Home Jack Middelburg Guestbook GP-races Daytona Toon Kannekens Diverse

 

 

Alle Grand-Prix uitslagen en bijzonderheden, van 1973 (het jaar dat Jack begon met racen) tot heden.

In memoriam aan alle coureurs die tijdens het beoefenen van hun hobby verongelukt zijn.

Coureurs in het blauw zijn overleden.

1981

Met veel volledige uitslagen en trainingslijsten.

In 1981 waren er m.b.t. de circuits nogal wat veranderingen. Na een paar keer naar Zuid-Amerika (Venezuela) geweest te zijn werd nu deze reis weer gemaakt, maar nu naar Argentinië. Veel privérijders lieten deze GP, door de hoge kosten, aan zich voorbij gaan. Ook was er nog een extra GP aan het rijtje toegevoegd, de dwergstaat San Marino kreeg ook vanaf 1981 een eigen Grote Prijs. Niet binnen de landsgrenzen, want daar was geen plaats genoeg, maar in Italië, waar vanaf nu twee wegraces om het wereldkampioenschap verreden zouden worden. Ook Zweden, met Anderstorp, was na een jaartje afwezigheid weer terug op de wegracekaart gezet. Oostenrijk was uiteraard na een jaartje overgeslagen te zijn, vanwege het slechte weer, wederom terug. Het Belgische uitstapje naar het circuit van Zolder werd weer teniet gedaan ten favoure van het prachtige circuit van Spa-Francorchamps. De Nürburgring (Duitsland) werd weer ingruild voor de Hockenheimring. Dit nu voor de komende drie jaren, want de oude Nürburgring werd vervangen door een heel nieuw circuit. Verder maakte Misano weer plaats voor Imola in Italië.

500cc: Graziano Rossi werd ontslagen bij het Gallina-Nava Olio Fiat Suzukifabrieksteam, deze gingen alleen verder met Marco Lucchinelli. Het team van Roberto Gallina kreeg wel een flinke financië klap te verwerken. Olio Fiat trok zich terug, goed voor 350.000 gulden (€ 159.000) en het team ging verder onder de naam Gallina-Nava. Het Japanse Yamahafabrieksteam kwam wederom aan de start met: Yamaha Internationaal (regerend wereldkampioen Kenny Roberts) en verder kregen Christian Sarron, Boet van Dulmen en Michel Frutschi de beschikking over speciale fabrieksracers van Yamaha. Venemotos (Johnny Cecotto) kreeg geen fabriekssteun meer aangezien Johnny zijn wegracehelm aan de wilgen had gehangen. Barry Sheene kreeg ook een officiële fabrieks-Yamaha ter beschikking. De officiële Suzukifabriekscoureurs waren wederom in 1981: Randy Mamola en Graeme Crosby in de kleuren van het Team Herron-Texaco-Suzuki GB. Ook het Riemersma Racingteam met Wil Hartog kreeg wederom de beschikking over deze snelle Suzuki's. Virginio Ferrari en Graziano Rossi gingen resp. bij de Cagiva- en Morbidellifabriek in dienst, maar deze Italiaanse merken zouden voorlopig (Cagiva) en nooit (Morbidelli) enige potten breken in de 500cc klasse. Guido Paci ging voor de Italiaanse Yamaha-importeur rijden met dus de nodige steun.

Ricardo Tormo stapte in de 50cc klasse over van Van Veen naar het Spaanse Bultaco en voor hem in de plaats kwam naast Stefan Dörflinger, de Duitser Hagen Klein bij Van Veen Kreidler de rangen versterken. Voor de 125cc klasse kreeg Tormo de beschikking over het in 1981 nieuwe Italiaanse motormerk Sanvenero. In de 125cc klasse kwam de Italiaanse fabriek Garelli ook met een machine uit, Eugenio Lazzarini werd in dienst genomen om deze te besturen. Wereldkampioen Pierpaolo Bianchi bleef bij MBA, terwijl Angel Nieto en Loris Reggiani de Minarelli's bleven bemannen. Guy Bertin stapte over van het Franse Motobécane naar het Italiaanse Sanvenero (werd dus teamgenoot van Ricardo Tormo). Hij ging hier ook samen met Carlo Perugini de 500cc versie berijden. Bertin's plaats bij Motobécane werd ingenomen door zijn landgenoot Jacques Bolle.

In 1981 werd het Europees kampioenschap in het leven geroepen. Dit was voor beginnende coureurs die zo makkelijker een overstap konden maken van het nationale racen naar het mondiale podium. De eerste kampioenen waren: Giuseppe Ascareggi (50cc), Pierluigi Aldrovandi (125cc), Herbert Hauf (250cc) en Leandro Beccheroni (500cc). Later zouden er nog vele kampioenen volgen die daarna een rol zouden gaan spelen in de Grand Prix.

Wie mochten er mee doen aan het Europees kampioenschap? lemand die in Nederland wilde beginnen met racen diende zich eerst aan te melden voor de KNMV wegracecursus, die bestond uit een dag theorie en een weekend praktijk op het TT-circuit tijdens de zogenaamde KNMV voorjaarstraining. Was men daarvoor geslaagd, dan kon worden deelgenomen aan de nationale races en aan de wedstrijden die telden voor het Nederlands Kampioenschap. Aan het racen in de 250 cc klasse was overigens nog een extra voorwaarde verbonden: om daarin te mogen rijden moest men eerst een jaar in een andere klasse rijden, b.v. Standaard 250 cc of 125 cc. Coureurs die hoog in het Nederlands Kampioenschap waren geeindigd, kwamen in aanmerking voor plaatsing op de EK-gradinglist. Dat was/ is een lijst van rijders die aan het begin van een nieuw seizoen door de KNMV wordt opgesteld. De EK-gradinglists van alle aangesloten landen worden naar de .F.I.M gestuurd, waar aldus een groot arsenaal van rijders ontstaat die aan EK-wedstrijden mogen deelnemen. Een organisator van een Europese Kampioensrace moet zijn deelnemers kiezen uit deze gradinglists in de volgorde waarop zij daarop voorkomen, mits zij zich tijdig en korrekt voor de race hebben aangemeld. Zodra een rijder punten heeft behaald in een EK-race en hij schrijft zich op tijd in, dan moet hij door de organisator worden geaccepteerd.  

1981: Familie Rossi met de kleine Valentino op schoot bij papa Graziano.

Coureurs die het in het Europees Kampioenschap heel goed doen, kunnen gaan denken aan deelname aan Grands Prix, dus het WereldKampioenschap. De Europees Kampioen mag zelfs niet langer voor het EK rijden in dezelfde klasse. Degenen die 1e, 2e of 3e zijn geworden in het Europees Kampioenschap in de klassen 125 cc, 250 cc en zijspannen worden automatisch op gradinglist drie voor het WereldKampioenschap geplaatst. Dat betekent dat de organisator van een Grand Prix deze rijders moet accepteren als zij zich correct en op tijd aanmelden. De nummers 4 t/m 10 uit het Europees Kampioenschap kunnen op de zogenaamde Nationale gradinglist worden geplaatst, waaruit een GP organisator in volgorde kan kiezen. Rijders die op deze nationale gradinglist voorkomen en die 5 of meer punten in het WK hebben volgende GP's recht op deelname. Ook recht op een start in de GP's hebben de EK-rijders die na de helft van het lopende seizoen op de 1e, 2e of 3e plaats in het klassement staan. Deze coureurs kunnen de tweede helft van het seizoen beide kampioenschappen rijden.

Voor het WK bestaan ook nog de grading lists 1 en 2: lijst 1 bevat de namen van de eerste 10 rijders uit het WK van het voorgaande jaar. Deze rijders kunnen van klasse wisselen, echter niet meer dan één stap, b.v. van 250 naar 500 cc. Op lijst 2 komen de 11 e t/m 20e coureurs voor van het voorgaande jaar en de eerste vijf van nog een jaar eerder. Coureurs uit lijst 1 en 2 die zich tijdig voor een GP inschrijven moeten door de organisator worden geaccepteerd. Overigens betekent geaccepteerd worden nog niet dat deelname aan de wedstrijd gegarandeerd is: alle rijders dienen zich uiteraard eerst middels hun trainingstijden te kwalificeren voor een wedstrijd.

Grand Prix 1981 (14 stuks)
 
Gezocht!!

 

Wanted!!
22 maart 1981 Argentinië 26 april 1981 Oostenrijk 3 mei 1981 Duitsland 10 mei 1981 Italië
17 mei 1981 Frankrijk 24 mei 1981 Spanje 31 mei 1981 Joegoslavië 27 juni 1981 Nederland
5 juli 1981 België 12 juli 1981 San Marino 2 augustus 1981 Engeland 9 augustus 1981 Finland
   
  16 augustus 1981 Zweden 30 augustus 1981 Tsjechoslowakije  

 

 

 

Davide Mencarelli & Carlo Perugini.

Het merk Sanvenero ontstond toen een fabrikant van prefabwoningen (kant en klare bouwpakketwoningen), Davide Mencarelli, besloot "wat" te gaan doen in de wegracerij. Hij had daarvoor Pierpaolo Bianchi, die in 1980 wereldkampioen was geworden in de 125cc klasse op een 125 cc MBA, al enig tijd gesponsord. Hij stampte in een mum van tijd, in 1981, een team met alle daarbij horende faciliteiten uit de grond. Haalde de toptuner, Giancarlo Cecchini weg bij MBA (ook ex-Morbidelli en Benelli) en kon zodoende direct een snelle 125cc machine tevoorschijn toveren in één winter tijd. Mencarelli bouwde tevens een nieuwe fabriek voor de ontwikkeling van de Sanvenero. Als coureur werd, in 1981, de Fransman Guy Bertin (tweede in het WK van '80 op een Motobécane achter Bianchi) voor de 125cc en 500cc ingehuurd. Ook Carlo Perugini, 11e in de eindstand van het WK in 1980, op een Suzuki, kreeg een 500cc Sanvenero tot zijn beschikking. Mencarelli pakte het direct groots aan, met de ontwikkeling van twee racemotoren. De machines werden zebra-gestreept gespoten en men had er goede hoop op.

 

wpe8.jpg (17747 bytes) wpe13.jpg (20280 bytes)

1981: Pierpaolo Bianchi op de Sanvenero

1981:  Guy Bertin op de Sanvenero

Guy Bertin en Ricardo Tormo en hun Sanvenero's.

De eerste punten voor Sanvenero, waren er direct 15, de punten van een overwinnaar. Na drie GP's niet aan de finish gekomen te zijn, pakte Bertin in de vierde GP op 10 mei 1981 de winst in de GP van Italië op Monza. Een week later, in Frankrijk, bij zijn thuis GP op het circuit Paul-Ricard, Le Castellet, noteerde hij een tweede plaats achter Angel Nieto, wat hij in de laatste GP van het seizoen op Anderstorp in Zweden herhaalde, nu achter stalgenoot Ricardo Tormo, die vanaf de TT van Assen eveneens door Sanvenero was ingehuurd. Een prachtig één-tweetje dus. Helaas voor Sanvenero viel Guy er ook een paar keer erg hard af tijdens de races. Bertin en Tormo werden respectievelijk 6e en 8e in de eindstand, voornamelijk door de nog onbetrouwbaarheid van de Sanvenero's, die vaak niet aan de finish kwamen, maar ook door zijn valpartijen kwam Bertin niet verder dan de 6e plek. Ricardo Tormo werd overigens wereldkampioen in de 50cc klasse, maar dan op een Bultaco. De 500cc van Bertin en Perugini kwam meestal niet eens aan de start, vanwege dezelfde onbetrouwbaarheid.   

 

Anton Mang en Jean-François Baldé waren de fabriekscoureurs voor Kawasaki in de 250cc klasse (de ruzie tussen Mang en de Duitse importeur waren bijgelegd) en Kork Ballington en Gregg Hansford bereden de 500cc Kawa. Thierry Espié ging in de loop van het seizoen voor het nieuwe Franse Pernod-team rijden. Roland Freymond en Maurizio Massimiani bij Ad Majora. Massimiani nam de plaats in van de verongelukte Sauro Pazzaglia.

Ad Majora

Graeme Crosby met zijn fabrieks Suzuki.

Nieuwe Yamaha OW 54 van Kenny Roberts.

 

Kork Ballington in het voorseizoen op de nieuwe KR 500 Kawasaki.

 
22 maart 1981, Grand Prix Argentinië, circuit Buenos Aires

125cc (25 ronden, 105.205 km.)

 Grid

250cc (27 ronden, 113.221 km.) 

 Grid

350cc (28 ronden, 117.829 km.)

 Grid
1. Angel Nieto ES Minarelli 52.19.32 1e 1. Jean-François Baldé *2 F Kawasaki 53.59.50 2e 1. Jon Ekerold RSA Yamaha 54.35.34 1e
2. Loris Reggiani I Minarelli 52.19.65 2e 2. Graeme Geddes *3 AUS Yamaha 54.05.35 3e 2. Jean-François Baldé F Kawasaki 54.43.53 2e
3. Jacques Bolle F Motobécane 52.27.06 8e 3. Patrick Fernandez F Yamaha 54.08.63 6e 3. Carlos Lavado YV Yamaha 54.47.06 3e
4. Willy Pérez AR MBA 52.45.58 6e 4. Hervé Guilleux F Rotax 54.11.06 4e 4. Patrick Fernandez F Yamaha 55.22.38 5e
5. Pier-Paolo Bianchi  I MBA 53.13.90 3e 5. Roland Freymond CH Ad Majora 54.27.73 11e 5. Jeffrey Sayle AUS Yamaha 55.33.57 4e
6. Iván Troisi YV MBA 53.36.05 9e 6. Martin Wimmer D Yamaha 54.29.73 5e 6. Thierry Espié F Yamaha 55.47.55 14e
7. Per-Edvard Carlsson S MBA 53.36.56 11e 7. Eric Saul F Yamaha 54.30.33 18e 7. Anton Mang D Kawasaki 55.53.03 13e
8. Fernando De Nicolás *1 ES MBA 1 ronde 12e 8. Loris Reggiani I Yamaha 54.53.72 7e 8. Graeme Geddes AUS Yamaha 56.00.63 6e
9. Barry Smith AUS MBA

1 ronde

 13e 9. Didier de Radiguès B Yamaha 54.54.45 15e 9. Jacques Cornu CH Yamaha 56.31.76 20e
10. Norberto Gatti AR Minarelli 1 ronde 14e 10. Thierry Espié F Yamaha 55.00.05 19e 10. Vincenzo Cascino RCH Yamaha 56.32.86 21e
11. Fabian Gonzales AR MBA 1 ronde 16e 11. Roger Sibille F Yamaha 55.04.56 16e 11. Paolo Ferretti I Yamaha 1 ronde 28e
12. Ricardo Tormo ES Sanvenero

1 ronde

 10e 12. Jean-Louis Guignabodet F Kawasaki 55.05.79 21e 12. Peter Looijesteijn NL Yamaha 1 ronde 26e

1 roNiet gefinished:

 13. Maurizio Massimiani I Ad Majora 55.33.69 23e 13. Yervant Samirdjian AR Yamaha

1 ronde

 19e
-- Guy Bertin F Sanvenero Uitgevallen 4e 14. Anton Mang D Kawasaki 55.45.82 25e 14. Lucilo Baumer BR Yamaha 1 ronde 25e
-- Hugo Vignetti AR MBA Uitgevallen 5e 15. Eduardo Aleman YV Yamaha 55.59.48 27e 15. Limberg Moreira AR Yamaha 1 ronde 23e
-- Iván Palazzese YV MBA Uitgevallen 7e 16. Jean-Marc Toffolo B Yamaha 56.17.62 12e 16. Sagreira AR Yamaha

1 ronde

 33e
-- Francisco Incorvaia AR MBA Uitgevallen 15e 17. Jacques Cornu CH Egli 56.26.52 8e

Niet gefinished:

Pole-position

125cc

Angel Nieto (Spanje, Minarelli)

250cc

Carlos Lavado (Venezuela, Yamaha)

350cc

Jon Ekerold (Zuid-Afrika, Yamaha)

 

 18. Lauro Assakawa BR Yamaha 1 ronde 29e -- Gustav Reiner D Yamaha Valpartij 7e

Niet gefinished:

 -- Martin Wimmer D Yamaha Uitgevallen 9e
-- Carlos Lavado YV Yamaha Uitgevallen 1e -- Didier de Radiguès B Yamaha Uitgevallen 8e
-- Karl-Thomas Grässel D Yamaha Uitgevallen 20e -- Michel Rougerie F Yamaha Uitgevallen 10e
-- Christian Estrosi F Yamaha Uitgevallen 22e -- Mercelo Diez AR Yamaha Valpartij 15e
-- Iván Palazzese YV Yamaha Uitgevallen 28e -- Edoardo Alemán YV Yamaha Uitgevallen 18e
-- Gianpaolo Marchetti I MBA Uitgevallen 10e -- Roger Sibille F Yamaha Valpartij 12e
-- Paolo Ferretti I Yamaha Uitgevallen 26e -- Claudio Girotto BR Yamaha Uitgevallen 17e
-- Jeffrey Sayle AUS Armstrong Uitgevallen 14e -- Klaas Hernamdt NL Yamaha Uitgevallen 22e
-- Angel Nieto ES Rotax Uitgevallen 13e -- Fernando Cerdera AR Kawasaki Uitgevallen 24e
-- Klaas Hernamdt NL Yamaha Uitgevallen 17e -- Eric Saul F Yamaha Uitgevallen 11e
-- Peter Looijesteijn NL Yamaha Uitgevallen 24e -- Rafael Olavarria YV Yamaha Uitgevallen 27e
-- Michel Rougerie F Yamaha Uitgevallen 9e -- Pierre Bolle F Yamaha Uitgevallen 30e
  -- Alfredo Rios AR Yamaha Uitgevallen 29e
-- Pancracio Catania AR Yamaha Uitgevallen 31e
-- Alejandro Alemán YV Yamaha Uitgevallen 16e

 

           
*1 Fernando González De Nicolás zou begin 1981 een bankoverval plegen, waarbij hij gepakt werd en een poosje mocht gaan "zitten". Misschien kreeg hij zijn racebudget niet rond voor dat jaar!
*2 Jean-François Baldé behaald zijn eerste overwinning. 
*3 Graeme Geddes zijn beste resultaat uit zijn carrière.

Franse glorie in Argentinië: Patrick Fernandez (3e 250cc), Hervé Guilleux (4e), Jean-Francois Baldé (1e) en Jacques Bolle (3e 125cc).

Podium 125cc: Loris Reggiani, Angel Nieto en Jacques Bolle, die zijn eerste podium in zijn carrière scoorde.

 

Verdere Bijzonderheden:

  • In Argentinië werd er geen 50cc, 500cc en zijspanrace verreden. 

  • Er waren ook twee Nederlanders aanwezig in Argentinië, nl. Peter Looijesteijn en Klaas Hernamdt. Beide vielen met mechanische problemen uit in de kwartliterklasse. Klaas overkwam hetzelfde in de 350cc, terwijl Peter daarin twaalfde werd.

  • De Minarelli's in de 125cc waren zo oppermachtig dat de berijders van dit team, Loris Reggiani en Angel Nieto, elkaar diverse malen de hand schudden terwijl ze voorbij start/finish kwamen! 

  • Het was achttien jaar geleden (1963) dat men voor de laatste keer een Grote Prijs op het mooie circuit 'Autodromo Municipal de la Ciudad de Buenos Aires' in Argentinië had verreden.

 

 

24/25 april 1981, Grand Prix Oostenrijk, Salzburgring

Alleen de geklasseerde rijders

Trainingstijden 125cc 

Trainingstijden 350cc 

Trainingstijden 500cc 
1. Pier-Paolo Bianchi I 1.32.33 1. Anton Mang D 1.24.29 1. Graeme Crosby Nzl 1.20.79
2. Angel Nieto ES 1.32.91 2. Jon Ekerold RSA 1.24.75 2. Marco Lucchinelli  I 1.20.79
3. Loris Reggiani I 1.33.84 3. Patrick Fernandez F 1.24.80 3. Barry Sheene GB 1.21.00
4. Stefan Dörflinger CH 1.34.47 4. Jean-François Baldé F 1.24.83 4. Christian Sarron  F 1.21.22
5. Guy Bertin F 1.34.54 5. Carlos Lavado YV 1.24.98 5. Hiroyuki Kawasaki J 1.21.42
6. Eugenio Lazzarini I 1.34.81 6. Alan North RSA 1.24.99 6. Boet van Dulmen NL 1.21.46
7. Hans Müller CH 1.35.08 7. Jacques Cornu CH 1.25.13 7. Randy Mamola  USA 1.21.70
8. Hugo Vignetti AR 1.35.40 8. Eric Saul F 1.25.47 8. Kenny Roberts USA 1.21.93
9. Erich Klein A 1.35.81 9. Graeme Geddes AUS 1.25.55 9. Michel Frutschi  CH 1.22.38
10. August Auinger A 1.35.93 10. Siegfried Minich A 1.25.75 10. Wil Hartog NL 1.22.39
11. Jacques Bolle F 1.36.14 11. Keith Huewen GB 1.26.08 11. Kork Ballington RSA 1.22.64
12. Per-Edvard Carlsson S 1.36.64 12. Thierry Espié F 1.26.34 12. Franco Uncini I 1.22.69
13. János Drapál H 1.36.76 13. Michel Rougerie F 1.26.49 13. Marc Fontan  F 1.22.72
14. Henk van Kessel NL 1.36.80 14. Martin Wimmer D 1.26.50 14. Jack Middelburg  NL 1.22.73
15. Hans-Jürgen Hummel A 1.36.95 15. Tony Head GB 1.26.54 15. Sadao Asami  J 1.22.85
16. Gerhard Waibel D 1.36.96 16. Pekka Nurmi SF 1.26.60 16. Patrick Fernandez F 1.23.15
17. Maurizio Vitali I 1.36.96 17. Walter Villa I 1.26.66 17. Philippe Coulon CH 1.23.21
18. Thierry Noblesse F 1.37.10 18. Bruno Kneubühler CH 1.26.87 18. Raymond Roche  F 1.23.55
19. Yves Dupont F 1.37.38 19. Edi Stöllinger A 1.26.88 19. Takazumi Katayama J 1.23.58
20. Anton Straver NL 1.37.54 20. Tony Rogers GB 1.26.90 20. Giovanni Pelletier I 1.23.61
21. Theo Timmer NL 1.37.90 21. Paolo Ferretti I 1.26.90 21. Walter Migliorati I 1.24.39
22. Willy Pérez AR 1.37.96 22. Herbert Hauf D 1.27.03 22. Seppo Rossi SF 1.24.48
23. Ton Spek NL 1.38.09 23. Walter Hoffmann D 1.27.21 23. Stu Avant Nzl 1.24.57
24. Joe Genoud CH 1.38.59 24. Gustav Reiner D 1.27.22 24. Graeme Geddes AUS 1.24.60
25. Johnny Wickström SF 1.38.71 25. Peter Looijesteijn NL 1.27.68 25. Sergio Pellandini CH 1.24.04
26. Peter Balaz CSSR 1.39.42 26. Roger Sibille F 1.27.73 26. Henk de Vries NL 1.25.05
27. Lucio Pietroniro B 1.39.68 27. Eero Hyvärinen SF 1.27.79 27. Alain Roethlisberger CH 1.25.13
28. Jacky Hutteau F 1.39.77 28. Bengt Elgh S 1.27.82 28. Jon Ekerold RSA 1.25.16
29. Zbynek Havrda CSSR 1.40.47 29. Klaas Hernamdt NL 1.27.86 29. Josef Hage D 1.25.38
30. Werner Schmied A 1.40.81 30. Massimo Matteoni I 1.28.12 30. Rafaelle Pasqual I 1.25.53
31. Harald Wiedemann D 1.41.21 31. Yo-Chan Matsumoto J 1.28.37 31. Michael Schmid A 1.25.04
32. Frédéric Michel F 1.42.03 32. René Delaby B 1.28.46 32. Graziano Rossi I 1.25.96

el

 33. Mladen Tomic YU 1.28.46 33. Gustav Reiner D 1.26.00
Kwamen ten val in de races. 34. Svend Andersson DK 1.28.78 34. Stefan Klabacher A 1.26.13
  35. Bodo Schmidt D 1.29.86 35. Bernard Fau F 1.26.80
36. Jose De Faveri B 1.32.48 36. Lennart Bäckström S 1.27.93
37. Jeffrey Sayle AUS 1.32.54 37. Fritz Kerschbaumer A 1.28.09
38. Peter Balaz CSSR 1.32.96  

 

26 april 1981, Grand Prix Oostenrijk, Salzburgring

125cc 

350cc 

500cc 
1. Angel Nieto ES Minarelli 47.12.96 1. Patrick Fernandez F Yamaha 50.08.90 1. Randy Mamola USA Suzuki 48.06.66
2. Loris Reggiani I Minarelli 47.18.20 2. Anton Mang D Kawasaki 50.09.24 2. Graeme Crosby Nzl Suzuki 48.16.55
3. Pier-Paolo Bianchi I MBA 47.18.95 3. Jon Ekerold RSA Yamaha 50.09.56 3. Hiroyuki Kawasaki *2 J Suzuki 48.25.14
4. Eugenio Lazzarini I Iprem 48.21.62 4. Graeme Geddes AUS Yamaha 50.37.86 4. Barry Sheene GB Yamaha 48.27.53
5. Gerhard Waibel D MBA 48.33.87 5. Carlos Lavado YV Yamaha 51.08.92 5. Boet van Dulmen NL Yamaha 48.28.47
6. Hans Müller CH MBA 48.34.22 6. Keith Huewen GB Yamaha 51.12.77 6. Kork Ballington RSA Kawasaki 48.44.76
7. Per-Edvard Carlsson S MBA 1 ronde 7. Jacques Cornu CH Yamaha 51.14.32 7. Franco Uncini I Suzuki 48.55.22
8. Maurizio Vitali I MBA 1 ronde 8. Thierry Espié F Pernod 51.28.81 8. Jack Middelburg NL Suzuki 48.57.07
9. Hans-Jürgen Hummel A MBA 1 ronde 9. Tony Head GB Yamaha 51.29.23 9. Wil Hartog NL Suzuki 49.23.97
10. Henk van Kessel NL MBA 1 ronde 10. Edi Stöllinger A Kawasaki 51.29.90 10. Giovanni Pelletier I Suzuki 1 ronde
11. Willy Pérez AR MBA 11. Bruno Kneubühler CH Yamaha 51.38.91 11. Philippe Coulon CH Suzuki
12. Yves Dupont F MBA 12. Paolo Ferretti I Yamaha 1 ronde 12. Marc Fontan F Yamaha
13. Anton Straver NL Morbidelli 13. Martin Wimmer D Yamaha 13. Takazumi Katayama J Honda
14. Thierry Noblesse F MBA 14. Eero Hyvärinen SF Yamaha 14. Walter Migliorati I Suzuki
15. Johnny Wickström SF Morbidelli 15. Walter Hoffmann D Yamaha 15. Seppo Rossi SF Yamaha
16. Theo Timmer NL MBA 16. Massimo Matteoni I Yamaha 16. Christian Estrosi F Yamaha
17. Ton Spek *1 NL MBA 17. Klaas Hernamdt NL Yamaha 17. Sergio Pellandini  CH Suzuki
18. Lucio Pietroniro B MBA 18. Tony Rogers GB Yamaha 18. Henk de Vries NL Yamaha
19. Joe Genoud CH MBA 19. Bengt Elgh S Yamaha 19. Josef Hage D Yamaha
20. Zbynek Havrda CSSR MBA 20. Yo-Chan Matsumoto J Yamaha 20. Michael Schmid A Suzuki
21. Svend Andersson DK Yamaha 21. Lennart Bäckström S Suzuki
22. Mladen Tomic YU Yamaha 22. Alain Roethlisberger CH Suzuki
23. Jose De Faveri B Yamaha 23. Sadao Asami J Yamaha

 

 

 

*1 Ton Spek reed zijn eerste GP.
*2 Hiroyuki Kawasaki, de Japanse testrijder van de Suzukifabriek, scoort zijn beste resultaat. 
 

 

 

350cc Podium Salzburgring: Anton Mang, Patrick Fernandez & Jon Ekerold.

Angel Nieto blijft winnen.

 

Loris Reggiani tweede in de 125cc. 

 

Marco Lucchinelli moest er in 1981 nog even inkomen voor hij de titel opeiste. Hier is hij lopend op weg in Oostenrijk na een valpartij.

 

wpe2E.jpg (30528 bytes)

Pole-position

125cc

Pier-Paolo Bianchi (Italië, MBA)

350cc

Anton Mang (Duitsland, Kawasaki)

500cc

Graeme Crosby (Nieuw-Zeeland, Suzuki)

 

 

Michel Rougerie in Oostenrijk met de nieuwe Pernods. Tijdens zijn 250cc race ging Rougerie onderuit en een van de Pernods op de foto brandde daarna volledig uit.

Jean-François Baldé met de fabrieks Kawa.

Verdere Bijzonderheden:

  • In Oostenrijk werd er geen 50cc en 250cc verreden. 

  • Zijspanrace werd gewonnen door Jock Taylor en Benga Johansson.

  • Erg gedupeerd dit raceweekend in Oostenrijk was de Deen Börge Nielsen. In de nacht van donderdag op vrijdag werd zijn RG6 Suzuki uit zijn tent gestolen. Dit was een grote financiële strop voor de Scandinaviër en racen was er ook niet meer bij in Salzburg. De volgende nacht werd Nielsen gewekt, omdat men iemand met een Suzuki bij het hek van het rennerskwartier had aangetroffen en dat was wel een heel raar tijdstip om nog een rondje te gaan rijden. Stomverbaasd keek Börge even later naar de Suzuki. Uiteraard was zijn gedachte dat het zijn motor was en hij had zich al erg verheugd uiteraard. Echter bij het hek, onder bewaking, trof hij een Duitser aan naast de fabrieksmachine van Wil Hartog! Wil's monteurs hadden tot 02.30 uur gesleuteld en daarna vermoeid in slaap gevallen, zodat de dief "gemakkelijk" zijn slag kon slaan!

  • Gregg Hansford was niet aanwezig in Salzburg. Hij had tijdens de Imola 200 zijn knie gebroken en was voorlopig uitgeschakeld.

  • Kenny Roberts beschikt vanaf de Oostenrijkse GP over een nieuwe viercilinder Yamaha. Tevens rijdt hij niet meer in zijn  legendarische gele kleur, waarmee hij drie maal op rij de titel pakte, maar in de klassieke rood-wit kleuren van Yamaha. Beide brachten niet veel geluk, want Kenny viel uit met mechanische problemen, terwijl hij zichzelf en zijn nieuwe squarefour in de training flink beschadigd had na een valpartij. Dit gold ook voor Randy Mamola, maar die won de race op zondag.

Jack Middelburg voor Marc Fontan, Wil Hartog en Hiroyuki Kawasaki.

Begin van de 500cc Oostenrijk: Lucchinelli voor Crosby, Roberts, Mamola, Sheene, Ballington, Boet, Jack en Wil.

Drie Yamaha fabrieksmachine's: Kenny Roberts, Barry Sheene & Boet van Dulmen.

 

 

3 mei 1981, Grand Prix Duitsland, circuit Hockenheim

Trainingstijden 50cc 

 Probleem Ronde

Uitslag 50cc 
1. Stefan Dörflinger CH Kreidler 2.49.69 1. Stefan Dörflinger CH Kreidler 29.17.41
2. Hagen Klein D Kreidler 2.57.35 Machine Ronde ? 2. Hans-Jürgen Hummel A Sachs 30.18.01
3. Theo Timmer NL Bultaco 3.00.83 Machine Ronde 1 3. Rainer Kunz D Kreidler 30.22.39
4. Hans-Jürgen Hummel A Sachs

3.01.28

 4. Otto Machinek A Kreidler 30.32.79
5. Rolf Blatter CH Kreidler 3.01.96 Machine Ronde 5 5. George Looijesteijn NL Kreidler 30.34.99
6. Kasimir Rapczinski D Kreidler 3.03.27 6. Kasimir Rapczinski *1 D Kreidler 30.36.07
7. Reiner Kunz D Kreidler 3.03.74 7. Gerhard Bauer D Kreidler 30.37.16
8. George Looijesteijn NL Kreidler 3.03.76 8. Claudio Lusuardi I Villa 30.57.61
9. Günter Schirnhofer D Kreidler 3.04.31 Machine Ronde 3 9. Klaus Kull D Kreidler 31.04.58
10. Gerhard Singer D Kreidler 3.05.00 Machine Ronde 4 10. Herbert Engelhardt D Kreidler 31.14.30
11. Uli Merz D Kreidler 3.06.66 Machine Ronde 4 11. Yves Le Toumelin F TYL 31.15.62
12. Richard Bay D Maico 3.07.17 12. Joaquin Gali ES Bultaco 31.16.30
13. Yves Le Toumelin F TYL 3.07.86 13. Ramon Gali ES Kreidler 31.41.99
14. Klaus Kull D Kreidler

3.08.88

 14. Dieter Göppner D Kreidler 32.08.64
15. Peter Verbic YU Kreidler 3.09.99 15. Jos van Dongen *2 NL Kreidler 32.14.05
16. Chris Baert B CVD Spezial 3.10.49 16. Bruno di Carlo F MDC 32.14.36
17. Joaquin Gali ES Bultaco 3.10.64 17. Reiner Koster CH Malanca 32.23.59
18. Herbert Engelhardt D Kreidler 3.10.74 18. Peter Verbic YU Kreidler 32.34.93
19. Ramon Gali ES Kreidler 3.10.78 19. Chris Baert B CVD Spezial 34.49.06
20. Ingo Emmerich D Kreidler 3.11.61 Machine Ronde 1 20. Henry Nagel D Kreidler

1 ronde
21. Otto Machinek A Kreidler 3.12.53 21. Bruno Treutlein D Kreidler
22. Dieter Göppner D Kreidler 3.12.54 22. Rudolf Weber D Kreidler
23. Zbynek Havrda CSSR Kreidler 3.14.34 23. Joe Genoud CH RYB
24. Bruno di Carlo F MDC 3.14.76 24. Zbynek Havrda CSSR Kreidler
25. Bruno Treutlein D Kreidler 3.15.48 25. Wolfgang Golembeck D Kreidler
26. Yves Dupont F ABF 3.15.65 Machine Ronde 2 26. Ove Skifjeld N Kreidler
27. Jos van Dongen NL Kreidler 3.16.58 27. Richard Bay D Maico
28. Rainer Scheidhauer D Kreidler 3.17.44

George Looijesteijn voor Otto Machinek (#12).
29. Wolfgang Golembeck D Kreidler 3.17.64
30. Henry Nagel D Kreidler 3.18.41
31. Joe Genoud CH RYB 3.21.55
32. Henk van Kessel NL Kreidler 3.24.48 Machine Ronde 1
33. Claudio Lusuardi I Villa 3.25.19
34. Ove Skifjeld N Kreidler 3.25.42
35. Lothar Vogel D Kreidler 3.29.96
36. Gerhard Böhl D Kreidler 3.31.60 Machine Ronde 7
37. Enrico Cereda I Kreidler 3.33.52 Machine Ronde 3
38. Franz Ungar D Kreidler 3.33.65 Machine Ronde 2
39. Rudolf Weber D Kreidler 3.35.13
40. Reiner Koster CH Malanca 3.45.55
41. Ricardo Tormo E Bultaco ?? Machine Ronde 1

 

*1 De Duitser Kasimir Rapczynski (6 november 1946 - † 1 januari 1994) reed alleen in de 50cc klasse. In 1977 nam hij deel aan een GP om daarna in de jaren 1981 t/m 1983 terug te komen, zonder grote resultaten overigens. Deze zesde plaats tijdens zijn thuis GP was verreweg zijn beste prestatie.

*2 Jos van Dongen, zoon van de "legendarische" Cees van Dongen, reed zijn eerste Grand Prix.

 

3 mei 1981, Grand Prix Duitsland, circuit Hockenheim

Trainingstijden 125cc 

 Probleem Ronde

Uitslag 125cc 
1. Angel Nieto ES Minarelli 2.31.64 1. Angel Nieto ES Minarelli 35.51.97
2. Pier-Paolo Bianchi I MBA 2.32.11 Machine Ronde 2 2. Stefan Dörflinger CH MBA 36.02.85
3. Stefan Dörflinger CH MBA 2.32.79 3. Hans Müller CH MBA 36.05.04
4. Loris Reggiani I Minarelli

2.34.30

 Valpartij Ronde 7 4. Gert Bender D Bender

36.11.15
5. Hans Müller CH MBA 2.34.67 5. Thierry Noblesse F MBA 36.48.96
6. Eugenio Lazzarini I Iprem 2.34.98 Machine Ronde 4 6. Henk van Kessel NL EGA 37.07.31
7. Gert Bender D Bender 2.35.53 7. János Drapál H Morbidelli 37.14.89
8. Yves Dupont F MBA 2.35.92 Machine Ronde 9 8. Johnny Wickström SF MBA 37.17.77
9. János Drapál H Morbidelli 2.36.57 9. Joe Genoud CH MBA 37.18.38
10. Jean-Claude Selini F MBA 2.36.81 Machine Ronde 7 10. Alfred Waibel D MBA 37.19.61
11. Ricardo Tormo ES Bultaco 2.37.06 Machine Ronde 7 11. Stefan Janssen D MBA

37.25.40
12. Guy Bertin F Sanvenero 2.37.13 Machine Ronde 11 12. Erich Klein A Morbidelli 37.30.11
13. Thierry Noblesse F MBA 2.37.13 13. Jacky Hutteau F Afam 37.44.32
14. Henk van Kessel NL EGA

2.37.32

 14. Maurizio Vitali I MBA 37.45.02
15. Alfred Waibel D MBA 2.38.86 15. Michel Galbit F MBA 37.47.26
16. Olivier Liegeois B MBA 2.39.03 Valpartij Ronde 12 16. Anton Straver NL MBA 38.11.32
17. Gerhard Waibel D MBA 2.39.23 17. Willy Pérez AR MBA 38.24.95
18. Willy Pérez AR MBA 2.39.94 18. Jan Huberts NL Sanvenero 38.25.82
19. Erich Klein A Morbidelli 2.40.35 19. Norbert Peschke D MBA 1 ronde
20. Werner Steege D Bender 2.40.40 Machine Ronde 1 20. Zbynek Havrda CSSR MBA
21. Michel Galbit F MBA 2.40.62 21. Robert Bauer D Morbidelli
22. Johnny Wickström SF MBA 2.41.33 22. Theo Timmer NL MBA
23. Stefan Janssen D MBA 2.41.61 23. Walter Kaletsch D Morbidelli
24. Jacky Hutteau F Afam 2.41.96 24. Chris Baert B MBA
25. Jacques Bolle F Motobécane 2.42.10 Machine Ronde 13 25. François Wirtz F MBA
26. Günter Strzemski D MBA 2.42.13 Machine Ronde 5 26. Frédéric Michel F MBA
27. Robert Bauer D Morbidelli 2.42.33

 

Alfred Waibel, Johnny Wickström (#54), Henk van Kessel (#27) debuterend met de EGA, Stefan Janssen (#28) en Jacky Hutteau (#30).
28. Joe Genoud CH RJB 2.42.58
29. Jan Huberts NL Sanvenero 2.42.60
30. Theo Timmer NL MBA 2.42.80
31. Harald Wiedemann D Morbidelli 2.43.20 Machine Ronde 10
32. Anton Straver NL MBA 2.43.30
33. Carlo Sieben D Morbidelli 2.43.57
34. Peter Balaz CSSR MBA 2.45.68
35. Reiner Koster CH MBA 2.46.10 Machine Ronde 4
36. Norbert Peschke D MBA 2.46.13
37. Zbynek Havrda CSSR MBA 2.46.31
38. Dirk Hafeneger D Morbidelli 2.46.83 Machine Ronde 13
39. Kwong King Wong D Bender 2.47.28
40. Chris Baert B MBA 2.47.73
41. Lucio Pietroniro B MBA 2.49.46 Machine Ronde 3
42. Walter Kaletsch D Morbidelli 2.50.59
43. Alojz Pavlic  YU MBA 2.52.85 Machine Ronde 1
43. Hans-Jürgen Hummel A Sachs ?? Machine Ronde 1
44. August Auinger A MBA ?? Machine Ronde 2
45. Per-Edvard Carlsson S MBA ?? Valpartij Ronde 12

 

Gert Bender leidt hier nog voor Nieto, Reggiani, Bertin, Müller (#5) en Dörflinger (#12). 

 

3 mei 1981, Grand Prix Duitsland, circuit Hockenheim

Trainingstijden 250cc 

 Probleem Ronde

Uitslag 250cc
1. Anton Mang D Kawasaki 2.22.51   1. Anton Mang D Kawasaki 38.09.82
2. Patrick Fernandez F Yamaha 2.23.06 Valpartij Ronde 7 2. Carlos Lavado YV Kawasaki 38.42.67
3. Herbert Hauf D FKN 2.23.88 Machine Ronde 4 3. Roland Freymond CH Ad Majora 38.50.11
4. Tony Head GB Yamaha 2.24.75 Machine Ronde 3 4. Paolo Ferretti I Yamaha 39.01.76
5. Roland Freymond CH Ad Majora 2.24.90   5. Angel Nieto *1 ES Rotax 39.02.33
6. Jean-François Baldé F Kawasaki 2.25.10 6. Richard Schlachter *2 USA Yamaha 39.02.60
7. Hans Müller CH MBA 2.25.30 7. Edi Stöllinger A Kawasaki 39.03.19
8. Angel Nieto ES Rotax 2.26.16 8. Bruno Kneubühler CH Rotax 39.03.44
9. Loris Reggiani I Yamaha 2.26.26 Machine Ronde 4 9. Jean-François Baldé F Kawasaki 39.04.24
10. Graeme Geddes AUS Yamaha 2.26.47   10. Graeme McGregor AUS Yamaha 39.14.68
11. Richard Schlachter USA Yamaha 2.26.49 11. Graeme Geddes AUS Yamaha

39.23.09
12. Christian Estrosi F Yamaha 2.26.77 12. Christian Estrosi F Yamaha 39.23.72
13. Eddie Lawson *3 USA Kawasaki 2.26.20 Machine Ronde 3 13. Jean-Louis Guignabodet F Kawasaki 39.23.98
14. Edi Stöllinger A Kawasaki 2.26.87   14. Maurizio Massimiani I Ad majora 39.24.76
15. Karl-Thomas Grässel D Yamaha 2.27.04 15. André Gouin F Yamaha 39.25.01
16. Jeffrey Sayle AUS Armstrong 2.27.18 16. Karl-Thomas Grässel D Yamaha 39.25.74
17. Pekka Nurmi SF Yamaha 2.27.24 Machine Ronde 14 17. Martin Wimmer D Yamaha 39.46.44
18. Clive Horton GB Armstrong 2.27.50   18. Roger Sibille F Yamaha 39.47.12
19. Maurizio Massimiani I Ad majora 2.27.62 19. Gianpaolo Marchetti I MBA 1 ronde
20. Alan North RSA Yamaha 2.27.77 20. Franco Marchegiani I Yamaha  
21. Walter Hoffmann D Yamaha 2.27.81 21. Massimo Matteoni I Tre Stelle
22. Carlos Lavado YV Kawasaki 2.27.97 22. Walter Hoffmann D Yamaha
23. Roger Sibille F Yamaha 2.28.00 23. Didier de Radiguès B Yamaha
24. Sauro Pazzaglia I MBA 2.28.03 Machine Ronde 2 24. Jürgen Schmit D Yamaha
25. Pierre Tocco F Yamaha 2.28.03 Machine Ronde 14 25. Clive Horton GB Armstrong
26. Jean-Louis Guignabodet F Kawasaki 2.28.12   26. Etienne Geeraerd B Yamaha
27. Graeme McGregor AUS Yamaha 2.28.34 27. Bernd Schappacher D Rotax
28. Franco Marchegiani I Yamaha 2.28.44 28. Johnny Scott GB Yamaha
29. André Gouin F Yamaha 2.28.50 29. Franz Schwarz D Yamaha
30. Martin Wimmer D Yamaha 2.28.51 30. Gerhard Vogt D Rotax
31. Klaas Hernamdt NL Yamaha 2.28.55 Machine Ronde 1

 

250cc gevecht Hockenheim: Angel Nieto (#58), Paolo Ferretti (#41) en Richard Schalachter (#53).
32. Michael Lederer D Yamaha 2.28.89 Machine Ronde 2
33. Bruno Kneubühler CH Rotax 2.29.29  
34. Didier de Radiguès B Yamaha 2.30.09
35. Gianpaolo Marchetti I MBA 2.30.48
36. Sadao Asami J Yamaha 2.30.48 Machine Ronde 4
37. Massimo Matteoni I Tre Stelle 2.30.59  
38. Jürgen Schmit D Yamaha 2.30.59
39. Thierry Espié F Pernod 2.30.62 Machine Ronde 2
40. Bernd Schappacher D Rotax 2.31.04    
41. Stefan Janssen D Yamaha ?? Machine Ronde 6
42. Jean-Louis Tournadre F Yamaha ?? Machine Ronde 9
43. Peter Looijesteijn NL Yamaha ?? Machine Ronde 1
44. Johnny Scott GB Yamaha ??  
45. Franz Schwarz D Yamaha ??
46. Jürgen Schmit D Yamaha ??
47. Etienne Geeraerd B Yamaha ??
 

 

*1 Angel Nieto rijdt ook een keer een 250cc en helemaal niet slecht! Het zullen uiteindelijk wel de enige punten zijn die hij ooit scoort.
*2 De eerste punten van de Amerikaan Richard Schlachter, nadat hij in 1980 al een keer met de 500cc (Frankrijk) had proberen mee te doen, maar zich niet had weten te kwalificeren.

 Richard Schlachter (#53) in de achtervolging op Jean-Francois Baldé
*3 Eddie Lawson (11 maart 1958) maakte hier in Duitsland zijn debuut in de Europese GP's in de 250cc klasse. Hij zal vanaf 1983 aan de 500cc klasse gaan deelnemen en vele Grand Prix winnend afsluiten, als opvolger van Kenny Roberts. Eddie Ray Lawson was na Kenny Roberts en Randy Mamola, de volgende Amerikaan die zeer succesvol zou worden. Op 7-jarige leeftijd kreeg hij zijn eerste 80cc mini-bike en werd professioneel racer in 1975 (17 jaar). Begon met motorcross en dirt-track en wegrace, zoals alle Amerikaanse toppers. In 1978, op 19-jarige leeftijd vierde hij triomfen in het AMA dirtrack-circus, waarna hij na 2 jaar overstapte naar de wegrace op Kawasaki in de AMA Superbike en AMA 250cc GP championships. Daar was zijn eerste ontmoeting met “fast” Freddie Spencer, die hij in 1981 versloeg zowel in de 250cc als in de Superbike. Hij verdedigde, nog steeds met Kawasaki, zijn Superbike-titel, in 1981 en kreeg nu te maken met een 1 jaar jongere andere Amerikaanse “Superstar in wording”, Wayne Rainey. Ondertussen was Freddie Spencer naar Europa gegaan om daar met Honda deel te nemen aan de GP’s. Als beloning voor zijn prestaties voor Kawasaki, mocht Lawson met een “wildcard” deelnemen aan drie GP’s in 1981 in de 250cc klasse, waarvan deze hier op Hockenheim de eerste was. Deze machine van Kawasaki was echter niet competitief genoeg en zijn eerste optredens op het GP podium waren niet erg succesvol. Zijn eerste GP us in 1982 in de 250cc op Hockenheim. Het jaar erop besloot hij deel te gaan nemen aan de 500cc GP’s.

 

3 mei 1981, Grand Prix Duitsland, circuit Hockenheim

Trainingstijden 350cc 

 Probleem Ronde

Uitslag 350cc
1. Patrick Fernandez F Yamaha 2.17.79 Valpartij Ronde 4 1. Anton Mang D Kawasaki 44.09.16
2. Jean-François Baldé F Kawasaki 2.17.95 Machine Ronde 11 2. Eric Saul F Yamaha 44.50.97
3. Jon Ekerold RSA Yamaha 2.18.01 Valpartij Ronde 5 3. Thierry Espié F Pernod 44.58.09
4. Tony Head GB Yamaha 2.18.70 Valpartij Ronde 4 4. Keith Huewen GB Yamaha 45.01.46
5. Anton Mang D Kawasaki 2.19.05   5. Pekka Nurmi SF Yamaha 45.02.31
6. Eric Saul F Yamaha 2.19.83 6. Roger Sibille F Yamaha 45.03.39
7. Siegfried Minich A Bartol 2.21.04 7. Graeme McGregor AUS Yamaha 45.18.64
8. Carlos Lavado YV Yamaha 2.21.22 Machine Ronde 11 8. Peter Looijesteijn NL Yamaha 45.37.40
9. Graeme Geddes AUS Yamaha 2.21.32 Valpartij Ronde 4 9. Edi Stöllinger A Kawasaki

45.38.29
10. Paolo Ferretti I Yamaha 2.21.56   10. Paolo Ferretti I Yamaha 45.38.62
11. Jacques Cornu CH Yamaha 2.21.64 11. Tony Rogers GB Yamaha 45.39.40
12. René Delaby B Yamaha 2.21.86 12. ?? ? ?? 45.43.07
13. Yo-Chan Matsumoto J Yamaha 2.21.87 Valpartij Ronde 9 13. Alan North RSA Yamaha 45.45.67
14. Roger Sibille F Yamaha 2.21.90   14. Jean-Louis Albera F Yamaha 45.46.28
15. Pekka Nurmi SF Yamaha 2.22.11 15. Werner Hilbk D Yamaha 45.48.56
16. Keith Huewen GB Yamaha 2.22.16 16. Clive Horton GB Yamaha

45.52.78
17. Peter Looijesteijn NL Yamaha 2.22.16 17. René Delaby B Yamaha 46.06.38
18. Graeme McGregor AUS Yamaha 2.22.16 18. Bruno Kneubühler CH Yamaha 46.09.95
19. Sauro Pazzaglia I Yamaha 2.22.28 Machine Ronde 15 19. Martin Wimmer D Yamaha 46.11.23
20. Thierry Espié F Pernod 2.22.49   20. Manfred Herweh D Yamaha 46.12.41
21. Alan North RSA Yamaha 2.22.66 21. Bengt Elgh S Yamaha 46.15.92
22. Bruno Kneubühler CH Yamaha 2.22.74 22. Alois Tost D Yamaha 1 ronde
23. Werner Hilbk D Yamaha 2.22.82 23. Heinz Chittka D Yamaha  
24. Tony Rogers GB Yamaha 2.22.87 24. Bodo Schmidt D Yamaha
25. Massimo Matteoni I Yamaha 2.22.97 25. Jacques Cornu CH Yamaha
26. Eero Hyvärinen SF Yamaha 2.23.13 Machine Ronde 8 26. Reino Eskelinen SF Yamaha
27. Edi Stöllinger A Kawasaki 2.23.21  

Pernod van Thierry Espié
28. Walter Hoffmann D Yamaha 2.23.29
29. Manfred Herweh D Yamaha 2.23.29
30. Reino Eskelinen SF Yamaha 2.23.30
31. Martin Wimmer D Yamaha 2.23.74
32. Karl-Thomas Grässel D Yamaha 2.23.96 Machine Ronde 14
33. Jean-Louis Albera F Yamaha 2.23.98  
34. Herbert Hauf D FKN 2.24.09
35. Jeffrey Sayle AUS Yamaha 2.24.22 Machine Ronde 10
36. Clive Horton GB Yamaha 2.24.26  
37. Tomic Mladen D Yamaha 2.25.02 Machine Ronde 11
38. Bengt Elgh S Yamaha 2.25.54  
39. Casino Vinzenzo Chili Euromoto 2.25.92
40. Heinz Chittka D Yamaha 2.25.93
41. Jakob Beck D Yamaha 2.26.19
42. Alois Tost D Yamaha ??
43. János Drapál H Bartol ?? Machine Ronde 9
44. Rinus van Kasteren *1  NL Yamaha ?? Machine Ronde 9
45. Manfred Goldstein NL Yamaha ?? Valpartij Ronde 13
46. Vincenzo Cascino RCH Yamaha ?? Valpartij Ronde 8

 

350cc Podium met Eric Saul, Anton Mang en Thierry Espié. Thierry Espié (#46) en Eric Saul (#6).

Anton Mang op weg naar zijn overwinning in de 350cc. 

 

*1 Rinus van Kasteren had het startbewijs van Klaas Hernamdt overgenomen (gedwongen, i.v.m. hogere ranking), maar kon de verwachtingen niet waarmaken. Hij ging tijdens de trainingen maar liefst drie keer onderuit! Ook Mar Schouten kreeg geen start.

 

 

Start 500cc Hockenheim met v.l.n.r.: Michel Frutschi, Randy Mamola, Kenny Roberts, Boet van Dulmen en Graeme Crosby.

© foto's Manfred Mothes.    www.highsider.com

 

3 mei 1981, Grand Prix Duitsland, circuit Hockenheim

Trainingstijden 500cc 

 Probleem Ronde

Uitslag 500cc
1. Graeme Crosby Nzl Suzuki 2.12.45   1. Kenny Roberts USA Yamaha 42.04.70
2. Boet van Dulmen NL Yamaha 2.13.40 2. Randy Mamola USA Suzuki 42.05.14
3. Kenny Roberts USA Yamaha 2.13.67 3. Marco Lucchinelli I Suzuki 42.05.39
4. Randy Mamola  USA Suzuki

2.13.70

 4. Boet van Dulmen NL Yamaha 42.21.67
5. Michel Frutschi  CH Yamaha 2.13.87 5. Michel Frutschi CH Yamaha 42.36.31
6. Marco Lucchinelli  I Suzuki 2.14.02 6. Barry Sheene GB Yamaha 42.37.26
7. Jack Middelburg  NL Suzuki 2.14.07 7. Hiroyuki Kawasaki J Suzuki 42.40.09
8. Christian Sarron  F Yamaha 2.14.11 8. Jack Middelburg NL Suzuki

42.44.46
9. Kork Ballington RSA Kawasaki 2.14.83 Machine Ronde 9 9. Marc Fontan F Yamaha

42.55.64
10. Franco Uncini I Suzuki 2.14.84   10. Franco Uncini I Suzuki

42.57.93
11. Hiroyuki Kawasaki J Suzuki 2.14.84 11. Sadao Asami J Yamaha 43.07.14
12. Barry Sheene GB Yamaha 2.15.00 12. Philippe Coulon  CH Suzuki 43.08.77
13. Sadao Asami  J Yamaha

2.15.88

 13. Graeme Crosby Nzl Suzuki

43.09.76
14. Philippe Coulon CH Suzuki 2.16.33 14. Wil Hartog *1 NL Suzuki

43.33.42
15. Marc Fontan  F Yamaha 2.16.39 15. Raymond Roche  F Suzuki

43.35.29
16. Giovanni Pelletier I Suzuki 2.16.60 Machine Ronde 11 16. Kimmo Kopra  SF Suzuki

43.35.55
17. Takazumi Katayama J Honda 2.16.83 Machine Ronde 4 17. Peter Sjöström  S Suzuki 43.39.01
18. Walter Migliorati I Suzuki 2.17.09   18. Walter Migliorati  I Suzuki 43.41.09
19. Christian Estrosi F Yamaha 2.17.56 19. Christian Estrosi  F Yamaha

43.44.71
20. Jon Ekerold RSA Sol 2.17.63 Machine Ronde 2 20. Henk de Vries NL Suzuki

44.06.54
21. Wil Hartog NL Suzuki 2.17.75   21. Sergio Pellandini CH Suzuki

44.09.81
22. Peter Sjöström S Suzuki 2.18.08 22. Alain Roethlisberger CH Suzuki

44.36.51
23. Dave Potter GB Suzuki 2.18.09 Machine Ronde 10 23. Josef Hage  D Yamaha

1 ronde
24. Keith Huewen GB Suzuki 2.18.11   24. Michael Schmid A Suzuki  
25. Kimmo Kopra SF Suzuki

2.18.27

 25. Bernard Fau  F Suzuki
26. Adelio Faccioli I Suzuki 2.18.36 26. Dominique Pernet  F Yamaha
27. Henk de Vries NL Suzuki 2.18.40 27. Gerhard Vogt  D Suzuki
28. Wolfgang von Muralt CH Yamaha 2.18.48 Machine Ronde 2 28. Günter Dreier  D Suzuki
29. Sergio Pellandini CH Suzuki 2.18.50   29. Marco Grecco BR Suzuki
30. Bernard Fau F Suzuki 2.18.59 30. Virginio Ferrari  I Cagiva
31. Stu Avant Nzl Suzuki 2.18.73 Machine Ronde 9  

 

 

 
32. Klaus Klein D FKN 2.19.46 Machine Ronde 6
33. Graziano Rossi I Morbidelli *2 2.19.50  
34. Peter Ammann D Suzuki

2.20.34
35. Jean Lafond F Suzuki 2.20.56
36. Dale Singleton USA Yamaha 2.20.63
37. Dominique Pernet  F Yamaha 2.20.70
38. Michael Schmid A Suzuki 2.20.83
39. Raymond Roche  F Suzuki 2.20.93
40. Virginio Ferrari I Cagiva 2.21.04
41. Josef Hage D Yamaha 2.21.53
42. Gerhard Vogt D Suzuki 2.21.93
43. Marco Grecco BR Suzuki ??
44. Günter Dreier D Suzuki ??
45. Marco Grecco BR Suzuki ??
46. Alain Roethlisberger CH Suzuki ??
47. Mike Baldwin USA Suzuki ?? Machine Ronde 4
48. Seppo Rossi SF Suzuki ?? Machine Ronde 5
49. Stefan Klabacher A Yamaha ?? Machine Ronde 2

 

 *1 Wil Hartog (28 mei 1948) besloot na deze Duitse GP plots te stoppen met de wegracerij i.v.m. de tegenvallende resultaten en zijn ontevredenheid over de fabrieks Suzuki's. Franco Uncini kreeg zijn "fietsen", zou daar niet al te aansprekende resultaten mee halen in 1981, maar werd in 1982 wereldkampioen..... Wil had in 1972 tijdens de TT van Assen zijn debuut gemaakt op het internationale wegraceniveau. Hij werd 14e in de 250cc klasse en viel uit in de 500cc klasse. In 1977 won hij de TT van Assen op een privémachine, waarna hij in '78 de beschikking kreeg over een fabrieksmachine van Suzuki, omdat de Amerikaan Pat Hennen ernstig geblesseerd was geraakt op het eiland Man. Wil won op deze Suzuki nog vijf GP's in de 500cc klasse.
 

1975 125cc podium Duitsland: Pierpaolo Bianchi (2e) Paolo Pileri en Kent Andersson. Twee Morbidelli's op het podium van een achtsteliterrace..

1979 250cc podium Brno: Graziano Rossi (2e), Kork Ballington en Paolo Pileri (3e). Twee Morbidelli's op het podium van een kwartliterrace.

1976 TT Assen: Paolo Pileri en teamgenoot Pierpaolo Bianchi op de Morbidelli's.

Paolo Pileri

*2 In 1974 komt Paolo Pileri (31/7/1944 - 12/2/2007) in dienst en de renstal van Morbidelli grijpt in 1975 en 1976 de wereldtitel in de 125cc klasse. In 1975 is het dus Paolo Pileri die het kampioenschap naar zich toe weet te trekken, terwijl het jaar daarop land- en teamgenoot Pierpaolo Bianchi (2e in 1975) de sterkste is in de 125cc klasse. Het is ook deze Bianchi die in 1977, inmiddels reed driekwart van de 125cc klasse op een Morbidelli, andermaal het kampioenschap weet te domineren, waarmee hij het fabrieksteam van Morbidelli voor de derde keer op rij de titel weet te bezorgen in deze klasse. Zijn nieuwe teamgenoot, Eugenio Lazzarini, wordt tweede. Paolo Pileri begint in 1977 aan het wegraceseizoen als de officiële rijder van het fabrieksteam van Morbidelli in de 250cc klasse. Tijdens de trainingen voor de GP van Oostenrijk raakt Pileri geblesseerd en hij wordt vanaf de GP van Italië, de derde race van het jaar voor de kwartliters, vervangen door Mario Lega, op dat moment met een privé Yamaha rijdend, die uiteindelijk gedurende alle nog resterende wedstrijden voor de Morbidelli renstal actief zal blijven in deze één na lichtste klasse. Lega wint de zesde GP van het seizoen, de GP van Joegoslavië op het circuit van Opatija. Het betekent zijn eerste en tevens enige GP-overwinning uit zijn carrière, maar deze victorie is wel genoeg voor de wereldtitel aan het einde van het seizoen. Aan het einde van het zeer succesvolle jaar 1977, vertrekt ingenieur Jörg Möller, naar het eveneens Italiaanse Minarelli-team, dat hem met veel geld overhaalt om zijn kunsten bij hun te komen laten zien. Hij pakt ook daar diverse titels met Angel Nieto. Paolo Pileri zal in 1978 nog een race winnen in de 250cc en daarna nog een keer naar het podium rijden in de 250cc en 350cc klasse, maar dan is het voor hem ook over. Nadat hij gestopt was met racen was hij manager van de Italiaanse toppers Loris Capirossi, Fausto Gresini en Valentino Rossi. Hij overleed op 62-jarige leeftijd aan een herseninfarct op 12 februari 2007. Nadat Jörg Möller Morbidelli had verlaten, waren ook de resultaten in de 125cc klasse verleden tijd en wilde Giancarlo Morbidelli zich eerst terugtrekken uit de racerij. Hij wilde echter nog een keer naam maken in de klasse waarom het eigenlijk echt draaide in de wegracerij, de 500cc. Hij besloot alleen nog met de zwaardere machines door te gaan en vond een lokale rijder, die de kwaliteiten had om een hele grote te worden, Graziano Rossi, een lokale onderwijzer. Hij nam hem in 1979 in dienst evenals een jonge tuner, die een 500cc moest ontwikkelen, Giancarlo Cecchini. De eerste GP met de Morbidelli 500 was de Italiaanse Grand Prix van Imola, waarin Rossi erg knap negende werd. Het leek alsof de Italianen een gouden periode in de koningklasse tegemoet zouden gaan, maar dat was niet zo. Vier jaar later zou blijken dat dit de enige top-10 notering van de Morbidelli 500 zou zijn in de geschiedenis. Buiten de halveliter bereed Graziano Rossi ook een kwartliter in 1979 en die was succesvoller, Rossi werd winnaar van drie 250cc GP's op de Morbidelli dat jaar (Joegoslavië, Nederland en Zweden), en eindigde als 3e in het WK achter de onverslaanbare Kawasaki's van Kork Ballington en Gregg Hansford. 1980 liet Giancarlo Morbidelli voor wat het was om een machine, voor 1981, te ontwikkelen die wel competitief was in de 500cc, de kracht van de machine was prima, maar het frame deugde niet. Graziano Rossi had zich wel bewezen op de Morbidelli's en kreeg een fabriekscontract aangeboden van Roberto Gallina in het Suzuki team. Hij wist dat hij terug kon naar Morbidelli een jaar later en men verdacht hem ervan express slecht te hebben gereden in de laatste GP van 1980 op de Nurbürgring in Duitsland. Hij zei dat hij het als protest had gedaan tegen het racen op dit onveilige circuit. Hij werd in ieder geval ontslagen door Gallina en kon zo weer terugkeren bij Morbidelli, maar zou hier dus flink spijt van krijgen. Zijn teammaat van 1980 bij het Gallina Suzukiteam, Marco Lucchinelli werd wereldkampioen in 1981... Zelf stapte hij dus halverwege het seizoen op bij Morbidelli om met een privé RG500 Suzuki de rest van het seizoen vol te maken.

1981: Graziano Rossi op de Morbidelli 500cc racer

Giancarlo Morbidelli met de helmen van Graziano Rossi, Angel Nieto en Paolo Pileri, drie van zijn rijders.

De eerste Morbidelli 500cc racer

Een flink aantal Morbidelli wegracers op een rij.

De oprichter van Morbidelli, Giancarlo Morbidelli, was verslaafd aan snelheidssporten, evenals zijn zoon, Gianni, die zelfs nog in de Formule I heeft gereden, met als hoogtepunt een derde plaats in de Grand Prix van Australië in 1995. In 1975 ontstond er een samenwerkings- verband tussen Giancarlo Morbidelli en de wapenfabrikant Benelli Armi, die samen 125cc machines onder de naam MBA op de markt brachten. Deze machines zijn ook erg succesvol eind jaren '70 en begin jaren '80 in de 125cc met o.a. wereldtitels in de 125cc, in 1978 en 1980 met oudgedienden van Morbidelli, Eugenio Lazzarini en Pierpaolo Bianchi. De samenwerking verliep echter niet geheel tot tevredenheid van Giancarlo Morbidelli. Hij verkocht zijn aandelen en werkte aan een 500 cc viercilinder racer, waarmee hij dus in 1979 voor het eerst aan de start van de 500cc Grand Prix zou verschijnen met Graziano Rossi als berijder. Toen Jack uiteindelijk bedankte voor de eer om voor Morbidelli te gaan rijden, werd de Italiaan Giovanni Pelletier aangetrokken. Deze 500cc Morbidelli was nooit succesvol en na een paar seizoenen was het over voor het Italiaanse merk. De laatste Grand Prix op de 500cc was in San Marino in 1982, toen Giovanni Pelletier op de twintigste plaats eindigde. 

 

Jack Middelburg wederom beste privécoureur in Duitsland.

 

 

wpe13.jpg (59435 bytes)

  

Pole-position

50cc

Stefan Dörflinger (Zwitserland, Kreidler)

125cc

Angel Nieto (Spanje, Minarelli)

250cc

Anton Mang (Duitsland, Kawasaki)

350cc

Patrick Fernandez (Frankrijk, Yamaha)

500cc

Graeme Crosby (Nieuw-Zeeland, Suzuki)

 

Stefan Dörflinger voor de start van de 50cc.

Podium 50cc: Hans-Jürgen Hummel, Stefan Dörflinger en Rainer Kunz.

Podium 500cc: Randy Mamola. Kenny Roberts en Marco Lucchinelli.

Start 125cc

 

 Verdere Bijzonderheden:

  • Zijspanrace werd gewonnen door Alain Michel & Michael Burkhard.

  • De 125cc leek voor de derde opeenvolgende keer een één-tweetje voor Minarelli (Nieto-Reggiani) te worden, totdat Loris Reggiani onderuit ging.

  • Patrick Fernandez verspeelde twee podiumplaatsen door zowel in de 250 (tweede) als in de 350cc (derde) onderuit te gaan. In de 350cc klasse gingen nog twee favorieten voor het podium, Graeme Geddes en Jon Ekerold, onderuit over de gelekte benzine van Fernandez zijn Yamaha.

  • Het startbewijs dat Klaas Hernamdt voor de 250cc had verkregen moest hij een uur voor de trainingen weer inleveren bij de KNMV, die ze vervolgens doorgaf aan Rinus van Kasteren. Deze zal daar op dat moment erg blij mee zijn geweest, maar na de trainingen niet meer. Hij ging maar liefst drie! keer onderuit in de trainingen en in de race viel hij op de laatste plaats liggend uit met mechanische problemen.

  • Eddie Lawson, toekomstig veelvoudig wereldkampioen 500cc, maakte tijdens deze Duitse GP op Hockenheim zijn debuut in Europa in de 250cc klasse op Kawasaki.

Angel Nieto naar de victorie in de 125cc.

Start 350cc klasse met o.a. Anton Mang (#2), Roger Sibille (#39), Tony Head (#18), Yo-Chan Matsumoto (#37), Jon Ekerold (#1), Siegfried Minich (#54), Keith Huewen (#12), Jean-Francois Baldé (#3), Thierry Espié (#46), Paolo Ferretti (#17), Patrick Fernandez (#10).

Kenny Roberts, Randy Mamola en  Marco Lucchinelli.

Anton Mang in de 350cc klasse op weg naar de winst...

en Eric Saul op weg naar de tweede plaats. 

250cc klasse: Richard Schlachter (#53), Angel Nieto (#58) en Bruno Kneubühler (#12).

350cc Thierry Espié (#46) en Eero Hyvärinen (#15).

 

Zie hier voor een compleet verslag van deze Grand Prix in Duitsland, met vele foto's.

 

 

 

 

8/9 mei 1981, trainingstijden 500cc Grand Prix Italië, circuit Monza
 

Rijder

Machine

Tijd

Verschil

1

Marco Lucchinelli

Suzuki

1'53.96

-

2

Randy Mamola

Suzuki

1'53.98

0.02

3

Kenny Roberts

Yamaha

1'54.08

0.12

4

Graeme Crosby

Suzuki

1'54.37

0.41

5

Marc Fontan

Yamaha

1'55.73

1.77

6

Kork Ballington

Kawasaki

1'55.96

2.00

7

Hiroyuki Kawasaki

Suzuki

1'55.98

2.02

8

Barry Sheene

Yamaha

1'56.14

2.18

9

Boet van Dulmen

Yamaha

1'56.16

2.20

10

Franco Uncini

Suzuki

1'56.22

2.26

11

Jack Middelburg

Suzuki

1'56.28

2.32

12

Christian Sarron

Yamaha

1'56.31

2.35

13

Raymond Roche

Suzuki

1'57.38

3.42

14

Walter Migliorati

Suzuki

1'57.77

3.81

15

Giovanni Pelletier

Suzuki

1'57.86

3.90

16

Keith Huewen

Suzuki

1'57.95

3.99

17

Sadao Asami

Yamaha

1'58.00

4.04

18

Guido Paci

Yamaha

1'58.09

4.13

19

Philippe Coulon

Suzuki

1'58.15

4.19

20

Leandro Becheroni

Suzuki

1'58.36

4.40

21

Christian Estrosi

Yamaha

1'58.37

4.41

22

Marco Papa

Suzuki

1'58.52

4.56

23

Stuart Avant

Suzuki

1'58.88

4.92

24

Sergio Pellandini

Suzuki

1'58.92

4.96

25

Alain Röthlisberger

Suzuki

1'59.06

5.10

26

Fabio Biliotti

Suzuki

1'59.24

5.28

27

Dave Potter

Yamaha

1'59.58

5.62

28

Takazumi Katayama

Honda

1'59.88

5.92

29

Adelio Faccioli

Suzuki

2'00.20

6.24

30

Graziano Rossi

Morbidelli

2'00.32

6.36

31

Peter Sjöström

Suzuki

2'00.34

6.38

32

Gianni Rolando

Lombardini

2'00.44

6.48

33

Virginio Ferrari

Cagiva

2'00.57

6.61

34

Seppo Rossi

Suzuki

2'01.30

7.34

35

Gustav Reiner

Solo

2'01.75

7.79

36

Steve Parrish

Yamaha

2'01.79

7.83

-

Carlo Perugini

Sanvenero

2'02.67

8.71

-

Josef Hage

Yamaha

2'02.71

8.75

-

Marco Greco

Suzuki

2'03.27

9.31

-

Roberto Pietri

Suzuki

2'03.63

9.67

-

Michael Schmid

Suzuki

2'04.03

10.07

-

Jon Ekerold

Solo

2'04.29

10.33

-

Franck Gross

Suzuki

2'07.06

13.10

 

 
10 mei 1981, Grand Prix Italië, circuit Monza

50cc (14 ronden, 81.200 km.)

 Grid

125cc (18 ronden, 104.400 km.) 

Grid

250cc (20 ronden, 116.000 km.) 

Grid
1. Ricardo Tormo *1 E Bultaco 34.40.65 2e 1. Guy Bertin *2 F Sanvenero 44.09.28 2e 1. Eric Saul *4 F Yamaha 46.12.23 8e
2. Stefan Dörflinger CH Kreidler 34.41.07 1e 2. Loris Reggiani I Minarelli 44.30.87 3e 2. Maurizio Massimiani I Ad Majora 46.22.18 12e
3. Hagen Klein D Kreidler 35.39.63 3e 3. Jacques Bolle F Motobécane 45.14.86 5e 3. Anton Mang D Kawasaki 46.22.96 1e
4. Giuseppe Ascareggi I Minarelli 35.44.52 9e 4. Angel Nieto *3 ES Minarelli

45.59.18

 4e 4. Martin Wimmer D Yamaha 46.56.64 24e
5. Theo Timmer NL Bultaco 35.58.57 7e 5. Hans Müller CH MBA 46.07.09 7e 5. Patrick Fernandez *4 F Yamaha 46.58.07 4e
6. Hans-Jürgen Hummel A Sachs 36.22.14 12e 6. Stefan Dörflinger CH MBA 46.20.02 10e 6. Jean-François Baldé F Kawasaki 47.08.04 2e
7. George Looijesteijn NL Kreidler

36.40.23

 8e 7. Maurizio Vitali I MBA

1 ronde

 16e 7. Thierry Espié F Yamaha 47.08.28 16e
8. Claudio Lusuardi I Villa 36.43.48 13e 8. Willy Pérez AR MBA

1 ronde

 20e 8. Edi Stöllinger A Kawasaki

47.56.12

 7e
9. Ingo Emmerich D Kreidler 36.43.53 10e 9. Maurizio Musco I MBA 1 ronde 27e 9. Christian Estrosi F Yamaha

48.05.89

 17e
10. Pascal Kambourian F Kreidler

37.11.87

 14e 10. Michele Ettore I MBA 1 ronde 15e 10. Jean-Louis Guignabodet F Kawasaki

1 ronde

 9e
11. Zdravko Matulja YU Tormo

1 ronde

 16e 11. Peter Hubbard GB Morbidelli 1 ronde 25e 11. Franco Marchegiani I Yamaha

1 ronde

 27e
12. Joaquin Gali ES Bultaco 1 ronde 15e 12. Ton Spek NL MBA 1 ronde 22e 12. Germano Conti I MBA

1 ronde

 33e
13. Salvatore Milano I UFO 1 ronde 11e 13. Michel Galbit F MBA 1 ronde 33e 13. Didier de Radiguès B Yamaha 1 ronde 30e
14. Günter Schirnhofer D Kreidler 1 ronde 20e 14. Stefan Janssen D MBA 1 ronde 26e 14. Jeffrey Sayle AUS Armstrong 1 ronde 29e
15. Joe Genoud CH RYB 1 ronde 23e 15. Libero Piccirillo I MBA 2 ronden 30e 15. Karl-Thomas Grässel D Yamaha 1 ronde 32e
16. Giuliano Gerani I BBFT 1 ronde 27e 16. Jean-Claude Selini F Morbidelli 2 ronden 12e 16. Alan North RSA Yamaha 1 ronde 25e
17. Peter Verbic YU Kreidler