Home Jack Middelburg Guestbook GP-races Daytona Toon Kannekens Diverse

 

Alle Grand-Prix uitslagen en bijzonderheden, van 1973 (het jaar dat Jack begon met racen) tot heden.

In memoriam aan alle coureurs die tijdens het beoefenen van hun hobby verongelukt zijn.

Coureurs in het blauw zijn overleden.

1988

 

 

 

 

 

 

In 1988 werd een volledig nieuw puntensysteem ingevoerd (voor de eerste keer), i.p.v. dat de nummers 1 t/m 10 punten konden verdienen, werd dat de nummers 1 t/m 15, wat ik een vreemde verandering vond, je kan iedereen wel punten geven, moet wel leuk blijven:

Oude systeem:

1e

2e

3e

4e

5e

6e

7e

8e

9e

10e

15 ptn

12 ptn

10 ptn

8 ptn

6 ptn

5 ptn

4 pns

3 ptn

2 ptn

1 pt

Nieuwe systeem:

1e

2e

3e

4e

5e

6e

7e

8e

9e

10e

11e

12e

13e

14e

15e

20 ptn

17 ptn

15 ptn

13 ptn

11 ptn

10 ptn

9 ptn

8 ptn

7 ptn

6 ptn

5 ptn

4 ptn

3 ptn

2 ptn

1 pt

Er werd vanaf 1988 gebruik gemaakt van koolstofremmen. In de 125cc klasse mogen alleen nog ééncilinders worden ingezet en de F.I.M. voert een nieuw wereldkampioenschap in voor zware motoren, de zogenaamde Superbikeklasse. Ze worden niet gelijktijdig met de Grand Prix verreden, maar krijgen een zelfstandig kampioenschap. De V4 machines van de fabrieken waren extreem sterk en dit in combinatie met de ultralichte frames zou voor vele zgn. ‘highsiders’ (de machine die als een rodeopaard de rijder uit het zadel slingert) zorgen. Een 'hihgsider' wordt veroorzaakt door het wegglijden van het achterwiel in een bocht, zodat de motor dwars komt te staan, waarna hij op een gegeven ogenblik toch weer grip krijgt. De motor zet zich dan in één keer recht, waardoor de rijder omhoog uit het zadel geworpen wordt. Vaak levert dit veel lichamelijke en materiële schade op. In 1988 werd de GP van Argentinië (Buenos Aires) na een jaar al weer van de kalender geschrapt en vervangen door een Amerikaanse GP, voor het eerst sinds 1965 Daytona, op het circuit van Laguna Seca (Monterrey, Californië). Verder waren er de bekende veranderingen van circuits in de ook bekende landen. Er waren dit seizoen dus wederom 15 Grand Prix te verrijden, in de 80cc slechts zeven, in de 125cc elf, in de 250cc en 500cc vijftien en de zijspannen negen.

Het Lucky-Strike Yamahateam met Kevin Magee, Kenny Roberts en Wayne Rainey.

Dan de teams/rijders: In de 500cc werd Rob McElnea vervangen, als teammaat van Eddie Lawson bij Agostini-Marlboro, door de Belg Didier de Radiguès. McElnea was in 1987 een paar keer te veel op de verkeerde manier afgestapt. Tadahiko Taira stapte over naar een nieuw team (Tech 21) wel nog steeds aan boord van een Yamaha fabrieksmachine, maar zou slechts voor een zestal GP's overkomen. Christian Sarron was nog steeds Yamahafabrieksrijder voor het Sonauto-Gauloisesteam. Zijn teammaat Patrick Igoa, vorig jaar nog op een 250, stapte ook over naar de 500cc klasse. Cagiva verloor dus Didier de Radiguès aan Agostini, maar kreeg daarvoor Randy Mamola van het Kenny Roberts Lucky-Striketeam voor terug. Mamola was vier keer vice-wereldkampioen geworden met fabrieksmachine's van Suzuki, Yamaha en Honda, maar niemand geloofde dat hij dat ook met de Cagiva voor elkaar zou krijgen. Raymond Roche bleef wel in dienst van Cagiva. De vervangers voor Randy Mamola en Mike Baldwin bij het Roberts-Lucky Striketeam waren Kevin Magee en Wayne Rainey. Rainey had in 1984 al eerder deelgenomen aan de 250cc GP wegrace en was regerend Superbikekampioen van Amerika. Magee had vorig seizoen, tijdens drie gastoptredens bij het team veel indruk gemaakt op Roberts. Ook had hij zijn sporen (overwinningen) in de endurance en TT F1 races verdiend. Freddie Spencer maakte net voor de start van het seizoen bekend te stoppen met de GP-racerij. Zo was uiteindelijk de lezing, maar in principe was hij ontslagen. Spencer was begin maart niet op komen dagen bij de eerste training van Honda op het circuit van Suzuka in Japan. Hierop belegde Honda een vergadering en werd er naar buiten gebracht dat Spencer vanwege gezondheidsredenen zich had teruggtrokken. Honda Japan ging uiteraard wel verder met regerend wereldkampioen Wayne Gardner in de Rothmans kleuren met Shungi Yatsushiro nog als zijn teammaat, de Brit Roger Burnett stapte over naar de Superbikeraces. Niall Mackenzie en Pierfrancesco Chili (op de ex-Gardner viercilinder) bestuurden de snelle Honda's met als sponsor HRC-HB. Suzuki kwam eindelijk weer met een redelijk competatieve machine aan de start met het Amerikaanse talent Kevin Schwantz en de bij Yamaha weggestuurde Rob McElnea als zijn maat onder de vlag van sponsor Pepsi.

 In de 250cc kwam Honda ook dit jaar met heel wat coureurs op een fabrieksmachine aan de start. Wereldkampioen Anton Mang (Honda-Germany-Rothmans) en Dominique Sarron (Honda-France-Rothmans) gingen nu samen onder de vlag van HCR-Rothmans. Bij Sito Pons (Honda-Spain-Campsa), Carlos Cardus met Alberto Puig (HRC-Ducados met Angel Nieto als manager), Reinhold Roth (HRC-HB-Römer) en Jacques Cornu (HRC-Parisienne) bleef alles hetzelfde als in '86 en '87, kregen ook weer de fabriekssteun. Toegevoegd aan het grote keurkorps van Honda in de 250cc klasse was de Japanner Masahiro Shimizu (HRC-Ajinomoto). Yamaha Japan met de vertrouwde gezichten, de ex-wereldkampioen Carlos Lavado (Venemotos en weer in de HB-kleuren), Luca Cadalora (Agostini-Marlboro) en als laatste toegevoegd de Spanjaard Juan Garriga (Ducados). Martin Wimmer was de grote verliezer. Hij was ontslagen bij het Agostini-Marlboroteam en moest het dit seizoen met een Yamaha productiemachine doen. Hij raakte ook nog geblesseerd in het voorseizoen (gebroken pols) tijdens testen op Misano en moest de eerste GP aan zich voorbij laten gaan. De tegenstand wat de fabrieken betreft moest verder wederom komen van Garelli (Paolo Casoli voor Maurizio Vitali) en als grootste outsider Aprilia met Loris Reggiani. 

Wat de 125cc betreft was iedereen natuurlijk zeer benieuwd wie er een goede ééncilinder aan de start zou brengen. Alleen Honda had zich tot op dat moment bewezen met Ezio Gianola (Honda Italia) in 1987. Honda kwam dan ook met veel productiemachines met een speciale fabriekskit op de markt dit seizoen. Dat zou wel deels zijn vruchten afwerpen, omdat het grootste deel van het veld gedomineerd werd door Honda, maar helaas voor de Japanners zou de wereldtitel nog uit beeld blijven.

Het zeer succesvolle Spaanse Derbi ging in de 80cc verder met regerend wereldkampioen Jorge Martinez, Alex Crivillé en Manuel 'Champi' Herreros. Krauser kwam weer aan de start met meervoudig ex-wereldkampioen Stefan Dörflinger. Gerhard Waibel en Ian McConnachie werden naast de Zwitser vervangen door de Duitser Peter Öttl en de Hongaar Karoly Juhasz, terwijl het Nederlands/Portugees team Huvo/Casal met Hans Spaan en Theo Timmer verder ging.

 

        

Sito Pons met zijn Honda-Spain-Campsa team.

 

 

27 maart 1988, Grand Prix Japan, circuit Suzuka

250cc (20 ronden, 117.180 km.)

500cc  (22 ronden, 128.898 km.)

 Grid
1. Anton Mang D Honda 47.14.26 1. Kevin Schwantz *3 USA Suzuki *4 50.03.75 3e
2. Sito Pons ES Honda 47.14.88 2. Wayne Gardner AUS Honda 50.12.13 4e
3. Masaru Kobayashi J Honda 47.15.43 3. Eddie Lawson USA Yamaha 50.16.47 2e
4. Jacques Cornu CH Honda

47.19.23

 4. Niall Mackenzie GB Honda

50.19.53

 18e
5. John Kocinski *1 USA Yamaha 47.19.83 5. Tadahiko Taira *5 J Yamaha 50.40.13 1e
6. Juan Garriga ES Yamaha 47.20.57 6. Wayne Rainey USA Yamaha 50.45.82 6e
7. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 47.21.59 7. Kevin Magee AUS Yamaha 50.45.92 7e
8. Toshihiko Honma *2 J Yamaha 47.23.82 8. Christian Sarron F Yamaha 50.48.93 5e
9. Carlos Cardús ES Honda 47.29.69 9. Didier de Radiguès B Yamaha 51.04.96 13e
10. Masumitsu Taguchi J Honda 47.33.43 10. Shunji Yatsushiro J Honda 51.14.03 19e
11. Seigo Kikuchi J Honda 47.33.62 11. Hikaru Miyagi J Honda 51.19.95 15e
12. Kyoji Nanba J Yamaha 47.34.43 12. Ron Haslam GB Honda 51.23.79 10e
13. Carlos Lavado YV Yamaha 47.35.25 13. Patrick Igoa F Yamaha 51.33.28 22e
14. Youichi Yamamoto J Honda 47.43.03 14. Pierfrancesco Chili I Honda 51.42.73 12e
15. Keiji Tamura J Yamaha 47.45.21 15. Osamu Hiwatashi J Suzuki

51.46.29

 23e
16. Yoshinari Hori J Honda 16. Shinji Katayama J Yamaha 51.47.36 14e
17. Donnie McLeod GB Rotax 17. Masaru Mizutani J Suzuki 52.08.20 11e
18. Hideshi Tomita J Honda 18. Keiji Kinoshita J Honda 1 ronde 28e
19. Jean-Michel Mattioli F Yamaha 19. Alessandro Valesi I Honda 1 ronde 24e
20. Urs Lüzi CH Honda

Niet gefinished:
21. Jean-François Baldé F Rotax
22. Katsuyosji Kozono J Honda - Raymond Roche F Cagiva Machine 20e
23. Yoshihisa Hasegawa J Yamaha - Rob McElnea GB Suzuki Valpartij 8e
24. Kevin Mitchell GB Yamaha - Katunori Shinozaki J Suzuki Uitgevallen 21e
25. Alberto Puig ES Honda - Norihiko Fujiwara J Yamaha Valpartij 17e
26. August Auinger A Aprilia - Randy Mamola *6 F Cagiva Machine 16e
27. René Delaby B Yamaha - Hisashi Yamana J Suzuki Uitgevallen 27e

 

Niet gefinished:

- 		- Marco Gentile CH Fior Uitgevallen 26e
- Manfred Fisher D Honda Uitgevallen 29e
- Shinichi Itoh *7 J Honda Valpartij 9e
- Fabio Barchitta I Honda Blessure 25e
- Kunio Machii J Yamaha niet gekwal. 30e
- Bruno Casanova I Aprilia Valpartij

Niall MacKenzie in Suzuka op weg naar een 4e plek.
- Dominique Sarron F Honda Uitgevallen
- Helmut Bradl D Honda Uitgevallen
- Junya Arai J Yamaha Uitgevallen
- Luca Cadalora I Yamaha Uitgevallen
- Iván Palazzese YV Yamaha Uitgevallen
- Loris Reggiani I Aprilia Uitgevallen
- Aaron Slight *8 AUS Yamaha Uitgevallen
- Takayoshi Yamamoto J Yamaha Uitgevallen
 

 

*1 John Kocinski maakte hier een prima debuut met zijn vijfde plaats. Kocinski werd begeleidt door drievoudig ex-wereldkampioen Kenny Roberts. Kocinski mocht van Roberts een paar Grand Prix rijden in 1988, maar het belangrijkste was nog het Amerikaanse A.M.A. 250cc kampioenschap dit jaar. Kocinski (geboren 20 maart 1967 in Little Rock, Arkansas) won in 1990 de Grand Prix wegracetitel in de 250cc klasse en de Superbiketitel in 1997. Op zeventienjarige leeftijd, was Kocinski reeds fabriekscoureur bij Yamaha in de AMA “Championship Cup” Hij won het Nationale Kampioenschap van de AMA, de “NUMBER ONE” titel van 1987 t/m 1989. Hij won ook de race in de Supersport klasse van 1989 in Daytona, startende van een drieënvijftigste plek in een deelnemersveld van tachtig rijders! 1989 werd zijn debuutjaar in het wereldkampioenschap 500cc. In 1990, won hij op een Roberts Yamaha TZ250, in zijn eerste volledig Grand Prix seizoen, de 250cc titel. Hij stapte daarna volledig over naar de 500cc klasse en eindigde de volgende twee jaar resp. als vierde en derde in het wereldkampioenschap. Kocinski begon 1993 weer in de 250cc klasse, op een Suzuki deze keer. Hij was de allereerste die een Suzuki naar het podium toe reed in de 250cc klasse. Hij scoorde een tweede plaats in de Australische Grand Prix en een derde plek  in de TT van Assen. Assen zou zijn laatste GP in de kwartliterklasse zijn, want halverwege het seizoen stapte John weer over naar de 500cc, na een ruzie met het Suzuki-team. Hij won, met een 500cc Cagiva de GP in Laguna Seca, USA en werd tiende in het eindklassement met slechts vier optredens. Hij opende het seizoen 1994 met winst in Australië en beëindigde het seizoen op een derde plaats totaal. Nadat Cagiva zich uit de Grand Prix terugtrok, begon John Kocinski een totaal andere profsport. Hij wilde professioneel waterskier worden, maar besloot om in 1996 toch weer te gaan racen. De Amerikaan stapte over van de Grand Prix racerij naar het Superbikewereldkampioenschap op een Ducati. Hij won bijna de titel in zijn eerste jaar, ondanks wederom een ruzie met zijn team. Kocinski stapte over naar Honda in 1997 en won de titel met negen keer winst en nog zeven podiums, keerde weer terug naar het 500cc wereldkampioenschap in 1998 en 1999 in het team van Erv Kanemoto maar slaagde er niet in om een race te winnen. Hij deed in 2000 nog mee in het USA kampioenschap van de AMA, en deed de daaropvolgende twee jaar testwerk voor Yamaha, alvorens zich terug te trekken uit de racerij. Daarna werd hij projectontwikkelaar in Beverly Hills, Californië.
*2 Toshihiko Honma reed op een speciale fabrieksmachine de snelste trainingstijd. 

*3 Kevin Schwantz rijdt hier in Japan naar zijn eerste GP-victorie tijdens zijn zevende Grote Prijs.

          

*4 De overwinning van Schwantz betekende de eerste voor Suzuki sinds de GP van Hockenheim 1982 (Randy Mamola)! 
*5 Tadahiko Taira had de snelste tijd gerealiseerd in de 500cc klasse en was daarmee de eerste Japanse coureur die dit voor elkaar kreeg in de 'Koningsklasse'. 

*6 Randy Mamola en zijn teammaat Raymond Roche vielen al snel uit met hun Cagiva's. De nieuwe Cagiva 500 zou pas voor de Grand Prix van Spanje ter beschikking zijn. Mamola kon bij een overwinning met de Italiaanse machine een "extraatje" verdienen in de vorm van een Ferrari Testarossa. Randy voelde zich door Kenny Roberts verraden toen hij uit het team gezet werd, hij had gedacht samen met Kevin Magee dit jaar samen uit te komen voor het Lucky-Strike team. Iedereen ging er nu van uit, dat de zeer populaire Amerikaan voor het grote geld had gekozen, maar hij zei dat hij ook bij Suzuki had kunnen tekenen, naast Kevin Schwantz, en ook voor heel veel geld. Ook had hij, volgens hemzelf, Honda's kunnen krijgen van HCR, als hij, net als hij in 1984 had gedaan toen hij zonder machine's zat, een eigen team zou beginnen. Randy besloot echter voor Cagiva te kiezen, en tekende een contract voor twee jaar, nadat hij al voor alle grote Japanse fabrieken (Suzuki, Honda en Yamaha) had gereden. Hij was ook vier maal vice-wereldkampioen geworden met deze machines. In '80 achter Kenny Roberts en '81 achter Marco Lucchinelli op Suzuki, in '84 achter Eddie Lawson op Honda en dus in '87 achter Wayne Gardner op Yamaha. Weinigen kunnen een indrukwekkender lijstje laten zien, maar helaas ontbrak die titel. In 1988 maakte hij niet alleen met Cagiva de verkeerde keuze, maar ook met zijn banden. Pirelli was nieuw in de wegracerij en kon niet opboksen tegen Dunlop en vooral Michelin. En dat in combinatie met de Cagiva was het net niet. 

*7 Shinichi Itoh had de beschikking over een fabrieks Honda tijdens zijn debuut. 
*8 Aaron Slight (19 januari 1966) stond hier nog aan het begin van zijn loopbaan als wegracer. De Australiër zou in 1990 Australisch kampioen Superbike worden en zich vanaf 1991 gaan toeleggen op het WK. Wereldkampioen zou hij niet worden, maar wel twee keer vice-wereldkampioen en drie maal derde in de eindstand. Ook won hij drie maal (1993-1995) de befaamde 8 Uren race van Suzuka.

 

Verdere Bijzonderheden:

  • Er werd geen 80cc, zijspan en 125cc verreden in Japan.

  • Niet aanwezig in de 250cc klasse Japan, buiten Martin Wimmer, was ten eerste Masahiro Shimizu, die geblesseerd was. De volgende die afwezig was in 'het land van de rijzende zon' Reinhold Roth, door een scheen- en kuitbeenbreuk, deze had hij opgelopen tijdens een race in Japan in het najaar van 1987. Hij was vlak voor het seizoen wederom geopereerd, omdat de breuk niet wilde genezen. Dit bleek te komen doordat men een schroef met een verkeerde draad had gebruikt! De twee Duitse toppers in de kwartliterklasse zouden echter tijdens de tweede GP in Amerika weer van de partij zijn. Wel aanwezig was Jacques Cornu, die goed genezen was van zijn in de Zweedse GP van '87 opgelopen drievoudige bekkenbreuk.

  • Bruno Casanova, overgestapt van de 125cc (Garelli) naar de 250cc op een Aprilia, kwam tijdens de race ten val.

 

Honda NSR-250 van Anton Mang

Honda NSR-500 van Niall Mackenzie

Cagiva 500 van Randy Mamola

 

Een stukje Cagiva geschiedenis

In 1978 werd de failliete Aermacchi-fabriek (eigendom van Harley-Davidson) in Italië overgenomen door de Castiglioni broers, Claudio en Gianfranco. In oktober werd de fabriek voortgezet met 130 medewerkers i.p.v. de 400 in de oude situatie, onder de naam Cagiva. Waarom de naam Cagiva? Ze noemden hun fabriek/merk naar hun vader: Castiglioni Giovanni uit Varese. Waarom de olifant als handelsmerk? De broers gebruikten deze al jaren als geluksbrenger bij hun andere zaken. De motoren werden op de markt gebracht onder de naam HD-Cagiva. De fabriek had in het verleden nooit een zwaardere machine op de markt gebracht dan een 350cc, maar de broers, lyrisch van GP racen, wilden ook in de Grand Prix racerij de strijd aanbinden met de supersnelle 500cc machines uit Japan. In 1978, nadat MV-Augusta een bod ter overname had afgewezen, begonnen ze met het sponsoren van Marco Lucchinelli op een Suzuki RG500 in de MV kleuren, zonder sponsornamen. 

De Castiglioni broers

Ezio Mascheroni, de man achter het succes van de winnende machines van Walter Villa en Gilberto Milani, een vroegere rijder van de Aermacchi-fabriek, werkten voor de broers aan de Suzuki van Lucchinelli en deden zo veel ervaring op in de 500cc racerij. Ook werden er diverse monteurs weggekocht bij MV. Gaande het seizoen werd de Suzuki verbouwd tot een Cagiva racemachine en aan het einde van het seizoen zaten er bijna geen Suzuki-onderdelen meer op of aan. De eerste echte Cagiva verscheen in 1980 aan de start van de GP in Duitsland, met Virginio Ferrari aan het stuur. Het frame was van de befaamde Nederlandse framebouwer, Nico Bakker. Virginio zou geen al te grote successen boeken met de machines. Diverse andere topcoureurs zouden bij de fabriek in dienst komen in de komende jaren zoals: Jon Ekerold, Juan Garriga, Didier de Radiguès, Ron Haslam, Raymond Roche, Alexander Barros en Randy Mamola. In 1991 werd de meervoudig wereldkampioen Eddie Lawson aangenomen. En hij deed, in 1992, tijdens de verregende Hongaarse GP, wat de broers al die jaren najaagden, winnen op een Cagiva tijdens een 500cc GP. Dit leverde Lawson buiten de eer, ook nog een Ferrari Testarossa op. Een jaar later deed John Kocinski het ook, het kunststukje winnen op een Cagiva, op het circuit van Laguna Seca in Amerika. Dat herhaalde Kocinski een jaar later in Oostenrijk, maar daarna was het afgelopen met het Cagiva-verhaal in de Grand Prix wegracerij.

Podiumplaatsen voor Cagiva
Coureur Jaar Plaats Grand Prix
Randy Mamola 1988 derde België
Eddie Lawson 1991 derde Italië
Eddie Lawson 1991 derde Frankrijk
Eddie Lawson 1992 eerste Hongarije
Doug Chandler 1993 derde Australië
John Kocinski 1993 eerste USA
John Kocinski 1994 eerste Australië
John Kocinski 1994 tweede Maleisië
John Kocinski 1994 derde Spanje
John Kocinski 1994 tweede Frankrijk
John Kocinski 1994 tweede USA
Doug Chandler 1994 tweede Argentinië
John Kocinski 1994 derde Argentinië
John Kocinski 1994 derde GP Europa

 

Eddie Lawson op de Cagiva in 1991.

 

 

 

 

 

Na de inlijving van Ducati, in 1985, werden ook daarvan motoren toegepast. Cagiva verbeterde de Ducati-motoren sterk en binnen korte tijd werd Ducati weer een belangrijk merk. Ook Moto Morini, MV Agusta, TGM en Husqvarna werden uiteindelijk nog aan het concern van de stinkend rijke Castiglioni broers toegevoegd. 

 

 

 

10 april 1988, Grand Prix USA, circuit Laguna Seca

250cc (31 ronden, 109.554 km.)

500cc (40 ronden, 141.360 km.)

 Grid
1. Jim Filice *1 USA Honda 48.22.54 1. Eddie Lawson USA Yamaha 1.00.48.07 2e
2. Sito Pons ES Honda 48.32.38 2. Wayne Gardner AUS Honda 1.00.55.61 6e
3. Dominique Sarron F Honda 48.44.23 3. Niall Mackenzie GB Honda 1.00.56.12 3e
4. John Kocinski  *2 USA Yamaha

48.47.87

 4. Wayne Rainey USA Yamaha

1.01.02.71

 1e
5. Bubba Shobert *3 USA Honda 48.53.11 5. Kevin Schwantz USA Suzuki 1.01.15.53 4e
6. Luca Cadalora I Yamaha 48.55.77 6. Christian Sarron F Yamaha 1.02.07.28 7e
7. Jacques Cornu CH Honda 49.00.26 7. Ron Haslam GB Honda 1.02.18.30 12e
8. Anton Mang D Honda 49.00.57 8. Didier de Radiguès B Yamaha 1 ronde 9e
9. Reinhold Roth D Honda 49.14.39 9. Rob McElnea GB Suzuki 1 ronde 11e
10. Juan Garriga ES Yamaha 49.17.55 10. Mike Baldwin *4 USA Honda 1 ronde 15e
11. Bruno Casanova I Aprilia 49.19.55 11. Alessandro Valesi I Honda 2 ronden 17e
12. Loris Reggiani I Aprilia 49.24.28

Niet gefinished:
13. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 49.31.97 - Raymond Roche F Cagiva Uitgevallen 14e
14. August Auinger A Aprilia 49.32.30 - Kevin Magee AUS Yamaha Uitgevallen 5e
15. Alan Carter GB Yamaha 49.36.37 - Shunji Yatsushiro J Honda Valpartij 8e
16. Randy Renfrow USA Honda - Pierfrancesco Chili I Honda Valpartij 10e
17. Martin Wimmer D Yamaha - Marco Gentile CH Fior Valpartij 18e
18. Donnie McLeod GB Rotax - John Long USA Yamaha Uitgevallen 19e
19. Don Greene USA Honda - Eugene Brown USA Suzuki Uitgevallen 20e
20. Jean-Michel Mattioli F Yamaha - William Knott USA Suzuki niet gestart 21e
21. Helmut Bradl D Honda - Russell Bigley USA Yamaha niet gestart 22e
22. Tomas Stevens USA Yamaha - Randy Mamola USA Cagiva niet gestart 16e
23. Richard Oliver USA Yamaha - Patrick Igoa F Yamaha niet gestart 13e
24. René Delaby B Yamaha

Niet gekwalificeerd:
25. Doug Brauneck USA Yamaha - Freddie Spencer USA Honda -- 23e
26. Jonathan Cornwell CAN Rotax - Vincenzo Casino I Honda -- 24e
27. Luis Lavado YV Yamaha - Fabio Barchitta I Honda -- 25e

Niet gefinished:

 - Larry Moreno Vacondio YV Suzuki -- 26e
- Jean-François Baldé F Rotax Uitgevallen - Tony Carey GB

Suzuki

 -- 27e
- Alberto Puig ES Honda Uitgevallen - Scott Gray USA

Suzuki

 -- 28e
- Urs Lüzi CH Honda Uitgevallen - Jim Poet USA

Suzuki

 -- 29e
- Paolo Casoli I Garelli Uitgevallen - David Busby USA Yamaha -- 30e
- Carlos Cardus ES Honda Uitgevallen  
- Harald Eckl D Aprilia Uitgevallen
- Carlos Lavado YV Yamaha Uitgevallen
- Andrew Leisner CAN Aprilia Uitgevallen
- Richard Moore CAN Yamaha Uitgevallen
 

*1 Jim Filice (18 november 1962) rijdt en wint hier direct zijn allereerste (en tevens laatste) Grote Prijs op een Honda NSR-250! De Amerikaan reed op de fabrieksmachine van de geblesseerde Japanner Masahiro Shimizu. Hij had uiteraard wel het voordeel dat hij het circuit als zijn broekzak kon en de rest van de rijders (buiten Shobert en Kocinski) het circuit voor het eerst in hun leven aanschouwden. Het betekende de 200ste overwinning van een Honda in een Grand Prix, op 16-10-2005 scoorde de Japanse fabriek hun 600ste (Dani Pedrosa in Australië). Jim Filice had al een poos niet op een 250cc machine gereden omdat hij in die tijd Superbike races reed in Amerika, des te opmerkelijker dat hij zo goed voor de dag kwam. Filice werd in zijn carrière drie keer kampioen van de A.M.A. 250cc in Amerika in 1991, 1993 & 2001, alle keren op een Yamaha. Ook won hij twee keer de Daytona 250cc 100 miles race (1993 & 1994). De jaren na zijn winst in de GP op Laguna Seca werkte hij als testrijder voor Honda Japan en zo nu en dan deed hij in die hoedanigheid ook wel eens mee aan een GP, maar reed vooral in Japan en Amerika. 

Jim Filice in Leguna Seca op weg naar zijn GP winst.

In 1990 wilde de Hondafabriek hem inzetten in de Grand Prix, maar een ernstig auto-ongeluk weerhield hem hiervan. In 1991 begon hij wel aan het GP-seizoen, maar hij stopte al snel, omdat hij zich lichamelijk nog niet sterk genoeg voelde. Hij zou een jaar uit de roulatie zijn. Filice zou nog wel in 1994 een paar GP's rijden als vervanger voor een geblesseerde coureur (Kenny Roberts Jr.) in 1994 in de 250cc klasse, maar door pech en valpartijen geen rol van betekenis kunnen spelen. In 1996 stopte hij met racen en ging hij in Spanje werken voor kenny Roberts, die in Barcelona een trainingsfacilitie voor wegrace had geopend. Filice deed dit vier jaar, totdat Roberts zijn bedrijf beeindigde. Hij besloot, op 38 jarige leeftijd een comeback te maken en in 2001 werd hij dus nogmaals kampioen in de A.M.A. 250cc.
*2 Don Wayne 'Bubba' Shobert (29 januari 1962) reed evenals zijn landgenoot Filice zijn eerste GP en pas zijn tweede race in de 250cc klasse. Hij reed in Amerika op een 250cc Honda fabrieksmachine van 1987 en stond onder contract bij Honda-Amerika. Bubba was afkomstig uit de dirttack, waar hij in 1985 t/m 1987 de A.M.A. 'Grand National champion' in was (geweest), terwijl hij daarnaast ook in de Superbike klasse reed. Dit seizoen (1988) maakte hij de definitieve overstap naar de A.M.A. Superbikeklasse. Hij werd eind jaren '80 in Amerika gezien als de meest allrounde coureur. Hij won wedstrijden in diverse soorten van motorsport; dirttrack, shorttrack en wegrace. Zijn carrière zou helaas vroeg tot een dramatisch eind komen na de volgende Grand Prix in Amerika, Laguna Seca 1989. In de uitrijronde van de 500cc klasse, kwamen, Bubba Shobert en Kevin Magee met elkaar in botsing, als Magee bezig is met een ‘burn-out’ op het midden van de baan en men niets kan zien door de rookontwikkeling veroorzaakt door het verbrande rubber. Shobert loopt hierbij een ernstige hersenbeschadiging op, die het einde van zijn carrière betekend, na een hele lange revalidatieperiode. 
 

John Kocinski (#80) bij zijn debuut in de GP wegrace in Amerika, hier voor Anton Mang en Sito Pons.

*3 Ook John Kocinski (20 maart 1968) reed zijn eerste GP. Hij was de regerend kampioen van de A.M.A. 250cc in Amerika en reed voor het Nordica Team (Kenny) Roberts. Deze titel zou hij ook dit jaar en en 1989 behalen. Hij had ook in Amerika al diverse Superbike en enduranceraces op zijn naam staan en dat op pas 20-jarige leeftijd. Ook won hij twee keer de Daytona 250cc 100 miles race (1988 & 1989). In 1989 maakte hij tevens zijn debuut in de 500cc GP's en won twee 250cc GP's, in twee optredens (USA & Japan)! Het jaar erop reed hij zijn eerste volledige seizoen om de wereldtitel in de 250cc klasse en wist deze, door zeven van de vijftien races te winnen direct op zijn naam te schrijven. Het jaar daarop, 1991, maakte hij de overstap naar de 'Koningsklasse' en won de allerlaatste GP, die van Maleisië. Ook in 1992 won hij de laatste GP van het seizoen, maar nu in Zuid-Afrika. Dit allemaal nog onder de vlag van het Marlboro Team Roberts. In 1993 maakte hij dan de overstap naar Cagiva en schonk de Castiglioni broers dat jaar en in 1994, elk een GP-overwinning. Toen Cagiva zich aan het einde van het seizoen van 1994 uit de wegracerij terugtrok, begon Kocinski een carrière als professioneel waterskiër. Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en hij maakte in 1996 zijn rentree in de motorsport in de 'World Superbike Series'. Het eerste jaar eindigde hij op Ducati als vice-wereldkampioen om een jaar later, maar nu op Honda, de titel voor zich op te eisen. Hij keerde voor de seizoenen 1998 en 1999 terug in de GP's met Erv Kanemoto als tuner, zoals in de 'good old days', maar wist geen race meer te winnen. Daarna reed hij nog in de A.M.A. kampioenschappen en testte een paar jaar voor Yamaha, voor hij zijn 'fiets' in de wilgen hing. Hij had vele races op zijn naam geschreven, waaronder negen in de 250cc en vier in de 500cc GP's als zijn beste prestaties.

*4 Mike Baldwin, in 1987 nog onder contract bij Kenny Roberts, reed in Laguna Seca op de NS500 uit 1987 van Pierfrancesco Chili. In principe had Fabio Barchitta op deze machine moeten zitten, maar hij brak in Japan zijn schouder. Team Katayama had nu Baldwin ingehuurd voor een paar GP's, totdat Barchitta weer fit was.

 

Verdere Bijzonderheden:

Niall McKenzie in Amerika op weg naar een mooie derde plaats aan de finish.

Shunji Yatsushiro

Pierfrancesco Chili 

Er werd geen 80cc, zijspan en 125cc verreden in Amerika.

Van de slechts 17 starters in de 500cc kwamen er maar 11 aan de finish. Pierfrancesco Chili en Shunji Yatsushiro maakten een schuiver in de race en Randy Mamola en Patrick Igoa kwamen door een valpartij in de training niet aan de start. Ook Niall McKenzie was gevallen in de training, maar scoorde een mooie derde plaats, na enige tijd zelfs aan de leiding te hebben gelegen. Marco Gentile kwam aan het einde van de race ten val.

 

 

 

24 april 1988, Grand Prix Spanje, circuit Jarama 

80cc (22 ronden, 72.864 km.) 

125cc (28 ronden, 92.736 km.) 
1. Stefan Dörflinger CH Krauser 36.58.81 1. Jorge Martínez ES Derbi 45.20.86
2. Jorge Martínez ES Derbi 37.03.93 2. Julian Miralles *1 ES Honda 45.38.26
3. Alex Crivillé ES Derbi 37.05.85 3. Gastone Grassetti I Honda 45.40.75
4. Manuel Herreros ES Derbi

37.20.34

 4. Fausto Gresini I Garelli

45.40.98
5. Peter Öttl D Krauser 37.44.01 5. Adi Stadler D Honda 45.42.90
6. Herri Torrontegui ES Autisa 37.44.39 6. Gerhard Waibel D Honda 45.56.66
7. Karoly Juhasz H Krauser 37.50.42 7. Hisashi Unemoto J Honda 45.56.80
8. Bogdan Nikolov GB Krauser 38.20.15 8. Lucio Pietroniro B Honda 45.59.66
9. Serge Julin B Casal 38.33.25 9. Kohji Takada J Honda 45.59.84
10. Ian McConnachie GB Autisa 38.33.52 10. Hans Spaan *2 NL Honda 46.11.39
11. Jos van Dongen NL Casal

1 ronde

 11. Heinz Lüthi CH Honda 46.13.15
12. Günter Schirnhofer D Krauser

1 ronde

 12. Manuel Hernández ES Honda 46.15.78
13. Jacques Bernard B Fantic

1 ronde

 13. Stefan Prein D Honda 46.24.57
14. Hubert Abold D Krauser

1 ronde

 14. Stefan Dörflinger CH Honda 46.35.38
15. Javier Arumi ES Krauser

1 ronde

 15. Paul Bordes F Honda 46.52.84
16. Reiner Koster CH Casal

1 ronde

 16. Juan Ramon Bolart ES Cobas 46.53.09
17. Adrie Nijenhuis  NL Casal

1 ronde

 17. Mandy Fisher A Rotax 46.56.75
18. Antonio Sanchez ES Cobas

1 ronde

 18. Krysztof Galatowicz GB Honda 47.14.95
19. Jorge Cabanes ES Autisa

1 ronde

 19. Claudio Macciotta I Honda

1 ronde
20. Jose Saez ES Autisa

1 ronde

 20. Bady Hassaine ALG Honda

1 ronde
21. Juan Esteve ES Autisa

2 ronden

 21. Thierry Feuz CH Rotax

1 ronde
22. Philippe Desmet F Autisa

2 ronden

 22. Robin Appleyard GB Honda

1 ronde
23. Dennis Batchelor GB Krauser

2 ronden

 23. Stefano Bianchi I Cardati

1 ronde

Niet gefinished:

 24. Pascal Serra F Honda

1 ronde
- Giuseppe Ascareggi I BBFT Uitgevallen 25. K.D. Kindle USA Honda

1 ronde
- Jaime Mariano ES Cobas Uitgevallen

Niet gefinished:
- Heinz Paschen D Kiefer Uitgevallen - Ezio Gianola I Honda Uitgevallen
- Gabriele Gnani I Gnani Uitgevallen - Esa Kytölä SF Honda Uitgevallen
- Stefan Brägger CH Casal Uitgevallen - Corrado Catalano I Aprilia Uitgevallen
- José Sangrador ES Autisa Uitgevallen - Johnny Wickström SF Honda Valpartij
- Emilio Palencia ES Arbizu Uitgevallen - Mike Leitner A LCR Uitgevallen
- Joaquin Gali ES Krauser Uitgevallen - Manuel Herreros ES Derbi Uitgevallen
- Salvatore Milano I Krauser Uitgevallen - Rafael Roses ES Matrakit Uitgevallen
- Paul Bordes F RB Uitgevallen - Fernando Nicolas ES Cobas Uitgevallen
- Stuart Edwards GB Casal Uitgevallen - Andrés Sanchez ES Rotax Uitgevallen
- René Dünki CH Krauser Uitgevallen - Jean-Claude Selini F Honda Uitgevallen
- Paolo Priori I Krauser Uitgevallen - Luis Miguel Reyes ES Garelli Uitgevallen

Niet gekwalificeerd:

 Niet gekwalificeerd:
- Chris Baert B - - - Pierpaolo Bianchi I - -
- Thomas Engl D - - - Robin Milton GB - -
- Fabriche Roy ES - - - Jussi Hautaniemi SF - -
- Juan Escuder ES - - - Ian McConnachie GB - -
- Luis Metello ES - - - Chris Baert B - -

- Flemming Kistrup DK - -
- Jos van Dongen NL - -
- Stuart Edwards GB - -
- Taru Rinne   SF - -
- Serge Julin B - -
- Karl Dauer A - -
- Christian Le Badezet F - -
- Hubert Abold D - -
- Håkan Olsson S - -
- Marco Cipriani I - -
- Günther Schirnhofer D - -
- Paolo Scappini I - -
- Peter Baláz CSSR - -
- Reiner Koster CH - -
- Dario Marchetti I - -
 

 

Startopstelling 500cc Grand Prix Spanje, circuit Jarama 

Pos

Rijder

Machine

Time

Verschil

1

Kevin Magee

Yamaha

1'27.148

-

2

Eddie Lawson

Yamaha

1'27.352

0.204

3

Christian Sarron

Yamaha

1'27.629

0.481

4

Wayne Gardner

Honda

1'27.694

0.546

5

Wayne Rainey

Yamaha

1'27.756

0.608

6

Kevin Schwantz

Suzuki

1'28.087

0.939

7

Niall Mackenzie

Honda

1'28.126

0.978

8

Didier De Radiguès

Yamaha

1'28.571

1.423

9

Tadahiko Taira

Yamaha

1'28.657

1.509

10

Pierfrancesco Chili

Honda

1'28.836

1.688

11

Mike Baldwin

Honda

1'29.271

2.123

12

Shunji Yatsushiro

Honda

1'29.648

2.500

13

Ron Haslam

Elf/Honda

1'29.819

2.671

14

Rob McElnea

Suzuki

1'29.842

2.694

15

Gustav Reiner

Honda

1'30.433

3.285

16

Daniel Amatriain

Honda

1'30.692

3.544

17

Alessandro Valesi

Honda

1'30.941

3.793

18

Raymond Roche

Cagiva

1'31.109

3.961

19

Wolfgang Von Muralt

Suzuki

1'31.144

3.996

20

Bruno Kneubühler

Honda

1'31.687

4.539

21

Marco Papa

Honda

1'31.774

4.626

22

Marco Gentile

Fior/Honda

1'32.384

5.236

23

Fabio Biliotti

Paton

1'32.551

5.403

24

Rachel Nicotte

Honda

1'33.176

6.028

25

Steve Manley

Suzuki

1'33.343

6.195

26

Fabio Barchitta

Honda

1'33.364

6.216

27

Eddie Laycock

Honda

1'33.399

6.251

28

Jean-Luc Demierre

Suzuki

1'34.001

6.853

29

Maarten Duyzers

Honda

1'34.578

7.430

30

Andreas Leuthe

Suzuki

1'35.076

7.928

31

Niggi Schmassman

Honda

1'35.166

8.018

32

Silvo Habat

Suzuki

1'35.381

8.233

33

Christoph Bürki

Honda

1'35.404

8.256

34

Vincenzo Cascino

Honda

1'36.033

8.885

35

Claude Albert

Suzuki

1'36.698

9.550

36

Ian Pratt

Suzuki

1'37.349

10.201

-

Josef Doppler

Honda

  

--

-

Larry Moreno Vacondio

Suzuki

  

--

-

Tony Carey

Suzuki

  

--

 

250cc  (31 ronden, 102.672 km.)

500cc (37 ronden, 122.544 km.)
1. Sito Pons ES Honda 46.59.80 1. Kevin Magee *4 AUS Yamaha 54.52.47
2. Juan Garriga ES Yamaha 47.07.24 2. Eddie Lawson USA Yamaha 54.53.00
3. Jean-Philippe Ruggia *3 F Yamaha 47.09.11 3. Wayne Gardner AUS Honda 55.04.10
4. Jacques Cornu CH Honda

47.18.65

 4. Christian Sarron *5 F Yamaha

55.09.92
5. Masahiro Shimizu J Honda 47.26.33 5. Niall Mackenzie GB Honda 55.19.46
6. Reinhold Roth D Honda 47.28.94 6. Wayne Rainey USA Yamaha 55.32.21
7. Luca Cadalora I Yamaha 47.36.48 7. Pierfrancesco Chili I Honda 56.04.55
8. Donnie McLeod GB Rotax 47.42.07 8. Didier de Radiguès *6 B Yamaha 56.05.37
9. Martin Wimmer D Yamaha 47.42.59 9. Shunji Yatsushiro J Honda

1 ronde
10. Manfred Herweh D Yamaha 47.43.37 10. Ron Haslam GB Honda

1 ronde
11. August Auinger A Aprilia

47.44.39

 11. Raymond Roche F Cagiva

1 ronde
12. Jean-Michel Mattioli F Yamaha 47.52.99 12. Rob McElnea GB Suzuki

1 ronde
13. Maurizio Vitali I Yamaha 47.57.09 13. Alessandro Valesi I Honda

1 ronde
14. Alberto Puig ES Honda 47.57.60 14. Daniel Amatriaín ES Honda

1 ronde
15. Harald Eckl D Aprilia

47.59.77

 15. Bruno Kneubühler CH Honda

1 ronde
16. Stefano Caracchi I Honda 48.00.00 16. Steve Manley GB Suzuki

1 ronde
17. Thierry Rapicault F Fior

48.16.91

 17. Rachel Nicotte F Honda

1 ronde
18. Javier Cardelus AND Aprilia 48.21.47 18. Fabio Barchitta I Honda

2 ronden
19. Kevin Mitchell GB Yamaha 48.21.99 19. Niggi Schmassmann CH Honda

2 ronden
20. Alain Bronec F Honda 48.22.18 20. Jean-Luc Demierre F Suzuki

2 ronden
21. Guy Bertin F Yamaha

48.30.30

 21. Maarten Duyzers NL Honda

3 ronden
22. Patrick v/d Goorbergh NL Honda

1 ronde

 22. Christoph Bürki CH Honda

3 ronden
23. Gary Cowan GB Yamaha

1 ronde

Niet gefinished:

Niet gefinished:
- Paolo Casoli I Garelli Uitgevallen - Ian Pratt GB Suzuki Uitgevallen
- Engelbert Neumair A Aprilia Uitgevallen - Kevin Schwantz USA Suzuki Uitgevallen
- Bruno Casanova I Aprilia Uitgevallen - Eddie Laycock Ier Honda Uitgevallen
- Loris Reggiani I Aprilia Uitgevallen - Marco Gentile CH Fior Uitgevallen
- Dominique Sarron F Honda Valpartij - Marco Papa I Honda Uitgevallen
- Anton Mang D Honda Valpartij - Andreas Leuthe D Suzuki Uitgevallen
- Carlos Lavado YV Yamaha Uitgevallen - Fabio Billiotti I Paton Uitgevallen
- Jean-François Baldé F Rotax Uitgevallen - Wolfgang von Muralt CH Suzuki

Valpartij
- Helmut Bradl D Honda Uitgevallen - Gustav Reiner D Honda Uitgevallen
- Massimo Matteoni I Yamaha Uitgevallen - Vincenzo Casino I Honda Uitgevallen
- Carlos Cardus ES Honda Valpartij - Claude Albert F Suzuki Uitgevallen
- Urs Lüzi CH Honda Uitgevallen - Mike Baldwin USA Honda Uitgevallen
- Iván Palazzese YV Yamaha Uitgevallen - Silvio Habat YU Honda niet gestart

Niet gekwalificeerd:

- Tadahiko Taira J Yamaha niet gestart
- Christian Boudinot F Fior -

Niet gekwalificeerd:
- Bruno Bonhuil F Honda - - Josef Doppler A Honda -
- René Delaby B Yamaha - - Larry Vacondio YV Suzuki -
- Urs Jücker CH Yamaha - - Tony Carey GB

Suzuki

 -
- Jochen Schmid D Honda -

Yamaha fabriekscoureurs in 1988

Christian Sarron

Kevin Magee

Wayne Rainey
- Bernard Haenggeli CH Honda -
- Hans Lindner A Honda -
- Siegfried Minich A Yamaha -
- Juan Lopez ES Honda -
- Jean Foray F Yamaha -
- Juan Bravo ES Honda -
- Hervé Duffard F Honda -
- René Zanata RA Yamaha -
- Ivan Troisi YV Yamaha -
- Eddy Laycock Ier EMC -
- Roland Busch D Yamaha -
 

500cc Spanje: Kevin Schwantz, Eddie Lawson, Christian Sarron en Kevin Magee. 
*1 Julian Miralles (18 september 1965) in 1987 zijn debuut gemaakt, pakt hier zijn eerste podiumplaats. Hij zou er nog diverse aan toevoegen, maar nooit een overwinning boeken. In 2005 zou zijn zoon, Julian Miralles jr. (2 november 1986), in zijn voetsporen treden en ook in de 125cc klasse uitkomen, zei het niet zo succesvol als zijn vader.
*2 Prima prestatie van Hans Spaan, die met een flink geblesseerde hand reed, na een ongeval in de training.
*3 Jean-Philippe Ruggia zijn eerste podium. Een prachtige prestatie op zijn productie Yamaha. Hij viel vaak van zijn motor, maar als hij erop bleef zitten kon je hem wel tellen.
*4 Kevin Magee (20 juli 1962) wint zijn eerste Grand Prix, nadat hij vanaf pole vertrokken was. Men voorspelde hem een grootse wegraceloopbaan, maar vreemd genoeg zou het bij deze overwinning blijven.
*5 Christian Sarron was er tijdens de trainingen maar weer eens twee keer afgevallen en zat niet echt fit op zijn Yamaha.
*6 Didier de Radiguès was voor de Spaanse GP aan beide polsen geopereerd, maar reed hier "gewoon" naar een mooie achtste plaats.

Verdere Bijzonderheden:

125cc Jorge Martinez wint zijn thuis GP op zijn Derbi.

  • Er werd geen zijspanrace verreden in Spanje.

  • Enige valpartijen in de races: Johnny Wickström (125cc), Carlos Cardus, Dominique Sarron (250cc), Fabio Billiotti, Wolfgang von Muralt (gebroken pols) (500cc).

  • Enige valpartijen in de trainingen: Fausto Gresini, Hans Spaan (125cc), Reinold Roth, Masahiro Shimizu, Jean-Philippe Ruggia (250cc), Wayne Gardner, Ron Haslam, Shunji Yatsushiro, Rob McElnea, Tadahiko Taira (kon niet starten), Pierfrancesco Chili, Kevin Schwantz, Christian Sarron (2x), Niall MacKenzie (500cc).

  • De 125cc klasse rijders kwamen nu, verplicht, allemaal aan de start met een ééncilinder.

  • Grote afwezige in Spanje was Randy Mamola. Hij had nog te veel last van zijn blessure die hij in zijn thuis GP had opgelopen. Ook zou hij niet te spreken zijn over zijn Cagiva. Cagiva had ook zijn debuut gemaakt in de 125cc klasse, maar beide rijders, Pierpaolo Bianchi en Ian McConnachie, zeker niet de minsten, wisten zich beiden niet te kwalificeren.

 

 

 

1 mei 1988, Grand Prix Portugal, circuit Jerez (Spanje) 

80cc (18 ronden, 75.924 km.)

250cc  (25 ronden, 105.450 km.)

500cc (30 ronden, 126.540 km.)

 Grid
1. Jorge Martínez ES Derbi 37.36.39 1. Juan Garriga *1 ES Yamaha 47.22.77 1. Eddie Lawson USA Yamaha 53.47.99 1e
2. Manuel Herreros ES Derbi 37.36.64 2. Masahiro Shimizu J Honda 47.28.38 2. Wayne Rainey *3 USA Yamaha 53.49.63 2e
3. Alex Crivillé ES Derbi 37.36.92 3. Jacques Cornu CH Honda 47.31.51 3. Kevin Magee AUS Yamaha 53.55.66 3e
4. Stefan Dörflinger CH Krauser 37.57.62 4. Dominique Sarron F Honda 47.31.96 4. Christian Sarron F Yamaha 53.55.78 4e
5. Peter Öttl D Krauser 38.10.99 5. Jean-Philippe Ruggia F Yamaha 47.33.17 5. Wayne Gardner AUS Honda 54.16.62 5e
6. Giuseppe Ascareggi I BBFT 38.18.49 6. Reinhold Roth D Honda 47.46.95 6. Didier de Radiguès B Yamaha 54.18.51 8e
7. Gabriele Gnani I Gnani 38.22.70 7. Anton Mang D Honda 47.48.49 7. Niall Mackenzie GB Honda 55.00.02 7e
8. Bogdan Nikolov BG Krauser 38.23.07 8. Alberto Puig *2 ES Honda 48.01.06 8. Rob McElnea GB Suzuki 55.25.41 11e
9. Karoly Juhasz H Krauser 38.43.70 9. Jean-Michel Mattioli F Yamaha 48.02.11 9. Marco Papa I Honda 1 ronde 13e
10. Jos van Dongen NL Casal 38.47.40 10. Manfred Herweh D Yamaha 48.06.76 10. Alessandro Valesi I Honda

1 ronde

 15e
11. René Dünki CH Krauser 38.48.14 11. Stefano Caracchi I Honda 48.09.90 11. Daniel Amatriaín E Honda

1 ronde

 16e
12. Jacques Bernard B Fantic 38.50.63 12. Donnie McLeod GB Rotax 48.11.19 12. Steve Manley GB Suzuki

1 ronde

 22e
13. Günter Schirnhofer D Krauser 38.50.98 13. Urs Lüzi CH Honda 48.12.12 13. Rachel Nicotte F Chevallier

1 ronde

 19e
14. Javier Arumi ES Krauser 39.08.89 14. Harald Eckl D Aprilia 48.16.80 14. Bruno Kneubühler CH Honda 2 ronden 21e
15. Jaime Mariano ES Cobas 39.09.12 15. Bruno Casanova I Aprilia 48.27.72 15. Maarten Duyzers NL Honda 2 ronden 24e
16. Ian McConnachie GB Autisa 39.36.13 16. Thierry Rapicault F Fior

48.29.03

 16. Nicholas Schmassman CH Honda 2 ronden 25e
17. Reiner Koster CH Casal

1 ronde

 17. Maurizio Vitali I Yamaha

48.29.74

 17. Josef Doppler A Honda 2 ronden 26e
18. Emilio Palencia ES Arbizu

1 ronde

 18. Gary Cowan GB Yamaha

48.33.04

 18. Ian Pratt GB Suzuki 2 ronden 28e
19. Javier Debon ES Huvo

1 ronde

 19. Bruno Bonhuil F Honda

48.35.28

Niet gefinished:
20. Philippe Desmet F Autisa

1 ronde

 20. Engelbert Neumair A Aprilia

48.39.43

 - Shunji Yatsushiro J Honda Uitgevallen 12e
21. Joaquin Gali ES Krauser

1 ronde

 21. Iván Palazzese YV Yamaha

48.39.83

 - Ron Haslam GB Honda Uitgevallen 9e
22. Adrie Nijenhuis  NL Casal

1 ronde

 22. Bernard Haenggeli CH Honda

48.53.37

 - Moreno Vacondio I Suzuki Uitgevallen 27e
23. Heinz Paschen D Kiefer

1 ronde

 23. Jochen Schmid D Honda

48.53.58

 - Tony Carey GB Suzuki Uitgevallen 29e
24. Thomas Engl D Krauser

1 ronde

 24. René Delaby B Yamaha

48.53.71

 - Raymond Roche F Cagiva Uitgevallen 18e

Niet gefinished:

 25. Juan Lopez ES Honda

49.44.30

 - Eddie Laycock Ier Suzuki Uitgevallen 20e
- Antonio Sanchez ES Cobas Uitgevallen

Niet gefinished:

 - Andreas Leuthe D Suzuki Uitgevallen 23e
- Stuart Edwards GB Casal Uitgevallen - Hans Lindner A Honda Uitgevallen - Kevin Schwantz USA Suzuki Uitgevallen 6e
- Serge Julin B Casal Uitgevallen - Alain Bronec F Honda Uitgevallen - Marco Gentile CH Fior Uitgevallen 17e
- Herri Torrontegui ES Autisa Uitgevallen - August Auinger A Aprilia Uitgevallen - Fabio Barchitta I Honda Uitgevallen 14e
- Alberto Fernandez ES Minarelli Uitgevallen - Paolo Casoli I Garelli Uitgevallen - Pierfrancesco Chili I Honda niet gestart 10e
- Jorge Cabanes ES Autisa Uitgevallen - Kevin Mitchell GB Yamaha Uitgevallen  
- Stefan Brägger CH Casal Uitgevallen - Martin Wimmer D Yamaha Uitgevallen
- Jose Saez ES Autisa Uitgevallen - Loris Reggiani I Aprilia Valpartij
- Paul Bordes F RB Uitgevallen - Luca Cadalora I Yamaha Valpartij
- Javier Navarro ES Casal Uitgevallen - Sito Pons ES Honda Valpartij
- Juan Esteve ES Autisa Uitgevallen - Jean-François Baldé F Rotax Uitgevallen
  - Carlos Lavado YV Yamaha Valpartij

Niet gekwalificeerd:
- Massimo Matteoni I Yamaha -
- Javier Cardelus AND Aprilia -
- Guy Bertin F Yamaha -
- René Zanata RA Yamaha -
- Jean-Francois Foray F Yamaha -
- Jaime Torrens ES Cobas -
- Juan Bravo ES Honda -
- Hervé Duffard F Honda -
- Eddy Laycock Ier EMC -
- Urs Jücker CH Yamaha -
- Christian Boudinot F Fior niet gestart

 

*1 Juan Garriga wint zijn eerste Grand Prix.
*2 Alberto Puig verving de geblesseerde Carlos Cardus, zijn teammaat op de fabrieksmachine.
*3 Wayne Rainey zijn eerste podium in de halveliterklasse en er zouden er nog vele gaan volgen in de nabije toekomst.

       

Verdere Bijzonderheden:

  • Voor het eerst in de historie worden er twee GP's achter elkaar in hetzelfde land verreden. Deze GP droeg de naam "Expo 92". Dit had te maken met de wereldtentoonstelling die dit jaar in het Spaanse Sevilla werd gehouden. Deze GP zou eerst in Portugal op het circuit van Estoril verreden worden, maar werd nu verplaatst naar het Spaanse circuit van Jerez, dat in het uiterste zuiden van Spanje ligt, tegen Portugal aan. Het was de eerste keer dat het wegracecircus hier neerstreek, maar dat zou in de toekomst veranderen. Men had inmiddels in Spanje drie permanente circuits: Jarama, Jerez en Calafat. Een vierde, bij Barcelona, was in aanbouw.

  • Er werd geen 125cc race verreden in Spanje.

  • Zijspanrace werd gewonnen door Rolf Biland en Kurt Waltisperg.

  • 80cc was een geheel Spaans podium en Derbi (dus ook Spaans).

  • Zoals in 1987 de Honda's oppermachtig waren in de 500cc klasse, waren dat dit jaar de Yamaha's.

  • Enige valpartijen in de races: Carlos Lavado (opwarmronde!), Luca Cadalora samen met Loris Reggiani (hersenschudding), Sito Pons (250cc), Shunji Yatsushiro (500cc).

  • Enige valpartijen in de trainingen: Martin Wimmer, Manfred Herweh, Paolo Casoli, Bruno Casanova, Gustav Reiner (sleutelbeenbreuk), Pierfrancesco Chili (inwendige verwondingen nadat hij zijn Honda in zijn rug kreeg).

  • De 500cc klasse had slechts 28 deelnemers. Randy Mamola, Patrick Igoa, Tadahiko Taira, Fabio Billiotti en Wolfgang von Muralt waren nog geblesseerd en Chili en Reiner raakten dus geblesseerd tijdens de trainingen.

250cc winnaar Juan Garriga 1988

Garelli 250 van Paolo Casoli

Elf 500 van Ron Haslam

 

 

22 mei 1988, Grand Prix Italië, circuit Imola 

80cc (14 ronden, 70.840 km.)

125cc (18 ronden, 91.080 km.)
1. Jorge Martínez *1 ES Derbi 31.49.85 1. Jorge Martínez *1 ES Derbi 39.16.43
2. Stefan Dörflinger CH Krauser 31.55.20 2. Manuel Herreros ES Derbi 39.25.13
3. Manuel Herreros ES Derbi 31.58.29 3. Ezio Gianola I Honda 39.29.29
4. Alex Crivillé ES Derbi

31.59.65

 4. Pierpaolo Bianchi I Cagiva *2

39.30.10
5. Karoly Juhasz H Krauser 32.10.19 5. Hans Spaan NL Honda 39.30.25
6. Bogdan Nikolov BG Krauser 32.35.77 6. Luis Miguel Reyes ES Garelli 39.30.43
7. Peter Öttl D Krauser 32.44.75 7. Gastone Grassetti I Honda 39.30.66
8. Giuseppe Ascareggi I BBFT 32.59.61 8. Adi Stadler D Honda 39.31.57
9. Reiner Koster CH LCR 33.01.27 9. Hisashi Unemoto J Honda 39.51.58
10. René Dünki CH Krauser 33.01.55 10. Johnny Wickström SF Honda 39.52.47
11. Jos van Dongen NL Casal 33.02.07 11. Stefan Prein D Honda 39.52.90
12. Jörg Seel D Seel 33.03.06 12. Heinz Lüthi CH Honda 39.53.25
13. Gabriele Gnani I Gnani 33.07.49 13. Allan Scott USA Honda 39.55.78
14. Bert Smit  NL Minarelli 33.08.50 14. Jussi Hautaniemi SF Honda 39.56.70
15. Serge Julin B Casal 33.13.32 15. Julian Miralles ES Honda 40.03.06
16. Matthias Ehinger D Krauser 33.20.36 16. Esa Kytölä SF Honda 40.14.69
17. Javier Debon ES Huvo 33.20.55 17. Mandy Fisher A Rotax 40.20.61
18. Rainer Kunz D Ziegler 33.30.28 18. Alfred Waibel D Waibel 40.21.92
19. Lionel Robert F Krauser 33.39.98 19. Krysztof Galatowicz GB Honda 40.22.19
20. Hans Koopman NL Ziegler 33.49.80 20. Domenico Brigaglia I Rotax 40.31.61
21. Stefan Brägger CH Casal 34.10.00 21. Claudio Macciotta I Honda 40.34.69
22. Ralf Hobl D Krauser

1 ronde

 22. Kohji Takada J Honda 40.49.51
23. Salvatore Milano I Krauser

1 ronde

 23. Hubert Abold D Honda 41.01.17
24. Kees Besseling NL CJB

1 ronde

 24. Jean-Claude Selini F Honda 41.03.97
25. Philippe Desmet F Autisa

1 ronde

 25. Thierry Feuz CH Rotax

41.05.29

26. Stuart Edwards GB Casal

1 ronde

 26. Stefano Bianchi I Cardati

1 ronde

27. Alojz Pavlic YU Seel

1 ronde

Niet gefinished:

28. Chris Baert B Casal

1 ronde

 - Lucio Pietroniro B Honda Uitgevallen

Niet gefinished:

 - Gerhard Waibel D Honda Uitgevallen
- Adrie Nijenhuis  NL Casal Valpartij - Javier Debon ES Arbizu Uitgevallen
- Günter Schirnhofer D Krauser Uitgevallen - Robin Appleyard GB Honda Uitgevallen
- Heinz Paschen D Kiefer Uitgevallen - Andrea Brasini I MBA Uitgevallen
- Herri Torrontegui ES Autisa Uitgevallen - Stefan Dörflinger CH Honda Uitgevallen
- Javier Arumi ES Krauser Uitgevallen - Mike Leitner A LCR Uitgevallen
- Jacques Bernard B Fantic Uitgevallen - Corrado Catalano I Aprilia Uitgevallen
- Jaime Mariano ES Cobas Uitgevallen - Ian McConnachie GB Cagiva Uitgevallen
- Roberto Sassone I BF Uitgevallen

Niet gekwalificeerd:

Niet gekwalificeerd:

 - Andrés Sanchez ES Rotax -
- Giuliano Tabanelli I UFO - - Serge Julin B Rotax -
- Thomas Engl D Krauser - - Paul Bordes F Honda -
- Francesco Fantini I BBFT - - Taru Rinne SF Honda -
- Ian McConnachie GB Autisa - - Robin Milton GB Rotax -
- Dennis Batchelor GB Krauser - - Jos van Dongen NL Honda -
- Mario Scalinci I UFO - - Christian Le Badezet F Honda -
- Otto Machinek A Om-Spezial - - Bady Hassaine ALG Honda -
- Vincenco Saffiotti I UFO - - Jörg Seel D Seel -
- Joaquin Gali ES Krauser - - Marco Cipriani I Honda -
- Sandro Paris I UFO - - Manuel Hernández ES Honda -
- Juan Ramon Bolart ES Cobas -
- Bert Smit NL Honda -
- Dario Marchetti I Rotax -
- Karl Dauer A Hummel -
- Serafino Foti I Mondial -
 

 

Startopstelling 500cc Grand Prix Italië, circuit Imola 

Pos

Rijder

Machine

Time

Verschil

1

Wayne Gardner

Honda

1'55.030

-

2

Didier De Radiguès

Yamaha

1'55.230

0.200

3

Christian Sarron

Yamaha

1'55.240

0.210

4

Wayne Rainey

Yamaha

1'55.360

0.330

5

Kevin Schwantz

Suzuki

1'55.460

0.430

6

Kevin Magee

Yamaha

1'55.570

0.540

7

Eddie Lawson

Yamaha

1'55.740

0.710

8

Randy Mamola

Cagiva

1'56.190

1.160

9

Pierfrancesco Chili

Honda

1'56.330

1.300

10

Niall Mackenzie

Honda

1'56.530

1.500

11

Raymond Roche

Cagiva

1'57.170

2.140

12

Tadahiko Taira

Yamaha

1'57.250

2.220

13

Rob McElnea

Suzuki

1'57.890

2.860

14

Patrick Igoa

Yamaha

1'57.970

2.940

15

Ron Haslam

Elf/Honda

1'57.980

2.950

16

Shunji Yatsushiro

Honda

1'58.370

3.340

17

Massimo Broccoli

Cagiva

2'00.350

5.320

18

Roger Burnett

Honda

2'00.360

5.330

19

Marco Papa

Honda

2'00.510

5.480

20

Alessandro Valesi

Honda

2'00.620

5.590

21

Fabio Biliotti

Honda

2'00.800

5.770

22

Marco Gentile

Fior/Honda

2'01.750

6.720

23

Romolo Balbi

Honda

2'01.780

6.750

24

Daniel Amatriain

Honda

2'02.110

7.080

25

Bruno Kneubühler

Honda

2'02.250

7.220

26

Fabio Barchitta

Honda

2'02.390

7.360

27

Alberto Rota

Honda

2'02.690

7.660

28

Steve Manley

Suzuki

2'02.780

7.750

29

Vittorio Scatola

Paton

2'03.760

8.730

30

Niggi Schmassman

Honda

2'04.060

9.030

31

Peter Sköld

Honda

2'04.430

9.400

32

Rachel Nicotte

Honda

2'04.950

9.920

33

Maarten Duyzers

Honda

2'05.020

9.990

34

Manfred Fischer

Honda

2'05.710

10.680

35

Jean-Luc Demierre

Suzuki

2'05.990

10.960

36

Ari Rämö

Honda

2'07.210

12.180

-

Larry Moreno Vacondio

Suzuki

2'07.630

12.600

-

Leandro Becheroni

Honda

2'08.390

13.360

-

Andreas Leuthe

Suzuki

2'09.080

14.050

 

250cc  (22 ronden, 111.320 km.)

500cc (25 ronden, 126.500 km.)
1. Dominique Sarron *3 F Honda 43.57.53 1. Eddie Lawson USA Yamaha 48.17.16
2. Sito Pons ES Honda 44.06.17 2. Wayne Gardner AUS Honda 48.32.67
3. Juan Garriga ES Yamaha 44.13.41 3. Wayne Rainey USA Yamaha 48.43.90
4. Masahiro Shimizu J Honda

44.17.80

 4. Kevin Schwantz USA Suzuki

48.50.02
5. Luca Cadalora I Yamaha 44.25.57 5. Kevin Magee AUS Yamaha 49.05.65
6. Reinhold Roth D Honda 44.29.43 6. Pierfrancesco Chili I Honda 49.10.28
7. Carlos Lavado YV Yamaha 44.32.42 7. Randy Mamola USA Cagiva 49.32.27
8. Jacques Cornu CH Honda 44.35.57 8. Shunji Yatsushiro J Honda 49.33.93
9. Jean-Philippe Ruggia  F Yamaha 44.37.66 9. Raymond Roche *4 F Cagiva

49.34.37
10. Anton Mang D Honda 44.45.64 10. Tadahiko Taira *4 J Yamaha 49.34.17
11. Donnie McLeod GB Rotax

45.17.96

 11. Niall Mackenzie *5 GB Honda 49.44.72
12. Manfred Herweh D Yamaha 45.18.73 12. Rob McElnea GB Suzuki

50.09.25
13. Harald Eckl D Aprilia 45.19.16 13. Alessandro Valesi I Honda

1 ronde
14. Stefano Caracchi I Honda 45.23.09 14. Marco Gentile CH Fior

1 ronde
15. August Auinger A Aprilia

45.24.10

 15. Patrick Igoa F Yamaha

1 ronde
16. Massimo Matteoni I Yamaha 45.31.82 16. Ron Haslam GB Honda

1 ronde
17. Paolo Casoli I Garelli 45.40.41 17. Alberto Rota I Honda

1 ronde
18. Siegfried Minich A Yamaha

45.44.06

 18. Fabio Barchitta I Honda

1 ronde
19. Javier Cardelus AND Aprilia 45.55.48 19. Bruno Kneubühler CH Honda

1 ronde
20. Jean-Francois Foray F Yamaha 45.56.77 20. Romolo Balbi I Honda

1 ronde
21. Urs Lüzi CH Honda 45.56.94 21. Ari Rämö SF Honda

1 ronde
22. Jean-Michel Mattioli F Yamaha

1 ronde

 22. Peter Sköld S Honda

1 ronde
23. Urs Jücker CH Yamaha

1 ronde

 23. Rachel Nicotte F Honda

2 ronden

Niet gefinished:

 24. Marco Papa I Honda

2 ronden
- Maurizio Vitali I Yamaha Uitgevallen 25. Maarten Duyzers NL Honda

2 ronden
- Kevin Mitchell GB Yamaha Uitgevallen 26. Niggi Schmassmann CH Honda

3 ronden
- Fausto Ricci I Aprilia Uitgevallen

Niet gefinished:
- Martin Wimmer D Yamaha Valpartij - Steve Manley GB Suzuki Uitgevallen
- Marcellino Lucchi I Honda Uitgevallen - Jean-Luc Demierre F Suzuki Uitgevallen
- Helmut Bradl D Honda Uitgevallen - Fabio Billiotti I Paton Uitgevallen
- Loris Reggiani I Aprilia Valpartij - Didier de Radiguès  B Yamaha Valpartij
- Andreas Preining A Aprilia Valpartij - Christian Sarron F` Yamaha Valpartij
- Jean-François Baldé F Rotax Valpartij -