De opening van de titelstrijd om de nationale wegracekampioenschappen in Zandvoort, is afgelopen weekend gepaard gegaan met een onnoemelijk aantal valpartijen, waarbij Wil Hartog het zwaarst getroffen slachtoffer bleek te zijn. Tijdens de opwarmronde van de Formuleklasse raakte hij door een op dit moment nog onbekende oorzaak van de baan. Na de aanvankelijk nogal pessimistische berichten omtrent zijn gezondheidstoestand, kon Ton Riemersma ons zondag rond het middernachtelijk uur melden, dat Wil geen hoofdletsel had opgelopen, maar dat men een meer dan twee uur durende operatie aan zijn gebroken onderarm had uitgevoerd. De artsen spraken de verwachting uit, dat Hartog na een week of vier weer op de motor zou kunnen zitten, zodat een start in de Oostenrijkse GP (de tweede na Venezuela) misschien tot de mogelijkheden zal behoren. Ook Willem-Jan Nooteboom kwam ten val, brak een sleutelbeen en vertrok meteen naar Dr. Derweduwen.

Het wedstrijdverloop was in vele klassen soms spectaculair, maar toen aan het einde van de dag de balans was opgemaakt, bleek dat alle kampioenen in hun klasse de buit veilig hadden gesteld. Opmerkelijke resultaten werden geboekt door Henk Twikler, Klaas Hernamdt, Martin van Soest en Hans Spaan, die vele meer bekende vedetten het nakijken gaven. Verder zagen we een primeur in Nederland met de introductie van de Honda-klasse, waarmee op nationaal niveau eindelijk de weg is vrijgemaakt om op een goedkope manier aan de wedstrijdsport deel te nemen.

Waarom zoveel crashes? 

Het was een veeg teken dat toen wij ons op zaterdagmorgen richting Zandvoort spoedden om de trainingen bij te wonen, een ambulance ons met zwaailicht en sirene tegemoet kwam. Vele coureurs zouden op deze wijze het circuit verlaten, want zowel in de training als tijdens de races, maakten velen hunner kennis met het asfalt. De oorzaak van die schuivers kan op verschillende manieren worden verklaard. Vele slickbanden konden maar nauwelijks op temperatuur komen met het koude wegdek; de meeste coureurs zaten voor de eerste maal op hun (nog) slecht afgestelde machines en sommige rijders schuwden bepaald niet de nodige risico's te nemen! Het juist afstellen van de demping en de bandenkeuze, speelden vele coureurs, die in het bezit waren van een nieuwe produktieracer (zowel Yamaha als MBA) parten en de avond voor de wedstrijd werd er al een negatieve schatting gedaan over het aantal machines, dat de eindstreep zou halen. In vele gevallen kwam die onrustbarende prognose uit. 

Driewerf Middelburg 

Nadat Ruud Freriks met zijn Honda op zaterdag al de sportklasse op zijn naam had gebracht, zou op zondagmiddag een, voor Zandvoortse begrippen, redelijk aantal toeschouwers getuige zijn van de titelstrijd in de overige negen klassen. Voor Jack Middelburg, die dit jaar voor de tweede achtereenvolgende keer drie kampioenschappen moet verdedigen, verliep alles naar wens. In de 350cc-klasse kwam hij na een ronde pas als veertiende door, terwijl eerst Bert Struijk en daarna Jan van Disseldorp aan de leiding gingen. Na zeven ronden was het pleit beslecht en had de Naaldwijker zijn vertrouwde koppositie overgenomen om die niet meer af te staan. Struijk werd netjes tweede, maar de derde plek ging naar Klaas Hernamdt, die Van Disseldorp passeerde en daarmee aantoonde dat zijn derde plaats in Hilvarenbeek geen uitschieter was. Willem Zoet pakte zijn eerste kampioenspunten voor Harrie van der Kruijs, die zesde werd. Een zestal coureurs was reeds in de eerste ronde onderuit geschoven, waarschijnlijk door dat de motor van Piet vd. Wal water had verloren. Niemand raakte ernstig geblesseerd. 

In de Formule-klasse (tweetakten tot 750 cc en viertakten tot 1000 cc), was Wil Hartog zoals gezegd al in de opwarmronde ten val gekomen, waarmee het zonder deze concurrent voor Jack Middelburg kinderspel was deze categorie van start tot finish met grote voorsprong aan te voeren. Een snelste rondetijd van 1.42.3 geeft wel aan, dat Middelburg het volkomen beheerst op z'n sloffen deed. De tweede plaats werd eveneens al vanaf de eerste ronde ingenomen door Willem Zoet, die ruim voor Dees Bormans, Kees Hogewoning en Rob Beute door de finish ging. 

Met het wegvallen van Hartog, was ook de strijd om de eerste plaats in de 500 cc-klasse verdwenen, want ook hier had Jack Middelburg weinig moeite met de concurrentie. Mocht Jack zich tijdens de GP's net zo koel en beheerst tonen als in Zandvoort, dan kon dat wel eens perspectieven bieden. De halveliterklasse werd gemaakt door Dick Alblas en Henk Twikler de oude rot versus het jonge talent. Al na twee ronden hadden zij elkanders gezelschap gevonden en pas op de streep (midden tussen een pluk achterblijvers) bleek, dat de verrassende Twikler zijn rivaal Alblas een fractie van een seconde was voorgebleven. Willem Zoet voltooide zijn goede dag door voor de derde keer punten te pakken, nl. met een vierde plaats voor Wim ten Klooster en Jan van Disseldorp.

Bert Struijk kreeg als titelverdediger in de kwartliterklasse te maken met een bijzonder hardnekkige Klaas Hernamdt, die hem maar niet los wilde laten. Als aan een touwtje ging het duo rond, met Hernamdt één keer als eerste langs de tribunes. Bij de finish bleek Struijk de langste adem te hebben, maar de vorm waarin zijn Friese concurrent zich bevindt kan nog voldoende sensatie in de toekomst gaan betekenen. Maar liefst vier coureurs maakten aanspraak op de derde plaats en na een racelang duel ging Rinus van Kasteren voor Anton Straver, Juup Bosman en Harrie van der Kruijs met die eer naar huis.

Ook in de 125 cc-klasse werd er stevig geknokt om de eerste plaats met in de hoofdrollen Cees van Dongen en Theo van Geffen, die al in de tweede ronde achter elkaar op kop doorkwamen en deze posities tot aan de finish niet zagen veranderen. Martin van Soest maakte met zijn Morbidelli een fantastische race door vanaf de zevende plaats door te stoten naar het ereschavotje. Hij moest daarvoor eerst Bert Klaasens, Peter van Niel en Juup Bosman voorbij en deed dat op een geweldige manier. Henk van Kessel kwam reeds in de eerste ronde aan de voet van de Hunserug (eerste plaats) ten val en zocht, net als in de training, de oorzaak bij zijn band.  

De 50 cc-klasse kende een vreemd wedstrijdverloop, want na drie ronden zat Hans Spaan voor Cees van Dongen en Peter Looijesteijn aan de leiding, totdat Spaan onderuit ging en Cees van Dongen zijn fietsje neerlegde om hem te ontwijken. Looijesteijn profiteerde behendig en stuurde recht op de zege af voor Gerrit Strikker. Spaan werd toch nog derde voor Henk van Kessel en Roel Kalkman, maar de eveneens opnieuw gestarte Van Dongen viel uit, doordat er zand in zijn carburateur was gekomen.

In de zijspanklasse zagen we een oud verhaal, toen de combinatie Smit/Vroegop na twee ronden al een enorm gat had geslagen, maar Cees met een defecte krukas of bigend weer eens pech kreeg. Met een alles behalve gezond lopende motor konden Streuer/v. d. Kaap de overwinning grijpen voor Draaisma/Hartman, die ook met problemen kampten. V. d. Ven/Van Deursen stuurden hun Suzuki voor Kleve/Kleve over de streep. Brouwer/Oostwouder vielen uit met slecht functionerende remmen en een lekke zijspanband.  

UITSLAGEN

Formule-klasse: 1. J. Middelburg. 17.14.4 = 147.074 km/u.  2. W. Zoet; 3. D. Bormans; 4. K. Hogewoning; 5. R. Beute (allen Yamaha); 6. P. Blaauwboer, Suzuki. Snelste ronde: Middelburg, 1.42.3 = 148.713 km/u.

500 cc: 1. J.Middelburg, 17.19.6 = 146.338 km/u; 2. H. Twikler; 3. D. Alblas; 4. W. Zoet 5. W. ten Klooster; 6. J. v. Disseldorp (allen Suzuki). Snelste ronde: W. Zoet, 1.41.6 = 149.738 km/u. 

350 cc: 1. J. Middelburg, 17.35.4 = 144.148 km/u. 2. B. Struijk; 3. K. Hernamdl; 4. J. v. Disseldorp; 5. W. Zoet 6. H. v. d. Kruijs (allen Yamaha). Snelste ronde: Middelburg, 1.42.2 = 148.858 km/u. 

250 cc: 1. B. Struijk, 18.00.7 = 140.773 km/u; 2. K. Hernamdt; 3. R. v. Kasteren; 4. A. Strayer; 5. J. Bosman; 6. H. v. d.Kruijs (allen Yamaha).  Snelste ronde: Struijk en Hernamd beiden 1 .45.7 = 143.929 km/u.

125 cc: 1.C. v. Dongen, 18.27.6 = 137.354 km/u; 2.T. v. Geffen; 3. M. v. Soest; 4. B. Klaasens; 5. P. v. Niel; 6. J. Bosman (allen Morbidelli). Snelste ronde: C. v. Dongen, 1.48.8 = 139.828 km/u.

50 cc: 1. P. Looijesteyn, 16.30.3 = 122.899 km/u. 2. G. Strikker; 3. H. Spaan; 4. H. v. Kessel; 5. R. Kalkman; 6. B. Grinwis (allen Kreidler). Snelste ronde: H. Spaan, 2.00.9 = 125.834 km/u.  

Raceverslag door Hans van Loozenoord  (bron Motor)

Nederlands Kampioenschapraces Zandvoort 01-04-1979 en 22-04-1979

14.Bert Klaassens  27.Martin van Soest  1.Cees van Dongen  22.Peter Looijesteijn

Hernamdt maakt zich waar

Nadat de sportklasse op het winderige Zandvoort werd gewonnen door Eddy Wohrman, die in de slotfase van de race zijn Kawasaki-merkgenoot Cees Cornwall op voldoende achterstand wist te houden (de B-groep reed al op zaterdagmiddag met succes voor Jan Sas) ging de kwartliter­klasse met vertraging van start omdat Chris Kottever ten val was gekomen en met een gebroken arm moest worden weggebracht. Deze 250cc-race zou Klaas Hernamdt eindelijk zijn eerste welverdiende zege in een kampioenswedstrijd brengen. Jan v. Disseldorp leidde alleen in de eerste ronde (hij viel daarna uit), waarna de Fries volkomen oppermachtig de wedstrijd domineerde. Erg fraai was de opmars van Willem Jan Nooteboom, die met een van pijn vertrokken gezicht Rob Punt de tweede plaats afsnoepte, nadat Bert Struijk in de slotfase terugviel en Rini van Kasteren nog voor zich moest dulden.

Daarna was het de beurt aan de 50 cc klasse, waarin titelkandidaten Cees van Dongen en Peter Looijesteijn aanvankelijk hete ijzers in het vuur hadden, maar beiden door materiaalpech de strijd moesten staken. Maar liefst drie coureurs bemoeiden zich om de eerste plaats en het was Gerrit Strikker (ook al de snelste in de training), die met de hoogste eer ging strijken, nadat hij eerst de kat uit de boom had gekeken. Henk van Kessel werd uitstekend tweede voor Rudy Oosting, die in de laatste ronde drie plaatsen winst boekte, terwijl Hans Spaan voor de tweede achtereenvolgende keer ten val kwam, terwijl hij in de laatste ronde nog in het voorste gelid meeknokte.

In de 350 cc-klasse was de kopstart traditiegetrouw voor Bert Struijk, maar de man uit Zaltbommel had zijn dag niet, kampte met stuurproblemen en viel net als in de 250 cc-categorie terug naar de vijfde plek. Piet v. d. Wal en Kees v. d. Broek kwamen ten val, waarbij laatstgenoemde een elleboog brak. Jack Middelburg domineerde deze wedstrijd volledig. In de tweede ronde nam hij de leiding om deze niet meer af te staan en zijn positie aan de kop van het klassement te verstevigen. Hernamdt deed het opnieuw uitstekend door nu van de negende plaats op te rukken naar de tweede positie (binnen vier ronden). Willem Zoet was voortdurend in gevecht gewikkeld met Jan v. Disseldorp en zou zijn opponent bij de finish een halve seconde voor blijven. Henk Twikler pakte de zesde plaats, een positie die hij na de eerste ronde ook reeds bezette.  

Van Geffen, Middelburg en Smit/Vroegop

Theo van Geffen liet in de 125 cc-klasse zien, dat het hem ernst is zijn vorig jaar aan Cees van Dongen verloren titel te heroveren want hij stuurde zijn Van Tilborg Morbidelli vanaf de eerste ronde regelrecht naar de zege. De tweede plaats was niet zo snel beslist, want zowel Cees van Dongen, Martin van Soest en Henk van Kessel maakten aanspraak op deze klassering. Het was tenslotte Van Kessel die op grandioze wijze zijn Condor naar de tweede plek bracht voor Cees en Martin, die Anton Straver en Peter van Niel binnen een seconde achter hun ruggen over de streep zagen komen. Peter Looijesteijn boekte een zesde plaats, nadat hij zijn Honda voor een Morbidelli had verruild.  

In de Formule-klasse zaten Middelburg en Zoet slechts een paar ronden bij elkaar. Toen vond Jack het genoeg, schudde Zoet van zich af, die op zijn beurt Karel Zegers en zijn rivaal Pieter Blaauwboer ruim voorbleef. Jan Kostwinder werd vijfde voor Harrie v. d. Kruijs met zijn Biggelaar Ducati. 

De zijspanrace bracht een welverdiende overwinning voor het duo Cees Smit/Charles Vroegop, die de vorige race waren uitgevallen. De geel-blauwe Seymaz ging direct al aan de leiding en kon op zeker rijden, zelfs toen Streuer/v. d. Kaap hun nieuwe Schmid in de slotfase nog in de buurt brachten. Brouwer/Oostwouder en Van Drie/v. d. Broek, die naast Smit op de, eerste startrij stonden verspeelden al direct een hoge klassering door bij de Tarzan gezamenlijk rechtuit te gaan. De derde plaats was voor V. d. Ven/V. Deursen, die twee ronden voor het einde Prins/Smulders voorbij gingen, terwijl bij Draaisma nog niet alles naar wens verliep met een achtste plaats.

  Kwade Middelburg erg snel

Na de opwarmronde van de 500 cc-klasse bleek, dat een kleine reparatie aan het remhuis van Middelburgs Suzuki noodzakelijk was. Er volgde een klein incident, want toen de fiets aan de kant was gezet, nadat Jack om een uitstel van de start had gevraagd (omdat je moeilijk met een aanlopende schijf in het voorwiel kunt rijden), om de kleine reparatie te laten verrichten en zijn handschoenen had uitgetrokken en het bandje van de helm had losgemaakt klonk het sein "nog één minuut", waarna de meute van start ging, Middelburg aanvankelijk de pijp aan Maarten wilde geven, maar toch vertrok toen het hele veld al over de Hunserug was. Jack reageerde zijn agressie op fascinerende wijze af door aan een opmars te beginnen die zijn weerga niet had. Willem Zoet rook zijn kans en het vliegende pakje kauwgum leidde de race, achtervolgd door Henk Twikler en Dick Alblas, die hun vorige duel prolongeerden. Zegers kwam ten val en liep een voetblessure op. Zoet toonde zijn klasse door ondanks de druk van Alblas en Twikler, die een keer in de Hugenholtzbocht een fout keurig corrigeerde, op kop te blijven. Twikler kwam hem in de laatste ronde zelfs voor, maar de ervaren coureur uit Ophemert passeerde hem buitenom bij Tunnel-Oost en incasseerde uiterst gelukkig de volle dertig punten voor Twikler (die nu de tussenstand aanvoert), Alblas, Van Disseldorp en... Jack Middelburg! De F&S-coureur, die het publiek helemaal achter zich had, pakte mannetje na mannetje om via een vermorzeling van het ronderecord (gem. snelheid 155.556 km/u) te demonstreren, dat hij eigenlijk de beste was.

Raceverslag door Hans van Loozenoord  (bron Motor)