Het Europees Kampioenschap blijft een strijd in de anonimiteit en heeft bewezen op zichzelf niet sterk genoeg te zijn. Een gerechtvaardigde conclusie gezien de 12.500 toeschouwers op de tribunes en de zesdaagse opening en de Battle of the Twins als extra attracties. De organisatoren kregen dit seizoen voor de laatste maal de gelegenheid enkele sterke GP-coureurs als gastrijders aan het deelnemersveld toe te voegen. Jaap Timmer wilde in eerste instantie niet meer van deze mogelijkheid gebruik maken. "Maar een wereldkampioen in eigen huis, laat je natuurlijk niet thuis zitten. De status van het EK dient drastisch te veranderen. Het idee om in combinatie met de GP's te gaan werken is reeds geopperd, maar daarmee werk je versplintering van beide evenementen in de hand. Op het FIM congres zal het EK een belangrijk agendapunt moeten zijn." De leeftijden van de Europees kampioenen zijn ook al weinig hoopgevend voor de toekomst: Richard Bay, dertig jaar en 80cc kampioen; Norbert Peschke, vierendertig en 125cc kampioen; Eero Hyvärinen is de 30-jarige 500cc kampioen en Hans Rudolf Christinat is de kampioen in de zijspanklasse met een leeftijd van vierendertig. Alleen Gary Noel vormt met zijn drieëntwintig jaar een positieve uitzondering voor de kwartliterklasse. De Nederlandse deelname aan alle EK races is te verwaarlozen. Financiële redenen en voorkeur voor een start in de GP's zijn daarvan de oorzaken. Cees Doorakkers bewees met een derde plaats opnieuw zijn klasse en Rob Punt schreef, evenals de voorlaatste race, ook de deze race op zijn naam.

Richard Bay, een vrachtwagenmonteur uit Duitsland, kwam naar Assen met de 80cc Europese titel reeds op zak. Veel hebben we niet van hem kunnen zien. Op een vijfde plaats liggend moest hij de race met machinepech al vroeg staken. De uit Salzburg afkomstige Gerd Kafka maakte met zijn overwinning veel indruk. Hij wist Hans Spaan, die niet op de machine van Bianchi reed (een vastloper en gebroken zuigerveer in de trainingen), goed te volgen. Spaan moest in de laatste ronde zijn eerste plaats prijsgeven en kwam als zesde en met een verbrande koppeling over de finish. De 23-jarige Kafka verklaarde na afloop "Dit is mijn derde internationale race. Brno (EK) won ik en in Mugello (GP) werd ik zevende. Met deze overwinning erbij, moet ik volgend jaar beslag weten te leggen op een goede machine voor de GP's." Theo Timmer en George Looijesteijn finishten als tweede en derde, maar reden buiten mededinging mee, zodat de twaalf EK punten bij Hans Koopman terecht kwamen.  

80cc: Wilco Zeelenberg voor Theo Timmer

De combinaties van Christinat/Fahrni en Progin/Hunziker waren met respectievelijk 76 en 70 punten de teams waar het allemaal om draaide bij de zijspannen. De rest stond op een hopeloze achterstand en dat grote verschil kwam ook in de race tot uiting, Progin ging van de EK-rijders aan de leiding, op de voet gevolgd door Christinat. Laatstgenoemde nam geen enkel risico en bleef in tweede positie, zodat de titel naar hem en zijn passagier Fahrni ging. De overige deelnemers werden op ruim een minuut gereden. De twee Zwitserse combinaties kregen op hun beurt voorgeschoteld hoe groot het verschil is tussen de Europese top en de wereldkampioenen. Met ruim een halve minuut voorsprong op Progin werden Streuer/Schnieders als eersten afgevlagd. Zij waren echter wel als allerlaatste vertrokken,. "Het was geen opzet, maar achteraf toch wel leuk", verklaarde Egbert na zijn inhaalrace. Theo van Kempen, die evenals Streuer niet voor de EK punten reed, maakte tijdens de race een pitstop om de koppeling bij te stellen. Een negende plaats was daarna het hoogst haalbare. Henk van Vijfeijken, met passagier Ton Ruiter, wist twee EK punten te pakken.

Sensationele races

Maar liefst zeven coureurs maakten nog aanspraak op de Europese titel in de 125 cc klasse. Norbert Peschke, samen met Fabio Meozzi, lijstaanvoerder, kwam bij de start erg slecht weg, De ervaren Duitser - hij is aan zijn veertiende raceseizoen bezig - knokte zich terug naar de vijfde plaats. Zijn naaste concurrent Meozzi kwam ook al slecht weg, maar zijn opmars werd al in de derde ronde afgebroken door een vastloper. Alex Bedford, op twee punten achterstand van Peschke en Meozzi, verging het al niet beter. "In de derde ronde kreeg ik plotseling te maken met een ééncilinder MBA, terwijl er toch echt twee op zitten", was zijn laconieke commentaar, toen hij als toeschouwer de race verder volgde. Aan de kop van het veld knokten Henk van Kessel (buiten mededinging) en de Italiaan Paolo Casoli om de eerste plaats. Anton Straver bemoeide zich aanvankelijk ook met deze strijd, maar een uitgelopen big-end maakte aan alle illusies een einde. In de laatste ronde ging Casoli in de Timmerbocht onderuit. Erg dom, want achter Henk van Kessel zou hij toch als eerste zijn gehuldigd. Ton Spek, een van de weinige Nederlanders die zoveel mogelijk EK's heel! gereden, reed een knappe race. Lange tijd lag hij in vierde positie, maar werd in de voorlaatste ronde teruggedrongen naar een zesde plaats. Boy van Erp was de laatste Nederlander die met vier EK punten onder de eerste tien bleef. Henk van Kessel typeerde het EK in zijn klasse als volgt: "Ze rijden niet langzaam, maar men kan nog geen constant tempo rijden." De uit Londen afkomstige Gary Noel had de beste papieren om kampioen te worden bij de kwartliters. Philippe Pagano en Jean Luc Guillemet stonden op respectievelijk één en vijf punten achterstand van de leider. Het Sonauto team had zelfs de monteurs van Christian Sarron ingezet om Pagano alle mogelijke steun te geven. De race kreeg voor de kanshebbers echter een vreemd verloop. Bij de start was het Cees Doorakkers die de leiding nam, gevolgd door Siegfried Minich en Pagano. Bij een poging Doorakkers uit te remmen ging Pagano in de fout, maar na een worsteling met een baancommissaris kon hij zijn race vervolgen. In de zesde ronde moest Noel met een defecte ontsteking de strijd staken. "Nu sta ik aan de kant en hebben Guillemet en Pagano vrij spel", was zijn woedende reactie. Een ronde later stond hij echter te juichen. Guillemet was met machinepech uitgevallen en Pagano was duidelijk niet tegen de druk bestand, want hij ging voor de tweede keer onderuit. Noel werd dus Europees kampioen. Cees Doorakkers stuurde alles uit de kast, maar zijn machine was niet snel genoeg om aan de leiding te kunnen blijven. Achter Besendörfer en Weibel finishte Cees toch heel knap als derde. Mar Schouten maakte een mislukt seizoen nog enigszins goed door na een slechte start een fantastische inhaalrace te rijden. Als voorlaatste vertrokken knokte hij zich naar een vijfde plaats. Ruud van der Dussen, die bij de tweede EK race op de Salzburgring ernstig geblesseerd raakte, verscheen voor het eerst weer aan de start. Zeer vermoeid ging hij als voorlaatste over de finish. "Ik ben natuurlijk niet fit aan de race begonnen en mijn voet is nog erg pijnlijk. Toch wilde ik dit seizoen nog aan een race deelnemen om het gevoel niet helemaal kwijt te raken."

Met een "veel succes" toegewenst door de pianospelende echtgenoot van prinses Margriet, vertrokken de 500cc coureurs in de stromende regen voor hun race over vijftien ronden. Henk de Vries kwam slecht weg, waardoor zijn trainingstijd van 2.20,7. minuten (bij de TT zou deze tijd goed geweest zijn voor een tiende plaats) voor niets was geweest. Boet van Dulmen reed zonder franje naar de overwinning. Niet op een Honda, zoals het programmaboekje vermeldde, maar op zijn eigen Suzuki. Boet trainde wel op de Honda van Gustav Reiner, maar reed de race toch liever op zijn eigen machine. Reiner parkeerde zijn slecht lopende machine al na enkele ronden langs de baan. Rob Punt en Eero Hyvärinen vochten om de tweede plaats en de punten voor het EK. Rob won deze strijd. "Met de overwinningen op Zolder en hier in Assen heb ik mijn seizoen enigszins goed gemaakt. Het was een frustrerend GP seizoen. Je brand helemaal af, als je steeds weer voorbij wordt gereden door coureurs die je best kan hebben. Je remt je uit de naad, maar op het rechte stuk vliegen ze je weer voorbij", was de korte nabeschouwing van Punt. Het contract met Boet van Dulmen is afgelopen en het ziet er niet naar uit dat het nog voor een jaar wordt verlengd. "Ik heb van Rob nog niets gehoord over zijn plannen", meldde Boet van Dulmen. De SNRT heeft Rob Punt op haar lijstje staan van kandidaten voor één van de nieuwe Honda's. Peter Langendijk, voorzitter van de stichting, vertelde dat er al een aftastend gesprek met Punt had plaats gevonden. Henk van de Mark reed de gehele race op een keurige vierde plaats. In de laatste bocht voor de finish liet hij zich nog verrassen door Gary Lingham. Mile Pajic reed op zijn SNRT Honda naar een zevende plaats. De dikke viertakten, rijdend in de Battle of the Twins, vermaakten de toeschouwers tweemaal. Zowel op zaterdag als zondag stond een race over tien ronden gepland. Door de abnormaal slechte weersomstandigheden op zondag werd de race met twee ronden ingekort. In beide races was Tony Rutter (drievoudig Formule 2 wereldkampioen) ongenaakbaar. Op zijn 748cc Ducati nam hij ruime afstand van de overige rijders. Koos van Leijen en Gerard Flameling (beiden op Moto Guzzi) reden beide races voorin mee. Van Leijen kwam in de laatste ronde op zondag ten val. Zodoende werd Flameling met een totaal derde plaats achter Rutter en de Duitser Dieter Rechtenbach, de beste Nederlander. Ondanks het lange wachten (de opening van de zesdaagse sprak lang niet alle toeschouwers aan) bleven velen wachten op de race voor de viertakten, die de trommelvliezen in de oren deden trillen.

Raceverslag doorToon Kannekens (bron Moto 73)

EK races Assen 80cc

1984 - EK 80cc

Wilco Zeelenberg, achttien jaar jong, verbaasde vriend en vijand met een vijfde trainingstijd tijdens het EK in Assen. In de race ging hij zelfs enkele ronden aan de leiding. Deze prestatie krijgt nog meer allure als vermeld wordt dat Wilco pas voor de vijfde keer in het zadel van een 80cc machine zat. "Het was zelfs nog de vraag of ik mee zou kunnen doen. Zonder rijbewijs mag je alleen racen op permanente circuits. Gelukkig heeft het CBR mijn aanvraag voor het motorrijbewijs met voorrang willen behandelen en gelukkig slaagde ik ook nog in één keer." Op een racemotor heeft de inwoner van Bleiswijk nauwelijks ervaring, maar toch is hij al vanaf zijn vierde aktief in de motorsport. "Ik cross al dertien jaar. Ik was Nederlands kampioen in de 50cc en eigenlijk ook in de 80cc, maar volgens de KNMV kwam ik in die klasse niet meer in aanmerking voor de titel. Als teamlid ben ik in de 125cc ook kampioen van Nederland geweest." Waarom dan dit seizoen op een racemotor? "Ik wilde altijd al graag racen en omdat ik de laatste jaren al op een Casal reed, kwam ik in kontakt met Jan Huberts en Jaap Voskamp. Zij vroegen mij om op een 80cc HuVo Casal te gaan rijden. Zo'n kans liet ik natuurlijk niet lopen. Het is alleen jammer dat ik hier in Assen onderuit ging. Ik kwam met de voetsteun aan de grond en daar ging ik. Jammer, want ik wil volgend jaar graag alle EK's rijden en zonder punten zal de KNMV alle moeite moeten doen om mij aan de start te krijgen." Vader Zeelenberg, die vroeger ook nog geraced heeft, gelooft helemaal in het kunnen van zijn zoon. "Hij gebruikt zijn hoofd. Als iemand sneller is gaat hij niet forceren om er bij te blijven. Als hij niet zijn verstand zou gebruiken zou ik zeker niet achter hem staan. Nu hebben we er alles voor over om hem verder te helpen." Zijn jarenlange crosservaring komt Wilco bij het racen goed van pas. "Ik kan goed starten, omdat ik die felheid heb gekregen dankzij het crossen. Je stond altijd stuur aan stuur. Ook het corrigeren gaat erg gemakkelijk, omdat je op een crosser voortdurend met je evenwicht aan het spelen bent. Op advies van mijn vader, die zelf acht jaren heeft gebokst, ben ik ook gaan boksen. Dat is erg goed voor je konditie en je reflexen." Volgend jaar krijgt Wilco Zeelenberg de beschikking over de reservemachine van Pier-Paolo Bianchi en zal Jaap Voskamp de technische begeleiding op zich nemen.

Nat.

Machine

Pnt.

I

E

D

GB

CS

NL

1

Richard Bay

D

Rupp

54

15

12

-

15

12

-

2

Bernd Roßbach

D

Casal

35

-

-

15

-

10

10

3

Gerd Kafka

A

Sachs

30

-

-

-

-

15

15

4

Michael Gschwander

D

Casal

30

-

-

12

10

8

-

5

Reinhard Koberstein

D

Seel

22

4

8

10

-

-

-

6

Steve Mason

GB

Casal

20

12

-

-

8

-

-

7

Bruno Casanova

I

Lusuardi

19

-

-

1

12

6

-

8

Paul Bordes

F

Casal

18

-

10

-

-

4

4

9

Claudio Granata

I

Garelli

16

10

-

6

-

-

-

10

José Gimenez

E

Derbi

15

-

15

-

-

-

-

11

Thomas Engl

D

Sachs

14

2

5

5

-

2

-

12

Hans Koopman

NL

Kreidler

12

-

-

-

-

-

12

EK races Assen 125cc

Valpartij Paolo Casoli in de Geert Timmerbocht

1984 - EK 125cc

Nat.

Machine

Pnt.

I

A

D

S

GB

F

SF

NL

1

Norbert Peschke

D

MBA

53

-

15

15

12

-

1

-

10

2

Jussi Hautaniemi

SF

MBA

49

4

8

10

-

-

-

15

12

3

Fabio Meozzi

I

MBA

43

5

5

5

8

2

10

8

-

4

Haakan Olsson

S

Starol

42

12

3

-

-

12

6

6

3

5

Alex Bedford

GB

MBA

41

-

6

-

10

15

-

10

-

6

Michel Escudier

F

MBA

32

-

-

6

-

10

5

3

8

7

Pierfrancesco Chili

I

MBA

31

-

-

12

-

-

15

4

-

8

Paolo Casoli

I

MBA

30

15

-

-

15

-

-

-

-

9

Andrea Anichini

I

MBA

24

-

-

-

-

8

4

12

-

10

Alfred Waibel

D

MBA

19

8

-

3

-

-

8

-

-

11

Domenico Brigaglia

I

MBA

15

-

-

-

-

-

-

-

15

EK races Assen 250cc

EK races Assen 250cc,  1e.Herbert Besendörfer   2e.Edwin Weibel   3e.Cees Doorakkers. 

Europees kampioen Gary Noel op de voorgrond.

1984 - EK 250cc

Nat.

Machine

Pnt.

I

E

A

D

S

GB

F

SF

CS

B

NL

1

Gary Noel

GB

Exactweld

67

-

2

15

-

15

15

5

-

-

15

-

2

Philippe Pagano

F

Yamaha

66

4

10

-

12

8

-

6

10

4

12

-

3

Jean-Luc Guillemet

F

Yamaha

62

-

-

8

5

-

2

15

15

12

5

-

4

Steve Williams

GB

Yamaha

46

15

6

-

8

12

-

-

-

-

-

5

5

Michel Galbit

F

Yamaha

43

-

15

10

-

-

10

8

-

-

-

-

6

Edwin Weibel

CH

Yamaha

43

-

-

-

-

-

-

3

12

8

8

12

7

Vittorio Gibertini

I

Yamaha

34

-

8

12

-

-

6

-

8

-

-

-

8

Hans Becker

D

Yamaha

33

-

-

5

15

-

5

-

-

-

-

8

9

Jean Foray

F

Yamaha

33

-

-

-

-

10

1

10

-

2

10

-

10

Herbert Besendörfer

D

Yamaha

31

10

5

-

1

-

-

-

-

-

-

15

EK races Assen 500cc

EK races Assen 500cc, EK-kampioen 1984 Eero Hyvärinen

1984 - EK 500cc

Nat.

Machine

Pnt.

I

E

D

S

GB

F

SF

CS

B

NL

1

Eero Hyvärinen

SF

Suzuki

89

-

12

8

12

8

10

12

12

3

12

2

Gary Lingham

GB

Suzuki

52

-

15

-

15

6

-

-

-

6

10

3

Roger Burnett

GB

Suzuki

50

-

10

6

8

-

8

5

-

12

1

4

Massimo Messere

I

Suzuki

48

-

-

12

-

10

1

10

15

-

-

5

Armando Errico

I

Suzuki

41

-

6

-

5

-

15

15

-

-

-

6

Peter Lindén

S

Honda

40

-

8

5

4

1

3

8

-

5

6

7

Rob Punt

NL

Suzuki

30

-

-

-

-

-

-

-

-

15

15