Home Jack Middelburg Guestbook GP-races Daytona Toon Kannekens Diverse

 

Alle Grand-Prix uitslagen en bijzonderheden, van 1973 (het jaar dat Jack begon met racen) tot heden.

In memoriam aan alle coureurs die tijdens het beoefenen van hun hobby verongelukt zijn.

Coureurs in het blauw zijn overleden.

1981

Met veel volledige uitslagen en trainingslijsten.

In 1981 waren er m.b.t. de circuits nogal wat veranderingen. Na een paar keer naar Zuid-Amerika (Venezuela) geweest te zijn werd nu deze reis weer gemaakt, maar nu naar Argentinië. Veel privérijders lieten deze GP, door de hoge kosten, aan zich voorbij gaan. Ook was er nog een extra GP aan het rijtje toegevoegd, de dwergstaat San Marino kreeg ook vanaf 1981 een eigen Grote Prijs. Niet binnen de landsgrenzen, want daar was geen plaats genoeg, maar in Italië, waar vanaf nu twee wegraces om het wereldkampioenschap verreden zouden worden. Ook Zweden, met Anderstorp, was na een jaartje afwezigheid weer terug op de wegracekaart gezet. Oostenrijk was uiteraard na een jaartje overgeslagen te zijn, vanwege het slechte weer, wederom terug. Het Belgische uitstapje naar het circuit van Zolder werd weer teniet gedaan ten favoure van het prachtige circuit van Spa-Francorchamps. De Nürburgring (Duitsland) werd weer ingruild voor de Hockenheimring. Dit nu voor de komende drie jaren, want de oude Nürburgring werd vervangen door een heel nieuw circuit. Verder maakte Misano weer plaats voor Imola in Italië.

500cc: Graziano Rossi werd ontslagen bij het Gallina-Nava Olio Fiat Suzukifabrieksteam, deze gingen alleen verder met Marco Lucchinelli. Het team van Roberto Gallina kreeg wel een flinke financië klap te verwerken. Olio Fiat trok zich terug, goed voor 350.000 gulden (€ 159.000) en het team ging verder onder de naam Gallina-Nava. Het Japanse Yamahafabrieksteam kwam wederom aan de start met: Yamaha Internationaal (regerend wereldkampioen Kenny Roberts) en verder kregen Christian Sarron, Boet van Dulmen en Michel Frutschi de beschikking over speciale fabrieksracers van Yamaha. Venemotos (Johnny Cecotto) kreeg geen fabriekssteun meer aangezien Johnny zijn wegracehelm aan de wilgen had gehangen. Barry Sheene kreeg ook een officiële fabrieks-Yamaha ter beschikking. De officiële Suzukifabriekscoureurs waren wederom in 1981: Randy Mamola en Graeme Crosby in de kleuren van het Team Herron-Texaco-Suzuki GB. Ook het Riemersma Racingteam met Wil Hartog kreeg wederom de beschikking over deze snelle Suzuki's. Virginio Ferrari en Graziano Rossi gingen resp. bij de Cagiva- en Morbidellifabriek in dienst, maar deze Italiaanse merken zouden voorlopig (Cagiva) en nooit (Morbidelli) enige potten breken in de 500cc klasse. Guido Paci ging voor de Italiaanse Yamaha-importeur rijden met dus de nodige steun.

Ricardo Tormo stapte in de 50cc klasse over van Van Veen naar het Spaanse Bultaco en voor hem in de plaats kwam naast Stefan Dörflinger, de Duitser Hagen Klein bij Van Veen Kreidler de rangen versterken. Voor de 125cc klasse kreeg Tormo de beschikking over het in 1981 nieuwe Italiaanse motormerk Sanvenero. In de 125cc klasse kwam de Italiaanse fabriek Garelli ook met een machine uit, Eugenio Lazzarini werd in dienst genomen om deze te besturen. Wereldkampioen Pierpaolo Bianchi bleef bij MBA, terwijl Angel Nieto en Loris Reggiani de Minarelli's bleven bemannen. Guy Bertin stapte over van het Franse Motobécane naar het Italiaanse Sanvenero (werd dus teamgenoot van Ricardo Tormo). Hij ging hier ook samen met Carlo Perugini de 500cc versie berijden. Bertin's plaats bij Motobécane werd ingenomen door zijn landgenoot Jacques Bolle.

In 1981 werd het Europees kampioenschap in het leven geroepen. Dit was voor beginnende coureurs die zo makkelijker een overstap konden maken van het nationale racen naar het mondiale podium. De eerste kampioenen waren: Giuseppe Ascareggi (50cc), Pierluigi Aldrovandi (125cc), Herbert Hauf (250cc) en Leandro Beccheroni (500cc). Later zouden er nog vele kampioenen volgen die daarna een rol zouden gaan spelen in de Grand Prix.

Wie mochten er mee doen aan het Europees kampioenschap? lemand die in Nederland wilde beginnen met racen diende zich eerst aan te melden voor de KNMV wegracecursus, die bestond uit een dag theorie en een weekend praktijk op het TT-circuit tijdens de zogenaamde KNMV voorjaarstraining. Was men daarvoor geslaagd, dan kon worden deelgenomen aan de nationale races en aan de wedstrijden die telden voor het Nederlands Kampioenschap. Aan het racen in de 250 cc klasse was overigens nog een extra voorwaarde verbonden: om daarin te mogen rijden moest men eerst een jaar in een andere klasse rijden, b.v. Standaard 250 cc of 125 cc. Coureurs die hoog in het Nederlands Kampioenschap waren geeindigd, kwamen in aanmerking voor plaatsing op de EK-gradinglist. Dat was/ is een lijst van rijders die aan het begin van een nieuw seizoen door de KNMV wordt opgesteld. De EK-gradinglists van alle aangesloten landen worden naar de .F.I.M gestuurd, waar aldus een groot arsenaal van rijders ontstaat die aan EK-wedstrijden mogen deelnemen. Een organisator van een Europese Kampioensrace moet zijn deelnemers kiezen uit deze gradinglists in de volgorde waarop zij daarop voorkomen, mits zij zich tijdig en korrekt voor de race hebben aangemeld. Zodra een rijder punten heeft behaald in een EK-race en hij schrijft zich op tijd in, dan moet hij door de organisator worden geaccepteerd.  

1981: Familie Rossi met de kleine Valentino op schoot bij papa Graziano.

Coureurs die het in het Europees Kampioenschap heel goed doen, kunnen gaan denken aan deelname aan Grands Prix, dus het WereldKampioenschap. De Europees Kampioen mag zelfs niet langer voor het EK rijden in dezelfde klasse. Degenen die 1e, 2e of 3e zijn geworden in het Europees Kampioenschap in de klassen 125 cc, 250 cc en zijspannen worden automatisch op gradinglist drie voor het WereldKampioenschap geplaatst. Dat betekent dat de organisator van een Grand Prix deze rijders moet accepteren als zij zich correct en op tijd aanmelden. De nummers 4 t/m 10 uit het Europees Kampioenschap kunnen op de zogenaamde Nationale gradinglist worden geplaatst, waaruit een GP organisator in volgorde kan kiezen. Rijders die op deze nationale gradinglist voorkomen en die 5 of meer punten in het WK hebben volgende GP's recht op deelname. Ook recht op een start in de GP's hebben de EK-rijders die na de helft van het lopende seizoen op de 1e, 2e of 3e plaats in het klassement staan. Deze coureurs kunnen de tweede helft van het seizoen beide kampioenschappen rijden.

Voor het WK bestaan ook nog de grading lists 1 en 2: lijst 1 bevat de namen van de eerste 10 rijders uit het WK van het voorgaande jaar. Deze rijders kunnen van klasse wisselen, echter niet meer dan één stap, b.v. van 250 naar 500 cc. Op lijst 2 komen de 11 e t/m 20e coureurs voor van het voorgaande jaar en de eerste vijf van nog een jaar eerder. Coureurs uit lijst 1 en 2 die zich tijdig voor een GP inschrijven moeten door de organisator worden geaccepteerd. Overigens betekent geaccepteerd worden nog niet dat deelname aan de wedstrijd gegarandeerd is: alle rijders dienen zich uiteraard eerst middels hun trainingstijden te kwalificeren voor een wedstrijd.

 

Davide Mencarelli & Carlo Perugini.

Het merk Sanvenero ontstond toen een fabrikant van prefabwoningen (kant en klare bouwpakketwoningen), Davide Mencarelli, besloot "wat" te gaan doen in de wegracerij. Hij had daarvoor Pierpaolo Bianchi, die in 1980 wereldkampioen was geworden in de 125cc klasse op een 125 cc MBA, al enig tijd gesponsord. Hij stampte in een mum van tijd, in 1981, een team met alle daarbij horende faciliteiten uit de grond. Haalde de toptuner, Giancarlo Cecchini weg bij MBA (ook ex-Morbidelli en Benelli) en kon zodoende direct een snelle 125cc machine tevoorschijn toveren in één winter tijd. Mencarelli bouwde tevens een nieuwe fabriek voor de ontwikkeling van de Sanvenero. Als coureur werd, in 1981, de Fransman Guy Bertin (tweede in het WK van '80 op een Motobécane achter Bianchi) voor de 125cc en 500cc ingehuurd. Ook Carlo Perugini, 11e in de eindstand van het WK in 1980, op een Suzuki, kreeg een 500cc Sanvenero tot zijn beschikking. Mencarelli pakte het direct groots aan, met de ontwikkeling van twee racemotoren. De machines werden zebra-gestreept gespoten en men had er goede hoop op.

 

wpe8.jpg (17747 bytes) wpe13.jpg (20280 bytes)

1981: Pierpaolo Bianchi op de Sanvenero

1981:  Guy Bertin op de Sanvenero

Guy Bertin en Ricardo Tormo en hun Sanvenero's.

De eerste punten voor Sanvenero, waren er direct 15, de punten van een overwinnaar. Na drie GP's niet aan de finish gekomen te zijn, pakte Bertin in de vierde GP op 10 mei 1981 de winst in de GP van Italië op Monza. Een week later, in Frankrijk, bij zijn thuis GP op het circuit Paul-Ricard, Le Castellet, noteerde hij een tweede plaats achter Angel Nieto, wat hij in de laatste GP van het seizoen op Anderstorp in Zweden herhaalde, nu achter stalgenoot Ricardo Tormo, die vanaf de TT van Assen eveneens door Sanvenero was ingehuurd. Een prachtig één-tweetje dus. Helaas voor Sanvenero viel Guy er ook een paar keer erg hard af tijdens de races. Bertin en Tormo werden respectievelijk 6e en 8e in de eindstand, voornamelijk door de nog onbetrouwbaarheid van de Sanvenero's, die vaak niet aan de finish kwamen, maar ook door zijn valpartijen kwam Bertin niet verder dan de 6e plek. Ricardo Tormo werd overigens wereldkampioen in de 50cc klasse, maar dan op een Bultaco. De 500cc van Bertin en Perugini kwam meestal niet eens aan de start, vanwege dezelfde onbetrouwbaarheid.   

 

Anton Mang en Jean-François Baldé waren de fabriekscoureurs voor Kawasaki in de 250cc klasse (de ruzie tussen Mang en de Duitse importeur waren bijgelegd) en Kork Ballington en Gregg Hansford bereden de 500cc Kawa. Thierry Espié ging in de loop van het seizoen voor het nieuwe Franse Pernod-team rijden. Roland Freymond en Maurizio Massimiani bij Ad Majora. Massimiani nam de plaats in van de verongelukte Sauro Pazzaglia.

Ad Majora

Graeme Crosby met zijn fabrieks Suzuki.

Nieuwe Yamaha OW 54 van Kenny Roberts.

 

Kork Ballington in het voorseizoen op de nieuwe KR 500 Kawasaki.

 
22 maart 1981, Grand Prix Argentinië, circuit Buenos Aires

125cc 

250cc 

350cc 
1. Angel Nieto ES Minarelli 52.19.32 1. Jean-François Baldé *2 F Kawasaki 53.59.50 1. Jon Ekerold Zaf Yamaha 54.35.34
2. Loris Reggiani I Minarelli 52.19.65 2. Graeme Geddes *3 AUS Yamaha 54.05.35 2. Jean-François Baldé F Kawasaki 54.43.53
3. Jacques Bolle F Motobécane 52.27.06 3. Patrick Fernandez F Yamaha 54.08.63 3. Carlos Lavado YV Yamaha 54.47.06
4. Willy Pérez RA MBA 52.45.58 4. Hervé Guilleux F Rotax 54.11.06 4. Patrick Fernandez F Yamaha 55.22.38
5. Pier-Paolo Bianchi  I MBA 53.13.90 5. Roland Freymond CH Ad Majora 54.27.73 5. Jeffrey Sayle AUS Yamaha 55.33.36
6. Iván Troisi YV MBA 53.36.05 6. Martin Wimmer D Yamaha 54.29.73 6. Thierry Espié F Yamaha
7. Per-Edvard Carlsson S MBA 53.36.56 7. Eric Saul F Yamaha 54.30.33 7. Anton Mang D Kawasaki
8. Fernando De Nicolás *1 ES MBA 1 ronde 8. Loris Reggiani I Yamaha 54.53.72 8. Graeme Geddes AUS Yamaha
9. Barry Smith AUS MBA 9. Didier de Radiguès B Yamaha 54.54.45 9. Jacques Cornu CH Yamaha
10. Norberto Gatti RA Minarelli 10. Thierry Espié F Yamaha 55.00.05 10. Vincenzo Cascino RCH Yamaha
11. Fabian Gonzales RA MBA 11. Roger Sibille F Yamaha 12. Peter Looijesteijn NL Yamaha
12. Ricardo Tormo ES Sanvenero 12. Jean-Louis Guignabodet F Kawasaki

1 ronde17 starters & 12 finishers

13. Maurizio Massimiani I Ad Majora

Pole-position

125cc

Angel Nieto (Spanje, Minarelli)

250cc

Carlos Lavado (Venezuela, Yamaha)

350cc

Jon Ekerold (Zuid-Afrika, Yamaha)

14. Anton Mang D Kawasaki
15. Eduardo Aleman F Yamaha
16. Jean-Marc Toffolo B Yamaha
17. Jacques Cornu CH Egli
18. Lauro Assakawa BR Yamaha

de28 starters & 18 finishers

           
*1 Fernando González De Nicolás zou begin 1981 een bankoverval plegen, waarbij hij gepakt werd en een poosje mocht gaan "zitten". Misschien kreeg hij zijn racebudget niet rond voor dat jaar!
*2 Jean-François Baldé behaald zijn eerste overwinning. 
*3 Graeme Geddes zijn beste resultaat uit zijn carrière.

Franse glorie in Argentinië: Patrick Fernandez (3e 250cc), Hervé Guilleux (4e), Jean-Francois Baldé (1e) en Jacques Bolle (3e 125cc).

Podium 125cc: Loris Reggiani, Angel Nieto en Jacques Bolle, die zijn eerste podium in zijn carrière scoorde.

 

Verdere Bijzonderheden:

  • In Argentinië werd er geen 50cc,500cc en zijspanrace verreden. 

  • Er waren ook twee Nederlanders aanwezig in Argentinië, nl. Peter Looijesteijn en Klaas Hernamdt. Beide vielen met mechanische problemen uit in de kwartliterklasse. Klaas overkwam hetzelfde in de 350cc, terwijl Peter daarin twaalfde werd.

  • De Minarelli's in de 125cc waren zo oppermachtig dat de berijders van dit team, Loris Reggiani en Angel Nieto, elkaar diverse malen de hand schudden terwijl ze voorbij start/finish kwamen! 

  • Het was achttien jaar geleden (1963) dat men voor de laatste keer een Grote Prijs op het mooie circuit 'Autodromo Municipal de la Ciudad de Buenos Aires' in Argentinië had verreden.

 

 

26 april 1981, Grand Prix Oostenrijk, Salzburgring

125cc 

350cc 

500cc 
1. Angel Nieto ES Minarelli 47.12.96 1. Patrick Fernandez F Yamaha 50.08.90 1. Randy Mamola USA Suzuki 48.06.66
2. Loris Reggiani I Minarelli 47.18.20 2. Anton Mang D Kawasaki 50.09.24 2. Graeme Crosby Nzl Suzuki 48.16.55
3. Pier-Paolo Bianchi I MBA 47.18.95 3. Jon Ekerold Zaf Yamaha 50.09.56 3. Hiroyuki Kawasaki *2 J Suzuki 48.25.14
4. Eugenio Lazzarini I Iprem 48.21.62 4. Graeme Geddes AUS Yamaha 50.37.86 4. Barry Sheene GB Yamaha 48.27.53
5. Gerhard Waibel D MBA 48.33.87 5. Carlos Lavado YV Yamaha 51.08.92 5. Boet van Dulmen NL Yamaha 48.28.47
6. Hans Müller CH MBA 48.34.22 6. Keith Huewen GB Yamaha 51.12.77 6. Kork Ballington Zaf Kawasaki 48.44.76
7. Per-Edvard Carlsson S MBA 1 ronde 7. Jacques Cornu CH Yamaha 51.14.32 7. Franco Uncini I Suzuki 48.55.22
8. Maurizio Vitali I MBA 1 ronde 8. Thierry Espié F Pernod 51.28.81 8. Jack Middelburg NL Suzuki 48.57.07
9. Hans-Jürgen Hummel A MBA 1 ronde 9. Tony Head GB Yamaha 51.29.23 9. Wil Hartog NL Suzuki 49.23.97
10. Henk van Kessel NL MBA 1 ronde 10. Edi Stöllinger A Kawasaki 51.29.90 10. Giovanni Pelletier I Suzuki 1 ronde
11. Willy Pérez RA MBA 11. Bruno Kneubühler CH Yamaha 51.38.91 11. Philippe Coulon CH Suzuki
12. Yves Dupont F MBA 12. Paolo Ferretti I Yamaha 1 ronde 12. Marc Fontan F Yamaha
13. Anton Straver NL Morbidelli 13. Martin Wimmer D Yamaha 13. Takazumi Katayama J Honda
14. Thierry Noblesse F MBA 14. Eero Hyvärinen SF Yamaha 14. Walter Migliorati I Suzuki
15. Johnny Wickström SF Morbidelli 15. Walter Hoffmann D Yamaha 15. Seppo Rossi SF Yamaha
16. Theo Timmer NL MBA 16. Massimo Matteoni I Yamaha 16. Christian Estrosi F Yamaha
17. Ton Spek *1 NL MBA 17. Klaas Hernamdt NL Yamaha 17. Sergio Pellandini  CH Suzuki
18. Lucio Pietroniro B MBA 18. Tony Rogers GB Yamaha 18. Henk de Vries NL Yamaha
19. Joe Genoud CH MBA 19. Bengt Elgh S Yamaha 19. Josef Hage D Yamaha
20. Zbynek Havrda CSSR MBA 20. Yo-Chan Matsumoto J Yamaha 20. Michael Schmid A Suzuki
21. Svend Andersson DK Yamaha 21. Lennart Bäckström S Suzuki
22. Mladen Tomic YU Yamaha 22. Alain Roethlisberger CH Suzuki
23. Jose De Faveri B Yamaha 23. Sadao Asami J Yamaha

 

 

 

*1 Ton Spek reed zijn eerste GP.
*2 Hiroyuki Kawasaki, de Japanse testrijder van de Suzukifabriek, scoort zijn beste resultaat. 
 

 

 

350cc Podium Salzburgring: Anton Mang, Patrick Fernandez & Jon Ekerold.

Angel Nieto blijft winnen.

 

Loris Reggiani tweede in de 125cc. 

 

Marco Lucchinelli moest er in 1981 nog even inkomen voor hij de titel opeiste. Hier is hij lopend op weg in Oostenrijk na een valpartij.

 

wpe2E.jpg (30528 bytes)

Pole-position

125cc

Pier-Paolo Bianchi (Italië, MBA)

350cc

Anton Mang (Duitsland, Kawasaki)

500cc

Graeme Crosby (Nieuw-Zeeland, Suzuki)

 

 

Michel Rougerie in Oostenrijk met de nieuwe Pernods. Tijdens zijn 250cc race ging Rougerie onderuit en een van de Pernods op de foto brandde daarna volledig uit.

Jean-François Baldé met de fabrieks Kawa.

Verdere Bijzonderheden:

  • In Oostenrijk werd er geen 50cc en 250cc verreden. 

  • Zijspanrace werd gewonnen door Jock Taylor en Benga Johansson.

  • Erg gedupeerd dit raceweekend in Oostenrijk was de Deen Börge Nielsen. In de nacht van donderdag op vrijdag werd zijn RG6 Suzuki uit zijn tent gestolen. Dit was een grote financiële strop voor de Scandinaviër en racen was er ook niet meer bij in Salzburg. De volgende nacht werd Nielsen gewekt, omdat men iemand met een Suzuki bij het hek van het rennerskwartier had aangetroffen en dat was wel een heel raar tijdstip om nog een rondje te gaan rijden. Stomverbaasd keek Börge even later naar de Suzuki. Uiteraard was zijn gedachte dat het zijn motor was en hij had zich al erg verheugd uiteraard. Echter bij het hek, onder bewaking, trof hij een Duitser aan naast de fabrieksmachine van Wil Hartog! Wil's monteurs hadden tot 02.30 uur gesleuteld en daarna vermoeid in slaap gevallen, zodat de dief "gemakkelijk" zijn slag kon slaan!

  • Gregg Hansford was niet aanwezig in Salzburg. Hij had tijdens de Imola 200 zijn knie gebroken en was voorlopig uitgeschakeld.

  • Kenny Roberts beschikt vanaf de Oostenrijkse GP over een nieuwe viercilinder Yamaha. Tevens rijdt hij niet meer in zijn  legendarische gele kleur, waarmee hij drie maal op rij de titel pakte, maar in de klassieke rood-wit kleuren van Yamaha. Beide brachten niet veel geluk, want Kenny viel uit met mechanische problemen, terwijl hij zichzelf en zijn nieuwe squarefour in de training flink beschadigd had na een valpartij. Dit gold ook voor Randy Mamola, maar die won de race op zondag.

Jack Middelburg voor Marc Fontan, Wil Hartog en Hiroyuki Kawasaki.

Begin van de 500cc Oostenrijk: Lucchinelli voor Crosby, Roberts, Mamola, Sheene, Ballington, Boet, Jack en Wil.

Drie Yamaha fabrieksmachine's: Kenny Roberts, Barry Sheene & Boet van Dulmen.

 

 

wpe13.jpg (59435 bytes)

3 mei 1981, Grand Prix Duitsland, circuit Hockenheim

Trainingstijden 50cc 

 Probleem Ronde

Uitslag 50cc 
1. Stefan Dörflinger CH Kreidler 2.49.69 1. Stefan Dörflinger CH Kreidler 29.17.41
2. Hagen Klein D Kreidler 2.57.35 Machine Ronde ? 2. Hans-Jürgen Hummel A Sachs 30.18.01
3. Theo Timmer NL Bultaco 3.00.83 Machine Ronde 1 3. Rainer Kunz D Kreidler 30.22.39
4. Hans-Jürgen Hummel A Sachs

3.01.28

 4. Otto Machinek A Kreidler 30.32.79
5. Rolf Blatter CH Kreidler 3.01.96 Machine Ronde 5 5. George Looijesteijn NL Kreidler 30.34.99
6. Kasimir Rapczinski D Kreidler 3.03.27 6. Kasimir Rapczinski *1 D Kreidler 30.36.07
7. Reiner Kunz D Kreidler 3.03.74 7. Gerhard Bauer D Kreidler 30.37.16
8. George Looijesteijn NL Kreidler 3.03.76 8. Claudio Lusuardi I Villa 30.57.61
9. Günter Schirnhofer D Kreidler 3.04.31 Machine Ronde 3 9. Klaus Kull D Kreidler 31.04.58
10. Gerhard Singer D Kreidler 3.05.00 Machine Ronde 4 10. Herbert Engelhardt D Kreidler 31.14.30
11. Uli Merz D Kreidler 3.06.66 Machine Ronde 4 11. Yves Le Toumelin F TYL 31.15.62
12. Richard Bay D Maico 3.07.17 12. Joaquin Gali ES Bultaco 31.16.30
13. Yves Le Toumelin F TYL 3.07.86 13. Ramon Gali ES Kreidler 31.41.99
14. Klaus Kull D Kreidler

3.08.88

 14. Dieter Göppner D Kreidler 32.08.64
15. Peter Verbic YU Kreidler 3.09.99 15. Jos van Dongen *2 NL Kreidler 32.14.05
16. Chris Baert B CVD Spezial 3.10.49 16. Bruno di Carlo F MDC 32.14.36
17. Joaquin Gali ES Bultaco 3.10.64 17. Reiner Koster CH Malanca 32.23.59
18. Herbert Engelhardt D Kreidler 3.10.74 18. Peter Verbic YU Kreidler 32.34.93
19. Ramon Gali ES Kreidler 3.10.78 19. Chris Baert B CVD Spezial 34.49.06
20. Ingo Emmerich D Kreidler 3.11.61 Machine Ronde 1 20. Henry Nagel D Kreidler

1 ronde
21. Otto Machinek A Kreidler 3.12.53 21. Bruno Treutlein D Kreidler
22. Dieter Göppner D Kreidler 3.12.54 22. Rudolf Weber D Kreidler
23. Zbynek Havrda CSSR Kreidler 3.14.34 23. Joe Genoud CH RYB
24. Bruno di Carlo F MDC 3.14.76 24. Zbynek Havrda CSSR Kreidler
25. Bruno Treutlein D Kreidler 3.15.48 25. Wolfgang Golembeck D Kreidler
26. Yves Dupont F ABF 3.15.65 Machine Ronde 2 26. Ove Skifjeld N Kreidler
27. Jos van Dongen NL Kreidler 3.16.58 27. Richard Bay D Maico
28. Rainer Scheidhauer D Kreidler 3.17.44

George Looijesteijn voor Otto Machinek (#12).
29. Wolfgang Golembeck D Kreidler 3.17.64
30. Henry Nagel D Kreidler 3.18.41
31. Joe Genoud CH RYB 3.21.55
32. Henk van Kessel NL Kreidler 3.24.48 Machine Ronde 1
33. Claudio Lusuardi I Villa 3.25.19
34. Ove Skifjeld N Kreidler 3.25.42
35. Lothar Vogel D Kreidler 3.29.96
36. Gerhard Böhl D Kreidler 3.31.60 Machine Ronde 7
37. Enrico Cereda I Kreidler 3.33.52 Machine Ronde 3
38. Franz Ungar D Kreidler 3.33.65 Machine Ronde 2
39. Rudolf Weber D Kreidler 3.35.13
40. Reiner Koster CH Malanca 3.45.55
41. Ricardo Tormo E Bultaco ?? Machine Ronde 1

 

*1 De Duitser Kasimir Rapczynski (6 november 1946 - † 1 januari 1994) reed alleen in de 50cc klasse. In 1977 nam hij deel aan een GP om daarna in de jaren 1981 t/m 1983 terug te komen, zonder grote resultaten overigens. Deze zesde plaats tijdens zijn thuis GP was verreweg zijn beste prestatie.

*2 Jos van Dongen, zoon van de "legendarische" Cees van Dongen, reed zijn eerste Grand Prix.

 

3 mei 1981, Grand Prix Duitsland, circuit Hockenheim

Trainingstijden 125cc 

 Probleem Ronde

Uitslag 125cc 
1. Angel Nieto ES Minarelli 2.31.64 1. Angel Nieto ES Minarelli 35.51.97
2. Pier-Paolo Bianchi I MBA 2.32.11 Machine Ronde 2 2. Stefan Dörflinger CH MBA 36.02.85
3. Stefan Dörflinger CH MBA 2.32.79 3. Hans Müller CH MBA 36.05.04
4. Loris Reggiani I Minarelli

2.34.30

 Valpartij Ronde 7 4. Gert Bender D Bender

36.11.15
5. Hans Müller CH MBA 2.34.67 5. Thierry Noblesse F MBA 36.48.96
6. Eugenio Lazzarini I Iprem 2.34.98 Machine Ronde 4 6. Henk van Kessel NL EGA 37.07.31
7. Gert Bender D Bender 2.35.53 7. János Drapál H Morbidelli 37.14.89
8. Yves Dupont F MBA 2.35.92 Machine Ronde 9 8. Johnny Wickström SF MBA 37.17.77
9. János Drapál H Morbidelli 2.36.57 9. Joe Genoud CH MBA 37.18.38
10. Jean-Claude Selini F MBA 2.36.81 Machine Ronde 7 10. Alfred Waibel D MBA 37.19.61
11. Ricardo Tormo ES Bultaco 2.37.06 Machine Ronde 7 11. Stefan Janssen D MBA

37.25.40
12. Guy Bertin F Sanvenero 2.37.13 Machine Ronde 11 12. Erich Klein A Morbidelli 37.30.11
13. Thierry Noblesse F MBA 2.37.13 13. Jacky Hutteau F Afam 37.44.32
14. Henk van Kessel NL EGA

2.37.32

 14. Maurizio Vitali I MBA 37.45.02
15. Alfred Waibel D MBA 2.38.86 15. Michel Galbit F MBA 37.47.26
16. Olivier Liegeois B MBA 2.39.03 Valpartij Ronde 12 16. Anton Straver NL MBA 38.11.32
17. Gerhard Waibel D MBA 2.39.23 17. Willy Pérez RA MBA 38.24.95
18. Willy Pérez RA MBA 2.39.94 18. Jan Huberts NL Sanvenero 38.25.82
19. Erich Klein A Morbidelli 2.40.35 19. Norbert Peschke D MBA 1 ronde
20. Werner Steege D Bender 2.40.40 Machine Ronde 1 20. Zbynek Havrda CSSR MBA
21. Michel Galbit F MBA 2.40.62 21. Robert Bauer D Morbidelli
22. Johnny Wickström SF MBA 2.41.33 22. Theo Timmer NL MBA
23. Stefan Janssen D MBA 2.41.61 23. Walter Kaletsch D Morbidelli
24. Jacky Hutteau F Afam 2.41.96 24. Chris Baert B MBA
25. Jacques Bolle F Motobécane 2.42.10 Machine Ronde 13 25. François Wirtz F MBA
26. Günter Strzemski D MBA 2.42.13 Machine Ronde 5 26. Frédéric Michel F MBA
27. Robert Bauer D Morbidelli 2.42.33

 

Alfred Waibel, Johnny Wickström (#54), Henk van Kessel (#27) debuterend met de EGA, Stefan Janssen (#28) en Jacky Hutteau (#30).
28. Joe Genoud CH RJB 2.42.58
29. Jan Huberts NL Sanvenero 2.42.60
30. Theo Timmer NL MBA 2.42.80
31. Harald Wiedemann D Morbidelli 2.43.20 Machine Ronde 10
32. Anton Straver NL MBA 2.43.30
33. Carlo Sieben D Morbidelli 2.43.57
34. Peter Balaz CSSR MBA 2.45.68
35. Reiner Koster CH MBA 2.46.10 Machine Ronde 4
36. Norbert Peschke D MBA 2.46.13
37. Zbynek Havrda CSSR MBA 2.46.31
38. Dirk Hafeneger D Morbidelli 2.46.83 Machine Ronde 13
39. Kwong King Wong D Bender 2.47.28
40. Chris Baert B MBA 2.47.73
41. Lucio Pietroniro B MBA 2.49.46 Machine Ronde 3
42. Walter Kaletsch D Morbidelli 2.50.59
43. Alojz Pavlic  YU MBA 2.52.85 Machine Ronde 1
43. Hans-Jürgen Hummel A Sachs ?? Machine Ronde 1
44. August Auinger A MBA ?? Machine Ronde 2
45. Per-Edvard Carlsson S MBA ?? Valpartij Ronde 12

 

Gert Bender leidt hier nog voor Nieto, Reggiani, Bertin, Müller (#5) en Dörflinger (#12). 

 

3 mei 1981, Grand Prix Duitsland, circuit Hockenheim

Trainingstijden 250cc 

 Probleem Ronde

Uitslag 250cc
1. Anton Mang D Kawasaki 2.22.51   1. Anton Mang D Kawasaki 38.09.82
2. Patrick Fernandez F Yamaha 2.23.06 Valpartij Ronde 7 2. Carlos Lavado YV Kawasaki 38.42.67
3. Herbert Hauf D FKN 2.23.88 Machine Ronde 4 3. Roland Freymond CH Ad Majora 38.50.11
4. Tony Head GB Yamaha 2.24.75 Machine Ronde 3 4. Paolo Ferretti I Yamaha 39.01.76
5. Roland Freymond CH Ad Majora 2.24.90   5. Angel Nieto *1 ES Rotax 39.02.33
6. Jean-François Baldé F Kawasaki 2.25.10 6. Richard Schlachter *2 USA Yamaha 39.02.60
7. Hans Müller CH MBA 2.25.30 7. Edi Stöllinger A Kawasaki 39.03.19
8. Angel Nieto ES Rotax 2.26.16 8. Bruno Kneubühler CH Rotax 39.03.44
9. Loris Reggiani I Yamaha 2.26.26 Machine Ronde 4 9. Jean-François Baldé F Kawasaki 39.04.24
10. Graeme Geddes AUS Yamaha 2.26.47   10. Graeme McGregor AUS Yamaha 39.14.68
11. Richard Schlachter USA Yamaha 2.26.49 11. Graeme Geddes AUS Yamaha

39.23.09
12. Christian Estrosi F Yamaha 2.26.77 12. Christian Estrosi F Yamaha 39.23.72
13. Eddie Lawson *3 USA Kawasaki 2.26.20 Machine Ronde 3 13. Jean-Louis Guignabodet F Kawasaki 39.23.98
14. Edi Stöllinger A Kawasaki 2.26.87   14. Maurizio Massimiani I Ad majora 39.24.76
15. Karl-Thomas Grässel D Yamaha 2.27.04 15. André Gouin F Yamaha 39.25.01
16. Jeffrey Sayle AUS Armstrong 2.27.18 16. Karl-Thomas Grässel D Yamaha 39.25.74
17. Pekka Nurmi SF Yamaha 2.27.24 Machine Ronde 14 17. Martin Wimmer D Yamaha 39.46.44
18. Clive Horton GB Armstrong 2.27.50   18. Roger Sibille F Yamaha 39.47.12
19. Maurizio Massimiani I Ad majora 2.27.62 19. Gianpaolo Marchetti I MBA 1 ronde
20. Alan North Zaf Yamaha 2.27.77 20. Franco Marchegiani I Yamaha  
21. Walter Hoffmann D Yamaha 2.27.81 21. Massimo Matteoni I Tre Stelle
22. Carlos Lavado YV Kawasaki 2.27.97 22. Walter Hoffmann D Yamaha
23. Roger Sibille F Yamaha 2.28.00 23. Didier de Radiguès B Yamaha
24. Sauro Pazzaglia I MBA 2.28.03 Machine Ronde 2 24. Jürgen Schmit D Yamaha
25. Pierre Tocco F Yamaha 2.28.03 Machine Ronde 14 25. Clive Horton GB Armstrong
26. Jean-Louis Guignabodet F Kawasaki 2.28.12   26. Etienne Geeraerd B Yamaha
27. Graeme McGregor AUS Yamaha 2.28.34 27. Bernd Schappacher D Rotax
28. Franco Marchegiani I Yamaha 2.28.44 28. Johnny Scott GB Yamaha
29. André Gouin F Yamaha 2.28.50 29. Franz Schwarz D Yamaha
30. Martin Wimmer D Yamaha 2.28.51 30. Gerhard Vogt D Rotax
31. Klaas Hernamdt NL Yamaha 2.28.55 Machine Ronde 1

 

250cc gevecht Hockenheim: Angel Nieto (#58), Paolo Ferretti (#41) en Richard Schalachter (#53).
32. Michael Lederer D Yamaha 2.28.89 Machine Ronde 2
33. Bruno Kneubühler CH Rotax 2.29.29  
34. Didier de Radiguès B Yamaha 2.30.09
35. Gianpaolo Marchetti I MBA 2.30.48
36. Sadao Asami J Yamaha 2.30.48 Machine Ronde 4
37. Massimo Matteoni I Tre Stelle 2.30.59  
38. Jürgen Schmit D Yamaha 2.30.59
39. Thierry Espié F Pernod 2.30.62 Machine Ronde 2
40. Bernd Schappacher D Rotax 2.31.04    
41. Stefan Janssen D Yamaha ?? Machine Ronde 6
42. Jean-Louis Tournadre F Yamaha ?? Machine Ronde 9
43. Peter Looijesteijn NL Yamaha ?? Machine Ronde 1
44. Johnny Scott GB Yamaha ??  
45. Franz Schwarz D Yamaha ??
46. Jürgen Schmit D Yamaha ??
47. Etienne Geeraerd B Yamaha ??
 

 

*1 Angel Nieto rijdt ook een keer een 250cc en helemaal niet slecht! Het zullen uiteindelijk wel de enige punten zijn die hij ooit scoort.
*2 De eerste punten van de Amerikaan Richard Schlachter, nadat hij in 1980 al een keer met de 500cc (Frankrijk) had proberen mee te doen, maar zich niet had weten te kwalificeren.

 Richard Schlachter (#53) in de achtervolging op Jean-Francois Baldé
*3 Eddie Lawson (11 maart 1958) maakte hier in Duitsland zijn debuut in de Europese GP's in de 250cc klasse. Hij zal vanaf 1983 aan de 500cc klasse gaan deelnemen en vele Grand Prix winnend afsluiten, als opvolger van Kenny Roberts. Eddie Ray Lawson was na Kenny Roberts en Randy Mamola, de volgende Amerikaan die zeer succesvol zou worden. Op 7-jarige leeftijd kreeg hij zijn eerste 80cc mini-bike en werd professioneel racer in 1975 (17 jaar). Begon met motorcross en dirt-track en wegrace, zoals alle Amerikaanse toppers. In 1978, op 19-jarige leeftijd vierde hij triomfen in het AMA dirtrack-circus, waarna hij na 2 jaar overstapte naar de wegrace op Kawasaki in de AMA Superbike en AMA 250cc GP championships. Daar was zijn eerste ontmoeting met “fast” Freddie Spencer, die hij in 1981 versloeg zowel in de 250cc als in de Superbike. Hij verdedigde, nog steeds met Kawasaki, zijn Superbike-titel, in 1981 en kreeg nu te maken met een 1 jaar jongere andere Amerikaanse “Superstar in wording”, Wayne Rainey. Ondertussen was Freddie Spencer naar Europa gegaan om daar met Honda deel te nemen aan de GP’s. Als beloning voor zijn prestaties voor Kawasaki, mocht Lawson met een “wildcard” deelnemen aan drie GP’s in 1981 in de 250cc klasse, waarvan deze hier op Hockenheim de eerste was. Deze machine van Kawasaki was echter niet competitief genoeg en zijn eerste optredens op het GP podium waren niet erg succesvol. Zijn eerste GP us in 1982 in de 250cc op Hockenheim. Het jaar erop besloot hij deel te gaan nemen aan de 500cc GP’s.

 

3 mei 1981, Grand Prix Duitsland, circuit Hockenheim

Trainingstijden 350cc 

 Probleem Ronde

Uitslag 350cc
1. Patrick Fernandez F Yamaha 2.17.79 Valpartij Ronde 4 1. Anton Mang D Kawasaki 44.09.16
2. Jean-François Baldé F Kawasaki 2.17.95 Machine Ronde 11 2. Eric Saul F Yamaha 44.50.97
3. Jon Ekerold Zaf Yamaha 2.18.01 Valpartij Ronde 5 3. Thierry Espié F Pernod 44.58.09
4. Tony Head GB Yamaha 2.18.70 Valpartij Ronde 4 4. Keith Huewen GB Yamaha 45.01.46
5. Anton Mang D Kawasaki 2.19.05   5. Pekka Nurmi SF Yamaha 45.02.31
6. Eric Saul F Yamaha 2.19.83 6. Roger Sibille F Yamaha 45.03.39
7. Siegfried Minich A Bartol 2.21.04 7. Graeme McGregor AUS Yamaha 45.18.64
8. Carlos Lavado YV Yamaha 2.21.22 Machine Ronde 11 8. Peter Looijesteijn NL Yamaha 45.37.40
9. Graeme Geddes AUS Yamaha 2.21.32 Valpartij Ronde 4 9. Edi Stöllinger A Kawasaki

45.38.29
10. Paolo Ferretti I Yamaha 2.21.56   10. Paolo Ferretti I Yamaha 45.38.62
11. Jacques Cornu CH Yamaha 2.21.64 11. Tony Rogers GB Yamaha 45.39.40
12. René Delaby B Yamaha 2.21.86 12. ?? ? ?? 45.43.07
13. Yo-Chan Matsumoto J Yamaha 2.21.87 Valpartij Ronde 9 13. Alan North Zaf Yamaha 45.45.67
14. Roger Sibille F Yamaha 2.21.90   14. Jean-Louis Albera F Yamaha 45.46.28
15. Pekka Nurmi SF Yamaha 2.22.11 15. Werner Hilbk D Yamaha 45.48.56
16. Keith Huewen GB Yamaha 2.22.16 16. Clive Horton GB Yamaha

45.52.78
17. Peter Looijesteijn NL Yamaha 2.22.16 17. René Delaby B Yamaha 46.06.38
18. Graeme McGregor AUS Yamaha 2.22.16 18. Bruno Kneubühler CH Yamaha 46.09.95
19. Sauro Pazzaglia I Yamaha 2.22.28 Machine Ronde 15 19. Martin Wimmer D Yamaha 46.11.23
20. Thierry Espié F Pernod 2.22.49   20. Manfred Herweh D Yamaha 46.12.41
21. Alan North Zaf Yamaha 2.22.66 21. Bengt Elgh S Yamaha 46.15.92
22. Bruno Kneubühler CH Yamaha 2.22.74 22. Alois Tost D Yamaha 1 ronde
23. Werner Hilbk D Yamaha 2.22.82 23. Heinz Chittka D Yamaha  
24. Tony Rogers GB Yamaha 2.22.87 24. Bodo Schmidt D Yamaha
25. Massimo Matteoni I Yamaha 2.22.97 25. Jacques Cornu CH Yamaha
26. Eero Hyvärinen SF Yamaha 2.23.13 Machine Ronde 8 26. Reino Eskelinen SF Yamaha
27. Edi Stöllinger A Kawasaki 2.23.21  

Pernod van Thierry Espié
28. Walter Hoffmann D Yamaha 2.23.29
29. Manfred Herweh D Yamaha 2.23.29
30. Reino Eskelinen SF Yamaha 2.23.30
31. Martin Wimmer D Yamaha 2.23.74
32. Karl-Thomas Grässel D Yamaha 2.23.96 Machine Ronde 14
33. Jean-Louis Albera F Yamaha 2.23.98  
34. Herbert Hauf D FKN 2.24.09
35. Jeffrey Sayle AUS Yamaha 2.24.22 Machine Ronde 10
36. Clive Horton GB Yamaha 2.24.26  
37. Tomic Mladen D Yamaha 2.25.02 Machine Ronde 11
38. Bengt Elgh S Yamaha 2.25.54  
39. Casino Vinzenzo Chili Euromoto 2.25.92
40. Heinz Chittka D Yamaha 2.25.93
41. Jakob Beck D Yamaha 2.26.19
42. Alois Tost D Yamaha ??
43. János Drapál H Bartol ?? Machine Ronde 9
44. Rinus van Kasteren *1  NL Yamaha ?? Machine Ronde 9
45. Manfred Goldstein NL Yamaha ?? Valpartij Ronde 13
46. Vincenzo Cascino RCH Yamaha ?? Valpartij Ronde 8

 

350cc Podium met Eric Saul, Anton Mang en Thierry Espié. Thierry Espié (#46) en Eric Saul (#6).

Anton Mang op weg naar zijn overwinning in de 350cc. 

 

*1 Rinus van Kasteren had het startbewijs van Klaas Hernamdt overgenomen (gedwongen, i.v.m. hogere ranking), maar kon de verwachtingen niet waarmaken. Hij ging tijdens de trainingen maar liefst drie keer onderuit! Ook Mar Schouten kreeg geen start.

 

 

Start 500cc Hockenheim met v.l.n.r.: Michel Frutschi, Randy Mamola, Kenny Roberts, Boet van Dulmen en Graeme Crosby.

© foto's Manfred Mothes.    www.highsider.com

 

3 mei 1981, Grand Prix Duitsland, circuit Hockenheim

Trainingstijden 500cc 

 Probleem Ronde

Uitslag 500cc
1. Graeme Crosby Nzl Suzuki 2.12.45   1. Kenny Roberts USA Yamaha 42.04.70
2. Boet van Dulmen NL Yamaha 2.13.40 2. Randy Mamola USA Suzuki 42.05.14
3. Kenny Roberts USA Yamaha 2.13.67 3. Marco Lucchinelli I Suzuki 42.05.39
4. Randy Mamola  USA Suzuki

2.13.70

 4. Boet van Dulmen NL Yamaha 42.21.67
5. Michel Frutschi  CH Yamaha 2.13.87 5. Michel Frutschi CH Yamaha 42.36.31
6. Marco Lucchinelli  I Suzuki 2.14.02 6. Barry Sheene GB Yamaha 42.37.26
7. Jack Middelburg  NL Suzuki 2.14.07 7. Hiroyuki Kawasaki J Suzuki 42.40.09
8. Christian Sarron  F Yamaha 2.14.11 8. Jack Middelburg NL Suzuki

42.44.46
9. Kork Ballington Zaf Kawasaki 2.14.83 Machine Ronde 9 9. Marc Fontan F Yamaha

42.55.64
10. Franco Uncini I Suzuki 2.14.84   10. Franco Uncini I Suzuki

42.57.93
11. Hiroyuki Kawasaki J Suzuki 2.14.84 11. Sadao Asami J Yamaha 43.07.14
12. Barry Sheene GB Yamaha 2.15.00 12. Philippe Coulon  CH Suzuki 43.08.77
13. Sadao Asami  J Yamaha

2.15.88

 13. Graeme Crosby Nzl Suzuki

43.09.76
14. Philippe Coulon CH Suzuki 2.16.33 14. Wil Hartog *1 NL Suzuki

43.33.42
15. Marc Fontan  F Yamaha 2.16.39 15. Raymond Roche  F Suzuki

43.35.29
16. Giovanni Pelletier I Suzuki 2.16.60 Machine Ronde 11 16. Kimmo Kopra  SF Suzuki

43.35.55
17. Takazumi Katayama J Honda 2.16.83 Machine Ronde 4 17. Peter Sjöström  S Suzuki 43.39.01
18. Walter Migliorati I Suzuki 2.17.09   18. Walter Migliorati  I Suzuki 43.41.09
19. Christian Estrosi F Yamaha 2.17.56 19. Christian Estrosi  F Yamaha

43.44.71
20. Jon Ekerold Zaf Sol 2.17.63 Machine Ronde 2 20. Henk de Vries NL Suzuki

44.06.54
21. Wil Hartog NL Suzuki 2.17.75   21. Sergio Pellandini CH Suzuki

44.09.81
22. Peter Sjöström S Suzuki 2.18.08 22. Alain Roethlisberger CH Suzuki

44.36.51
23. Dave Potter GB Suzuki 2.18.09 Machine Ronde 10 23. Josef Hage  D Yamaha

1 ronde
24. Keith Huewen GB Suzuki 2.18.11   24. Michael Schmid A Suzuki  
25. Kimmo Kopra SF Suzuki

2.18.27

 25. Bernard Fau  F Suzuki
26. Adelio Faccioli I Suzuki 2.18.36 26. Dominique Pernet  F Yamaha
27. Henk de Vries NL Suzuki 2.18.40 27. Gerhard Vogt  D Suzuki
28. Wolfgang von Muralt CH Yamaha 2.18.48 Machine Ronde 2 28. Günter Dreier  D Suzuki
29. Sergio Pellandini CH Suzuki 2.18.50   29. Marco Grecco BR Suzuki
30. Bernard Fau F Suzuki 2.18.59 30. Virginio Ferrari  I Cagiva
31. Stu Avant Nzl Suzuki 2.18.73 Machine Ronde 9  

 

 

 
32. Klaus Klein D FKN 2.19.46 Machine Ronde 6
33. Graziano Rossi I Suzuki 2.19.50  
34. Peter Ammann D Suzuki

2.20.34
35. Jean Lafond F Suzuki 2.20.56
36. Dale Singleton USA Yamaha 2.20.63
37. Dominique Pernet  F Yamaha 2.20.70
38. Michael Schmid A Suzuki 2.20.83
39. Raymond Roche  F Suzuki 2.20.93
40. Virginio Ferrari I Cagiva 2.21.04
41. Josef Hage D Yamaha 2.21.53
42. Gerhard Vogt D Suzuki 2.21.93
43. Marco Grecco BR Suzuki ??
44. Günter Dreier D Suzuki ??
45. Marco Grecco BR Suzuki ??
46. Alain Roethlisberger CH Suzuki ??
47. Mike Baldwin USA Suzuki ?? Machine Ronde 4
48. Seppo Rossi SF Suzuki ?? Machine Ronde 5
49. Stefan Klabacher A Yamaha ?? Machine Ronde 2

 

 *1 Wil Hartog (28 mei 1948) besloot na deze Duitse GP plots te stoppen met de wegracerij i.v.m. de tegenvallende resultaten en zijn ontevredenheid over de fabrieks Suzuki's. Franco Uncini kreeg zijn "fietsen", zou daar niet al te aansprekende resultaten mee halen in 1981, maar werd in 1982 wereldkampioen..... Wil had in 1972 tijdens de TT van Assen zijn debuut gemaakt op het internationale wegraceniveau. Hij werd 14e in de 250cc klasse en viel uit in de 500cc klasse. In 1977 won hij de TT van Assen op een privémachine, waarna hij in '78 de beschikking kreeg over een fabrieksmachine van Suzuki, omdat de Amerikaan Pat Hennen ernstig geblesseerd was geraakt op het eiland Man. Wil won op deze Suzuki nog vijf GP's in de 500cc klasse.

 

Jack Middelburg wederom beste privécoureur in Duitsland.

 

 

wpe13.jpg (59435 bytes)

  

Pole-position

50cc

Stefan Dörflinger (Zwitserland, Kreidler)

125cc

Angel Nieto (Spanje, Minarelli)

250cc

Anton Mang (Duitsland, Kawasaki)

350cc

Patrick Fernandez (Frankrijk, Yamaha)

500cc

Graeme Crosby (Nieuw-Zeeland, Suzuki)

 

Stefan Dörflinger voor de start van de 50cc.

Podium 50cc: Hans-Jürgen Hummel, Stefan Dörflinger en Rainer Kunz.

Podium 500cc: Randy Mamola. Kenny Roberts en Marco Lucchinelli.

Start 125cc

 

 Verdere Bijzonderheden:

  • Zijspanrace werd gewonnen door Alain Michel & Michael Burkhard.

  • De 125cc leek voor de derde opeenvolgende keer een één-tweetje voor Minarelli (Nieto-Reggiani) te worden, totdat Loris Reggiani onderuit ging.

  • Patrick Fernandez verspeelde twee podiumplaatsen door zowel in de 250 (tweede) als in de 350cc (derde) onderuit te gaan. In de 350cc klasse gingen nog twee favorieten voor het podium, Graeme Geddes en Jon Ekerold, onderuit over de gelekte benzine van Fernandez zijn Yamaha.

  • Het startbewijs dat Klaas Hernamdt voor de 250cc had verkregen moest hij een uur voor de trainingen weer inleveren bij de KNMV, die ze vervolgens doorgaf aan Rinus van Kasteren. Deze zal daar op dat moment erg blij mee zijn geweest, maar na de trainingen niet meer. Hij ging maar liefst drie! keer onderuit in de trainingen en in de race viel hij op de laatste plaats liggend uit met mechanische problemen.

  • Eddie Lawson, toekomstig veelvoudig wereldkampioen 500cc, maakte tijdens deze Duitse GP op Hockenheim zijn debuut in Europa in de 250cc klasse op Kawasaki.

Angel Nieto naar de victorie in de 125cc.

Start 350cc klasse met o.a. Anton Mang (#2), Roger Sibille (#39), Tony Head (#18), Yo-Chan Matsumoto (#37), Jon Ekerold (#1), Siegfried Minich (#54), Keith Huewen (#12), Jean-Francois Baldé (#3), Thierry Espié (#46), Paolo Ferretti (#17), Patrick Fernandez (#10).

Kenny Roberts, Randy Mamola en  Marco Lucchinelli.

Anton Mang in de 350cc klasse op weg naar de winst...

en Eric Saul op weg naar de tweede plaats. 

250cc klasse: Richard Schlachter (#53), Angel Nieto (#58) en Bruno Kneubühler (#12).

350cc Thierry Espié (#46) en Eero Hyvärinen (#15).

 

Zie hier voor een compleet verslag van deze Grand Prix in Duitsland, met vele foto's.

 

 

8/9 mei 1981, trainingstijden 500cc Grand Prix Italië, circuit Monza
 

Rijder

Machine

Tijd

Verschil

1

Marco Lucchinelli

Suzuki

1'53.96

-

2

Randy Mamola

Suzuki

1'53.98

0.02

3

Kenny Roberts

Yamaha

1'54.08

0.12

4

Graeme Crosby

Suzuki

1'54.37

0.41

5

Marc Fontan

Yamaha

1'55.73

1.77

6

Kork Ballington

Kawasaki

1'55.96

2.00

7

Hiroyuki Kawasaki

Suzuki

1'55.98

2.02

8

Barry Sheene

Yamaha

1'56.14

2.18

9

Boet van Dulmen

Yamaha

1'56.16

2.20

10

Franco Uncini

Suzuki

1'56.22

2.26

11

Jack Middelburg

Suzuki

1'56.28

2.32

12

Christian Sarron

Yamaha

1'56.31

2.35

13

Raymond Roche

Suzuki

1'57.38

3.42

14

Walter Migliorati

Suzuki

1'57.77

3.81

15

Giovanni Pelletier

Suzuki

1'57.86

3.90

16

Keith Huewen

Suzuki

1'57.95

3.99

17

Sadao Asami

Yamaha

1'58.00

4.04

18

Guido Paci

Yamaha

1'58.09

4.13

19

Philippe Coulon

Suzuki

1'58.15

4.19

20

Leandro Becheroni

Suzuki

1'58.36

4.40

21

Christian Estrosi

Yamaha

1'58.37

4.41

22

Marco Papa

Suzuki

1'58.52

4.56

23

Stuart Avant

Suzuki

1'58.88

4.92

24

Sergio Pellandini

Suzuki

1'58.92

4.96

25

Alain Röthlisberger

Suzuki

1'59.06

5.10

26

Fabio Biliotti

Suzuki

1'59.24

5.28

27

Dave Potter

Yamaha

1'59.58

5.62

28

Takazumi Katayama

Honda

1'59.88

5.92

29

Adelio Faccioli

Suzuki

2'00.20

6.24

30

Graziano Rossi

Morbidelli

2'00.32

6.36

31

Peter Sjöström

Suzuki

2'00.34

6.38

32

Gianni Rolando

Lombardini

2'00.44

6.48

33

Virginio Ferrari

Cagiva

2'00.57

6.61

34

Seppo Rossi

Suzuki

2'01.30

7.34

35

Gustav Reiner

Solo

2'01.75

7.79

36

Steve Parrish

Yamaha

2'01.79

7.83

-

Carlo Perugini

Sanvenero

2'02.67

8.71

-

Josef Hage

Yamaha

2'02.71

8.75

-

Marco Greco

Suzuki

2'03.27

9.31

-

Roberto Pietri

Suzuki

2'03.63

9.67

-

Michael Schmid

Suzuki

2'04.03

10.07

-

Jon Ekerold

Solo

2'04.29

10.33

-

Franck Gross

Suzuki

2'07.06

13.10

 

 
10 mei 1981, Grand Prix Italië, circuit Monza

50cc

125cc 

250cc 

1. Ricardo Tormo *1 E Bultaco 34.40.65 1. Guy Bertin *2 F Sanvenero 44.09.28 1. Eric Saul *4 F Yamaha 46.12.23
2. Stefan Dörflinger CH Kreidler 34.41.07 2. Loris Reggiani I Minarelli 44.30.87 2. Maurizio Massimiani I Ad Majora 46.22.18
3. Hagen Klein D Kreidler 35.39.63 3. Jacques Bolle F Motobécane 45.14.86 3. Anton Mang D Kawasaki 46.22.96
4. Giuseppe Ascareggi I Minarelli 35.44.52 4. Angel Nieto *3 ES Minarelli

45.59.18

 4. Martin Wimmer D Yamaha 46.56.64
5. Theo Timmer NL Bultaco 35.58.57 5. Hans Müller CH MBA 46.07.09 5. Patrick Fernandez *4 F Yamaha 46.58.07
6. Hans-Jürgen Hummel A Sachs 36.22.14 6. Stefan Dörflinger CH MBA 46.20.02 6. Jean-François Baldé F Kawasaki 47.08.04
7. George Looijesteijn NL Kreidler

36.40.23

 7. Maurizio Vitali I MBA

1 ronde

 7. Thierry Espié F Yamaha 47.08.28
8. Claudio Lusuardi I Villa 36.43.48 8. Willy Pérez RA MBA 8. Edi Stöllinger A Kawasaki

47.56.12
9. Ingo Emmerich D Kreidler 36.43.53 9. Maurizio Musco I MBA 9. Christian Estrosi F Yamaha

48.05.89
10. Pascal Kambourian F Kreidler

37.11.87

 10. Michele Ettore I MBA 10. Jean-Louis Guignabodet F Kawasaki

1 ronde
11. Zdravko Matulja YU Tormo

1 ronde

 11. Peter Hubbard GB Morbidelli 11. Franco Marchegiani I Yamaha
12. Joaquin Gali ES Bultaco 12. Ton Spek NL MBA 12. Germano Conti I MBA
13. Salvatore Milano I UFO 13. Michel Galbit F MBA 13. Didier de Radiguès B Yamaha
14. Günter Schirnhofer D Kreidler 14. Stefan Janssen D MBA 14. Jeffrey Sayle AUS Armstrong
15. Joe Genoud CH RYB 15. Libero Piccirillo I MBA 15. Karl-Thomas Grässel D Yamaha
16. Giuliano Gerani I BBFT 16. Jean-Claude Selini F Morbidelli 16. Alan North Zaf Yamaha
17. Peter Verbic YU Kreidler 17. Bennizza I MBA 17. Bruno Kneubühler CH Rotax
18. Chris Baert B CVD 18. Per-Edvard Carlsson S MBA
19. Giuliano Tabanelli I Ringhini
20. Reiner Koster CH Malanca

 

 

350cc 

 

500cc 
1. Jon Ekerold Zaf Yamaha 44.11.03 1. Kenny Roberts  USA Yamaha 52.02.10
2. Anton Mang D Kawasaki 44.11.09 2. Graeme Crosby  Nzl Suzuki 52.06.75
3. Massimo Matteoni I Yamaha 44.26.98 3. Barry Sheene  GB Yamaha 52.10.25
4. Patrick Fernandez F Yamaha 44.41.40 4. Boet van Dulmen NL Yamaha 52.35.58
5. Eric Saul F Yamaha 44.50.44 5. Marco Lucchinelli  I Suzuki 52.38.27
6. Alan North Zaf Yamaha 45.03.12 6. Guido Paci *5 I Suzuki 52.39.22
7. Graeme McGregor AUS Yamaha 45.12.18 7. Jack Middelburg NL Yamaha 53.23.75
8. Carlos Lavado YV Yamaha

45.19.04

 8. Franco Uncini I Suzuki

53.28.32
9. Peter Looijesteijn NL Yamaha

45.36.57

 9. Christian Sarron F Suzuki

53.38.58
10. Michel Rougerie F Yamaha

45.36.91

 10. Sergio Pellandini CH Suzuki

53.54.17
11. Martin Wimmer D Yamaha

45.37.18

 11. Leandro Beccheroni I Suzuki

53.58.01
12. Edi Stöllinger A Kawasaki

45.51.95

 12. Gianni Rolando I Suzuki

1 ronde
13. Tony Head GB Yamaha

45.57.97

 13. Walter Migliorati *6 I Suzuki
14. René Delaby B Yamaha

1 ronde

 14. Sadao Asami *7 J Yamaha
15. Bengt Elgh S Yamaha 15. Raymond Roche F Suzuki
16. Reino Eskelinen SF Yamaha 16. Seppo Rossi SF Suzuki
17. Rinus van Kasteren NL Yamaha 17. Keith Huewen GB Suzuki
18. Klaas Hernamdt NL Yamaha 18. Alain Roethlisberger CH Suzuki
19. Eduardo Aleman F Yamaha 19. Stu Avant  Nzl Suzuki
20. Jacques Cornu CH Yamaha 20. Marco Papa I Suzuki

21.

 Peter Sjöström S Suzuki

 

*1 Ricardo Tormo won the GP met een oude Bultaco van 1978.

Begin van de 50cc op Monza: met o.a. Günter Schirnhofer (#18), Ingo Emmerich (#15) en Zdravko Matulja (#35).

*2 Guy Bertin bezorgt zichzelf en Chevallier de eerste overwinning. Het is de eerste overwinning van een motor die door Alain Chevallier, de befaamde Franse tuner/motorbouwer, is omgebouwd (in dit geval een Yamaha).  Alain Chevallier is een broer van de in 1980 overleden coureur, Olivier Chevallier.

De latere winnaar Guy Bertin aan de leiding in de regen tijdens de 125cc klasse. Hij wordt gevolgd door regerend wereldkampioen Pierpaolo Bianchi, August Auinger (#15), Loris Reggiani, Hans Müller.

Jacques Bolle op weg naar de derde plek in de 125cc klasse op zijn Motobécane.

*3 De absolute favoriet voor de zege in de 125cc klasse, Angel Nieto, kwam in de eerste ronde al ten val na een aanrijding met August Auinger. Nieto kon verder met een flinke achterstand op de kopmannen. Dit gold ook voor de rest van het veld, want die hadden door de val van beide rijders en de smalle baan geen mogelijkheid gezien om er langs te komen. Guy Bertin, Loris Reggiani en Jacques Bolle waren dan ook niet meer bij te halen. het podium was dus in de eerste ronde, pech en valpartijen daar gelaten, al bekend. Er zouden nog vele valpartijen volgen in het achtervolgende "peloton", onder wie: Pierpaolo Bianchi, Eugenio Lazzarini, Pierluigi Aldrovandi en Anton Straver. Totaal zouden er 15 coureurs een aanvaring met het Italiaanse asfalt beleven.

*4 Eric Saul en Patrick Fernandez worden na de race, en zeer lang juryberaad gediskwalificeerd, omdat ze te laat aan de start waren verschenen. Maurizio Massimiani werd tot winnaar uitgeroepen. Na protest bij de F.I.M. werd de uitslag, een paar weken later, weer teruggedraaid en Saul toch als winnaar gekwalificeerd. Ook Fernandez kreeg zijn vijfde plaats en de punten terug. Het was dan ook een belachelijke beslissing. Wat was er aan de hand? Voor de opwarmronde begon het te regenen en diverse rijders begonnen op de grid banden te verwisselen. Er waren echter ook teams die dit in het rennerskwartier gingen doen. Toen deze terugkwamen bij de baan was het toegangshek gesloten. Men reed de opwarmronde en men gaf daarna het sein van "1 minuut tot de start", echter Eric Saul, Patrick Fernandez, Hervé Guilleux, Angel Nieto en Massimo Matteoni stonden nog voor het hek in het rennerskwartier en werden niet tot de start toegelaten. De vriendin van Saul begreep dat haar vriend en de rest niet tot de wedstrijd zouden worden toegelaten en ging op de startplaats van Saul staan. Ze weigerde daarna te vertrekken, waarop de organisatie een heel korps Carabinieri op haar afstuurde. De vriendin van Saul was echter een roodharige en daarmee is het meestal "kwaad kersen eten", zo ook nu. Ze vocht voor wat ze waard was en Eric Saul had inmiddels kans gezien, zonder motor, op het startveld te komen en ging nu middenop de baan zitten. 

Roger Sibille 250cc 

De andere vier coureurs die voor het hek stonden te wachten volgden daarop zijn voorbeeld en ze eisten toegelaten te worden tot de race en een nieuwe opwarmingsronde. Na enige tijd ging de organisatie overstag. Hervé Guilleux, Angel Nieto en Massimo Matteoni vielen uit tijdens de race, maar Eric Saul en Patrick Fernandez reden dus in de punten, en hoe! Ondanks de montage van regenbanden ging er daarna in de race nog van alles mis. In de eerste ronde ging Eddie Lawson al plat met zijn Kawasaki (niet gewend om in de regen te rijden in de USA), de tweede ronde was het eindstation voor Gianpaolo Marchetti en Roland Freymond, Carlos Lavado ging in de vijfde en Angel Nieto tegen het einde van de race onderuit. Tussendoor gleed Graeme Geddes ook nog van de baan.

*5 Guido Paci boekt de beste prestatie uit zijn loopbaan als wegracer. De luchtmachtpiloot uit Milaan zou deze zesde plaats nog twee keer prolongeren in zijn verdere carrière, die in begin 1983 tot een dramatisch einde zou komen, na een dodelijk ongeval tijdens de Imola 200.

*6 Walter Migliorati gaf na de race de Fransman Marc Fontan een paar flinke opdonders. Wat was het geval? Migliorati was op weg naar de eerste punten in zijn raceleven, toen hij plots moest uitwijken voor Fontan, die rustig rijdend, op weg was naar de pits na een vastloper. Migliorati ging door de uitwijkactie van de baan, kon nog wel verder, maar was zijn punten kwijt. Vandaar dat hij bij aankomst in de pits zijn frustatie de vrije hand liet op Marc Fontan. Het kwam de Italiaan wel op een boete te staan.

 

*7 Sadao Asami had evenals zijn collega, Michel Frutschi, zijn semi-fabrieks Yamaha, in de training tot een hoopje schroot verandert. Asami kreeg van Yamaha een reservemotor. Frutschi verging het niet zo goed, hij hield aan zijn ongeval een driedubbele middenvoetsbreuk en een enkelbreuk aan het andere been over. 

Begin van de 500cc op Monza:  Kenny Roberts (#1), Graeme Crosby (#2), Hiroyuki Kawasaki (#43), Jack Middelburg (verscholen), Marco Lucchinelli (#5), Randy Mamola (#3), Boet van Dulmen, Walter Migliorati (#37), Giovanni Pelletier (#49), Franco Incini (#40) voor Barry Sheene, Leandro Beccheroni (#41), Raymond Roche (#27).

 

Jacques Bolle pakt zijn tweede podium in de 125cc.

De vijanden Jon Ekerold en Anton Mang in de 350cc klasse. 

350cc met o.a. Didier de Radiguès (#41), Martin Wimmer (#30), Patrick Fernandez (#10), Paolo Ferretti (#21), daarachter Jacques Cornu (#7) en Keith Huewen.

 

Eric Saul viert zijn overwinning

en Guy Bertin viert de zijne

De eerste overwinning van Sanvenero, direct in hun eerste, en wat later zou blijken, één na laatste seizoen. Italië Monza, met Loris Reggiani (2e), Guy Bertin dus winnaar en Jacques Bolle (3e).

 

 

wpe2C.jpg (49035 bytes)

Pole-position

50cc

Stefan Dörflinger (Zwitserland, Kreidler)

125cc

Pier-Paolo Bianchi (Italië, MBA)

250cc

Anton Mang (Duitsland, Kawasaki)

350cc

Anton Mang (Duitsland, Kawasaki)

500cc

Marco Lucchinelli (Italië, Suzuki)
 

 

Valpartij Paolo Ferretti in de 350cc, terwijl zijn machine nog niet van plan is ook te gaan liggen.

Jon Ekerold en Anton Mang 

Ricardo Tormo naar winst in de 50cc klasse.

 

Verdere Bijzonderheden:

  • In Italië werd er geen zijspanrace verreden. 

  • De GP van Italië werd voor het eerst sinds 8 jaar weer op Monza verreden. In 1973 waren daar binnen korte tijd zes doden gevallen, vandaar dat men er een poosje niet meer geweest was, o.a. de fameuze Fin Jarno Saarinen was daar toen om het leven gekomen, tezamen met de Italiaanse legende Renzo Pasolini. Dit gebeurde tijdens de 250cc race op 20 mei 1973. In de eerste bocht komt Pasolini ten val, zijn machine schiet door de vangrail die kort langs het circuit staat meteen terug de baan op, waardoor vervolgens nog eens meer dan tien rijders ten val komen. Onder de gevallen coureurs; Hideo Kanaya, Börje Jansson, Chas Mortimer, Walter Villa en Victor Palomo. Het zijn Pasolini en Saarinen die helaas ter plekke overlijden. Over de precieze toedracht van het ongeval bestaat tot op de dag van vandaag grote onduidelijkheid, echter in veel gevallen wordt de oorzaak gegeven aan een oliespoor dat op de baan moet hebben gelegen, achtergelaten door de Benelli van Villa tijdens de daarvóór verreden 350cc-race. Wel is altijd aangegeven dat wanneer er zo kort langs het circuit geen vangrail had gestaan, de motoren niet terug de baan op waren geschoten en het ongeluk veel minder ernstig zou zijn geweest. Feit blijft helaas dat Pasolini, samen met Saarinen, op die dramatische 20e mei het leven laten op Monza. Twee absolute kanjers in de mondiale motorsport.

  • Men had tijdens de trainingen nogal last van loslopende honden langs en op het circuit! Tot ongevallen kwam het gelukkig niet. Wel tijdens de races. In de 250cc klasse kwam de Zwitser Jacques Cornu in aanvaring met een overstekende kat! Hij kon wel in het zadel blijven, maar moest toch de pits opzoeken, omdat de kat zich overal over zijn lichaam en machine had opgedeeld.

  • Virginio Ferrari maakte zijn debuut met de nieuwe Cagiva, maar verliet met een fikse schuiver de race in de 500cc klasse.

Podium 500cc Imola: Graeme Crosby, Kenny Roberts & Barry Sheene.

Marc Fontan gevallen in de 500ccc door toedoen van Walter Migliorati, waarmee hij op de vuist ging na de wedstrijd.

 

 

 

Wedstrijdverloop 500cc Monza

Ronde:

 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e 11e 12e 13e 14e 15e 16e 17e 18e 19e 20e 21e 22e 23e 24e
 
P eerste 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 #   1: Kenny Roberts
o tweede 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 #   2: Graeme Crosby
s derde  43  15  15 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 7 #   7: Barry Sheene
i vierde  37  37 7  15  15  15  15  15  15 15 15 15 15 15 15 15 15 15 15 15 15 15 15 15 # 15: Boet van Dulmen
t vijfde 9 9 9 36 36 36 36 36 36 36 36 36 36 36 36 36 36 36 47 47 47 36 36 5 #   5: Marco Lucchinelli
i zesde 36 36 36 9 9 9 37 37 37 37 37 37 47 47 47 47 47 47 36 36 36 5 5 36 # 36: Guido Paci
e zevende 37 37 37 37 37 37 9 9 9 47 47 47 20 20 20 5 5 5 5 5 5 9 9 9 #   9: Jack Middelburg 
  achtste 5 5 5 5 5 5 47 47 47 5 5 5 37 37 37 37 37 37 37 37 37 48 48 4 #   4: Franco Uncini
  negende 47 47 47 47 47 47 5 5 5 9 9 9 9 9 9 9 9 9 9 9 9 4 4 48 # 48: Christian Sarron
  tiende 41 41 41 41 41 41 41 41 48 48 48 48 48 4 48 48 48 48 48 48 48 37 41 41 # 41: Sergio Pellandini

 

 

 

 

15/16 mei 1981, trainingstijden 500cc Grand Prix Frankrijk, Paul Ricard

Pos

Rijder

Machine

Tijd

Verschil

1

Marco Lucchinelli

Suzuki

2'04.27

-

2

Kenny Roberts

Yamaha

2'04.74

0.47

3

Barry Sheene

Yamaha

2'05.20

0.93

4

Kork Ballington

Kawasaki

2'05.68

1.41

5

Graeme Crosby

Suzuki

2'05.91

1.64

6

Randy Mamola

Suzuki

2'06.30

2.03

7

Hiroyuki Kawasaki

Suzuki

2'06.42