07-04-1985 Internationale races Hengelo

Precies een uur had de HAMOVE nodig om de snelste vijf zijspancombinaties ter wereld naar de Varsselring te lokken. En dat alles voor de prijs van twee wereldtoppers uit de 500cc klasse. Alain Michel krabde zich wel even achter het oor, nadat hij de eerste training had volbracht: "Het gaat wel erg hard langs al die bomen en over die smalle weggetjes." Werner Schwärzel en Rolf Biland vonden het allemaal schitterend: "Egbert Streuer is een prima wereldkampioen en dankzij hem hebben we er weer een internationale race bij gekregen. Met elkaar maken we er best iets moois van." Zoals was voorspeld maakten Biland, Streuer, Schwärzel en Michel er een spannende affaire van. Derek Jones zat door een slechte start niet voorin. Het stuivertje wisselen, uitremmen en spektakel maken duurde echter minder lang dan de bedoeling was. In de zesde, van de te rijden tien ronden, kwamen de combinaties met grote onderlinge verschillen door en ging Hein van Drie aan de leiding. Rolf Biland vertelde wat er allemaal was gebeurd: "Streuer ging aan de leiding, op de voet gevolgd door Schwärzel, Michel en mijn persoontje. Alain probeerde iedereen voor de hairpin uit te remmen en kwam naast de baan. Jean Marc Fresc rolde daarbij uit de bak en iedereen stond dwars of stil. Hein van Drie had voldoende afstand om de chaos te overzien en kon overal tussendoor sturen." Van Drie, gesponsord door sexclub Yab Yum, moest een ronde later de leiding aan Biland laten, maar bleef tot aan de finish de rest van de wereldtop voor.

Rolf Biland en Kurt Waltisperg

Wellicht was men van de gang van zaken in de eerste manche toch enigszins geschrokken, want voorin het veld was weinig spanning te beleven in de tweede manche. Michel had duidelijk haast en reed regelrecht en met spectaculaire remmanoeuvres naar de eerste plaats. Egbert Streuer en Bernard Schnieders probeerden nog wel bij Biland/Waltisperg te komen, maar verder dan hun slipstream kwamen ze niet. Achter de combinaties van Werner Schwärzel en Theo van Kempen was meer spanning te beleven. Hein van Drie en Derk Jones remden elkaar bij elke bocht voorbij. De rook vloog daarbij voortdurend van de achterband. In de voorlaatste ronde ging Jones wel erg laat in de remmen voor de bekende Molenbocht. Zwaaiend naar het publiek vloog de sympathieke Engelsman het niemandsland in. Aan Bernard Schnieders na afloop nog even de vraag of de concurrentie niet te sterk is geworden. "Wij maken ons helemaal geen zorgen. Resultaten op dergelijke circuits zijn niet maatgevend. Het circuit viel ons overigens bijzonder mee, al kun je natuurlijk op een dergelijke baan niet op GP-niveau rijden."

Egbert Streuer/Bernard Schnieders

Evenals de zijspanklasse werd ook de race in de 500cc in twee manches verreden. Al in de eerste ronde zat het publiek met kromme tenen in de schoenen. Boet van Dulmen was namelijk eventjes onderuit gegaan en kwam bijna als laatste voor start en finish langs. Vier ronden later zat Boet echter alweer op een vijfde plaats, achter Wolfgang von Muralt, Eero Hyvärinen, Gustav Reiner en Bobo van Eijk. Boet's opmars werd echter lam gelegd door een hevige plensbui. Wedstrijdleider Jos Vaessen liet de race afvlaggen. Na de herstart zat het Van Dulmen opnieuw niet mee. Een lekke voorband maakte van hem een toeschouwer. Aan de kop duelleerde Gustav Reiner met Europees kampioen Eero Hyvärinen. Wolfgang von Muralt zat in de wachtkamer, maar kwam niet meer langs beiden. Mile Pajic finishte als vierde en zijn teammaat Henk van der Mark ging als vijfde over de streep. De tweede manche werd een soevereine overwinning voor Gustav Reiner: "Ik heb de eerste paar ronden bewust rustig aan gedaan, maar toen ik bemerkte dat de baan nat bleef heb ik het gas er even goed opgezet. Mijn machine was duidelijk sneller dan die van Eero Hyvärinen." En Boet van Dulmen dan? "Het zat me weer niet mee. De baan droogde vandaag steeds weer snel op en daarom stond ik achter op een intermediate. Helaas, het zonnetje kwam niet meer te voorschijn, dus had ik opnieuw pech", vertelde Boet nadat hij als derde was afgevlagd. Doordat Von Muralt te kampen had met hangende gasschuiven in de laatste ronde moest de boomlange Zwitser niet alleen Van Dulmen, maar ook Henk van der Mark voor laten gaan. Mile Pajic kwam in het stuk niet voor als gevolg van een gebroken ketting.

Mackenzie spectaculair

Reinhold Roth won de eerste manche van de kwartliterklasse na een geweldige strijd met zijn teamgenoot Harald Eckl en Niall Mackenzie. De Brit kwam duidelijk snelheid tekort, maar door ongelooflijk laat remmen wist hij steeds weer het contact met de voor hem rijdende Duitsers tot stand te brengen. Cees Doorakkers was met een vierde plaats de beste Nederlander. Dirk Verwey reed een sterke race en wist Mile Pajic twee ronden voor tijd terug te wijzen naar de zesde plaats. De tweede manche werd al na een ronde afgevlagd. Cees Doorakkers (enkelbanden gescheurd), Hennie Boerman (hersenschudding) en Peter van Dijk (erg geschrokken) waren hard onderuit gegaan. Bovendien maakte een woeste aanval van Pluvius verder racen onmogelijk. Met ruim een kwartier vertraging werden de kwartliter coureurs opnieuw los gelaten. Weer kregen Roth en Mackenzie het met elkaar aan de stok. Bij het ingaan van de vierde ronde ging het voor Roth helemaal mis. Doordat er olie op zijn achterband kwam trok hij zijn machine onderuit. De pijprokende Duitser lag onmiddellijk ongedeerd stil, maar zijn machine raasde nog enkele honderden meters langs de tribunes. Wonder boven wonder werd niemand geraakt. Mackenzie reed vervolgens onbedreigd naar de zege. Harald Eckl trok zijn machine ook onderuit. Mar Schouten, in de eerste manche met een vastloper uitgevallen, finishte als derde, gevolgd door Rob Bron.

#43. Reinhold Roth, #45. Niall MacKenzie en #42. Harald Eckl

De 125 cc werd een afgetekende overwinning voor Bruno Kneubühler. De Fin Johnny Wickström werd tweede. De strijd om de derde plaats werd gevoerd door Thomas Möller Pedersen, Anton Straver, Ton Spek en Hein Vink. Anton Straver bleek de sterkste, maar was totaal niet tevreden: "We hebben de laatste maanden erg hard gesleuteld, maar de motor loopt helemaal niet naar wens. We zijn vermogen kwijt, maar waar het gebleven is mag Joost weten." De grootste pechvogel was Hein Vink. In de laatste ronde werd hij geveld door een vastloper.

Weinig concurrentie

Theo Timmer pakte na het vallen van de startvlag de leiding in de 80cc klasse. Hans Spaan nam na een matige start in de derde ronde de eerste plaats van zijn mentor over. Een ronde later moest Timmer met een kapotte ontsteking de strijd staken, Michael Gschwänder reed vervolgens eenzaam op de tweede plaats. Het zag er naar uit dat Hans Koopman als derde zou finishen, maar machinepech gooide roet in het eten. Jos van Dongen werd nu derde. Paul Rimmelzwaan slaakte een zucht van verlichting toen hij als vierde onder de zwart/wit geblokte vlag door reed. "Ik heb mij de laatste weken helemaal wezenloos gesleuteld. Alles zat tegen en in de training ging ook alles kapot. Gisteren ben ik terug naar Rotterdam gegaan om mijn allereerste Harmsenblok uit '83 op te halen. Gelukkig bleef dat heel."

Door de bizarre weersomstandigheden waren slechts elfduizend bezoekers naar het boeiende programma op de Varsselring komen kijken. Hopelijk zit het de mensen uit Hengelo volgend jaar eens mee wat het weer betreft. Een ding is zeker. Volgend jaar bevolken opnieuw de zijspancoureurs het rennerskwartier en het circuit van de HAMOVE.

UITSLAGEN:

80 cc: 1. Hans Spaan, 2. Michael Gschwänder (D), 3. Jos van Dongen, 4. Paul Rimmelzwaan; 5. Wilco Zeelenberg; 6. Ron Janssens; 7. Antoon Gevers; 8. Henri van Heist; 9. Bertus Grinwis; 10. Bert Reurink. Snelste ronde: Spaan 2.15,2 = 129,088 km/uur.

125 cc: 1. Bruno Kneubühler (CH), 2. Johnny Wickström (SF), 3. Anton Straver, 4. Thomas Möller Pedersen (DK); 5. Ton Spek; 6. Twan van Alebeek 7. Theo Roelofs jr.; 8. Henk van Gerven; 9, Antoon Gevers; 10. Hans Vos. Snelste ronde: Kneubühler 2.05,6 = 138,955 km/uur.

250 cc, 1e manche: 1. Reinhold Roth (D), 2. Harald Eckl (D), 3. Niall Mackenzie (GB), 4. Cees Doorakkers; 5. Dirk Verwey; 6. Mile Pajic; 7. Peter van Dijk; 8. Duke Wille; 9. Rob Bron; 10. Jan van Iwaarden. Snelste ronde: Eckl 1.53,7 = 153,498,km/ uur.

250 cc, 2e manche: 1. Mackenzie, 2. Frank Wagner (D), 3. Mar Schouten 4. Bron; 5. Andre Stamsnijder; 6. Van Dijk; 7. Gerard Beck; 8. Kees Bakker; 9. Theo Swolfs; 10. Jannes Ebeling. Snelste ronde: Mackenzie 2.03,2 = 141,662 km/uur.

Totaal: 1. Mackenzie, 2. Bron, 3. Van Dijk

500 cc, 1e manche: 1. Wolfgang von Muralt (CH), 2. Eero Hyvärinen (SF), 3. Gustav Reiner (D), 4. Johan van Eijk; 5. Henk van der Mark; 6. Mile Pajic; 7. Peter Smetsers; 8. Freek Ouwendijk; 9. Henk de Vries; 10. Peter Langeslag. Snelste ronde: Hyvärinen 1.52,4 = 155,274 km/uur.

500 cc, 2e manche: 1. Reiner, 2. Hyvärinen, 3. Boet van Dulmen, 4. Van der Mark; 5. Von Muralt; 6. Maarten Duyzers; 7. Smetsers; 8. De Vries; 9. Ad Slot; 10. Peter Langeslag. Snelste ronde: Hyvärinen 1.58,2 = 147,654 km/uur.

Totaal: 1. Reiner, 2. Hyvärinen, 3. Von Muralt

Zijspan, 1e manche: 1. Biland/Waltisperg (CH), 2. Van Drie/Colauhoun, 3. Schwärzel/Buck (D), 4. Streuer/Schnieders; 5. Michel/Fresc (F); 6. Jones/Ayres (GB); 7, Van Kempen/De Haas; 8. Van Bergen/Van Bergen; 9. Petrwalsky/Van Lith. Snelste ronde: Biland 1.55,2 = 151,500 km/uur.

Zijspan, 2e manche: 1. Michel, 2. Biland, 3. Streuer, 4. Schwärzel; 5. Van Kempen; 6. Van Drie; 7. Petrwalsky; 8. Van Bergen; 9. Knevelman/Peters; 10. Kuipers/Van der Poel. Snelste ronde: Michel 2.01.8 = 143,290 km/uur.

Totaal: 1. Biland, 2. Michel, 3. Streuer

Raceverslag door Toon Kannekens (bron Moto 73)