Kampioensraces Zandvoort titels in solo­klassen verdeeld

Slechts twee titels moesten nog worden verdeeld op Zandvoort. Na de beslissing van de KNMV om geen vervangende race voor Ammerzoden te organiseren, tellen slechts drie van de vijf resultaten (Hengelo, Tubbergen, Raalte, Assen en Zandvoort) voor de nationale titel. Theo Timmer (50 cc), Peter Looijesteijn (250 cc) en Boet van Dulmen (500 cc) reden in Zandvoort dan ook als kampioenen rond. Met uitzondering van de zijspanklasse, waarvoor In Gilze-Rljen de beslissing valt, moesten alleen de titels in de 125 en de 350 cc nog verdeeld worden.

Door het overvolle programma, maar liefst negen klassen kwamen aan de start, werd het aantal ronden teruggebracht tot een belachelijk aantal. Zo werd de race in de 125 cc verreden over zes ronden, wat neerkomt op een totale racetijd van slechts elf minuten en zevenendertig seconden. Jan Eggens en Anton Straver hadden voor de start van de race in de 125 cc nog uitzicht op de titel, maar na twee ronden had Straver al zo'n voorsprong opgebouwd, dat alleen domme pech hem van de titel kon afhouden. De MBA bleef heel, waardoor de 37-jarige Straver voor het eerst in zijn carrière een titel mee naar Waardhuizen kon nemen. Een uitstekend besluit van een werkelijk schitterend seizoen, waarin ook op GP-niveau de nodige punten werden verzameld.

De buurman van Straver, Mar Schouten, had in de 350 cc nog vooruitzichten op de titel, maar er waren meer kapers op de kust, Rinus van Kasteren en Peter Looijesteijn hadden ook nog uitstekende vooruitzichten. Helaas kon Rlnus van Kasteren niet aan de start verschijnen. Door een defecte voorrem was Van Kasteren in de training met een onvoorstelbare klap werkelijk óver de Tarzanbocht heen gevlogen. De schade bleef wonder boven wonder beperkt tot een gebroken pols. Mar Schouten kon alleen kampioen worden met een overwinning. Er moest dus aangevallen worden. Als een raket vloog Schouten dan ook uit de startblokken en was na twee ronden met zes seconden voorsprong al onbereikbaar geworden voor Peter Looijesteijn. Toen Looijesteijn in de derde ronde zijn machine ook nog onderuit trok, was het helemaal een bekeken zaak. Mar Schouten mocht zich voor de eerste maal in zijn twaalfjarige racecarrière kampioen van Nederland noemen en bracht hiermee de titel naar het dorpje Waardhuizen. Rudie v.d. Dussen en Frans Dekker besloten hun seizoen met een tweede en een derde plaats op Zandvoort. 

Mar Schouten man van de dag op Zandvoort

Ook de race in de kwartliterklasse werd op overtuigende wijze gewonnen door Mar Schouten. Anton Straver finishte heel verrassend als tweede en hield hiermee de kampioen in deze klasse, Peter Looijesteijn, achter zich. Roel Toornstra reed tot halverwege de laatste ronde op een vierde plaats, maar een vastloper wierp hem terug naar een zevende stek. De meest opvallende man in deze race was Gerard van de Wal. Deze nationale coureur valt niet alleen op door een geweldige stijl, maar hij weet zich ook uitstekend te handhaven tussen de inters. Na een zesde en een achtste plaats in Assen, pakte Gerard van de Wal nu zelfs een fraaie vierde plaats.

Theo Timmer onderstreepte zijn  superieure rijden in de 50 cc opnieuw met een overwinning. Timmer heeft hiermee alle vijf races, meetellend voor het kampioenschap, gewonnen. Achter de rug van Henk van Kessel, die in deze race tweede werd, ontstond een interessante strijd om de derde plaats. Aanvankelijk was het Rini Vrijdag, maar naarmate de race vorderde bleken ook Paul Rimmelzwaan en George Looijesteijn trek te hebben in de derde plaats. Na voortdurend van positie te hebben gewisseld, was het Paul Rimmelzwaan die als derde kon worden afgevlagd.

In de zijspanklasse is de buit officieel nog niet verdeeld, maar alleen pech kan Egbert Streuer nog van de titel afhouden. Egbert hield de strijd op het circuit van Zandvoort echter lange tijd interessant voor het publiek. "Zo is het toch ook leuk", was zijn reactie na de race, waarin hij regelmatig de combinatie van Jo van der Ven voor zich duldde. Pas in de voorlaatste ronde ging het gas van de LCR helemaal open, en toen was er voor welke combinatie dan ook geen houden meer aan. Hein van Drie finishte als derde.

Meteen na het vallen van de start van de 500 cc werd het angstig stil op het circuit. Een lelijke schuiver van Martin Schouten in de Gerlachbocht had de race onmiddellijk stopgezet. Aanvankelijk leek de toestand van Schouten zeer zorgwekkend, maar later op de avond werd "slechts" een hersenschudding vanuit het ziekenhuis gemeld. Na een herstart was het natuurlijk Boet van Dulmen die de race won. Maar evenals in Assen maakte Boet er samen met Henk de Vries weer een prima race van. Tot en met de voorlaatste ronde wisselden zij voortdurend van positie. Met de tweede plaats pakte de Vries eveneens een tweede plaats in het kampioenschap. Rob Punt ging met enige honderden meters achterstand als derde onder de zwart-wit geblokte vlag door.

Martin Schouten, hier tijdens de training, kwam hard ten val

Naast alle senioren en alle internationale rijders kwamen ook de nationale coureurs In Zandvoort aan de start. In de 350 cc nationaal was het Ad Spruyt die op een Wilddam Yamaha de eerste plaats pakte. Guus ten Tije werd tweede en de als laatste gestarte Gerard van der Wal moest genoegen nemen met een derde plaats. De race in de Honda klasse werd gewonnen door Kees Bouwmeester, die met deze overwinning opnieuw kampioen is geworden. Om de overige ereplaatsen moest keihard gestuurd worden. Uiteindelijk was het de Honda 400 N van Jan van Iwaarden die als tweede werd afgevlagd, net voor Henk Klaassen. Tot slot van het programma vertrokken de rijders in de sportklasse B voor hun laatste race van het seizoen. Zeven ronden lang moest Henk van der Mark, de kampioen in deze klasse, Cees Cornwall voor zich dulden, naar in de laatste ronde pakte Van der Mark zijn eeuwige concurrent toch nog even. Heel ver achter dit tweetal finishte Arie Verstoep als derde.       

Met deze race werd het raceseizoen onder auspiciën van de KNMV met een zucht van verlichting afgesloten. KNMV-man Leo Dörr reageerde met de woorden: ,,Het hele seizoen was de spanning erg groot. Seizoen '80 wilden we ten koste van alles voorkomen. Ik geloof dat we daarin geslaagd zijn. Volgend jaar gaan we er weer optimaal tegenaan". Laten we het daar maar op houden.

Raceverslag door Toon Kannekens (bron Moto 73)

Nationale races Zandvoort 50cc

Nationale races Zandvoort 125cc

Nationale races Zandvoort 250cc

Nationale races Zandvoort 350cc

Nationale races Zandvoort 500cc

Nationale races Zandvoort zijspannen