|
Johnny Cecotto
25-01-1956 in Caracas, Venezuela
|
|
Alberto "Johnny" Cecotto was een zoon van Italiaanse ouders, die naar Venezuela waren verhuisd. Hij maakte zijn debuut op de Europese circuits in 1974 tijdens de 200-miles race van Imola, na 5 ronden moest hij met een vastgelopen Yamaha de strijd staken. Dit jaar reed hij ook op Daytona met een 350cc naar de 35e plek. Hij kwam in 1975 voor het eerst naar Europa en won direct tijdens zijn 1e Grand-Prix op Paul Ricard in Frankrijk, zijn beide races, in de 250 cc & 350 cc. Men schrok dus wel even van de 19-jarige Venezolaan. Echter zijn verdere carrière in de voornaamste klasse, de 500 cc, kon hij deze faam niet meer echt waarmaken. Wel deed hij dat regelmatig in de 350 cc klasse en in de 750 cc klasse. Hij behaalde direct in zijn debuutjaar de 350 cc titel en toen ik mijn interesse een beetje begon te tonen in de motorsport, in 1976, was hij dus de regerend wereldkampioen in die klasse, hij was toen de jongste wereldkampioen ooit, met zijn 19 jaar. Zulke mensen worden dan direct "idolen" en dat is hij voor mij dan ook altijd wel een beetje geweest/gebleven. Een echt idool was uiteraard alleen Jack en in mindere mate Barry Sheene. Met een beetje meer geluk had Johnny overigens in zijn debuutjaar ook de 250 cc titel veroverd, aangezien hij tot 4x toe in leidende positie lag en toen met machinepech de pits op moest zoeken. Ook had Johnny de pech, dat hij net zoals Jack, regelmatig een buiteling maakte, en zo ook regelmatig een blessure opliep. Johnny had een vreselijke mooie bochtentechniek en Jack werd nog wel eens met hem vergeleken, Jack had ook nog even de bijnaam 'de Nederlandse Johnny Cecotto'. Na zijn motorsportcarrière begon Johnny, dat wat Jack ook graag had gewild, een autosportloopbaan. Hij ging Formule II rijden en eindigde 3 jaar later als 2e in dat kampioenschap, wat hem in 1983 in de Formule I bracht, bij het team Theodore, waar hij met een Ford Theodore, de strijd aanging met fenomenen als Alain Prost, Keke Rosberg, Niki Lauda en Nelson Piquet. Hij zou in totaal 23x aan de trainingen beginnen en zich 18x plaatsen voor de race. Zijn 1e race reed hij dus in 1983 in Brazilië en zijn laatste optreden was, toen met een Toleman-Hart, in 1984 in Engeland. Hij zou 1 punt halen en dit gebeurde in Amerika op Long Beach. De race werd toen gewonnen door John Watson voor Patrick Tambay en Niki Lauda. Hij werd dus 6e in een race waar er 13 auto's de finish haalden. Tot vandaag de dag doet Johnny nog aan touringcar racen. (zie ook Toon Kannekens foto's)
Zie ook hier veel over Johnny Cecotto
|
|
Jaar
|
Klasse | Klassering eindstand |
GP winst
|
| 1975 | 250 cc | 4e | 2x (Frankrijk en België) |
| 350 cc | wereldkampioen | 4x (Frankrijk, Duitsland, Italië en Finland) | |
| 750 cc | 6e | 1x (Italië) | |
| 1976 | 350 cc | 2e | 2x (Oostenrijk en Italië) |
| 500 cc | 19e | - | |
| 750 cc | 10e | 1x (Amerika, Daytona) | |
| 1977 | 500 cc | 4e | 2x (Finland en Tsjecho-Slowakije) |
| 350 cc | 9e | 2x (Venezuela en Tsjecho-Slowakije) | |
| 750 cc | 23e | - | |
| 1978 | 500 cc | 3e | 1x (Nederland) |
| 750 cc | wereldkampioen | 2x (België en Italië) | |
| 1979 | 500 cc | 20e | - |
| 750 cc | 3e | 3x (Engeland, Frankrijk, Joegoslavië) | |
| 1980 | 350 cc | 4e | 1x (Italië) |
| 500 cc | 7e | - |