Enigszins gespannen na al het werk aan het circuit, organiseerde de MC Assen in samenwerking met de Stichting Circuit van Drenthe de vierde race meetellend voor het kampioenschap van Nederland. Het was een testcase voor de TT. De coureurs reageerden over het algemeen positief op de vernieuwde baan, al speelde steenslag sommige rijders danig parten. Hans Spaan werd, ondanks een tweede plaats, kampioen van Nederland in de 80 cc klasse.

 Mens boven machine

Jaap Timmer vertelde waarom het circuit juist de huidige vorm heeft gekregen: "Wij vinden de mens zeker zo belangrijk als de machine. Een gemis aan pk's kan op het nieuwe circuit door het betere stuurwerk worden goedgemaakt. Zowel Streuer als Van Dulmen hebben erkend dat wij in die opzet zijn geslaagd. Het nieuwe stuk, beginnend met de Haarbocht, langs het Witterdiep en de bocht terug draaiend op de Madijk, werkt selectief. Juist op dit gedeelte zal de betere coureur het gas open kunnen houden, terwijl de minder getalenteerde rijder even gas terug zal moeten nemen. De rijders klaagden tijdens de training over steenslag. Dit is alleen een probleem tijdens deze kampioensraces. Wij hebben namelijk extra split ingebracht om later meer grip te krijgen. Na de trainingen is al veertig procent van het split losgereden en verdwenen. Tijdens de races zal nog eens tien procent verdwijnen en dat is precies de bedoeling. Het restant blijft zitten, maar de ontstane gaatjes verhogen juist de grip. Wij hebben één en ander vorig jaar in de S-bocht uitgetest en van die ervaringen hebben we nu gebruik gemaakt."

 Hans Spaan kampioen

Zowel Theo Timmer als Hans Spaan verschenen op hun oude machines, respectievelijk een Bultaco en een Kreidler, aan de start van de 80 cc race. De afgelopen races hadden beide rijders veel last van trillingen, veroorzaakt door de krukas in het Casal-blok. De tijd was te kort om de oorzaak van dit euvel op te sporen. Willem Heykoop startte wel op een Huvo-Casal en reed zonder enige tegenstand naar de overwinning. Hans Spaan volgde op ruime afstand, maar werd, ondanks een tweede plaats, opnieuw kampioen van Nederland. Alleen Bertus Grinwis had Spaan nog van de titel kunnen afhouden. De Rotterdammer zat echter op de tribune. Hij had zijn machine in Salzburg verkocht en de nieuwe machine komt pas half juni. Timmer kwam tegen het eind van de race sterk opzetten, maar George Looijesteijn zag het gevaar op tijd en behield de derde plaats. De race kende veel uitvallers, waaronder snelle mannen als Aad Wijsman, Bert Smit, Paul Rimmelzwaan en Jos van Dongen.

Het spuitwerk op de kuip was nog niet eens helemaal droog toen Henk van Kessel woensdag voor Hemelvaartsdag het circuit opdraaide voor de eerste trainingen in de 125 cc. "Na de val op de Nürburgring was er niet veel meer over van mijn motor. We zijn thuis onmiddellijk aan het werk gegaan en vanmiddag waren we precies op tijd klaar," vertelde Henk van Kessel met kleine oogjes. "Na de training duik ik onder de wol en laat niemand mij wakker maken." Henk verlangde dusdanig naar zijn bed, dat hij meteen de snelste trainingstijd zette. De race werd door hem gewonnen, maar daarvoor moest hij keihard werken. Van meet af aan leken ook Willem Heykoop, Anton Straver en Ton Spek aanspraak te maken op de eerste plaats. Tegen het eind van de race moest Anton Straver de koplopers laten gaan. "Ik heb de laatste weken niet veel gereden en dat merk je toch," was zijn commentaar. Willem Heykoop verspeelde zijn kansen in de laatste ronde door in Ossebroeken naast de baan te belanden. Ton Spek finishte zodoende als tweede en Anton Straver werd derde. 

Weer Cees Doorakkers 

"Ik had een te zachte achterband gemonteerd, maar ook met een goede achterband had ik Cees Doorakkers niet kunnen verslaan. Ik race al jaren, maar tot nu toe is Cees echt de beste Nederlandse rijder waarmee ik heb geraced," becommentarieerde Mar Schouten de eerste plaats van Cees Doorakkers in de kwartliterklasse. "Ik had niet verwacht hier te kunnen winnen, maar alles loopt lekker en we doen ons best", was de nuchtere reactie van Doorakkers, die deze race voor het eerst de beschikking had over een elektronische power-valve. Peter Looijesteijn werd zonder tegenstand derde. Door dit resultaat gaat Doorakkers opnieuw aan de leiding in de tussenstand met vier punten voorsprong op Looijesteijn. Een leuk duel werd uitgevochten om de vierde plaats. Helaas werd deze strijd niet op de streep beslist, omdat John van Veldhoven in de voorlaatste ronde met pech het circuit moest verlaten. Gerard van der Wal werd zodoende toch nog gemakkelijk vierde. Titelverdediger Ruud van der Dussen kwam niet naar Assen. De ernstige voetblessure, opgelopen tijdens de EK race op de Salzburgring, zal hem nog enige tijd van de circuits houden.

De Sportklasse 1000 cc gaf het achtduizendkoppige publiek prima vermaak. Daarvoor zorgden Gerard Flameling en Mile Pajic, die beiden erg geïnteresseerd waren in de Continental-Cup. "De Kawasaki van Gerard accelereerde iets beter dan die van mij. Ik kon hem wel volgen, maar passeren was me toch niet gelukt," vertelde Mile Pajic nadat hij door de materiaalwagen na de race was opgehaald. Bij het inhalen van een achterblijver, die van zijn lijn afweek, belandde Pajic naast de baan en zag daarmee een zekere tweede plaats in rook opgaan. 

De Vries in de tang

NK races Assen 500cc, Henk vd Mark

In de trainingen realiseerde Boet van Dulmen een tijd van 2.22,4 minuten. Henk van der Mark op de SNRT van Honda, was ruim zeven seconden langzamer, Henk de Vries acht seconden en Rob Punt deed negen seconden langer over een ronde van 6,2 kilometer. In de race reed Boet twee ronden echt hard, daarna liet hij zich terugzakken om Rob Punt af te schermen tegen de aanvallen van Henk de Vries. Halverwege de races nam Van Dulmen weer de leiding over, maar in de laatste ronde liet hij zijn pupil weer voorgaan. Henk de Vries probeerde van alles, maar Boet hield de deur naar Punt toe dicht. "Ik zoek ook een snelle teammaat, want op deze manier kom ik er natuurlijk niet langs. Rob kon ik vandaag best volgen, maar twee tegen één is natuurlijk te veel," was de reactie van De Vries na afloop van de race. Boet heeft al eerder gezegd geen aspiraties op de titel te hebben en steekt dan ook de helpende hand uit naar zijn teamgenoot Rob Punt, die op deze wijze regelrecht op de titel lijkt af te stevenen. Henk van der Mark was na drie ronden op een vierde plaats beland, maar verremde zich in de daarop volgende ronde voor de Timmerbocht. Zonder ernstige blessures kon hij de race verder als toeschouwer volgen. Maarten Duyzers bevestigde zijn goede vorm dit seizoen met een vierde plaats, voor Peter Lemstra, die eindelijk een goede sponsor heeft gevonden in lederwarenfabrikant Jan Oudbier. Ad Slot, voormalig berijder van een SNRT-Honda, werd op de reserve Suzuki van Peter Lemstra achtste, achter Albert Bosch en Henny Boerman.  

Op het moment dat de zijspanrijders vertrokken voor de opwarmronde werd het circuit getrakteerd op een hevige plensbui. "Het was niet opgenomen in het draaiboek, maar nu zien we ook hoe de baan zich onder natte omstandigheden houdt," grijnsde Jaap Timmer. Hij stelde de zijspancoureurs natuurlijk ruimschoots in de gelegenheid om hun spannen van ander schoeisel te voorzien. Bij de LCR's is dat snel geregeld, maar bij de conventionele machines vraagt dat veel meer tijd. Zestien combinaties hadden getraind, maar na de zeer ruime pauze voor het banden wisselen, verschenen slechts twaalf spannen aan de start. Streuer/Schnieders wonnen natuurlijk. Martin Kooy, met Raymond van der Groen in de bak, werd voor de laatste maal met zijn oude span tweede. "Wij rijden een week voor de TT met de nieuwe fiets. In 1981 zijn we met de bouw begonnen, maar omdat we alles zelf maken en intussen ook een nieuwe werkplaats hebben opgebouwd, is het een langdurige geschiedenis geworden," vertelde Martin Kooy ons. Jos Modder, met bakkenist Martin van 't Klooster, finishte als derde.

Raceverslag door Toon Kannekens (bron Moto 73) 

Ad Slots SN(E)RT Story

Op 8 maart 1984 tekende Bobbe van de Broek, manager van Ad Slot, na overmaking van een som geld, een contract met de SNRT. Ad Slot werd een Honda ter beschikking gesteld waarop het hele jaar in Nederland gereden zou worden. In het contract stond ook dat sportieve prestaties nog niet werden geëist. Na een prima debuut in Heeswijk verremde Ad zich in de training te Tolbert en ging met de kostbare Honda onderuit. Vervolgens schildert Bobbe van der Broek hoe het in drie maanden tot een breuk met je SNRT is gekomen. "Na het overlijden van Jack Middelburg dacht ik dat het met de SNRT afgelopen zou zijn, maar gelukkig konden we in Zandvoort toch van start gaan. Ad viel voor de tweede maal van de machine, waardoor je toch al gespannen sfeer nog veel beroerder werd. Na een gesprek met manager Jan Muis zijn we toch vol goede moed verder gegaan. Boet van Dulmen maakte tijdens de training in Hengelo een opmerking over de velgmaat van Ad Slots achterwiel en via Keith Huewen ontdekte ik dat deze velgmaat inderdaad niet ideaal was voor een onervaren rijder. Toen ik binnen het team hierover begon werd de sfeer nog minder. Tot overmaat van ramp viel Ad dat weekend ook nog. Paniek alom en de monteurs bemoeiden zich steeds meer met de begeleiding van Ad Slot en steeds meer mensen bleken iets in de Stichting te vertellen te hebben. Voor de races in Tubbergen en Venhuizen moesten we de Honda laten staan. De circuits kenden te veel risico's, de publieke opinie was tegen ons en Ad was te labiel. Ik heb Jan Muis weer gebeld en geprobeerd uit te leggen dat het team niet goed functioneerde en dat Ad niet meer met die bepaalde velg van mij mocht rijden. Muis concludeerde na dit gesprek: "Ik maak hieruit op dat jij met de Stichting wilt stoppen." Op een persconferentie in Amsterdam werd vervolgens bekend gemaakt dat Henk van de Mark de nieuwe man werd en dat wij uit de Stichting waren gestapt, maar het contract hadden wij nog niet verbroken. Ik heb daarom een gesprek met de heer Langedijk gehad, de nieuwe voorzitter van de Stichting. Daar hoorde ik dat Ad toch overal maar tegen aanbotste en dat de heer Langedijk de Honda's had gekocht. Hij wilde nog wel even kijken of ik nog geld terug kreeg of dat ik misschien nog bij moest betalen. Daarop heb ik een advocaat het contract voorgelegd en contact gezocht met de kommissie van beroep van de KNMV. Deze kommissie kon niet snel genoeg werken, waarop ik naar de rechter ben gestapt om via een kort geding af te dwingen dat wij op Hemelvaartsdag op een Honda zouden kunnen starten. Na anderhalf uur werd de zaak geschorst en mijn advocaat voorspelde al dat wij zouden verliezen. De rechter zou nooit het risico nemen, omdat de kans op een (fatale) crash in Assen aanwezig zou kunnen zijn. De rechter besliste inderdaad zo. Het eind van het verhaal is dat wij volgens mij nog steeds in de Stichting zitten, maar dat de Stichting opnieuw wil beginnen en ons liever kwijt dan rijk zijn. Een ding is zeker. Het seizoen voor Ad is naar de knoppen en ik ben mijn geld kwijt."

Jan de Rooij, PR-man van de stichting, over deze affaire: "Bobbe heeft het verkeerd gespeeld. Wij hebben nooit gesteld dat Ad Slot niet meer op de Honda kon rijden. Zij hebben zelf te kennen gegeven dat er niet meer op gereden zou worden, zonder opgaaf van reden. Bovendien heeft de nieuwe voorzitter de Honda's niet gekocht, maar hij staat wel garant. Het moet dan ook eens duidelijk zijn dat de Stichting zelfstandig is. Met de garantie van de heer Langedijk, de inzet van Honda en de goede samenwerking met de KNMV, is het plaatje van de Stichting kompleet. Het leek ons niet verstandig om op circuits als Tubbergen en Venhuizen met de Honda's van start te gaan, mede gezien de valpartijen van Ad. Ik denk dat Bobbe van de Broek te veel zijn eigen stempel op ons team wilde drukken."

Manager Jan Muis van de SNRT vult nog aan: "Na de drie opeenvolgende crashes van Ad Slot en de droevige gebeurtenis in Tolbert vonden wij het noodzakelijk om even gas terug te nemen. Ook de heer Nagtzaam van Honda Nederland deelde deze visie. Intussen was de sfeer tussen Bobbe van de Broek en de monteurs van de Stichting danig verpest. Bovendien stond niet in het contract dat Van de Broek de supervisie over Ad Slot zou hebben. De verantwoording lag heel duidelijk bij ons en wij vonden dat er rust moest komen. Bobbe zag dat anders en heeft de zaak laten escaleren. Jammer dat Ad Slot op deze manier voor ons verloren is gegaan. Wij hebben nooit gesteld dat hij niet meer op een Honda mocht rijden, die beslissing heeft hij zelf genomen. Via een kort geding heeft men ons willen dwingen en dat is niet gelukt. Terecht, want de verantwoording over het wel en wee van deze rijder lag bij ons en dat heeft de rechter goed gezien." Jammer dat de communicatieproblemen hebben geleid tot een stuk onvrede. Hopelijk is de situatie rondom Henk van de Mark stabieler. 

NK races Assen 80cc

NK races Assen 125cc

NK races Assen 125cc, Anton Straver, Henk van Kessel, Willem Heykoop en Ton_Spek

NK races Assen 250cc

NK races Assen 500cc

NK races Assen 500cc, Peter Lemstra

NK races Assen zijspannen Theo van Kempen met duopassagier die Egbert Streuer/Bernard Schnieders filmt