Home Jack Middelburg Guestbook GP-races Daytona Toon Kannekens Diverse

 

Alle Grand-Prix uitslagen en bijzonderheden, van 1973 (het jaar dat Jack begon met racen) tot heden.

In memoriam aan alle coureurs die tijdens het beoefenen van hun hobby verongelukt zijn.

Coureurs in het blauw zijn overleden.

1989

 

In 1989 wordt een nieuwe Grand Prix aan de kalender toegevoegd. Niet alleen een nieuw land, maar gelijktijdig ook een nieuw werelddeel. Australië! De GP van Portugal, die eigenlijk geen GP van Portugal was, omdat hij in Spanje werd verreden, komt te vervallen. Verder buiten de gebruikelijke wijzigingen van circuits in de landen die daartoe in staat waren, omdat ze nu eenmaal meerdere goede circuits tot hun beschikking hadden/hebben.

De 80cc gingen hun laatste seizoen in, met ingang van 1990 zou deze klasse, ingevoerd in 1984 als vervanger van de 50cc klasse, komen te vervallen. Er waren dit seizoen weer 15 Grand Prix te verrijden, zes stuks 80cc, in de 125cc twaalf, in de 250cc en 500cc vijftien en de zijspannen negen. 

Dan de teams/rijders, hier waren heel veel verschuivingen/vervangingen: in de 500cc was de overgang van wereldkampioen Eddie Lawson van het Agostini-Marlboro Yamhateam naar Honda (HRC-Kanemoto-Rothmans) uiteraard de grootste verrassing. De Amerikaan was vanaf zijn debuut in de GP's, in 1984, bij Yamaha in dienst geweest.

Honda Japan ging uiteraard wel verder met de wereldkampioen van '87 en de vice-kampioen van '88, Wayne Gardner in de Rothmans kleuren met i.p.v. de Japanner Shungi Yatsushiro, de jonge Australiër, Michael (later Mick genoemd) Doohan, die nog heel wat races en titels op zijn naam zou gaan schrijven in de nabije toekomst. Pierfrancesco Chili bestuurde eveneens weer de snelle Honda's met als sponsor HRC-HB. Dominique Sarron stapte over van de 250cc klasse naar de 500cc klasse en kreeg ook via ELF de beschikking over een 500cc fabrieksmachine. Ook nieuw op de Honda's was de Amerikaan Bubba Shobert op een Honda NSR500 van 1988.

Suzuki ging uiteraard verder met het Amerikaanse talent Kevin Schwantz en naast hem werd nu Ron Haslam i.p.v. Rob McElnea zijn teammaat onder de vlag van sponsor Pepsi. McElnea viel buiten de boot, maar zou na vier GP's de Honda van Bubba Shobert tot zijn beschikking krijgen, toen deze een zware blessure opliep die hem uiteindelijk dwong te stoppen met de wegracerij. De één zijn dood, ... Cagiva ging alleen verder met Randy Mamola als officiële fabriekscoureur. Raymond Roche reed in Le Mans 1989 nog wel zijn thuis GP, maar dat was zijn laatste. Hij stapte over naar de Superbike WK op een Ducati en werd in 1990 wereldkampioen in deze racecategorie.

Dan Yamaha: bij het Roberts-Lucky Striketeam hadden Kevin Magee en Wayne Rainey volledig aan de verwachtingen van een eerste seizoen voldaan, mede door beiden een Grand Prix op hun naam te brengen. Dan nog een grote verrassing: Freddie Spencer die net voor het vorige seizoen bekend maakte te stoppen met de GP-racerij, na een paar seizoenen met alleen maar blessures en andere verwikkelingen, en waarmee Honda door deze toestanden ook niet meer verder wilde, maakte zeer verrassend wederom zijn rentree. En wel op Yamaha bij het Agostini-Marboroteam in de plaats van zijn landgenoot Eddie Lawson. Giacomo Agostini zou daar nog spijt van gaan krijgen (denk ik). Niet financieel, want Spencer had een laag basissalaris en werd per punt betaald en voor een eventuele titel (naar verluidt ruim 1.1 miljoen euro). Het probleem met Spencer was dat je als coureur niet een langere tijd uit de roulatie kan zijn op dat topniveau en dan weer kan aanhaken. Zeker niet een rijder met een waarschijnlijk lage pijngrens zoals Spencer m.i. was. De topcoureur zoals hij was, was niet meer. Eerder was hij altijd erg toegangkelijk en vrolijk. Ook dat was hij beiden niet meer. Tevens leek hij lichamelijk ook niet meer op de "oude" Spencer, de inspanningen kosten hem, zoals een ieder zag, veel meer moeite. Ook lag het nooit aan de Amerikaan zelf, maar altijd aan de (in het verleden zeer betrouwbare) Yamaha. Niall Mackenzie stapte over van HRC-HB, naar Agostini. Mackenzie was de opvolger van de naar de 250cc teruggekeerde Belg Didier de Radiguès. Tadahiko Taira bleef ook nog steeds aan boord van een Yamaha fabrieksmachine (Yamaha Motor Co) en Christian Sarron was nog steeds Yamahafabrieksrijder voor het Sonauto-Gauloisesteam. 

Wederom vele 250cc Honda NSR's dit jaar, met heel wat coureurs op een fabrieksmachine aan de start. Anton Mang was dus gestopt, maar in zijn plaats kreeg zijn landgenoot Helmut Bradl een NSR ter beschikking en voegde zich daarmee bij Reinhold Roth in het HRC-HB-Römerteam. Dominique Sarron stapte dus over naar de halveliterklasse. Wereldkampioen Sito Pons (Honda-Spain-Campsa) wilde zijn wereldtitel verdedigen, Carlos Cardus zijn team veranderde van HRC-Ducados naar HRC-Repsol. Jacques Cornu zijn team HRC-Parisienne werd HRC Lucky-Strike. De Japanner Masahiro Shimizu (HRC-Ajinomoto) bleef onder dezelfde vlag actief. Nieuw in het Hondageweld was Daniel Amatriain met als teammanager, ex-coureur, Takazumi Katayama. 

Ook nieuw, Loris Reggiani (foto), die zijn Aprilia contract niet verlengde maar overstapte op een Honda NSR (HCR-HB). Nieuw bij Aprilia waren de uit de 500cc overgestapte Didier de Radiguès en Ivàn Palazesse. De laatste zou jammerlijk verongelukken tijdens de Duitse GP op Hockenheim in 1989. Venemotos nam afscheid van de ex- tweevoudig wereldkampioen Carlos Lavado, die dus zijn fabrieks Yamaha hierdoor ook kwijt was, en hij stapte over op een Aprilia/Rotax productieracer. Luca Cadalora bleef bij Agostini-Marlboro en de Spanjaard Juan Garriga bij Ducados met hun fabrieksmachines. Nieuw toegevoegd op een fabrieksmachine was de Fransman Jean-Philippe Ruggia via het Franse Sonauto-Gauloisesteam.

Wat de 125cc betreft. Honda gaf Ezio Gianola (Honda Italia) en Hans Spaan een echte fabrieksmachine, die ze in eigen beheer en met eigen sponsoren moesten berijden. Derbi ging verder met het zeer succesvolle duo Jorge Martinez (regerend wereldkampioen 80cc & 125cc) en Julian Miralles in de 125cc klasse en dezelfde Martinez en Manuel Herreros in de 80cc. De ander jonge "hond" van het Derbiteam, Alex Crivillé, stapte over naar het nieuwe Spaanse team van Cobas. Cobas bracht ook een 250cc in het veld bestuurd door Xavier Cardelus. Fausto Gresini ging van Garelli, waar hij zoveel successen had geboekt, naar het Apriliafabrieksteam, samen met Bruno Casanova. Garelli ging de strijd nu aan met Domenico Brigaglia en de rookie Emilio Cuppini (Europees kampioen van 1988). Verder verschenen en vooral veel productie Honda's in de strijd om de 125cc titel.

De tegenstand van het Spaanse Derbiteam in het laatste 80cc jaar moest vooral komen van de (lease) Krauser met Stefan Dörflinger in de nieuwe Marlborokleuren. Peter Öttl reed verder voor de Krauser fabriek in beide lichte klassen. Verder verschenen en vooral veel productie Krausers in de strijd om de laatste 80cc titel.

 

   

Jacques Cornu met zijn nieuwe NSR250cc Honda in de Lucky-Strike kleuren, met de nummer drie op de kuip en motor, verwijzend naar, uiteraard, zijn positie in het WK van 1988. Jörg Möller, de toptuner, bleef net als in 1988 aan zijn zijde. Voor dit jaar waren ze overgestapt, na vijf jaar, van sponsor Parisienne naar Lucky-Strike. Dat had ook weer zijn voordelen, want Jacques was in het voorseizoen een paar weken uitgenodigd op de ranch van Kenny Roberts, in Amerika, om te komen dirttracken.

 

Grand Prix 1989 (15 stuks)

 
26 maart 1989 Japan 9 april 1989 Australië 16 april 1989 USA 30 april 1989 Spanje 14 mei 1989 Italië
28 mei 1989 Duitsland 4 juni 1989 Oostenrijk 11 juni 1989 Joegoslavië 24 juni 1989 Nederland 2 juli 1989 België
Gezocht!!

 

Wanted!!

 
16 juli 1989 Frankrijk 6 augustus 1989 Engeland 13 augustus 1989 Zweden 27 augustus 1989 Tsjechoslowakije 17 september 1989 Brazilië

 

1989 was in de 500cc een ‘all’ Amerikaans jaar. Kevin Schwantz, Eddie Lawson en Wayne Rainey verdeelden de podiumplaatsen mits hun machines en zijzelf heel bleven. Finishten ze alle drie dan stonden ze ook met z’n drieën op het podium. De enige die ze wat tegenstand had kunnen geven, de Australiër Wayne Gardner, die de tweede GP in Australië wint, breekt in de derde GP zijn been. Er debuteerde nog een andere 500cc veelvraat dit jaar, de Australiër Michael (Mike) Doohan. Hij zou in de 90-er jaren de ene overwinning en titel aan de andere knopen. 

Grootste verrassing aan het begin van het seizoen: de overstap van regerend wereldkampioen Eddie Lawson van Yamaha naar Honda. Hij zal de eerste rijder worden die twee wereldtitels op rij zal winnen op twee verschillende merken.

Kevin Schwantz op weg naar zijn victorie in Japan.

 

 

 

 

 

 

Yamaha-fabrieks/testcoureurs 1989: v.l.n.r. Shinji Katayama, Norihiko Fujiwara (#26), Kevin Magee (#5), Wayne Rainey (#3), Tadahiko Taira (#21), Freddie Spencer (#19), Niall Mackenzie (#6), Christian Sarron (#4) en Kunio Machii (#48).

 

  Trainingstijden 125cc Grand Prix Japan, circuit Suzuka

Pos

Rijder

Snelste tijd

1

Ezio Gianola 2.26.981

2

Masayuki Hirose 2.27.317

3

Fuyuki Yamazaki 2.27.432

4

Jorge Martinez 2.28.039

5

Hisashi Unemoto 2.28.744

6

Toshiyuki Okamoto 2.28.771

7

Shinichi Fujiyama 2.28.998

8

Kinya Wada 2.29.272

9

Yousuke Yamakawa 2.29.312

10

Kohji Takada 2.29.468

11

Hans Spaan 2.29.679

12

Kazuya Yamada 2.29.724

13

Yutaka Fujiwara 2.29.883

14

Kenichi Yoshida 2.29.948

15

Kazuaki Yamashita 2.29.964

16

Herri Torrontegui 2.30.151

17

Rafael Roses 2.30.194

18

Masato Shima 2.30.226

19

Luis-Miguel Reyes 2.31.451

20

Stefan Prein 2.31.473

21

Kazunari Wada 2.31.686

22

Bruno Casanova 2.32.013

23

Fausto Gresini 2.32.028

24

Emilio Cuppini 2.32.574

25

Luca Pietroniro 2.32.671

26

Thierry Feuz 2.32.690

27

Julian Miralles 2.32.726

28

Robin Milton 2.32.830

29

Robin Appleyard 2.32.930

30

Allan Scott 2.33.112

31

Heinz Lüthi 2.33.155

32

Alex Bedford 2.33.200

33

Adi Stadler 2.33.623

34

Kris Galatowicz 2.33.790

35

Stefan Dörflinger 2.34.061

36

Johnny Wickström 2.34.407

37

Domenico Brigaglia 2.34.511

38

Corrado Catalano 2.34.711

39

Makoto Moroga 2.34.762

40

Mike Leitner 2.34.841

41

Gerhard Waibel 2.35.802

42

Alex Crivillé 2.38.419

43

Valerio Vivarelli 2.40.017

44

Juan Bolart 2.49.595
 

 Trainingstijden 250cc Grand Prix Japan, circuit Suzuka

Pos

Rijder

Snelste tijd

1

John Kocinski 2.17.042

2

Toshihiko Honma 2.17.187

3

Tadayuki Okada 2.17.723

4

Sito Pons 2.17.748

5

Luca Cadalora 2.17.787

6

Juan Garriga 2.18.403

7

Jean-Philippe Ruggia 2.18.430

8

Jacques Cornu 2.18.679

9

Carlos Cardus 2.18.846

10

Martin Wimmer 2.18.984

11

Junzo Suzuki 2.19.159

12

Toshinobu Shiomori 2.19.294

13

Masaru Kobayashi 2.19.487

14

Junya Arai 2.19.523

15

Jim Filice 2.19.579

16

Kyoji Nanba 2.19.608

17

Masahiro Shimizu 2.19.618

18

Masumitsu Taguchi 2.19.723

19

Reinhold Roth 2.19.783

20

Didier de Radiguès   2.19.869

21

Paolo Casoli 2.20.131

22

Alberto Puig 2.20.391

23

Helmut Bradl 2.20.600

24

Manfred Herweh 2.21.169

25

Yoshiari Hori 2.21.187

26

Jochen Schmid 2.21.347

27

Alexander Barros 2.21.587

28

Javier Cardelus 2.21.661

29

Loris Reggiani 2.21.829

30

Daniel Amatriain 2.21.855

31

Fausto Ricci 2.21.926

32

Iván Palazzese 2.22.171

33

Andreas Preining 2.22.261

34

Patrick v/d Goorbergh 2.22.462

35

Harald Eckl 2.22.491

36

Kevin Mitchell 2.22.672

37

August Auinger 2.22.731

38

Luis Lavado 2.23.000

39

Gary Cowan 2.23.769

40

Alberto Rota 2.24.071

41

Fabio Barchitta 2.24.492

42

Jeffrey Sayle 2.24.509

43

Carlos Lavado 2.24.672

44

Jean-Francois Foray 2.24.908

45

Andy Leisner 2.25.423

46

Matt Blair 2.25.843

47

Javier Cardelus 2.26.167

 

Startopstelling 500cc Grand Prix Japan, circuit Suzuka

Pos

Rijder

Machine

Tijd

Verschil

1

Tadahiko Taira

Yamaha

2'11.866

-

2

Wayne Rainey

Yamaha

2'12.420

0.554

3

Kevin Schwantz

Suzuki

2'12.658

0.792

4

Wayne Gardner

Honda

2'12.988

1.122

5

Kevin Magee

Yamaha

2'13.251

1.385

6

Mick Doohan

Honda

2'13.989

2.123

7

Pierfrancesco Chili

Honda

2'14.071

2.205

8

Niall Mackenzie

Yamaha

2'14.271

2.405

9

Freddie Spencer

Yamaha

2'14.311

2.445

10

Eddie Lawson

Honda

2'14.346

2.480

11

Christian Sarron

Yamaha

2'14.437

2.571

12

Shinichi Itoh

Honda

2'15.212

3.346

13

Ron Haslam

Suzuki

2'15.330

3.464

14

Bubba Shobert

Honda

2'15.336

3.470

15

Kunio Machii

Yamaha

2'15.431

3.565

16

Norihiko Fujiwara

Yamaha

2'15.446

3.580

17

Randy Mamola

Cagiva

2'15.672

3.806

18

Osamu Hiwatashi

Suzuki

2'15.981

4.115

19

Shunji Yatsushiro

Honda

2'16.156

4.290

20

Doug Polen

Suzuki

2'17.749

5.883

21

Hikaru Miyagi

Honda

2'18.038

6.172

22

Shinji Katayama

Yamaha

2'18.194

6.328

23

Dominique Sarron

Honda

2'18.283

6.417

24

Alessandro Valesi

Yamaha

2'20.071

8.205

25

Norio Iobe

Honda

2'20.181

8.315

26

Katsunori Shinozaki

Suzuki

2'20.753

8.887

27

Marco Gentile

Fior/Yamaha

2'21.058

9.192

28

Keiji Kinoshita

Honda

2'21.299

9.433

29

Simon Buckmaster

Honda

2'22.742

10.876

30

Kenmei Matsumoto

Honda

2'23.948

12.082

31

Fernando González de Nicolás

Honda

2'28.357

16.491

 

26 maart 1989, Grand Prix Japan, circuit Suzuka

125cc (16 ronden, 93.744 km.)

250cc (20 ronden, 117.180 km.) 

500cc (22 ronden, 128.898 km.) 

1. Ezio Gianola *1 I Honda 39.20.647 1. John Kocinski *3 USA Yamaha 46.04.294 1. Kevin Schwantz  USA Suzuki 48.48.374
2. Hisashi Unemoto *2 J Honda 39.41.776 2. Sito Pons ES Honda 46.05.316 2. Wayne Rainey USA Yamaha 48.48.801
3. Kohji Takada *2 J Honda 39.41.916 3. Luca Cadalora I Yamaha 46.11.067 3. Eddie Lawson *5 USA Honda 49.19.050
4. Masayuki Hirose J Honda 39.42.474 4. Toshihiko Honma J Yamaha 46.11.068 4. Wayne Gardner *6 AUS Honda 49.23.567
5. Kenichi Yoshida J Honda 39.49.601 5. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 46.18.428 5. Kevin Magee AUS Yamaha 49.24.798
6. Masato Shima J Honda 39.57.103 6. Tadayuki Okada *4 J Honda 46.27.292 6. Niall Mackenzie GB Yamaha 49.27.919
7. Yutaka Fujiwara J Honda 40.10.236 7. Toshinobu Shiomori J Yamaha 46.39.931 7. Christian Sarron  F Yamaha 49.36.852
8. Kazuaki Yamashita J Honda 40.10.476 8. Carlos Cardus ES Honda 46.39.990 8. Tadahiko Taira  J Yamaha 49.36.915
9. Shinichi Fujiyama J Honda 40.15.091 9. Jacques Cornu CH Honda 46.43.983 9. Norihiko Fujiwara *7 J Yamaha 49.57.657
10. Kazuya Yamada J Honda 40.18.756 10. Juan Garriga ES Yamaha 46.45.564 10. Shinichi Itoh J Suzuki 49.57.658
11. Fausto Gresini I Aprilia 40.28.314 11. Jim Filice USA Honda 46.48.176 11. Bubba Shobert *8 USA Honda 50.07.366
12. Robin Milton GB Honda 40.30.213 12. Helmut Bradl D Honda 46.50.786 12. Ron Haslam GB Suzuki 50.12.257
13. Allan Scott USA Honda 40.45.821 13. Masahiro Shimizu J Honda 46.57.039 13. Shunji Yatsushiro J Honda 50.14.052
14. Luis-Miguel Reyes ES Honda 40.45.917 14. Didier de Radiguès   B Aprilia 46.57.294 14. Freddie Spencer *9 USA Yamaha 50.14.383
15. Adi Stadler D Honda 40.46.183 15. Junya Arai J Honda 47.07.463 15. Kunio Machii J Yamaha 50.17.857
16. Johnny Wickström SF Honda 40.47.799 16. Masumitsu Taguchi J Honda 47.07.464 16. Randy Mamola USA Cagiva 50.34.183
17. Robin Appleyard GB Honda 40.49.887 17. Paolo Casoli I Honda 47.10.200 17. Shinji Katayama  J Yamaha 50.34.619
18. Corrado Catalano I Rotax 40.53.287 18. Masaru Kobayashi J Honda 47.11.351 18. Dominique Sarron *10 F Honda 51.00.510
19. Kazunari Wada J Honda 40.53.288 19. Loris Reggiani I Honda 47.11.614 19. Katunori Shinozaki J Suzuki 1 ronde
20. Heinz Lüthi CH Honda 40.53.425 20. Junzo Suzuki J Honda 47.11.806 20. Marco Gentile CH Fior 1 ronde
21. Kris Galatowicz GB EMC 40.54.866 21. Martin Wimmer D Aprilia 47.18.084 21. Keiji Kinoshita J Honda 1 ronde
22. Luca Pietroniro B Honda 41.00.375 22. Kyoji Nanba J Yamaha 47.19.616 22. Yoshimasa Matsumoto J Honda 2 ronden
23. Gerhard Waibel D Honda 41.44.378 23. Jochen Schmid D Honda 47.29.527 23. Fernando De Nicolás ES Honda 2 ronden
24. Mike Leitner A Honda 41.52.442 24. Daniel Amatriain ES Honda 47.38.841
25. Harald Eckl D Aprilia 48.13.458

Niet gefinished:

Niet gefinished:

26. Fabio Barchitta I Aprilia 48.14.418 - Doug Polen *11 USA Suzuki remmen
- Thierry Feuz CH Honda Uitgevallen 27. August Auinger A Yamaha 48.16.760 - Alessandro Valesi *12 I Yamaha Uitgevallen
- Alex Bedford GB EMC Uitgevallen 28. Alberto Rota I Aprilia 48.17.206 - Osamu Hiwatashi J Suzuki Uitgevallen
- Domenico Brigaglia I Garelli Uitgevallen 29. Kevin Mitchell GB Yamaha 48.18.953 - Hikaru Miyagi J Honda Uitgevallen
- Toshiyuki Okamoto J Honda Uitgevallen 30. Javier Cardelus AND Cobas 48.30.227 - Mick Doohan *13 AUS Honda zuiger
- Julian Miralles ES Derbi Uitgevallen 31. Gary Cowan Ier Yamaha 1 ronde - Norio Iobe J Honda Uitgevallen
- Hans Spaan NL Honda Uitgevallen - Pierfrancesco Chili *14 I Honda Valpartij
- Jorge Martinez ES Derbi Uitgevallen

Niet gefinished:

Niet gestart/geblesseerd:

- Herri Torrontegui ES Honda Uitgevallen - Iván Palazzese YV Aprilia Uitgevallen - Simon Buckmaster GB Honda --
- Stefan Prein D Honda Uitgevallen - Patrick v/d Goorbergh NL Yamaha Valpartij  
- Stefan Dörflinger CH Aprilia Uitgevallen - Fausto Ricci I Aprilia Uitgevallen
- Fuyuki Yamazaki J Honda Uitgevallen - Luis Lavado YV Yamaha Uitgevallen
- Yousuke Yamakawa J Honda Uitgevallen - Yoshiari Hori J Honda Uitgevallen
- Rafael Roses ES Cobas Uitgevallen - Alberto Puig ES Yamaha Uitgevallen
- Bruno Casanova I Aprilia Uitgevallen - Alexander Barros BR Yamaha Valpartij
- Kinya Wada J Honda Uitgevallen - Reinhold Roth D Honda Valpartij

Niet gestart/geblesseerd:

- Andreas Preining A Aprilia Uitgevallen
- Emilio Cuppini I Aprilia --

Niet gestart/geblesseerd:

- Makoto Moroga J Honda -- - Manfred Herweh D Yamaha --
- Alex Crivillé *1 ES JJ Cobas --

Niet gekwalificeerd:

Niet gekwalificeerd:

- Jeffrey Sayle AUS Yamaha --
- Valerio Vivarelli RSM Rotax -- - Carlos Lavado YV Aprilia --
- Juan Bolart ES Cobas -- - Jean-Francois Foray F Yamaha --
 
- Andy Leisner USA Honda --
- Matt Blair AUS Yamaha --
- Javier Cardelus AND Cobas --

 

Start 500cc Japan: Freddie Spencer en Niall MacKenzie.

Amerikaans 500cc podium Japan: Wayne Rainey, Kevin Schwantz & Eddie Lawson.

*1 Alleen Ezio Gianola (snelste trainingstijd) was opgewassen tegen het 125cc geweld van de Japanners op hun Honda's in hun thuis GP. Hans Spaan (elfde trainingstijd) was dat ook, maar hij zag een prachtige tweede plaats door pech, ontstekingsproblemen, verloren gaan. Wereldkampioen Jorge Martinez zat het niet mee in Japan, tijdens de trainingen kwam hij ten val en in de race kon hij na een ronde de pits opzoeken vanwege een afgebroken schakelpendaaltje. Een andere favoriet, de nog zeer jonge Spanjaard Alex Crivillé breekt in de training zijn sleutelbeen.

Ezio Gianola & Kohji Takada vieren hun feestje op het Japanse 125cc podium in Suzuka.

*2 Nu de Hondafabriek, na jaren van afwezigheid, weer besloten had om terug te keren in de 125cc klasse kwamen vanaf dat moment ook langzaam de Japanse coureurs hun (her)intrede doen bij de achtsteliters. In 1989 is het Hisashi Unemoto die met zijn Honda over het gehele seizoen vrij constant weet te presteren. Hij slaagt er o.a. twee keer in naar het podium te rijden en aan het eind van het seizoen vinden we hem terug op een nette vierde plek in de eindstand, achter Alex Crivillé, Hans Spaan en Ezio Gianola. Ook Unemoto’s landgenoot Koiji Takada doet het dat seizoen, tevens aan boord van een Honda, bepaald niet onverdienstelijk met een aantal podiumplaatsen en een uiteindelijke zesde plek in de eindstand. Zowel Unemoto als Takada waren ook in 1988 al, weer als eerste Japanners sinds jaren, terug te vinden in de eindrangschikking bij de 125cc’s.
*3 John Kocinski reed, nu voor Yamaha Motor Company, evanals in 1988 (5e in Japan en 4e in Amerika), twee Grand Prix en zou zich de rest van het seizoen weer op de A.M.A. titel richten. Hij boekt hier in zijn derde Grote Prijs wel zijn eerste overwinning.
*4 Tadayuki 'Taddy' Okada (13 februari 1967) maakte hier zijn debuut in het WK wegrace. Hij zou van 1989 t/m 1991 de Japanse titel in de 250cc klasse pakken voor Honda. Honda liet hem vanaf 1993 vast aan het WK meedoen. In zijn eerste jaar werd hij direct achtste in de eindstand en scoorde drie (2x tweede, 1x derde) podiumplaatsen. Het jaar erop werd hij vice-kampioen achter Max Biaggi en won zijn eerste twee Grand Prix. In 1995 werd hij vierde, zonder overwinningen, en maakte zijn overstap naar de 500cc klasse. In dat jaar werd hij zevende, om in 1997 ook hier vice-kampioen te worden en zijn eerste 500cc race te winnen, de laatst GP van het seizoen in Australië. 1998 ging voorbij zonder overwinningen, mede door een polsblessure, maar 1999 werd een prima jaar, met een derde plaats in de eindstand en drie victories. Na het millennium jaar nam hij afscheid van de GP-racerij, om daarna een jaar in de Superbikes uit te komen. In 2008 reed hij met een wildcard de Italiaanse GP.
*5 Eddie Lawson vierde zijn debuut op een Honda in de GP wegrace met een podiumplaats. Hij was hier erg blij mee, want hij was vlak voor de start van het seizoen, hier in Japan, tijdens een training hard ten val gekomen en had hier lichamelijk nogal flink last van. En dan voornamelijk van zijn pols. 

*6 Ook Wayne Gardner was, achteraf, niet ontevreden met zijn vierde plek, nadat hij tot twee keer toe bijna van zijn Honda was gevlogen. De tweede keer leverde het hem wel een paar zeer pijnlijke en gezwollen ballen op, toen hij vol op zijn tank klapte....... *7 Norihiko Fujiwara (8 oktober 1966) had in 1987 in Japan zijn debuut gemaakt in de 500cc GP's. Hij kwam toen niet aan de finish. In 1988 was hij ook present en toen eindigde zijn race met een valpartij, nu werd hij netjes negende. Zijn beste prestatie zou hij in Duitsland behalen dit jaar, toen hij zesde werd. Hij was Japans kampioen 500cc in 1987 t/m 1989. Hij reed slechts 14 GP's in zijn raceloopbaan.
*8 Bubba Shobert maakt zijn debuut in de halveliterklasse, nadat hij dat in 1988 in de kwartliterklasse had gedaan. Helaas zou zijn carrière snel tot een einde komen... Hij zou zijn eerste volledige GP-seizoen gaan rijden. 
*9 Freddie Spencer maakte zijn rentree en daarbij zijn debuut op Yamaha. Na een negende trainingstijd reed hij enige tijd redelijk voorin, waarna hij steeds verder terugzakte.

*10 Dominique Sarron maakte zijn debuut in de GP 500 wegrace. Hij kwam er al snel achter dat de overstap van de 250cc naar de 500cc een hele grote was.
*11 De Amerikaan Doug Polen (2 september 1960) maakte, op uitnodiging van Suzuki, zijn debuut in de GP 500 wegrace. Hij zou zijn (grote) successen vooral in de Superbikeseries gaan behalen.
*12 De Italiaan, Alessandro Valesi, kreeg de beschikking over twee ex-team Agostini Yamaha YZR's van 1988. Hij werd daarbij gesponsored door het bedrijf Iberna (grote Italiaanse koelkastenfirma), dat aan zijn vader toebehoorde. *14 Pierfrancesco Chili kwam in de eerste ronde van de race al ten val (zie onderstaande foto's). Dit was hem tijdens de trainingsdagen ook al twee keer overkomen. Volgens Chili werd hij door Kevin Magee van de baan geduwd, maar die zag dit heel anders.
*13 De Australiër Michael (werd later Mick) Doohan (officiële rijder bij Honda) maakte zijn debuut in de GP 500 wegrace. Zijn laatste GP reed hij eveneens in Japan, in 1999. Hij had toen vijf wereldtitels en 54 zeges verovert in de koningsklasse van de wegrace.

  

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen 80cc en zijspanrace verreden in Japan.

  • Het Suzuka circuit was eigendom van Honda. In 1987 werd de GP gewonnen door Yamaha (Randy Mamola), in 1988 & 1989 door Suzuki (Kevin Schwantz), de Hondafabriek zal hier niet echt blij van zijn geweest.

  • Manfred Herweh (250cc) die vorig jaar in Japan tijdens de training de race door een schouderblessure moest missen, overkwam nu hetzelfde, alleen brak hij nu zijn scheen- en kuitbeen. 

  • Alexander Barros maakte zijn debuut in de 250cc klasse. Erg gelukkig was zijn eerste optreden niet, want hij ging onderuit. 

 

 

9 april 1989, Grand Prix Australië, circuit Phillip Island

125cc (22 ronden, 97.900  km.)

Grid

250cc (26 ronden, 115.700 km.) 

Grid

500cc (30 ronden, 133.500 km.) 

Grid
1. Alex Crivillé *1 ES JJ Cobas 39.40.04 4e 1. Sito Pons ES Honda 43.16.54 2e 1. Wayne Gardner AUS Honda 48.15.94 3e
2. Robin Milton *2 GB Honda 39.48.76 5e 2. Jean-Philippe Ruggia *4 F Yamaha 43.16.67 1e 2. Wayne Rainey USA Yamaha 48.16.29 2e
3. Allan Scott *2 USA Honda 39.53.68 8e 3. Luca Cadalora *5 I Yamaha 43.25.29 3e 3. Christian Sarron  F Yamaha 48.16.41 5e
4. Stefan Prein D Honda 39.57.59 10e 4. Juan Garriga ES Yamaha 43.28.13 6e 4. Kevin Magee AUS Yamaha 48.17.45 6e
5. Ezio Gianola *3 I Honda 39.58.93 2e 5. Reinhold Roth D Honda 43.34.67 7e 5. Eddie Lawson USA Honda 48.26.91 7e
6. Julian Miralles ES Derbi 40.08.40 16e 6. Jacques Cornu CH Honda 43.46.05 4e 6. Tadahiko Taira J Yamaha 48.28.51 4e
7. Fausto Gresini I Aprilia 40.18.81 13e 7. Carlos Cardus ES Honda 43.49.58 11e 7. Ron Haslam GB Suzuki 48.48.40 11e
8. Hans Spaan NL Honda 40.21.94 3e 8. Helmut Bradl D Honda 43.49.71 8e 8. Mick Doohan AUS Honda 49.03.60 12e
9. Luis-Miguel Reyes ES Honda 40.32.54 11e 9. Didier de Radiguès B Aprilia 44.09.94 9e 9. Michael Dowson AUS Yamaha 49.43.76 16e
10. Adi Stadler D Honda 40.32.71 21e 10. Alexander Barros BR Yamaha 44.11.33 21e 10. Dominique Sarron F Honda 1 ronde 17e
11. Robin Appleyard GB Honda 40.33.06 18e 11. Loris Reggiani I Honda 44.11.46 12e 11. Alessandro Valesi  I Yamaha 1 ronde 19e
12. Luca Pietroniro B Honda 40.34.01 14e 12. Daryl Beattie *6 AUS Honda 44.11.84 10e 12. Simon Buckmaster GB Honda 1 ronde 20e
13. Ian Saunders AUS Honda 40.42.06 24e 13. Martin Wimmer D Aprilia 44.12.60 5e 13. Marco Gentile CH Fior 1 ronde 18e
14. Johnny Wickström SF Honda 40.43.68 19e 14. Masahiro Shimizu J Honda 44.17.91 26e 14. Nicholas Schmassman CH Honda 2 ronden 22e
15. Alex Bedford GB EMC 40.46.00 25e 15. August Auinger A Yamaha 44.20.72 13e 15. Michael Rudroff D Honda 2 ronden 21e
16. Domenico Brigaglia I Garelli 40.46.12 31e 16. Jochen Schmid D Honda 44.20.95 28e

Niet gefinished:

17. Peter Galvin AUS Honda 40.50.13 34e 17. Roy Leslie AUS Yamaha 44.21.50 18e - Randy Mamola USA Cagiva Uitgevallen 14e
18. Thierry Feuz CH Honda 40.51.26 23e 18. Iván Palazzese YV Aprilia 44.36.70 25e - Freddie Spencer USA Yamaha Valpartij 8e
19. Rafael Roses ES Honda 40.58.62 20e 19. Fabio Barchitta I Aprilia 44.36.84 38e - Kevin Schwantz *7 USA Suzuki Valpartij 1e
20. Gerhard Waibel D Honda 41.10.69 29e 20. Harald Eckl D Aprilia 44.37.13 22e - Bubba Shobert USA Honda Uitgevallen 13e
21. Michael Brown AUS Honda 41.11.19 35e 21. Gary Cowan Ier Yamaha 44.37.25 32e - Fernando De Nicolás ES Honda Uitgevallen 24e
22. Steve Broughy AUS Honda 41.26.26 37e 22. Javier Cardelus AND Cobas 44.37.51 27e - Niall Mackenzie GB Yamaha Valpartij 9e
23. Michael Haisman AUS Honda 41.34.05 39e 23. Patrick v/d Goorbergh NL Yamaha 44.37.65 23e - Pierfrancesco Chili *8 I Honda Valpartij 10e
24. Mike Leitner A Honda

1 ronde

32e 24. Daniel Amatriain ES Honda 44.37.91 24e - Greg Drew AUS PRP Uitgevallen 23e
25. Colin Clark AUS Honda 1 ronde 28e 25. Jean-Francois Foray F Yamaha 44.38.21 35e - James Judd AUS Yamaha Uitgevallen 25e
26. Klausà Barker AUS Honda 1 ronde 38e 26. Jean-François Baldé F Yamaha 44.41.60 34e - Malcolm Campbell AUS Honda Valpartij 15e
27. Alan Bradshaw AUS Honda 1 ronde 15e 27. Stephen Whitehouse AUS Yamaha 44.46.64 39e

Niet gekwalificeerd:

28. Valerio Vivarelli RSM Rotax 1 ronde 40e 28. René Bongers AUS Yamaha

1 ronde

17e - Craig Harwood AUS Yamaha -- 26e

Niet gefinished:

29. Darren Millner AUS Yamaha 1 ronde 37e  
- Bruno Casanova I Aprilia Uitgevallen 12e 30. David Horton AUS Yamaha 1 ronde 33e
- Herri Torrontegui ES Honda Uitgevallen 6e 31. Brent Jones Nzl Yamaha 1 ronde 40e
- Koji Takada J Honda Uitgevallen 7e 32. Andreas Preining A Aprilia 1 ronde 36e

Wayne Gardner & Christian Sarron vieren feest op het 500cc podium in Australië. Voor Wayne Gardner ging een jongensdroom in vervulling. Een Grand Prix winnen in zijn geboorteland.

- Jorge Martinez ES Derbi Uitgevallen 1e 33. David Moore AUS Yamaha 1 ronde 30e
- Kris Galatowicz GB EMC Uitgevallen 22e

Niet gefinished:

- Hisashi Unemoto J Honda Uitgevallen 9e - Carlos Lavado YV Aprilia Uitgevallen 29e
- Stefan Dörflinger CH Aprilia Uitgevallen 27e - Alberto Rota I Aprilia Uitgevallen 15e
- Heinz Lühti CH Honda Uitgevallen 30e - Chris Oldfield AUS Yamaha Uitgevallen 31e
- Corrado Catalano I Rotax Uitgevallen 17e - Alberto Puig ES Yamaha Uitgevallen 16e
- Trevor Manley GB Honda Uitgevallen 36e - Fausto Ricci I Aprilia Uitgevallen 14e
- Emilio Cuppini I Aprilia Uitgevallen 33e - Paolo Casoli I Honda Uitgevallen 19e

Niet gestart/geblesseerd:

- Jeffrey Sayle AUS Yamaha Uitgevallen 20e
- Juan Bolart ES Cobas -- 26e

Niet gekwalificeerd:

Niet gekwalificeerd:

- M. Cooley AUS Yamaha -- 41e
- Peter McFayden AUS Honda -- 41e - Mike Webb Nzl Yamaha -- 42e
- Ian Thornley AUS ITB -- 42e - Andy Leisner USA Honda -- 43e
- Martin Hubert AUS Rotax -- 43e - H. McNicol AUS Honda -- 44e
  - M. Renfrey AUS Honda -- 45e
- Chris Stafford AUS Yamaha -- 46e
- T. Kingston AUS Honda -- 47e
- A. Miller AUS Aprilia -- 48e
   
           
           

40 starters, 28 finishers.

 

40 starters, 33 finishers.

 

25 starters, 15 finishers.

 
           

 

Alfonso 'Sito' Pons op weg naar de overwinning in de 250cc klasse op Philip Island.

Podium Australië: Juan-Philippe Ruggia, Sito Pons en Luca Cadalora.

 

*1 Alex Crivillé wint hier zijn allereerste Grand Prix op slechts 19-jarige leeftijd. Dit was dubbel opmerkelijk, omdat hij twee weken eerder, tijdens de Japanse GP, zijn sleutelbeen had gebroken en daaraan was geopereerd. De druiven voor Derbi waren extra zuur, omdat Alex Crivillé uiteindelijk bij hun vandaan kwam. Ze hadden echter voor Crivillé alleen een 80cc ter beschikking in 1989 en geen 125cc. Hierdoor maakte de Spanjaard de overstap naar JJ Cobas. 

*2 Robin Milton en Allan Scott behalen hier beiden hun eerste podium in hun raceloopbaan. Achteraf zal blijken dat het voor beiden ook hun beste prestatie in hun carrière zou zijn. Milton had zijn productiemachine een paar dagen voor de GP van Japan, in Japan, gekocht. Hij kon van Michelin en Dunlop geen banden krijgen. Bridgestone hielp hem uit de brand en haalde hier een leuk stukje reclame mee. 

*3 Het zat wereldkampioen Jorge Martinez wederom niet mee in Australië, zoals het ook al het geval was in Japan, tijdens de trainingen kwam hij nu twee keer ten val door een vastloper van zijn Derbi. Na de start van de race ging hij met Ezio Gianola (foto's) in gevecht om de leiding in de race. ze gaven elkaar niets toe, tot in de vierde ronde Gianola onderuit ging. Hij zei na de race dat dit te wijten was aan de toeschouwers die na de 500cc race massaal met hun vuile schoenen de baan waren opgelopen om de overwinning van hun landgenoot, Wayner Gardner te vieren. Hij was over het vuil onderuit gegaan, aldus de kleine italiaan. Hij kon echter nog wel zijn race vervolgen en toch nog vijfde worden. Martinez verging het slechter, hij verdween, wederom met een vastgelopen Derbi motor, van het strijdtoneel. Hans Spaan ging onderuit, terwijl hij om de vierde plaats streed.

*4 Jean-Philippe Ruggia zijn beste prestatie tot op dat moment. In 1988 was hij in Spanje een keer derde geworden. Dit was pas zijn tweede race op een fabrieksmachine (Yamaha). *5 Luca Cadalora schoof in het begin van de race, in een langzame bocht, al onderuit en kwam na vier ronden al weer als twintigste door, om daarna de race als derde af te sluiten. Dat was zeker in de kwartliterklasse een prestatie van formaat.
*6 Daryl Beattie (26 september 1970) maakt hier in zijn thuisland, zijn debuut in de GP-wegracerij op een 250cc machine. Hij liet zien dat hij prima met een motor overweg kon. In de bochten, ging hij op zijn Honda, met veel minder vermogen, vele toppers voorbij, die hem daarna op het rechte eind weer inhaalden. Hij verdiende een contract bij Honda om in de Japanse 500cc series te rijden. Dit deed hij tot 1993, toen werd hij door Honda (Rothmans Honda) als teammaat van zijn landgenood Michael Doohan ingezet in de 500cc GP's. In 1992 had hij al aan twee GP's deelgenomen met een wildcard en won dat jaar, samen met Wayne Gardner, de prestigieuze Suzuka 8 Hours race. In zijn eerste volledige seizoen won hij zijn eerste Grote Prijs (Duitsland) en werd derde in de eindstand, dit betekende nog een plekje hoger dan stalgenoot Doohan. Verassend genoeg werd hij na dat seizoen ontslagen bij Honda. Hij had daarna een slecht seizoen, in 1994, op een Yamaha bij het Team Roberts Marlboro, waarin hij slechts dertiende werd, zonder aansprekende resultaten. Na dit seizoen wordt hem toch een baan aangeboden bij het Suzuki fabrieksteam. Hij zal bij Lucky-Strike Suzuki zijn beste jaar beleven, als teammaat van Kevin Schwantz, die na drie races plots zeer onverwacht zijn helm aan de wilgen hangt. Daarover meer op een ander moment op deze site, nu terug naar Beattie. Hij doet in 1995 lang mee om het kampioenschap in de 500cc klasse, staat zelfs bovenaan tot de Nederlandse GP. Daar komt hij tijdens de training ten val en kan niet van start gaan in de race. Michael Doohan wint de TT van Assen en neemt de leiding over in het WK. Hij zal die de rest van het seizoen ook niet meer afstaan. Doohan wordt wereldkampioen, maar Darryl Beattie wordt, met twee overwinningen, knap vice-kampioen. Beattie's carrière krijgt een dreun in 1996, als hij in het voorseizoen tijdens testen zwaar ten val komt en daarbij ernstige hoofdverwondingen oploopt. Bij zijn terugkeer, na het missen van twee GP’s, wordt hij vijfde in Japan om daarna in de GP van Spanje, wederom hard ten val te komen. Toch wordt hij de volgend GP vierde, maar de daaropvolgende GP in Frankrijk gaat het weer erg mis. Hij zal daarna langdurig geblesseerd zijn, aan het einde van het seizoen nog terugkomen, maar nooit meer zijn oude niveau halen. In 1997 rijdt hij nog een seizoen in de subtop, eindigt als elfde en beëindigt zijn carrière aan het einde van dat jaar. Hij kan terugkijken op drie overwinningen in de 500cc klasse.

*7 Kevin Schwantz had zich voor de eerste keer in zijn GP carrière naar pole-position getraind. In de race maakte hij er slecht gebruik van. Hij kwam slecht weg bij de start, wilde te snel het verloren gegane terrein goedmaken en kwam in de tweede bocht al ten val.

*8 Pierfrancesco Chili komt voor de tweede GP op rij ten val.

 

Verdere Bijzonderheden:

 

  • Er werd geen 80cc en zijspanrace verreden in Australië.

De Australische toppers, Michael Doohan, Wayne Gardner en Kevin Magee zijn blij met hun eerste thuis Grand Prix.

  • Dit was de allereerste Grand Prix gehouden op dit kleinste werelddeel.

  • In de 500cc waren er slechts 26 rijders die zich hadden ingeschreven. In de 125cc klasse (43) en 250cc klasse (48) was er meer tegenstand.

  • De vrijdagtraining in de 500cc verliep met vele valpartijen van niet de minsten. De eerste die ten val kwam was Michael Doohan (foto). Hij kwam er redelijk vanaf met een geheel ontvelde arm. Daarna moest Randy Mamola zijn Cagiva plat leggen, omdat zijn gasschuiven bleven hangen. Met een gangetje van 190 km/u schoof Randy door het gras en richting de zee. Twintig meter voor de zee kwamen hij en zijn machine tot stilstand. Nog was het niet voorbij, Kevin Magee zijn Yamaha liep vast en op het moment dat hij naar buiten stuurde knalde Eddie Lawson, heel hard bij hem "binnen". Lawson was een poosje van de wereld en nadat hij weer was bijgekomen, deed inmiddels zijn nog niet geblesseerde pols ook erg veel pijn en ook zijn nek en rug speelden hem parten. Magee kwam er beter vanaf. 

  • De start van de 125cc race was bijna een half uur later dan gepland, door de overwinning van thuisrijder Wayne Gardner in de 500cc klasse en de wilde feesttaferelen die dat met zich meebracht in 'Down Under'. 

 

 

 

16 april 1989, Grand Prix USA, circuit Laguna Seca

250cc (32 ronden, 113.088 km.)

Grid

500cc (40 ronden, 141.360 km.)

Grid
1. John Kocinski  USA Yamaha 48.19.96 1e 1. Wayne Rainey *1 USA Yamaha 58.56.17 1e
2. Jim Filice USA Honda 48.27.98 4e 2. Kevin Schwantz USA Suzuki 59.03.02 2e
3. Luca Cadalora I Yamaha 48.32.75 2e 3. Eddie Lawson USA Honda 59.16.09 6e
4. Sito Pons ES Honda

48.37.36

5e 4. Kevin Magee *2 AUS Yamaha

59.19.91

4e
5. Carlos Cardus ES Honda 48.42.19 7e 5. Niall Mackenzie GB Yamaha 59.24.40 7e
6. Jacques Cornu CH Honda 48.42.63 8e 6. Christian Sarron F Yamaha 59.26.77 5e
7. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 48.52.64 3e 7. Pierfrancesco Chili I Honda 1.00.26.08 11e
8. Reinhold Roth D Honda 49.13.94 9e 8. Mick Doohan AUS Honda 1 ronde 12e
9. Loris Reggiani I Honda 49.22.66 11e 9. Bubba Shobert *2 USA Honda 1 ronde 13e
10. Masahiro Shimizu J Honda 49.29.34 17e 10. Dominique Sarron F Honda 1 ronde 15e
11. Iván Palazzese YV Aprilia 49.38.54 15e 11. Alessandro Valesi I Yamaha 1 ronde 16e
12. Alberto Puig ES Yamaha 1 ronde 12e 12. Marco Gentile CH Fior 2 ronden 17e
13. Jochen Schmid D Honda 1 ronde 20e 13. Simon Buckmaster GB Honda 2 ronden 18e
14. Didier de Radiguès   B Aprilia 1 ronde 28e 14. Bruno Kneubühler CH Honda 3 ronden 19e
15. Gary Cowan Ier Yamaha 1 ronde 23e 15. Michael Rudroff D Honda 3 ronden 21e
16. Alexander Barros BR Yamaha 1 ronde 25e 16. Fernando Gonzáles De Nicolás ES Honda 4 ronden 23e
17. Fabio Barchitta I Aprilia 1 ronde 33e 17. Vincenzo Cascino I Honda 4 ronden 22e
18. Stefano Caracchi I Honda 1 ronde 31e

Niet gefinished:

19. Harald Eckl D Aprilia 1 ronde 22e - Tadahiko Taira  J Yamaha Uitgevallen 8e
20. Rich Oliver USA Yamaha 1 ronde 19e - Nicholas Schmassman CH Honda Uitgevallen 20e
21. Fausto Ricci I Aprilia 1 ronde 30e - Randy Mamola USA Cagiva Uitgevallen 14e
22. Andreas Preining A Aprilia 1 ronde 24e - Ron Haslam GB Suzuki Uitgevallen 10e
23. Richard Moore USA Yamaha 1 ronde 34e - Eugene Brown USA Suzuki Uitgevallen 24e
24. Don Greene USA Yamaha 1 ronde 35e - Wayne Gardner *3 AUS Honda Valpartij 3e
25. Jean-François Baldé F Yamaha 1 ronde 36e

Niet gestart/geblesseerd:

Niet gefinished:

- Freddie Spencer USA Yamaha -- 9e
- Daniel Amatriain ES Honda Uitgevallen 26e

Niet gekwalificeerd:

- Helmut Bradl D Honda Uitgevallen 13e - David Busby USA Honda -- 25e
- Juan Garriga ES Yamaha Uitgevallen 6e - Michael Wild USA Suzuki -- 26e
- Martin Wimmer D Aprilia Uitgevallen 16e

Begin van de 500cc in Amerika, met Rainey (#3) al op kop. Onder: De Amerikanen John Kocinski & Jim Filice op het 250cc podium.

- August Auinger A Yamaha Uitgevallen 14e
- Javier Cardelus AND Cobas Uitgevallen 27e
- Alberto Rota I Aprilia Uitgevallen 10e
- Jean Foray F Yamaha Uitgevallen 21e
- Alan Carter GB Aprilia Uitgevallen 18e
- Rob Petersen Zim Aprilia Uitgevallen 29e
- Thomas Stevens USA Yamaha Uitgevallen 32e

Niet gekwalificeerd:

- Michael DuHamel CAN Aprilia -- 37e
- Patrick v/d Goorbergh NL Yamaha -- 38e
- Paolo Casoli I Honda -- 39e
- Andy Leisner USA Honda -- 40e
- Urs Jücker CH Yamaha -- 41e
- Daniel Coe USA Yamaha -- 42e
- Doug Brauneck USA Yamaha -- 43e
- Luis Lavado YV Yamaha -- 44e
- Hans Becker D Honda -- 45e
- Steve Crevier CAN Aprilia -- 46e
- Jeffrey Sayle AUS Yamaha -- 47e
- Jim DeWitte CAN Honda -- 48e
- Lucio Pietroniro B Yamaha -- 49e
- Chris D'Aluisio USA Yamaha -- 50e
- Jon Cornwell CAN Aprilia -- 51e
- David Busby USA Honda -- 52e
- Darren Millner AUS Yamaha -- 53e
- Eric Kondo USA Yamaha -- 54e
- José Barresi YV Yamaha -- 55e
- James Stephens USA Yamaha -- 56e
 
 

 

Start van de 500cc in Laguna Seca.

Start van de 250cc in Laguna Seca.

 

*1 De 500cc overwinning van Wayne Rainey betekende de 100ste overwinning van een Amerikaan in de GP wegracerij.

*2 In de uitrijronde komen Bubba Shobert en Kevin Magee met elkaar in botsing, als Magee bezig is met een ‘burn-out’. Shobert loopt hierbij een ernstige hersenbeschadiging op, die het einde van zijn carrière betekend en bijna van zijn leven. Shobert kon niet zien, door de rook, wat er gebeurde en was druk bezig met Eddie Lawson felicitaties uit te wisselen. Magee breekt bij de val zijn enkel.

Bubba Shobert hier in Laguna Seca in gesprek met zijn landgenoot Jim Filice, nog niet wetende wat hem boven het hoofd hing... 

*3 Wayne Gardner gaat onderuit in de race en breekt zijn linker scheenbeen op twee plaatsen. Hij raakte met zijn voet de kerbstones in een van de bochten en raakte daardoor de controle over zijn fiets kwijt. De trainingen waren ook al niet zo goed verlopen voor de wereldkampioen van 1987, die een week eerder nog zo ontzettend blij was met zijn overwinning in zijn thuis GP. In de training ramde hij zijn team- en landgenoot, Michael Doohan, al van zijn motor, omdat hij door zijn remmen kneep en hij kwam zelf ook een dag later met een flinke gang ten val. Doohan, was zeker ook tot geluk van Gardner, alleen wat vel van zijn handen kwijt. Door zijn beenbreuk zou Wayne Gardner vijf GP's moeten missen en in Nederland tijdens de TT van Assen pas weer aanwezig kunnen zijn.

 

500cc in Amerika, met Eddie Lawson voor Kevin Magee.

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen 80cc en 125 verreden in Amerika.

  • Voor het eerst in de historie word er in Amerika een zijspanrace verreden voor het WK, deze primeur werd gewonnen door Rolf Biland en Kurt Waltisperg.

  • Men had het circuit in Laguna Seca flink aangepakt en o.a. de asfaltlaag vervangen voor een groot gedeelte. Dit was goed merkbaar in de tijden. Vorige jaar pakten John Kocinski en Wayne Rainey de pole in resp. de 250 en 500cc klasse. Nu deden zij dat beiden weer, maar Kocinski was ruim drie en Rainey ruim twee seconden sneller als in 1988.

  • Zowel de 250cc als de 500cc klasse waren een prooi voor de "thuisrijdende" Amerikanen. Jim Filice die vorig jaar de 250cc op zijn naam bracht werd nu tweede achter zijn landgenoot John kocinski in de kwartliterklasse en het 500cc podium werd, zoals heel vaak dit jaar, bevolkt door drie Amerikanen. Juan Garriga had nog even het idee om de tweede plaats van Filice af te pakken in de 250cc, maar juist toen hij de aansluiting had gevonden ging de Spanjaard onderuit.

  • Patrick v/d Goorbergh behaalde de 38e trainingstijd en wist zich dus niet bij de eerste 36 te plaatsen die aan de race mochten deelnemen. Er werd in de USA een zgn. 'consolation race' gereden, een race voor diegenen die zich niet voor de hoofdrace wisten te plaasten. Hierin werd V/d Goorbergh tiende, de race werd gewonnen door Miguel DuHamel, de zoon van de bekende Yvon Duhamel, Canadese coureur uit de jaren '70. Deze Miguel DuHamel (26 mei 1968) zou overigens nog veel bekender worden dan zijn vader. Hij zou o.a. de befaamde Daytona 200 vijf maal op zijn naam weten te brengen tussen 1991 en 2005. 

  • Het toch al matige aantal starters in de 500cc klasse werd een paar uur voor de race nog met eentje vermindert. En dat was niemand minder dan Freddie Spencer, die veel last ondervond van een middenoorontsteking.

 

 

 

30 april 1989, Grand Prix Spanje, circuit Jerez

80cc (18 ronden, 75.924 km.)

Grid

125cc (22 ronden, 92.796 km.) 

Grid
1. Herri Torrontegui *1 ES Krauser 37.12.51 3e 1. Alex Crivillé  *3 (foto's) ES JJ Cobas 43.39.28 1e
2. Stefan Dörflinger CH Krauser 37.15.36 1e 2. Jorge Martinez ES Derbi 43.45.68 3e
3. Peter Öttl D Krauser 37.48.49 6e 3. Kohji Takada  J Honda 43.48.55 11e
4. Bogdan Nikolov BG Krauser

37.50.38

5e 4. Ezio Gianola I Honda

44.03.72

4e
5. Manuel Herreros ES Derbi 37.53.05 7e 5. Fausto Gresini I Aprilia 44.09.19 17e
6. Jose Saez ES Krauser 37.53.46 10e 6. Allan Scott  USA Honda 44.13.77 5e
7. Antonio Sanchez ES JJ Cobas 37.54.20 9e 7. Julian Miralles ES Derbi 44.14.21 14e
8. Ralf Waldmann  *2 D Seel 38.08.44 13e 8. Hisashi Unemoto  J Honda 44.14.39 15e
9. Jaime Mariano ES Casal

38.10.73

4e 9. Herri Torrontegui ES Honda 44.15.61 6e
10. Gabriele Gnani I Gnani 38.43.22 16e 10. Luis-Miguel Reyes ES Honda 44.21.96 7e
11. Paolo Priori I Krauser 38.44.53 29e 11. Stefan Prein D Honda 44.36.58 12e
12. Hans Koopman NL Ziegler 38.49.02 14e 12. Adi Stadler D Honda 44.36.94 20e
13. René Dünki CH LCR 38.56.94 15e 13. Robin Milton GB Honda 44.37.12 18e
14. Jörg Seel D Seel 39.02.59 12e 14. Luca Pietroniro B Honda 44.38.82 19e
15. Bert Smit  NL Krauser 39.15.94 20e 15. Taru Rinne SF Honda 44.44.57 21e
16. Reiner Koster CH Kroko 1 ronde 22e 16. Robin Appleyard GB Honda 44.46.18 26e
17. Stefan Brägger CH Casal 1 ronde 26e 17. Antonio Oliveiros ES Honda 44.46.40 34e
18. Paul Bordes F RB 1 ronde 24e 18. Ricard Jove ES Cobas 44.52.38 25e
19. Joaquin Gali  ES Krauser 1 ronde 35e 19. Johnny Wickström SF Honda 45.03.48 27e
20. Reiner Scheidhauer D Seel 1 ronde 27e 20. Jean-Claude Selini F Honda 45.09.45 36e
21. Matthias Ehinger D BMC 1 ronde 34e 21. Luis D'Antin ES Honda 45.09.63 23e
22. Thomas Engl D Esch 1 ronde 33e 22. Reinhard Strack D Honda 45.24.82 32e
23. Alojs Pavlic YU Seel 1 ronde 32e 23. Gastone Grassetti I Aprilia 45.32.84 29e
24. Undine Kummer D Krauser 1 ronde 37e 24. Mike Leitner A Honda 45.38.57 31e
25. Alberto Fernandez ES Minarelli 2 ronden 36e

Niet gefinished:

Niet gefinished:

- Flemming Kistrup DK Honda Uitgevallen 24e
- Luis Alvaro ES Krauser Uitgevallen 8e - Hans Spaan NL Honda Uitgevallen 2e
- Joaquin Machado ES Krauser Uitgevallen 23e - Heinz Lühti CH Honda Uitgevallen 33e
- Günter Schirnhofer D Krauser Uitgevallen 11e - Othmar Schuler CH Honda Uitgevallen 22e
- Vicente Rocher ES Casal Uitgevallen 31e - Antonio Sanchez ES JJ Cobas Uitgevallen 35e
- Jos van Dongen NL Casal Valpartij 18e - Doriano Romboni I Honda Uitgevallen 16e
- Jorge Martínez ES Derbi Uitgevallen 2e - Thierry Feuz CH Honda Uitgevallen 28e
- Heinz Paschen D Casal Uitgevallen 17e - Manuel Hernandez ES Honda Uitgevallen 9e
- Jacques Bernard B Fantic Uitgevallen 21e - Rafael Roses ES Honda Uitgevallen 8e
- Janez Pintar YU Eberhardt Uitgevallen 19e - Bruno Casanova I Aprilia Uitgevallen 10e
- Joaquin Alós ES Arbizu Uitgevallen 28e - Stefan Dörflinger CH Aprilia Uitgevallen 30e
- Javier Arumi ES Krauser Uitgevallen 25e - Bady Hassaine ALG Honda Uitgevallen 37e

Niet gestart/geblesseerd:

Niet gestart/geblesseerd:

- Kees Besseling NL CJB -- 30e - Javier Debon ES JJ Cobas -- 13e

Niet gekwalificeerd:

Niet gekwalificeerd:

- Antonio Monteiro P Casal -- 38e - Alfred Waibel D Honda -- 38e
- Luis Metello P Huvo -- 39e - Corrado Catalano I Gazzaniga -- 39e
- Manuel Gamez ES KTH -- 40e - Hubert Abold D Rotax -- 40e
- Anton Gholy D Casal -- 41e - Javier Arumi ES Honda -- 41e
- Daniel Pinheiro P Casal -- 42e - Hervé Duffard F Honda -- 42e

Herri Torrontegui viert zijn eerste zege.

- Manfred Thurmayer D Honda -- 43e
- René Dünki CH LCR -- 44e
- Serge Julin B Honda -- 45e
- Bogdan Nikolov BG Honda -- 46e
- Marc Grau ES Arbizu -- 47e
- Joan Esteve AND Honda -- 48e
- Alex Bedford GB EMC -- 49e
- Ralf Waldmann D Rotax -- 50e
- Antonio Bono ES JJ Cobas -- 51e
- Andres Sanchez ES JJ Cobas -- 52e
- Jörg Seel D Seel -- 53e
- Jos van Dongen NL Casal -- 54e
- José Miralles ES Honda -- 55e
- Trevor Manley GB Honda -- 56e
- Pier Paolo Bianchi I Seel -- 57e
- Bert Smit NL Honda -- 58e
- Vicente Rocher ES Honda -- 59e
- Paul Bordes F Honda -- 60e
- Alain Guilhat F Honda -- 61e
- Manuel Gamez ES Honda -- 62e
- Carlos Romero ES Honda -- 63e
- José Fombuena ES Rotax -- 64e
- Gabriele Gnani I Gnani -- 65e
- Stuart Edwards GB Honda -- 66e
- Juan Muňoz ES Rotax -- 67e

 

 

Startopstelling 500cc Grand Prix Spanje, circuit Jerez

Pos

Rijder

Machine

Tijd

Verschil

1

Wayne Rainey

Yamaha

1'48.640

-

2

Kevin Schwantz

Suzuki

1'48.840

0.200

3

Niall Mackenzie

Yamaha

1'48.870

0.230

4

Eddie Lawson

Honda

1'49.040

0.400

5

Christian Sarron

Yamaha

1'49.220

0.580

6

Freddie Spencer

Yamaha

1'49.860

1.220

7

Tadahiko Taira

Yamaha

1'50.090

1.450

8

Pierfrancesco Chili

Honda

1'50.120

1.480

9

Randy Mamola

Cagiva

1'50.840

2.200

10

Ron Haslam

Suzuki

1'50.950

2.310

11

Mick Doohan

Honda

1'51.510

2.870

12

Dominique Sarron

Honda

1'52.430

3.790

13

Alessandro Valesi

Yamaha

1'52.940

4.300

14

Marco Gentile

Fior/Yamaha

1'53.730

5.090

15

Simon Buckmaster

Honda

1'54.160

5.520

16

Massimo Broccoli

Cagiva

1'54.560

5.920

17

Juan Manuel López Mella

Honda

1'55.060

6.420

18

Bruno Kneubühler

Honda

1'55.880

7.240

19

Marco Papa

Paton

1'56.760

8.120

20

Niggi Schmassman

Honda

1'57.720

9.080

21

Eddie Laycock

Honda

1'57.950

9.310

22

Steve Williams

Yamaha

1'58.210

9.570

23

Michael Rudroff

Honda

1'58.270

9.630

24

Claude Albert

Suzuki

1'58.420

9.780

25

Josef Doppler

Honda

1'58.660

10.020

26

Andreas Leuthe

Librenti

1'59.280

10.640

27

Ian Pratt

Honda

1'59.910

11.270

28

Fernando González de Nicolás

Honda

2'00.310

11.670

29

Fabian Pilloud

Honda

2'02.960

14.320

-

Larry Moreno Vacondio

Suzuki

2'07.160

18.520

 

250cc  (25 ronden, 105.450 km.)

Grid

500cc (30 ronden, 126.540 km.)

Grid
1. Luca Cadalora I Yamaha 46.46.30 1e 1. Eddie Lawson USA Honda 55.11.26 4e
2. Sito Pons ES Honda 46.48.39 6e 2. Wayne Rainey USA Yamaha 55.21.43 1e
3. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 46.57.33 3e 3. Niall Mackenzie GB Yamaha 55.28.74 3e
4. Juan Garriga *4 ES Yamaha

47.00.17

2e 4. Christian Sarron F Yamaha

55.49.65

5e
5. Carlos Cardus ES Honda 47.02.40 7e 5. Freddie Spencer USA Yamaha 56.02.26 6e
6. Reinhold Roth D Honda 47.29.06 9e 6. Pierfrancesco Chili *6 I Honda 56.31.20 8e
7. Masahiro Shimizu J Honda 47.36.39 20e 7. Ron Haslam *6 GB Suzuki 56.40.71 10e
8. Martin Wimmer D Aprilia 47.41.95 8e 8. Tadahiko Taira J Yamaha 56.54.70 7e
9. Gary Cowan Ier Yamaha 47.49.91 12e 9. Dominique Sarron F Honda