Theo Timmer kampioen!

Zonder duurbetaalde buitenlandse vedetten, maar met een stralende zon was het korte circuit van Assen het decor van de vierde race meetellend voor het internationaal kampioenschap van Nederland.

Boet van Dulmen was in eerste instantie niet van plan de weg naar Assen in te slaan. "Het heeft voor mij weinig zin om in dergelijke races van start te gaan. Het kost alleen maar geld en er staat weinig of niets tegenover. Maar er zijn door de KNMV en de managers aan het begin van het seizoen afspraken gemaakt, daarom ben ik toch naar Assen gekomen. Bovendien heeft de KNMV mij onlangs nog benaderd met het vriendelijke verzoek om toch alstublieft naar de kampioensraces te komen. Gelukkig is het mooi weer en valt er altijd wel wat te experimenteren."

  Titels voor Serrels en Van de Mark

Zo'n kleine driehonderd coureurs verdeeld over acht klasses gingen zondag van start. De eerste race van het programma leverde direct al een kampioen op. Nadat Jan van Disseldorp lange tijd het veld had aangevoerd, nam Quentin Serrels twee ronden voor de tijd de leiding over en eiste hiermee niet alleen de overwinning, maar ook de Nederlandse titel in de sportklasse A voor zich op.  Henk van de Mark moest in de sportklasse B voor Cees Cornwall finishen om zich ook Nederlands kampioen te mogen noemen. Bij de start zag het hier niet naar uit. Het hele veld ging op het moment dat het oranje licht verscheen al aan de haal, terwijl Van de Mark netjes op het groene licht bleef wachten. Dit korte oponthoud weerhield de titelkandidaat er niet van om in de derde ronde al als eerste voor start en finish langs te denderen op zijn Kawasaki, op de voet gevolgd door Cees Cornwall en Mile Pajic. Pajic zette een ronde later al te letterlijk de brand erin. Na een schuiver in Manderveen vloog zijn benzinetank in brand. Naarmate de race vorderde moest Cees Cornwall zijn directe rivaal laten gaan, waardoor Henk van de Mark na afloop van de race als Nederlands kampioen gehuldigd kon worden.  

Geweldig jubileum

Theo Timmer (zie interview onder aan pagina) is in zijn tiende seizoen als "inter" niet alleen vice-wereldkampioen geworden. Na drie overwinningen op een rij kon de Nederlandse titel hem ook nauwelijks meer ontgaan, maar de immer bescheiden Bultaco piloot verklaarde voor zijn race in Assen: "Je weet het maar nooit. Pas als je over de streep bent, mag je juichen." En dat deed hij dus prompt. In een werkelijk fantastische stijl reed Theo regelrecht naar de overwinning en zijn eerste kampioenschap bij de "inters" toe. Achter de rug van Henk van Kessel, die als tweede over de finish ging, reed Bert Smit een opvallend sterke race. Rondenlang knokte hij met George Looijesteijn om de vierde plaats. Bij het ingaan van de laatste ronde sputterde zijn Special plotseling tegen en moest Smit Looijesteijn laten gaan. Bert Smit haalde de finish wel, maar een twaalfde plaats was geen loon naar werken. 

36-plussers

De 125 cc leverde zoals gebruikelijk dit seizoen, opnieuw geen verrassende winnaar op. Met maar liefst twaalf seconden voorsprong op Boy van Erp werd Anton Straver (zie interview onder aan pagina) als eerste afgevlagd. Jan Eggens, Peter van Niel, Kees van der Ven en Jan Huberts maakten de eerste zes compleet. Opvallend hierbij is dat, met uitzondering van Boy van Erp, de leeftijden van deze coureurs tot ver in de dertig en zelfs in de veertig reiken. Wanneer op korte termijn geen jonge coureurs zich aandienen in deze klasse, kan de KNMV zonder problemen tot de invoering van een veteranen­special klasse overgaan.  

Over veteranen gesproken. Niemand minder dan 'Texas Henkie' is weer helemaal terug. Na zijn spectaculaire val in Daytona in 1975, waar hij met een snelheid van 250 km per uur tegen het asfalt smakte, verscheen hij dit jaar met een Honda 400 N weer op de circuits. En hoe....................... Naarmate het seizoen vorderde kwam je de naam Henk Klaassen steeds verder voorin tegen. Na Assen kan het niet meer hoger, want 'Texas Henkie' versloeg Bouwmeester in de Honda-klasse.

Bekend beeld

De strijd in de middenklassen gaf, zoals gebruikelijk de laatste jaren, het bekende beeld te zien: Mar Schouten contra Peter Looijesteijn. Ook Rinus van Kasteren bemoeide zich in het verleden altijd met de strijd om de eerste plaats, maar in Assen moest Rinus vanaf een derde stek lijdzaam toezien hoe het gat tussen hem en het duo Schouten-Looijesteijn allengs groter is geworden. In de beginfase van de kwartliterklasse leek Mar Schouten op een simpele zege af te gaan. Naarmate de race vorderde kroop Peter Looijesteijn met zijn snelle Rotax steeds dichter naar het achterwiel van de MBA. Met verschrikkelijk laat remwerk kon Schouten het geweld van Looijesteijn weerstaan. In de voorlaatste ronde echter was Peter bij het passeren van achterblijvers net iets brutaler, zodat hij ééntiende seconde eerder zijn voorwiel de zwart-wit geblokte vlag kon laten passeren. Achter Rinus van Kasteren gingen Roel Toornstra en Anton Straver als aan een touwtje in het rond. Uiteindelijk wist Toornstra de strijd in zijn voordeel te beslissen.

350cc winnaar Mar Schouten

Mar Schouten stond zich voor de start van de race in de 350 cc nog te ergeren over zijn tweede plaats in de kwartliter klasse. Meteen na de start liet hij er dan ook geen gras over groeien. Als een raket ging hij er vandoor. Peter Looijesteijn kon dit geweld niet volgen en passeerde de finishvlag als tweede met twaalf seconden achterstand op Schouten. Van Kasteren volgde als derde. De nieuwkomers bij de inters dit jaar, met name John van Veldhoven, Jan Enthoven en Gerard van der Wal pakten in deze volgorde heel knap de vierde tot en met de zesde plaats.

Dat Egbert Streuer met Charles Vroegop in de bak de zijspanklasse zou winnen, wekte natuurlijk geen verbazing. Dat het gat met nummer twee maar liefst vijfendertig seconden was, deed de zesduizend toeschouwers wel verbaasd opkijken. Ver achter Streuer knokten de combinaties van Hein van Drie en vooral Piet Huybers zich na een matige start naar de overige ereplaatsen. 

Leermeester

Tot slot van het programma konden de coureurs in de halveliterklasse aan de bak. Boet van Dulmen bewees opnieuw teveel sportman te zijn om de eer uitsluitend aan zichzelf te houden. Rondenlang daagde Boetje Henk de Vries uit om met hem in de clinch te gaan. Henk de Vries, voor het eerst na zijn val tijdens de training van de TT weer actief, greep deze kans met beide handen aan. Zonder risico's te nemen remde De Vries de grote meester eruit en schroomde niet hem diverse malen buitenom te passeren. Dit duel was niet alleen prachtig voor het publiek, maar ook leerzaam voor Henk de Vries: "Het is gewoon fantastisch om met Boet gelijk op te rijden. Natuurlijk heb ik niet de illusie dat ik hem kan volgen, maar je leert op deze wijze ontzettend veel van hem. Vooral in snelle bochten steek je tijdens zo'n race veel van hem op. Het is niet te geloven hoe makkelijk Boet rond gaat". Overigens viel er nog meer te genieten in deze race. Al konden Rob Punt en Martin Schouten de beide koplopers bij lange na niet volgen, toch was het de moeite waard het duel om de derde plaats op de voet te volgen. De machines waren even snel, dus de stuurmanskunst moest de beslissing brengen. In de zesde ronde pakte Schouten de derde plaats, maar Punt bleef aan zijn achterwiel. Helaas kreeg dit duel een voortijdig slot. Vijf ronden voor tijd moest Punt met machinepech de strijd staken. Na twee vastlopers in de training kreeg Dick Alblas pas twee ronden voor tijd weer vertrouwen in zijn machine. Als een hazewindhond reed hij vervolgens een gat van ruim tien seconden dicht en wees in het zicht van de haven Albert Bosch terug naar een vijfde plaats.

500cc podium: Henk de Vries, Boet van Dulmen en Martin Schouten

Naast de interessante races viel het in Assen op dat er zich bijzonder weinig valpartijen voordeden en dat het programma keurig op tijd werd afgewerkt.

Uitslagen (1e twaalf):

50 cc: 1. Theo Timmer, Bultaco, 8 ronden in 15.38,5 = 121.865 km/u; 2, Henk van Kessel, Kreidler, 15.47,9; 3. George Looijesteijn, Kreidler, 16.06,7; 4. Hans Spaan, Van Veen Kreidler; 5. Jos van Dongen, Kreidler; 6. Rinie Vrijdag, Kreidler; 7. Paul Rimmelzwaan, Roton; 8. Gerrie Gevers, Kreidler; 9. Hans Koopman, Kreidler; 10. Antoon Gevers, Kreidler; 11. Erico Rispens, Kreidler; 12. Bert Smit, Special. Snelste ronde: Theo Timmer, 1.54,6 = 124,750 km/uur.

125 cc: 1. Anton Straver, Morbidelli, 10 ronden in 17.54,4 = 135,587 km/uur; 2. Boy van Erp, MBA, 18.06,0; 3. Jan Eggens, MBA, 18.24,0; 4. Peter van Niel, Morbidelli; 5. Kees v.d. Ven, MBA; 6. Jan Huberts, Huvo; 7. Ton Spek, MBA; 8. Hans Spaan, MBA; 9. Theo Timmer, Morbidelli; 10. Hein Vink, Morbidelli; 11. Keimpe van Nimwegen, Honda; 12. Lex Winnubst, MBA. Snelste ronde: Anton Straver, 1.45,8 = 135,126 km/uur.

250 cc: 1. Peter Looijesteijn, Egel Banden Rotax, 12 ronden in 20.20,6 =140.550 km/uur; 2. Mar Schouten, MBA, 20.20,7; 3. Rinus van Kasteren, Yamaha, 20.23,8; 4. Roel Toornstra, Rotax; 5. Anton Straver, Jong Yamaha; 6. Boy van Erp, Kleyn Yamaha; 7. Dick van Logchem, Yamaha; 8. Gerard v.d. Wal, Yamaha; 9. Allan Brom, Yamaha; 10. Henk van Schijndel, Yamaha; 11. Koen Ebert, Yamaha; 12. Duke Wille, Yamaha. Snelste ronde: Peter Looijesteijn, 1.38,1 = 145,732 km/uur.

350 cc: 1. Mar Schouten, Yamaha, 12 ronden in 19.58,4 = 143,154 km/uur; 2. Peter Looijesteijn, Egel Banden Yamaha, 20.10,8; 3. Rinus van Kasteren, Yamaha, 20.21,1; 4. John van Veldhoven, Yamaha; 5. Jan Enthoven, Yamaha; 6. Gerard v.d. Wal, Yamaha; 7. Rinie v.d. Lee, Yamaha; 8. Rudie v.d. Dussen, Yamaha; 9. Roelof Smeenge, Yamaha; 10. Ad Spruyt, Yamaha; 11. Frans Dekker, Egel Yamaha; 12. Henk van Schijndel, Yamaha. Snelste ronde: Mar Schouten, 1.38,7 = 144,846 km/uur.

500 cc: 1. Boet van Dulmen, IMN Yamaha, 14 ronden in 22.34,6 = 147,755 km/uur; 2. Henk de Vries, Suzuki, 22.38,2; 3. Martin Schouten, Suzuki, 23.16,1; 4. Dick Alblas, Suzuki; 5. Albert Bosch, Suzuki; 6. Rob Beute, Suzuki; 7. J. W. Steenhuisen, Suzuki; 8. Johan van Eijk, Suzuki; 9. John van Veldhoven, Suzuki; 10. Martin Rasch, Suzuki; 11. Peter Lemstra, Suzuki; 12. Richard Glas, Suzuki. Snelste ronde: Boet van Dulmen, 1.35,1 = 150,329 km/uur.

Zijspanklasse: 1. Egbert Streuer/Charles Vroegop, LCR Yamaha, 10 ronden in 17.29,5 = 136,220 km/uur; 2. Hein van Drie/Martin van 't Klooster, Yamaha, 18.24,9; 3. Piet Huybers/Karl Heinz Buchholz, Yamaha, 18.25,5; 4. Jos Modder/Erik de Groot, Putoline Yamaha; 5. Gert Timmermans/Jan Scheepstra, Yamaha; 6. Eit Bonder/Henry Bakker, Yamaha; 7. Jo v.d. Ven/Tonnie Troeyen, Yamaha; 8. Fred Sinke/Leo Fijman, Special, (op 1 ronden); 9. Noud v.d. Aa/Loek Ates, Konig; 10. Frank Termeulen/Leo Kuipers, Suzuki (op 2 ronden). Snelste ronde: Streuer/Vroegop, 1.40,3 = 142,536 km/uur.

Honda-klasse: 1. Henk Klaassen, 8 ronden in 15.28,8 = 123,147 km/uur; 2. Kees Bouwmeester, 15.28,9; 3. Jos Lommers, 15.40,7; 4. Jan van Iwaarden; 5. Bert Klaassens; 6. Peter van Dijk; 7. Joost Janse; 8. Kees Vergeer; 9. Ben v.d. Maaten; 10. Peter Holsteijn; 11. Henk Lammers; 12. Han Koster. Snelste ronde: Henk Klaassen, 1.54,3= 125,086 km/ uur.

Sportklasse A: 1. Quentin Serrels, Yamaha, 14.27,3 = 131,870 km/uur; 2. Jos Lommers, Yamaha, 14.29,3; 3. Jan van Disseldorp, Yamaha, 14.30,3; 4. Fred Damme, Yamaha; 5. Mark v.d. Endt, Honda; 6. Allard Jongbloed, Yamaha; 7. Philip de Bats, Yamaha; 8. Gerard Murre, Yamaha; 9. Kees v.d. Endt, Suzuki; 10. Hans Kerkhoven, Honda; 11. Rob Vinkenoog, Ducati; 12. Otto Mens, Yamaha. snelste ronde: Quentin Serrels, 1.46,7 = 133,986 km/uur.                        .

Sportklasse B: 1. Henk v.d. Mark, Kawasaki, 13.55,2 = 136,93a km/uur; 2. Cees Cornwall, Kawasaki; 3. Mark v.d. Endt, Honda; 4. Jaap Groenenveld, Kawasaki; 5. Arie Verstoep, Suzuki; 6. Adriaan Brazier, Ducati; 7. Theo van Gemeran, Ducati; 8. Dirk Brand, Kawasaki; 9. Wim van Maris, Moto Guzzi; 10. Jan Schaper, Ducati; 11. Dirk Groenewoud, BMW; 12. Harry Grit, Honda. Snelste ronde: Henk v.d. Mark, 1.42,0 = 140,160 km/uur.

Raceverslag doorToon Kannekens (bron Moto 73)

NK races Assen 50cc

NK races Assen 125cc

NK races Assen 350cc

74. Gerard vd Wal  45. Enthoven  14. Dick v Logchem

NK races Assen 500cc

NK races Assen 500cc, Albert Bosch

28-05-1981 Selectiewedstrijden  Assen