 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 "DE
BRIET" |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
(december 2004) Ik zat enige tijd geleden met een paar vrienden te praten over "oude tijden". Dit gebeurt wel vaker als je 'iets' ouder wordt. We zijn erg grote motorsportliefhebbers en vooral in het verleden bezochten we vele motorraces in binnen- en buitenland. De meeste van ons rijden/reden ook motor en/of bezitten deze. Ikzelf ben een van de weinigen die daar nooit aan begonnen is, omdat ik tijdens mijn brommertijd daar al meer naast lag of hing dan goed voor me was. Deze "kunststukjes" op een motor uithalen leek me een minder strak plan. Meestal werd het dus de auto. Dit was ook wel makkelijk gezien de vele overnachtingen. De ene keer was dat in een hotel en de andere keer weer eens in een tent. Halverwege de jaren 80 ging ik regelmatig met twee maten naar de Formule I GP in België, zo heb ik daar best mooie races gezien op Zolder en Francorchamps.
Ook
de laatste Formule I GP op Zandvoort hebben we bezocht, maar zoals die
twee vrienden motorsport niet echt kon boeien, ook al waren ze nog nooit naar
een race geweest, had ik niet echt de binding met de Formule I,
ten opzichte van de motorsport. Daarbij kwam dat ze in bij de Formule I
al het later beruchte 'balletje, balletje' hadden ingevoerd, en dat
kostte mij als, in die tijd, regelmatige casinobezoeker, toch flink wat
geld.
Als ECHTE Westlanders hadden we uiteraard ons eigen idool. Dit was voor mij tevens de persoon waarom motorsport een belangrijk item in mijn leven werd. Deze persoon was uiteraard onze Naaldwijkse kassenbouwer: JACK MIDDELBURG, indertijd nog bekend onder zijn bijnaam: "DE
BRIET", geërfd van zijn opa. Opa Middelburg verkocht briketten. Heel oude mensen weten nog dat daar vroeger de kachel mee werd gestookt.
Jack's vader had deze naam geërfd en zo ook Jack weer van zijn vader. Jack was
dus een normale hardwerkende Westlander die een juiste opvoeding had
genoten. Opgegroeid met de "juiste normen en waarden" waar men
heden ten dagen zo'n moeite mee heeft. Er zijn door de jaren tientallen
interviews in allerlei bladen met Jack verschenen. Ik ergerde me alleen
meestal wel aan de sensatiebladen Panorama en Nieuwe Revu. Deze lieten Jack
meestal overkomen of hij nergens om gaf. Het tegendeel was echter waar,
alleen als Jack lekker rustig en amicaal zijn verhaal vertelde, deed hij dat
op z'n Westlands. Lekker doorspekt met anekdotes en "platte
taal". Deze bladen brachten dat m.i. altijd te letterlijk, 11
valpartijen in een seizoen werden er 22, dat klonk nog wat
spectaculairder. Jack
was gewoon een jongen van het volk, wars van sterallures en altijd de tijd
nemend voor een praatje of handtekening. Dit en zijn tomeloze risicovolle
rijstijl maakten hem zeer populair onder het motorsportpubliek. Het is ook
niet de bedoeling om Jack als een 'Saint' af te schilderen, want dat was
hij ook niet. Een eind 2004 overleden lid van het Koninklijk Huis had in een interview vlak voor zijn dood de uitspraak gedaan: ze mogen na mijn dood zeggen dat ik een 'deugniet' was, maar hopelijk zeggen ze niet dat ik niet deugde. Mijn mening is dat het beiden echter wel van toepassing op deze persoon was. Op Jack was echter voor 100% zeker beiden niet van toepassing. Hij was op zeker een "deugniet", maar daarbij deugde hij op zeker!! Hij was alleen een schrik voor de mensen op de openbare weg, want ook met de auto waande hij zich altijd op het circuit en één van zijn wensen was om later ook nog wel iets in de autosport te gaan doen. Ook al zat zijn been in het gips, die werd wel ergens half op het dashboard geparkeerd of op de bijrijderstoel, maar plankgas ging het. Jack zou uitgroeien tot een absolute topcoureur. Waarschijnlijk één van de besten die er in die tijd was, maar zou helaas door vooral nooit (behalve in 1982) de beschikking te hebben over het absolute topmateriaal, nooit meerijden om de wereldtitel. Daardoor zou hij vaak net even te veel risico nemen met soms alle gevolgen van dien. Vaak zou hij in de "lappenmand" terecht komen, maar tot het noodlottige race-ongeval in Tolbert in 1984 zou hij er net zo vrolijk weer uitklimmen. Jack was echt bikkelhard voor zichzelf. Op dat front zullen er heel weinig of geen zijn die hem dat na doen c.q. deden. Je las vaak de pijn van zijn gezicht, maar erover praten of zeuren deed hij niet. Daarbij moest hij ook altijd nog hard werken in de kassenbouw, wat zeker in die tijd nog een heel zwaar beroep was. Professioneel racen en er zo'n baan bij hebben ging eigenlijk niet, maar Jack kreeg nu eenmaal niet de salarissen van een fabriekscoureur en moest heel vaak nog "wat" eigen geld in de sport steken. Verder had Jack vaak de pech, dat waar anderen na een crash gewoon wegliepen, hij bijna altijd wel iets eraan overhield. Dit maakte ook dat hij eigenlijk altijd met een blessure rondreed, waardoor hij niet hetgeen uit zijn carrière heeft kunnen halen wat er absoluut wel inzat. Al
heel jong was Jack gek op alles wat snel ging. Hij maakte dan ook al op
jonge leeftijd Naaldwijk en omstreken (Het Westland) onveilig met zijn opgevoerde
brommers en later motoren. Zijn eerste opgevoerde brommer mocht hij op zijn
8e jaar al bij de politie parkeren, kwijt... Er zouden er nog vele de
gang naar het politiebureau volgen en maar weer keihard werken om andere
te kopen. Zo kocht hij ooit een nieuwe Kreidler, eerst even opvoeren en
de straat op, hij was daarvoor een stuurrem gewend, maar deze waren al
uitgevoerd met een voetrem. Hij moest op een gegeven ogenblik
(uiteraard) een keer stoppen en kneep dus in zijn stuur en vloog over de
kop. Stiekem thuis even zijn kapotte kleren verruilen en de weg weer op.
Hij stopt op een gegeven ogenblik voor een auto, maar een vriend achter
hem let niet op en rijdt de Kreidler onder zijn kont vandaan. Weer thuis
naar binnen geslopen om zijn wederom kapotte kleren om te ruilen en
uiteraard weer weg om de Kreidler uit te proberen. Een tijdje later rijdt hij
volgas langs een dijk, als hij de politie tegenkomt die hem achterna gaat. Hij heeft geen zin om zijn nieuwste aanwinst ook weer in te
leveren, dus duikt een zijweg in met een gangetje. Knalt over een
"bolle" brug, landt op zijn voorwiel en hup Kreidler, met 48
kilometertjes op de teller, totall-loss. Dit alles gaf thuis regelmatig flinke ruzie met
zijn ouders, vooral als er weer politie aan de deur was geweest. Totdat
zijn ouders het zat waren, de ziekenhuisbezoeken en het bezoek van de
politie, en hem voor de keus stelden: of kappen, of het
huis uit. Op een dag kwam Jack weer met een flinke vaart de straat
ingereden. In het trappenhuis kwam hij zijn vader tegen en die zei tegen
hem: 'Je weet het he?' En Jack wist het, hij pakte zijn koffers en ging
bij de ouders van zijn moeder wonen. Hier werd zijn opvoeding afgemaakt.
Hij zou ook later zijn ouders aanspreken met Dien en Willem en zijn
grootouders noemde hij pa en moe. Ondanks zijn drukke leven, werken en
de motorsport, probeerde hij altijd wel even tijd vrij te maken voor
zijn grootouders. Zijn ouders waren voor 99% altijd wel bij de races
aanwezig, waar ook ter wereld. Dit was vooral voor de Nederlandse
sportverslaggevers een verademing, want in plaats van zich in de avonden
dood te vervelen in hotels, zaten ze meestal in en om de camper van
Jack's ouders. Hier werden ze van een "natje en een hapje"
voorzien door 'moeders' en vermaakt door 'vaders' Middelburg. Jack's moeder heeft hem erg weinig zien
rijden, want dat kon ze niet echt aan i.v.m. hartkloppingen, maar ze was
er wel altijd bij. Jack had een vreselijk fijn mens als moeder. En ik
kan het weten, want heb haar "redelijk" goed gekend en samen
hebben we heel wat potjes Yahtzee gespeeld Wij hebben dus door de jaren heen heel wat circuits bezocht. De door ons bezochte Grand Prix circuits:
De door ons bezochte stratencircuits:
En zo had je er in de jaren 70/80 nog wel meer stratencircuits, zoals Alkmaar, Almere, Amsterdam, Arnemuiden, Asten, Beek (op het vliegveld), Belfeld, Born, Borssele, Boxtel, Brunssum, Den Oever, Donkerbroek, Drempt, Echt, Eemshaven, Eersel, Ell-Hunsel, Etten, Gemert, Gulpen, Helmond, 's-Hertogenbosch, Hoorn, Kaatsheuvel, Kapelle-Biezelingen, Kerkrade, Kollum, Leende, Leeuwarden (op het vliegveld), Lierop, Liessel (waar Jack de smaak te pakken kreeg, tijdens een bezoek aan de races aldaar), Maarheeze, Maasbracht, Maren Kessel, Meijel, Mill, Moergestel, Nijmegen, Nuenen, Oisterwijk, Oldebroek, Oploo, Oss, Reusel, Rockanje, Rosmalen, Schijndel, St. Maarten, St. Michielsgestel, Sleen, Soerendonk, Someren, Stadskanaal, Surhuisterveen, 'T Zand Zeerijp, Tegelen, Tolbert (helaas), Uden, Veldhoven, Venhuizen, Venray-IJsselstein, Vessem, Vlagtwedde, Voerendaal, Vriezenveen, Waarde, Weert en Wijlre. Dat kun je je bijna niet meer voorstellen, een dorp dat in het weekend even een deel van het gebied afzet om daar even tussen de koeien een motorrace te organiseren. Dit viel niet altijd in de smaak van alle "boeren", vandalen of voorlopers van Greenpeace ofzo, gezien het feit dat er de avond voor de races nog wel eens een enkele keer kraaienpootjes of spijkers op het 'circuit' werden gestrooid! Gelukkig altijd zonder gevolgen. Het was nog niet de tijd van grote motorhomes, superdeluxe grote tenten e.d. Een deel van een koeienwei werd door een boer verhuurd of ter beschikking gesteld en voor een paar dagen gebruikt als rennerskwartier, als je er rond liep werd de lucht van koeienvlaaien vermengd met olie en uitlaatgassen. Schitterend! Kleine tentjes, oude caravans waarvoor mensen in oude kleren of smerige overalls aan motoren aan het sleutelen waren. Tegenwoordig zijn zelfs de monteurs bijna in een smoking gekleed. Al de commercie heeft het zeker niet leuker gemaakt. Verder hebben we natuurlijk Raalte en Zandvoort diverse malen met een bezoek vereerd. Vooral Raalte was altijd een happening. Meestal een paar weken voor de TT en altijd spektakel. Jack, Boet van Dulmen en Wil Hartog waren, mits niet geblesseerd, in die jaren altijd van de partij. Verder waren er altijd wel een paar grote namen gecontracteerd. De vorig jaar (2003) overleden motorlegende Barry Sheene, Marco Lucchinelli, Steve Baker, Patrick Fernandez, Takazumi Katayama; de Japanse in Nederland wonende topper, Johnny Cecotto, Toni Mang, Jon Ekerold, Mike Baldwin, Angel Nieto, Graziano Rossi; de vader van het huidige supertalent Valentino Rossi waren o.a. de buitenlandse toppers die langskwamen.
Het is nu (eind 2004) ruim 20 jaar geleden dat Jack tijdens een noodlottige race op het stratencircuit van Tolbert om het leven is gekomen. Het leek mij dus een mooi idee om op deze manier een groot Nederlands coureur, maar daarbuiten een ook zeer innemend persoon te gedenken. Jack was en bleef altijd een hele gewone jongen, die graag een glaasje melk dronk of een "Sneeuwwitje" (Shandy met een klein beetje bier meen ik) en een 'Zware van Nelle' opstak. Nam voor iedereen tijd voor een praatje, had een ongelofelijk gevoel voor humor, zat vol kwinkslagen en zijn schaterlach heeft ook regelmatig door menig rennerskwartier geschald. De gegevens op deze site komen voort uit eigen herinneringen, maar ook uit het schitterende in 1984 uitgegeven boek: 'Jack Middelburg, te snel aan de finish'. Hier heb ik vooral de eindstanden uitgehaald. Ook al betrapte ik ze op een paar foutjes. In 1978 viel Jack zowel tijdens de 350cc als de 750cc klasse uit door een vastloper, deze wedstrijduitslagen staan niet in het boek vermeld. In 1979 won Jack door een startincident niet de 500cc van de 2e Nat. kampioenschappen op Zandvoort. Ik heb deze race vanaf het dak in de pitsstraat gezien. Jack had wat problemen met zijn motor na de opwarmingsronde. Hij vroeg om uitstel van de start, maar men ging toch van start. Jack ging na eerst te willen stoppen toch van start, maar toen was iedereen al een kilometertje weg. Hij reed een race als nooit tevoren, dit mede ingegeven door kwaadheid. Hij ploegde zich door het veld als een raket, maar kwam toch niet verder dan de 5e plek. Ook al was dit subliem. Mocht de race nog een paar ronden geduurd hebben had hij hem zeker gewonnen. Ook waren (zijn?) er nog een paar races vergeten (1973, 1974, 1976, 1977, 1979). Maar ondanks dat is het echt een schitterend boek geworden. De winst die met het boek werd gemaakt, was voor 'Jacky' Middelburg jr. Het boek is geschreven door enige matadoren uit de motorsport, nl.:
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Ik heb ooit voor Jack een paar jaargangen foto's in boeken geplakt en mocht toen de dubbele houden. Verder heb ik er ook diverse van Jack's moeder gehad. Op deze foto's zit echter nog wel copyright, dus ik ben druk doende al de fotografen te proberen te benaderen om deze foto's ook legaal te mogen gebruiken voor mijn website. Iedereen mag ze voor eigen gebruik downloaden, maar niet openbaar maken of commercieel gebruiken! In deze jaren was het uiteraard een hels karwei om een mooie scherpe foto te kunnen maken, met de tegenwoordige apparatuur kan bijna iedereen het wel. Indertijd had je echter 3 paar handen nodig om alles goed af te kunnen stellen. Ook het zoomniveau en de rest van het materiaal was totaal niet vergelijkbaar. Ik ben er door Henk Keulemans op gewezen, dat er op foto's copyright zit. Na overleg tussen Henk en mij heeft hij, mede als raceliefhebber, toestemming gegeven om zijn foto's te gebruiken, omdat het hier volgens Henk om een niet commercieel en goed uitgevoerd project gaat.
Tevens heb ik toestemming van onderstaande fotografen/verslaggevers voor het gebruik van hun materiaal.
Juni 2005 is het boek "80 jaar TT" uitgekomen. In dit boek zijn vele mooie beelden opgenomen die nooit eerder zijn gepubliceerd. Het is zeker een 'must' voor iedere motorsportliefhebber. De auteurs, zijnde Hans van Loozenoord en Henk Keulemans, hebben hiervoor toegang gekregen tot de archieven van het Drents Museum, de gemeente Assen en vele privé archieven. Op de voorkant prijkt uiteraard ook een foto van Jack!
Extra dank gaat uit naar Toon Kannekens, zonder de anderen te kort te willen doen. Toon gaf mij een kleine 16.000 negatieven en dia's in bruikleen om ze in te scannen. Zonder hem ooit ontmoet te hebben kon ik ze, na een telefoongesprek, bij hem ophalen. Het betreft materiaal uit de jaren 1979-1986, toen hij nog als freelancer werkte voor Moto'73. Ik mocht alles gebruiken voor mijn site, helemaal super Toon! Er zat uiteraard veel materiaal van Jack bij. Zoals Toon zei:, ik had wel een zwak voor die gek'. En er zat niets negatiefs in deze opmerking. Wout Meppelink (ex-Motor) vond de site ook erg mooi, maar zijn foto's zijn helaas in het bezit van Motor en Moto'73, omdat hij in vaste dienst was (in maart 2008 heb ik vele foto's van het blad 'Motor Magazine' gehad, het vroegere 'Motor', waarvan er vele door Wout zijn gemaakt). Toestemming buitenlandse professionele fotografen:
Tevens bedank ik voor hun fotobijdrage: Ron Gerritse, Dirk de Zeeuw, Willy Dumarey (B), Harrie en Kees vd Kruijs, Piet Verduijn, moeder Dien, Wybe Zeilstra, Gert Meulman, Stefan Pejer (S), Henk Oeben, Cees Verhagen, Koos Holstein, Erik Blokzijl, Frits Kruishaar, Bram vd Laan, Johan "Bobo" van Eijk, Jan Cole (B), Familie V/d Struijk (Bert, Franciska & Alice) en Louis Weterings.
Men moet er dus wel rekening mee houden dat niet zo maar elke foto gebruikt mag worden! Op ALLE foto's op deze site zit copyright, geen van de foto's mag dus zonder toestemming gepubliceerd worden op wat voor manier dan ook! ©opyright 2004 Gerard van der Pot. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.
Ik ben zelf gezegend met de beste moeder die je je kunt wensen, maar zij
was (en zal het absoluut nog zijn) ook absoluut perfect! Jack's vader
was een zeer markant figuur in het Westland en in juli 2002 helaas overleden. Buiten snelle auto's en motoren hield
Jack ook erg van het vrouwelijk schoon. Uiteindelijk trouwde hij op
20-jarige leeftijd met de slechts 16-jarige Petra v/d Nol, nadat er ook
één van zijn zaadjes hem even te snel af was.
Hierdoor werd 9 maanden later Jack jr. geboren. De absolute oogappel van
Jack, die kleine kon geen kwaad bij sr. doen. Alles wat junior uitvrat of zei
vond Jack prachtig en waar een andere ouder dan zijn lachen probeert te
verbergen bulderde Jack het uit van het lachen. Wat het voor Petra
uiteraard allemaal niet makkelijker maakte.
