Loris Capirossi	Alexander Barros

Jurgen v/d Goorbergh, na het afketsen van het Honda NSR verhaal, was in dienst bij Kenny Roberts Sr. en zijn Protonteam. Hij was de enige rijder op de driecilinder Proton (de Maleisische autofabrikant Proton wilde meer betalen dan Modenas, vandaar de naamsverandering) van het team, waar alles tot in de puntjes geregeld was. Een team van 17 man, waaronder zijn broer Patrick, stonden tot zijn beschikking. En ook nog een testrijder, de Brit Nigel Bosworth. Verder buiten de al genoemde Jacque, Nakano, Haga en Ukawa, vele nieuwe gezichten in de 500cc klasse dit jaar. In het team van Shell Advance Honda de twee Engelsmannen, Chris Walker (afkomstig uit de superbikes) en Leon Haslam, in één keer overgestapt vanuit de 125cc klasse, terwijl hij daar ook nog niet veel had laten zien. De zoon van 'Rocket' Ron Haslam bereed een Honda tweecilinder, terwijl zijn teammaat een viercilinder tot zijn beschikking had. Haslam was de jongste debutant in de 500cc klasse ooit, met zijn zeventien jaar. Terug van weggeweest, de wereldkampioen in de 125cc klasse van '95 en '96, Haruchika Aoki, toen rijdend voor het Arie Molenaar Team, die na zijn successen met het Nederlandse team had gekozen voor het grote geld. Via de 250cc en 500cc was hij in 2000 in de superbikes terechtgekomen. Het Ducatiteam waar hij voor reed ging echter failliet en nu keerde hij terug in de GP's, bij... het Arie Molenaar team met tuner Hans Spaan. Dit betekende dus een leuke hereniging. Zij hadden twee Honda V2's van 2000 tot hun beschikking. Het ander Nederlandse team in de 500cc klasse, het DeeCeeteam, vorig jaar aan de start met de naar Luis d'Antin overgestapte José Luis Cardoso, kwam nu op de proppen met een Nederlander, Barry Veneman met aan zijn zijde Marcus Payten een Australiër. De laatste had al een paar maal eerder aan GP's deelgenomen in de 250cc, met een wildcard. Als monteur van het DeeCeeteam was ex-coureur Mar Schouten, verantwoordelijk voor de Honda tweecilinders. Nobuatsu Aoki had geen team kunnen vinden, nadat hij bij Suzuki vervangen was door Sete Gibernau en ging een dienstverband aan met Bridgestone als testrijder, samen met de eveneens ex-500cc coureur, Shinichi Itoh. Zij stonden onder leiding van ook geen onbekende, Erv Kanemoto.

In de 250cc had regerend kampioen Yamaha in 2000 al aangegeven na dat seizoen al weer te gaan stoppen met hun 250cc project. De machines van 2000, waar Jacque en Nakano dubbelkampioen mee werden gingen naar het Petronas Sprinta Yamaha Team met Naoki Matsudo en Shahrol Yuzi, maar er werd niet meer verder mee ontwikkeld. De 250cc had voor aanvang van dit seizoen wederom flink wat toppers verloren aan de 500cc (Nakano, Jacque, Ukawa), maar er ook weer een paar voor teruggekregen. Tetsuya Harada, de wereldkampioen van '93, was terug, nadat Aprilia gestopt was in de halveliterklasse, eveneens de tweede rijder, teamgenoot van Harada, Jeremy McWilliams. Verder had Aprilia uiteraard het grote talent Marco Melandri nog en kwam uit de 125cc klasse, de regerend wereldkampioen, Roberto Locatelli over. Locatelli had al eerder, niet succesvol, deze overstap gemaakt. Vorig jaar kwam Locatelli uit voor het 'Diesel Vasco Rossi Racingteam'. Vasco Rossi, de sponsor van Locatelli en zijn teamgenoot Simone Sanna, was een beroemd zanger in Italië. Nu in 2001 werd Roberto Locatelli door een andere, bekendere (in Europa), Italiaanse zanger gesponsord, nl. Eros Ramazzotti. Als teammaat van Locatelli in dit team was zijn landgenoot Franco Battaini ingelijfd. Hij reed wel op ander Apriliamateriaal. Klaus Nöhles, teammaat van Ralf Waldmann in 2000, kreeg wel een snelle Aprilia tot zijn beschikking dit jaar. Er kwam dit jaar ook weer een vrouw in actie in de 250cc klasse, de 24-jarige Duitse Katja Poensgen.

  Jorge 'Aspar' Martinez kwam dit jaar met twee rijders aan de start in de 250, Alex Debón, vorig jaar al actief bij het Valencia Circuit - Aspar Team (hoofdsponsor was het circuit van Valencia) kreeg met Fonsi Nieto een teammaat in de 250cc op fabrieks Aprilia's. Twee zeer beroemde Spaanse ex-rijders, Angel Nieto en Fausto Gresini gingen voor 2001 een samenwerkingsverband aan. Ze voegden hun rijders, Daijiro Kato en Emilio Alzamora (overgestapt vanuit de 125cc en ex-wereldkampioen '99) samen in hun nieuwe team, Telefonica Movistar, en kregen als enige de beschikking over NSR250 Honda fabrieksmachines. Emilio Alzamora had al eerder, niet succesvol, deze overstap gemaakt. Jarno Janssen, de Nederlander in de 250cc klasse van de laatste twee jaren, had zich niet voldoende bewezen en was bedankt. Ook Ralf Waldmann kwam niet meer aan de bak.

Dan de 125cc klasse, de wereldkampioenen van de laatste twee jaar, Alzamora en Locatelli, waren dus naar de 250cc overgestapt. Kanshebbers dit jaar: de veteraan Noboru Ueda, vanaf '91 actief, 135 GP's in de lichtste klasse en 12 zeges. Masao Azuma in het team van de Belg Olivier Liegeois. Youichi Ui en Pablo Nieto in het Derbi fabrieksteam met als nieuwe sponsor het sigarettenmerk L&M. Naast Ueda en Azuma kregen maar liefst negen andere rijders dit jaar de beschikking over een speciale A-kit van Honda. Mirko Giansanti, Jacub Smrž, Angel Nieto Jr, Arnaud Vincent (overgekomen van Aprilia), Jarno Müller, Toni Elias en twee Spaanse nieuwe "jongetjes", Joan Olivé en Daniel Pedrosa (15 jaar). Vooral de laatste zou nog wegracegeschiedenis gaan schrijven het komende decenium. De laatste twee zaten samen met Toni Elias in het groots opgezette Telefonica Movistar Junior Team met oud-coureur Alberto Puig als manager. Aprilia kwam met tweevoudig winnaar van 2000, Simone Sanna met als nieuwe teamgenoot, i.p.v. Locatelli, Gino Borsoi. Overgekomen van Honda de ervaren Italiaanse topper, Lucio Cecchinello. 

Stefano Perugini op de Italjet in Valencia 2001.

Het nog niet zo lang actieve Italjet verscheen aan de start met Stefano Perugini, die vorig jaar geen nieuw team meer had kunnen vinden, maar nu weer stond te popelen om van start te gaan, met Gianluigi Scalvini, ook gewezen GP winnaar als zijn teammaat. Als tuner/constructeur was de bekende Jörg Möller bij Italjet in dienst sinds 2000 en men reed met een Nederlands Nico Bakker-frame. Terug op de wegracecircuits: het Italiaanse Gilera. In 1992 hadden ze al een keer een comback gemaakt na grote successen in de jaren '50. Het project in de jaren '90, waar veel geld was ingestoken, liep na twee jaar al, op niets uit. Het Italiaanse bedrijf Piaggo, waartoe Gilera behoorde, had het Spaanse Derbi overgenomen en het was erg simpel om nu een Derbi te nemen en daarop de naam Gilera te plakken en van een ander kleurtje te voorzien. De twee teams zouden onafhankelijk van elkaar gaan optreden, maar achter de schermen was het gewoon één team. Als rijder werd Manuel Poggiali van Derbi doorgeschoven. Hier zouden ze waarschijnlijk bij Derbi nog spijt van krijgen!

 Dit jaar werd ook de startprocedure verandert, geen groen licht meer. Alleen nog rode lichten, als die werden gedoofd, tussen de twee en vijf seconden, was de start een feit.