Grand Prix uitslagen en bijzonderheden 1994

Alle Grand-Prix uitslagen en bijzonderheden, van 1973 (het jaar dat Jack begon met racen) tot heden.

In memoriam aan alle coureurs die tijdens het beoefenen van hun hobby verongelukt zijn.

Coureurs in het blauw zijn overleden.

1994

In 1994 werd er geen Grand Prix van San Marino verreden, wel werden er evenals in 1993 veertien GP's gereden. I.p.v. San Marino werd de GP in Frankrijk (Le Mans) weer in het programma opgenomen. De Italiaanse GP werd i.p.v. op het circuit van Misano op het circuit van Mugello verreden, waar in 1993 de GP van San Marino was gehouden. De Europese Grand Prix werd wederom op het Spaanse Catalunya circuit verreden, nu aan het einde van het seizoen i.p.v. zoals in 1993 halverwege het raceseizoen. Nog een verschil t.o.v. 1993, de extra éénmalige wegrace op het circuit van Jarama, onder de naam van F.I.M. motorcycle Grand Prix, was nu vervangen door de Argentijnse GP. De F.I.M. motorcycle Grand Prix was in 1993 de vervanger voor de Zuid-Afrikaanse GP geweest. Dat was het wat de circuits/landen betreft.

Kwa coureurs waren er wel heel wat wisselingen dit jaar. Wayne Rainey kwam dus helaas niet meer terug op de circuits, als coureur dan wel te verstaan, wel als teammanager. Hij werd manager van het Marlboro Team Rainey met Kenny Roberts Jr. als rijder op een officiële fabrieks-Yamaha in de 250cc klasse. Rothmans, vanaf 1985 een hele grote sponsor in de motorsport, was overgestapt naar de Formule I racerij (Britse Team van Williams met Ayrton Senna en Damon Hill). Het Rothmans Honda Team van 1993, met Michael Doohan, Shin'ichi Itoh en Daryl Beattie, kwam nu onder de naam Honda Team HRC uit. Men kon geen grote sponsor als plaatsvervanger voor Rothmans vinden en ging dus verder onder eigen naam, HRC (Honda Racing Corporation). Doohan zou zelfs in de kleuren van Honda rijden, de andere coureurs reden onder de vlag van Honda Racing Team. Daryl Beattie stapte over naar Marlboro Team Roberts waar hij samen ging rijden met Luca Cadalora, dit betekende dat Roberts voor het eerst sinds hij als teammanager begon, in 1984, zonder Amerikaan in zijn team reed. Wel was Randy Mamola als testrijder in dienst. Beattie's plaats bij Honda werd ingenomen door Alex Crivillé, die van het Marlboro Honda Pons Team, van manager Sito Pons, overstapte naar het officiële Hondateam, met als grote sponsor Repsol, want hij moest zich wel inkopen bij Honda. Zijn plaats bij Pons werd nu ingenomen door hun landgenoot Alberto Puig. Ook met een nieuwe sponsor: Ducados i.p.v. Marlboro. Kunnen jullie het allemaal nog volgen? Lucky Strike Suzuki kwam wederom met regerend wereldkampioen Kevin Schwantz en Alexander Barros aan de start. De enige verandering hier was een compleet nieuw Lucky Strike design. Dan had je verder nog als kanshebbers het Cagiva Team Agostini met de Amerikanen John Kocinski & Doug Chandler. Hier was Mat Mladin bedankt voor bewezen diensten. Er kwamen dit jaar 11 fabrieksrijders aan de start. Freddie "Heintje Davids" Spencer, was nu voorgoed verdwenen uit de GP wegracerij, na nog wat mislukte races in 1993 en een doorslepende rij blessures. Hij zou wel zijn comeback maken in '95 bij de Amerikaanse superbikes.

Dan de 250cc klasse, de nummer drie van 1993 en nummer twee van 1992, Loris Reggiani op zijn Aprilia, stapte over naar de 500cc klasse op een nieuwe 400cc Aprilia. Het Chesterfield 250cc Aprilia fabrieksteam bestond nu uit Jean-Philippe Ruggia, Massimiliano 'Max' Biaggi en als derde rijder de oud wereldkampioen motorcross, Jean-Michel Bayle. Voorwaar geen misselijk team! Alleen Ruggia was in 1993 ook van de partij (2 overwinningen). Biaggi was een jaartje weggeweest bij Aprilia naar het Honda-team van Erv Kanemoto, maar was nu weer terug op het Italiaanse nest. Bayle had bij het Chesterfield - De Radiguès team gereden op een productie Aprilia. Tetsuya Harada, regerend wereldkampioen, en dat in zijn debuutjaar, had ook bij een ander team onderdak gevonden. Alessandro Valesi, zijn teammanager en ook ex-coureur, had geen sponsor meer kunnen vinden en keerde de wegracerij de rug toe. De fabrieksrijder voor Yamaha werd door de fabriek nu ondergebracht bij Yamaha Motor France. Ook de dupe van het stoppen van Valesi, was tweede rijder, Pierfrancesco Chili, de symphatiek Italiaan zou geen "onderdak" meer vinden. De tweede fabrieksrijder op een Yamaha, Kenny Roberts Jr., kwam in de voorbereiding ten val en hij zou pas tegen het einde van het seizoen voldoende van zijn blessure genezen zijn om weer deel te nemen. Marlboro Team Rainey had dus voor het van de grond was al problemen. Wayne Rainey zou Jim Filice (USA) en de Japanner Toshihiko Honma een paar races laten rijden, maar dat bracht niet het gewenste resultaat. De Hondafabrieksmachines werden in 1994 bemand door: Tadayuki Okada (Erv Kanemoto Honda), Loris Capirossi (Marlboro Team Pileri), Doriano Romboni (HB Racing Team Italy) en Ralf Waldmann als plaatsvervanger van zijn gestopte landgenoot Helmut Bradl bij HB Honda Germany. Waldmann had de overstap gemaakt vanuit de 125cc klasse. Verdere outsiders in de kwartliterklasse: Andreas Preining, gesponsord door de pornoster Dolly Buster, Wilco Zeelenberg, Nobuatsu Aoki, Adrian Bosshard en Luis d'Antín. De laatste vier ook allen op een speciale Honda.

De grote kanshebbers in de 125cc klasse waren: de wereldkampioen van 1993, de Duitser Dirk Raudies (Honda) en Kazuto Sakata (Aprilia), de vice-kampioen, en heel veel outsiders. Om er een paar te noemen: oud wereldkampioen Jorge Martinez, de Japanners Takeshi Tsujimura en Noboru Ueda en nog veel meer. Yamaha kwam voor het eerst sinds twintig jaar weer met een machine in actie in de 125cc klasse.


Het nieuwe Lucky Strike design van de Suzuki van Schwantz in 1994.	De fabrieks Honda van Shinischi Itoh in 1994.

29 maart 1994, Grand Prix Australië, circuit Eastern Creek

125cc

Kazuto Sakata *1

Aprilia

43:05.474

Peter Öttl

Aprilia

+5.199

John Kocinski viert zijn overwinning in Australië.

Regerend wereldkampioen 250cc, Tetsuya Harada (14 juni 1970) kwam ten val in Australië en brak vier middenhandsbeentjes. Bij Yamaha waren ze hier zeker niet gelukkig mee, aangezien Kenny Roberts Jr. ook met een blessure aan de kant stond.

Garry McCoy

AUS

Aprilia

+11.537

Fausto Gresini

Honda

+15.540

Olivier Petrucciani

Aprilia

+24.593

Akira Saito

Honda

+27.472

Noboru Ueda

Honda

+27.957

Herri Torrontegui

Aprilia

+27.993

Masaki Tokudome

Honda

+28.436

Dirk Raudies

Honda

+36.223

Loek Bodelier

Honda

+36.344

Gianluigi Scalvini

Aprilia

+36.348

Gabriele Debbia

Aprilia

+47.472

Tomoko Igata *2

Honda

+48.274

Hideyuki Nakajo

Honda

+48.496

Bruno Casanova

Honda

+51.976

Haruchika Aoki

Honda

+52.029

Lucio Cecchinello

Honda

+1:01.315

Stefan Prein

Yamaha

+1:02.934

Manfred Geissler

Aprilia

+1:02.942

Giuseppe Fiorillo

Honda

+1:03.286

Frederic Petit

Yamaha

+1:24.084

Oliver Koch

Honda

+1:24.668

Hans Spaan *3

Honda

+1:25.920

Glen Richards

Aprilia

+1:34.830

Carlos Giro

Aprilia

+1:44.800

Masafumo Ono

Honda

1 ronde

Vittorio Lopez

Honda

1 ronde

Takeshi Tsujimura

Honda

Valpartij

Neil Hodgson

Honda

Uitgevallen

Stefano Perugini

Aprilia

Uitgevallen

Yoshiaki Katoh *4

Yamaha

Valpartij

Daniela Tognoli *5

Aprilia

Uitgevallen

Ken Fisher

AUS

Honda

Uitgevallen

Jorge Martinez

Yamaha

Uitgevallen

Manfred Baumann

Yamaha

Uitgevallen

*1 Kazuto Sakata, overgestapt van Honda naar Aprilia deze winter, reed een perfecte race. Waar hij anders nogal eens over de rand ging was dit nu niet aan de orde. Wie wel 'over de rand' ging in Australië tijdens de race, Yoshiaki Katoh, die direct de leiding had genomen na de start. Hij hield dat echter maar 1,5 ronde vol, totdat hij dus van zijn Yamaha tuimelde. Dit overkwam ook Sakata's teamgenoot van 1993, Takeshi Tsujimura.

*2 Tomoko Igata (30 oktober 1965), Japanse, werd heel knap 14e tussen al haar mannelijke tegenstanders, tijdens haar debuut. Zij was de opvolgster van vice-wereldkampioen, Kazuto Sakata, bij het FCC Technical Sports team, nu Sakata was overgestapt naar Aprilia. Igata zou dit seizoen een paar keer hard ten val komen en daar flinke blessures aan over houden.

*3 Hans Spaan had nog last van een oude blessure en moest tot overmaat van ramp tussendoor nog "even" naar huis vanwege trieste familie-omstandigheden.

*4 Yoshiaki Katoh (28 augustus 1964) maakte hier zijn debuut. Hij had in 1993 de nationale titel in de 125cc klasse verovert in Japan en kreeg van zijn werkgever Yamaha de kans om zich in het wereldkampioenschap waar te gaan maken, als beloning. Hij kwam naast de "oude" Spaanse meester Jorge Martinez in diens team 'Team Aspar Crespo' te rijden en kon zo veel ervaring opdoen. Zoals vele van zijn landgenoten dook hij in zijn eerste seizoen te vaak van zijn machientje, zoals ook hier in zijn debuutrace in Eastern Creek.

*5 De Italiaanse Daniela Tognoli was buiten Tomoko Igata, de tweede vrouwelijke deelneemster in de 125cc klasse. Zij had haar debuut al in 1993 gemaakt. De twee vrouwen waren een doorn in het oog van velen die van de IRTA geen startbewijs hadden gekregen voor 1994. De vader van Tognoli was echter een steenrijke Italiaanse zakenman die ook het Italiaanse team voor jonge talenten sponsorde. Voor Tognoli zou het seizoen er na vier GP's toch opzitten. De Italiaanse was dus door haar vader aan een start geholpen, maar uiteindelijk vond de IRTA dit niet kunnen, mede door het feit dat ze niet goed genoeg was. In de Spaanse GP kon Tognoli nog als zijnde de vervangster van de geblesseerde Gianluigi Scalvini aantreden, maar dit werd vanaf de Oostenrijkse GP niet meer geaccepteerd. Emilio Cuppini, de echte teamgenoot van Scalvini zou vanaf dan de plaats innemen van de sinds Maleisië, van een beenbreuk herstellende Scalvini.

29 maart 1994, Grand Prix Australië, circuit Eastern Creek

250cc

500cc

Grid

Max Biaggi *1

Aprilia

43:42.148

John Kocinski

USA

Cagiva

44:37.026

Doriano Romboni

Honda

+0.658

Luca Cadalora

Yamaha

+6.480

Loris Capirossi

Honda

+0.696

Mick Doohan

AUS

Honda

+8.246

Jean Philippe Ruggia

Aprilia

+4.380

Kevin Schwantz *5

USA

Suzuki

+26.854

Tadayuki Okada

Honda

+22.590

Shinichi Itoh

Honda

+30.829

Nobuatsu Aoki

Honda

+22.663

Alex Crivillé

Honda

+33.455

10e

Ralf Waldmann

Honda

+31.969

Alberto Puig

Honda

+33.730

Luis D'Antin

Honda

+45.944

Alex Barros

Suzuki

+33.736

Wilco Zeelenberg *2

Honda

+45.976

11e

Doug Chandler

USA

Cagiva

+45.804

Jean-Michel Bayle

Aprilia

+47.386

14e

John Reynolds

Yamaha

+1:22.062

12e

Craig Connell

AUS

Honda

+56.921

17e

Bernard Garcia

Yamaha

+1:27.745

16e

Andreas Preining

Aprilia

+57.320

Scott Doohan *6

AUS

Yamaha

+1:32.542

15e

Adrien Bosshard

Honda

+57.469

10e

Juan López Mella

Yamaha

+1:32.788

14e

Carlos Checa

Honda

+1:12.094

12e

Sean Emmett

Yamaha

+1:33.338

13e

Eskil Suter

Aprilia

+1:12.236

13e

Cristiano Migliorati *7

Yamaha

1 ronde

22e

Jurgen vd Goorbergh

Aprilia

+1:16.288

15e

Laurent Naveau

Yamaha

1 ronde

19e

Alessandro Gramigni

Aprilia

+1:31.394

18e

Jeremy McWilliams

Yamaha

1 ronde

17e

Frederic Protat

Honda

1 ronde

23e

Jean Pierre Jeandat

Yamaha

1 ronde

18e

José Luis Cardoso *3

Aprilia

1 ronde

19e

Bernard Haenggeli

Yamaha

1 ronde

21e

Christian Boudinot

Aprilia

1 ronde

28e

Marc Garcia *8

Yamaha

1 ronde

16e

Luis Maurel

Honda

1 ronde

20e

Julian Miralles

Yamaha

1 ronde

24e

Juan Batista Borja

Aprilia

1 ronde

27e

Bruno Bonhuil

Yamaha

1 ronde

23e

René Bongers

AUS

Honda

1 ronde

25e

Andreas Leuthe

Yamaha

1 ronde

29e

Alan Patterson

Honda

2 ronden

29e

Vittorio Scatola

Paton

2 ronden

31e

Krisse Kaas

Yamaha

2 ronden

31e

Cees Doorakkers

Yamaha

2 ronden

30e

Niet gefinished:

Enrique de Juan

Aprilia

Uitgevallen

30e

Niall Mackenzie *9

Yamaha

Uitgevallen

11e

Rodney Fee

Honda

Uitgevallen

32e

Kevin Mitchell

Yamaha

Uitgevallen

28e

Noel Ferro

Honda

Uitgevallen

24e

Jean Foray

Yamaha

Uitgevallen

25e

Bernd Kassner

Aprilia

Uitgevallen

16e

Marco Papa

Yamaha

Uitgevallen

26e

Patrick vd Goorbergh

Aprilia

Uitgevallen

26e

Lucio Pedercini

Yamaha

Uitgevallen

20e

Adolf Stadler

Aprilia

Uitgevallen

21e

Daryl Beattie *10

AUS

Yamaha

Uitgevallen

Tetsuya Harada *4

Yamaha

Niet gestart

22e

Niet gekwalificeerd:

Lothar Neukirchner

Yamaha

32e

*1 Max Biaggi zijn tweede zege voor Aprilia. De eerste dateerde van 1992 (Zuid-Afrika, Kyalami).

*2 Wilco Zeelenberg kwam een keer ten val tijdens de training.

*3 José Luis Cardoso (20 februari 1975) debuteerde hier in de GP's.

*4 Regerend wereldkampioen 250cc, Tetsuya Harada (14 juni 1970) kwam ten val in Australië tijdens de eerste tijdtraining en brak vier middenhandsbeentjes. Bij Yamaha waren ze hier zeker niet gelukkig mee, aangezien zijn teamgenoot Kenny Roberts Jr. ook met een blessure aan de kant stond.

*5 Kevin Schwantz reed heel lang in het voorste gelid, achter Kocinski, maar door een blessure die hij opgelopen had na een val met een mountainbike, twee weken voor het begin van het seizoen, kon hij het uiteindelijk niet volhouden. Zijn linker arm was gebroken, dus dat gaf nogal wat problemen.

*6 Scott Doohan reed met een wildcard in Australië, zijn thuisland. Scott is een oudere broer van Mick Doohan. Hij was 15e in de training en 12e in de race, voorwaar niet slecht.

*7 Cristiano Migliorati (25-09-1968) maakt hier zijn debuut in de GP's. Cristiano zijn vader Walter had ook in de halveliterklasse gereden begin jaren '80. Hij was een flink berucht persoon....

*8 Marc Garcia de broer van Bernard Garcia maakt hier zijn debuut.

*9 Niall Mackenzie, die via zijn negende plek in de eindstand van 1993, recht had op dat nummer, reed met nummer 50. En wel om het feit dat hij net een nieuwe sponsor had binnengehaald. Slick 50, een fabrikant van olietoevoegingen.

*10 Daryl Beattie was de opvolger van de door zijn ongeluk, tijdens de Italiaanse GP van 1993, verlamde Wayne Rainey bij het Marlboro-Yamaha-Team. Dit was een opmerkelijke transfer, omdat Beattie een echte "Honda-man" was. In 1993 had hij zijn debuut gemaakt in het wegrace-WK in het team van Rothmans-Honda. Ook de jaren daarvoor had hij in het Australisch kampioenschap altijd met Honda deelgenomen en hij was eigenlijk de gedoodverfde opvolger voor Doohan in de 500cc klasse. Wat was nu het geval: bij Honda wilde men Daryl dit jaar, 1994, mee laten doen met het WK Superbike i.p.v. het Grand Prix circus. Hij voelde dit (terecht) als een degradatie en nam met beide handen het aanbod van Yamaha aan.

Wayne Rainey was ook aanwezig in Australië, na zijn verschrikkelijke ongeluk van vorig seizoen op het circuit van Misano. Kenny Roberts Sr. nam Rainey aan als teambaas voor Jr.


John Kocinski wint 500cc klasse.

Verdere Bijzonderheden:

Er werd geen zijspanrace verreden in Australië.
Kenny Roberts Jr. is niet aanwezig in Australië, vanwege een blessure die hij in de winter, een maand voor de start van het seizoen, had opgelopen. Hij zou pas aan het einde van het raceseizoen zijn opwachting kunnen maken.
In de 125cc wordt het podium door drie Aprilia rijders gevormd. Nog bijzonderder: alle drie de races worden door een Italiaans motormerk gewonnen.
De trainingsplaasten van de Nederlanders: 500cc: Cees Doorakkers 30e, 250cc: Wilco Zeelenberg (11e), Jurgen v/d Goorbergh (15e), Patrick v/d Goorbergh (26e), 125cc: Loek Bodelier (24e) en Hans Spaan (32e).



10 april 1994, Grand Prix Maleisië, circuit Shah Alam
125cc	250cc

										Grid
1	Noboru Ueda	J	Honda	45:09.031	1	Max Biaggi	I	Aprilia	45:26.300	1e
2	Kazuto Sakata	J	Aprilia	+1.357	2	Tadayuki Okada	J	Honda	+5.808	4e
3	Jorge Martinez	ES	Yamaha	+4.775	3	Loris Capirossi	I	Honda	+9.177	2e
4	Dirk Raudies	D	Honda	+6.725	4	Jean Philippe Ruggia	F	Aprilia	+13.972	3e
5	Takeshi Tsujimura	J	Honda	+14.007	5	Doriano Romboni	I	Honda	+29.783	6e
6	Fausto Gresini	I	Honda	+24.225	6	Ralf Waldmann	D	Honda	+31.037	5e
7	Olivier Petrucciani	CH	Aprilia	+27.805	7	Jean-Michel Bayle	F	Aprilia	+37.952	8e
8	Akira Saito	J	Honda	+32.533	8	Luis D'Antin	ES	Honda	+50.118	9e
9	Herri Torrontegui	ES	Aprilia	+32.720	9	Wilco Zeelenberg	NL	Honda	+53.384	10e
10	Haruchika Aoki	J	Honda	+32.887	10	Alessandro Gramigni	I	Aprilia	+1:02.324	12e
11	Hideyuki Nakajo	J	Honda	+33.535	11	Carlos Checa	ES	Honda	+1:10.442	15e
12	Garry McCoy	AUS	Aprilia	+49.050	12	Adrien Bosshard	CH	Honda	+1:10.848	11e
13	Oliver Koch	D	Honda	+49.213	13	Andreas Preining	A	Aprilia	+1:11.352	14e
14	Masaki Tokudome	J	Honda	+49.378	14	Bernd Kassner	D	Aprilia	1 ronde	16e
15	Bruno Casanova	I	Honda	+51.899	15	Adolf Stadler	D	Honda	1 ronde	20e
16	Manfred Geissler	D	Aprilia	+1:05.407	16	Luis Maurel	ES	Honda	1 ronde	18e
17	Neil Hodgson	GB	Honda	+1:07.618	17	Shahrun Nizam	MAL	Yamaha	1 ronde	19e
18	Vittorio Lopez	I	Honda	+1:24.064	18	Frederic Protat	F	Honda	1 ronde	27e
19	Masafumo Ono	J	Honda	+1:24.821	19	Noel Ferro	F	Honda	1 ronde	24e
20	Chee Kieong Soong	MAL	Yamaha	+1:25.964	20	Giuseppe Fiorillo	I	Honda	1 ronde	23e
21	Lucio Cecchinello	I	Honda	+1:29.786	21	Meng Heng Kuang	MAL	Yamaha	1 ronde	28e
22	Manfred Baumann	A	Yamaha	+1:36.568	22	Alan Patterson	GB	Honda	1 ronde	30e
23	Hans Spaan	NL	Honda	1 ronde	23	Krisse Kaas	SF	Yamaha	2 ronden	29e
Niet gefinished:					24	Rodney Fee	CA	Honda	2 ronden	31e
--	Carlos Giro	ES	Aprilia	Uitgevallen	Niet gefinished:
--	Frederic Petit	F	Yamaha	Uitgevallen	--	José Luis Cardoso	ES	Aprilia	Uitgevallen	21e
--	Tomoko Igata	J	Honda	Uitgevallen	--	Nobuatsu Aoki	J	Honda	Valpartij	7e
--	Gabriele Debbia	I	Aprilia	Uitgevallen	--	Eskil Suter	CH	Aprilia	Uitgevallen	13e
--	Stefano Perugini	I	Aprilia	Uitgevallen	--	Jurgen vd Goorbergh	NL	Aprilia	Valpartij	17e
--	Stefan Prein	D	Yamaha	Uitgevallen	--	Christian Boudinot	F	Aprilia	Uitgevallen	26e
--	Daniela Tognoli	I	Aprilia	Uitgevallen	--	Enrique de Juan	ES	Aprilia	Uitgevallen	32e
--	Emilio Alzamora *1	ES	Honda	Uitgevallen	--	Patrick vd Goorbergh	NL	Aprilia	Uitgevallen	22e
--	Loek Bodelier	NL	Honda	Uitgevallen	--	Juan Borja	ES	Aprilia	Uitgevallen	25e
--	Yoshiaki Katoh	J	Yamaha	Uitgevallen
--	Peter Öttl	D	Aprilia	Valpartij

*1 De Spanjaard Emilio Alzamora (22 mei 1973) maakte hier zijn debuut, hij was de opvolger van Giuseppe Fiorillo, de Europees kampioen die overstapte naar de 250cc klasse. Hij kon tijdens zijn debuutjaar de hoge verwachtingen die men van hem had nog niet waarmaken, maar vanaf 1995 zou zijn 'ster' beginnen te rijzen. Hij won dat jaar de één na laatste GP van het seizoen in Argentinië en mede daardoor en nog drie podiums eindigde hij heel knap als derde in de eindstand. Het jaar erop pakte hij wederom een overwinning (Nederland) en vier podiums, maar zakte wel een plaatsje aan het einde van het seizoen. In 1997 reed hij een door vooral blessures mislukt seizoen (17e) in de kwartliterklasse om daarna terug te keren naar de 125cc en via een moeizaam 1998 (21e) in 1999 de titel te pakken, zonder ook maar een enkele overwinning, maar hij wist wel in vijftien van de zestien GP's te scoren, waarvan tien maal op het podium. Hij hield één schamel puntje over (227-226) t.o.v. de nummer twee, de Italiaan Marco Melandri, die vijf overwinningen boekte! Alzamora zou doorgaan met racen t/m het seizoen 2003 en in 2000 zijn laatste twee (van totaal dus vier) GP's weten te winnen (Spanje & Portugal).

10 april 1994, Grand Prix Maleisië, circuit Shah Alam
500cc
					Grid	Het Circuit Shah Alam was in gebruik van 1985 t/m 2003.
1	Mick Doohan	AUS	Honda	47:36.874	4e
2	John Kociski	USA	Cagiva	+5.225	1e
3	Shinichi Itoh	J	Honda	+7.579	7e
4	Luca Cadalora	I	Yamaha	+8.915	2e
5	Alberto Puig	ES	Honda	+19.814	3e
6	Kevin Schwantz	USA	Suzuki	+23.345	10e
7	Alex Barros	BR	Suzuki	+25.054	5e
8	Alex Crivillé	ES	Honda	+33.344	8e
9	Doug Chandler	USA	Cagiva	+40.231	9e
10	Daryl Beattie	AUS	Yamaha	+1:08.599	6e
11	Niall Mackenzie	GB	Yamaha	+1:15.153	11e
12	John Reynolds	GB	Yamaha	+1:23.835	12e
13	Sean Emmett	GB	Yamaha	1 ronde	19e