07-04-1980_Internationale_races

Jack kreeg van de KNMV geen toestemming om te starten vanwege de conditie van zijn been.

Paasraces Hengelo (Gld) Anton Straver geweldig op dreef

Eindelijk, na wat jaren van doffe ellende, waren de weergoden de Hamover-organisatie gunstig gezind. Gelukkig, want de nijvere mannen van Hengelo verdienden meer dan zij de laatste jaren hadden gekregen. En eveneens belangrijk, door deze goedgezinde weergoden mochten de Paasraces in Hengelo zich in een warme belangstelling van het publiek verheugen. De schattingen liepen nogal uiteen maar laten we het er maar op houden dat een zeer dikke twintigduizend toeschouwers de Varsselring omzoomden. En dat betekende dat de organisatie verdiende en zo hoort het ook. Want anders is het met de racekoopman gauw gebeurd. De jongens van naam worden zoetjesaan prijzig wat nogal eens tussentijdse herziening van de entreeprijzen nodig maakt. Het is verheugend te kunnen constateren dat het publiek, mits een handjevol factoren mee wil werken, bereid is deze verhoging te accepteren. Internationaal gezien was het rennersveld van uitstekende, maar niet van grootse klasse. Daarvoor ontbraken teveel klinkende namen! Het is eigenlijk een politiek die Hengelo al jaren voert, zich daar wel bij bevindt en uiteraard daardoor precies in de gaten kan houden hoe lang de polsstok is om te springen. En het blijkt dan dat zo'n openingsdatum met Pasen, al is het vroeg in het seizoen en loop je weer risico's, uitstekend geschikt is. Het publiek is nog "hongerig", de coureurs willen er "tegenaan" en de hele meute is dan goed voor een echte racehappening.

Met spanning werd natuurlijk het eerste optreden van Boet van Dulmen en Jack Middelburg tegemoet gezien. Zij switchten immers van Suzuki naar Yamaha en vooral ten opzichte van semi-fabriekscoureur Van Dulmen waren de verwachtingen hoog gespannen. Wij kunnen u geen nieuws meer vertellen, U weet het al Boet stelde zijn fans niet teleur. Hij won de 500-klasse, zij het met de nodige problemen aan boord. Jack Middelburg verscheen helemaal niet aan de start. Enkele dagen voor de wedstrijd kreeg hij op medisch advies een startverbod en Jack zou geen Middelburg heten indien hij zich daarover niet verschrikkelijk kwaad gemaakt zou hebben. Maar de medische commissie was onverbiddelijk en na een nachtje slapen nam zelfs de kwaadheid van Jack een beetje af. Zij het niet ver genoeg om hem in Hengelo als toeschouwer te mogen begroeten.

Begrijpelijk als je al zoveel maanden aan het sukkelen bent en je eerste optreden, verbonden met de nodige centjes, zo de mist in gaat. Wil Hartog was niet gecontracteerd, mogelijk dat de startgeldeisen daaraan ten grondslag lagen. Wil kwam later met de verklaring dat Paul Ricard nu eenmaal een Grand-Prixcircuit is en dus beter geschikt voor zijn voorbereiding op het Grand-Prixseizoen. De Varsselring zou alleen maar iets met remmen en gasgeven te maken hebben. Maar wij vinden dat je b.v. in het stuk van de hairpin naar de molen toch ook wel een beetje moet kunnen sturen. Hoe het ook zij, vrijheid blijheid en als Wil inderdaad voor zichzelf gegronde reden heeft in Frankrijk te rijden, dan is dat helemaal zijn goed recht.

Voor de NMB was vooral het optreden van Anton Straver een daverende verrassing. De manier waarop hij de gerenommeerde Zwitserse vechtjas Hans Müller partij gaf en hem versloeg, dwong ieders respect af. Anton geeft de laatste tijd meer blijk van een uitstekende moraal gepaard aan een gedegen preparatie van zijn materiaal. Hij beschikt nu eenmaal niet over het Jorg Müller-geweld van Peter Looijesteijn en Martin van Soest, maar Anton staat momenteel zijn mannetje. Voor zover ons bekend krijgt hij ook voorlopig in de eerste twee Grand-Prix een kans en dat stemt tot grote tevredenheid.

125cc: Anton Straver winnaar voor de Zwitser Hans Müller en Martin van Soest

Even terugblikkend op wat we tot nu schreven, bemerken we met schrik dat we eigenlijk al een heleboel ruimte hebben gebruikt om zomaar wat in de Hamove-races te grasduinen. En we onthouden U dat in de eerste ronde Pietje Puk op kop lag en in de derde ronde vervangen werd door Jan Paaltjes. En dat is toch eigenlijk de bedoeling van een echt raceverslag. Maar het kwaad is nu gebeurd en eigenwijs als we zijn, gaan we gewoon door met kriskrassen. Want we wilden ook nog even stilstaan bij Robbie Punt. Excellent rijdend ging hij in de eerste manche er in de Mollenbocht fraai bij liggen. Maar bijna nog sneller was hij weer overeind, Eric Heiden zou dat niet verbeterd hebben en Puntje gat zijn stalen ros weer duchtig de sporen. En warempel zou hem dat in de tweede manche bijna weer zijn overkomen toen een veel te laat remmende Henk Twikler langszij probeerde te komen. Rob ving de situatie professioneel op en nu was Henk de onfortuinlijke tuimelaar. Jammer voor Henk maar het is en blijft racen en de berichten in de Limburgse pers dat Punt er Twikler afgereden zou hebben kun je aan de hand van de gemaakte foto's gevoeglijk naar het rijk der fabelen verwijzen.

Even willen we Uw aandacht vragen voor een Nederlandse buitenlander. En dat is natuurlijk Alan North. Hij liet op de Varsselring zien het vak nog niet verleerd te zijn, als je hem zo gemakkelijk rond zag gaan dan zou het weleens kunnen zijn dat North na enkele mislukte seizoenen weer terug gaat komen. Maar tegen het geweld van de Rotax-Cotton van Chas Mortimer kon hij niet op. Chas won gemakkelijk met een vijftal seconden voorsprong met op de derde plaats de beste Nederlander Mar Schouten. Mar heeft er zo vroeg in het seizoen kennelijk zin in. Rinus van Kasteren, toch uitstekend rijdend moest afhaken met een gebroken zuigerveer. Het kan allemaal gebeuren nietwaar, maar we weten van Rinus dat hij barst van de huisvlijt en misschien is de vijl wat uitgeschoten en werden de poorten wat te groot.

350cc: Alan North

Rinus nam geweldig revanche in de 350 cc klasse. Compleet met zonnebril wist hij Duke Wille en waarachtig "good old" Harrie van der Kruijs voor te blijven. Een kunststukje dat Mar Schouten ten opzichte van de steeds sterker wordende Duke Wille slechts in de allerlaatste bocht gelukte. En dat het lukte dankte Mar toch wel een beetje aan die knaap van een "speed-wobble" die Duke bij het uitkomen van de laatste slinger voor de Molenbocht kreeg. In die gedenkwaardige slinger was overigens Charles Mortimer al met een noodgang de akker ingereden. Chas kent die akkers daar, naar we menen wou hij een paar jaar geleden daar ook al persé het zand in. Maar deze keer glipte Charles weg over een oliespoortje dat Jon Ekerold daar had achtergelaten. Jon schrok er zelf het hardste van en holde de akkers in om Mortimer zijn spijt te betuigen. Vanzelfsprekend kon hij er ook niets aan doen en Mortimer was allang blij dat het weer zo goed afliep.

Van de moeilijkheden van Boet vertelden wij U al. Een dolgedraaide kabel van het Power-Valvesystem was er de oorzaak van dat Boet moeilijk van Willem Zoet kon wegkomen en na diens val, ook weer in de Molenbocht, zelfs de goed draaiende John Woodley moest laten voorgaan. Maar het verschil tussen die twee was een schrale tien seconden en na wat gerommel aan de monoshock en vervanging van de power-valve liep van Dulmen in de tweede manche resoluut van Woodley weg en won met 15 seconden voorsprong, niet alleen de manche maar ook de wedstrijd.

In onze vogelvlucht, waarbij we natuurlijk van alles over het hoofd zien, rest naar ons gevoel nog te vermelden dat Theo Timmer vrijwel onbedreigd de 50 cc-zege in zijn zak stak. Die Bultaco mag misschien nog wat last van kinderziektes hebben, snel is hij wel. Paul Rimmelzwaan was, ook weer in de Molenbocht, Pierre Hutteau te slim af en ons aller Humphrey Siegel kon met een vierde plaats best tevreden huiswaarts keren. Dat Pekka Nurmi de 350 cc-klasse won vertelden wij U nog niet maar het is wel zo. Hij bleef met twee seconden de baas over zijn landgenoot Eero Hyvärinen en daarachter kwam onze Rinus. Bij de zijspannen gingen Cees Smit/Boy Brouwer kapot, zij waren wel verreweg het snelste in de training geweest. Maar liefst dik drie seconden lagen zij los van Kleve/Kleve, die uiteindelijk de race op hun naam schreven.

Dat was dan Hengelo 1980 van onze kant bekeken met nog de vermelding dat twee Nederlandse kampioenen niet helemaal uit de verf kwamen. Klaas Hernamt had in de 250 en 350 cc-klasse af te rekenen met uitermate slechte starts en kon in de 250 cc klasse niet verder dan een achtste plaats komen en moest in de 350 cc al na een ronde op een zestiende plaats het veld ruimen. Jammer voor Klaas die toch heel goed getraind had. Hij bezette in de 250 cc de pole-positie en in de 350 cc de vierde startpositie. Martin van Soest de andere kampioen deed het weliswaar veel beter, hij finishte als derde maar Martin was, na nogal wat trainingsproblemen waaronder een schuiver, duidelijk niet tevreden. Niet getreurd Martin, volgende keer beter, hoewel een derde plaats in een internationale race is ook niet niets.

Tekst: Willy Creusen

Uitslagen

50 cc: 1. Theo Timmer; 2. Paul Rimmelzwaan; 3. Jacques Hutteau; 4. Humphrey Siegel; 5. Floor Maasland; 6. Rudie Vrijdag; 7. Jan Welvaarts; 8. Frans Straver; 9. Engelbert Kip; 10. Kees Besseling.

125 cc: 1. Anton Straver; 2. Hans Müller; 3. Martin van Soest; 4. Per Carlsson; 5. Terry Noblesse; 6. Peter van Niel; 7. Jan Huberts; 8. Cees van Dongen; 9. Dirk Verwey; 10. Boy van Erp.

250 cc: 1. Chas Mortimer; 2. Alan North; 3. Mar Schouten; 4. Duke Wille; 5. Kenny Blake; 6. Willem-Jan Nooteboom; 7. Era Hyvärinen; 8. Klaas Hernamdt; 9. Hans Müller; 10. John Woodley.

350 cc: 1. Pekka Nurmi; 2. Ero Hyvärinen; 3. Rinus van Kasteren; 4. Duke Wille; 5. Harry van der Kruijs; 6. Rudi v.d. Dussen; 7. Henny Wevers; 8. Alan North; 9. Henny Lentink; 10. Martin Jansen. .

500 cc 1e heat: 1. John Woodley; 2. Boet van Dulmen; 3. Dick Alblas; 4. Henk Twikler; 5. Wim ten Klooster; 6. Peter Sköld; 7. Albert Siegers; 8. Seppo Rossi; 9. Karel Zeegers; 10. Martin Rasch.

500 cc 2e heat: 1. Boet van Dulmen; 2. John Woodley; 3. Willem Zoet; 4. Peter Sköld; 5. Albert Siegers; 6. Rob Punt; 7. Seppo Rossi; 8. Klaas Davidson; 9. Dick Alblas; 10. Wim ten Klooster.

Eindresultaat 500 cc: 1. Boet van Dulmen; 2. John Woodley; 3. Peter Sköld.

Zijspan: 1. Jaap Kleve/Jan Kleve; 2. Theo van Kempen/Jan Kuyt; 3. Niek van Bergen/Tonny van Bergen; 4. Piet Huybers/Karl Bucholtz; 5. Cor van Reeuwijk/Carla van Reeuwijk.