TUBBERGEN LAAT ZIEN DAT HET KAN

Onder het toeziend oog van een aantal politieke belangstellenden bewees de KNMV in samenwerking met de organisatie dat er nog best races op stratencircuits georganiseerd kunnen worden. Met behulp van de Rijksdienst Verkeersveiligheid had men alle voor het publiek toegankelijke situaties in beeld gebracht. Aan de hand hiervan werden voor het publiek de noodzakelijke maatregelen getroffen (dit alles vanwege de vele dodelijke ongelukken, ook onder het publiek, die begin 1980 hadden plaatsgevonden).

Ook de coureurs werden niet vergeten. Voorafgaand aan de zaterdagtraining kregen een aantal coureurs de gelegenheid om hun wensen met betrekking tot de veiligheid naar voren te brengen. Een goede zaak, waarbij vooral Dick Alblas de chicane op het lange rechte stuk met coureurs-ogen bekeek en daarop dit obstakel zo aanpaste, dat vele coureurs in vloeiende stijl en met veel genoegen de chicane konden nemen. Ook had de organisatie de beschikking over een gesloten Tv-circuit. Met behulp hiervan werd letterlijk alles in de gaten gehouden en konden à la minuut veranderingen worden toegepast. Een zeer goede zaak was ook dat de pechvogels van zaterdag op maandagmorgen konden meetrainen. Een prima stukje veiligheid. Kortom, het was perfect voor elkaar, met als gevolg dat alles uitstekend is verlopen. Al had men alles prima voor elkaar, toch was de spanning op maandagochtend te snijden. Zouden alle GP-gangers (Franse GP was een dag eerder verreden) op tijd aanwezig zijn? Inderdaad, het lukte de heren, al moet je niet vragen hoe. Takazumi Katayama moest bijvoorbeeld trainen op de 350cc van Chas Mortimer, omdat zijn eigen fiets nog niet aanwezig was. Willem Zoet had helemaal geen reservemateriaal bij zich, terwijl Jack Middelburg behoorlijk stijf was na zijn val op Paul Ricard. Het programma startte met de 125cc nationaal. Ton Spek won, op maar liefst 11 seconden gevolgd door Jos van Dongen en Co Looijesteijn. De eerste manche van de 500cc leverde geen interessante strijd om de voorste posities op. Boet, ook al de snelste in de training, kwam de eerste drie ronden op kop door. Toen was het echter afgelopen. Met ingebrande zuigers moest Van Dulmen als toeschouwer de race vervolgen. Willem Zoet voerde toen het veld aan op grote achterstand gevolgd door Jack Middelburg. Jack was als laatste gestart, ondanks zijn tweede trainingstijd. Het aanduwen van zijn machine levert nog dermate veel problemen op, dat Jack liever als laatste startte. In de derde ronde was hij echter alweer voorin te vinden. Katayama, ook als één der laatsten gestart, kon een dergelijk staaltje niet uithalen. De Japanse “Nederlander” moest al na vier ronden met een verbrande koppakking de pits in. Wie wel uitstekend mee kon komen was thuisrijder Eddy Kuipers. In eerste instantie probeerde Dick Alblas hem nog van een derde plaats te houden, maar halverwege was de derde plaats definitief voor Kuipers. Bijzonder spannend was de strijd tussen Rob Punt en Willem ten Klooster om de vijfde en zesde plaats. Beide heren hebben eerder dit seizoen al bewezen er echt bij te horen. Uiteindelijk was het Ten Klooster die beslag wist te leggen op de vijfde plaats. Dale Singleton maakte er achterin het veld een prima show van. Met wheelies van vijfhonderd meter lengte bracht hij de handen van de 22.000 toeschouwers op elkaar.  

1980 Tubbergen 500cc, Dale Singleton, 2 voudig Daytona 200 miles winnaar 1979 & 1981,  † 1985 tijdens een vliegtuigongeluk

De race in de kwartliterklasse werd evenals in Hengelo een overwinning voor de Engelsman Chas mortimer. Op zijn razendsnelle Cotton lijkt Chas in Nederland niet te kloppen. De strijd om de overige ereplaatsen verliep bijzonder interessant. Rinus van Kasteren had precies 3 ronden nodig om van een vijfde naar een tweede plaats te rijden. Ondanks het hevige aandringen van de Finnen Eero Hyvärinen en Pekka Nurmi wist Rinus deze plaats tot aan de zwart-wit geblokte vlag te behouden. De strijd tussen de beide Finnen laaide dermate hoog op, dat Hyvärinen de snelste ronde en de derde plaats opeiste. De kwartliterrace voor de nationale rijders werd gewonnen door Roel Toornstra voor Andy Bloemhard en Henk Kiers. 

Eerste 12, 250cc Tubbergen: 

1. Chas Mortimer (GB)

2. Rinus van Kasteren

3. Eero Hyvärinen (SF)

4. Pekka Nurmi (SF)

5. Hans Müller (CH)

6. Tony Head (GB)

7. Peter Looijesteijn

8. Mar Schouten

9. Martin Jansen

10. Klaas Hernamdt

11. Ger Willems

12. Anton Straver

Ondanks een sterk bezet internationaal deelnemersveld leverde de 350cc een prachtige Nederlandse overwinning op. De hoogste plaats op het ereschavot werd op wel zeer overtuigende wijze door Mar Schouten opgeëist. Pekka Nurmi kwam in het verloop van de race wel even dichterbij, maar dit was voor Mar het sein om de snelste rondetijd neer te zetten. De Fin bleef daarna op zeer eerbiedwaardige afstand volgen. Chas Mortimer pakte de derde plaats. Dat Chas haast had bleek wel tijdens de huldiging. Toen het Wilhelmus gespeeld werd was Chas al tientallen kilometers uit de buurt. Hij moest nog dezelfde avond op het eiland Man verschijnen voor de TT races. Het duel om de vierde plaats ging van meet af aan tussen Rinus van Kasteren en Eero Hyvärinen. De Fin wilde echter niet het hoofd buigen voor een Nederlander. In de laatste ronde zette Eero de gebrilde Nederlander terug naar de vijfde plaats. Opvallend was de tegenslag voor Klaas Hernamdt. Het lijkt bij de Fries niet te mogen. In de training kwam al een drijfstang op ongebruikelijke wijze naar buiten. In de race klemde een zuigerveer, wat een vastloper tot gevolg had. De koppelingsplaten van de 250cc Yamaha waren al eerder die dag kapot gegaan.  

Mar Schouten winnaar 350cc voor Pekka Nurmi en Chas Mortimer die al onderweg naar het eiland Man was.

Eerste 12, 350cc Tubbergen: 

1. Mar Schouten
2. Pekka Nurmi (SF)
3. Chas Mortimer (GB)
4. Eero Hyvärinen (SF)
5. Rinus van Kasteren
6. Dirk du Plooy (SA)
7. Tony Head (GB)
8. Peter Verhulsdonk
9. Henny Wevers
10. Jacob Beck
11. Lothar Spiegler (D)
12. Reino Eskelinen (SF)

Het deelnemersveld in de 125cc internationaal was zo klein, dat de eerste 6 van de nationale rijders aan de lijst werden toegevoegd. Een ideale gelegenheid voor de nationalen om zich te meten met de inters. Bij de start van de race leek het erop dat er een familievete van zou komen. Peter Looijesteijn zag plotseling zijn broer Co als concurrent. Cees van Dongen werd eensklaps geconfronteerd met zoon Jos. Toch verliep de race zo dat er absoluut geen familieruzies zijn ontstaan. Peter Looijesteijn pakte met met een bliksemstart de kop, maar moest halverwege de eerste ronde zijn machine al aan de kant zetten. Een verstopte brandstofdop blokkeerde de benzinetoevoer. Jos van Dongen kon het zijn vader niet moeilijk maken. Al vroeg in de race moest hij de strijd staken. Wie geen problemen had was Hans Müller. Na het uitvallen van Peter Looijesteijn reed hij onbedreigd naar de overwinning. Anton Straver pakte vrij gemakkelijk de tweede plaats. Stefan Dörflinger leek aanvankelijk aanspraak te maken op de derde plaats op het erepodium, maar na vier van de zes ronden liep zijn machine niet optimaal meer. Hiervan maakte Peter van Niel dankbaar gebruik. Ook Cees van Dongen kon Dörflinger nog voorbij steken, maar in de laatste ronde pakte de Zwitser de vierde plaats toch nog terug. 

125cc start: 7. Peter Looijesteijn  53. Stefan Dörflinger  50. Hans Müller  2. Cees v Dongen  3. Anton Straver

Eerste 12, 125cc Tubbergen: 

1. Hans Müller (CH)

2. Anton Straver

3. Peter vd Niel

4. Stefan Dörflinger (CH)

5. Cees van Dongen

6. Jan Eggens

7. Roelof Smeenge

8. Jan Huberts

9. Bennie Wilbers

10. Sico Attema

11. Theo Timmer

12. Koos van Leeuwen

De spanning in de tweede manche van de halveliterklasse bleef opnieuw achterwege. Boet van Dulmen reed zonder al te veel problemen regelrecht naar de overwinning. Willem Zoet zag zijn tweede plaats en daarmee de totaaloverwinning geen moment in gevaar komen. Jack Middelburg knalde, evenals in de eerste manche, van de laatste startplaats in twee ronden tijd naar voren, maar de Stimorol man (Zoet) was in die twee ronden al te ver verdwenen voor Jack. Ook Eddy Kuipers leek zijn prestatie te gaan herhalen, maar een schuiver in de vierde ronde maakte daar een eind aan. Philippe Coulon, die in de eerste manche machinepech had, schudde Dick Alblas van zich af en pakte daarmee een vierde plaats. Rob Punt was ditmaal de meerdere van Wim ten Klooster en reed dan ook naar een zevende plaats. De totaaloverwinning ging naar Willem Zoet. Jack Middelburg werd uiteindelijk tweede en Dick Alblas pakte de derde plaats. De eerste buitenlander kwam pas met Gerhard Vogt op de zesde plaats. Al misten vele coureurs een fijne collega op het rennerskwartier en waren niet alle races even spannend, toch kunnen we eindelijk weer eens spreken van een goed raceweekend. Houden zo!

Jack ondanks als laatste van start en stijf van de valpartij van een dag ervoor, tijdens de GP op Le Mans, toch perfect gereden!

Eerste 12 over 2 manches, 500cc Tubbergen: 

1. Willem Zoet

2. Jack Middelburg

3. Dick Alblas

4. Rob Punt

5. Wim ten Klooster

6. Gerhard Vogt (D)

7. Josef Hage (D)

8. Eddy Kuipers

9. Martin Rasch

10. Bernard Verwey

11. Jan Kostwinder

12. Dale Singleton (USA)

Raceverslag door Toon Kannekens (bron Moto 73)