Internationale kampioensraces Tubbergen

De diverse wegrace-activiteiten in het Pinksterweekeinde hebben een duidelijk stempel gedrukt op de races in Tubbergen. De trainingen van de midden- en halveliterklasse werden al op zaterdagmorgen verreden om de internationale grootheden de kans te geven ook in het Belgische Chimay te starten. Hierdoor kon men zich geen machinepech veroorloven, omdat er geen tijd voor reparaties was. De Chimay-gangers arriveerden zondagavond laat weer in Tubbergen. Enkelen kwamen zelfs niet aan hun nachtrust toe, omdat de machines weer startklaar gemaakt moesten worden. Met name in de 500 cc hadden diverse "dure" coureurs dan ook motivatieproblemen in Tubbergen, waardoor de pits tijdens de race steeds voller werd. Jammer voor de twintigduizend bezoekers, die toch speciaal voor het spektakel in de halve literklasse waren gekomen.

Het deelnemersveld in de 50 cc kende geen buitenlandse namen. Het was voor de snelste man uit de training Theo Timmer een eenvoudig karwei. Zonder enige tegenstand stuurde de man uit Lobith zijn Bultaco naar de overwinning. Jos van Dongen en George Looijesteijn arriveerden pas dertig seconden later bij de zwart-wit geblokte vlag na een enerverend duel. 

50 cc winnaar Theo Timmer

De 125 cc kende wel enkele interessante buitenlandse namen. De beide Zwitsers Hans Müller en Stefan Dörflinger waren het die voorin de dienst uitmaakten. De kleine vechtjas Hans Müller leidde van meet af aan de dans om de eerste plaats. Dörflinger reed op safe naar de tweede plaats. "Ik had in de training mijn machine opgeblazen en durfde met nieuw materiaal niet op het scherp van de snede te racen. Vandaar dat ik niet geprobeerd heb Hans te bedreigen", was de reactie van de leider in de tussenstand om de wereldtitel in de 50 cc. De strijd om de resterende ereplaats was een Nederlandse aangelegenheid. Willem Heijkoop, Jan Eggens en Jan Huberts maakten er een bijzonder spannende strijd van. Bij het ingaan van de laatste ronde leek Heijkoop de beste papieren te hebben en kwam dan ook als derde over de streep. Toch werd Jan Huberts samen met Müller en Dörflinger gehuldigd, omdat Heijkoop de chicane had overgeslagen en derhalve werd gediskwalificeerd.

125 cc Bennie Wilberts (55) en Wilfried Rothman in de fout

Een totaal Hollandse aangelegenheid waren natuurlijk de races in de Honda- en Formuleklasse. Zoals we al twee jaar gewend zijn werd de merkenrace weer beheerst door Bert Klaassens en Kees Bouwmeester. Deze heren maakten er een heerlijke show van, die in het voordeel van Klaassens werd beslist. Achter de rug van Theo Swolts, die als derde eindigde, werd eveneens een boeiende race­show op het asfalt gelegd, waarbij niemand minder dan Henk Klaassen, beter bekend als Texas Henkie, de grote man was. Overigens werd deze race met twee ronden ingekort, omdat het geplande wedstrijdschema bij lange na niet gevolgd werd. De formule klasse werd van start tot finish beheerst door een uitstekend rijdende Pieter Blaauboer. In een werkelijk fantastische stijl stuurde Pieter zijn Suzuki over het 8700 meter lange circuit. Gerard Flameling pakte de tweede plaats voor Rob Beute, die zijn start in de 500cc had laten vallen ten gunste van Philippe Coulon. Rob werd overigens na de race gediskwalificeerd, omdat hij bij de chicane rechtdoor was gegaan. Hetzelfde overkwam Gijs Gijsbertsen, die aanvankelijk ais zesde werd afgevlagd. Weinig geluk had Karel Zegers. Bij het ingaan van de laatste ronde reed hij op een vierde plaats, maar moest met machinepech de strijd staken. Jur Manneveld schoof door dit alles op naar de tweede plaats.

Buitenlandse overheersing

In de beide middenklassen ging de overwinning naar de buiten­landers. Met name in de kwartliterklasse moesten de vaderlandse coureurs de eer aan hun buitenlandse collega’s laten. Hans Müller pakte op zijn nieuwe Yamaha een eenvoudige overwinning. Ero Hyvärinen reed lange tijd op de tweede plaats, op afstand gevolgd door Jean-Marc Toffolo en Toni Mang. Toffolo ging als tweede de laatste ronde in, maar toen draaide wereldkampioen Mang even het gas van zijn Kawasaki open en reed een gat van minstens tweehonderd meter dicht. Op de streep pakte Mang derhalve nog de tweede plaats, voor Toffolo, die een bijzonder sterke indruk maakte. En de Nederlanders dan? Alleen Mar Schouten en Peter Looijesteijn konden enigszins volgen. Lange tijd reed Schouten op een vijfde plaats, maar in de laatste ronde stuurde Looijesteijn zijn Rotax toch nog voorbij de MBA van Schouten. Overigens moest deze race met maar liefst vier ronden worden ingekort.

De 350 cc race werd het absolute hoogtepunt van de dag. Toni Mang, Mar Schouten en Alan North streden de eerste vijf ronden wiel aan wiel. Het was prachtig om te zien hoe Mar Schouten zich weerde tegen het buitenlandse geweld. Het ging zelfs zo hard dat Mang in de zesde ronde even rechtdoor ging en North en Schouten moest laten gaan. Een ronde later begaf de koppeling van zijn Kawasaki het ook nog waardoor Toni de pits moest opzoeken. De strijd om de ereplaatsen ging onverminderd voort. Heel brutaal zette Schouten keer op keer zijn machine naast die van North. Helaas moest Mar toch de hoogste eer aan Alan North laten, omdat hij eerder in de remmen moest."lk heb maar één schijf, waardoor ik eerder in de remmen moest. Jammer dat er geen geld is voor een nieuw wiel met twee remschijven, anders had ik Alan gepakt", aldus Schouten. Peter Looijesteijn pakte de derde plaats, voor Rinus van Kasteren, die ook een prachtige race reed. Als laatste gestart knokte Rinus zich naar een vierde plaats.

350 cc Anton Mang voor Alan North

Starter Frans Vos werd voor de start van de eerste manche vervangen door de geblesseerde Jack Middelburg. Een stunt die bijzonder in de smaak viel bij het publiek. Zeven ronden lang kon het publiek genieten van een felle strijd tussen Boet van Dulmen en Willem Zoet. Helaas moest Boet met een kapotte versnellingsbak de strijd staken, waardoor Willem Zoet zijn Stimorol Suzuki zonder verdere tegenstand naar de zwart-wit geblokte vlag kon brengen. Dick Alblas volgde op grote afstand als tweede, maar werd naarmate de race vorderde steeds meer bedreigd door de uitstekend rijdende Wim ten Klooster. In de voorlaatste ronde staakte Ten Klooster zijn aanval op Alblas en wilde zich beperken tot het consolideren van de derde plaats. Dat ging ten koste van de concentratie, want in de laatste ronde dook Ten Klooster de strobalen in. Hierdoor schoof Maarten Duyzers op naar de derde plaats. Het overgebleven contingent buitenlanders eiste de vierde tot en met de zevende plaats voor zich op. Met name Dale Singleton en Sadao Asami verlieten al vroeg in de race het strijdtoneel.

500 cc Wim ten Klooster voor Maarten Duyzers

Voor de start van de tweede manche werd de startprocedure vertraagd door een hevige regenbui. Hierdoor moest de start veertig minuten worden uitgesteld, zodat de heren coureurs hun machines van ander schoeisel konden voorzien. Henk de Vries ging drie ronden aan de leiding. In de vierde ronde voerde Boet met zijn GP-machine het deelnemersveld aan. Halverwege de race moesten zowel Van Dulmen als De Vries met machinepech de pits in, waardoor Willem Zoet voor de derde maal in successie de totaaloverwinning in Tubbergen niet meer kon ontgaan. Borge Nielsen pakte de tweede plaats voor Rob Punt en Dick Alblas. Daytona specialist Dale Singleton werd een startverbod opgelegd, omdat hij, ondanks een kletsnatte baan, op slicks wilde vertrekken. Zoals gezegd ging de eindoverwinning naar Willem Zoet. Nielsen werd tweede en Dick Alblas derde.

Het werd een lange racedag, want Frans Vos hanteerde om half acht nog de geblokte vlag.

Raceverslag door Toon Kannekens (bron Moto 73)