats af te houden.

Enig opzien baarde het bericht dat Anton Straver in de eerste manche van de 125 cc hard onderuit was gegaan. Navraag bij Straver leverde het volgende commentaar op: "Een samenloop van omstandigheden en lompigheid van mijzelf. We kennen tegenwoordig het systeem van een korte vrije training. Ik had een klein probleem, zodat ik slechts vijf rondjes ter beschikking had om een voor mij totaal vreemde baan te verkennen. Met die ervaring moet je dan een kampioensrace rijden. Ais je daarbij rekent dat het erg koud was, er een stormachtige wind blies en ik een taxatiefoutje maakte in een snelle bocht, dan is het niet zo moeilijk te begrijpen waarom ik onderuit ging. Gelukkig viel de schade mee, want ik moet ook nog naar Madrid." De tweede manche ging Straver desondanks erg gemakkelijk rond en won dan ook. Boy van Erp, Hein Vink en Ton Spek waren de volgers.  

Op verzoek van Cees Doorakkers, die op tijd in het vliegtuig naar Madrid moest zitten, ging de kwartliterrace een half uur eerder van start. De Nederlandse kampioen reed op zijn oude Yamaha, omdat zijn monteurs al met de Honda op weg waren naar Spanje. Na een slechte start vocht de nog niet geheel fitte Doorakkers zich naar een vierde plaats. Mile Pajic, ook al met de 250 cc Honda in de training onderuit gegaan, wist net uit de greep van Doorakkers te blijven. Gerard van der Wal won de race, met streekgenoot Hennie Boerman op een tweede plaats. Mar Schouten kreeg in gewonnen positie te kampen met domme pech. "De schakelstang is doormidden gebroken. Ik ben prima in vorm, maar dat is nu al de tweede keer dat ik in gewonnen. positie de strijd moet staken." De races in de kwartliterklasse hebben mede dankzij het nieuwe kwalificatiesysteem aan kwaliteit gewonnen. De onderlinge verschillen zijn kleiner geworden, waardoor in het hele deelnemersveld grote groepen rijders knokken om positieverbeteringen.

Ruud vd Dussen voor Rob Bron

Raceverslag door Toon Kannekens (bron Moto 73)

NK races Eemshaven 80cc

NK races Eemshaven 250cc

NK races Eemshaven 500cc

NK races Eemshaven zijspannen

NK races Eemshaven Formule I klasse