Home Jack Middelburg Guestbook GP-races Daytona Toon Kannekens Diverse

 

Alle Grand-Prix uitslagen en bijzonderheden, van 1973 (het jaar dat Jack begon met racen) tot heden.

In memoriam aan alle coureurs die tijdens het beoefenen van hun hobby verongelukt zijn.

Coureurs in het blauw zijn overleden.

1993

 

 

 

 

 

 

 

In 1993 ging helaas ging ook het puntensysteen weer op de schop. Het huidige was net een jaar geleden ingevoerd. Nu kregen weer 15 rijders punten i.p.v. 10. 

"Oude" systeem:

1e

2e

3e

4e

5e

6e

7e

8e

9e

10e

20 ptn

15 ptn

12 ptn

10 ptn

8 ptn

6 ptn

4 pnt

3 ptn

2 ptn

1 pt

Nieuwe systeem:

1e

2e

3e

4e

5e

6e

7e

8e

9e

10e

11e

12e

13e

14e

15e

25 ptn

20 ptn

16 ptn

13 ptn

11 ptn

10 ptn

9 ptn

8 ptn

7 ptn

6 ptn

5 ptn

4 ptn

3 ptn

2 ptn

1 pt

Gelukkig verdwijnt de geldwolf Bernie Ecclestone weer uit de wegracerij en stort zich vol overgave weer op de Formule I. Met hem verdwijnen ook de door hem ingevoerde "Formule I" circuits van de kalender (Hungaroring, Interlagos en Magny-Cours). Hiervoor komen weer de vertrouwde circuits terug van de Salzburgring (Oostenrijk), Mugello (San Marino), Brno (voorheen Tsjechoslowakije, maar na het "vallen van de Berlijnse Muur" Tsjechië, en, in mindere mate vertrouwd, Laguna Seca (Amerika). Er waren dit seizoen 14 Grand Prix te verrijden in alle drie de soloklassen tegen 13 in 1992. In de zijspanklasse maar acht, waarvan vijf gelijktijdig met de solo GP's en de andere met de Superbikes. 

Dan de teams/rijders van 1993: Drievoudig wereldkampioen Wayne Rainey bleef uiteraard weer bij het Roberts-Marlboro Team, maar in de plaats van John Kocinski naast hem in de 500cc klasse, kreeg hij de regerende tweevoudige wereldkampioen Luca Cadalora naast zich. John Kocinski stapte weer over naar de 250cc klasse waarin hij in 1990, tijdens zijn debuutjaar, wereldkampioen was geworden. Het meest opzienbarende was echter dat hij zijn leermeester Kenny Roberts verliet en overstapte naar het Lucky-Strike Suzukiteam. Hier waren Herri Torontegui en Wilco Zeelenberg bedankt voor "bewezen diensten" en vervangen door de Amerikaan en de Japanner Nobuyuki Wakai (overgestapt vanuit de 125cc klasse).

Eddie Lawson was gestopt en zijn opvolger bij Cagiva was Doug Chandler (Chandler was weggekocht), die bij Lucky-Strike Suzuki vervangen was door Alexander Barros, die dus de omgekeerde weg was gegaan, van Cagiva naar Suzuki. Voor Barros had de Italiaanse fabriek, voor het Cagiva Team Agostini, de Australische Superbikester Mathew 'Mat' Mladen aangetrokken. Mladen zou geen potten kunnen breken in de GP wegracerij, maar hij zou wel, vanaf 1996, uitgroeien tot één van de beste A.M.A. Superbikerijders in Amerika. Ook Juan Garriga zou een paar races op de Cagiva 500cc rijden en tegen het einde van het seizoen vervangen worden door John Kocinski die na ruzie bij het 250cc Lucky-Striketeam weer terug zou keren naar de 500cc. 

Het Franse Sonauto-Yamaha Team was na jarenlange sponsor Gauloises nu ook hun andere grote sponsor, Sonauto, kwijt, maar kreeg wel weer de sponsoring rond en fabrieksmachines van Yamaha tot hun beschikking. Ze gingen nu verder onder de naam 'Yamaha Motor France' met voor beide rijders van 1992, de Schot Niall Mackenzie en de Canadees Miguel DuHamel een vervanger. De eerste vervanger was de Fransman Bernard Garcia en de tweede niemand minder dan de "Heintje Davids" van de motorsport, de ex-legende, Freddie Spencer, die al twee keer eerder een mislukte comeback had gemaakt. En dit zou nummer drie worden. De Spanjaard Juan Garriga kreeg niet meer de beschikking over een fabrieks Yamaha en zou halverwege het seizoen stoppen met de wegracerij, na een paar races bij Cagiva. Randy Mamola en Wayne Gardner waren gestopt.

 Honda Japan ging verder met de Australiërs Michael Doohan en Daryl Beattie in de kleuren van Rothmans, Beatty als vervanger voor Wayne Gardner. Verder de Japanner Shinichi Itoh bij HRC Rothmans Honda. Ook het Spaanse Campsateam kreeg weer een Honda NSR500 ter beschikking met Alex Crivillé in het zadel. Ook waren er eindelijk weer eens rond de dertig deelnemers in de 500cc klasse!

Rothmans Honda '93: Daryl Beattie, Max Biaggi & Michael Doohan.

Honda kwam met maar liefst acht stuks 250cc fabrieksmachines aan de start: vier coureurs die ook vorig jaar over deze machines beschikten, sommigen met een nieuwe sponsor: Helmut Bradl (HB-Germany Team), Carlos Cardus (Cardus Honda Team), Doriano Romboni (HB Racing Team Italy) en Loris Capirossi (Pileri-Marlboro). Nieuw op een Honda NSR: Massimiliano Biaggi weg bij Aprilia (Rothmans Kanemoto) als vervanger voor wereldkampioen Luca Cadalora. Alberto Puig, weg bij het Nederlandse team van Jan Huberts, nu in dienst van het team van Sito Pons, Ducados Honda Pons. Onder de vlag van HRC Rothmans Honda, de Japanner Tadayuki Okada, die al vanaf 1989 alleen deel had genomen aan de Japanse GP, dus nu zijn eerste volledige seizoen zou starten. Nog een Japanner, die ook al vanaf 1990 de Japanse GP had gereden, Nobuatsu Aoki, begon eveneens aan zijn eerste volledige seizoen in de 250cc klasse op een fabrieks Honda in het team van Kanemoto Racing. Hun landgenoot Masahiro Shimizu was gestopt. 

Het na tweederde van het seizoen 1992 zo succesvolle Italiaanse Aprilia zag twee van zijn Italiaanse sterren vertrekken. Biaggi dus naar Honda en Pierfrancesco Chili naar Yamaha in het Telkor Yamaha Valesi Racing Team waar hij gezelschap kreeg van de Japanse toprijder Tetsuya Harada, ook al een rijder die vanaf '90 alleen in zijn thuis GP had geracet, maar nu aan het echte werk wilde beginnen, net als zijn landgenoten Okada en Aoki bij Honda. Ook de Duitser Jochen Schmid kwam weer uit op de 250cc fabrieks Yamaha. Loris Reggiani bleef Aprilia wel trouw en hij kreeg gezelschap van Wilco Zeelenberg (ex-Suzuki) en de Fransman Jean-Philippe Ruggia (ex-Gilera) op de fabrieksmachines. Het fabriekteam van Gilera, Gilera Racing Team, vorig jaar met Ruggia en de inmiddels gestopte Carlos Lavado, kwam dit jaar met Paolo Casoli en de wereldkampioen van de 125cc, Alessandro Gramigni, op de circuits in actie. Het zou ze niet goed afgaan en vooral Gramigni zal zich nog wel eens afgevraagd hebben of hij niet beter bij Aprilia had kunnen blijven, 125cc of 250cc, dat maakt niet uit.

Dan de 125cc. Aprilia zag zijn wereldkampioen Gramigni dus vertrekken naar de 250cc klasse en naar de concurrent. Voor hem in de plaats kwamen Carlos Giró Sentís Jr., Ralf Waldmann en Bruno Casanova. Honda ging weer verder met het Honda-Pileri-AGV team, met evenals vorig seizoen, Fausto Gresini en Noboru Ueda. Ezio Gianola en Jorge Martinez kregen eveneens het snelle spul. Verder de Japanners Takeshi Tsujimura (nieuw in de GP's) en Kazuto Sakata in het FCC Technical Sports Team. Belangrijke outsider, de Duitser Dirk Raudies, ook op een speciale Honda. Hans Spaan stapte weer af van zijn Aprilia, maar ook dit seizoen zou weer zeer teleurstellend verlopen voor de Nederlander, eerst met een Rumi en halverwege het seizoen met een Honda. 

 

 

Grand Prix 1993 (14 stuks)
 
28 maart 1993 Australië 4 april 1993 Maleisië 18 april 1993 Japan 2 mei 1993 Spanje 16 mei 1993 Oostenrijk
13 juni 1993 Duitsland 26 juni 1993 Nederland 4 juli 1993 Europa 18 juli 1993 San Marino 1 augustus 1993 Engeland
 
22 augustus 1993 Tsjechië 5 september 1993 Italië 12 september 1993 USA 26 september 1993 F.I.M

 

 

1993-er  Suzuki RGV 250 van John Kocinski

 Honda NSR 250 van Max Biaggi

Aprilia 250 van Loris Reggiani

 

 

28 maart 1993, Grand Prix Australië, circuit Eastern Creek

125cc (26 ronden, 102.180 km.) 

 Grid

250cc (28 ronden, 110.040 km.)

 Grid

500cc (30 ronden, 117.900 km.) 

 Grid
1. Dirk Raudies D Honda 42.58.125 2e 1. Tetsuya Harada *5 J Yamaha 43.57.049 3e 1. Kevin Schwantz *12 USA Suzuki 46.21.885 1e
2. Kazuto Sakata J Honda 43.11.120 6e 2. John Kocinski *6 USA Suzuki 43.57.079 4e 2. Wayne Rainey USA Yamaha 46.25.003 2e
3. Herri Torrontegui *1 ES Aprilia 43.24.106 14e 3. Massimiliano Biaggi I Honda 44.03.209 2e 3. Doug Chandler USA Cagiva 46.27.996 4e
4. Masafumi Ono J Honda 43.24.116 10e 4. Tadayuki Okada J Honda 44.06.646 9e 4. Daryl Beattie AUS Honda 46.34.315 3e
5. Fausto Gresini I Honda 43.26.493 11e 5. Nobuatsu Aoki J Honda 44.06.648 5e 5. Alexander Barros BR Suzuki 46.58.320 7e
6. Kin'ya Wada J Honda 43.31.789 7e 6. Carlos Cardus ES Honda 44.06.995 7e 6. Alex Crivillé ES Honda 46.58.557 5e
7. Akira Saito J Honda 43.38.648 29e 7. Doriano Romboni  I Honda 44.07.618 6e 7. Shinichi Ito J Honda 47.01.077 6e
8. Noboru Ueda J Honda 43.39.988 13e 8. Helmut Bradl D Honda 44.10.620 10e 8. Luca Cadalora I Yamaha 47.14.847 10e
9. Takesji Tsujimura J Honda 43.48.939 19e 9. Jean-Philippe Ruggia *7 F Aprilia 44.16.556 11e 9. Mat Mladin *13 AUS Cagiva 47.38.183 12e
10. Garry McCoy AUS Aprilia 44.02.850 20e 10. Pierfrancesco Chili I Yamaha 44.16.998 14e 10. Niall MacKenzie GB Yamaha 47.42.729 13e
11. Stefan Prein *2 D Honda 44.02.914 23e 11. Wilco Zeelenberg *7 NL Aprilia 44.29.681 8e 11. Laurent Naveau *14 B Yamaha 1 ronde 24e
12. Maik Stief D Honda 44.08.306 25e 12. Jochen Schmid D Yamaha 44.53.083 12e 12. Bernard Garcia *15 F Yamaha 1 ronde 18e
13. Luigi Ancona I Honda 44.11.177 21e 13. Alberto Puig ES Honda 44.54.630 20e 13. José Kuhn F Yamaha 1 ronde 17e
14. Haruchika Aoki *3 J Honda 44.12.334 17e 14. Loris Reggiani *7 I Aprilia 44.55.045 13e 14. Tsumoto Udagawa J Yamaha 1 ronde 15e
15. Julián Miralles ES Honda 44.19.494 24e 15. Adrian Bosshard CH Honda 45.03.624 15e 15. Serge David CH Yamaha 1 ronde 22e
16. Arie Molenaar NL Honda 44.33.125 22e 16. Paolo Casoli   I Gilera 45.05.890 18e 16. Sean Emmett GB Yamaha 1 ronde 26e
17. Manfred Geissler D Aprilia 1 ronde 33e 17. Jurgen v/d Goorbergh NL Aprilia 45.16.187 24e 17. Renzo Colleoni *16 I Yamaha 1 ronde 25e
18. Manuel Hernández ES Aprilia 1 ronde 26e 18. Jean-Pierre Jeandat F Aprilia 45.18.382 21e 18. Lucio Pedercini I Yamaha 1 ronde 27e
19. Hans Spaan NL Rumi 1 ronde 31e 19. Jean-Michel Bayle F Aprilia 45.24.209 29e 19. Andreas Meklauw A Yamaha

2 ronden

 30e

Niet gefinished:

 20. Bernd Kassner D Aprilia 45.24.674 30e 20. Jean-Luc Romanens CH Yamaha

2 ronden

 31e
- Carlos Giró ES Aprilia Valpartij 1e 21. Nobuyuki Wakai *8 J Suzuki 45.28.326 17e 21. Cees Doorakkers NL Yamaha

2 ronden

 32e
- Oliver Koch D Honda Valpartij 8e 22. Rene Bongers AUS Honda 1 ronde 34e 22. Alan Scott USA Yamaha

3 ronden

 33e
- Neil Hodgson D Honda Uitgevallen 27e 23. Gabriele Debbia *9 I Honda 1 ronde 33e 23. Toshiyuki Arakaki J Yamaha

5 ronden

 21e
- Ezio Gianola I Honda Uitgevallen 5e 24. Massimo Pennacchioli I Honda

2 ronden

 36e

Niet gefinished:
- Ralf Waldmann D Aprilia Uitgevallen 4e

Niet gefinished:

 - Peter Goddard AUS Suzuki Valpartij 9e
- Ken Fisher AUS Honda Uitgevallen 30e - Frederic Protat F Aprilia Uitgevallen 28e - Juan Lopez Mella ES Yamaha Uitgevallen 19e
- Loek Bodelier *4 NL Honda Uitgevallen 3e - Andreas Preining A Aprilia Uitgevallen 22e - Michael Rudroff D Yamaha Uitgevallen 16e
- Oliver Petrucciani CH Aprilia Uitgevallen 9e - Luis Carlos Maurel *10 ES Aprilia Uitgevallen 32e - Freddie Spencer *17 USA Yamaha Valpartij 11e
- Stefano Caracchi I Rumi Uitgevallen 32e - Loris Capirossi I Honda Valpartij 1e - Kevin Mitchell GB Yamaha Uitgevallen 20e
- Giovanni Palmieri CH Aprilia Uitgevallen 12e - Bernard Haenggeli CH Aprilia Uitgevallen 25e - Mick Doohan AUS Honda Uitgevallen 8e
- Manfred Baumann A Honda Uitgevallen 28e - Juan Borja *11 ES Honda Uitgevallen 27e - John Reynolds GB Yamaha Uitgevallen 14e
- Jorge Martinez ES Honda Uitgevallen 16e - Patrick v/d Goorbergh NL Aprilia Uitgevallen 26e - Thierry Crine F Yamaha Uitgevallen 29e
- Trevor Manley AUS Honda Uitgevallen 34e - Alessandro Gramigni I Gilera Uitgevallen 19e - Jeremy McWilliams *18 GB Yamaha Uitgevallen 23e
- Stefan Kurfiss D Aprilia Uitgevallen 18e - Eskil Suter CH Aprilia Uitgevallen 29e - Marco Papa I Librenti Uitgevallen 34e

Niet gestart/geblesseerd:

 - Luis d'Antin F Honda Uitgevallen 16e - Bruno Bonhuil F Yamaha Uitgevallen 28e
- Maurizio Vitali I Honda -- 15e - Volker Bähr D Honda Uitgevallen 35e

Niet gekwalificeerd:

 - Stephen Whitehouse AUS Yamaha Uitgevallen 31e
- Lucio Cecchinello ES Honda -- 35e  

 

*1 Herri Torrontegui, vorig jaar in dienst van Suzuki naast Wilco Zeelenberg in de 250cc klasse, maakt dit seizoen de overstap naar de 125cc klasse. Hier in Eastern Creek pakt hij zijn eerste podium in de lichtste GP-klasse. In 1989 had hij twee races gewonnen in de 80cc klasse.
*2 Ook Stefan Prein maakte de overstap van de 250cc naar de 125cc klasse. 
*3 Haruchika Aoki (28 maart 1976) de jongste van de drie Aoki-broers, maakt hier zijn debuut. Hij werd in '95 en '96 wereldkampioen in de 125cc klasse.
*4 Loek Bodelier verloor door mechanische problemen een hele mooie plaats bij minimaal de eerste vijf, maar ook de kans op een podium. Hij had met zijn derde trainingstijd al iedereen verbaasd doen staan, maar ook in de race streed hij van voren mee. Ook zijn teammaat bij het Pit-Laneteam, Ezio Gionalo, viel even later uit met motorische problemen.
*5 Tetsuya Harada (14 juni 1970) begint hier tijdens zijn thuis GP in 1993 zijn eerste volledige GP seizoen direct met een overwinning. Hij verslaat hier de gedoodverfde winnaar John Kocinski, die in 1990 de laatste 250cc GP voor Yamaha had gewonnen op Philip Island. Tetsuya zou dit jaar de wereldtitel voor zich opeisen in de 250cc. de Japanner was de opvolger van Max Biaggi in het team van de ex-500cc coureur, de Italiaan Alex Valesi. Yamaha had hem hier onder gebracht. Valesi reed in 1992 met zijn team (Biaggi en Chili) op Aprilia, maar had nu een deal gesloten met de Japanse fabriek met Harada en wederom Chili als rijders. Valesi had met Yamaha een contract voor het materiaal en Harada stond bij Yamaha onder contract. De familie van Alex Valesi was zeer gefortuneerd, ze was de eigenaar van het Italiaanse Iberna-imperium, leveranciers van koelvitrines. Harada had het geluk dat hij de afgelopen vier jaar bij de ontwikkeling van de 250cc Yamaha betrokken was geweest als testcoureur. Hij ging dan ook veel sneller op deze machine dan zijn teamgenoot Pierfrancesco Chili, die ook nog eens een stuk groter en zwaarder was dan zijn Japanse teamgenoot. In 1994 zou een polsblessure Harada verhinderen om zijn titel te prolongeren, hij werd dat jaar "slechts" zevende. De jaren erna werd hij o.a. nog een keer tweede en derde in het WK. In 1999 maakte hij de overstap naar de 500cc klasse. Hierin zou hij geen overwinningen op zijn naam kunnen schrijven, maar wel een paar podiums. In 2001 ging hij terug naar de 250cc klasse en leek zijn tweede titel te gaan pakken, maar die ging uiteindelijk naar zijn landgenoot, Daijiro Katoh. Weer een jaar later maakte hij weer de overstap naar de MotoGP klasse. Hierin kwam hij niet echt uit de verf en hij besloot aan het einde van dat seizoen (2002) te stoppen. Hij had 17 GP-overwinningen, allen in de 250cc klasse, op zijn naam staan.
*6 John Kocinski maakt na twee jaar de overstap terug van de 500cc klasse naar de 250cc klasse.
*7 De fabrieks Aprilia's hadden het dit seizoemn nog niet goed voor elkaar gezien hun prestaties in 1992.
*8 Nobuyuki Wakai maakt de overstap van de 125cc klasse naar de 250cc klasse.
*9 Gabriele Debbia maakt de overstap van de 125cc klasse naar de 250cc klasse.

*10 Kevin Schwantz won, na zijn snelste trainingstijd, ook de eerste race van het seizoen. Het seizoen dat hij het moment van de waarheid noemde. Hij had de afgelopen seizoenen de meeste overwinningen geboekt, maar een titel had er steeds nog niet ingezeten door zijn vele valpartijen.

*11 De Spanjaard Luis Carlos Maurel maakt zijn debuut in de GP's als Europees kampioen 250cc van 1992.

*12 De Spanjaard Juan Borja (3 februari 1970) maakt zijn debuut in de GP's als Europees kampioen 125cc van 1992. In '94 zou hij de overstap maken naar de 500cc klasse. 

Mat Mladin (r) met naast hem de van Suzuki overgekomen Doug Chandler zijn teammaat in 1993 bij het Cagivateam, waar Mladen het niet echt naar zijn zin had en een beetje op het tweede plan wered geschoven, volgens hemzelf, zeker nadat John Kocinski de laatste wedstrijden in het team kwam.

*13 Mat Mladin (10 maart 1972) maakte hier dus eveneens zijn debuut. De Australiër was in 1992 Superbikekampioen geworden in zijn land en hij verdiende daarmee zijn optreden in de Grand Prix bij het team van Giacomo Agostini. Meer dan een zesde plaats in de laatste GP van het jaar zou er niet inzitten en na één jaar keerde hij de GP wereld weer zijn rug toe om zich volledig op de Superbikeklasse te gaan storten. In 1994 keerde hij terug naar Australië en brak tijdens een race zijn sleutelbeen en zijn been tijdens een valpartij in de Superbikes en zijn seizoen was over. Het kon nog erger want in januari 1995 was hij betrokken bij een vliegtuigongeluk met een eigen klein vliegtuigje waarbij hij zijn enkel brak. Dit liep bijna verkeerd af, want men had bijna zijn been af moeten zetten vanwege bijkomende complicaties. Hij moest zes maanden plat liggen en ook dit seizoen was bijna voorbij al reed hij aan het einde van het seizoen nog wel een paar races en leek het net of hij niet was weggeweest. In 1996 maakte hij de overstap naar Amerika om daar aan het A.M.A. Superbikekampioenschap deel te gaan nemen. Tussen 1998 en 2007 won hij zes titels (meeste van wie dan ook) en pakte 63 overwinningen. Hij won tevens drie maal (2000, 2001 & 2004) de fameuze Daytona 200 en reed diverse races in het 'Superbike World Championship'. 

*14 De Belg Laurent Naveau  (29 december 1966) maakt hier een heel mooi debuut met een elfde plaats.

*15 Bernard Garcia (16 april 1971) maakt hier zijn debuut. In '94 zal ook zijn broer Marc aan de 500cc gaan deelnemen in hetzelfde team bij Serge Rosset.

*16 Renzo Colleoni maakt de overstap van de 250cc klasse naar de 500cc klasse.

*17 Freddie Spencer was dus weer eens teruggekeerd op het hoogste niveau. De Amerikaan had wel wat races in Amerika gereden de laatste jaren, maar dit was andere koek. In de voorbereiding had hij in Maleisië een blessure opgelopen, dus geheel fit kwam hij niet aan de start van deze eerste GP. In de twintigste ronde dook hij ontzettend hard van zijn Yamaha en kwam in de ambulance pas weer tot zijn positieven. Hij hield hier "gelukkig" alleen veel kneuzingen en ontvellingen aan over en had niets gebroken.

*18 Jeremy McWilliams (4 april 1964) debuteerd hier tijdens de Australische GP. Hij zal dertien jaar actief blijven in de 500cc, 250cc en MotoGP klassen. In 1998 reikt hij tot het podium, tweede, tijdens de Duitse GP in de 250cc. In 1999 wordt hij derde in Nederland, waarna hij de switch maakt naar de 500cc en daar ook twee derde plaatsen aan zijn lijstje toevoegd. In 2001, weer terug bij de kwartliters komt zijn meest glorieuse moment als hij de Nederlandse Grote Prijs weet te winnen. De Nederlandse organisatie maakt een fout tijdens de ceremonie. Tijdens de huldiging wordt het Engelse volkslied 'God Save The Queen' gedraaid. McWilliams is echter van Noord-Ierse origine, maar was altijd als Brits ingeschreven en dan dus maar van Engels uitgegaan! Uiteraard ook wel begrijpelijk van de organisatie.

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen zijspanrace verreden in Australië.

  • De Nederlanders Patrick v/d Goorbergh en Cees Doorakkers kwamen tijdens de trainingen ten val. De Aprilia van V/d Goorbergh knalde hard tegen een muur en er moest een plaatselijke Australische smid aan te pas komen om zijn frame nog enigszins te richten. Ook moest hij dagelijks een bezoekje brengen aan Dr. Costa voor injecties voor een zwelling aan zijn rechtervoet, die hij opliep tijdens deze valpartij.

  • Bruno Casanova, kanshebber in de 125cc klasse op de titel, was afwezig in Australië, vanwege een gebroken voet.

  • Vele nieuwe rijders dit seizoen in alle klassen, maar vooral in de 500cc, en vele verwisselingen van materiaal. De Japanners waren ook inmiddels in grote aantallen aanwezig om een compleet seizoen aan de GP's mee te gaan doen. In het verleden was dit een enkeling of testrijders, maar dat veranderde in deze jaren flink.

  • Ook vele rijders die hun helm aan de wilgen hadden gehangen aan het einde van het seizoen '92. Wayne Gardner, Eddie Lawson, Randy Mamola en Carlos Lavado waren de grootsten, maar verder ook o.a.: Maurizio Vitali, Johnny Wickström, Steve Patrickson (reed nog vele jaren in Engeland), Heinz Lüthi, Alfred Waibel, Hubert Abold, Alain Bronec (125cc), Masahiro Shimizu, Harald Eckl (250cc) Juan Garriga en Dominique Sarron (500cc). Sommigen reden nog wel eens een thuis GP, maar het hele seizoen meedoen aan het GP-circus was voorbij.

 

Startopstelling 250cc Grand Prix Maleisië, circuit Shah Alam

  

Startopstelling 500cc Grand Prix Maleisië, circuit Shah Alam
 

Rijder

Machine

Tijd

Verschil

 

Pos

Rijder

Machine

Tijd

Verschil

1

Loris Capirossi

Honda

1'27.229

-

 

1

Kevin Schwantz

Suzuki

1'25.533

-

2

Carlos Cardus

Honda

1'27.296

0.067

 

2

Daryl Beattie

Honda

1'25.643

0.110

3

Nobuatsu Aoki

Honda

1'27.326

0.097

 

3

Wayne Rainey

Yamaha

1'25.857

0.324

4

Tetsuya Harada

Yamaha

1'27.395

0.166

 

4

Alex Crivillé

Honda

1'25.884

0.351

5

Max Biaggi

Honda

1'27.400

0.171

 

5

Mick Doohan

Honda

1'25.952

0.419

6

Tadayuki Okada

Honda

1'27.419

0.190

 

6

Shinichi Itoh

Honda

1'26.204

0.671

7

Doriano Romboni

Honda

1'27.458

0.229

 

7

Alex Barros

Suzuki

1'26.204

0.671

8

John Kocinski

Suzuki

1'27.600

0.371

 

8

Luca Cadalora

Yamaha

1'27.148

1.615

9

Helmut Bradl

Honda

1'27.764

0.535

 

9

Niall Mackenzie

ROC/Yamaha

1'27.577

2.044

10

Wilco Zeelenberg

Aprilia

1'27.764

0.535

 

10

Doug Chandler

Cagiva

1'27.657

2.124

11

Jean Philippe Ruggia

Aprilia

1'27.845

0.616

 

11

Mathew Mladin

Cagiva

1'27.669

2.136

12

Jochen Schmidt

Yamaha

1'27.993

0.764

 

12

Bernard Garcia

ROC/Yamaha

1'28.099

2.566

13

Pierfrancesco Chili

Yamaha

1'27.998

0.769

 

13

Juan Manuel López Mella

ROC/Yamaha

1'28.480

2.947

14

Loris Reggiani

Aprilia

1'28.254

1.025

 

14

John Reynolds

Harris/Yamaha

1'28.485

2.952

15

Adrian Bosshard

Honda

1'28.789

1.560

 

15

Serge David

ROC/Yamaha

1'28.549

3.016

16

Alberto Puig

Honda

1'28.913

1.684

 

16

Jeremy McWilliams

Yamaha

1'28.794

3.261

17

Paolo Casoli

Gilera

1'28.969

1.740

 

17

Laurent Naveau

ROC/Yamaha

1'28.840

3.307

18

Luis D'Antin

Honda

1'29.038

1.809

 

18

Toshiyuki Arakaki

ROC/Yamaha

1'28.881

3.348

19

Jean-Michel Bayle

Aprilia

1'29.066

1.837

 

19

José Kuhn

ROC/Yamaha

1'28.883

3.350

20

Eskil Suter

Aprilia

1'29.365

2.136

 

20

Kevin Mitchell

Harris/Yamaha

1'28.946

3.413

21

Bernard Haenggeli

Aprilia

1'29.378

2.149

 

21

Sean Emmett

Harris/Yamaha

1'29.073

3.540

22

Alessandro Gramigni

Gilera

1'29.460

2.231

 

22

Renzo Colleoni

ROC/Yamaha

1'29.352

3.819

23

Andy Preining

Aprilia

1'29.498

2.269

 

23

Michael Rudroff

Harris/Yamaha

1'29.405

3.872

24

Patrick van den Goorbergh

Aprilia

1'29.550

2.321

 

24

Lucio Pedercini

ROC/Yamaha

1'29.466

3.933

25

Frédéric Protat

Aprilia

1'29.585

2.356

 

25

Cees Doorakkers

Harris/Yamaha

1'29.998

4.465

26

Noboiuki Wakai

Suzuki

1'29.739

2.510

 

26

Bruno Bonhuil

ROC/Yamaha

1'30.654

5.121

27

Jean-Pierre Jeandat

Aprilia

1'29.744

2.515

 

27

Thierry Crine

ROC/Yamaha

1'30.666

5.133

28

Jürgen van den Goorbergh

Aprilia

1'30.018

2.789

 

28

Andreas Meklau

ROC/Yamaha

1'30.706

5.173

29

Juan Borja

Honda

1'30.394

3.165

 

29

Tsumoto Udagawa

ROC/Yamaha

1'30.773

5.240

30

Bernd Kassner

Aprilia

1'30.477

3.248

 

30

Alan Scott

Harris/Yamaha

1'31.004

5.471

31

Luis Carlos Maurel

Aprilia

1'30.671

3.442

 

31

Marco Papa

Librenti

1'32.362

6.829

32

Gabriele Debbia

Honda

1'31.026

3.797

 

32

Jean Luc Romanens

ROC/Yamaha

1'32.699

7.166

33

Shahrun Nizam

Yamaha

1'31.792

4.563

 

 

 

 

 

 

34

Volker Bähr

Honda

1'32.227

4.998

 

 

 

 

 

 

35

Massimo Pennacchioli

Honda

1'32.234

5.005

 

 

 

 

 

 

36

Veng Kit Tong

Honda

1'34.201

6.972

 

 

 

 

 

 

 

4 april 1993, Grand Prix Maleisië, circuit Shah Alam

125cc (29 ronden, 101.645 km.) 

 Grid

250cc (29 ronden, 101.645 km.) 

500cc (31 ronden, 108.655 km.)
1. Dirk Raudies *1 D Honda 42.36.014 1e 1. Nobuatsu Aoki *6 J Honda 42.36.014 1. Wayne Rainey USA Yamaha 44.54.102
2. Kazuto Sakata J Honda 42.36.341 2e 2. Tetsuya Harada J Yamaha 42.36.341 2. Daryl Beattie *10 AUS Honda 45.00.247
3. Takesji Tsujimura *2 J Honda 42.40.169 7e 3. Tadayuki Okada *7 J Honda 42.40.169 3. Kevin Schwantz USA Suzuki 45.12.469
4. Noboru Ueda J Honda 42.53.079 6e 4. Doriano Romboni I Honda 42.53.079 4. Mick Doohan AUS Honda 45.15.075
5. Ralf Waldmann D Aprilia 42.53.298 9e 5. John Kocinski USA Suzuki 42.53.298 5. Alex Crivillé *11 ES Honda 45.15.817
6. Masafumi Ono J Honda 43.04.453 13e 6. Helmut Bradl D Honda 43.04.453 6. Shinichi Ito *12 J Honda 45.23.872
7. Oliver Koch D Honda 43.10.506 5e 7. Loris Reggiani I Aprilia 43.10.506 7. Alexander Barros BR Suzuki 45.26.704
8. Fausto Gresini I Honda 43.15.325 12e 8. Alberto Puig ES Honda 43.15.325 8. Niall MacKenzie GB Yamaha 45.58.616
9. Herri Torrontegui ES Aprilia 43.22.191 11e 9. Pierfrancesco Chili I Yamaha 43.22.191 9. Doug Chandler *13 USA Cagiva 46.09.950
10. Jorge Martinez ES Honda 43.32.641 10e 10. Luis d'Antin F Honda 43.32.641 10. Mat Mladin AUS Cagiva 1 ronde
11. Haruchika Aoki J Honda 43.36.559 14e 11. Adrian Bosshard CH Honda 43.36.559 11. Laurent Naveau B Yamaha 1 ronde
12. Oliver Petrucciani CH Aprilia 43.39.977 15e 12. Loris Capirossi *8 I Honda 43.39.977 12. John Reynolds GB Yamaha 1 ronde
13. Stefan Prein D Honda 43.41.496 20e 13. Patrick v/d Goorbergh *9 NL Aprilia 43.41.496 13. Juan Lopez Mella ES Yamaha 1 ronde
14. Luigi Ancona I Honda 43.46.375 23e 14. Andreas Preining A Aprilia 43.46.375 14. Sean Emmett GB Yamaha 1 ronde
15. Arie Molenaar * NL Honda 43.50.502 22e 15. Eskil Suter CH Aprilia 43.50.502 15. Renzo Colleoni I Yamaha 1 ronde
16. Stefan Kurfiss D Aprilia 1 ronde 21e 16. Jean-Michel Bayle F Aprilia 43.50.688 16. Lucio Pedercini I Yamaha 1 ronde
17. Manfred Geissler D Aprilia 1 ronde 25e 17. Massimiliano Biaggi *8 I Honda 43.51.713 17. Michael Rudroff D Yamaha 1 ronde

Niet gefinished:

 18. Carlos Cardus  *8 ES Honda 43.58.845 18. Serge David CH Yamaha 1 ronde
- Hans Spaan *3 NL Rumi Uitgevallen 28e 19. Jean-Philippe Ruggia  *8 F Aprilia 44.34.032 19. Cees Doorakkers NL Yamaha 1 ronde
- Manuel Hernández ES Aprilia Uitgevallen 19e 20. Jurgen v/d Goorbergh NL Aprilia 1 ronde 20. Thierry Crine F Yamaha 1 ronde
- Carlos Giró *4 ES Aprilia Valpartij 4e 21. Luis Carlos Maurel ES Aprilia 1 ronde 21. Andreas Meklauw A Yamaha 1 ronde
- Manfred Baumann A Honda Uitgevallen 27e 22. Bernd Kassner D Aprilia 1 ronde 22. Bruno Bonhuil F Yamaha 1 ronde
- Neil Hodgson D Honda Uitgevallen 29e 23. Bernard Haenggeli CH Aprilia 1 ronde 23. Toshiyuki Arakaki * J Yamaha 1 ronde
- Ezio Gianola I Honda Uitgevallen 17e 24. Shahrun Nizam MAL Yamaha 1 ronde 24. Kevin Mitchell * GB Yamaha 1 ronde
- Loek Bodelier NL Honda Valpartij 16e 25. Volker Bähr D Honda 1 ronde 25. Jean-Luc Romanens CH Yamaha

2 ronden
- Maik Stief D Honda Uitgevallen 24e 26. Massimo Pennacchioli I Honda 1 ronde 26. Alan Scott USA Yamaha

2 ronden
- Kin'ya Wada J Honda Valpartij 3e

Niet gefinished:

Niet gefinished:
- Akira Saito J Honda Uitgevallen 8e - Frederic Protat F Aprilia Uitgevallen - Marco Papa I Librenti Uitgevallen
- Stefano Caracchi I Rumi Uitgevallen 31e - Jochen Schmid * D Yamaha Uitgevallen - José Kuhn * F Yamaha Uitgevallen
- Garry McCoy AUS Aprilia Uitgevallen 26e - Veng Kit Tong MAL Yamaha Uitgevallen - Tsumoto Udagawa J Yamaha Uitgevallen
- Julián Miralles ES Honda Uitgevallen 18e - Juan Borja ES Honda Uitgevallen - Bernard Garcia F Yamaha Valpartij
- Lucio Cecchinello *5 ES Honda Uitgevallen 30e - Gabriele Debbia I Honda Uitgevallen

Niet gestart/geblesseerd:
- Giovanni Palmieri CH Aprilia niet gestart 32e - Nobuyuki Wakai J Suzuki Uitgevallen - Luca Cadalora *14 I Yamaha --
- Wilco Zeelenberg *9 * NL Aprilia Uitgevallen - Jeremy McWilliams *14 GB Yamaha --

Niet gestart/geblesseerd:

  
- Jean-Pierre Jeandat F Aprilia --
- Alessandro Gramigni I Gilera --
- Paolo Casoli I Gilera --

 

* Een minuut tijdstraf i.v.m. valse start.

*1 Dirk Raudies wint zijn tweede 125cc GP op rij en zijn derde in totaal. De kleine Duitser woog overigens minder dan 50 kilo! Zeker een voordeeltje op die kleine, lichte machines. Hij bracht echter natuurlijk wel minder spiermassa mee. Verder had hij de beschikking over een B-kit van de fabriek, terwijl Ginola, Martinez, Ueda en Gresini met het betere A-kit reden.
*2 Takesji Tsujimura (4 juli 1974) had een week eerder in Australië zijn debuut gemaakt in de GP wegrace en pakte hier in zijn tweede GP direct al een prachtige podiumplaats in de sterke 125cc klasse. Hij zou t/m 1998 actief blijven in het professionele racen en zijn topjaar zou 1994 worden, waarin hij vier GP's wist te winnen en als derde zou eindigen in het wereldkampioenschap.
*3 Hans Spaan had nu inmiddels een paar slechte jaren achter de rug door slechte keuzes c.q. te veel zelf proberen? Weet het niet. Nu had hij weer een verkeerde keuze gemaakt door met het Italiaanse Rumi in zee te gaan. Halverwege het seizoen zou hij ook weer op een privé Honda stappen.
*4 De jonge Spanjaard Carlos Giró kwam, zoals hij in 1992 zo vaak had gedaan en een week eerder in Australië, weer eens ten val en brak daarbij zijn sleutelbeen. Hij was in 1991 gepresenteerd als een heel groot talent, maar dat zou er op deze manier niet uitkomen. 

Randy de Puniet met Playboy model.
*5 Lucio Cecchinello (21 november 1969) maakte hier zijn racedebuut nadat hij zich een week eerder niet had weten te plaatsen voor de race. In 1988 was hij monteur bij het befaamde Team Italia, waar vele toppers uit voort kwamen. Een jaar later begon hij zelf met racen in de 125cc klasse en in 1990 werd hij tweede in de eindstand voor het Italiaanse kampioenschap achter Max Biaggi (van Team Italia) en in 1991 werd Cecchinello zelf gevraagd voor Team Italia om deel te nemen aan de Europese kampioenschappen. In 1992 werd hij vice-kampioen en maakte de overstap maken naar de GP's. Tot aansprekende resultaten leidde dit nog niet in '93 en '94 en voor '95 kreeg hij van Paolo Pileri de kans om weer in het EK te starten. Hij won acht van de elf races en de titel. In 1996 moest hij dus, als kampioen van het EK, weer terug naar de GP's en begon zijn eigen, kleine team met een Honda. In de jaren die kwamen pakte hij leuke resultaten. In 1998 had hij zijn sponsoring zo goed voor elkaar dat er naast hem plaats was voor een tweede rijder, dit werd Noboru 'Nobby' Ueda. Beiden wisten op hun privé Honda's dat jaar een GP overwinning te boeken. 

2009: Teammanager Lucio Cecchinello met Randy de Puniet met hun Honda in de Playboykleuren.

Voor Lucio Cecchinello betekende dit dus zijn eerste overwinning (Jarama '98). In 1999 werd Ueda vijfde en Cecchinello negende in de eindstand voor het WK. In 2001 stapte Ueda op en ging Lucio Cecchinello over op Aprilia. Hij won zijn tweede GP en eindigde als vierde in de eindstand. Dit laatste prolongeerde hij in 2002, maar hij wist nu maar liefst drie races winnend af te sluiten. Verder besloot hij ook met zijn team te gaan deelnemen aan de 250cc klasse, met als rijders de latere MotoGP kampioen, Casey Stoner en met David Checa, de jongere broer van de 500cc topper, de Spanjaard Carlos Checa (debuteerde ook dit jaar, 1993). In 2003 scoorde Cecchinello zijn zesde en zevende overwinning in de lichtste klasse en stopte na dat seizoen met de actieve racerij. Hij bleef wel actief als teammanager van zijn eigen team met Casey Stoner en Randy de Puniet in zijn team voor 2004 en 2005. In 2006 ging hij over naar de MotoGP klasse met Casey Stoner, die echter aan het einde van dat seizoen naar Ducati vertrok. Zijn opvolger was Carlos Checa, de inmiddels veteraan, die jarenlang voor Yamaha was uitgekomen. Deze stopte aan het einde van dat jaar en nu werd Randy de Puniet de rijder voor het Italiaanse team van Lucio, in 2009 werd zijn team gesponsord door Playboy!
*6 Nobuatsu 'Nobu' Aoki (31 augustus 1971), wint hier zijn eerste GP uit zijn carrière en dat nadat hij er pas vijf had gereden, waarvan drie tijdens zijn thuis GP in Japan! Alle vijf de races reed hij bij de eerste tien en dat in een moeilijke, zware competitie zoals de kwartliterklasse. Het vreemde hieraan was dat het ook bij deze ene overwinning zou blijven! En dat in een raceloopbaan die zou duren t/m het seizoen 2008. Zijn carrière bracht hem via de kwartliterklasse in 1997 naar de halveliterklasse en in 2002 naar de MotoGP. 

Maleisië 1993 250cc: Nobuatsu 'Nobu' Aoki (#14) voor Tetsuya Harada (#31), Loris Capirossi (#65) en Tadayuki Okada.

Zijn debuutjaar in de 500cc bracht hem gelijk het beste jaar uit zijn loopbaan. Hij werd drie maal derde en één maal tweede en eindigde ook in de eindstand op een derde plaats. Verder was hem zelfs in al die jaren gaan andere podiumplaatsen vergeven, buiten nog een tweede plaats in 1995 in de 250cc! Een heel aparte carrière dus met één overwinning en totaal zeven podiums. Dan zouden zijn broer Haruchika, die in Australië zijn debuut had gemaakt in de 125cc klasse en gelijk een volledig seizoen zou gaan draaien met Nobuatsu het beter doen. Ook zijn andere broer, Takuma, zou twee weken later, tijdens de Japanse GP zijn debuut maken in de GP-wegrace en over een aantal jaren, na lang actief te zijn geweest in de wereldkampioenschappen Superbike, zich op de 500cc GP's gaan richten. Helaas maakte een val in 1998 een einde aan de carrière van de jongste Aoki, door een dwarsleasie. De bijnaam van de drie broers was de 'Fireball Brothers’.
*7 Tadayuki 'Taddy' Okada (13 februari 1967) zorgde met zijn derde plaats ervoor dat het 250cc podium een volledig Japanse aangelegenheid was. Na eerst vier keer alleen aan zijn thuis GP op het circuit van Suzuka te hebben deelgenomen, startte Okada dit jaar aan zijn eerste volledige seizoen en na zijn eerste podium (2e in Japan vorig jaar) pakte hij hier in zijn zesde GP al zijn tweede podiumplaats! Hij was van 1989 t/m 1991 Japanse kampioen in de 250cc klasse geweest op Honda. Honda liet hem nu dus vanaf 1993 vast aan het WK meedoen. In zijn eerste jaar werd hij direct achtste in de eindstand en scoorde drie (2x tweede, 1x derde) podiumplaatsen. In 1994 word hij vice-kampioen achter Max Biaggi en wint zijn eerste twee Grand Prix. In 1995 werd hij vierde, zonder overwinningen, en maakte zijn overstap naar de 500cc klasse. In dat jaar werd hij zevende, om in 1997 ook hier vice-kampioen te worden en zijn eerste 500cc race te winnen, de laatst GP van het seizoen in Australië. 1998 ging voorbij zonder overwinningen, mede door een polsblessure, maar 1999 werd een prima jaar, met een derde plaats in de eindstand en drie victories. Na het millennium jaar nam hij afscheid van de GP-racerij, om daarna een jaar in de Superbikes uit te komen. In 2008 reed hij met een wildcard de Italiaanse GP.
*8 Loris Capirossi (eerst derde in de race om 13.20 uur), Max Biaggi, Carlos Cardus en Jean-Philippe Ruggia kregen na de race alle vier een minuut tijdstraf vanwege een valse start. Dit werd pas om 18.00 uur bekend gemaakt, toen iedereen al in zijn hotel of elders was.
*9 Patrick v/d Goorbergh en Wilco Zeelenberg, teammaten dit jaar, reden tijdens deze eerste GP's van het seizoen met een groot vraagteken op hun kuip, ten teken dat ze buiten hun sponsor, Exact, nog een sponsor zochten om het seizoen rond te kunnen krijgen. Er was in 1993 echter een recessie gaande, dus echt gemakkelijk was het niet om geïnteresseerden te vinden. De fabrieks Aprilia's hadden zij niet gratis gekregen, maar die werden geleast, dus met angst en beven zaten ze de betaling van de volgende termijn (200.000 euro) af te wachten. Het frame dat V/d Goorbergh in Australië had gemold tegen een muur en een vasgelopen versnellingsbak in Maleisië deden ook weinig goeds aan het budget. Manager Jan Huberts kon niet aanwezig zijn in Maleisië, omdat er geen ticket gekocht kon worden voor hem. En dan was ook de topsnelheid van de dure Italiaanse machines nog eens ver te zoeken! Zeelenberg sloeg ook sinds zijn vertrek bij Honda de plank telkens mis. Eerst vorig jaar op de Suzuki's, die zoek gereden werden door de Aprilia's en nu op diezelfde Aprilia's, die nu "zoekgereden" werden door zijn Suzuki's van vorig jaar! 
*10 Daryl Beattie, vervanger van de gestopte Wayne Gardner, behaalt hier de tot dan toe, beste prestatie uit zijn nog maar korte GP racecarrière.
*11 Alex Crivillé behaalde een mooie vijfde plaats, gezien het feit dat hij een gekwetste enkel had overgehouden uit de trainingen.
*12 Shinichi Ito had in 1988 zijn debuut gemaakt in de Japanse GP. Ook de jaren daarna reed hij met een 'wild card' deze GP, maar nu ging hij zoals zovele van zijn landgenoten zijn eerste volledige GP seizoen rijden. Hij zou actief blijven tot en met het seizoen 2007 en zes keer het podium mogen beklimmen, maar nooit een GP weten te winnen.
*13 Doug Chandler, over wie ze bij Cagiva zeer tevreden waren, brak tijdens een val in de training een botje in zijn hand, dus was deze negende plek helemaal zo gek nog niet.
*14 De start van de 500cc race moest lange tijd worden uitgesteld vanwege een ongeval voor het vertrek van de opwarmronde. Jeremy McWilliams reed een monteur van Luca Cadalora aan die bezig was om de Italiaan aan te duwen. De monteur hield hier een shock aan over en Cadalora een geblesseerde enkel. Dit betekende einde race voor de Italiaanse wereldkampioen in de 250cc klasse, Ook McWilliams ging niet van start.

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen zijspanrace verreden in Maleisië.

  • Het was snikheet in Maleisië tijdens deze Grand Prix.

  • Freddie Spencer was wel aanwezig in Maleisië, maar trok zich terug na de vrije trainingen. Hij klaagde over hoofdpijn en duizeligheid. Bovendien zag hij slecht en klaagde over zijn nek. Hij had aan de val in Australië ook een pijnlijke schouder en een snee in zijn hand overgehouden. Teammanager Christian Sarron, wel heel wat gewend kwa blessures en daarmee om te gaan, verklaarde dat hij achter de beslissing van zijn rijder stond. Sarron was in zijn tijd een keiharde voor zichzelf.

Spencer in '93 in de kleuren van Yamaha Motor France.

 

 

 

18 april 1993, Grand Prix Japan, circuit Suzuka

125cc (18 ronden, 105.552 km.)

 Grid

250cc (19 ronden, 111.416 km.) 

 Grid

500cc (21 ronden, 123.144 km.) 

 Grid
1. Dirk Raudies D Honda 42.32.095 1e 1. Tetsuya Harada *5 J Yamaha 42.24.209 1e 1. Wayne Rainey USA Yamaha 46.12.307 3e
2. Kazuto Sakata J Honda 42.34.839 3e 2. Tadayuki Okada J Honda 42.24.864 2e 2. Kevin Schwantz USA Suzuki 46.12.393 1e
3. Takesji Tsujimura J Honda 42.35.244 4e 3. Doriano Romboni  I Honda 42.44.733 3e 3. Daryl Beattie AUS Honda 46.12.594 6e
4. Akira Saito J Honda 42.35.815 7e 4. Nobuatsu Aoki J Honda 42.44.780 9e 4. Shinichi Ito J Honda 46.14.089 2e
5. Noboru Ueda J Honda 42.36.451 2e 5. Jean-Philippe Ruggia F Aprilia 42.44.831 5e 5. Alex Crivillé ES Honda 46.34.839 14e
6. Ralf Waldmann D Aprilia 42.36.498 10e 6. Helmut Bradl D Honda 42.48.719 7e 6. Alexander Barros BR Suzuki 46.35.126 5e
7. Haruchika Aoki J Honda 42.54.813 5e 7. Pierfrancesco Chili I Yamaha 42.58.045 11e 7. Mick Doohan AUS Honda 46.35.311 4e
8. Hideyuki Nakajoh *1 J Honda 42.58.295 11e 8. Takuma Aoki *6 J Honda 43.01.600 13e 8. Toshihiko Honma *9 J Yamaha 46.37.866 10e
9. Jorge Martinez ES Honda 43.07.874 13e 9. John Kocinski USA Suzuki 43.07.226 6e 9. Kevin Magee AUS Yamaha 46.38.018 7e
10. Oliver Petrucciani CH Aprilia 43.09.929 12e 10. Loris Capirossi *7 I Honda 43.20.378 4e 10. Norihiko Fujiwara J Yamaha 46.47.172 9e
11. Herri Torrontegui ES Aprilia 43.10.139 18e 11. Andreas Preining A Aprilia 43.23.676 12e 11. Doug Chandler USA Cagiva 47.17.033 8e
12. Ken Myasaka J Honda 43.16.742 17e 12. Patrick v/d Goorbergh NL Aprilia 43.23.775 16e 12. Toshiyuki Arakaki J Yamaha 47.30.037 13e
13. Masafumi Ono J Honda 43.16.837 22e 13. Luis d'Antin F Honda 43.23.958 22e 13. Niall MacKenzie GB Yamaha 47.54.706 17e
14. Luigi Ancona I Honda 43.30.607 24e 14. Jochen Schmid D Yamaha 43.24.311 17e 14. Tsumoto Udagawa J Yamaha 47.59.134 11e
15. Stefan Prein D Honda 43.46.075 26e 15. Alberto Puig ES Honda 43.24.742 14e 15. Sean Emmett GB Yamaha 47.59.690 22e
16. Neil Hodgson D Honda 43.46.562 25e 16. Wilco Zeelenberg NL Aprilia 43.33.799 25e 16. Laurent Naveau B Yamaha 48.14.115 19e
17. Arie Molenaar NL Honda 43.56.545 29e 17. Eskil Suter CH Aprilia 43.34.228 23e 17. Thierry Crine F Yamaha 48.21.666 23e
18. Maik Stief D Honda

44.00.551

 16e 18. Alessandro Gramigni I Gilera 43.40.461 15e 18. Kevin Mitchell GB Yamaha 1 ronde 25e
19. Manuel Hernández ES Aprilia 44.21.673 31e 19. Jurgen v/d Goorbergh NL Aprilia 43.54.418 26e 19. José Kuhn F Yamaha 1 ronde 30e
20. Stefano Caracchi I Rumi 44.52.961 33e 20. Frederic Protat F Aprilia 43.57.522 30e 20. Bruno Bonhuil F Yamaha 1 ronde 32e
21. Hans Spaan *2 NL Rumi 44.53.152 35e 21. Jean-Michel Bayle F Aprilia 44.01.847 29e 21. Alan Scott USA Yamaha 1 ronde 31e

Niet gefinished:

 22. Bernd Kassner D Aprilia 44.17.667 32e 22. Renzo Colleoni I Yamaha 1 ronde 28e
- Julián Miralles ES Honda Uitgevallen 28e 23. Juan Borja ES Honda 44.17.967 27e 23. Cees Doorakkers NL Yamaha 1 ronde 33e
- Lucio Cecchinello ES Honda Uitgevallen 34e 24. Bernard Haenggeli CH Aprilia 44.18.143 28e 24. Andreas Meklauw A Yamaha 1 ronde 35e
- Oliver Koch D Honda Valpartij 8e 25. Gabriele Debbia I Honda 44.33.140 31e

Niet gefinished:
- Kin'ya Wada J Honda Uitgevallen 9e 26. Volker Bähr D Honda 1 ronde 36e - Juan Lopez Mella ES Yamaha Uitgevallen 21e
- Giovanni Palmieri CH Aprilia Uitgevallen 14e 27. Massimo Pennacchioli I Honda

1 ronde

 35e - Luca Cadalora I Yamaha Uitgevallen 12e
- Ezio Gianola *3 I Honda Uitgevallen 20e 28. Nobuyuki Wakai J Suzuki 4 ronden 18e - Mat Mladin AUS Cagiva Uitgevallen 16e
- Garry McCoy AUS Aprilia Uitgevallen 30e

Niet gefinished:

 - Marco Papa I Librenti Uitgevallen 36e
- Bruno Casanova I Aprilia Valpartij 19e - Luis Carlos Maurel ES Aprilia Uitgevallen 33e - Serge David CH Yamaha Uitgevallen 29e
- Manfred Baumann A Honda Uitgevallen 32e - Paolo Casoli   I Gilera Uitgevallen 20e - John Reynolds GB Yamaha Uitgevallen 18e
- Fausto Gresini I Honda Valpartij 6e - Massimiliano Biaggi I Honda Uitgevallen 10e - Lucio Pedercini I Yamaha Uitgevallen 27e
- Carlos Giró *4 ES Aprilia Valpartij 15e - Osamu Miyazaki I Aprilia Uitgevallen 24e - Bernard Garcia F Yamaha Uitgevallen 24e
- Stefan Kurfiss D Aprilia Uitgevallen 23e - Loris Reggiani I Aprilia Uitgevallen 8e - Jean-Luc Romanens CH Yamaha Uitgevallen 34e
- Loek Bodelier *3 NL Honda Uitgevallen 21e - Adrian Bosshard CH Honda Uitgevallen 21e - Jeremy McWilliams GB Yamaha Uitgevallen 20e
- Peter Öttl D Aprilia Valpartij 27e - Jean-Pierre Jeandat F Honda Uitgevallen 34e - Michael Rudroff D Yamaha Uitgevallen 26e
 

Niet gestart/geblesseerd:

Niet gestart/geblesseerd:
- Carlos Cardus *8 ES Honda -- 19e - Freddie Spencer USA Yamaha -- 15e

 

*1 Hideyuki Nakajoh (6 september 1968) debuteerde hier met een hele mooie achtste plaats. Vanaf 1994 zal hij zich volledig gaan richten op het GP wegraceseizoen.
*2 Hans Spaan was bezig in een snel tempo zijn goede naam en reputatie te verspelen. Hier in Japan kwam hij als laatste over de streep.
*3 Het Italiaanse Pit-Laneteam van Loek Bodelier en voormalig? 125cc topper Ezio Gionola vertrokken na de eerste drie GP's puntloos naar huis terug. Dat hadden ze zich heel anders voorgesteld. Tijdens de trainingen van de Japanse GP was Bodelier heel erg hard van zijn Honda gestuiterd en dat zag je terug in de race. 
*4 Carlos Giró gaat voor de derde keer in drie GP's onderuit.

*5 Tetsuya Harada, bijgenaamd 'de kleine duivel', won zijn tweede 250cc GP van het jaar en zo waren alle drie de 250cc races dit jaar gewonnen door een Japanner en dit terwijl in 1992 alle kwartliterraces een Italiaanse winnaar hadden! 

*6 Takuma Aoki (24 februari 1974), de middelste van het racende trio broers uit het Aoki gezin, rijdt hier met een 'wildcard' in zijn eerste GP naar een hele knappe achtste plaats. Hij reed indertijd ook in het Superbikekampioenschap. Maar vanaf 1997 zou hij een volledig seizoen gaan meedraaien in de 500cc klasse. Echter zijn GP carrière zou helaas maar van korte duur zijn. In 1998 liep hij tijdens een valpartij een dwarsleasie op en zou daarna de rest van zijn leven in een rolstoel door moeten brengen. Het was overigens tijdens deze Japanse GP de eerste keer dat er drie broers gelijktijdig aan een GP deelnamen.
*7 Loris Capirossi kwam op de eerste plek liggend tegen het einde van de race hard ten val, blesseerde zijn hand, kon terugklimmen op zijn Honda, die ook nog meewerkte en wist nog als tiende over de finish te komen.
*8 Carlos Cardus komt ten val in de trainingen en kon niet van start gaan in de race op zondag
*9 Toshihiko Honma was de vervanger bij het Yamaha Motor France team van de geblesseerde Freddie Spencer (zie bijzonderheden hieronder). Hij was tijdens de trainingsdagen door het team van manager Christian Sarron opgeroepen en kon gelijk aan de vierde training meedoen op de Yamaha fabrieksmachine. Hij wist zich nog heel knap als tiende te kwalificeren en zijn achtste plaats aan de finish was ook een hele mooie.

 

Japan 1993 250cc: Winnaar Tetsuya Harada (#31) voor oa. John Kocinski (#19), Doriano Romboni (#10), Jean-Philippe Ruggia (#17) en Loris Reggiani (#13).

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen zijspanrace verreden in Japan.

  • Men had de GP van Japan en maand later op de kalender gezet dan de andere jaren en dat was een heel goed idee geweest, want nu een keer geen wind en regen in het land van de rijzende zon.

  • De races in Japan waren van een zeer hoge kwaliteit. Zelfs de 500cc klasse was weer eens van een heel hoog kaliber. Zie ook de tijden tussen de eerste vier aankomenden.

  • Eddie Lawson had nu bijna al zijn comeback gemaakt. Zijn oude teambaas en vriend Erv Kanemoto had een Honda NRS500 voor hem klaar staan en een zak vol dollars. Helaas had de Amerikaan geen licentie of de Japanse nationaliteit, dus kon hij geen 'wild card' krijgen, zodoende ging het hele feest niet door. Lawson had overigens een maand voor de Japanse GP nog even de Daytona 200 voor de tweede keer op zijn naam gebracht, verleerd was hij het dus nog niet.

  • Er werd in Japan een protest ingediend tegen de tijdstraffen die in Maleisië aan vier toppers waren uitgedeeld. Later zouden die tijdstraffen weer ingetrokken worden en weer later toch worden gehandhaaft!

  • Freddie Spencer was ook weer aanwezig in Japan, maar kwam nu tijdens de trainingen heel hard ten val. Via een snel uitgvoerde operatie zag Dr. Costa net kans om een vinger van de Amerikaan te redden. Verder had Spencer beide polsen gebroken! Ontgoocheld vertrok de ex-wereldkampioen en voormalig GP topper de dag voor de races per vliegtuig terug naar de Verenigde Staten. Hij had beter na 1985 achter de garaniums kunnen gaan zitten, dan was hij een eeuwige legende geweest. Niemand verwachtte hem nu nog terug, maar.....

 

 

2 mei 1993, Grand Prix Spanje, circuit Jerez

125cc (23 ronden, 101.729 km.)

 Grid

250cc (26 ronden, 114.998 km.) 

 Grid

500cc (27 ronden, 119.421 km.) 

 Grid
1. Kazuto Sakata *1 J Honda 43.17.138 2e 1. Tetsuya Harada *7 J Yamaha 46.22.519 1e 1. Kevin Schwantz *13 USA Suzuki 47.39.627 1e
2. Ralf Waldmann D Aprilia 43.17.740 3e 2. Massimiliano Biaggi I Honda 46.27.236 3e 2. Wayne Rainey USA Yamaha 47.41.291 3e
3. Takesji Tsujimura J Honda 43.30.758 5e 3. Jean-Philippe Ruggia *8 F Aprilia 46.27.427 2e 3. Alex Crivillé ES Honda 47.51.907 6e
4. Herri Torrontegui ES Aprilia 43.35.398 12e 4. John Kocinski USA Suzuki 46.36.462 10e 4. Mick Doohan AUS Honda 48.05.810 7e
5. Noboru Ueda J Honda 43.37.452 11e 5. Helmut Bradl D Honda 46.47.264 9e 5. Luca Cadalora I Yamaha 48.27.455 4e
6. Oliver Petrucciani CH Aprilia 43.39.328 13e 6. Wilco Zeelenberg *8 NL Aprilia 46.54.803 11e 6. Daryl Beattie AUS Honda 48.34.513 11e
7. Jorge Martinez ES Honda 43.41.996 9e 7. Tadayuki Okada J Honda 46.58.794 8e 7. Niall MacKenzie GB Yamaha 48.41.962 8e
8. Oliver Koch D Honda 43.47.129 10e 8. Doriano Romboni  I Honda 47.03.695 6e 8. Juan Lopez Mella ES Yamaha 48.46.307 10e
9. Luigi Ancona I Honda 44.03.342 23e 9. Jochen Schmid D Yamaha 47.07.845 13e 9. Sean Emmett GB Yamaha 48.58.939 20e
10. Peter Öttl D Aprilia 44.04.353 17e 10. Loris Capirossi I Honda 47.07.941 4e 10. Tsumoto Udagawa J Yamaha 49.19.681 15e
11. Stefan Kurfiss D Aprilia 44.10.462 24e 11. Luis d'Antin F Honda 47.07.976 14e 11. Corrado Catalano I Yamaha 1 ronde 24e
12. Neil Hodgson D Honda 44.10.564 29e 12. Pierfrancesco Chili *9 I Yamaha 47.17.727 7e 12. Lucio Pedercini I Yamaha 1 ronde 18e
13. Julián Miralles ES Honda 44.15.857 25e 13. Adrian Bosshard CH Honda 47.21.002 16e 13. Renzo Colleoni I Yamaha 1 ronde 14e
14. Kin'ya Wada J Honda 44.19.495 22e 14. Jean-Michel Bayle *10 F Aprilia 47.24.539 21e 14. José Kuhn F Yamaha 1 ronde 23e
15. Stefan Prein D Honda 44.26.994 31e 15. Andreas Preining A Aprilia 47.40.449 20e 15. Serge David CH Yamaha 1 ronde 25e
16. Manuel Hernández ES Aprilia 44.40.352 33e 16. Frederic Protat F Aprilia 47.44.733 22e 16. Cees Doorakkers NL Yamaha 1 ronde 29e
17. Hans Spaan *2 NL Honda 44.45.756 30e 17. Juan Borja ES Honda 47.45.130 24e 17. Kevin Mitchell GB Yamaha 1 ronde 26e
18. Lucio Cecchinello ES Honda 44.45.806 34e 18. Eskil Suter CH Aprilia 47.45.133 19e 18. Andreas Meklauw A Yamaha 1 ronde 27e
19. Haruchika Aoki J Honda 45.05.103 18e 19. Bernard Haenggeli CH Aprilia 47.50.847 26e 19. Jehan D'Orguix *14 F Yamaha 1 ronde 22e

Niet gefinished:

 20. Gabriele Debbia I Honda 47.58.676 23e 20. Bruno Bonhuil F Yamaha 1 ronde 33e
- Carlos Giró *3 ES Aprilia Uitgevallen 8e 21. Luis Carlos Maurel ES Aprilia 48.06.535 28e

Niet gefinished:
- Fausto Gresini I Honda Valpartij 6e 22. Volker Bähr D Honda 48.06.596 32e - Alan Scott USA Yamaha Uitgevallen 32e
- Manfred Baumann A Honda Uitgevallen 26e 23. Jurgen v/d Goorbergh NL Aprilia 48.12.375 27e - Simon Crafar *15 Nzl Yamaha Uitgevallen 28e
- Akira Saito J Honda Valpartij 15e 24. Alex Sirera ES Yamaha 1 ronde 33e - Jean-Luc Romanens CH Yamaha Uitgevallen 30e
- Ezio Gianola I Honda ontsteking 16e

Niet gefinished:

 - Alexander Barros *16 BR Suzuki Valpartij 2e
- Giovanni Palmieri CH Aprilia Uitgevallen 14e - Massimo Pennacchioli I Honda Uitgevallen 34e - Laurent Naveau B Yamaha Uitgevallen 16e
- José Luis Cardoso *4 ES Aprilia Uitgevallen 32e - Alberto Puig ES Honda Uitgevallen 12e - Jeremy McWilliams GB Yamaha Uitgevallen 17e
- Maik Stief *5 D Honda Valpartij 20e - Loris Reggiani I Aprilia Valpartij 5e - Mat Mladin AUS Cagiva Uitgevallen 12e
- Stefano Caracchi I Rumi Uitgevallen 35e - Nobuatsu Aoki *11 J Honda Uitgevallen 15e - Michael Rudroff D Yamaha Uitgevallen 21e
- Emilio Cuppini I Aprilia Uitgevallen 27e - Bernd Kassner D Aprilia Uitgevallen 29e - Shinichi Ito J Honda Uitgevallen 9e
- Bruno Casanova I Aprilia Uitgevallen 4e - Patrick v/d Goorbergh NL Aprilia Valpartij 17e - John Reynolds GB Yamaha Uitgevallen 13e
- Arie Molenaar *6 NL Honda Valpartij 28e - Alessandro Gramigni I Gilera Valpartij 30e - Thierry Crine F Yamaha Uitgevallen 19e
- Masafumi Ono *6 J Honda Valpartij 7e - Paolo Casoli   I Gilera Valpartij 18e - Doug Chandler USA Cagiva Uitgevallen 5e
- Dirk Raudies D Honda Valpartij 1e

Niet gestart/geblesseerd:

 - Marco Papa I Librenti Uitgevallen 34e
- Loek Bodelier *6 NL Honda Valpartij 19e - Jean-Pierre Jeandat F Aprilia -- 35e

Niet gestart/geblesseerd:
- José Luis Cardoso ES Aprilia Uitgevallen 21e - Carlos Cardus *12 ES Honda -- 25e - Bernard Garcia *14 F Yamaha -- 31e
  - Nobuyuki Wakai J Suzuki -- 31e  

 

125cc Jerez: Akira Saito wordt opgejaagd door Bruno Casanova (#4) in Jerez.

Fausto Gresini gevallen.

Ralf Waldmann tweede.

 

Nobuyuki Wakai

Kazuto Sakata op weg naar zijn eerste victorie in Jerez en rechts huilend op het podium.

*1 Kazuto Sakata wint hier in Spanje zijn allereerste GP, na zijn debuut in 1991, maar groter dan zijn vreugde was het verdriet om het verlies van zijn landgenoot en vriend Nobuyuki Wakai (25 juli 1967 - † 1 mei 1993) tijdens deze Spaanse GP van 1993. Sakata was in 1991 samen met Wakai en Noboru Ueda begonnen aan het grote GP avontuur ver van huis. Met een bestelbusje crosten ze door Europa, elkaar buiten de baan in alles bijstaand. Juist op deze dag, een dag na het overlijden van zijn vriend wint Sakata dus zijn eerste GP, die hij uiteraard opdroeg aan zijn overleden vriend. In zijn eerste jaar in de GP's had Sakata een "grote" naam opgebouwd als crasher. Hij viel in dat jaar, 1991, maar liefst veertig keer van zijn machine! In de laatste GP van het jaar in Maleisië, bleef hij een keer wel op zijn machine zitten en werd prompt tweede. Ook in 1992 ging hij vrolijk verder met vallen, maar ook met het scoren van snelste trainingstijden. Ondanks zijn vele valpartijen in die twee seizoenen bleven het aantal blessures beperkt. Hij brak slechts een sleutelbeen en een enkel. Juist toen het leek dat hij het vallen verleerd was, hier in 1993, ging hij er tijdens de training in Spanje vanaf, maar won dus een dag later zijn eerste Grand Prix.

Nobuyuki Wakai en Kazuto Sakata hier nog samen tijdens de Australische Grand Prix op het circuit van Eastern Creek een paar weken eerder.

Dan terug naar de verongelukte vriend van Sakata: terwijl Wakai tijdens de 250cc training de pitsstraat uitreed, stak er plots een Italiaanse toeschouwer over. Wakai kon deze niet meer ontwijken, mede door zijn hoge snelheid (was indertijd nog geen snelheidslimiet in de pitsstraat) en doordat hij volgens getuigen op zijn achterwiel reed. De Japanner vloog met zijn hoofd tegen een muur en zou later in een ziekenhuis in Sevilla aan zijn verwondingen bezwijken, de toeschouwer overleefde het ongeval. Hij had overigens niets in de pits te zoeken, hij was er heimelijk ingeslopen, als gast van het Aprilia fabrieksteam... Wakai werd 25 jaar oud. Hij behaalde in 1991 en 1992 drie maal een vierde plaats in de 125cc klasse. In 1993 had hij de overstap gemaakt naar de 250cc klasse, waarin hij in 1992 een keer Wilco Zeelenberg had vervangen tijdens de Belgische GP, toen deze geblesseerd was. Dit jaar had hij de plaats van Zeelenberg ingenomen bij het Lucky-Strike Suzukiteam als teammaat van John Kocinski.

*2 Hans Spaan nam voor de Spaanse GP afscheid van het nieuwe Rumi project en stapte over naar zijn oude Honda machientje.
*3 Carlos Giró kwam voor de vierde Grand prix op rij niet aan de finish, maar nu een keer niet door een valpartij, maar door mechanische problemen.
*4 José Luis Cardoso (2 februari 1975) maakt hier zijn debuut tijdens zijn thuis GP in de GP's. Dit jaar bleef het bij deze GP, maar na de Spaanse titel in de 125cc klasse te hebben gewonnen dit jaar, stapte hij in 1994 over naar de 250cc klasse en kwam ook in deze klasse uit tijdens de GP's. Vanaf 1996 concentreerde hij zich pas echt volledig op het internationale racen. In 1998 won hij de 250cc titel van Spanje en eindigde op een mooie elfde plaats in de eindstand van het WK, wat hem een overgang opleverde naar de 500cc klasse. Na enige jaren 500cc en later MotoGP maakte hij ook nog de overstap naar de Superbikes.
*5 De Duitser Maik Stief kwam tijdens de Spaanse race voor maar liefst de elfde maal dit seizoen ten val! En dat na pas vier GP's verreden te hebben. Het hoogste aantal van vorig seizoen, van 250cc-er Helmut Bradl was twaalf, moest dus wel te doen zijn voor Stief.
*6 Masafumi Ono kwam ook ten val tijdens de 125cc race en de Japanner (zesde op dat moment) kwam midden op de baan te liggen. Loek Boedelier kon hem niet meer ontwijken en reed dwars over hem heen! Ono liep hierbij een open beenbreuk op en verloor ontzettend veel bloed. Bij Bodelier werden scheuren in zijn linkerenkel en heup geconstateerd. Ook Arie Molenaar kwam door de ravage ten val en moest direct aan zijn rechterhand geopereerd worden door Dr. Costa. 
*7 Tetsuya Harada won zijn derde 250cc GP van het jaar, maar ook bij hem overheerste het verdriet om het verlies van zijn landgenoot en vriend Nobuyuki Wakai.
*8 Het ging in Spanje eindelijk een stuk beter met de Aprilia fabrieksmachines van Ruggia en Zeelenberg gezien hun derde en zesde plaats.

Jean-Philippe Ruggia op weg naar zijn podiumplaats in Jerez.
*9 Pierfrancesco Chili kwam tijdens de race ten val, maar kon zijn race wel vervolgen om toch nog een paar punten te scoren.
*10 De ex-motorcross wereldkampioen Jean-Michel Bayle behaalde hier in Spanje zijn eerste twee WK-punten in de wegrace!
*11 Nobuatsu Aoki had in zijn eerste Europese Grand Prix ooit niet erg veel geluk en hij zal dan ook niet met veel plezier terug denken aan zijn debuut in Europa. In de training kwam hij ten val en blesseerde daarbij zijn hand. Hij kon wel starten in de race, maar verliet deze al in het begin.  
*12 Carlos Cardus brak bij een val in de training zijn arm en kon dus weer niet van start gaan, evenals in de vorige GP in Japan.

*13 Kevin Schwantz pakte de tweede overwinning van het seizoen (zijn 21e totaal) en voor de vierde achtereenvolgende maal de poleposition.  
*14 Jehan D'Orguix (30 april 1965) was de vervanger bij het Yamaha Motor France team van de geblesseerde Freddie Spencer. Het was voor de Franse superbike- en endurancerijder niet alleen zijn debuut in de GP's, maar hij had ook nog nooit op een 500cc machine gereden en ook nog nooit op het circuit van Jerez. Teammanager Christian Sarron moest wel flink wanhopig geworden zijn in Spanje, want zowel D'Orguix als zijn vaste rijder, Bernard Garcia, kwamen ten val in de training. Buiten de nodige schade leverde dit ook Garcia een gebroken botje in zijn heup op.
*15 De uit Nieuw-Zeeland afkomstige Simon Crafar (15 januari 1969) maakte hier zijn debuut. Hij start hier in Spanje in het 500cc team van de Brit Peter Graves, vorig jaar in '92, zelf nog actief in de 500cc klasse. Halverwege het seizoen, maakt Crafar, van origine superbikecoureur, de overstap naar de 250cc klasse en wel als vervanger van de dan opgestapte John Kocinski bij het Lucky-Strike Suzukiteam. Hij besluit echter dat hij te groot is voor de kwartlitermachines en maakt in '94 zijn debuut in het wereldkampioenschap superbike op een semi-Honda fabrieksmachine naast een andere superbiketopper, zijn landgenoot Aaron Slight. In 1998 keert hij, na tien podiums, maar geen overwinning in de 'World Superbike' terug naar de GP's en wel naar de 500cc klasse in het Red Bull Yamaha WCM Team. Hij weet zeer verrassend de GP van Engeland op Donington Park op zijn naam te schrijven, voor Michael Doohan! Met nog twee podiums (tweede en derde) wordt hij zevende in de eindstand. Het jaar erop, 1999, verloopt minder spectaculair, waarna hij wederom de GP wereld de rug toekeerd voor de superbikes.
*16 Alexander Barros leek zijn eerste GP-overwinning te gaan boeken, toen hij niet alleen naar de koplopers Schwantz en Rainey toereed, hen achterhaalde, maar ook "gewoon" bij ze wegreed. Hier was overigens de kopman van het team van Barros, Kevin Schwantz, niet erg blij mee. Tijdens het passeren had de jongste 500cc rijdende Braziliaan hem ook nog eens geraakt, waardoor hij buiten de baan geraakte. Echter Barros moest nog een poosje wachten op zijn eerste overwinning, want hij nam te veel risico, terwijl hij al vijf seconden voor lag, en ging onderuit. Iets wat hem nog wel vaker zou overkomen en was overkomen.

 

250cc Jerez: Loris Capirossi wordt opgejaagd door John Kocinski in Jerez.

Doriano Romboni achtste.

Pierfrancesco Chil na zijn val.

 

500cc Jerez: Michael Doohan voor Doug Chandler (#5) en Luca Cadalora (#7) in Jerez.

Alex Crivillé derde.

Kevin Schwantz en Wayne Rainey.

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen zijspanrace verreden in Spanje.

 

 

16 mei 1993, Grand Prix Oostenrijk, circuit Salzburgring 

125cc (24 ronden, 101.640 km.)

 Grid

250cc (26 ronden, 110.110 km.) 

 Grid

500cc (29 ronden, 122.815 km.) 

 Grid
1. Takesji Tsujimura *1 J Honda 36.19.800 5e 1. Doriano Romboni *4 I Honda 35.48.648 1e 1. Kevin Schwantz *6 USA Suzuki 38.15.613 1e
2. Kazuto Sakata J Honda 36.19.812 1e 2. Loris Capirossi *5 I Honda 35.48.698 2e 2. Mick Doohan AUS Honda 38.16.106 2e
3. Dirk Raudies D Honda 36.19.958 2e 3. Helmut Bradl D Honda 35.49.055 3e 3. Wayne Rainey USA Yamaha 38.20.505 7e
4. Ezio Gianola I Honda 36.20.309 4e 4. Loris Reggiani I Aprilia 36.03.536 6e 4. Alexander Barros BR Suzuki 38.20.567 5e
5. Akira Saito J Honda 36.23.941 7e 5. Massimiliano Biaggi I Honda 36.03.699 4e 5. Luca Cadalora I Yamaha 38.32.163 9e
6. Manfred Baumann A Honda 36.24.040 8e 6. Tetsuya Harada J Yamaha 36.03.753 8e 6. Shinichi Ito J Honda 38.38.208 4e
7. Bruno Casanova I Aprilia 36.24.137 3e 7. John Kocinski USA Suzuki 36.14.902 7e 7. Daryl Beattie AUS Honda 38.43.723 6e
8. Fausto Gresini I Honda 36.30.176 6e 8. Pierfrancesco Chili I Yamaha 36.14.968 11e 8. Doug Chandler USA Cagiva 38.54.172 3e
9. Ralf Waldmann *2 D Aprilia 36.30.236 15e 9. Alberto Puig ES Honda 36.20.494 12e 9. José Kuhn *7 F Yamaha 39.33.364 14e
10. Oliver Petrucciani CH Aprilia 36.30.302 13e 10. Andreas Preining A Aprilia 36.20.935 18e 10. Mat Mladin AUS Cagiva 39.33.433 10e
11. Herri Torrontegui ES Aprilia 36.30.636 11e 11. Eskil Suter CH Aprilia 36.36.076 15e 11. Niall MacKenzie GB Yamaha 39.33.533 26e
12. Maik Stief D Honda 36.31.233 14e 12. Luis d'Antin F Honda 36.49.978 13e 12. Laurent Naveau B Yamaha 1 ronde 12e
13. Gabriele Debbia *3 I Honda 36.31.332 9e 13. Adrian Bosshard CH Honda 36.50.087 16e 13. Juan Lopez Mella ES Yamaha 1 ronde 16e
14. Kin'ya Wada J Honda 36.31.346 20e 14. Jochen Schmid D Yamaha 36.50.340 14e 14. John Reynolds GB Yamaha 1 ronde 17e
15. Oliver Koch D Honda 36.48.752 25e 15. Patrick v/d Goorbergh NL Aprilia 36.50.463 19e 15. Tsumoto Udagawa J Yamaha 1 ronde 13e
16. Haruchika Aoki J Honda 36.51.002 18e 16. Luis Carlos Maurel ES Aprilia 1 ronde 23e 16. Sean Emmett GB Yamaha 1 ronde 20e