Home Jack Middelburg Guestbook GP-races Daytona Toon Kannekens Diverse

 

Alle Grand-Prix uitslagen en bijzonderheden, van 1973 (het jaar dat Jack begon met racen) tot heden.

In memoriam aan alle coureurs die tijdens het beoefenen van hun hobby verongelukt zijn.

Coureurs in het blauw zijn overleden.

1990

 

 

 

De vervanger van de 50cc klasse, in 1984, de 80cc klasse verdween volledig in 1990. Er waren nu nog maar drie soloklassen en de zijspanklasse. Vanaf 1990 werd er i.p.v. met vijf coureurs, met vier coureurs gestart vanaf de eerste startrij. 

In 1990 wordt de in 1989 geïntroduceerde Grand Prix van Australië i.p.v. aan het begin van het seizoen nu aan het einde verreden. De Braziliaanse GP wordt na twee jaar weer afgevoerd i.v.m. organisatieproblemen. Wel wordt er weer een nieuwe GP ten tonele gevoerd, de GP van Hongarije op de Hingaroring bij Boedapest.

Er waren dit seizoen dus weer 15 Grand Prix te verrijden, in de 125cc veertien, in de 250cc en 500cc vijftien en de zijspannen dertien. 

Dan de teams/rijders, hier waren uiteraard zoals altijd wel weer verschuivingen/vervangingen: in de 500cc was de overgang van wereldkampioen Eddie Lawson van het HRC-Kanemoto-Rothmans naar het Roberts-Marlboroteam uiteraard weer de grootste verrassing van het seizoen. Net zoals het vorig jaar de overgang van dezelfde Lawson van het Agostini-Marlboro Yamahateam naar Honda (HRC-Kanemoto-Rothmans). De Amerikaan was dus weer terug bij Yamaha, na één jaartje bij Honda, die hij dus wel de wereldtitel schonk, maar het nummer één kwam dus dit jaar wel op een Yamaha. Lawson werd nu dus de teammaat van zijn grote Amerikaanse concurrent Wayne Rainey. Door de komst van Lawson verdrong hij overigens de Australiër Kevin Magee. Die werd nu teammaat van Kevin Schwantz bij Suzuki. Suzuki dat dit jaar uitkwam in de kleuren van Lucky-Strike, i.p.v. Pepsi, de oude sponsor van Kenny Roberts Yamahateam, die nu dus Marlboro als sponsor had. De teammaat van Schwantz bij Suzuki van 1989, Ron Haslam, stapte over naar Cagiva waar Randy Mamola nog steeds de kopman bleef en ook het Braziliaanse talent Alexander Barros (i.p.v. Massimo Broccoli) onder contract kwam te staan. De nieuwe teammanager bij Cagiva was een oude bekende, de Italiaanse ex-coureur en GP -winnaar, Virginio Ferrari.

Tadahiko Taira bleef ook nog steeds aan boord van een Yamaha fabrieksmachine (Yamaha Motor Co) en Christian Sarron was nog steeds Yamahafabrieksrijder voor het Sonauto-Gauloisesteam en kreeg daar gezelschap van zijn landgenoot Jean-Philippe Ruggia, die in 1989 veel bewondering had geoogst in de 250cc klasse. Ook op een Yamaha 500, de Spanjaard Juan Garriga (Ducados), die het in 1989 al in de halveliterklasse wilde gaan proberen, maar het toen niet rond kreeg. Dus in 1990 erg veel fabrieks Yamaha's in de 500cc klasse aan de start met Lawson, Rainey, Ruggia, Sarron, Garriga en Taira.

Honda Japan ging uiteraard wel verder met de wereldkampioen van '87 Wayne Gardner, die in 1989 veel blessureleed had gekend onder de vlag van Kanemoto-Rothmans en niet verder was gekomen dan tiende in de eindstand. De jonge Australiër, Michael Doohan, ging zijn eerste volledige seizoen tegemoet, eveneens in de Rothmans kleuren in het team van HRC-Rothmans. De 24-jarige "Aussie" was in het voorseizoen al drie keer hard onderuit gegaan en begon het seizoen met een armblessure. Pierfrancesco Chili bestuurde eveneens weer een Honda met nu als sponsor Rosset-La Cinq i.p.v. HRC-HB. Niall MacKenzie vorig jaar in dienst bij Agostini, had geen miljoen om zich in te kopen bij het Rosset team van Chili en ging terug naar de 250cc klasse, waarin hij ook in 1985 was uitgekomen. Dominique Sarron ging na een jaar 500cc klasse weer terug naar de 250cc. Hij werd teamgenoot van de halvelitermatadoren Gardner en Doohan bij Rothmans. Tweevoudig wereldkampioen ('88 & '89) 250cc, de Spanjaard Sito Pons, ging nu juist de omgekeerde weg op een snelle Honda NSR500 i.p.v. de NSR250. Hij had al eerder een niet zo succesvolle overstap gemaakt van 250 naar 500cc (1985 met Suzuki) en zou er nu ook niet veel uit halen. 

De 250cc titel was vacant door het overstappen van de tweevoudige wereldkampioen Sito Pons naar de 500cc klasse. Ook nu weer vele 250cc Honda NSR's in 1990, met heel wat coureurs op een fabrieksmachine aan de start. Onder hen ook een Nederlander. Wilco Zeelenberg had met zijn prestaties genoeg indruk gemaakt om een fabrieksmachine ter beschikking te krijgen. Verder ging Honda evenals in 1989 door met Helmut Bradl en Reinhold Roth in het HRC-HB-Römerteam. Dominique Sarron terug van een jaar weggeweest naar de halveliterklasse, Carlos Cardus (HRC-Repsol), Jacques Cornu (HRC Lucky-Strike) en Masahiro Shimizu (HRC-Ajinomoto). 

De Yamahafabriek stelde hier ook een flink legertje aan rijders tegenover. Luca Cadalora bleef bij Agostini-Marlboro en kreeg daar gezelschap van Alex Crivillé, regerend wereldkampioen 125cc. Giacomo Agostini zijn team bestond nu alleen nog uit 250cc machines en rijders. John Kocinski (Roberts-Marlboro) begon aan zijn eerste volledige seizoen. De Spanjaard Alberto Puig verving zijn naar de 500 overgestapte landgenoot Juan Garriga bij Ducados. Hij moest echter door een beenbreuk het begin van het seizoen missen. De Japanner Toshihiko Honma kwam rechtstreeks uit voor de fabriek dit seizoen.

De derde fabrieksgroep, het Italiaanse Aprilia met de Nederlander Jan Witteveen als constructeur, kwam met Didier de Radiguès (evenals in '89), Carlos Lavado, Martin Wimmer en de weer op Aprilia teruggekeerde Loris Reggiani (Gallina HB team) aan de start. Het seizoen begon echter niet best voor de Aprilia coureurs. Didier de Radiguès brak in het voorseizoen twee maal zijn sleutelbeen en Martin Wimmer kwam tijdens een test in Rijeka in aanrijding met zijn 125cc landgenoot, Peter Öttl en blesseerde daarbij zijn knie vrij ernstig.

Wat de 125cc betreft. Honda ging uiteraard verder met de vice-wereldkampioen, Hans Spaan, die nu samen met Wilco Zeelenberg over absoluut topmateriaal beschikten als teammaten in het Samson-Sharpteam. Alex Crivillé, regerend wereldkampioen, maakte dus de overstap naar de 250cc klasse, dus vooraf was de grootste tegenstander voor Spaan de Spanjaard Jorge Martinez (dit jaar ook in de 250cc actief) die dit seizoen overstapte van Derbi op een JJ Cobas machine samen met Julian Miralles en wereldkampioen 80cc Manuel Herreros. De tegenstand voor Hans Spaan zou overigens in de loop van het seizoen uit een geheel andere hoek gaan komen. Met name van rijders op dezelfde machine als hij: Stefan Prein (Honda-Lanson-HB), Doriano Romboni (Team HB del Rio), maar vooral de debuterende Italiaanse rijder, Loris Capirossi ('Roodkapje') van het Honda-Pileri-AGV team, de teamgenoot van meervoudig wereldkampioen Fausto Gresini. Ezio Gianola maakte een mislukte overstap naar Derbi. Stefan Dörflinger en Peter Öttl beschikten ook over een 125cc JJ Cobas. De sensatie van '89 in de 80cc, Peter Öttl, had zich echter tijdens testritten op het Joegoslavische circuit van Rijeka langdurig uitgeschakeld.

Verdere outsiders in de 125cc klasse: Aprilia met de Europees kampioen, Gabriele Debbia en Alessandro Gramigni en Garelli met Luis-Miguel Reyes.

       

     

1990-er  Suzuki 500 van Kevin Schwantz

Cagiva 500 van Randy Mamola

   

1990 was het begin van het tijdperk Wayne Rainey. Tevens was het een periode dat de 500cc een “armzalige” aanblik toonde wat het aantal deelnemers betrof. Vaak stonden er niet eens twintig coureurs aan de start. Waar waren de tijden gebleven met aantallen van vijftig of meer tijdens de trainingsdagen en dat er maar 36 mochten starten. Het was ook een jaar van vele valpartijen, mede veroorzaakt door de steeds krachtigere en snellere machines. Er zou hier toch eens iets aan gedaan moeten worden. Zo kon het volgens de meesten niet doorgaan.

         

25 maart 1990, Grand Prix Japan, circuit Suzuka

125cc (16 ronden, 93.744 km.)

250cc (20 ronden, 117.180 km.) 

500cc (22 ronden, 128.898 km.) 

 Grid
1. Hans Spaan *1 NL Honda 39.08.572 1. Luca Cadalora I Yamaha 45.55.994 1. Wayne Rainey USA Yamaha 48.52.475 1e
2. Stefan Prein *2 D Honda 39.12.884 2. Carlos Cardus ES Honda 45.59.694 2. Wayne Gardner AUS Honda 48.55.712 3e
3. Koji Takada J Honda 39.13.698 3. Wilco Zeelenberg *5 NL Honda 45.59.880 3. Kevin Schwantz *9 USA Suzuki 49.08.031 2e
4. Dirk Raudies D Honda 39.23.343 4. Dominique Sarron F Honda 46.00.187 4. Kevin Magee AUS Suzuki 49.33.164 7e
5. Kin'ya Wada J Honda 39.29.306 5. Jacques Cornu CH Honda 46.00.254 5. Sito Pons ES Honda 49.33.483 9e
6. Loris Capirossi *3 I Honda 39.31.861 6. Toshihiko Honma J Honda 46.02.539 6. Tadahiko Taira J Yamaha 49.43.838 10e
7. Fausto Gresini I Honda 39.31.933 7. Tetsuya Harada *6 J Yamaha 46.21.451 7. Pierfrancesco Chili I Honda 49.44.011 6e
8. Yoshifumi Ichimiya J Honda 39.32.693 8. Nobuatsu Aoki *7 J Honda 46.26.671 8. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 49.46.214 15e
9. Adi Stadler D JJ Cobas 39.33.569 9. Masumitsu Taguchi J Honda 46.49.095 9. Shinichi Itoh J Honda 49.54.990 8e
10. Yukiho Hinokio J Honda 39.36.036 10. Tsutomu Udagawa J Honda 46.49.306 10. Juan Garriga ES Yamaha 50.18.001 18e
11. Fuyuki Yamazaki J Honda 39.49.291 11. Jochen Schmid D Honda 46.49.825 11. Hikaru Miyagi J Honda 50.21.659 20e
12. Hisashi Unemoto J Honda 39.50.462 12. Jun Suzuki J Honda 46.55.615 12. Shinji Katayama J Yamaha 50.34.477 21e
13. Fausto Gresini I Honda 39.53.416 13. Niall Mackenzie GB Yamaha 47.07.530 13. Osamu Hiwatashi J Suzuki 50.35.188 19e
14. Nobuyuki Wakai *4 J Honda 40.01.864 14. John Kocinski *8 USA Yamaha 47.10.353

Niet gefinished:
15. Steve Patrickson GB Honda 40.06.782 15. Yukio Nukumi J Yamaha 47.11.018 - Norihiko Fujiwara J Yamaha Uitgevallen 16e
16. Yosuke Yamakawa J Honda 40.12.329 16. Harald Eckl D Aprilia 47.12.510 - Eddie Lawson *10 USA Yamaha Valpartij 4e
17. Shinichi Fujiyama J Honda 40.12.674 17. Yoshyuki Sugai J Honda 46.49.095 - Kunio Machii J Yamaha Uitgevallen 12e
18. Manuel Hernández ES Honda 40.38.695 18. Alan Carter GB Honda 46.49.306 - Ron Haslam GB Cagiva Uitgevallen 23e
19. Johnny Wickström SF Honda 40.41.583 19. Loris Reggiani I Honda 46.49.825 - Christian Sarron F Yamaha Uitgevallen 11e
20. Maurizio Vitali I Gazzaniga 40.43.320 20. Toshino Shiomori J Yamaha 46.55.615 - Satoshi Tsujimoto J Honda Uitgevallen 13e
21. Yutaka Fujiwara J Honda 40.43.438 21. Akio Mitoma J Honda 47.07.530 - Alexander Barros BR Cagiva Uitgevallen 24e
22. Bady Hassaine ALG Honda 40.43.512 22. Kevin Mitchell GB Yamaha 47.10.353 - Mick Doohan *10 AUS Honda Valpartij 5e
23. Stefan Dörflinger CH Aprilia 40.46.643 23. Erich Neumair A Yamaha 47.11.018 - Keiji Ohishi J Yamaha Uitgevallen 22e
24. Masayuki Hirose J Honda 40.46.994 24. José Barresi YV Yamaha 1 ronde - Randy Mamola USA Cagiva Uitgevallen 17e
25. Peter Galvin AUS Honda 41.31.812 - Shunji Yatsushiro J Honda Niet gestart 14e
26. Taru Rinne SF Honda 1 ronde

Niet gefinished:

Niet gekwalificeerd:
- Kyoji Nanba J Yamaha Uitgevallen - Nicholas Schmassman CH Honda -- 25e

Niet gefinished:

 - Yoshiari Hori J Honda Uitgevallen - Kenmei Matsumoto J Honda -- 24e
- Ezio Gianola I Derbi Uitgevallen - Masahiro Shimizu J Honda Uitgevallen

- Mike Edwards GB Honda Uitgevallen - Tadayuki Okada J Honda Uitgevallen
- Toshiyuki Okamoto J Honda Uitgevallen - Toshi Arakaki J Honda Uitgevallen
- Jorge Martinez ES JJ Cobas Valpartij - Andreas Preining A Aprilia Uitgevallen
- Robin Milton GB Honda Uitgevallen - Carlos Lavado YV Aprilia Uitgevallen
- Thierry Feuz CH Honda Uitgevallen - Reinhold Roth D Honda Valpartij
- Masato Shima J Honda Uitgevallen - Didier de Radiguès   B Aprilia Valpartij
- Robin Appleyard GB Honda Uitgevallen - Andreas Borgonovo I Aprilia Uitgevallen
- Allan Scott USA Honda Uitgevallen - Helmut Bradl D Honda Valpartij
- Julian Miralles ES JJ Cobas Uitgevallen - Rachel Nicotte F Yamaha Uitgevallen
- Stuart Edwards GB Honda Uitgevallen - Jorge Martinez ES JJ Cobas Uitgevallen
- Manuel Herreros ES JJ Cobas Uitgevallen
 

 

*1 Hans Spaan vertrok vanaf de achtste stek, reed naar de kop van het veld en reed daarna iedereen op afstand. Zijn grootste concurrent, Jorge Martinez, tweede in de training achter de Japanner Kin'ya Wada, trok in tweede positie, maar wel al op vijf seconden achterstand op Spaan, zijn Cobas onderuit. Het betekende de vijfde zege van Spaan in de 125cc klasse.
*2 Stefan Prein zijn beste prestatie tot dan toe. Een fraaie tweede plek voor de Duitser met Nederlands paspoort.
*3 De Italiaanse GP-debutant Loris Capirossi (4 april 1973) reed hier in Japan direct naar een mooie zesde plaats en dus zijn eerste punten. Er zouden in de komende decennia nog vele punten in alle drie de soloklassen aan toegevoegd gaan worden. Hij moest hier in Japan nog zeventien jaar worden. Hij zou naast de absolute Italiaanse topcoureur Valentino Rossi, de enige coureur worden die zowel in de 125cc, 250cc, 500cc en MotoGP Grand Prix zou weten te winnen. Helaas voor Hans Spaan zou de Italiaan de opvolger worden van Alex Crivillé als wereldkampioen 125cc. Dit zou hij een jaar later herhalen. Ook in de 250cc klasse zou hij één maal de titel grijpen en wel in 1998.
*4 Nobuyuki Wakai (25 juli 1967 - † 1 mei 1993) maakte hier zijn debuut in de GP wegracerij. Tijdens de Spaanse GP van 1993 zou hij jammerlijk om het leven komen. Terwijl hij tijdens de 250cc training de pitsstraat uitreed, stak er plots een Italiaanse toeschouwer over. Wakai kon deze niet meer ontwijken, mede door zijn hoge snelheid (was indertijd nog geen snelheidslimiet in de pitsstraat) en doordat hij volgens getuigen op zijn achterwiel reed. De Japanner vloog met zijn hoofd tegen een muur en zou later in een ziekenhuis in Sevilla aan zijn verwondingen bezwijken, de toeschouwer overleefde het ongeval. Hij had overigens niets in de pits te zoeken, hij was er heimelijk ingeslopen, als gast van het Aprilia fabrieksteam... Wakai werd 25 jaar oud. Hij behaalde in 1991 en 1992 drie maal een vierde plaats in de 125cc klasse. In 1993 had hij de overstap gemaakt naar de 250cc klasse, waarin hij in 1992 een keer Wilco Zeelenberg had vervangen tijdens de Belgische GP, toen deze geblesseerd was.
*5 Wilco Zeelenberg pakt hier direct zijn eerste podiumplaats in zijn eerste race op een fabrieksmachine. Er kwamen nogal wat toppers ten val in deze GP. Onder hen Helmut Bradl en Reinhold Roth van het HRC-HB-Römerteam, Didier de Radiguès brak in de eerste ronde zijn pols (na dus twee sleutelbeenbreuken in het voorseizoen). De teamgenoten van De Radiguès bij Aprilia, Carlos Lavado (machinepech) en Loris Reggiani (19e) waren ook niet erg tevreden.
*6 Tetsuya Harada (14 juni 1970) maakte eveneens hier zijn debuut in de GP wegracerij. In 1992 zou hij de Japanse 250cc titel winnen en daarna in 1993 zijn eerste volledige GP seizoen gaan rijden. Hij zou direct dat jaar de wereldtitel voor zich opeisen in de 250cc. Een jaar later zou een polsblessure hem verhinderen om zijn titel te prolongeren, hij werd dat jaar "slechts" zevende. De jaren erna werd hij o.a. nog een keer tweede en derde in het WK. In 1999 maakte hij de overstap naar de 500cc klasse. Hierin zou hij geen overwinningen op zijn naam kunnen schrijven, maar wel een paar podiums. In 2001 ging hij terug naar de 250cc klasse en leek zijn tweede titel te gaan pakken, maar die ging uiteindelijk naar zijn landgenoot, Daijiro Katoh. Weer een jaar later maakte hij weer de overstap naar de MotoGP klasse. Hierin kwam hij niet echt uit de verf en hij besloot aan het einde van dat seizoen (2002) te stoppen. Hij had 17 GP-overwinningen, allen in de 250cc klasse, op zijn naam staan.
*7 Nobuatsu Aoki (31 augustus 1971), maakte als eerste en oudste van de drie Aoki's hier zijn debuut. Later kwamen zijn broers Haruchika en Takuma hem gezelschap houden. Nobuatsu zou de komende twee jaren eveneens aan de Japanse 250cc GP meedoen en dan in 1993 pas zijn allereerste volledige seizoen gaan rijden. Dat jaar won hij zijn tweede race, de GP van Maleisië. Aan het einde van zijn zeer lange carrière in de GP wegrace, die liep t/m 2008 (laatste drie jaar maar een paar GP's) bleek dit de enige overwinning te zijn gebleven. In 1997 maakte hij de overstap naar de 500cc klasse, dit werd tevens zijn beste jaar met een derde plaats aan het einde van het seizoen, met vier podiumplaatsen. Hij bleef daarna actief in de 500cc en MotoGP klasse. 
*8 John Kocinski, veruit de snelste trainer, wordt bij de start aangereden door een Japanner, waardoor zijn uitlaat beschadigd raakt. Na de eerste ronde rijdt hij de pits in en laat zijn uitlaat repareren waarna hij met grote achterstand de baan weer opgaat. Zijn teammanager Kenny Roberts denkt dat hij nog wat wil testen, want racen heeft volgens hem geen enkele zin meer. Zijn jonge landgenoot denkt daar echter heel anders over. Een flinke inhaalrace, met zes rijders die hij in de laatste ronde passeert, levert hem toch nog twee punten op aan de finish.
*9 In een haakse chicane probeert Kevin Schwantz in de laatste ronde binnendoor te komen bij Wayne Gardner. Hij raakt hierbij de achterband van de machine van Gardner en moet zijn Suzuki laten vallen. Schwantz kan zijn motor weer oprapen i.v.m. de zeer geringe snelheid, en toch nog als derde finishen.
*10 Mick Doohan moet op een gegeven ogenblik heel hard in de remmen, waarbij zijn achterwiel in de lucht komt. Hij leunt naar voren en gaat onderuit, hierbij raakt zijn machine de Yamaha van Lawson. Deze gaat hierdoor ook onderuit. Lawson was het gehele seizoen 1989 niet gevallen en nu was het direct in de eerste GP raak, ook al kon hij er niets aan doen. Nog vervelender voor de Amerikaan, hij brak bij de val zijn linkerenkel. In principe was de prolongatie van zijn titel toen al niet meer haalbaar.

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen zijspanrace verreden in Japan.

  • Mede door het koude weer in Japan kwamen er vele coureurs ten val tijdens de trainingen en races. In de trainingen gingen o.a. de volgende rijders onderuit: Wilco Zeelenberg, Arakaki (2x), José Barresi (2x), Adrien Morillas (gescheurde borstwervel en pols), Masumitsu Taguchi, Jorge Martinez, Keiji Ohishi, Reinhold Roth (ook in de race), Masahiro Shimizu, Ohta, Christian Sarron, Hori, Taru Rinne, Heinz Lühti (gebroken hand), Thierry Feuz, Kevin Magee, Herri Torrontegui, Luis Alvaro, Hans Spaan, Ezio Gianola, Shungi Yatsushiro en Yuosuke Yamakama.

  • Mede door het opheffen van de 500cc teams van Roberto Gallina, Cabin en Giacomo Agostini kwamen er ook dit seizoen weer steeds minder halveliters aan de start.

  • Derbi, met de topper Ezio Gianola, besloot zich na de Japanse circuit voorlopig terug te trekken uit de 125cc klasse, omdat ze nog veel vermogen te kort kwamen. Dit was wel heel erg teleurstellend voor één van de smaakmakers van het vorige seizoen. 

Harald Eckl in 1990 op Aprilia.

 

 

8 april 1990, Grand Prix USA, circuit Laguna Seca

250cc (30 ronden, 106.020 km.)

500cc (35 ronden, 123.690 km.)

Grid
1. John Kocinski  USA Yamaha 44.59.738 1. Wayne Rainey USA Yamaha 50.55.379 2e
2. Luca Cadalora I Yamaha 45.10.407 2. Michael Doohan AUS Honda 51.25.765 6e
3. Wilco Zeelenberg NL Honda 45.17.742 3. Pierfrancesco Chili I Honda 51.54.612 8e
4. Reinhold Roth D Honda

45.24.716

 4. Christian Sarron F Yamaha

52.08.385

 10e
5. Dominique Sarron F Honda 45.33.286 5. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 52.17.971 12e
6. Carlos Cardus ES Honda 45.35.929 6. Juan Garriga ES Yamaha 1 ronde 13e
7. Helmut Bradl D Honda 45.37.934 7. Randy Mamola *1 USA Cagiva 1 ronde 9e
8. Jochen Schmid D Honda 45.53.536 8. Alexander Barros BR Cagiva 1 ronde 15e
9. Andreas Preining A Aprilia 46.01.445 9. Peter Lindén *2 S Honda 3 ronden 16e
10. Martin Wimmer D Aprilia 46.02.547 10. Nicholas Schmassman *2 CH Honda 3 ronden 17e
11. Masahiro Shimizu J Honda 46.03.655

Niet gefinished:
12. Loris Reggiani I Aprilia 46.11.997 - Kevin Schwantz *3 USA Suzuki Valpartij 3e
13. Rich Oliver USA Yamaha 46.12.369 - Wayne Gardner AUS Honda Valpartij 1e
14. Niall Mackenzie GB Yamaha 46.12.700 - Kevin Magee *4 AUS Suzuki Valpartij 7e
15. Carlos Lavado YV Aprilia 46.25.851 - Ron Haslam GB Cagiva Uitgevallen 14e
16. Jorge Martinez ES JJ Cobas - Sito Pons *5 ES Honda Valpartij 5e
17. Renzo Colleoni I Aprilia - Eddie Lawson USA Yamaha Blessure 4e
18. Andreas Borgonovo I Aprilia - Tadahiko Taira *6 J Yamaha Blessure 11e
19. Chris d'Aluisio USA Yamaha

Niet gekwalificeerd:
20. Bernard Haenggeli CH Aprilia - Hans-Jürg Butz D Honda

--

 18e
21. John Cornwell CAN Yamaha

22. Urs Jücker CH Yamaha
23. Daniel Coe USA Yamaha

Niet gefinished:
- Harald Eckl D Aprilia Uitgevallen
- Erich Neumair A Yamaha Uitgevallen
- Hans Becker D Yamaha Uitgevallen
- Alan Carter GB Honda Uitgevallen
- Alex Crivillé ES Yamaha Uitgevallen
 
 

         

               

250cc winnaar John Kocinski 

 

500cc winnaar Wayne Rainey

 
*1 Randy Mamola viel direct over de finish van zijn Italiaanse machine. Hij bleek tijdens de race een vreemde manouvre gemaakt te hebben waarbij hij de macht over zijn Cagiva verloor. Wonder boven wonder bleef hij wel in het zadel hangen, maar er bleken buiten een gebroken ruit ook diverse botjes in zijn pols gebroken te zijn!
*2 Ondanks drie ronden achterstand pakten de privérijders, de Zweed Peter Lindén en de Zwitser Nicholas Schmassman hier flink wat punten.

*3 Kevin Schwantz en Wayne Rainey gaan samen voor de overwinning, als Schwantz halverwege de race met een ‘highsider’ uit de race verdwijnt. Hij loopt hierbij een polsfractuur op. De USA GP was uitgelopen op een slagveld onder de toprijders, nadat ook Magee en Gardner onderuit waren gegaan.

Kevin Magee nog aan de slag tijdens de training van de USA GP van 1990, voordat hij in de race zou crashen.

*4 Kevin Magee gaat, terwijl hij in de kopgroep zit, hard onderuit tijdens de race in de tweede ronde. De race wordt stilgelegd, omdat de ambulance de baan in moet. Magee heeft divers zwaar hoofdletsel en zijn seizoen is voorbij. Hij wordt in het ziekenhuis direct geopereerd aan een bloedstolsel in zijn hersenen en daarna enige tijd in een kunstmatige coma gehouden. Magee zal nog zijn rentree maken in de wegracerij, maar nooit meer zijn niveau halen. Als vervanger voor Magee haalde het Suzuki - Lucky Striketeam, de vanwege gebrek aan geld en machines, naar de 250cc overgestapte Schot Niall MacKenzie over om terug te keren.

*5 Sito Pons ging op een vierde plaats liggend door een defecte achterrem onderuit. Dit was voor de regerende wereldkampioen in de 250cc klasse zijn eerste valpartij in een race sinds Zweden 1987.

*6 Tadahiko Taira was tijdens de trainingen dusdanig geblesseerd geraakt dat hij niet van start kon gaan in de race. Hierdoor gingen er slechts vijftien coureurs van start in de zwaar gedevalueerde 500cc klasse. Iedereen die zou finishen was dus minimaal verzekerd van een punt.

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen 125cc verreden in Amerika.

  • De zijspanrace werd gewonnen door Alain Michel en Simon Birchall.

  • Het Zweedse zijspanduo Billy Gällros/Mikael Melander ging tijdens de trainingen spectaculair ondersteboven. Melander raakte hierbij geblesseerd en nu werd weer de hulp ingeroepen van de Zweedse 500cc coureur Peter Linden, die wel vaker was ingevallen bij collega zijspanrijders. Ze wisten twaalfde te worden. 

  • Was het seizoen in Japan voor Lawson al als een ramp begonnen, het kon nog erger. Tijdens de training in Laguna Seca kwam hij ten val met een "gangetje" van 260 km/u en verbrijzelde nu zijn rechterenkel, terwijl hij zijn andere enkel in Japan al had gebroken. Lawson zou tot de achtste GP (Assen eind juni) uit de roulatie zijn. Toen was de prolongatie van zijn titel al helemaal niet meer haalbaar. Hij had in de zeven seizoenen dat hij nu in de GP's actief was nog nooit een Grand Prix gemist! Het bleek ook achteraf geen fout van de Amerikaanse coureur te zijn, maar van een van zijn monteurs. Er bleek een remblokje verdwenen te zijn! 

  • Het aantal valpartijen onder de slechts zeventien 500cc coureurs was evenals in de race ook erg groot in de trainingen. Buiten de al genoemde Eddie Lawson en Tadahiko Taira, deden ook Wayne Gardner, Michael Doohan, Ron Haslam en Juan Garriga daar "vrolijk" aan mee.

  • Ook de 250cc klasse verloor tijdens de trainingen al een topfavoriet. De Zwitser Jacques Cornu liep een scheurtje in zijn schouderblad en in zijn sleutelbeen op. De regerende 125cc wereldkampioen, Alex Crivillé, maakte het wel erg bont in de trainingen, hij ging maar liefst drie maal onderuit! José Barresi, Carlos Cardus en Andrea Borgonova hielden het ieder bij één keer.

  • Gary Cowan, in 1989 succesvol in het Nederlandse Docshopteam, was voor 1990 door Kenny Roberts gecontracteerd voor zijn Amerikaanse 250cc team. Hij was helaas in maart 1990 tijdens de Daytona 200 zwaar gewond geraakt. Hij was verlamd en voor de jarenlange behandelingen die hem te wachten stonden werd er in Amerika tijdens de GP geld voor hem opgehaald. En dat terwijl hij in dienst was van het best gesponsorde (Marlboro) wegraceteam ter wereld! Gary zou de rest van zijn leven in een rolstoel moeten doorbrengen.

  • Men had wederom het circuit in Laguna Seca flink aangepakt, maar toch bleven er volgens de rijders nog diverse gevaarlijke punten over.

 

 

6 mei 1990, Grand Prix Spanje, circuit Jerez

125cc (22 ronden, 92.796 km.) 

250cc  (25 ronden, 105.450 km.)

500cc (29 ronden, 122.322 km.)

Grid
1. Jorge Martinez ES JJ Cobas 43.06.406 1. John Kocinski  USA Yamaha 44.27.789 1. Wayne Gardner *4 AUS Honda 52.58.021 3e
2. Stefan Prein D Honda 43.06.416 2. Luca Cadalora I Yamaha 44.27.998 2. Wayne Rainey USA Yamaha 53.05.328 2e
3. Fausto Gresini I Honda 43.07.991 3. Helmut Bradl D Honda 44.34.945 3. Kevin Schwantz USA Suzuki 53.20.109 6e
4. Koji Takada J Honda 43.18.904 4. Carlos Cardus ES Honda 44.43.704 4. Michael Doohan AUS Honda 53.26.750 1e
5. Steve Patrickson *1 GB Honda 43.19.080 5. Martin Wimmer D Aprilia 45.04.295 5. Pierfrancesco Chili I Honda 53.38.941 5e
6. Julian Miralles *2 ES JJ Cobas 43.30.870 6. Jochen Schmid D Honda 45.09.375 6. Sito Pons ES Honda 54.05.178 7e
7. Loris Capirossi I Honda 43.37.306 7. Alex Crivillé *3 ES Yamaha 45.22.556 7. Christian Sarron F Yamaha 54.10.226 4e
8. Manuel Hernández ES Honda 43.38.347 8. Adrien Morillas F Aprilia 45.26.625 8. Niall Mackenzie GB Suzuki 54.11.281 8e
9. Adi Stadler D JJ Cobas 43.39.399 9. Didier de Radiguès   B Aprilia 45.27.024 9. Juan Garriga ES Yamaha 54.23.381 9e
10. Dirk Raudies D Honda 49.39.409 10. Renzo Colleoni I Aprilia 45.33.940 10. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 54.32.416 10e
11. Maurizio Vitali I Gazzaniga 43.40.010 11. Alberto Rota I Aprilia 45.41.803 11. Eddie Laycock Ier Honda 1 ronde 15e
12. Alfred Waibel D Honda 43.40.387 12. Andreas Preining A Aprilia 45.44.521 12. Nicholas Schmassman CH Honda 2 ronden 16e
13. Hisashi Unemoto J Honda 43.40.849 13. Loris Reggiani I Aprilia 45.44.911 13. Cees Doorakkers NL Honda 2 ronden 18e
14. Thierry Feuz CH Honda 43.42.153 14. Paolo Casoli I Yamaha 45.45.720 14. Andreas Leuthe D Honda 2 ronden 17e
15. Robin Appleyard GB Honda 43.59.291 15. Bernard Haenggeli CH Aprilia 45.57.485 15. Hans-Jürg Butz D Honda 3 ronden 19e
16. Flemming Kistrup DK Honda 44.10.204 16. Erich Neumair A Yamaha 46.03.913
17. Julian Miralles ES JJ Cobas 44.11.067 17. Alain Bronec F Aprilia 46.16.299

Niet gefinished:
18. Antonio Sanchez ES JJ Cobas 44.21.743 18. Jean Foray F Yamaha 46.18.233 - Vittorio Scatola I Paton Uitgevallen 14e
19. Mike Leitner A Honda 44.23.640 19. José Barresi YV Yamaha 46.22.053 - Alexander Barros BR Cagiva Uitgevallen 11e
20. Hervé Duffard F Honda 44.23.886 20. Urs Jücker CH Yamaha 46.25.828 - Randy Mamola USA Cagiva Niet gestart 13e
21. Hans Koopman NL Honda 44.29.856 21. Darryl Milner Aus Aprilia 1 ronde - Ron Haslam GB Cagiva Niet gestart 12e
22. Johnny Wickström SF Honda 44.35.320 22. Wilco Zeelenberg NL Honda 2 ronden

23. Jos van Dongen NL Honda 44.35.621
24. Alessandro Gramigni I Aprilia 44.41.064

Niet gefinished:
25. Jose Saez ES Honda 44.42.100 - Masahiro Shimizu J Honda Valpartij
26. Herri Torrontegui ES Honda 45.11.057 - Andreas Borgonovo I Aprilia Uitgevallen
- Dominique Sarron F Honda Valpartij

Niet gefinished:

 - Marcellino Lucchi I Aprilia Uitgevallen
- Stefan Dörflinger CH Aprilia Uitgevallen - Stefano Caracchi I Aprilia Uitgevallen
- Bruno Casanova I Aprilia Uitgevallen - Anseimo Lasaosa ES Yamaha Uitgevallen
- Stefan Kurfiss D Honda Uitgevallen - Corrado Catalano I Aprilia Uitgevallen
- Robin Milton  GB Honda Uitgevallen - Kevin Mitchell GB Yamaha Uitgevallen
- Ralf Waldmann D Rotax Uitgevallen - Jorge Martinez ES JJ Cobas Uitgevallen
- Heinz Lühti CH Honda Uitgevallen - Carlos Lavado YV Aprilia Uitgevallen
- Doriano Romboni I Honda Uitgevallen
- Hubert Abold D Rotax Uitgevallen
- Allan Scott  USA Honda Uitgevallen
 

 John Kocinski op weg naar zijn overwinning in Spanje.
*1 Steve Patrickson zijn beste resultaat in zijn internationale racecarrière.
*2 Julian Miralles kwam in de laatste bocht voor start/finish ten val samen met de jonge nieuwe Italiaanse ster in wording, Dario 'Rambo' Romboni, die in de toekomst nog veel van zich zou doen spreken. Nog niet tijdens deze Spaanse GP, want Miralles kon nog wel verder en zesde worden, maar voor Romboni was de race voorbij. Normaal, zonder de valpartij, had hij minimaal een vierde plek behaald.
*3 Alex Crivillé ging in de laatste bocht voor start/finish onderuit, maar aangezien dit een langzame bocht was kon hij zijn machine snel weer oppakken en toch nog als zevende finishen. Hij verloor met deze actie slechts twee plaatsen. Van de Hondatoppers in de 250cc klasse kwamen Dominique Sarron en Masahiro Shimuzi ook tijdens de race ten val, maar voor hun was de race voorbij.

*4 Wayne Gardner boekt na ruim een jaar (Australië 1989) weer eens een overwinning. En dat nadat hij een week voor de GP tijdens testritten op dit circuit van Jerez nog twee maal op één dag van zijn Honda was gevallen.

Verdere Bijzonderheden:

Niall MacKenzie terug in de 500cc klasse.

  • Zijspanrace werd gewonnen door Steve Webster en de vervanger voor bakkenist Tony Hewitt, Gavin Simmons.

  • Slechts 17 deelnemers in de 500cc klasse in een GP in een Europese land vormen een nieuw dieptepunt. Het kleine aantal deelnemers werd mede veroorzaakt door de langgeblesseerden Eddie Lawson en Kevin Magee (maar die was dus vanaf de Spaanse GP vervangen door MacKenzie). Verder was Ron Haslam hard ten val gekomen tijdens de trainingen, waardoor hij door een ernstige handblessure niet kon deelnemen aan de race. Zijn Cagivateamgenoot, Randy Mamola, ondervond te veel hinder van zijn meervoudige polsbreuk en zag ook af van deename. Kevin Schwantz reed wel met zijn gebroken pols, maar ondervond er veel hinder aan. Ook Sito Pons raakte geblesseerd aan zijn schouder, maar kon ook wel starten. Verder kwamen in de halvelitertrainingen ook Niall MacKenzie, Jean-Philippe Ruggia (2x), Michael Doohan en Juan Garriga nog ten val. Zij bleven van ernstig blessureleed verschoond.

  • Ook veel blessureleed in de 250cc klasse, zodat hier niet eens de 36 startplaatsen gevuld werden en dit was wel een unicum. Alan Carter brak zijn voet tijdens de trainingen en vertrok huiswaarts. Jacques Cornu ondervond erg veel hinder aan zijn in Amerika opgelopen sleutelbeenbreuk en besloot niet van start te gaan. Reinhold Roth moest ook huiswaarts met een zwaar gekneusde heup. Verdere valpartijen in de 250cc trainingen: John Kocinski, Masahiro Shimizu (deed het ook in de race dus nogmaals), Martin Wimmer, Carlos Cardus en Wilco Zeelenberg.

  • Hans Spaan kwam tijdens de 125cc training zodanig ten val dat hij niet aan de race kon deelnemen. Hij hield een paar haarscheurtjes in zijn voet en ééntje in het 'schippersbotje' van zijn duim aan de schuiver over. Het breken van dit botje gebeurd zeer regelmatig bij een rijder en kan een langdurige genezing met zich meebrengen. Het schippersbotje zit in de pols aan de duimzijde. Het is het eerste botje van de handwortel. Het heeft maar één bloedvaatje dat van bovenaf erin komt. Als het breekt en dit bloedvaatje scheurt ook kapot dan groeit het moeilijk aan.

  • Wilco Zeelenberg zag na twee prachtige derde plaatsen door een defecte accu een bijna zekere vierde plaats verloren gaan. Hij liet de accu nog wel wisselen om daarna de race te vervolgen, maar kwam niet verder dan de één na laatste plaats. Veel pech dus voor het tot dan toe zo succesvolle Samson-Sharp team met Spaan en Zeelenberg als rijders op Honda fabrieksmateriaal. De chef-monteur van het team was de ex-coureur Mar Schouten.

 

 

20 mei 1990, Grand Prix Italië, circuit Misano 

125cc (26 ronden, 90.688 km.) 

250cc  (30 ronden, 104.640 km.)

500cc (36 ronden, 125.568 km.)

Grid
1. Jorge Martinez *1 ES JJ Cobas 37.05.542 1. John Kocinski  USA Yamaha 39.33.533 1. Wayne Rainey USA Yamaha 46.21.150 1e
2. Dirk Raudies *1 D Honda 37.08.174 2. Helmut Bradl D Honda 39.47.943 2. Kevin Schwantz USA Suzuki 46.23.271 2e
3. Loris Capirossi *1 I Honda 37.10.071 3. Wilco Zeelenberg NL Honda 39.56.158 3. Michael Doohan AUS Honda 46.29.020 3e
4. Hans Spaan NL Honda 37.12.860 4. Carlos Cardus ES Honda 40.01.238 4. Wayne Gardner *2 AUS Honda 46.30.885 4e
5. Koji Takada J Honda 37.19.267 5. Jochen Schmid D Honda 40.03.589 5. Niall Mackenzie GB Suzuki 47.34.602 6e
6. Manuel Hernández ES Honda 37.20.124 6. Martin Wimmer D Aprilia 40.08.107 6. Sito Pons ES Honda 47.41.515 7e
7. Robin Milton  GB Honda 37.20.278 7. Reinhold Roth D Honda 40.13.752 7. Randy Mamola USA Cagiva 1 ronde 10e
8. Hisashi Unemoto J Honda 37.20.796 8. Masahiro Shimizu J Honda 40.14.452 8. Juan Garriga ES Yamaha 1 ronde 11e
9. Maurizio Vitali I Gazzaniga 37.25.029 9. Marcelino Lucchi I Aprilia 40.20.013 9. Marco Papa I Honda 1 ronde 17e
10. Heinz Lüthi CH Honda 37.25.128 10. Loris Reggiani I Aprilia 40.20.165 10. Romolo Balbi I Honda 1 ronde 14e
11. Alfred Waibel D Honda 37.25.730 11. Carlos Lavado YV Aprilia 40.20.317 11. Michele Valdo I Honda 2 ronden 16e
12. Gabriele Debbia I Aprilia 37.26.860 12. Jorge Martinez ES JJ Cobas 40.44.062 12. Peter Lindén S Honda 3 ronden 18e
13. Domenico Brigaglia I Honda 37.28.777 13. Corrado Catalano I Aprilia 40.45.336 13. Nicholas Schmassman CH Honda 3 ronden 20e
14. Emilio Cuppini I Honda 37.28.873 14. Paolo Casoli I Yamaha 40.45.348 14. Cees Doorakkers NL Honda 5 ronden 19e
15. Johnny Wickström SF JJ Cobas 37.28.966 15. Renzo Colleoni I Aprilia 40.46.886 15. Vittorio Scatola I Paton 8 ronden 15e
16. Manuel Herreros ES JJ Cobas 37.29.820 16. Urs Jücker CH Yamaha 1 ronde
17. Oliver Petrucciani CH JJ Cobas 37.49.494 17. Bernd Kassner D Yamaha

Niet gefinished:
18. Hans Koopman NL Honda 37.49.504 18. Jean Foray F Yamaha - Andreas Leuthe D Honda Uitgevallen 21e
19. Stefan Kurfiss D Honda 37.12.031 19. Alain Bronec F Aprilia - Alexander Barros *3 BR Cagiva Valpartij 12e
20. Jos van Dongen NL Honda 38.13.742 20. Harald Eckl D Aprilia 2 ronden - Pierfrancesco Chili *4 I Honda Valpartij 5e
21. Bruno Casanova I Aprilia 38.20.665 21. Darryl Milner Aus Aprilia 4 ronden - Jean-Philippe Ruggia F Yamaha Valpartij 8e
22. Alessandro Gramigni I Aprilia 38.25.423 - Christian Sarron *2 F Yamaha Niet gestart 9e
23. Hubert Abold D Rotax 39.36.049

Niet gefinished:

 - Ron Haslam *5 GB Cagiva Niet gestart 13e
24. Robin Appleyard GB Honda 38.44.154 - Alberto Rota I Aprilia Uitgevallen

Wilco Zeelenberg (#14) & John Kocinski (#19)
25. Ralf Waldmann D Rotax 1 ronde - Andreas Borgonovo I Aprilia Uitgevallen
26. Hervé Duffard F Honda - Alex Crivillé ES Yamaha Uitgevallen
- Dominique Sarron F Honda Uitgevallen

Niet gefinished:

 - Luca Cadalora I Yamaha Uitgevallen
- Jose Saez ES Honda Uitgevallen - José Barresi YV Yamaha Valpartij
- Fausto Gresini I Honda Valpartij - Didier de Radiguès   B Aprilia Valpartij
- Thierry Feuz CH Honda Uitgevallen - Adrien Morillas F Aprilia Uitgevallen
- Steve Patrickson GB Honda Uitgevallen - Peter Linden S Yamaha Uitgevallen
- Adi Stadler D JJ Cobas Valpartij - Erich Neumair A Yamaha Uitgevallen
- Doriano Romboni I Honda Valpartij - Andreas Preining A Aprilia Uitgevallen
- Joachim Leitert D Honda Uitgevallen - Bernard Haenggeli CH Aprilia Uitgevallen
- Flemming Kistrup DK Honda Uitgevallen
- Julian Miralles ES JJ Cobas Uitgevallen
- Stefan Prein D Honda Valpartij
- Mike Leitner A Honda Uitgevallen

 

*1 Tijdens de 125cc race kwamen de twee koplopers, de jonge Dariono Romboni en Stafan Prein met elkaar ten val, toen de Italiaan onderuit schoof en de Duitser met zich meenam. Op het einde van diezelfde ronde (tiende) vloog ook Fausto Gresini met een spectaculaire 'highsider' (zie foto) uit het zadel van zijn machine.

Fausto Gresini gaat spectaculair onderuit in Misano.

© foto  Manfred Mothes

Hij brak daarbij een botje in zijn linkervoet. Ari Stadler op zijn JJ Cobas, was de volgende topper die onderuit ging, terwijl hij op een tweede plaats koerste. Dit gebeurde op het moment dat zijn landgenoot Dirk Raudies hem zijn tweede plaats afhandig wilde maken. Door de val van Stadler, behaalde nu Raudies de tweede podiumplek en het was direct zijn beste prestatie tot op dat moment. Ondertussen was Jorge Martinez weer met de overwinning gaan strijken en nam hij daarmee gelijk de leiding in de tussenstand over van Stefan Prein. De 17 jarige debutant in de 125cc klasse, Loris Capirossi, reed achter Martinez en Raudies eveneens naar zijn eerste podium in zijn nog zeer korte GP loopbaan. Een derde plaats na slechts drie Grand Prix! Met twee ingetapete voeten en een hand reed Hans Spaan door al deze uitvallers toch nog naar een keurige vierde plaats. Hij reed ook met een speciaal manchet en een stalen zool in zijn laars om de trillingen in zijn voet zo weinig mogelijk te voelen. Er waren overigens maar liefst 55 coureurs toegelaten tot de 125cc trainingen.

Diverse toppers, Stefan Dörflinger, Herri Torrontegui en Alain Scott, wisten zich niet te kwalificeren in het grote en sterke deelnemersveld in de 125cc klasse.

*2 Tijdens de training komt Christian Sarron ten val en zijn Yamaha neemt daarbij, de achter hem rijdende, Wayne Gardner mee. De Australiër breekt daarbij twee van zijn ribben, maar kan wel racen op de wedstrijddag. Dit besloot hij pas op zondag tijdens de warming-up, want verder trainen was niet mogelijk geweest. Hij kreeg voor de race van Dr. Costa 15 pijnstillende injecties in zijn rug! Christian Sarron zijn rechterarm schoot bij zijn val uit de kom. Dit was tijdens de Spaanse GP op Jerez ook al gebeurt, maar toen had de Fransman dit geheim gehouden, omdat hij bang was anders eventueel een startverbod te krijgen. Nu was het onmogelijk voor hem om te starten op de wedstrijddag.

*3 Alexander Barros gaat voor de tweede keer op rij onderuit (vorige keer in training) in een Grand Prix.
*4 Pierfrancesco Chili wordt in de race door Wayne Gardner van de baan gereden en komt ten val. Chili zal wel gedacht hebben: had Sarron hem niet harder kunnen raken in de training?
*5 Ron Haslam trainde wel op het circuit van Misano, maar was nog niet in staat, vanwege zijn handblessure, om een gehele race te rijden. Zodoende trok ook hij zich terug voor de race.

              

Verdere Bijzonderheden:

  • Zijspanrace werd gewonnen door Rolf Biland en Kurt Waltisperg.

  • De 500cc race wordt wegens regen afgevlagd en later op een droge baan herstart. Weer zijn er slechts 19 deelnemers en eindigen er maar zes in dezelfde ronde. De nummer 14 (Cees Doorakkers) en nummer 15 (Vittorio Scatola) halen twee en één punt, terwijl ze op maar liefst vijf en acht ronden eindigen van de winnaar, Wayne Rainey!

  • Het circuit van Misano was flink beetgepakt na de staking van de 500cc toppers in 1989. Het circuit was voorzien van een nieuwe asfaltlaag en ook een gevaarlijke bocht was aangepast en vloeiender van verloop gemaakt.

 

 

27 mei 1990, Grand Prix Duitsland, circuit Nürburgring

Trainingstijden 125cc 

Uitslag 125cc (23 ronden, 104.466 km.) 
1. Doriano Romboni (#20) I Honda 1.51.766 1. Doriano Romboni *1 I Honda 43.11.803
2. Dirk Raudies D Honda 1.52.016 2. Dirk Raudies D Honda 43.15.077
3. Jorge Martinez (#55) ES JJ Cobas 1.52.091 3. Loris Capirossi I Honda 43.21.877
4. Loris Capirossi I Honda 1.52.192 4. Hans Spaan NL Honda 43.23.150
5. Heinz Lüthi CH Honda 1.52.299 5. Stefan Prein D Honda 43.23.224
6. Maurizio Vitali (#59) I Gazzaniga 1.52.420 6. Heinz Lüthi CH Honda 43.24.617
7. Johnny Wickström SF JJ Cobas 1.52.693 7. Alessandro Gramigni I Aprilia 43.30.629
8. Stefan Prein D Honda 1.52.679 8. Johnny Wickström SF JJ Cobas 43.34.909
9. Hans Spaan NL Honda 1.52.705 9. Adi Stadler D JJ Cobas 43.35.436
10. Gabriele Debbia I Aprilia 1.53.093 10. Manuel Hernández ES Honda 43.39.636
11. Bruno Casanova I Aprilia 1.53.107 11. Ralf Waldmann D Rotax 43.47.242
12. Thierry Feuz CH Honda 1.53.307 12. Alfred Waibel D Honda 43.47.484
13. Hisashi Unemoto J Honda 1.53.557 13. Herri Torrontegui ES Honda 43.47.892
14. Koji Takada J Honda 1.53.567 14. Hisashi Unemoto J Honda 43.48.076
15. Alessandro Gramigni I Aprilia 1.53.573 15. Gabriele Debbia I Aprilia 43.55.218
16. Steve Patrickson GB Honda 1.53.585 16. Hans Koopman NL Honda 44.05.723
17. Hubert Abold D Rotax 1.53.667 17. Robin Appleyard GB Honda 44.05.922
18. Alfred Waibel D Honda 1.53.669 18. Stuart Edwards GB Honda 44.07.693
19. Hans Koopman NL Honda 1.53.717 19. Bady Hassaine ALG Honda 44.07.849
20. Flemming Kistrup DK Honda 1.53.928 20. Mike Leitner A Honda 44.16.548
21. Adi Stadler D JJ Cobas 1.53.909 21. Stefan Kurfiss D Honda 44.48.637
22. Emilio Cuppini I Honda 1.54.040 22. Peter Galvin AUS Honda 44.49.678
23. Manuel Hernández ES Honda 1.54.116 23. Jos van Dongen NL Honda 1 ronde
24. Ralf Waldmann D Rotax 1.54.128

Niet gefinished:
25. Julian Miralles ES JJ Cobas 1.54.145 - Hervé Duffard F Honda Uitgevallen
26. Manuel Herreros ES JJ Cobas 1.54.194 - Jorge Martinez ES JJ Cobas Valpartij
27. Bady Hassaine ALG Honda 1.54.246 - Maurizio Vitali I Gazzaniga Valpartij
28. Hervé Duffard F Honda 1.54.253 - Stefan Dörflinger CH Aprilia Uitgevallen
29. Stefan Dörflinger CH Aprilia 1.54.465 - Bruno Casanova I Aprilia Valpartij
30. Mike Leitner A Honda 1.54.502 - Thierry Feuz CH Honda Uitgevallen
31. Robin Appleyard GB Honda 1.54.655 - Steve Patrickson GB Honda Uitgevallen
32. Jos van Dongen NL Honda 1.54.670 - Hubert Abold D Rotax Uitgevallen
33. Jaime Mariano *2 ES Casal 1.54.764 - Emilio Cuppini I Honda Uitgevallen
34. Herri Torrontegui ES Honda 1.54.807 - Jaime Mariano ES Casal Uitgevallen
35. Stefan Kurfiss D Honda 1.55.432 - Manuel Herreros ES JJ Cobas Uitgevallen
36. Stuart Edwards GB Honda 1.55.670 - Julian Miralles ES JJ Cobas Uitgevallen
37. Antonio Sanchez ES JJ Cobas 1.55.756 - Flemming Kistrup DK Honda Valpartij
38. Peter Galvin AUS Honda 1.55.796 - Koji Takada J Honda niet gestart
39. Bert Smit NL Honda 1.56.319
40. Robin Milton  GB Honda 1.56.325

 

 

Loris Capirossi hier nog vlak voor Doriano Romboni.

Romboni juicht.

Loris Capirossi en Doriano Romboni op het podium.

 

  *1 Het grote Italiaanse talent, Doriano Romboni, wint hier zijn eerste GP, nadat hij in de laatste twee GP's (Jerez & Misano) ten val was gekomen. 

Doriano Romboni op weg naar zijn overwinning op de Nürburgring.

*2 Jaime Mariano (20 juni 1969) was de regerend Europees kampioen in de 80cc klasse. Hij was dit jaar overgestapt naar de GP's. Zijn manager/constructeur was niemand minder dan de Nederlandse topper in de lichte klassen, Theo Timmer, die in 1987 zelf gestopt was met de actieve wegracerij. Als monteur was Albert Siegers, zelf ook ex-coureur en monteur van wijlen Jack Middelburg en het SNRT-team, in dienst genomen. Mariano zou overigens niet veel klaar maken in de 125cc klasse op het wereldtoneel.

 

Alessandro Gramigni wordt zevende.

Bruno Casanova & Flemming Kistrup.

 

 

27 mei 1990, Grand Prix Duitsland, circuit Nürburgring

Trainingstijden 250cc 

Uitslag 250cc (27 ronden, 122.634 km.)
1. Luca Cadalora I Yamaha 1.42.518 1. Wilco Zeelenberg *1 NL Honda 46.53.199
2. John Kocinski  USA Yamaha 1.42.973 2. Carlos Cardus ES Honda 46.53.265
3. Wilco Zeelenberg NL Honda 1.43.222 3. John Kocinski  USA Yamaha 46.53.305
4. Carlos Cardus ES Honda 1.43.363 4. Helmut Bradl D Honda 46.53.885
5. Jochen Schmid D Honda 1.43.405 5. Jochen Schmid D Honda 47.11.115
6. Helmut Bradl D Honda 1.43.666 6. Masahiro Shimizu J Honda 47.24.843
7. Reinhold Roth D Honda 1.44.485 7. Reinhold Roth D Honda 47.30.421
8. Didier de Radiguès   B Aprilia 1.44.696 8. Loris Reggiani I Aprilia 47.31.840
9. Loris Reggiani I Aprilia 1.44.977 9. Martin Wimmer D Aprilia 47.36.550
10. Masahiro Shimizu J Honda 1.45.272 10. Luca Cadalora *2 I Yamaha 47.39.242
11. Alex Crivillé ES Yamaha 1.45.283 11. Alex Crivillé ES Yamaha 47.43.673
12. Andreas Preining A Aprilia 1.45.290 12. Carlos Lavado YV Aprilia 47.57.235
13. Adrien Morillas F Aprilia 1.45.327 13. Harald Eckl D Aprilia 48.15.615
14. Alberto Rota I Aprilia 1.45.337 14. Alberto Rota I Aprilia 48.15.859
15. Carlos Lavado YV Aprilia 1.45.545 15. Urs Jücker CH Yamaha 48.27.899
16. Bernard Haenggeli CH Aprilia 1.45.613 16. Peter Linden S Yamaha 1 ronde
17. Jorge Martinez ES JJ Cobas 1.45.634 17. Erich Neumair A Yamaha
18. Martin Wimmer D Aprilia 1.45.711 18. Hans Becker D Yamaha
19. Harald Eckl D Aprilia 1.45.789 19. Kevin Mitchell GB Yamaha
20. Corrado Catalano I Aprilia 1.45.835 20. Rachel Nicotte F Yamaha
21. Marcelino Lucchi I Aprilia 1.45.893 21. Darryl Milner Aus Aprilia
22. Alain Bronec F Aprilia 1.45.982 22. José Barresi YV Yamaha
23. Erich Neumair A Yamaha 1.46.212

Niet gefinished:

24. Paolo Casoli I Yamaha 1.46.403 - Marcelino Lucchi I Aprilia Uitgevallen
25. Renzo Colleoni I Aprilia 1.46.408 - Renzo Colleoni I Aprilia Uitgevallen
26. Bernd Kassner D Yamaha 1.46.579 - Didier de Radiguès   B Aprilia Uitgevallen
27. Andreas Borgonovo I Aprilia 1.46.643 - Jean Foray F Yamaha Uitgevallen
28. Jean Foray F Yamaha 1.47.009 - Jorge Martinez ES JJ Cobas Uitgevallen
29. Urs Jücker CH Yamaha 1.47.041 - Bernd Kassner D Yamaha Uitgevallen
30. Peter Linden S Yamaha 1.47.080 - Adrien Morillas F Aprilia Uitgevallen
31. Hans Becker D Yamaha 1.47.137 - Andreas Borgonovo I Aprilia Uitgevallen
32. Kevin Mitchell GB Yamaha 1.47.878 - Paolo Casoli I Yamaha Uitgevallen
33. Rachel Nicotte F Yamaha 1.48.312 - Bernard Haenggeli CH Aprilia Uitgevallen
34. Darryl Milner AUS Aprilia 1.49.003
35. José Barresi YV Yamaha 1.50.536

 

*1 Wilco Zeelenberg zijn eerste, en later zou blijken enige, GP-overwinning in de 250cc klasse, na een schittererd en enerverend gevecht met zijn drie medekoplopers. Het was ook de eerste (en dus enige) 250cc overwinning van een Nederlander.

*2 Luca Cadalora (achtergrond tabel met #5 in Duitsland) schoof in het begin van de race onderuit, maar kon de race hervatten en nog knap als tiende eindigen.

Het spannende gevecht om de winst in de 250cc op de Nürburgring met John Kocinski voor Carlos Cardus (#4), Wilco Zeelenberg (#14) en Helmut Bradl (#9).

Reinhold Roth (#2) en Loris Reggiani (#11).

 

 

 

27 mei 1990, Grand Prix Duitsland, circuit Nürburgring

Trainingstijden 500cc 

Uitslag 500cc (30 ronden, 136.260 km.)

Grid
1. Kevin Schwantz USA Suzuki 1.38.185 1. Kevin Schwantz USA Suzuki 50.18.517 1e
2. Michael Doohan AUS Honda 1.38.803 2. Wayne Rainey USA Yamaha 50.30.385 3e
3. Wayne Rainey USA Yamaha 1.38.973 3. Niall Mackenzie GB Suzuki 50.45.723 5e
4. Pierfrancesco Chili I Honda 1.39.239 4. Christian Sarron F Yamaha 50.53.646 7e
5. Niall Mackenzie GB Suzuki 1.53.67 5. Sito Pons ES Honda 51.02.532 6e
6. Sito Pons ES Honda 1.53.75 6. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 51.20.705 8e
7. Christian Sarron F Yamaha 1.53.97 7. Juan Garriga ES Yamaha 51.40.163 9e
8. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 1.54.07 8. Alexander Barros BR Cagiva 1 ronde 11e
9. Juan Garriga ES Yamaha 1.54.54 9. Randy Mamola USA Cagiva 1 ronde 10e
10. Randy Mamola USA Cagiva 1.54.66 10. Cees Doorakkers NL Honda 1 ronde 14e
11. Alexander Barros BR Cagiva 1.55.49 11. Marco Papa I Honda 1 ronde 12e
12. Marco Papa I Honda 1.55.53 12. Andreas Leuthe D Honda 2 ronden 15e
13. Peter Linden S Yamaha 1.55.59 13. Nicholas Schmassman CH Honda 2 ronden 16e
14. Cees Doorakkers NL Honda 1.56.89 14. Hansjörg Butz D Honda 2 ronden 18e
15. Andreas Leuthe D Honda 1.57.08 15. Peter Linden S Yamaha 2 ronden 13e
16. Nicholas Schmassman CH Honda 1.57.26 16. Vittorio Scatola I Paton 7 ronden 17e
17. Vittorio Scatola I Paton 1.57.30
18. Hansjörg Butz D Honda 1.57.33

Niet gefinished:
- Michael Doohan *1 AUS Honda Valpartij 2e
- Pierfrancesco Chili *1 I Honda Valpartij 4e
- Ron Haslam GB Cagiva Niet gestart 17e

Niet gekwalificeerd:
- Alois Meyer D Honda -- 19e

 

*1 Tijdens de race zijn Mick Doohan en Pierfrancesco Chil, zonder elkaar te raken, beiden bijna gelijktijdig het slachtoffer van een ‘highsider’ in dezelfde bocht. Doohan wordt hierbij door zijn Honda geraakt en breekt daarbij een teen en zijn schouder schiet uit de kom. Chili breekt een been en leek de zoveelste topper die uitgeschakeld was in het toch al zeer dunne 500cc veld. Niets was minder waar, want hij kroop "gewoon" in Oostenrijk weer op zijn Honda. Oook Doohan moest alleen deze GP aan zich voorbij laten gaan.

Hier gaat het nog goed met Doohan (#9) en Chili (#5). Een paar ronden voor het einde zou dat wel anders zijn.

Verdere Bijzonderheden:

  • Zijspanrace werd gewonnen door Steve Webster en Gavin Simmons.

  • Maar liefst 21 deelnemers in de 500cc klasse! En van deze 21 moesten er volgens de reglementen 11 stuks een voorkwalificatie rijden. Hierdoor viel er nog eentje af, de Braziliaan Vincenzo Cascino was veel te langzaam. Je mocht maar 15% boven het ronderecord rijden. Cascino was maar liefst 21 seconden langzamer dan de snelste in de voorkwalificatie. Het was in deze jaren maar goed dat de 125cc en 250cc klasse zo spannend waren en vele deelnemers trokken. 

  • Het aantal valpartijen in de Duitse trainingen was ongekend hoog en bracht ook vele blessures met zich mee. Het Rothmans Hondateam kreeg in de vrije trainingen al met veel pech (en breuken) te maken. De 250cc topper van het team, Dominique Sarron brak zijn rechtervoet op drie plaatsen en zijn teamgenoot in de 500cc klasse, Wayne Gardner, met gebroken ribben, overtrof hem even later door bij een schuiver eveneens zijn rechtervoet te breken, maar dan op negen plaatsen! Nu zou hij wel een paar (twee) races aan zich voorbij moeten laten gaan. Hij zal, evenals Eddie Lawson, zijn rentree weer maken tijdens de Nederlandse GP op het circuit van Assen.

  • Tijdens de officiële tijdtrainingen van de 250cc ging bijna de helft van het aantal deelnemers onderuit, onder hen: Luca Cadalora, John Kocinski, Jorge Martinez, Jochen Schmid, Reinhold Roth, Carlos Lavado (2x), Carlos Cardus (botje in voet gebroken), Didier de Radiguès en Martin Wimmer (twee gebroken vingers).

  • In de 125cc ging o.a. de Japanse topper (tweede in de tussenstand voor het WK) Kohji Takada onderuit. Hij brak hierbij een been. Verder gingen o.a. ook Loris Capirossi, Julian Miralles, Rald Waldmann, Jos van Dongen en Bert Smit tegen de vlakte.

  • De 500cc ers deden het opvallend rustig wat dat betreft en hadden schijnbaar geen zin om het kleine startveld verder uit te dunnen. Aalleen de koploper in de WK tussenstand, Wayne Rainey, ging onderuit en brak daarbij zijn pink. Hij ging echter wel van start. Ron Haslam kwam vanwege zijn blessure alleen weer om te trainen naar Duitsland.

Rainey bespreekt zijn gebroken pink. Niall MacKenzie (#7) en Christian Sarron in gevecht voor de derde plaats. Schwantz viert zijn overwinning.

Gardner zijn been in het gips met een speciaal manget.

 

Het Italiaanse Pileri-AGV 125cc team van ex-wereldkampioen Paolo Pileri, met de toprijders Fausto Gresini en Loris Capirossi.

 

 

4 juni 1990, Grand Prix Oostenrijk, circuit Salzburgring 

125cc (22 ronden, 93.346 km.)

250cc (24 ronden, 101.832 km.) *2

500cc (29 ronden, 123.047 km.) 

Grid
1. Jorge Martinez ES JJ Cobas 36.05.777 1. Luca Cadalora I Yamaha 34.06.908 1. Kevin Schwantz USA Suzuki 38.21.304 1e
2. Loris Capirossi I Honda 36.06.024 2. Martin Wimmer D Aprilia 34.07.397 2. Wayne Rainey USA Yamaha 38.21.865 2e
3. Stefan Prein D Honda 36.11.110 3. John Kocinski USA Yamaha 34.07.607 3. Michael Doohan AUS Honda 38.46.608 3e
4. Bruno Casanova I Aprilia 36.11.228 4. Wilco Zeelenberg NL Honda 34.07.676 4. Pierfrancesco Chili I Honda 38.58.608 5e
5. Manuel Hernández ES Honda 36.12.802 5. Reinhold Roth D Honda 34.07.889 5. Niall Mackenzie GB Suzuki 39.07.738 7e
6. Doriano Romboni I Honda 36.13.658 6. Helmut Bradl D Honda 34.08.256 6. Sito Pons ES Honda 39.08.175 4e
7. Adi Stadler D JJ Cobas 36.13.668 7. Jacques Cornu CH Honda 34.08.867 7. Christian Sarron F Yamaha 39.27.377 6e
8. Alessandro Gramigni I Aprilia 36.13.916 8. Dominique Sarron F Honda 34.14.588 8. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 39.40.879 8e
9. Gabriele Debbia I Aprilia 36.15.297 9. Didier de Radiguès B Aprilia 34.30.676 9. Juan Garriga ES Yamaha 1 ronde 9e
10. Julian Miralles ES JJ Cobas 36.26.994 10. Loris Reggiani I Aprilia 34.30.879 10. Randy Mamola USA Cagiva 1 ronde 10e
11. Herri Torrontegui ES Honda 36.27.151 11. Marcelino Lucchi I Aprilia 34.41.412 11. Alexander Barros BR Cagiva 1 ronde 11e
12. Hans Spaan *1 NL Honda 36.34.537 12. Jochen Schmid D Honda 34.49.211 12. Ron Haslam GB Cagiva 2 ronden 12e
13. Thierry Feuz CH Honda 36.34.677 13. Paolo Casoli I Yamaha 34.49.849 13. Marco Papa I Honda 2 ronden 13e
14. Alfred Waibel D Honda 36.36.384 14. Jorge Martinez ES JJ Cobas 34.49.883 14. Cees Doorakkers NL Honda 2 ronden 15e
15. Allan Scott USA Honda 36.36.404 15. Alberto Rota I Aprilia 34.50.040 15. Karl Truchsess A Honda 4 ronden 14e
16. Ralf Waldmann D Rotax 36.37.289 16. Andreas Borgonovo I Aprilia 34.50.357

Deze 500cc in Oostenrijk was een nieuw dieptepunt. Aangezien de Salzburgring een van de allersnelste circuits was konden door de hoge snelheid de Duitsers Hansjörg Butz en Alois Meyer zich niet kwalificeren voor de race. De Nederlander Cees Doorakkers wist zich in de laatste training net aan wel te plaatsen en zorgde er zo voor dat er wel vijftien coureurs aan de start verschenen, mede door het feit dat Ron Haslam ook weer eens van start ging in een race. Vijftien coureurs was natuurlijk nog steeds ontzettend weinig! Er was ook geheel niets leuks meer aan de 500cc klasse in die tijd. Doordat er in Oostenrijk dus 15 rijders aan de start verschenen was een ieder die zou finishen dus al verzekerd van punten. Er viel verbazingwekkend genoeg niemand uit in de race, dus had iedereen punten voor de moeite. Ondanks het kleine potentieel aan rijders, konden de toppers uit de 250cc, die dit jaar waren overgestapt, Sito Pons, Juan Garriga en Jean-Philippe Ruggia, op absoluut topmateriaal, geen aansluiting vinden met de 500cc toppers. Ook nu bleek nog steeds dat het rijden van een 500cc machine iets heel anders was en je van heel andere klasse moest zijn om daarin voorin te zitten! Wat ook maar weer eens aangaf hoe goed Middelburg, Hartog en Van Dulmen in hun tijd waren, want toen was dit ook al een feit.
17. Robin Milton GB Honda 36.39.568 17. Andreas Preining A Aprilia 34.50.632
18. Hisashi Unemoto J Honda 36.54.239 18. Harald Eckl D Aprilia 35.05.400
19. Antonio Sanchez ES JJ Cobas 36.54.521 19. Bernard Haenggeli CH Aprilia 35.05.537
20. Heinz Lüthi CH Honda 37.07.266 20. Urs Jücker CH Yamaha 35.21.790
21. Flemming Kistrup DK Honda 37.16.643 21. Bernd Kassner D Yamaha 35.21.849
22. Robin Appleyard GB Honda 37.28.384 22. Kevin Mitchell GB Yamaha 35.21.982
23. Bady Hassaine ALG Honda 37.30.469 23. Hans Becker D Yamaha 35.22.508
24. Mike Leitner A Honda 37.38.355 24. Rachel Nicotte F Yamaha 35.38.444
25. Hubert Abold D Rotax 37.38.935 25. José Barresi YV Yamaha 1 ronde
26. Emilio Cuppini I Honda 37.39.850 26. Renzo Colleoni I Aprilia
27. Stefan Dörflinger CH Aprilia 1 ronde 27. Jean Foray F Yamaha
28. Maurizio Vitali I Gazzaniga
29. Hans Koopman NL Honda

Niet gefinished:
- Alex Crivillé ES Yamaha Uitgevallen

Niet gefinished:

 - Adrien Morillas F Aprilia Uitgevallen
- Johnny Wickström SF JJ Cobas Uitgevallen - Masahiro Shimizu J Honda Uitgevallen
- Dirk Raudies D Honda Valpartij - Erich Neumair A Yamaha Uitgevallen
- Manuel Herreros ES JJ Cobas Uitgevallen - Carlos Lavado YV Aprilia Uitgevallen
- Fausto Gresini I Honda Uitgevallen - Carlos Cardus ES Honda Uitgevallen
- Janez Pintar YU Honda Uitgevallen - Fausto Ricci I Aprilia Uitgevallen
- Peter Öttl D Rotax Uitgevallen - Alberto Puig ES Yamaha Uitgevallen
- Stefan Kurfiss D Honda Uitgevallen
 

 

*1 Hans Spaan had de snelste trainingstijd gerealiseerd. Op zaterdag na de laatste training bleken de krukaslagers van zijn Honda echter niet meer 100% en moest er tot laat in de avond nog even gesleuteld worden en dit bracht ook voor de race op zondag de nodige twijfels met zich mee, omdat er uiteraard niet meer getest kon worden. Voor de race was het bovendien, vanwege de wisselende weersomstandigheden en de natte baan, moeilijk een juiste bandenkeuze te maken. De banden van Spaan functioneerden uiteindelijk niet al te goed tijdens de race en hij kwam een keer flink dwars te staan. Verder dan een teleurstellende 12e plaats wist hij dan ook niet te komen en dit kostte hem flink wat punten voor het WK. En dat op het circuit waar vorig jaar zijn eerste triomf werd gerealiseerd. De Spanjaard Jorge Martinez had als een van de weinigen voor volle regenbanden gekozen en dit bleek uiteindelijk de juiste keuze. 

*2 De 250cc race was een van de mooiste die er tot op dat moment ooit was verreden. Een kopgroep van negen rijders streed tot de laatste ronde voor de overwinning. Tot deze kopgroep behoorden: Wilco Zeelenberg, John Kocinski, Luca Cadalora, Carlos Cardus, Jacques Cornu, Reinhold Roth, Martin Wimmer, Helmuth Bradl en Dominique Sarron. Ieder lag wel een of meerdere keren aan de leiding van deze grote kopgroep. De Honda's waren sneller, maar de Yamaha's waren wendbaarder in de bochten. Geen van de Hondarijders zou uiteindelijk, zeer verrassend, op het podium mogen verschijnen voor de huldiging. Cadalora won uiteindelijk deze prachtige wedstrijd en niet meer dan twee seconden zaten er tussen de nummer één en zeven op de finish. De Italiaanse Apriliafabriek deed het ook uitstekend met vier machines bij de eerste elf.

 

 

Verdere Bijzonderheden:

  • Zijspanrace werd gewonnen door Egbert Streuer en Geral de Haas. 

  • Ook in Oostenrijk was het eens zo zeer succesvolle Derbi nog niet aanwezig. Ze hadden zich na de GP van Japan teruggetrokken omdat hun 125 machine niet genoeg vermogen had. Het niet deelnemen van Derbi betekende ook uiteraard het niet deelnemen van Ezio Gianola, in 1989 nog lang kanshebber voor de titel (maar dan op Honda) en zijn teammaat Luis Alvaro.

  • Zoals zo vaak in het verleden was het weer in Oostenrijk volledig onvoorspelbaar. Dan was het koud, regende het of was het weer stralend weer. Tijdens de wedstrijden was het echter niet al te best. De keuzes voor welk bandentype te kiezen waren dan ook erg moeilijk. Ondanks de regen tijdens de trainingen waren er ontzettend weinig valpartijen te noteren in de trainingen. "slechts" Peter Öttl, Bady Hassaine, Hubert Abold in de 125cc klasse en Andreas Leuthe (hersenschudding) in de 500cc. 

 

 

 

 

 

 

 

17 juni 1990, Grand Prix Joegoslavië, circuit Rijeka

125cc (19 ronden, 79.192 km.)

250cc  (23 ronden, 95.846 km.) *2

500cc (32 ronden, 133.376 km.)

Grid
1. Stefan Prein *1 D Honda 31.36.931 1. Carlos Cardus *3 ES Honda 35.46.457 1. Wayne Rainey USA Yamaha 48.10.806 1e
2. Loris Capirossi I Honda 31.36.961 2. John Kocinski  USA Yamaha 35.46.518 2. Kevin Schwantz USA Suzuki 48.20.880 2e
3. Bruno Casanova I Aprilia 31.37.049 3. Martin Wimmer D Aprilia 35.46.688 3. Niall Mackenzie GB Suzuki 48.44.491 3e
4. Ralf Waldmann D Rotax 31.37.204 4. Luca Cadalora I Yamaha 35.46.750 4. Michael Doohan AUS Honda 48.54.336 5e
5. Doriano Romboni I Honda 31.37.392 5. Helmut Bradl D Honda 35.46.933 5. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 49.22.253 8e
6. Fausto Gresini I Honda 31.37.503 6. Reinhold Roth *4 D Honda 35.47.068 6. Marco Papa I Honda 1 ronde 12e
7. Adi Stadler D JJ Cobas 31.37.680 7. Alex Crivillé ES Yamaha 35.47.551 7. Cees Doorakkers NL Honda 2 ronden 15e
8. Maurizio Vitali I Gazzaniga 31.37.783 8. Jacques Cornu CH Honda 35.58.715 8. Karl Truchsess A Honda 2 ronden 14e
9. Alessandro Gramigni I Aprilia 31.37.823 9. Carlos Lavado YV Aprilia 36.10.595 9.  Nicholas Schmassman CH Honda 4 ronden 16e
10. Robin Milton  GB Honda 31.39.682 10. Jochen Schmid D Honda 36.11.235
11. Heinz Lüthi CH Honda 31.40.309 11. Andreas Preining *5 A Honda 36.11.236

Niet gefinished:
12. Hans Spaan NL Honda 31.47.140 12. Masahiro Shimizu J Honda 36.11.415 - Pierfrancesco Chili *6 I Honda Valpartij 4e
13. Dirk Raudies D Honda 31.52.932 13. Corrado Catalano I Aprilia 36.39.148 - Juan Garriga ES Yamaha Uitgevallen 9e
14. Johnny Wickström SF JJ Cobas 31.59.864 14. Marcelino Lucchi I Aprilia 36.39.289 - Randy Mamola *6 USA Cagiva Valpartij 7e
15. Robin Appleyard GB Honda 32.08.658 15. Bernd Kassner D Yamaha 36.39.620 - Alexander Barros BR Cagiva Valpartij 11e
16. Stefan Kurfiss D Honda 32.13.575 16. Adrien Morillas F Aprilia 36.40.883 - Ron Haslam *6 GB Cagiva Valpartij 10e
17. Manuel Hernández ES Honda 32.14.421 17. Alain Bronec F Aprilia 36.41.053 - Vittorio Scatola I Paton Uitgevallen 13e
18. Hans Koopman NL Honda 32.17.455 18. Erich Neumair A Yamaha 36.41.194 - Sito Pons *6 ES Honda Valpartij 6e
19. Peter Galvin AUS Honda 32.17.959 19. Paolo Casoli I Yamaha 36.47.517

Deze 500cc in Joegoslavië was dus wederom een nieuw dieptepunt. Slechts negen coureurs die over de finish kwamen! De nummer zeven, verdiende negen punten!, Cees Doorakkers op maar liefst twee ronden! De nummer negen, 7 punten, op vier ronden! Wat een aanfluiting was dat nu. Cees Doorakkers, aardige rijder en niet meer dan dat, scoorde een flink aantal punten dit seizoen, werd zelfs zestiende in de eindstand, maar zou tien jaar eerder nooit een punt gescoord hebben. 

Christian Sarron moest afzeggen voor de race, nadat hij in de trainingen hard ten val was gekomen en daarbij het bewustzijn had verloren. Hij werd hierbij door de baancommissarissen ruw van de baan gesleept. 

 
20. Zdravko Matulja YU Honda 32.18.559 20. Bernard Haenggeli CH Aprilia 36.56.467
21. Jos van Dongen NL Honda 32.24.348 21. Hans Becker D Yamaha 37.05.308
22. Urs Jücker CH Yamaha 37.05.940

Niet gefinished:

 23. Jean Foray F Yamaha 37.06.638
- Mike Leitner A Honda Uitgevallen
- Bady Hassaine ALG Honda Uitgevallen

Niet gefinished:
- Manuel Herreros ES JJ Cobas Uitgevallen - Harald Eckl D Aprilia Uitgevallen
- Gabriele Debbia I Aprilia Valpartij - Andreas Borgonovo I Aprilia Uitgevallen
- Steve Patrickson GB Honda Uitgevallen - Loris Reggiani I Aprilia Uitgevallen
- Julian Miralles ES JJ Cobas Valpartij - Darryl Milner AUS Aprilia Uitgevallen
- Hubert Abold D Rotax Uitgevallen - Rachel Nicotte F Yamaha Uitgevallen
- Allan Scott  USA Honda Uitgevallen - José Barresi YV Yamaha Uitgevallen
- Thierry Feuz CH Honda Valpartij - Renzo Colleoni I Aprilia Uitgevallen
- Alfred Waibel D Honda Valpartij - Alberto Rota I Aprilia Uitgevallen
- Jorge Martinez ES JJ Cobas Uitgevallen - Kevin Mitchell GB Yamaha Uitgevallen
- Didier de Radiguès   B Aprilia Uitgevallen
- Fausto Ricci I Aprilia Uitgevallen
- Alberto Puig ES Yamaha Uitgevallen

  Loris Capirossi tweede in Rijeka 

 

*1 Stefan Prein wint de enige GP in zijn raceloopbaan.
*2 De race werd na de 24e ronde gestaakt vanwege het hieronder vermelde ongeval. De eindstand is dan meestal de doorkomst van de ronde daarvoor, vandaar dat ook de bij het ongeluk betrokken rijders nog in de uitslag voorkomen.
 

*3 De Spanjaard Carlos Cardus wint de tweede Grand Prix in de 250cc in zijn carrière, nadat hij in 1989 (Frankrijk) zijn eerste had gewonnen. Deze in Joegoslavië was de eerste van vier stuks dit seizoen. Hij was wat langzaam op gang gekomen, maar zou flink doorstomen en het John Kocinski nog heel moeilijk gaan maken in de titelstrijd. Cardus zou zeker in 1991 nog vaak op het podium staan (o.a. acht maal een tweede plaats!), maar zou na dit ('90) seizoen nooit meer aan GP op zijn naam brengen. Het zou bij vijf stuks blijven. Na het seizoen 1993 zou hij zijn helm aan de bekende wilgen hangen. Cardus had in 1987 zijn grote doorbraak gemaakt. Hij kon in dat seizoen beschikken over een Honda NSR250 fabrieksmachine. Hij koos met zijn machine voor het grote Spaanse Ducadosteam van teammanager Angel Nieto, de ex- (veelvoudig) wereldkampioen in de lichtste klassen. Cardus raakte echter gelijk aan het begin van het seizoen geblesseerd aan zijn been en die blessure bleef hem het hele seizoen achtervolgen. In 1988 kreeg hij een teamgenoot, zijn landgenoot Alberto Puig en zijn relatie met Nieto ging zienderogen achteruit, zeker toen deze hem ging pressen met het dreigement dat als hij niet goed presteerde, Puig op het fabrieksmateriaal zou gaan rijden (deze reed op een standaardmachine). Carlos Cardus had zich naar de pole-positie getraind voor de Spaanse GP en alle ogen waren op hem gericht. Hij ging er echter in de eerste bocht hard vanaf en verloor daarbij zijn helm. Drie dagen later kwam hij bij uit zijn coma, terwijl hij door velen al was afgeschreven. Hij knokte zich terug en na zeven weken meldde hij zich weer voor de GP van Oostenrijk. Het enige wat hij aan de erge crash had overgehouden was dat hij zijn reukzin kwijt was. Aan het einde van het seizoen nam hij afscheid van Nieto en begon zijn eigen team. Nieto dacht dat hij de snelle Honda's wel zou krijgen, maar Honda stelde zijn vertrouwen in Cardus. Deze zocht en vond in Repsol ( grote Spaanse oliemaatschappij, waartoe ook Campsa behoort) een grote sponsor voor het seizoen 1989 en reed een prachtig seizoen, greep dus een overwinning en een vierde plaats in de eindstand. 

Reinhold Roth in 1990 op zijn nieuwe Honda NSR250

*4 De symphatieke Reinhold Roth overkwam tijdens deze Joegoslavische GP een drama. In 1979 had de Duitser zijn debuut gemaakt in de 250cc klasse. Hij boekte redelijk wat succesjes, maakte nog een overstapje naar de 500cc klasse, maar zijn grote triomfen begonnen pas in 1987. In 1989 had hij fantastisch gepresteerd door tweede te worden in het 250cc WK. Ook al ging het een stuk minder, maar ook in 1990 sprokkelde hij zijn punten bij elkaar, tot deze voor hem tragische GP van Joegoslavië op 17 juni... Hij reed in een hevig knokkende kopgroep van zeven rijders, toen deze de Australiër Darryl Milner lapten. Deze was, stapvoets op de ideale lijn, op weg naar de pits met mechanische problemen. De eerste vijf rijders konden Milner ontwijken, maar Reinhold reed vol op hem in, zonder hem te hebben gezien. Een vreselijk ongeluk was het gevolg, zonder te remmen zo hard een andere rijder raken! Milner brak een been, Alex Crivillé kon het ongeval ook niet meer ontwijken, raakte ook licht geblesseerd, maar Roth... Een zware schedelbasisfractuur en hersenbloedingen waren de ernstigste van zijn vele kwetsuren. De medische hulp kwam ook langzaam op gang voor hem en zijn hersenen moesten het 8 minuten zonder zuurstof doen en men schatte de kans op overleven een kleine 10%. De, op dat moment, 37-jarige Duitser, zou twee weken in een ziekenhuis in Rijeka verblijven voor ze hem maar een kliniek in Ravensburg (D) zouden vervoeren. Na ruim een half jaar ontwaakte hij, tot ongeloof van de medici, uit zijn coma. Na ruim twee jaar revalidatie mocht hij daarna uiteindelijk naar huis. Elfriede, zijn vrouw, zou altijd aan zijn zijde blijven. Reinhold was voor de rest van zijn leven aan een rolstoel gekluisterd en voor de helft verlamd. Zijn geestelijke toestand heden ten dage is te vergelijken met die van een klein kind. 

*5 Andreas Preining, normaal op een privé Aprilia, had de beschikking gekregen over de fabrieks Honda van Dominique Sarron. De Fransman had tijdens de trainingen in Joegoslavië zijn voet op drie plaatsen gebroken en zou drie GP's uit de roulatie zijn. Preining zou hem deze races vervangen.

Sito Pons een week na zijn opname in het ziekenhuis.

*6 Sito Pons kwam in het begin van de race geheel dwars te staan waardoor Ron Haslam moest uitwijken en torpedeerde daarbij zijn teamgenoot Randy Mamola, waardoor er twee Cagiva's in een klap van de baan waren. De derde rijder van de Italiaanse fabriek deed het niet beter toen hij de vanghekken inreed. Sito Pons kon zijn race na zijn bijna ongeval vervolgen, maar later in de race kwam hij zwaar ten val door een voorwielslip waarbij hij Pierfrancesco Chili met zich mee naar de grond sleepte. Zo schakelde Pons, buiten zichzelf, maar liefst drie van het toch al kleine aantal 500cc rijders uit. De Spanjaard hield aan zijn val vier gebroken ribben en beschadigde longen over. Chili "slechts" een sleutelbeenbreuk. Sito Pons werd overigens op een brancard gesmeten alsof het oorlogstijd was en men onder vijandelijk vuur lag. Dit leverde de organisatie uiteraard weer klachten op.

 

Verdere Bijzonderheden:

  • De zijspanrace werd gewonnen door Alain Michell en Simon Birchall.

  • Er waren ruim 40 valpartijen te betreuren in Rijeka dit jaar. Er waren de al eerder vermelde dramatische valpartijen, maar ook tijdens het begin van de 125cc race vond er een heftig ongeval plaats. De Europees kampioen Gabriele Debbia kwam ten val en sleepte maar liefst twaalf coureurs mee naar de grond. De valpartij werd veroorzaakt omdat er aan de zijkant van de baan een rij losse strobalen stonden, die bedoeld waren om de rijders die uit de pitsstraat kwamen uiterst rechts te laten rijden. Hierdoor had het complete veld aan het begin van de race echter te weinig ruimte. De meeste coureurs konden hun race, na de herstart, vervolgen. Enkele weken eerder had er ook al een soortgelijk ongeval op dit circuit plaatsgevonden tijdens de 250cc EK wedstrijd, hierbij kwam de Italiaan Eros Manfredini om het leven. 

  • Wilco Zeelenberg was een van de vele gevallen rijders tijdens de trainingen. Hij brak hierbij zijn pols en kon niet aan de race deelnemen. 

 

 

1990-er  Yamaha's YZR 500 van Sarron & Ruggia

 Yamaha's YZR 500 van Wayne Rainey

Cagiva 500 van Ron Haslam

 

 

                                             

30 juni 1990, Grand Prix Nederland, circuit Assen (TT) 

Trainingstijden 125cc 

Uitslag 125cc (18 ronden, 108.882 km.)
1. Hans Spaan *1 NL Honda 2.19.726 1. Doriano Romboni I Honda 42.25.595
2. Doriano Romboni I Honda 2.20.002 2. Bruno Casanova I Aprilia 42.36.728
3. Bruno Casanova I Aprilia 2.20.209 3. Adi Stadler *3 D JJ Cobas 42.36.986
4. Adi Stadler D JJ Cobas 2.20.422 4. Gabriele Debbia I Aprilia 42.37.206
5. Heinz Lüthi CH Honda 2.20.778 5. Jorge Martinez ES JJ Cobas 42.37.215
6. Ralf Waldmann D Rotax 2.20.982 6. Stefan Prein D Honda 42.37.552
7. Jorge Martinez ES JJ Cobas 2.21.064 7. Heinz Lüthi CH Honda 42.37.888
8. Loris Capirossi I Honda 2.21.212 8. Fausto Gresini I Honda 42.58.261
9. Alessandro Gramigni I Aprilia 2.21.219 9. Stefan Kurfiss D Honda 43.04.441
10. Peter Öttl D Rotax 2.21.320 10. Alessandro Gramigni I Aprilia 43.18.087
11. Stefan Kurfiss D Honda 2.21.339 11. Dirk Raudies D Honda 43.24.710
12. Robin Milton  GB Honda 2.21.571 12. Maurizio Vitali I Gazzaniga 43.25.193
13. Dirk Raudies D Honda 2.21.660 13. Domenico Brigaglia I Honda 43.25.555
14. Gabriele Debbia I Aprilia 2.21.666 14. Robin Appleyard GB Honda 43.33.669
15. Fausto Gresini I Honda 2.21.823 15. Stuart Edwards GB Honda 43.33.870
16. Stefan Prein D Honda 2.21.883 16. Hans Koopman NL Honda 43.33.941
17. Domenico Brigaglia I Honda 2.22.251 17. Manuel Hernández ES Honda 43.33.950
18. Hisashi Unemoto J Honda 2.22.502 18. Johnny Wickström SF JJ Cobas 43.34.354
19. Maurizio Vitali I Gazzaniga 2.22.590 19. Antonio Sanchez ES JJ Cobas 43.34.360
20. Robin Appleyard GB Honda 2.22.780 20. Jaime Mariano ES Casal 43.35.742
21. Mike Leitner A Honda 2.22.902 21. Hisashi Unemoto J Honda 43.45.013
22. Julian Miralles ES JJ Cobas 2.22.940 22. Alfred Waibel D Honda 43.45.881
23. Manuel Hernández ES Honda 2.23.083 23. Taru Rinne SF Honda 43.47.368
24. Manuel Herreros ES JJ Cobas 2.23.193 24. Mike Leitner A Honda 44.00.629
25. Steve Patrickson GB Honda 2.23.368 25. Flemming Kistrup DK Honda 44.01.915
26. Johnny Wickström SF JJ Cobas 2.23.380

Niet gefinished:
27. Emilio Cuppini I Honda 2.23.394 - Hans Spaan NL Honda 15e ronde
28. Flemming Kistrup DK Honda 2.23.440 - Steve Patrickson GB Honda 15e ronde
29. Thierry Feuz CH Honda 2.23.486 - Robin Milton  GB Honda 14e ronde
30. Alfred Waibel D Honda 2.23.488 - Peter Galvin AUS Honda 14e ronde
31. Hans Koopman NL Honda 2.23.497 - Hubert Abold D Rotax 13e ronde
32. Stuart Edwards GB Honda 2.23.585 - Loris Capirossi I Honda 11e ronde
33. Hubert Abold D Rotax 2.23.622 - Ralf Waldmann D Rotax 10e ronde
34. Jaime Mariano ES Casal 2.23.640 - Manuel Herreros ES JJ Cobas 6e ronde
35. Peter Galvin AUS Honda 2.23.812 - Peter Öttl D Rotax val 4e ronde
36. Antonio Sanchez ES JJ Cobas 2.24.011 - Emilio Cuppini I Honda 2e ronde
37. Taru Rinne *2 SF Honda 2.24.058 - Julian Miralles ES JJ Cobas 1e ronde
38. Jos van Dongen *2 NL Honda 2.24.107

Gabriele Debbia (#37), Jorge Martinez (#55), Alessandro Gramigni (#39), Adi Stadler (#11) en Loris Capirossi (#59). Doriano Romboni/ Bruno Casanova (3e) & Doriano Romboni op het podium/ Bruno Casanova achter Jorge Martinez.
39. Allan Scott *2 USA Honda 2.24.350
40. Stefan Dörflinger*2 CH Aprilia 2.24.436
         
         
         

 

 

*1 Hans Spaan behaalde de tweede pole van het seizoen en leek in de race lang op weg naar een prima tweede plaats, na een zeer slechte start (15e), totdat hij drie ronden voor het einde uitviel met een groot gat in zijn uitlaat. Hierdoor waren zijn titelaspiraties, na de twee 12e plaatsen in de vorige twee races, ook zo goed als van de baan.

*2 Niet gekwalificeerd. Ook Bert Smit (41e) viel buiten de race. 
*3 Adi Stadler zijn eerste podium in zijn raceloopbaan.

 

 

30 juni 1990, Grand Prix Nederland, circuit Assen (TT) 

Trainingstijden 250cc 

Valpartij Luca Cadalora

Uitslag 250cc (20 ronden, 120.980 km.) 
 

 
1. Carlos Cardus ES Honda 2.08.926 1. John Kocinski  USA Yamaha 43.35.983
2. John Kocinski  USA Yamaha 2.09.051 2. Carlos Cardus ES Honda 43.36.959
3. Jacques Cornu CH Honda 2.09.371 3. Wilco Zeelenberg *1 NL Honda 43.41.596
4. Luca Cadalora I Yamaha 2.09.433 4. Masahiro Shimizu J Honda 43.47.235
5. Alex Crivillé ES Yamaha 2.09.583 5. Andreas Preining *2 A Honda 43.56.467
6. Didier de Radiguès   B Aprilia 2.10.119 6. Jochen Schmid D Honda 43.58.257
7. Loris Reggiani I Aprilia 2.10.165 7. Didier de Radiguès   B Aprilia 43.58.583
8. Masahiro Shimizu J Honda 2.10.257 8. Martin Wimmer D Aprilia 53.59.347
9. Marcelino Lucchi I Aprilia 2.10.624 9. Carlos Lavado YV Aprilia 44.13.287
10. Wilco Zeelenberg NL Honda 2.10.738 10. Alberto Puig ES Yamaha 44.36.662
11. Jochen Schmid D Honda 2.10.780 11. Marcelino Lucchi I Aprilia 44.46.092
12. Andreas Preining A Aprilia 2.11.163 12. Andreas Borgonovo I Aprilia 44.47.527
13. Carlos Lavado YV Aprilia 2.11.360 13. Harald Eckl D Aprilia 44.48.025
14. Harald Eckl D Aprilia 2.11.378 14. Jorge Martinez ES JJ Cobas 44.48.202
15. Martin Wimmer D Aprilia 2.11.653 15. Urs Jücker CH Yamaha 44.54.486
16. Jorge Martinez ES JJ Cobas 2.11.938 16. Bernd Kassner D Yamaha 45.13.467
17. Alberto Puig ES Yamaha 2.12.051 17. José Barresi YV Yamaha 45.13.551
18. Corrado Catalano I Aprilia 2.12.053 18. Paolo Casoli I Yamaha 45.39.103
19. Bernard Haenggeli CH Aprilia 2.12.144 19. Kevin Mitchell GB Yamaha 45.39.605
20. Andreas Borgonovo