Home Jack Middelburg Guestbook GP-races Daytona Toon Kannekens Diverse

 

Alle Grand-Prix uitslagen en bijzonderheden, van 1973 (het jaar dat Jack begon met racen) tot heden.

In memoriam aan alle coureurs die tijdens het beoefenen van hun hobby verongelukt zijn.

Coureurs in het blauw zijn overleden.

1996

 

In 1996 werden de leeftijden om deel te nemen aan de diverse klassen verlaagd. Om deel te mogen nemen aan de 125cc moest je nu vijftien jaar zijn, voor de 250cc zestien (gold tevens voor de zijspanpassagiers) en voor de 500cc klasse was een minimum leeftijd van achttien jaar ingesteld. Verder werden er minimum gewichten aan de coureurs samen met hun machines gehangen in de 125cc klasse. In de 125cc klasse moest een rijder met zijn motor in het vervolg minimaal 130 kilo wegen. Dit was er voor om te zorgen dat de Europese coureurs beter opgewassen waren tegen hun veel kleinere en lichtere Japanse collega's. Deze laatsten, en de erg kleine en lichte Dirk Raudies (48 kg.), hadden de laatste jaren de lichtste klasse gedomineerd. Spanning hoefde er niet ingevoerd te worden in deze klasse, want elke race was de laatste jaren meer dan spannend genoeg. Het minimumgewicht was wel een voordeel voor één Japanner, de regerend wereldkampioen in het Nederlandse team, Haruchika Aoki. Hij was voor een Japanner extreem lang, zeker ten opzichte van bijvoorbeeld zijn landgenoten in de 125cc klasse, Kazuto Sakata en Akira Saito. 

Dan de circuits dit jaar. In eerste instantie stond ook de Argentijnse GP weer op het programma, maar die werd weer geschrapt. Geheel nieuw op het programma was de GP van Indonesië, op het circuit van Sentul. Oostenrijk verhuisde zijn race van de Salzburgring naar de,  voorheen 'Österreichring', een Formule I circuit dat tussen 1995 en 1996 volledig gerenoveerd was en vanaf 1997 de A1 Ring heette. Het circuit dat veel hoogteverschillen kent bevindt zich bij de plaats Spielberg in de deelstaat Stiermarken. Na de grote verbouwing werd ook meteen besloten om de naam van de hoofdsponsor te koppelen aan de naam van het nieuwe circuit. A1 Ring (A1, een Oostenrijkse telefoonaanbieder). De GP van San Marino verdween, maar in de plaats kwam wel een nieuwe Italiaanse GP, die van 'De Stad Imola' op het circuit Enzo é Dino Ferrari, vernoemd naar Enzo Ferrari, de oprichter van Ferrari, en diens vroeg gestorven zoon Dino Ferrari. Nog een verandering; de Europese GP op het circuit bij Barcelona werd voortaan de GP van Catalonië (Catalunya) genoemd. Er waren nu in 1996 maar liefst vijftien GP's te rijden. De zijspannen waren bij zeven van de GP's aanwezig en dit zou hun laatste seizoen zijn dat ze samen met de soloklassen mochten rijden. Het 125cc EK werd niet meer samen met de GP's verreden in '96, dit draaide men dus al weer na één seizoen terug!

Ook het aantal deelnemende coureurs werd weer veranderd, voor de eerste keer sinds 1992. Voor de 125cc en 250cc werden nog maar 29 rijders geaccepteerd die onder contract werden genomen. Voor de 500cc was dit aantal 28 stuks. Per klasse mocht elke GP organisatie daar nog vier rijders met een 'wild card' aan toevoegen.

De "belangrijkste" teams/coureurs dit jaar:

Wayne Rainey teammanager van het officiële 250cc Yamahateam (Marlboro Team Rainey) ging door met zijn rijder van '95, Tetsuya Harada, de wereldkampioen van 1993, terwijl zijn tweede rijder Kenny Roberts Jr. de overstap maakte naar het team van zijn vader, het Marlboro Team Roberts. Rainey had nu alleen Harada tot zijn beschikking voor de 250cc en kreeg ook een Yamaha YRZ500. 

De Hondafabrieksmachines werden in 1996 wederom bemand door: Ralf Waldmann met een nieuwe teammaat, zijn landgenoot Jürgen Fuchs (HB Honda Germany), terwijl Tadayuki Okada en Doriano Romboni beiden overstapten naar de 500cc klasse. Tadayuki Okada werd de nieuwe teammaat bij het fabrieksteam, Team Repsol Honda, van wereldkampioen Michael Doohan en Alex Crivillé. Romboni maakte de overstap van het 250cc Honda Team Agostini (Agostini kreeg geen team meer geformeerd) naar het IP Aprilia Racing Team, waar Loris Reggiani was gestopt en Marcellino Lucchi nog steeds als testrijder aanwezig was. Ook Jean-Philippe Ruggia en de Franse hoop Olivier Jacque, in 1995 in het Honda Tech Team, wat nu met een andere sponsor werkte, Chesterfield i.p.v. ELF. Verder ook weer op de NSR250, Nobuatsu Aoki (Arie Molenaar Racing) en Luis d'Antín (MX Onda SSP Competicion). Nieuw op de NSR250's: het Team Benneton Honda met Tohru Ukawa als rijder (zijn eerste complete seizoen). Ook dit jaar weer zeven stuks, die het ook dit jaar niet voor elkaar konden krijgen om de titel binnen te slepen. Het Chesterfield 250cc Aprilia fabrieksteam bestond alleen nog uit Massimiliano 'Max' Biaggi, terwijl de oud wereldkampioen motorcross, Jean-Michel Bayle ook de overstap maakte naar de halveliters. Hij verving daar de naar Honda overgestapte Luca Cadalora. 

De 500cc klasse: Loris Reggiani was dus gestopt en hij was vervangen bij Apriliaproject met de 400cc V2 door Doriano Romboni. Het Team Repsol Honda ging de strijd weer aan met tweevoudig wereldkampioen Michael Doohan (op de foto's de NSR500 van Doohan van '96), Shin'ichi Itoh en Alex Crivillé en de nieuwkomer uit de 250cc, Tadayuki Okada. Itoh en Okada gingen de strijd aan met een nieuw ontworpen tweecilinder (V2) in het veld van viercilinders. Nieuw op de NSR500, Luca Cadalora bij Erv Kanemoto Honda, terwijl Alexander Barros van Kanemoto naar Honda Pileri overstapte. En Loris Capirossi stapte van dit Hondateam over naar het Yamahateam van Wayne Rainey. Alberto Puig was nog steeds niet geheel genezen van zijn zware beenblessure en bleef als kopman in dienst bij manager Sito Pons in het Fortuna Honda Pons Team, die ook de beschikking kreeg over deze Honda's voor Carlos Checa, die vorig jaar Puig had vervangen tijdens zijn blessure. Daryl Beattie en Scott Russell waren de rijders nog van het Lucky-Strike Suzukiteam. En als laatste, het Marlboro Team Roberts met Norifume Abe en nieuw zoals vermeld: Kenny Roberts Jr. en Jean-Michel Bayle. Verder was er nog de 500cc Paton (Jean-Pierre Jeandat) en het nieuwe team, de ELF-500 ROC (Juan Borja en Adrien Bosshard).

 Dan nog de 125cc klasse waar alleen Aprilia met een echte fabrieksmachine aan de start verscheen. Honda en Yamaha hadden geen nieuwe 125cc ontwikkeld, maar stonden wel diverse rijders bij met speciale onderdelen. Honda: Emilio Alzamora, wereldkampioen Haruchika Aoki, Dirk Raudies en Noboru Ueda. Verder kon men bij Honda ook nog speciale kitten huren, waarvan ook diverse rijders gebruik maakten. Yamaha: Gabriele Debbia, Yoshiaki Katoh en Youichi Ui. Aprilia was er wel heel wat aan gelegen om na de titel in de 250cc nu ook de titel in de 125cc te pakken en kwam met een heel stel fabrieksrijders (waaronder twee ex-wereldkampioenen) op de proppen: Stefano Perugini, Masaki Tokudome, Kazuto Sakata, Darren Barton, Manfred Geissler, Jorge Martinez en Peter Öttl.

 

Grand Prix 1996 (15 stuks)
 
31 maart 1996 Maleisië 7 april 1996 Indonesië 21 april 1996 Japan 12 mei 1996 Spanje 26 mei 1996 Italië
9 juni 1996 Frankrijk 29 juni 1996 Nederland 7 juli 1996 Duitsland 21 juli 1996 Engeland 4 augustus 1996 Oostenrijk
18 augustus 1996 Tsjechië 1 september 1996 Imola 15 september 1996 Catalonië 6 oktober 1996 Brazilië 20 oktober 1996 Australië

 

 

31 maart 1996, Grand Prix van Maleisië, circuit van Shah Alam

125cc (29 ronden, 101.645 km.)

Grid

250cc (31 ronden, 108.655 km.)

Grid

500cc (33 ronden, 115.665 km.)

Grid
1. Stefano Perugini *1 I Aprilia 44.46.542 4e 1. Max Biaggi *7 I Aprilia 45.06.934 1e 1. Luca Cadalora *13 I Honda 47.24.151 2e
2. Haruchika Aoki J Honda +0.405 7e 2. Tetsuya Harada *8 J Yamaha +14.745 2e 2. Alex Barros BR Honda +4.721 6e
3. Peter Öttl D Aprilia +0.758 10e 3. Luis d'Antin ES Honda +33.058 6e 3. Carlos Checa *14 ES Honda +14.234 10e
4. Masaki Tokudome J Aprilia +0.785 9e 4. Olivier Jacque F Honda +37.121 3e 4. Scott Russell USA Suzuki +14.393 13e
5. Emilio Alzamora ES Honda +1.267 3e 5. Jean-Philippe Ruggia F Honda +39.478 4e 5. Mick Doohan AUS Honda +25.529 3e
6. Valentino Rossi *2 I Aprilia +7.379 13e 6. Nobuatsu Aoki J Honda +49.988 5e 6. Jean-Michel Bayle F Yamaha +26.233 9e
7. Tomomi Manako J Honda +7.406 5e 7. Jürgen Fuchs *9 D Honda +56.860 7e 7. Alberto Puig ES Honda +46.603 12e
8. Akira Saito J Honda +7.814 11e 8. Jurgen v/d Goorbergh NL Honda +1.06.596 9e 8. Norifumi Abe J Yamaha +47.555 7e
9. Noboru Ueda J Honda +18.034 14e 9. Luca Boscoscuro I Aprilia +1.15.716 15e 9. Frédéric Protat F Yamaha +1.25.583 14e
10. Kazuto Sakata *3 J Aprilia +35.742 1e 10. Roberto Locatelli I Aprilia +1.15.716 14e 10. Juan Borja ES Elf 500 +1.26.515 15e
11. Fréderic Petit F Honda +39.738 28e 11. Jamie Robinson *10 GB Aprilia +1.23.754 10e 11. Sean Emmett GB Yamaha +1.44.301 21e
12. Garry McCoy *4 AUS Aprilia +39.812 18e 12. Takeshi Tsujimura J Honda +1.29.408 17e 12. Lucio Pedercini I Yamaha +1.57.577 18e
13. Andrea Ballerini I Aprilia +57.770 19e 13. Christiano Migliorati I Honda 1 ronde 16e 13. Laurent Naveau D Yamaha +2.02.135 23e
14. Jaroslav Huleš CSSR Honda +1.10.237 17e 14. Davide Bulega I Aprilia 1 ronde 24e 14. Jeremy McWilliams GB Yamaha +2.12.518 20e
15. Paolo Tessari I Honda +1.10.772 22e 15. Osamu Miyazaki J Aprilia 1 ronde 23e 15. James Haydon GB Yamaha 1 ronde 16e
16. Ivan Goi I Honda +1.12.419 26e 16. Shahrol Yuzy Mal Yamaha 1 ronde 26e 16. Jean Pierre Jeandat F Paton 1 ronde 22e
17. Stefano Cruciani I Aprilia +1.34.951 25e 17. Shahrun Nizam Mal Yamaha 1 ronde 31e 17. Toshiyuki Arakaki J Yamaha 2 ronden 19e
18. Loek Bodelier *5 NL Honda 1 ronde 21e

-Niet gefinished:

Niet gefinished:
19. Josep Sarda ES Honda 1 ronde 27e - Cristophe Cogan F Honda uitgevallen 21e - Eugene McManus GB Yamaha uitgevallen 25e
20. Yi Chuen Tang China Yamaha 2 ronden 33e - Eskil Suter CH Aprilia uitgevallen 11e - Shinichi Itoh J Honda

Valpartij

 11e

Niet gefinished:

 - Régis Laconi F Honda uitgevallen 18e - Tadayuki Okada *15 J Honda

Valpartij

 1e
- Lucio Cecchinello I Honda uitgevallen 16e - Christian Boudinot F Aprilia uitgevallen 27e - Loris Capirossi I Yamaha

Valpartij

 5e
- Darren Barton GB Aprilia uitgevallen 24e - Yasumasa Hatakeyama J Honda uitgevallen 13e - Adrien Bosshard CH Elf 500 uitgevallen 24e
- Manfred Geissler D Aprilia uitgevallen 12e - Sebastián Porto RA Aprilia uitgevallen 12e - Alex Crivillé ES Honda

Valpartij

 4e
- Yoshiaki Katoh *6 J Yamaha uitgevallen 8e - Massimo Ottobre I Aprilia uitgevallen 29e

-Niet gestart/geblesseerd:
- David de Gea ES Honda uitgevallen 20e - José Barresi YV Yamaha uitgevallen 28e - Doriano Romboni *16 I Aprilia -- 8e
- Angel Nieto Jr. ES Aprilia uitgevallen 29e - Gianluigi Scalvini I Honda uitgevallen 22e - Katsuaki Fujiwara *17 J Suzuki -- 17e
- Youichi Ui *6 J Yamaha uitgevallen 23e - Sete Gibernau ES Honda uitgevallen 30e

- Dirk Raudies D Honda uitgevallen 2e - José Luis Cardoso ES Aprilia uitgevallen 19e
- Chow Yan Kit Mal Yamaha uitgevallen 32e - Meng Heng Kuang Mal Yamaha uitgevallen 25e
- Chau Chee Hou Mal Yamaha uitgevallen 30e - Tohru Ukawa *11 J Honda uitgevallen 8e
- Yasir Said Mal Yamaha uitgevallen 31e - Olivier Petrucciani CH Aprilia uitgevallen 20e
- Jorge Martinez ES Aprilia

Valpartij

 6e

-Niet gestart/geblesseerd:
- Gabriele Debbia I Yamaha uitgevallen 15e - Ralf Waldmann *12 D Honda -- 32e
 

 

In 1995 waren er maar liefst 13 Japanners in de 125cc klasse actief geweest. Nu, met de beperking van maximaal 29 coureurs en vier 'wildcards', waren ook het aantal Japanse deelnemers teruggebracht naar acht. Hierdoor verdween ook de laatste vrouwelijke deelneemster, de Japanse Tomoko Igata van het toneel.
*1 Stefano Perugini boekt zijn eerste overwinning, nadat hij er vorig jaar al een paar keer erg dicht bij in de buurt was geweest.

Valentino Rossi in 1996.
*2 Valentino Rossi (16 februari 1979), haalt zijn eerste punten in zijn eerste Grand Prix. Zijn bijnamen die hij zou krijgen door de jaren heen: Rossifumi (een verwijzing en verering aan het adres van Norifumi Abe), Valentinik (naar de Italiaanse Donald Duck versie "Paperinik”), The Doctor kwam vanaf zijn 500cc periode en is daarna altijd gebleven. Het heeft betrekking op zijn koele en kalme houding tijdens het racen in vergelijking met zijn wilde races in de 125cc en 250cc waar zijn prestaties onregelmatig en vaak gevaarlijk waren, resulterend in talrijke valpartijen. Er zijn ook nog talloze andere verhalen over.

Valentino is een zoon van voormalig motorcoureur Graziano Rossi. Valentino Rossi behoort tot één van de beste motorcoureurs ooit en eigenlijk zeer waarschijnlijk de allerbeste. Valentino's eerste contact met de motorfiets was op 2-jarige leeftijd, zijn moeder Stefania vond dit gevaarlijk, waardoor vader Graziano de motorfiets verving voor een go-kart. Ondanks zijn interesse in zijn gitaar en voetballen, was Valentino niet geïnteresseerd in school en studeren. In 1991 ging Valentino, na al vele kartraces op zijn naam te hebben geschreven, ook op minibikes rijden en won ook daar zijn races. Vanaf 1993 won hij ook diverse wegraces en hier in 1996 maakte Valentino zijn debuut in het Wereldkampioenschap wegracen op een Aprilia RS 125R en haalde in Brno zijn eerste poleposition en won uiteindelijk ook nog de race. Hij werd negende in de eindstand van het Wereldkampioenschap. Een jaar na zijn debuut werd Valentino wereldkampioen in de 125cc klasse. In 1998 stapte Valentino over naar de 250cc klasse en werd tweede in het Wereldkampioenschap. Een jaar later werd hij op een Aprilia RS 250 wereldkampioen in de 250cc klasse. In 2000 stapte Valentino over naar de 500cc klasse en won op Donington Park zijn eerste race en werd tweede in het wereldkampioenschap. In 2001 werd Valentino wereldkampioen op een Honda NSR 500 in de 500cc klasse en was meteen de laatste 500cc wereldkampioen. Rossi deed dus elke keer een jaar ervaring op in een klasse en werd in zijn tweede jaar daarin wereldkampioen, waarop hij overstapte naar de volgende klasse en hetzelfde deed! Hij was in die jaren ook elke race bezig om iets bijzonders te bedenken, voor als hij de race won. Er deden zich dan bijvoorbeeld allerlei verkleedpartijen voor. Valentino werd na Phil Read de tweede coureur die alle drie de wereldtitels (125cc - 250cc - 500cc) in de wegracerij gewonnen had. In 2002 werd de 500cc tweetakt klasse vervangen door de 990 cc viertakt klasse onder de naam MotoGP. Valentino reed in de jaren 2002 en 2003 op een Honda RC211V en werd in beide jaren wereldkampioen in deze klasse.

Graziano Rossi hier in 1982 met zijn gezin. Op schoot zit de kleine Valentino...

Voor het seizoen 2004 maakte hij de overstap van Honda naar Yamaha op een motor waarvan velen dachten dat deze kansloos zou zijn. De Yamaha YZR M1. Rossi deed dit om te laten zien dat de vaardigheden van een coureur belangrijker zijn dan het berijden van de beste motorfiets en omdat hij de sfeer bij het Honda team niet fijn meer vond. Hij slaagde er dat jaar inderdaad in om wederom de wereldtitel te bemachtigen hoewel Sete Gibernau en Max Biaggi nog lang bijbleven in de tussenstand. In 2005 werd hij wederom wereldkampioen in de MotoGP klasse op de Yamaha YZR M1. In 2006 werd hij tweede in het wereldkampioenschap van de MotoGP op de Yamaha YZR M1 achter de Amerikaan Nicky Hayden.

De steeds sterker wordende geruchten dat Rossi zou gaan overstappen naar de Formule I werden door hemzelf gedeeltelijk ontzenuwd. Begin 2007 kondigde hij aan nog minstens twee jaar op de motor te blijven zitten en tot en met het seizoen 2008 te hebben bijgetekend. Toch deed Rossi verschillende testen in een Ferrari Formule 1, waaronder zelfs een officiële pre-seizoen-test bij aanvang van het 2006 F1-kampioenschap tussen alle bekende F1-grootheden. Op 1 juni 2006, net vóór de aanvang van de, uiteindelijk door hem voor de vijfde maal gewonnen "Italian Grand Prix" in Mugello, liet hij weten dat hij in de MotoGP bleef en dus niet overstapte naar de Formule I. De bevestiging resulteerde in een hernieuwd contract bij Yamaha voor 1 jaar (2007). Momenteel blijft Rossi dan ook in de MotoGP klasse. Maar hij hoopt om in 2011 (dan is zijn contract met Yamaha afgelopen en is hij vrij te doen wat hij wil) toch nog een overstap te kunnen maken naar de Formule I. In 2008 (na het MotoGP-seizoen, dat hij weer op zijn naam bracht, evenals 2009) kreeg hij van Ferrari een Ferrari F2008 waarbij hij op het circuit van Mugello (Italie) 64 laps heeft gereden. 

Graziano Rossi hier in 1997 met Valentino.

Net als Barry Sheene zijn vaste nummer 7 nooit voor de nummer-1 plaat heeft ingewisseld, bleef Rossi tijdens zijn wereldkampioenschappen met "zijn" nummer 46 rijden. Dit deed hij uit respect voor zijn vader, Graziano Rossi, die met nummer 46, in het jaar 1979 successen boekte in de 250cc-klasse. De letters op Valentino’s helm verwijzen naar zijn vriendengroep "The Tribe of the Chihuahua," en de letters WLF op zijn overall staan voor "Viva La Figa," Italiaans voor "Long Live Pussy". Verder komt altijd zijn favoriete kleur, fluoricerend geel, terug in zijn outfit. De nummer 1 stond dus nooit op zijn machine, maar wel op zijn overall. Valentino Rossi heeft ook erg veel trendy dingen. Zijn helmontwerpen zijn daar ook een onderdeel van. Hij gebruikte er vele in zijn carrière. De meeste hebben kenmerken van de zon in zich. Verder ook het motief van de maan, dat (volgens Rossi) betrekking heeft op de twee kanten van zijn persoonlijkheid. Verder is Rossi een zeer bijgelovige persoon, die voor zijn races en trainingen diverse rituelen uitvoert eer hij op zijn motor stapt. In 2007 wordt de Italiaan door de autoriteiten vervolgt voor belastingontduiking en dit wordt uiteindelijk afgekocht voor de lieve som van 35 miljoen euro. Rossi probeert zijn persoonlijk leven verder goed te beschermen. Het enige waar hij geen geheim van maakt is zijn adoratie van het Italiaanse voetbal en dan met name voor Inter Milaan en het Italiaanse elftal.

*3 Kazuto Sakata, een van de grootste kanshebbers in de 125cc klasse, kwam tijdens de warmup training ten val door een vastloper. De Japanner brak hierbij zijn voet, maar wilde toch van start gaan in de race een paar uur later! De keiharde Sakata wist zelfs nog tiende te worden!
*4 Garry McCoy, de Australische winnaar van de 125cc in Maleisië in 1995 was voor het eerst weer aanwezig sinds de Spaanse GP van halverwege het seizoen van '95. Hij had toen slaande ruzie gekregen met zijn teammanager, Mario Rubatto, bij zijn Team Europa Zwafink en Garry McCoy zag men dat seizoen niet meer terug op de circuits.
*5 Loek Bodelier was ook weer terug nadat hij in 1995 langdurig geblesseerd was geweest. Ook voor hem was de nieuwe gewichtsregel van 130 kilo een groot voordeel.
*6 Youichi Ui (27 november 1972) had in 1995 zijn debuut gemaakt tijdens zijn thuis GP op het circuit van Suzuka. Hij zou nu in 1996 zijn eerste complete seizoen gaan rijden. Hij kwam dit jaar in dienst bij het Duitse 'Team Yamaha Kurz', samen met zijn ervaren landgenoot Yoshiaki Katoh.  Het technisch beleid was in handen van de Oostenrijkse toptuner en ex-coureur Harald Bartol. Ui was de regerend Japans kampioen in de 125cc klasse en had zeer veel potentieel, wat hij vaak zou laten zien, maar vaak ook niet, door zijn vele valpatijen. Zijn loopbaan was er dan ook eentje van vallen en opstaan, zoals een andere landgenoot van hem Noboru Ueda. Dit eerste jaar kregen Ui en Katoh de beschikking over Yamaha's in het niet officiële fabrieksteam. Ui zou nog tot 2000 moeten wachten op zijn eerste overwinning, maar toen pakte hij er direct maar vijf stuks op een Derbi in Spaanse dienst! Hij finishte dat jaar elke race die hij uitreed op het podium, eerste (5x), tweede (3x) en derde (2x). Toch miste hij de titel op 13 punten t.o.v. Roberto Locatelli. Hij viel namelijk zes maal uit, tegen Locatelli drie maal. Het jaar erop werd hij wederom vice-kampioen achter een Italiaan, Manuel Poggiali, met maar liefst zes victories en twee tweede plaatsen en nu was het verschil maar negen punten. Hiermee evenaarde hij een record van Kenny Roberts uit 1983, van het winnen van de meeste GP's zonder titel. In 2007 reed hij alleen de GP van Japan en won dat jaar de Japanse titel in de 250cc.
*7 Max Biaggi had na zeer lange harde onderhandelingen zijn contract bij Aprilia verlengd. Hij eiste buiten een flinke salarisverbetering tevens dat hij de absolute nummer één zou zijn binnen het Chesterfield-Aprilia-team. Beide had hij voor elkaar gekregen. Hij was de enige nog met een nieuwe fabrieksmachine van Aprilia. Nu hield bijna niets hem tegen om zijn derde kwartlitertitel op rij te gaan boeken. Een evenaring van de unieke prestatie van zijn illustere landgenoot Walter Villa in '74, '75 en '76.

Er waren nog wel een aantal coureurs die een speciale "behandeling" kregen bij Aprilia. Ze moesten daar echter wel de nodige lires voor meebrengen. José Luis Cardoso, Eskil Suter en Roberto Locatelli waren hiervan de belangrijksten. Verder ook de debutant, Luca Boscoscuro, Europees kampioen van 1995 op Aprilia, die in een team ging rijden samen met 125cc coureur Valentino Rossi. Ook de nummers twee en drie uit de EK-eindstand "kregen" de speciale onderdelen, nl. de Italiaan Massimo Ottobre en de Fransman Christian Boudinot.
*8 Zoals Biaggi het alleenrecht had bij Aprilia, was Tetsuya Harada de enige Yamaharijder met het nieuwste fabrieksmateriaal. Hij moest alleen wel wennen aan een nieuw bandenmerk. I.p.v. de Michelins moest hij het dit jaar met Dunlop doen, niet omdat hij dat wilde, maar omdat teammanager Wayne Rainey voor zijn nieuwe 500cc rijder, Loris Capirossi, voor Dunlop had gekozen. Dat betekende tevens automatisch dat ook Harada met de Britse band moest gaan rijden i.p.v. met de Franse.
*9 Jürgen Fuchs (28 november 1965) was dus de nieuwe teammaat van Ralf Waldmann in het Duitse HB-Honda fabrieksteam. De al 30-jarige Fuchs was pas in 1991 begonnen met racen, een echte laatbloeier dus, maar hij liet wel zien dat hij wel uit de voeten kon op een motorcircuit. Hij had in de Duitse GP van '94 zijn debuut gemaakt om in 1995 pas zijn eerste volledige seizoen te gaan rijden en dan direct elfde te worden in de eindstand. 
*10 Jamie Robinson maakte ook zijn debuut in de GP's na in 1995 actief te zijn geweest in de EK races. Hij kwam in dienst bij het Nederlandse Docshopteam en werd daar begeleid door Patrick v/d Goorbergh, die zelf was gestopt en vorig jaar nog in dienst was als rijder bij hetzelfde Docshopteam. 
*11 Tohru Ukawa (18 mei 1973) was dus nieuw in de GP-racerij in de kleuren van het Italiaanse modemerk Benetton. Hij was de vervanger voor Tadayuki Okada op een NSR fabrieksmachine, nadat deze de overstap maakte naar de halveliterklasse. Ukawa was de Japanse 250cc kampioen van 1992 en 1993. In 1994 had hij al zijn debuut gemaakt met een derde plaats in zijn thuis GP, waarin hij een jaar later uitviel. Hij zou t/m 2000 actief blijven in de kwartliterklasse en al die jaren bij de eerste vijf in het WK kampioenschap eindigen. In 1999, toen hij zijn eerste twee overwinningen pas boekte, werd hij zelfs vice-kampioen. In 2001 maakte hij de overstap naar de halveliterklasse. Een jaar later, inmiddels de MotoGP, wist hij in zijn tweede GP al een overwinning te boeken en als derde te eindigen in de eindstand achter toppers Valentino Rossi en Max Biaggi. Na 2003 nam hij afscheid van de professionele GP wegrace om daarna nog een paar keer de GP's in Japan (2x) en in China (1x) te rijden in 2004 en 2005. Hij zwaaide af met vier overwinningen in de 250cc, één in de MotoGP en vele podiumfinishes daarnaast.  
*12 Een uitschakeling zo vlak voor het seizoen: Ralf Waldmann brak zijn sleutelbeen anderhalve week voor de GP op Shah Alam, eveneens tijdens testritten op dit circuit. Ook deze Duitse HB coureur was even buiten bewustzijn. Uiteindelijk viel het met zijn hoofd wel mee en Waldmann werd direct in Japan geopereerd aan zijn sleutelbeen. Hij reed zelfs een paar ronden tijdens de trainingen voor de GP, maar moest uiteindelijk vanwege de pijn opgeven en de race aan zich voorbij laten gaan.
*13 Luca Cadalora won zeer verrassend zijn eerste GP op de viercilinder NSR500. Zijn teammanager Erv Kanemoto, die nog zonder hoofdsponsor zat, liet zijn tranen de vrije loop. Luca Cadalora was heel blij weer terug te zijn op Honda en bij toptuner Erv Kanemoto, waar hij in '91 en '92 de wereldtitel in de 250cc klasse mee had verovert. 

Luca Cadalora voor Mick Doohan en Alex Crivillé op weg naar de winst in Maleisië. De Honda van Cadalora was, buiten de stickers van een paar co-sponsors, nog helemaal wit vanwege het feit dat hij nog geen hoofdsponsor had kunnen vinden.
*14 Carlos Checa pakt eveneens zeer verrassend zijn eerste podium. 
*15 Vele ogen waren bij deze seizoensopener gericht op de tweecilinder Honda's van Tadayuki Okada en Shinichi Itoh. Ze bleken in snelheid niet veel onder te doen voor hun viercilinder broertjes en waren veel handelbaarder in de bochten. Zeker Okada liet zien wat er allemaal voor mogelijkheden in de tweecilinder zaten, vooral op een zo bochtig circuit als Shah Alam. Okada boekte de snelste trainingstijd, nam de leiding in de race, totdat het in de tiende ronde plotseling hard ging regenen en Okada naast de baan kwam. Hij wist wel in het zadel te blijven, maar moest even flink crossen met de wegracer. Daarna werd de race afgevlagd en kwam er een herstart. De gevallen en daarbij aan zijn voet geblesseerde Capirossi kon daar niet meer aan deelnemen. Okada nam weer de leiding na de herstart, maar ging daarna helaas onderuit, eveneens later zijn teamgenoot Itoh. Het betekende overigens het debuut van Tadayuki Okada in de zwaartse klasse, in 1995 maakte hij zijn opwachting nog in de kwartliterklasse. *16 In tegenstelling tot zijn V2 collega's bij Honda, had de vervanger bij Aprilia van Loris Reggiani, de dit seizoen uit de 250cc overgestapte Doriano Romboni, veel meer problemen. De wegliggingsproblemen en banden zorgden voor veel onrust bij het tweecilinderproject waar Aprilia dus al veel langer mee bezig was als Honda. De Japanners leken het echter al veel beter voor elkaar te hebben dan de Italianen. Romboni kwam in de training ten val evenals in de warmingup. Die laatste val zorgde ervoor dat er een beenspier scheurde en hij niet van start kon gaan in de race.
*17 Het zat het Lucky-Strike Suzuki fabrieksteam niet mee aan het begin van het seizoen. Buiten het feit dat de Suzuki's waarschijnlijk niet opgewassen zouden zijn dit jaar tegen de Honda's, was de week voor de eerste GP in Maleisië, tijdens testritten op het Shah Alam circuit Daryl Beattie hard ten val gekomen door een vastloper. Na de harde val op zijn hoofd was hij enige tijd buiten bewustzijn en werd er besoten om niet te starten in de openingsrace. In allerijl werd er een Japanse vervanger ingevlogen, Katsuaki Fujiwara. Deze 21-jarige rijder reed normaal gesproken voor Suzuki in het Japanse superbikekampioenschap. Hij was wel gewend aan de fabrieksmachines van Beattie en Russell, want hij had de afgelopen winter veel testwerk gedaan met deze machine's. Het zat de Japanner echter ook niet mee, want in zijn enige tijdstraining kwam ook hij ten val t.g.v. een vastloper en blesseerde zich aan zijn rechterarm en knie. Einde oefening!

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen zijspanrace verreden in Maleisië.

  • Het Nederlandse Docshopteam van teameigenaar en tevens hoofdsponsor Henk van Asselt bestond dit jaar tien jaar en wilde wel eens een overwinning binnenhalen zoals het andere Nederlandse team, van Arie Molenaar, wel al had gedaan in 1995 met Aoki. Naar dit voorbeeld haalde van Asselt, naast Robinson twee Japanse topcoureurs voor de 125cc klasse dit seizoen. Noboru Ueda en Akira Saito, die de pest aan elkaar hadden, altijd handig als je als team moest werken! Het team had een zeer internationaal tintje en er waren diverse ex-coureurs in dienst. Van de Goorbergh dus als begeleider van Jamie Robinson, de Duitse ex-125cc/en 250cc rijder Stefan Prein als PR man, de Belgische ex-coureur, Olivier Liegeois als chefmonteur. David Pietroniro, broer van Belgisch ex-coureur Lucio Pietroniro als monteur en tolk voor Ueda, die vloeiend Italiaans sprak. 

  • Kenny Roberts Jr. liep tijdens testritten op de voor hem nieuwe Yamaha YZR500 een beenbreuk op. Dit gebeurde twee maanden voor het begin van het seizoen op het circuit waar ook deze openingsrace werd verreden, Shah Alam. 

  • Alle drie de GP's waren een prooi voor een Italiaan.

 

 

 

 Startopstellingen Grand Prix van Indonesië, circuit van Sentul International

Startopstelling 125cc

Startopstelling 250cc

Startopstelling 500cc

 

 

1e sessie

2e sessie

 

 

1e sessie

2e sessie

 

 

1e sessie

2e sessie

1

 Haruchika Aoki 1'36.490 1'35.138

1

 Tetsuya Harada 1'30.720 1'29.257

1

 Mick Doohan

1'27.138

1'26.883      

2

 Peter Öttl 1'36.238 1'35.368

2

 Max Biaggi 1'29.692 1'29.271

2

 Loris Capirossi

1'27.814

1'26.903     

3

 Masaki Tokudome 1'36.703 1'35.760

3

Ralf Waldmann

 1'30.340 1'29.830

3

 Tadayuki Okada

1'27.064

1'26.980      

4

 Dirk Raudies 1'36.781 1'35.767

4

 Nobuatsu Aoki 1'30.993 1'29.966

4

 Carlos Checa

1'27.569

1'27.008

5

 Tomomi Manako 1'36.934 1'35.818

5

 Jürgen Fuchs 1'31.295 1'30.043

5

 Luca Cadalora

1'27.990

1'27.091      

6

 Stefano Perugini 1'36.647 1'35.846

6

 Olivier Jacque 1'31.145 1'30.130

6

 Alex Barros

1'27.547

1'27.213      

7

 Noboru Ueda 1'36.014 1'35.904

7

 Luis d'Antin 1'31.183 1'30.430

7

 Jean-Michel Bayle

1'28.153

1'27.244     

8

 Jorge Martinez 1'37.066 1'35.972

8

 Tohru Ukawa 1'31.674 1'30.434

8

 Alberto Puig

1'28.521

1'27.352      

9

 Garry McCoy 1'36.528 1'36.022

9

 Jean-Philippe Ruggia 1'31.959 1'30.646

9

 Alex Crivillé

1'28.584

1'27.358      

10

 Manfred Geissler 1'37.519 1'36.120

10

 Eskil Suter 1'31.763 1'30.835

10

 Doriano Romboni

1'27.712

1'27.600    

11

 Akira Saito 1'36.136 1'36.906

11

 Sebastián Porto 1'32.617 1'30.876

11

 Scott Russell

1'28.222 

1'28.590     

12

 Andrea Ballerini 1'37.163 1'36.183

12

 Massimo Ottobre 1'33.373 1'30.937

12

 Shinichi Itoh

1'29.841

1'28.319      

13

 Emilio Alzamora 1'36.243 1'36.224

13

 Jurgen v/d Goorbergh 1'33.340 1'30.944

13

 Norifumi Abe

1'28.849

1'28.669     

14

 Lucio Cecchinello 1'36.810 1'36.244

14

 Roberto Locatelli 1'32.054 1'30.944

14

 Juan Borja

1'29.128

1'28.872    

15

 Jaroslav Huleš 1'37.566 1'36.322

15

 Jamie Robinson 1'32.413 1'30.984

15

 Jeremy McWilliams

1'29.470

1'28.945 

16

 Fréderic Petit 1'38.538 1'36.341

16

 Yasumasa Hatakeyama 1'37.795 1'31.124

16

 Toshiyuki Arakaki

1'30.916

1'29.182     

17

 Yoshiaki Katoh 1'37.638 1'36.529

17

 Osamu Miyazaki 1'33.236 1'31.450

17

 Laurent Naveau

1'32.648

1'29.768 

18

 Valentino Rossi 1'36.577 1'36.840

18

 Olivier Petrucciani 1'33.996 1'31.625

18

 Frédéric Protat

1'30.368

1'29.797 

19

 Gabriele Debbia 1'38.109 1'36.749

19

 Davide Bulega 1'34.043 1'31.711

19

 James Haydon

1'30.824

1'30.217 

20

 David de Gea 1'39.582 1'36.993

20

 Luca Boscoscuro 1'33.333 1'31.804

20

 Eugene McManus

1'31.716

1'30.374     

21

 Kazuto Sakata 1'42.093 1'37.074

21

 Sete Gibernau 1'33.548 1'32.105

21

 Sean Emmett

1'30.913

1'30.604

22

 Paolo Tessari 1'37.901 1'37.296

22

 Takeshi Tsujimura 1'38.507 1'32.180

22

 Lucio Pedercini

1'31.321

1'30.654 

23

 Ivan Goi 1'37.760 1'37.562

23

 Christiano Migliorati 1'35.034 1'32.541

23

 Adrien Bosshard

1'31.184

1'30.855    

24

 Darren Barton 1'38.863 1'37.730

24

 Christian Boudinot 1'37.230 1'32.693

24

Jean Pierre Jeandat

1'31.959

1'31.275      

25

 Josep Sarda 1'38.525 1'37.822

25

 Gianluigi Scalvini 1'35.548 1'32.930  

26

 Stefano Cruciani 1'39.003 1'38.610

26

 José Luis Cardoso 1'33.644 1'33.048  

27

 José Antonio Ramirez 1'42.452 1'38.758

27

 Cristophe Cogan 1'33.384 1'35.495  

28

 Loek Bodelier 1'39.562 1'39.029

28

 Régis Laconi 1'33.479 1'36.274  

29

 Angel Nieto Jr. 1'40.889 1'39.493

29

 José Barresi 1'36.166 2'50.470  

30

 Achmad Jayadie 1'40.969 1'47.365  

31

 Petrus Canisius 1'41.899 1'41.493  

 

 

7 april 1996, Grand Prix van Indonesië, circuit van Sentul International

125cc (26 ronden, 103.090 km.)

Grid

250cc (28 ronden, 111.020 km.)

Grid

500cc  (30 ronden, 118.950 km.)

Grid
1. Masaki Tokudome J Aprilia 41.38.797 3e 1. Tetsuya Harada J Yamaha 42.13.486 1e 1. Mick Doohan AUS Honda 42.50.798 1e
2. Haruchika Aoki J Honda +0.099 1e 2. Max Biaggi I Aprilia +1.809 2e 2. Alex Barros BR Honda +3.227 6e
3. Peter Öttl D Aprilia +7.359 2e 3. Ralf Waldmann  *7 D Honda +12.658 3e 3. Loris Capirossi *9 I Yamaha +6.742 2e
4. Dirk Raudies D Honda +19.491 4e 4. Luis d'Antin ES Honda +22.728 7e 4. Alex Crivillé *10 ES Honda +7.428 9e
5. Jorge Martinez ES Aprilia +22.321 8e 5. Nobuatsu Aoki J Honda +22.772 4e 5. Carlos Checa ES Honda +10.638 4e
6. Noboru Ueda J Honda +24.197 7e 6. Jürgen Fuchs D Honda +24.407 5e 6. Luca Cadalora I Honda +23.768 5e
7. Tomomi Manako J Honda +24.325 5e 7. Tohru Ukawa J Honda +24.410 8e 7. Scott Russell USA Suzuki +30.754 11e
8. Stefano Perugini I Aprilia +31.260 6e 8. Olivier Jacque F Honda +31.935 6e 8. Jean-Michel Bayle F Yamaha +33.081 7e
9. Akira Saito J Honda +33.357 11e 9. Sebastián Porto *8 RA Aprilia +36.964 11e 9. Norifumi Abe J Yamaha +37.094 13e
10. Andrea Ballerini I Aprilia +33.799 12e 10. Jean-Philippe Ruggia F Honda +39.456 9e 10. Alberto Puig *11 ES Honda +37.135 8e
11. Valentino Rossi I Aprilia +34.140 18e 11. Eskil Suter CH Aprilia +53.758 10e 11. Doriano Romboni I Aprilia +1.03.934 10e
12. Lucio Cecchinello *1 I Honda +41.543 14e 12. Jurgen v/d Goorbergh NL Honda +1.02.343 13e 12. Jeremy McWilliams GB Yamaha +1.07.139 15e
13. Ivan Goi *2 I Honda +41.706 23e 13. Luca Boscoscuro I Aprilia +1.05.358 20e 13. Shinichi Itoh J Honda +1.08.088 12e
14. Kazuto Sakata J Aprilia +51.169 21e 14. Davide Bulega I Aprilia +1.05.654 19e 14. Frédéric Protat F Yamaha 1 ronde 18e
15. Fréderic Petit *3 F Honda +51.445 16e 15. Yasumasa Hatakeyama J Honda +1.16.014 16e 15. Sean Emmett GB Yamaha 1 ronde 21e
16. Darren Barton GB Aprilia +55.425 24e 16. Régis Laconi F Honda +1.26.536 28e 16. Laurent Naveau D Yamaha 1 ronde 17e
17. Jaroslav Huleš *4 CSSR Honda +59.542 15e 17. Sete Gibernau ES Honda +1.30.048 21e 17. Toshiyuki Arakaki J Yamaha 1 ronde 16e
18. Paolo Tessari I Honda +1.00.279 22e 18. Gianluigi Scalvini I Honda 1 ronde 25e 18. James Haydon GB Yamaha 1 ronde 19e
19. Josep Sarda ES Honda +1.07.873 25e 19. Olivier Petrucciani CH Aprilia 1 ronde 18e

Niet gefinished:
20. Petrus Canisius Indo Yamaha 1 ronde 31e 20. Cristophe Cogan F Honda 1 ronde 27e - Adrien Bosshard CH Elf 500 uitgevallen 23e
21. Achmad Jayadie Indo Yamaha 1 ronde 30e

Niet gefinished:

 - Lucio Pedercini I Yamaha uitgevallen 22e

Niet gefinished:

 - Osamu Miyazaki J Aprilia uitgevallen 17e - Tadayuki Okada *12 J Honda uitgevallen 3e
- Manfred Geissler D Aprilia

Valpartij

 10e - Massimo Ottobre I Aprilia uitgevallen 12e - Eugene McManus GB Yamaha uitgevallen 20e
- David de Gea ES Honda uitgevallen 20e - Jamie Robinson GB Aprilia uitgevallen 15e - Juan Borja ES Elf 500 uitgevallen 14e
- José Antonio Ramirez ES Honda uitgevallen 27e - Christiano Migliorati I Honda uitgevallen 23e

-Niet gestart/geblesseerd:
- Angel Nieto Jr. *5 ES Aprilia

Valpartij

 29e - Christian Boudinot F Aprilia uitgevallen 24e - Jean Pierre Jeandat F Paton -- 24e
- Yoshiaki Katoh J Yamaha uitgevallen 17e - Roberto Locatelli I Aprilia uitgevallen 14e  
- Emilio Alzamora *6 ES Honda

Valpartij

 13e - Takeshi Tsujimura J Honda uitgevallen 22e
- Garry McCoy AUS Aprilia uitgevallen 9e - José Barresi YV Yamaha uitgevallen 29e
- Stefano Cruciani I Aprilia uitgevallen 26e - José Luis Cardoso ES Aprilia uitgevallen 26e
- Loek Bodelier NL Honda uitgevallen 28e
- Gabriele Debbia I Yamaha uitgevallen 19e

*1  Lucio Cecchinello (21 november 1969) maakte al in 1993 zijn racedebuut in de 125cc klasse. In 1988 was hij monteur bij het befaamde Team Italia, waar vele toppers uit voort kwamen. Een jaar later begon hij zelf met racen in de 125cc klasse en in 1990 werd hij tweede in de eindstand voor het Italiaanse kampioenschap achter Max Biaggi (van Team Italia) en in 1991 werd Cecchinello zelf gevraagd door Team Italia om deel te nemen aan de Europese kampioenschappen. In 1992 werd hij vice-kampioen en maakte de overstap maken naar de GP's. Tot aansprekende resultaten leidde dit nog niet in '93 en '94 en voor '95 kreeg hij van Paolo Pileri de kans om weer in het EK te starten. Daarin werd hij in 1995 kampioen en moest dus verplicht weer de overstap maken (als kampioen) naar de GP's. Nu kwam hij een stuk beter beslagen ten ijs en waar hij in 1993 constant achterin eindigde begonnen nu de successen te komen.
*2 Ivan Goi (29 februari 1980) had een week eerder in Maleisië zijn GP-debuut gemaakt. Dit debuutjaar zou gelijk het beste seizoen uit de carrière van de Italiaan worden. Hij won de Oostenrijkse GP dit jaar en in 2002, toen hij stopte in de GP's (zou nog wel actief zijn in de superbikes) zou blijken dat het bij deze enige overwinning gebleven was.
*3 De Fransman Fréderic Petit was in 1995 tweede geworden in de EK 125cc klasse en maakte hier zijn debuut in de GP's. Hij kreeg direct de beschikking over speciale onderdelen van de Hondafabriek.
*4 De Tsjechoslowaak Jaroslav Huleš (2 juli 1974 - † 8 juli 2004) maakte zijn debuut in de 125cc klasse in 1993 tijdens zijn thuis GP op het circuit van Brno. In '94 en '95 reed hij ook alleen de GP in eigen land om in 1996 een volledig seizoen te gaan meedraaien. Hij kwam dat jaar uit voor het team van de vroegere 125cc wereldkampioen Paolo Pileri, die in 1975 de titel had gepakt. Ook Jaroslav Huleš kreeg de beschikking in '96 over speciale Honda-onderdelen, zoals Checchinello en Petit. In 2003, tien jaar later nam hij afscheid van de internationale wegracerij. In 2004, op zijn dertigste verjaardag, probeerde hij zelfmoord te plegen. Dit lukte niet direct, maar zes dagen later overleed hij toch aan de gevolgen ervan. Hules viel in 2004 vanwege de leeftijdsgrens buiten de boot in de 125cc klasse. Een overstap naar de 250cc of MotoGP kreeg hij niet voor elkaar. De geruchten gingen dan ook dat de zelfmoordpoging te maken had met problemen in zijn sportcarrière of met familieproblemen.

Wat Paolo Pileri betreft, zijn broer Francesco leidde dit seizoen het team van Alexander Barros, in de 500cc klasse. De ex-wereldkampioen en zijn broer leefden echter niet op al te goede voet met elkaar.
*5 Angel Nieto Jr. brak zijn sleutelbeen tijdens de 125cc race. 
*6 Emilio Alzamora, de nummer drie van 1995, had ook net als Haruchika Aoki veel voordeel van de nieuwe regel dat coureur en machine in de 125cc minimaal 130 kilo moesten wegen. De Spanjaard was met Aoki de grootste rijder in deze klasse. Aan het einde van '95 had hij vele ogen op zich gericht gekregen door zijn overwinning in Argentinië en zijn tweede plaats in de GP van Europa, de laatste twee GP's van het seizoen. De Spaanse benzinegigant, Cepsa, jarenlang de sponsor van de inmiddels op leeftijd zijnde (33) ex-wereldkampioen Jorge 'Aspar' Martinez (37 GP-overwinningen) wilde hem o.a. graag in hun team opnemen. Zo gebeurde, Martinez werd bedankt en Alzamora welkom geheten. Het team stond onder leiding van de Italiaanse ex GP coureur en EK-kampioen in de 250cc (1985) Massimo Matteoni.
*7 De derde plaats van Ralf Waldmann in de 250cc klasse was erg knap te noemen na zijn sleutelbeenbreuk van twee weken eerder. Ook had hij last van evenwichtsstoornissen aan het begin van de race (hij was ook even bewusteloos geweest na zijn val) door de acceleratiekrachten van zijn Honda NSR250. Mede gezien het feit dat de snelheid van de Honda beduidend achterbleef bij die van de Aprilia en Yamaha was het erg knap dat de Duitser de eerste van het peloton Hondafabrieksrijders was. *8 Sebastián Porto (12 september 1978) behaalde hier een prachtige negende plaats in zijn eerste GP 250 van zijn leven. In 1994 had hij tijdens zijn thuis GP in Argentinië zijn debuut gemaakt in de 125cc klasse. Hij reed dit jaar diverse GP's en deed ook mee in het EK als dispensatierijder, waarin hij dit jaar gelijk de Europese titel in de kwartliterklasse won. De Argentijn zou zijn laatste GP in 2006 rijden en in zijn motorsportloopbaan zeven GP's in de 250cc winnen. Zijn echte GP-doorbraak kwam pas in 1999. Zijn beste seizoen was 2004, waarin hij vijf GP's wist te winnen en tweede werd in de eindstand achter Daniel Pedrosa. Eigenlijk was zijn naam Sebastián Porco, maar nadat hij hoorde dat Porco in het Italiaans varken betekende had hij zijn naam laten veranderen in Porto!
*9 Loris Capirossi behaalde ondanks zijn in Maleisië opgelopen hielblessure een hele mooie derde plaats.
*10 Ook Alex Crivillé zijn vierde plaats was uitzonderlijk, want zijn in Maleisië opgelopen polsblessure was nog ernstiger.
*11 Tijdens de testritten voor het seizoen bleek dat Alberto Puig nog lang niet de oude was na zijn zware beenblessure van 1995. Dit bleek mede door het grote aantal valpartijen dat hij maakte. Hij bediende, in navolging van Michael Doohan, zijn achterrem met zijn duim. Hier moest de Spanjaard nog duidelijk aan wennen.
*12 Tadayuki Okada pakte wederom met zijn 'twin' de snelste trainingstijd voor deze 500cc GP in de eerste tijdtraining. Men had van te voren de verwachting dat hij op dit circuit met veel lange rechte stukken niet het voordeel uit de lichtere tweecilinder zou halen als in Maleisië. Niets was dus minder waar. In de tweede tijdtraining stelde Doohan echter orde op zaken en pakte de pole af van zijn teamgenoot, gevolgd door Capirossi. Deze maal viel de Japanner echter uit met mechanische problemen, terwijl hij achter Doohan en Barros tijdens de race op de derde plaats reed.

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen zijspanrace verreden in Indonesië.

  • Goochelen met startnummers: het nummer 34 werd niet meer uitgereikt in de 500cc klasse. Het was bij het afscheid van Kevin Schwantz in 1995 aan hem toegekend. Het was zijn favoriete nummer waar hij altijd mee reed en het zou dus voor altijd zijn nummer blijven in de zwaarste GP-wegracecategorie. Nog wat andere coureurs die in deze jaren met een "vast" nummer reden uit bijgeloof of geluksbrengend. Loris Capirossi wilde altijd met #65 rijden en Tetsuya Harada met #31. Ralf Waldmann reed altijd met #28, en wilde dit alleen inruilen voor een nummer 1 t/m 3, hij was in '95 derde geworden dus kwam er dit jaar het #3 op zijn kuip te staan. Verder reden er in 1996 heel veel coureurs, op eigen verzoek, met hun nummer van 1995. Ook Valentino Rossi, op dat moment nog een 'nobody', derde in het 125cc EK van '95 en zoon van Graziano, reed (rijdt) altijd met het nummer 46, waar zijn vader eind jaren '70 succes mee boekte. Ook Jorge Martinez was flink bijgelovig, hij reed het liefst met nummer vijf op zijn kuip en probeerde altijd zijn nummer te ruilen met degene die recht had op dit nummer. Dit lukte uiteraard niet altijd, zo ook niet in 1996. Dirk Raudies had recht op nummer vijf en wilde niet ruilen, daarom gebruikte Martinez het nummer 55, zoals ook in 1990. Zijn nieuwe teamgenoot, Angel Nieto Jr., de zoon van, vond dit schijnbaar erg mooi, want hij reed onder nummer 88. Zo wilde overigens Loris Reggiani, de afgelopen jaren, en nu die was gestopt, Jeremy McWilliams het nummer 13 gebruiken. Zij hadden waarschijnlijk geen last van bijgelovigheid. Shinichi Itoh had recht op nummer vijf in de 500cc klasse, maar hij vroeg en kreeg het startnummer 41, omdat dit het netnummer was van zijn Japanse sponsor, een telefoonmaatschappij!

  • Michael Doohan ontving uit handen van de toenmalige president van Indonesië, Soeharto († 27 januari 2008), de bokaal voor zijn overwinning tijdens de eerste Indonesische Grand Prix.

  • Daryl Beattie kon vanwege evenwichtsstoornissen, overgehouden aan zijn val op het circuit van Shah Alam tijdens testritten, nog niet deelnemen aan de Indonesische GP.

  • Een aantal leden van het Rheos Molenaar team van Arie Molenaar kwamen goed weg in Indonesië. Zij klapten in een taxi met een flinke vaart achterop een stilstaande file en stapten allen ongedeerd uit de taxi. Het verkeer hier in de buurt van de hoofdstad Jakarta was een grote chaos in deze jaren en misschien nog steeds. Van een tweebaansweg werd bij drukte (dus altijd) gewoon een zesbaansweg gemaakt. Het in 1993 geopende circuit, eigendom van de zoon van president Soeharto, beviel de coureurs redelijk en de inwoners van de voormalige Nederlandse kolonie, waren erg blij en enthousiast over de motor GP binnen hun landsgrenzen. 

1996-er  Yamaha YZR125 van Yoshiaki Kataoh.

Aprilia 125 van Stefano Perugini.

Honda HRS125 van Haruchika Aoki.

 

 

 

21 april 1996, Grand Prix van Japan, circuit van Suzuka

Trainingstijden 125cc 

Uitslag 125cc (18 ronden, 105.552 km.)
1. Noboru Ueda J Honda 2.17.788 1. Masaki Tokudome *2 J Aprilia 41.44.002
2. Haruchika Aoki J Honda 2.17.864 2. Haruchika Aoki *2 J Honda +1.232
3. Masaki Tokudome J Aprilia 2.17.990 3. Noboru Ueda *2 J Honda +2.010
4. Kazuto Sakata J Aprilia 2.18.426 4. Tomomi Manako J Honda +8.126
5. Akira Saito J Honda 2.18.635 5. Manfred Geissler D Aprilia +15.420
6. Jorge Martinez ES Aprilia 2.19.191 6. Masao Azuma J Honda +16.218
7. Masao Azuma *1 J Honda 2.19.263 7. Lucio Cecchinello I Honda +16.744
8. Peter Öttl D Aprilia 2.19.336 8. Jorge Martinez ES Aprilia +24.449
9. Lucio Cecchinello I Honda 2.19.365 9. Darren Barton GB Aprilia +25.354
10. Valentino Rossi I Aprilia 2.19.695 10. Shigeru Ibaraki J Yamaha +28.019
11. Emilio Alzamora ES Honda 2.19.921 11. Valentino Rossi I Aprilia +37.643
12. Stefano Perugini I Aprilia 2.19.990 12. Stefano Perugini I Aprilia +42.357
13. Garry McCoy AUS Aprilia 2.20.290 13. Paolo Tessari I Honda +46.900
14. Kazuhiro Takao J Honda 2.20.376 14. Jaroslav Huleš CSSR Honda +46.950
15. Yoshiaki Katoh J Yamaha 2.20.456 15. Shinichi Sugaya J Honda +1.08.334
16. Shinichi Sugaya J Honda 2.20.508 16. Josep Sarda ES Honda +1.08.368
17. Manfred Geissler D Aprilia 2.20.584 17. Andrea Ballerini I Aprilia +1.24.224
18. Darren Barton GB Aprilia 2.20.584 18. Stefano Cruciani I Aprilia +1.25.803
19. Shigeru Ibaraki J Yamaha 2.20.636 19. Ivan Goi I Honda +1.26.722
20. Jaroslav Huleš CSSR Honda 2.21.042 20. Fréderic Petit F Honda +1.31.487
21. Andrea Ballerini I Aprilia 2.21.114 21. Makato Ono J Honda +1.34.816
22. Ken Ohashi J Honda 2.21.114

Niet gefinished:
23. Dirk Raudies D Honda 2.21.194 - Akira Saito J Honda uitgevallen
24. Tomomi Manako J Honda 2.21.412 - Yoshiaki Katoh J Yamaha

Valpartij
25. Paolo Tessari I Honda 2.21.898 - Garry McCoy AUS Aprilia uitgevallen
26. Youichi Ui J Yamaha 2.22.431 - Kazuhiro Takao J Honda uitgevallen
27. Josep Sarda ES Honda 2.22.618 - Emilio Alzamora ES Honda uitgevallen
28. Gabriele Debbia I Yamaha 2.23.287 - Dirk Raudies D Honda uitgevallen
29. Ivan Goi I Honda 2.24.232 - Kazuto Sakata J Aprilia uitgevallen
30. Stefano Cruciani I Aprilia 2.24.280 - Ken Ohashi *3 J Honda

Valpartij
31. Fréderic Petit F Honda 2.24.328 - Peter Öttl D Aprilia uitgevallen
32. Makato Ono J Honda 2.24.984 - Gabriele Debbia I Yamaha uitgevallen
  - Youichi Ui J Yamaha uitgevallen

 

125cc podium Japan: Haruchika Aoki, Masaki Tokudome en Noboru Ueda.

 

*1 Masao Azuma (24 maart 1971) maakte hier zijn debuut in de GP wegrace. Hij was in 1993 en 1994 Japans kampioen geweest in de 125cc klasse en zou vanaf 1997 zijn eerste complete GP seizoen gaan rijden.

De valpartij van Perugini (#6) in de maak, terwijl Aoki (#1) en Ueda (#12) doorgaan. 
*2 De Japanner Noboru Ueda, dit jaar dus in dienst bij het Nederlandse Docshopteam deed zijn reputatie weer eens eer aan tijdens deze thuis Grand Prix, zowel in de training als in de warmup kwam hij weer eens ten val. Wel wist hij ondanks zijn val de snelste trainingstijd te laten noteren. Voor het Docshopteam de eerste 'pole' in hun tienjarig bestaan! Na het met machinepech uitvallen van Peter Öttl en Kazuto Sakata (beiden aan de leiding) leek het er op dat het Dockshopteam een dubbeloverwinning ging boeken met Ueda en teamgenoot Yoshiaki Saito aan de leiding. Echter Aoki, Perugini en Tokudome wisten zich terug te knokken en gingen in de laatste ronde het gevecht aan met het duo. De Italiaanse winnaar van de openings GP, Stefano elimineerde Saito door hem buiten de baan te duwen bij het ingaan van die laatste ronde. Aoki passeerde Ueda, maar de eerste remde te laat voor de laatste bocht, onder druk van Ueda, en bleef knap en met het nodige geluk wel overeind. Wel onderuit ging in deze bocht, Perugini, en terecht na wat hij met Saito had gedaan. De Italiaan kon nog wel opstappen en finishen. De lachende vierde was nu Masaki Tokudome, die binnendoor kwam en de overwinning opeiste.
*3 Ken Ohashi was de vervanger van Loek Bodelier tijdens de Japanse GP. Bodelier had ontzettend veel last van zijn rug tijdens de eerste twee GP's en had zich laten onderzoeken. Men vermoedde een hernia en men adviseerde hem om niet te rijden in Japan, die hernia bleek later overigens wel mee te vallen. Bodelier die dus niet alleen coureur maar ook teammanager was van zijn team, besloot Ohashi als zijn vervanger in te huren. De Japanner ging in de training een keer onderuit en wist zich wel als 22e te kwalificeren. In de race ging hij echter al weer heel snel onderuit. De Spanjaard Josep Sarda, tweede rijder in het team van Bodelier ging in de training maar liefst twee maal onderuit en eindigde net buiten de punten op een ondankbare 16e plaats.

 

 

21 april 1996, Grand Prix van Japan, circuit van Suzuka

Trainingstijden 250cc 

Uitslag 250cc (19 ronden, 111.416 km.)
1. Tetsuya Harada J Yamaha 2.10.676 1. Max Biaggi I Aprilia 41.36.486
2. Max Biaggi I Aprilia 2.10.685 2. Noriyasu Numata *1 J Suzuki +13.560
3. Noriyasu Numata J Suzuki 2.10.795 3. Daijiro Kato *2 J Honda +19.839
4. Olivier Jacque F Honda 2.11.403 4. Olivier Jacque F Honda +20.000
5. Daijiro Kato J Honda 2.11.466 5. Tohru Ukawa J Honda +20.446
6. Kyoji Nanba J Yamaha 2.11.482 6. Nobuatsu Aoki J Honda +24.751
7. Ralf Waldmann D Honda 2.11.509 7. Kensuke Haga J Yamaha +33.656
8. Tohru Ukawa J Honda 2.11.818 8. Ralf Waldmann D Honda +38.644
9. Nobuatsu Aoki J Honda 2.11.928 9. Luis d'Antin ES Honda +44.416
10. Kensuke Haga J Yamaha 2.11.948 10. Jean-Philippe Ruggia F Honda +44.542
11. Yasumasa Hatakeyama J Honda 2.11.948 11. Takeshi Tsujimura J Honda +1.01.951
12. Jurgen v/d Goorbergh NL Honda 2.12.098 12. Jürgen Fuchs D Honda +1.02.092
13. Jean-Philippe Ruggia F Honda 2.12.102 13. Osamu Miyazaki J Aprilia +1.02.484
14. Eskil Suter CH Aprilia 2.12.158 14. Régis Laconi F Honda +1.02.778
15. Luis d'Antin ES Honda 2.12.777 15. Yasumasa Hatakeyama J Honda +1.02.907
16. Jürgen Fuchs D Honda 2.13.042 16. Sebastián Porto RA Aprilia +1.03.014
17. Takeshi Tsujimura J Honda 2.13.503 17. Kyoji Nanba J Yamaha +1.06.271
18. Roberto Locatelli I Aprilia 2.13.507 18. Roberto Locatelli I Aprilia +1.14.852
19. Osamu Miyazaki J Aprilia 2.13.513 19. Eskil Suter CH Aprilia +1.15.376
20. Jamie Robinson GB Aprilia 2.13.664 20. Sete Gibernau ES Honda +1.22.370
21. Régis Laconi F Honda 2.13.722 21. Luca Boscoscuro I Aprilia +1.27.027
22. Sete Gibernau ES Honda 2.14.101 22. Jamie Robinson GB Aprilia +1.30.186
23. Luca Boscoscuro I Aprilia 2.14.248 23. José Luis Cardoso ES Aprilia +1.46.856
24. Sebastián Porto RA Aprilia 2.14.404 24. Olivier Petrucciani CH Aprilia +1.47.046
25. Massimo Ottobre I Aprilia 2.14.476 25. Cristophe Cogan F Honda 1 ronde
26. Davide Bulega I Aprilia 2.14.949

Niet gefinished:
27. José Luis Cardoso ES Aprilia 2.15.133 - Christiano Migliorati I Honda uitgevallen
28. Christiano Migliorati I Honda 2.15.138 - Christian Boudinot F Aprilia uitgevallen
29. Christian Boudinot F Aprilia 2.15.548 - José Barresi YV Yamaha uitgevallen
30. Cristophe Cogan F Honda 2.16.235 - Tetsuya Harada *3 J Yamaha

Valpartij
31. Gianluigi Scalvini I Honda 2.16.518 - Jurgen v/d Goorbergh NL Honda uitgevallen
32. Olivier Petrucciani CH Aprilia 2.16.877 - Massimo Ottobre I Aprilia uitgevallen
33. José Barresi YV Yamaha 2.21.304 - Gianluigi Scalvini I Honda uitgevallen
- Davide Bulega I Aprilia uitgevallen

 

 

Noriyasu Numata in actie op de 250cc Lucky Strike Suzuki in Japan.

*1 Noriyasu Numata (26 april 1966 - † 4 december 2007) bemande de enige 250cc fabrieksmachine van Suzuki en reed daarmee al naar een derde trainingstijd achter Harada en Biaggi. Deze Suzuki was de enige nog bestaande, want Suzuki was met het 250cc project gestopt. Dat de machine snel was had hij wel in 1995 bewezen toen Numata er Japans kampioen mee werd voor een heel leger Honda NSR250's. Ook dit jaar, 1996, zou hij die titel voor zichzelf en Suzuki opeisen. Na enige tijd aan de leiding te hebben gereden in deze GP race moest Numata uiteindelijk alleen Max Biaggi voor zich laten en was zeer content (begrijpelijk) met zijn podiumplaats. Biaggi was dit uiteraard ook met zijn overwinning in het 'hol van de leeuw' op zijn Aprilia! Aprilia had Biaggi ook een premie in het vooruitzicht gesteld mocht hij de eerste zijn die op de Italiaanse (niet Japanse) machine de GP in Japan wist te winnen. Numata had in 1995 zijn debuut gemaakt in de GP's in de Japanse GP, maar was toen uitgevallen. In 1997 en 1998 zou hij competitief gaan racen, d.w.z. het hele seizoen. Suzuki deed echter weinig aan de ontwikkeling van hun kwartliter, alles was gefixeerd op de halveliter. Vandaar dat Numata niet verder kwam dan een 12e en een 16e plaats in de eindstand. In 1999 kwam hij nog een keer terug in de GP's als vervanger voor Luca Cadalora op de Muz 500. In december 2007 kwam hij om het leven op het Okayama International Circuit in Japan, terwijl hij voor Dunlop banden aan het testen was...
*2 Daijiro Kato (4 juli 1976 - † 20 april 2003) rijdt hier tijdens zijn thuis GP zijn eerste race in zijn korte racecarrière. Na vier jaar alleen maar te hebben deelgenomen aan de 250cc Grand Prix van Japan, die hij zowel in 1997 als in 1998 verrassend wist te winnen, nam hij vanaf 2000 deel aan alle wedstrijden in diezelfde klasse. Met onder andere vier overwinningen wist hij dat jaar als derde te eindigen in het wereldkampioenschap. Het jaar daarop wist hij in diezelfde klasse van de zestien races er maar liefst elf te winnen, waarvan de eerste vier op rij, en zodoende wereldkampioen te worden. In totaal stond hij dat jaar dertien keer op het podium en haalde 322 punten bij elkaar, 49 meer dan de nummer twee; zijn landgenoot Tetsuya Harada. In 2002 debuteerde Kato in de MotoGP. Hij behaalde dat jaar geen overwinningen maar stond wel twee keer op het podium als tweede. Ondanks die enigszins tegenvallende resultaten eindigde hij zevende in de stand om het wereldkampioenschap met 117 punten, maar liefst 238 punten minder dan wereldkampioen Valentino Rossi. Het daaropvolgende seizoen ging het dramatisch mis. Tijdens de eerste race van het seizoen 2003, op zondag 6 april, crashte Kato in de negentiende ronde van de wedstrijd. Hij reed met een snelheid van rond de 200 km/h tegen een muur vlakbij de laatste chicane van de baan. Kato liep letsel op aan zijn hoofd, nek en borst. Twee weken lang bracht hij in coma door in het ziekenhuis, alvorens hij op zondag 20 april overleed.
*3 Tetsuya Harada, koploper na twee GP's, ging in Japan ook weer lekker, maar kwam helaas ten val en liep hierbij een breuk in zijn hand op.

 

 

Tetsuya Harada in Japan aan het werk.

Massimiliano Biaggi

Massimiliano Biaggi viert zijn overwinning.

Biaggi bij de persconferentie.

 

 

21 april 1996, Grand Prix van Japan, circuit van Suzuka

Trainingstijden 500cc 

Uitslag 500cc (21 ronden, 123.144 km.)
1. Alex Crivillé ES Honda 2.08.652 1. Norifumi Abe *1 J Yamaha 45.34.590
2. Doriano Romboni I Aprilia 2.08.753 2. Alex Crivillé ES Honda +6.496
3. Jean-Michel Bayle F Yamaha 2.08.922 3. Scott Russell  *2 USA Suzuki +7.140
4. Katsuaki Fujiwara J Suzuki 2.09.130 4. Tadayuki Okada J Honda +11.724
5. Takuma Aoki J Honda 2.09.169 5. Daryl Beattie *3 AUS Suzuki +13.670
6. Loris Capirossi I Yamaha 2.09.223 6. Mick Doohan *4 AUS Honda +19.858
7. Mick Doohan AUS Honda 2.09.276 7. Doriano Romboni I Aprilia +22.334
8. Tadayuki Okada J Honda 2.09.353 8. Jean-Michel Bayle F Yamaha +34.456
9. Alex Barros BR Honda 2.09.725 9. Alberto Puig ES Honda +38.230
10. Scott Russell USA Suzuki 2.10.072 10. Carlos Checa ES Honda +41.488
11. Norifumi Abe J Yamaha 2.10.186 11. Shinichi Itoh J Honda +43.146
12. Luca Cadalora I Honda 2.10.354 12. Kenny Roberts Jr. *5 USA Yamaha +1.01.450
13. Kenny Roberts Jr USA Yamaha 2.10.503 13. Jeremy McWilliams GB Yamaha +1.38.718
14. Shinichi Itoh J Honda 2.10.715 14. Toshiyuki Arakaki J Yamaha +1.38.802
15. Toshiyuki Arakaki J Yamaha 2.10.912 15. James Haydon GB Yamaha +1.51.385
16. Carlos Checa ES Honda 2.11.258 16. Eugene McManus GB Yamaha +1.51.732
17. Daryl Beattie   AUS Suzuki 2.11.291 17. Sean Emmett GB Yamaha +1.52.807
18. Juan Borja ES Elf 500 2.11.449 18. Juan Borja *6 ES Elf 500 1 ronde
19. Alberto Puig ES Honda 2.11.471

Niet gefinished:
20. Lucio Pedercini I Yamaha 2.12.057 - Katsuaki Fujiwara *7 J Suzuki uitgevallen
21. Frédéric Protat F Yamaha 2.14.027 - Frédéric Protat F Yamaha uitgevallen
22. Jeremy McWilliams GB Yamaha 2.14.378 - Laurent Naveau D Yamaha uitgevallen
23. Adrien Bosshard CH Elf 500 2.14.380 - Luca Cadalora I Honda uitgevallen
24. Jean Pierre Jeandat F Paton 2.14.965 - Adrien Bosshard *6 CH Elf 500

Valpartij
25. Laurent Naveau D Yamaha 2.15.398 - Alex Barros BR Honda

Valpartij
26. James Haydon GB Yamaha 2.15.793 - Loris Capirossi I Yamaha uitgevallen
27. Sean Emmett GB Yamaha 2.16.066 - Jean Pierre Jeandat F Paton uitgevallen
28. Eugene McManus GB Yamaha 2.17.496 - Takuma Aoki *8 J Honda

Valpartij
 

-Niet gestart/geblesseerd:
- Lucio Pedercini I Yamaha --

                       

Tadayuki Okada op de tweecilinder Honda in Japan op weg naar de vierde plaats.

 

 

Norifumi als winnaar op het podium in Suzuka 1996.

*1 Norifumi 'Norick' Abe (7 september 1975 - † 7 oktober 2007) wint dan toch zijn eerste 500cc Grand Prix. Velen (onder wie ik) hadden dit al eerder verwacht, maar beter laat dan nooit. Deze zege betekende groot feest voor de Japanner, en zijn teammanager Kenny Roberts, die twee jaar eerder al op de overwinning leek af te stevenen tijdens zijn debuut in zijn thuis Grand Prix, maar toen vlak voor het einde van de race, terwijl hij riant aan de leiding ging, onderuit ging. In de periode 1994-2004 zou Abe 144 GP-races in de 500cc/MotoGP rijden. Hij won hij drie keer een Grand Prix (GP van Japan 1996 en 2000, GP van Brazilië 1999) en behaalde in totaal zeventien podiumplaatsen. Zijn Grand-Prix carrière in de MotoGP eindigde in 2004. Hij had nog vele mooie momenten, maar die eerste race zou hij nooit meer evenaren. Norick Abe kwam op 32-jarige leeftijd in de nacht van 6 op 7 oktober 2007 om bij een verkeersongeval, toen hij in zijn woonplaats met een Yamahamotorscooter inreed op een vrachtwagen die - in strijd met de ter plaatse geldende regels - trachtte te keren op een vierbaansweg. Abe bleef zijn gehele carrière trouw aan Yamaha en na zijn dood kwam Yamaha met de volgende mededeling: 

De verklaring die werd vrijgegeven door Yamaha Motor Corporation bestond uit de volgende tekst: Met grote droefenis hebben we op 7 oktober 2007 kennisgenomen van het overlijden van Norifumi (Norick) Abe, in de leeftijd van 32 jaar als gevolg van een tragisch verkeersongeval. Norick Abe, zoals hij door vele motorsportfans over de hele wereld bekend was kwam dit seizoen uit in de Japanse JSB1000 categorie in het Japanse kampioenschap voor het Y'S GEAR Racing (Yamaha) team.
Norick reed op zijn motor in Kawasaki City, in de provincie Kanagawa toen hij rond het tijdstip van 18.20 betrokken raakte bij een ongeval. Helaas moest rond 20.50 zijn overlijden worden bekendgemaakt in het ziekenhuis waar hij was opgenomen voor behandeling.
In 1993 werd Norifumi Abe de jongste winnaar van een 500cc kampioenschap in Japan waarna hij in het daaropvolgende seizoen debuteerde voor Yamaha in het Japanse Superbike kampioenschap en waarna hij op incidentele basis de overstap maakte naar het 500cc wereldkampioenschap.
Vanaf 1995 werd hij volwaardig deelnemer in het 500cc wereldkampioenschap waar hij uiteindelijk in zijn Grand Prix carrière drie overwinningen behaalde, vier tweede plaatsen en tien derde plaatsen. Dit seizoen keerde hij terug naar het Japanse kampioenschap en nam hij afgelopen juli eveneens deel aan de Suzuka 8 hours, de wedstrijd voor het Endurance World Championship.
Tijdens zijn carrière was Abe wereldwijd geliefd bij de fans maar ook in zijn thuisland was hij heel erg populair en een bepalend figuur in de diverse kampioenschapen.  

 

 

Yamaha Motor Corporation president Takashi Kajikawa, verklaarde:

"Ik ben erg bedroefd sinds ik heb gehoord van het tragische nieuws. Hij was geliefd bij de fans in Japan, Europa, Amerika maar ook in Azië. Norifumi Abe was een ongelofelijke ambassadeur voor de sport wereldwijd. Hier in Japan waren de fans zeer verheugd over de terugkeer van Abe naar het Japanse kampioenschap en de Japanse circuits na zijn internationale carrière die 14 jaar duurde en zij zullen zich zeker beseffen dat hij een groot verlies is voor de nationale motorsport in Japan. Wij bidden voor zijn familie en hopen dat hij rust zal vinden, onze condoleances gaan uit naar zijn familie en de mensen die hem liefhadden." 
*2 Scott Russell behaalde zijn eerste podiumplaats.
*3 Daryl Beattie reed hier pas zijn eerste GP van het seizoen. Hij was de week voor de eerste GP in Maleisië, tijdens testritten op het Shah Alam circuit hard ten val gekomen door een vastloper van zijn fabrieks Suzuki. Na de harde val op zijn hoofd was hij enige tijd buiten bewustzijn en werd er besoten om niet te starten in de openingsrace. En ook Indonesië moest hij uiteindelijk aan zich voorbij laten gaan.
*4 Mick Doohan kwam in de training al niet verder dan een zevende plaats en het was voor het eerst in dertig achtereenvolgende GP's dat de Australiër niet vanaf de eerste startrij mocht vertrekken in een Grand Prix. Tijdens de tijdtraining had hij het verschillende malen aan de stok met collegarijders die probeerden in zijn slipstream rijdend een snelle tijd neer te zetten. D.m.v. zijn middelvinger op te steken liet hij merken hier niet van gediend te zijn. Ook in de wedstrijd ging het niet goed met de arrogante rijder, mede door een leeglopende voorband kwam hij niet verder dan een zesde plek.
*5 Kenny Roberts Jr. debuteerde dan eindelijk in de 500cc klasse en eindigde op een twaalfde plaats.
*6 Het zat de ELF 500 rijders niet mee in Japan. Juan Borja kwam tijdens de trainingen twee keer ten val en zijn teamgenoot Adrien Bosshard één maal. De laatste deed het in de race nogmaals, terwijl Borja niet verder kwam dan de laatste plaats op één ronde achterstand.
*7 Katsuaki Fujiwara was door de Suzukifabriek ingezet met een 'wildcard'. Fujiwara trainde zich naar een vierde trainingstijd, net voor de latere winnaar, zijn landgenoot Norifumi Abe. Brutaal nam de debuterende Japanner na de start de kop van het veld en hield dit vier ronden vol, totdat helaas zijn ontsteking het begaf.
*8 Takuma Aoki, vorig jaar debuterend tijdens deze GP, kwam helaas bij de start erg slecht weg, want ondanks dit reed hij via een prachtige inhaalrace naar de derde plaats toe. In de 16e ronde kwam hij helaas ten val en de fabrieksrijder van Honda en de middelste van de drie Oakibroers brak daarbij zijn sleutelbeen.

 

Doriano Romboni op de 400cc tweecilinder Aprilia.

Luca Cadalora nog steeds zonder reclame op zijn Honda NSR500 in Japan.

Yamaha legertje: Kenny Roberts Jr. (#10), Jean-Michel Bayle (#12) en Loris Capirossi.

Norifumi Abe op weg naar zijn eerste zege.

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen zijspanrace verreden in Japan.

  • Zoals zo vaak in Japan regende het weer tijdens de trainingsdagen. En men wist wat dat betekende, veel valpartijen, want het wegdek van Suzuka werd altijd extreem glad onder natte omstandigheden. Op vrijdag waren er 31 en op zaterdag 41 valpartijen te betreuren. Echter niemand raakte geblesseerd! O.a. in de 125cc waren Garry McCoy, Valentino Rossi, Stefano Perugini, Yoshiaki Katoh, Manfred Geissler, Youichi Ui en Tomomi Manako het slachtoffer. In de 250cc: Ralf Waldmann, Nobuatsu Aoki en Olivier Jacque. In de 500cc: Scott Russell, Alberto Puig, Norifumi Abe, Loris Capirossi en Takuma Aoki. 

500cc actie in Japan: Alexander Barros (#7), Alex Crivillé (#4), Tadayuki Okada (#6) en 'wildcard' rijder (op Suzuki) Katsuaki Fujiwara (#53). En de feestvierende Norifumi Abe. 

 

 

12 mei 1996, Grand Prix van Spanje, circuit van Jerez

125cc (23 ronden, 101.729 km.)

Grid

250cc (26 ronden, 114.998 km.)

Grid

500cc (27 ronden, 119.421 km.)

Grid
1. Haruchika Aoki *1 J Honda 42.34.978 9e 1. Max Biaggi I Aprilia 46.06.154 1e 1. Mick Doohan AUS Honda 47.28.064 1e
2. Emilio Alzamora ES Honda +0.025 2e 2. Tetsuya Harada *2 J Yamaha +12.238 6e 2. Luca Cadalora I Honda +2.677 6e
3. Noboru Ueda J Honda +0.116 11e 3. Ralf Waldmann D Honda +15.476 2e 3. Tadayuki Okada *4 J Honda +14.644 3e
4. Valentino Rossi I Aprilia +0.162 7e 4. Jurgen Fuchs D Honda +16.222 3e 4. Loris Capirossi I Yamaha +17.030 8e
5. Kazuto Sakata J Aprilia +0.224 3e 5. Tohru Ukawa J Honda +29.329 7e 5. Alberto Puig ES Honda +21.534 9e
6. Masaki Tokudome J Aprilia +3.096 8e 6. Luis d'Antin ES Honda +29.508 5e 6. Kenny Roberts Jr. USA Yamaha +21.814 10e
7. Stefano Perugini I Aprilia +3.326 6e 7. Olivier Jacque F Honda +37.638 14e 7. Jean-Michel Bayle F Yamaha +26.312 7e
8. Tomomi Manako J Honda +13.464 15e 8. Jean-Philippe Ruggia F Honda +44.866 8e 8. Alex Barros BR Honda +38.120 12e
9. Yoshiaki Katoh J Yamaha +13.564 12e 9. Jamie Robinson GB Aprilia +50.899 10e 9. Shinichi Itoh J Honda +38.444 11e
10. Ivan Goi I Honda +15.430 16e 10. Luca Boscoscuro I Aprilia +52.203 19e 10. Carlos Checa ES Honda +49.478 16e
11. Peter Öttl D Aprilia +15.943 5e 11. Sete Gibernau ES Honda +1.06.864 15e 11. Juan Borja ES Elf 500 +59.336 13e
12. Manfred Geissler D Aprilia +23.611 10e 12. Sebastián Porto RA Aprilia +1.16.662 12e 12. James Haydon GB Yamaha +1.08.537 21e
13. Dirk Raudies D Honda +26.878 14e 13. Christiano Migliorati I Honda +1.19.461 23e 13. Frédéric Protat F Yamaha +1.09.082 19e
14. Darren Barton GB Aprilia +32.756 17e 14. Takeshi Tsujimura J Honda +1.21.196 22e 14. Jeremy McWilliams GB Yamaha +1.09.509 18e
15. José Antonio Ramirez ES Honda +32.893 23e 15. Osamu Miyazaki J Aprilia +1.21.585 16e 15. Sean Emmett GB Yamaha +1.21.050 20e
16. Josep Sardá ES Honda +43.570 22e 16. Davide Bulega I Aprilia +1.31.868 18e 16. Eugene McManus GB Yamaha +1.43.550 23e
17. Youichi Ui J Yamaha +53.858 26e 17. Massimo Ottobre I Aprilia +1.33.071 20e 17. Toshiyuki Arakaki J Yamaha 1 ronde 28e
18. Frédéric Petit F Honda +59.656 27e 18. Yasumasa Hatakeyama J Honda +1.33.122 28e 18. Jean Pierre Jeandat F Paton 1 ronde 24e
19. Andrea Ballerini I Aprilia +59.929 20e 19. Gianluigi Scalvini I Honda 2 ronden 26e 19. Adrien Bosshard CH Elf 500 1 ronde 22e
20. Herri Torrontegui ES Honda +1.03.994 25e

Niet gefinished:

 20. Lucio Pedercini I Yamaha 6 ronden 17e
21. Loek Bodelier NL Honda +1.04.857 21e - Roberto Locatelli I Aprilia uitgevallen 11e

Niet gefinished:
22. Jaroslav Huleš CSSR Honda +1.07.144 19e - Jurgen v/d Goorbergh NL Honda

Valpartij

 13e - Daryl Beattie *5 AUS

Suzuki

Valpartij

 5e
23. Gabriele Debbia I Yamaha +1.10.669 24e - Olivier Petrucciani CH Aprilia uitgevallen 21e - Doriano Romboni I Aprilia uitgevallen 4e

Niet gefinished:

 - Javier Marsella ES Honda uitgevallen 24e - Alex Crivillé ES Honda

Valpartij

 2e
- Akira Saito J Honda

Valpartij

 4e - Cristophe Cogan F Honda uitgevallen 25e - Norifumi Abe J Yamaha

Valpartij

 14e
- David Garcia ES Honda uitgevallen 30e - Christian Boudinot F Aprilia uitgevallen 27e

-Niet gestart/geblesseerd:
- Alvaro Molina ES Honda uitgevallen 28e - José Barresi YV Yamaha uitgevallen 29e - Scott Russell USA Suzuki -- 15e
- Angel Nieto Jr. ES Aprilia uitgevallen 31e - Eskil Suter CH Aprilia uitgevallen 9e  
- Juan Enrique Maturana ES Yamaha uitgevallen 32e - Régis Laconi F Honda uitgevallen 17e
- Lucio Cecchinello I Honda uitgevallen 13e - Miguel Tey ES Honda uitgevallen 30e
- Jorge Martinez ES Aprilia

Valpartij

 1e - Vicente Esparragoso ES Honda uitgevallen 31e
- Stefano Cruciani I Aprilia uitgevallen 29e - Haruchika Aoki *3 J Honda

Valpartij

 4e
- Garry McCoy AUS Aprilia uitgevallen 18e  

 

Crash Alex Crivillé.

 

*1 De eerste overwinning van Haruchika Aoki na drie maal een tweede plaats. Door de zesde plaats van WK-koploper Tokudome nam Aoki wel weer de leiding in het klassement. Tijdens de trainingen was de winnaar nog een keer onderuit gegaan, iets wat hem niet vaak gebeurde. 
*2 Tetsuya Harada verloor de race al in de training, toen hij zijn Yamaha, in de tweede tijdtraining, dermate beschadigde dat verder trainen onmogelijk was en hij ook zijn in Japan geblesseerde hand weer flink beschadigde. Het grootste probleem was echter de 'één-machine regeling', de vreemde regel dat je tijdens de trainingen slechts één machine mocht gebruiken, terwijl je in het verleden gewoon op een reservemachine kon stappen en verder trainen. Zijn machine was hierdoor ook niet optimaal afgesteld en hij mocht dus nog blij zijn met zijn tweede plaats voor Ralf Waldmann, die in de training ook hard onderuit was gegaan.
*3 Haruchika Aoki van het Arie Molenaar team, stapte tijdens de trainingen twee maal onvoorzien van zijn Honda en deed het in de race nogmaals. 
*4 Tadayuki Okada behaalde zijn eerste podium in de 500cc klasse.
*5 Daryl Beattie raakte naast de baan, begon te overhaast aan de achtervolging en kwam daarbij ten val. Hij liep bij zijn val opnieuw verwondingen aan zijn reeds eerder geblesseerde enkel en arm op.

 

1996-er  ELF500 van Adrian Bosshard.

Aprilia 400 van Doriano Romboni.

ELF500 van Juan Borja.

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen zijspanrace verreden in Spanje.

  • De Spaanse Grand Prix was altijd een compleet volksfeest. De Nederlandse TT eveneens, maar was niet te vergelijken met de warmbloedige Spanjaarden. Ze gingen tekeer, floten en zongen of het een lieve lust was. Ook het vuurwerk ontbreekt nooit. Tijdens deze GP van '96 liep het echter danig uit de hand. Het 500cc gevecht tussen de twee teamgenoten bij het Hondateam, Michael Doohan en Alex Crivillé was een lust voor het oog. De Spanjaarden die in 1995 voor het eerst een landgenoot, Alberto Puig, de 500cc GP thuis hadden zien winnen, hoopten nu uiteraard op Crivillé. Vijf ronden voor het einde van de zeer spannende strijd konden een paar Spanjaarden het niet meer uithouden en gingen het spectakel van dichterbij bekijken, waarbij er zelfs waren die de baan opliepen. In een mum van tijd stonden er honderden andere toeschouwers bij en ze vormden een soort levende vangrail langs de baan. De politie en de baancommisarissen stonden machteloos en het was idioot dat de organisatie niet ingreep en de race voortijdig afvlagde. Het was een wonder dat er uiteindelijk geen ongelukken gebeurden. Alleen Alex Crivillé overkwam dit wel. In de laatste bocht ging Doohan bij hem binnendoor en Alex Crivillé kon hem niet meer houden. Misschien gek gemaakt door zijn juichende en gillende landgenoten probeerde hij dit echter wel en dit ging mis. De toeschouwers namen dit Doohan kwalijk en hij werd dan ook onder een oorverdovend fluitconcert gehuldigd.

  • Tijdens de 125cc klasse in Spanje raakten er diverse toeschouwers gewond toen zij werden overreden door een Nissan Patrol van de Spaanse politie, de Guarda Civil. De Nissan stond op een helling geparkeerd en waarschijnlijk had men de handrem niet aangetrokken. De auto begon plots te rijden en schepte een aantal toeschouwers die naar de race stonden te kijken. Twee van de mensen vlogen door de voorruit en anderen kwamen onder de auto terecht. De Nissan vloog door twee hekken en kwam in een greppel tot stilstand, waarna er vier toeschouwers naar het ziekenhuis gebracht moesten worden. De volgende dag werd bekend dat een van hen voor de rest van zijn leven verlamd zou blijven!

  • Er was ook nog een Spanjaard die zijn hand verloor, nadat hij in zijn enthousiasme dat Alzamora en Martinez, dus twee Spanjaarden, samen aan de leiding van de 125cc gingen, vuurwerk aanstak, maar dit niet goed ging. 

  • Verder kwamen er rond het raceweekend, alleen in de provincie Andelusië, waar het circuit Jerez ligt, negen motorrijders om het leven!

 

 

 

26 mei 1996, Grand Prix van Italië, circuit van Mugello

125cc (20 ronden, 104.900 km.)

Grid

250cc (21 ronden, 110.145 km.)

Grid

500cc (23 ronden, 120.635 km.)

Grid
1. Peter Öttl *1 D Aprilia 40.56.454 7e 1. Max Biaggi I Aprilia 40.36.299 1e 1. Mick Doohan AUS Honda 44.04.252 1e
2. Haruchika Aoki J Honda +1.520 9e 2. Marcellino Lucchi *4 I Aprilia +6.914 2e 2. Alex Crivillé ES Honda +0.726 4e
3. Kazuto Sakata J Aprilia +1.557 2e 3. Ralf Waldmann D Honda +18.294 4e 3. Luca Cadalora I Honda +7.764 5e
4. Valentino Rossi I Aprilia +1.635 8e 4. Olivier Jacque F Honda +18.607 3e 4. Daryl Beattie AUS Suzuki +8.202 3e
5. Akira Saito J Honda +1.672 5e 5. Jürgen Fuchs D Honda +31.617 12e 5. Jean-Michel Bayle F Yamaha +19.421 9e
6. Lucio Cecchinello I Honda +3.458 6e 6. Tetsuya Harada J Yamaha +31.649 9e 6. Alex Barros BR Honda +21.276 10e
7. Emilio Alzamora ES Honda +3.540 14e 7. Jean-Philippe Ruggia F Honda +31.683 5e 7. Tadayuki Okada J Honda +21.546 11e
8. Ivan Goi I Honda +3.545 13e 8. Nobuatsu Aoki J Honda +47.701 6e 8. Shinichi Itoh J Honda +21.754 13e
9. Tomomi Manako J Honda +3.600 3e 9. Luis d'Antin ES Honda +51.186 8e 9. Doriano Romboni I Aprilia +28.733 4e
10. Manfred Geissler D Aprilia +3.742 15e 10. Christiano Migliorati I Honda +51.556 17e 10. Kenny Roberts Jr. USA Yamaha +28.890 7e
11. Andrea Ballerini I Aprilia +4.472 20e 11. Massimo Ottobre I Aprilia +51.563 16e 11. Norifumi Abe J Yamaha +34.340 14e
12. Noboru Ueda *2 J Honda +4.746 10e 12. Eskil Suter CH Aprilia +51.613 15e 12. Alberto Puig ES Honda +34.523 8e
13. Jorge Martinez ES Aprilia +5.404 17e 13. Luca Boscoscuro I Aprilia +51.617 18e 13. Lucio Pedercini I Yamaha +1.06.905 15e
14. Masaki Tokudome J Aprilia +14.516 1e 14. Régis Laconi F Honda +52.394 11e 14. Sean Emmett GB Yamaha +1.10.338 20e
15. Jaroslav Huleš CSSR Honda +15.502 16e 15. Jurgen v/d Goorbergh *5 NL Honda +52.569 10e 15. Frédéric Protat F Yamaha +1.10.412 17e
16. Yoshiaki Katoh J Yamaha +23.334 12e 16. Sebastián Porto RA Aprilia +1.03.619 20e 16. Jeremy McWilliams GB Yamaha +1.19.150 19e
17. Josep Sardá ES Honda +40.866 18e 17. Jamie Robinson GB Aprilia +1.06.917 30e 17. James Haydon GB Yamaha +1.19.166 22e
18. Youichi Ui J Yamaha +41.340 22e 18. Olivier Petrucciani CH Aprilia +1.06.945 19e 18. Eugene McManus GB Yamaha +1.19.447 24e
19. Roberto Bellei I Honda +55.620 27e 19. Allesandro Antonello I Aprilia +1.07.099 13e 19. Marco Papa I Yamaha 3 ronden 26e
20. Garry McCoy AUS Aprilia +56.958 23e 20. Osamu Miyazaki J Aprilia +1.32.873 21e

Niet gefinished:
21. Gabriele Debbia I Yamaha +1.12.996 25e 21. Davide Bulega I Aprilia +1.32.902 23e - Terry Rymer *9 GB Suzuki

Valpartij

 12e
22. Darren Barton GB Aprilia +1.19.446 30e 22. Yasumasa Hatakeyama J Honda +1.34.039 24e - Jean-Marc Delétang F Yamaha uitgevallen 27e
23. Gino Borsoi *3 I Aprilia +1.41.442 31e 23. Franco Battaini *6 I Aprilia +1.34.363 27e - Loris Capirossi I Yamaha

Valpartij

 2e

Niet gefinished:

 24. Sete Gibernau ES Honda +1.34.931 25e - Toshiyuki Arakaki J Yamaha uitgevallen 21e
- Stefano Perugini I Aprilia uitgevallen 11e 25. Christian Boudinot F Aprilia +1.41.263 26e - Jean Pierre Jeandat F Paton uitgevallen 23e
- Fréderic Petit F Honda uitgevallen 24e 26. José Barresi YV Yamaha 1 ronde 31e - Juan Borja ES Elf 500 uitgevallen 16e
- Mirko Giansanti *3 I Honda uitgevallen 21e 27. Roberto Rolfo *7 I Aprilia 1 ronde 29e

-Niet gestart/geblesseerd:
- Angel Nieto Jr. ES Aprilia uitgevallen 33e 28. Cristophe Cogan F Honda 1 ronde 28e - Adrien Bosshard *10 CH Elf 500 -- 25e
- Dirk Raudies D Honda

Valpartij

 4e

Niet gefinished:

 - Carlos Checa ES Honda -- 18e
- Herri Torrontegui ES Honda uitgevallen 29e - Roberto Locatelli I Aprilia uitgevallen 7e  
- Loek Bodelier NL Honda uitgevallen 26e - Gianluigi Scalvini I Honda uitgevallen 32e
- Stefano Cruciani I Aprilia uitgevallen 32e - Takeshi Tsujimura J Honda uitgevallen 14e
- Ivan Antonelli I Honda uitgevallen 28e

-Niet gestart/geblesseerd:
- Paolo Tessari I Honda uitgevallen 19e - Tohru Ukawa *8 J Honda -- 22e
  - José Luis Cardoso ES Aprilia -- 33e

 

*1 De eerste overwinning van de Duitser Peter Öttl sinds 1991, na een zeer spannend en enerverend gevecht met een grote kopgroep. Zijn laatste winst was eveneens de Grand Prix op Mugello in de 125cc klasse. Het was de zesde overwinning van de Duitser uit het team van ex-coureur Harald Eckl. 
*2 Noboru Ueda kwam weer eens ten val tijdens de trainingen.
*3 Gino Borsoi (11 maart 1974) en Mirko Giansanti (14 september 1976) maakten hier beiden hun debuut. Mirko Giansanti zijn vader, Fosco, was ook, in het begin van de jaren '70, actief geweest als wegracecoureur in de GP's. Hij was ook betrokken bij het ongeval in Monza, mei 1973, toen Jarno Saarinen en Renzo Pasolini om het leven kwamen. De vader van Mirko was ook onder de gewonde rijders, maar overleefde het fatale ongeluk wel. Waarschijnlijk was het wel zijn laatste race.
*4 Het Mugello circuit was het testcircuit van Aprilia, dus was het niet vreemd dat Aprilia hier twee van de drie races won en dat Marcellino Lucchi, de testrijder van Aprilia, hier op 39-jarige leeftijd nog tweede werd. Dit was zijn tot dan toe beste prestatie uit zijn raceloopbaan! Hij zou dit echter nogmaals evenaren en zelfs verbeteren, want hij zou nog even doorgaan.
*5 Jurgen v/d Goorbergh, die niet de naam had van een "valler", kwam tijdens de trainingen op Mugello weer ten val, nadat hij tijdens testen op Paul Ricard (F) voor de GP van Spanje en tijdens de Spaanse GP ook al ten val was gekomen. 
*6 Franco Battaini (22 juli 1972) maakte hier zijn debuut.
*7 Roberto Rolfo (23 maart 1980) maakte hier zijn debuut.
*8 Tohru Ukawa brak bij een val zijn rechterhiel en kon daardoor niet van start gaan in de Italiaanse Grand Prix.