1981-04-20_int.Hengelo

Traditiegetrouw zorgde de Hengelose HaMoVe ervoor dat motorsportliefhebbers hun paasei op de Varsselring kwijt konden. Door de nieuwe formule van de KNMV, waarin de Nederlandse kampioenschappen binnen grote internationale races verreden moeten worden, verschijnen alle nationale toppers dubbel gemotiveerd aan de start. Zij moeten niet alleen punten zien te scoren, maar ook nog proberen een aantal internationale kanonnen achter zich te houden. En wat voor kanonnen.... Wereldkampioen Jon Ekerold, Kawasaki-piloot Jean Francois Baldé en het Australische wonderkind Graeme Geddes waren gecontracteerd om het de Nederlanders in de diverse klassen lastig te maken.

Ook Takazumi Katayama was in Hengelo van de partij. In de training leek het erop dat hij ook in staat zou zijn met zijn nieuw ontwikkelde Honda-viertaktracer voorin mee te blazen, maar dat pakte in de race opnieuw teleurstellend uit. De Honda "Never Ready" kwam weer niet aan de finish, ondanks zes Japanse technici. De pechduivel was overigens toch bijzonder actief op het 4848 meter lange circuit: maar liefst twintig vastlopers in de training, waaronder ook de Suzuki van Wil Hartog en de nieuwe RG-6 van Henk de Vries. Martin van Soest kwam in de training door een mechanisch defect van een ander ongelukkig ten val en brak daarbij zijn teen en scheurde zijn pols. Op eerste Paasdag werd door velen keihard gesleuteld om de vastgelopen machines weer startklaar te krijgen.

Het wedstrijdprogramma werd geopend door de nationale halveliterklasse. Richard Glas vertrok als eerste, maar kwam achterop het circuit lelijk ten val, waardoor Klaas de Graaf als eerste voor start en finish opdoemde. In de tweede ronde nam Fred Peerdeman de leiding over en stuurde zeer beheerst op de overwinning af. De Graaf werd tweede; Leo Steenks wist van een achtste plaats op te klimmen naar de laagste trede op het ereschavot.

Zoals gebruikelijk

Het deelnemersveld van de 50 cc kende geen buitenlandse grootheden, desondanks was de race van de eerste tot en met de laatste meter bijzonder spannend. George Looijesteijn kwam als eerste voor de tribune langs met in zijn kielzog Theo Timmer, Floor Maasland en Paul Rimmelzwaan. De tweede en derde ronde waren voor Timmer, terwijl Maasland het leidende trio moest laten gaan. Ondanks verschrikkelijk laat remmen van Timmer ging Rimmelzwaan als eerste de laatste ronde in. Maar zoals het al jaren gebruikelijk is geworden, wordt een race op de Varsselring in de Molenbocht voor start en finish beslist. Met ruime voorsprong kwam Rimmelzwaan op de beruchte bocht aan. Helaas ging het iets te hard, waardoor Timmer de zege cadeau kreeg. Voordat Rimmelzwaan weer overeind gekrabbeld was waren Looijesteijn en Maasland de finishvlag al gepasseerd. "Ik dacht dat ze vlak achter mij zaten", was het commentaar van Rimmelzwaan.

Boet lachende derde

Het spreekwoord "Waar twee vechten om een been" zou de samenvatting van de eerste manche in de 500 cc race kunnen zijn. Slechts een tiende van een seconde was het verschil tussen Jack en Wil na de training. Hartog stond zijn eerste startplaats desondanks aan Middelburg af. Jack vertrouwt zijn rechterbeen nog niet helemaal. "Het is voor mij plezieriger als ik aan de buitenkant sta. Als de start dan mislukt, loop ik niemand in de weg", lichtte Jack toe. De start verliep overigens uitstekend voor Jack, maar tegen de bliksemstart van Wil is zelfs geen gezond been opgewassen. Wil en Jack kwamen als aan een touwtje voor de eerste maal op de Molenbocht af. Jack ging als laatste in de ankers en stak Hartog binnendoor voorbij. Hartog probeerde bij het uitaccelereren onmiddellijk terug te slaan, maar trok bij deze poging zijn machine onderuit. Een zweefduik deed hem op het asfalt belanden, waar hij ternauwernood aan de aanstormende Van Dulmen en Jon Ekerold wist te ontsnappen. Jack dus aan de leiding maar niet voor lang. In de tweede ronde ging ook hij onderuit, maar in tegenstelling tot Hartog kon hij zijn race vervolgen. Inmiddels waren hem wel zestien rijders onder aanvoering van Boet van Dulmen gepasseerd. De Nieuw-Zeelander Stu Avant bezette de tweede plaats, gevolgd door Ekerold, die echter in het verdere verloop van de race de tweede plaats wist over te nemen.

Naarmate de race vorderde, zorgde Middelburg op niet te volgen wijze voor het nodige vuurwerk. Van een zeventiende plaats af moest hij opnieuw beginnen. Via een fantastische inhaalrace greep hij in de laatste ronde toch nog de derde plaats voor de bijzonder sterk rijdende Dick Alblas en Wim ten Klooster. Wim ten Klooster lijkt de verrassing van dit seizoen te worden. Ondanks het feit dat hij op het rechte eind duidelijk snelheid tekort komt, weet hij zich door fantastisch stuurwerk steeds weer in de voorste gelederen te handhaven.

En de Honda dan? Na een slechte start moest Katayama met een opgeblazen blok al snel de race als toeschouwer volgen. "Maar er is nog een tweede manche", was zijn commentaar.

Winnend debuut

Na de raceshow van Jack Middelburg kreeg het 25.000-koppige publiek in de kwartliterrace opnieuw een prachtige show te zien. Klaas Hernamdt ging de eerste drie ronden met zijn Wilddam-Rotax aan de leiding, maar moest in de vierde ronde de snelste man uit de training Graeme Geddes voor laten gaan. Daar bleef het voor Klaas niet bij. Als gevolg van een vastloper ging hij in de vijfde ronde in de haakse bocht na start en finish hard onderuit. Gelukkig viel de schade zowel aan Klaas als aan zijn machine mee. Ondanks het feit dat de Australiër Graeme Geddes nog nimmer op een stratencircuit had gereden, draaide het 20-jarige talent de snelste ronde en reed in een fantastische stijl naar een onbedreigde zege. Peter Looijesteijn leek zonder problemen op de tweede plaats af te gaan, maar in de laatste ronde draaide Jean Francois Baldé even het gas van zijn Kawasaki open. Daar was de Rotax van Looijesteijn niet tegen opgewassen.

Na de race in de Honda-klasse, die bijzonder gemakkelijk gewonnen werd door Kees Bouwmeester, maakte iedereen zich op voor de strijd in de 350 cc tussen Baldé en wereldkampioen Ekerold. Het leek ook zo te worden, maar na de tweede ronde reed een woedende Ekerold zijn machine met een defecte koppeling de pits in. Achter Baldé moest Klaas Hernamdt de Nederlandse eer hoog houden, maar hierbij werd hij fel op zijn huid gezeten door de Finnen Pekka Nurmi en Eero Hyvärinen en Zuid-Afrikaan Alan North. Door een afgesleten tandwiel moest Hernamdt de buitenlanders laten gaan en het was de grote vraag of hij de eindstreep zou halen. Dat lukte nog wel, maar verder dan een zesde plaats wist hij niet te komen. Rinus van Kasteren werd met een vijfde plaats de beste Nederlander. Alan North finishte vlak achter Baldé als tweede en Pekka Nurmi kreeg als derde de finishvlag.

Na de 125 cc kon het Wilhelmus weer gespeeld worden. Anton Straver pakte na het vallen van de start de leiding. Hansi Müller en Bam Carlson zagen hem pas op het erepodium weer.

Revanche voor Jack

Als voorlaatste race van het programma werd de tweede manche van de 500 cc verreden. Jon Ekerold ging een ronde aan de leiding, maar met een verbeten trek om zijn mond moest hij met machinepech in de tweede ronde al de pits in. Jack zat toen al ver voor de rest van het veld. In de derde ronde stelde Boet orde op zaken ten koste van Stu Avant, die tegen het einde van de race nog werd gepasseerd door de bijzonder sterk rijdende Dick Alblas. Wim ten Klooster werd van een goede klassering afgehouden door een fout van Philippe Coulon. Coulon nam op een van de vier haakse bochten te veel risico en reed daardoor achterop de machine van Ten Klooster.

Jack nam met een overwinning en het ronderecord overduidelijk revanche in die tweede manche. Ook Hartog had dergelijke plannen, maar moest al achteraan van start gaan. Juist op het moment dat Wil Dick Alblas voorbij wilde steken, liep zijn machine vast. "Nu niet bepaald een lekkere opsteker zo vlak voor de start van het Grand Prix-seizoen. Twee keer een vastloper en een keer onderuit. Ik heb mijn portie wel gehad, dacht ik zo", was het commentaar van de aangeslagen Hartog. Een tevreden Boet van Dulmen werd als totaalwinnaar gehuldigd, met Middelburg als tweede. Dick Alblas werd ten onrechte als derde gehuldigd. Stu Avant bleek later als derde te zijn geëindigd en Alblas als vierde. Katayama zagen we de tweede manche niet meer terug. De Japanse technici waren toen al op weg naar Engeland.

De race in de zijspanklasse werd gewonnen door Jos Modder en Erik de Groot. Lange tijd reden Cor en Carla van Reeuwijk op een tweede plaats, maar in de laatste fase van de strijd werden zij door Van der Veen gepasseerd. Jaap Kleve zorgde in de voorlaatste ronde nog voor paniek. Zijn passagier Reinhout van Ommen vloog na start en finish uit de bak, waardoor Kleve met een noodgang het weiland in vloog. Gelukkig kwam hij geen obstakels tegen, waardoor de schade beperkt bleef tot een verhoogde polsslag. Grote afwezige was dit weekeinde Egbert Streuer, die nog herstellende is van een maagoperatie. Ook Willem Zoet en Hans Spaan konden als gevolg van blessures niet aan de start verschijnen van de goed verlopen Paasraces op de Varsselring.

Raceverslag door Toon Kannekens (bron Moto 73)