|
Beide vliegende Hollanders, Jumping Jack en Den Boet, hebben
afgelopen weekend op het circuit van Karlskoga geschiedenis
geschreven door achter winnaar Barry Sheene een tweede
respectievelijk derde plaats in de
Zweedse
Grand Prix te behalen. Een unicum, want twee van onze jongens bij de eerste drie in een WK 500 cc-race hebben we
nog nooit gezien. Aanvankelijk had Wil Hartog nog de beste
papieren voor een topklassering, maar hij verloor zijn riante
koppositie door een schuiver, nadat de kettingspanner van zijn
fabrieks-Suzuki was afgebroken. Wereldkampioen Kenny Roberts
kwam door problemen niet verder dan een vierde plaats, maar
aangezien zijn grootste rivaal Ferrari niet tot scoren kwam,
voert de Amerikaan de wereldranglijst op dit moment weer aan met
een voorsprong van twee punten. In de kwartliterklasse boekte
Graziano Rossi zijn derde overwinning
op rij, terwijl zijn landgenoot Pier Paolo Bianchi een gave
comeback maakte in een enerverende 125 cc-race door met de
Minarelli het maximale puntenaantal naar zich toe te trekken.
Nog meer verrassingen waren er op het Mickey Mouse-baantje te
aanschouwen, want de jonge Schot Jock Taylor wist met zijn
nieuwe bakkenist Benga Johansson de zijspanklasse tot een
gemengd Brits-Zweeds feest te maken, terwijl Egbert Streuer en
Johan v. d. Kaap keurig vijfde werden. Tot slot werd na afloop
van de trainingen nog een open brief met handtekeningen van vele
topcoureurs, die naar de F.I.M. gestuurd zal worden, aan de pers
getoond. De mensen weigeren hun boetes te betalen en men heeft
een eisenpakket met verbeteringen voor Karlskoga in 1980
ingediend.
De
training
Na
het debacle in Francorchamps, dat we allemaal maar zo snel
mogelijk moesten vergeten - ware het niet dat enkele ridicule
represaillemaatregelen van de F.l.M. een ieder aan het denken
houden en de boetes voor de stakers en de voorwaardelijke
straffen voor Roberts en Ferrari de sfeer alleen maar grimmiger
hebben gemaakt - trof het hele clubje GP-coureurs elkaar in het
Zweedse Karlskoga om aldaar tot de ontdekking te komen dat men
verplicht was om zich reeds op vrijdag te kwalificeren middels
drie trainingen. De aanvankelijke vrije training van 15 minuten
op zaterdagmorgen werd door de organisatie later gelukkig nog
gewijzigd in een tijdtraining, zodat een enkeling nog een extra
kans kreeg (zijn sommige organisatoren gewoon blind of houden ze
er geen rekening mee dat een coureur zijn machine al in de
eerste training kan opblazen en lange tijd nodig heeft om die te
herstellen?).
In de 500 cc-klasse was Roberts de snelste, maar
hij werd binnen een seconde gevolgd door Uncini, de fabelachtige
Jack Middelburg, Sheene, Coulon en Hartog, terwijl Van Dulmen 1
seconde meer nodig had. De winnaar van vorig jaar, Hansford, was
het rapst in de 250 cc, gevolgd door Ballington en Rossi,
terwijl Klaas Hernamdt geen start had gekregen. Dat gold ook
voor Peter Looijesteijn in de 125 cc-categorie, waarin Bruno
Kneubühler een Minarelli ter beschikking had gekregen, omdat
Nieto voor de rest van het seizoen is uitgeschakeld. De
Spanjaard werd tijdens een race in het Portugese Vila Real van
zijn 250 cc Derbi geslingerd toen die vastliep en de multikampioen
met een gebroken bekken, enkel en tenen achterliet. Ook Thierry
Espié kan na zijn val in Assen voorlopig niet in actie komen,
zodat de Motobecane voor de rest van het seizoen in handen zal
zijn van Michel Rougerie, die er nu een dertiende tijd mee
realiseerde. Bianchi draaide de tweede tijd (naar boze tongen
beweren met de snellere motor van Nieto) voor Bender, maar
achter Kneubi. Rolf Biland was meer dan een seconde sneller (erg
veel op dit circuit) dan Jock Taylor met zijn nieuwe bakkenist
Benga Johansson (de ex-125 cc-coureur) en Schwärzel en
Steinhausen.
Rossi's
zaterdagse opmars
Graziano
Rossi voor Kork Ballington
Al om 12.30 uur klonk op zaterdag het startschot
voor de kwartliterrace (waarom dan al in vredesnaam; juist in
Zweden waar net zoveel toeschouwers komen als in Nederland bij
een boerenkoolrace?). Na een turbulente eerste ronde waarin Kork
Ballington zijn fiets nauwelijks aan de praat kon krijgen en
Randy Mamola bijna Graziano Rossi torpedeerde bij het uitkomen
van een linkerbocht, was het de Italiaan die binnen de kortste
keren orde op zaken stelde. Goed, eerst mocht Hansford een
rondje op kop rijden, gevolgd door twee eerste doorkomsten van
Jean-Francois Baldé, maar toen joeg de vliegende schoolmeester
zijn spierwitte Morbidelli naar die meest begeerde positie om
deze tot aan het einde van de in totaal 35 ronden vast te
houden. De druilerige miezerige omstandigheden zorgden voor een
dito wedstrijd waarin Hansford en Fernandez constant de tweede
respectievelijk derde plaats, met onderling te veel seconden
verschil, vasthielden. Kork Ballington kon na een inhaalrace
niet verder komen dan een vijfde plek achter Toni Mang, maar
voor zijn merkgenoten Estrosi en Baldé, die drie ronden voor de
finish van plaats verwisselden zonder dat van echte strijd
sprake was. Mamola verloor nog een vijfde plaats door een
defecte versnellingsbak en Paolo Pileri legde zijn MBA al in de
beginfase tegen het asfalt toen hij nog in de kopgroep zat.
Ondanks zijn zege kijkt Rossi nog steeds tegen een achterstand
van 26 punten met koploper Ballington aan.
Graziano
Rossi 250cc winnaar
Op zondagmiddag werd het programma, ten
overstaan van vele Nederlandse fans, geopend door de 125
cc-race, die een nogal merkwaardig wedstrijdverloop zou krijgen.
Al na een paar ronden hadden Pier Paolo Bianchi en Gert Bender zich losgemaakt
van een groepje achtervolgers met Bam Carlsson, Jean Louis
Guignabodet en Ricardo Tormo. Weer daarachter volgden Noblesse,
Lazzarini, Marchetti en Horton. De Minarelli en de eigenbouwfiets
van Gert Bender maakten korte metten met hun rivalen, terwijl
Bruno Kneubühler
zijn slechte start begon goed te maken. Toen begon letterlijk en
figuurlijk de misère, want een treiterig regentje maakte de
baan op sommige plaatsen verraderlijk glad met als gevolg, dat
eerst Carlsson en daarna Kinnunen, Bender, Tormo, Kneubühler
en Marchetti gingen liggen. Dat alles binnen twee ronden!
Bianchi werd het zodoende gemakkelijk gemaakt en de kleine, nog
steeds trekkebenende Italiaan pakte de volle vijftien punten,
voor de uitstekend rijdende Jean-Louis Guignabodet, Thierry
Noblesse, August Auinger, Eugenio Lazzarini en Clive Horton.
Kees v. d. Ven viel helaas uit, terwijl Jan Huberts zich net
niet had kunnen kwalificeren. Ook Michel Rougerie bracht de
Motobecane niet aan de finish. Doordat Maurizio Massimiami niet
tot scoren kwam, werd Nieto wereldkampioen in deze klasse.
Ongelooflijk goed!
Bravo Jack en Boet
500cc
Kenny Roberts voor Jack, Steve Parrish en Wil Hartog (boven)
Marco
Lucchinelli, Christian Sarron, Johnny Cecotto, Graziano Rossi
(beneden)
Veertig zware ronden hadden de 500 cc-jongens
voor de boeg en niemand had vlak voor de start kunnen bevroeden
welk een sensationele en dramatische ontknoping deze categorie
in petto zou hebben. De
snelste starter heette deze keer Philippe Coulon, de Zwitser die
in een reuzenvorm verkeert. Hij leidde het grote veld ook de
eerste ronde en werd op krappe afstand gevolgd door Roberts,
Middelburg, Parrish, Hartog, Sheene, Ferrari, Uncini en Van
Dulmen. Na een rondje of vijf kwam er licht tekening in de
strijd toen Wil Hartog de leiding overnam en rustig aan een
kleine voorsprong ging bouwen op Coulon, Roberts en de naderende
Sheene, terwijl Boet en Jack hun handen vol hadden met een nu
weer goed rijdende Steve Parrish. Virginio Ferrari moest met een
vastloper uit de strijd, terwijl Franco Uncini zijn Suzuki
onderuit remde in de Opel-kombocht (een krappe draai van 180
graden). Roberts zag daarmee zijn voornaamste rivaal de pits
ingaan, maar zelf kon hij op dat moment al nauwelijks meer goed
een bocht doorkomen omdat de monoshockdemper het liet afweten.
Hartog leidde de race met een
comfortabele voorsprong van zeven seconden, maar net toen Barry
Sheene begon aan te dringen, brak de kettingspanner van de
Suzuki en ging de "Witte Reus" tegen de aarde. Gelukkig
bleef hij ongedeerd, maar dat zal voor hem nauwelijks een troost
zijn voor het verlies van de vijftien punten. We waren toen
halverwege de wedstrijd en Den Boet als Jack Middelburg gingen
als een tweeling over de baan om terrein goed te maken op
Roberts. Sheene verwierf een fikse voorsprong op Coulon, die
echter in de 28ste ronde zijn voorwiel zag wegglijden, waarna de
ongelukkige Zwitser naar het ziekenhuis vervoerd moest worden. Als
een Nederlandse tandem stoven Boet en Jack Roberts voorbij om
voor alle aanwezigen in Zweden hun glanzende vorm in punten
beloond te krijgen. Sheene was de winnaar, maar de beide
vaderlandse coryfeeën Jack Middelburg en Boet van Dulmen hadden
laten zien wat ze waard waren. De beloning voor de fabelachtige
Middelburg was een tweede plaats, ondanks een pijnlijke knie in
de slotfase, terwijl Van Dulmen zijn rivaal in de laatste ronden
moest laten gaan. Maar met een tweede en een derde plaats was het
Nederlandse feest meer dan gered. Roberts werd nog vierde voor
Parrish, Mamola en Lucchinelli, terwijl Willem Zoet opnieuw een
dertiende plaats kon incasseren.
500cc
podium
Slechts vijftien zijspannen gingen op een nog natte baan (het had even
geregend) van start voor de laatste wk-race van het programma,
dat door een Zweedse superbikewedstrijd werd afgesloten. Jock
Taylor en Benga Johansson kregen aanvankelijk harde tegenstand
van Steinhausen, die met ontstekingsproblemen het veld moest
ruimen en de Britse kampioenen Derek Jones en Brian Ayres. Ook
het laatste duo moest met pech uit de strijd en toen stond niets
of niemand de eerste GP-overwinning van Taylor meer in de weg.
Schwärzel werd op korte afstand tweede voor Rolf Biland, die na
een pitstop helemaal uit het achterveld was gekomen! Een
uitstekende prestatie werd geleverd door Egbert Streuer en Johan
van de Kaap, die hun krachten keurig over deze lange race hadden
verdeeld en op een fraaie vijfde plaats aantoonden, dat zij in
dit GP-gezelschap voor maar weinig anderen onder hoeven te doen.
UITSLAGEN:
500 cc: 1. Barry Sheene (GB) Suzuki, 40 ronden
in 55;27.669 = 136.61 km/uur; 2. Jack Middelburg (NL) Suzuki,
55,32.628; 3. Boet van Dulmen (NL) Suzuki, 55,34.722; 4. Kenny Roberts (USA) Yamaha, 55,53.486; 5.
Steve Parrish (GB) Suzuki, 55,55.332; 6. Randy Mamola (USA),
Yamaha, 56,03.141; 7. Marco
Lucchinelli (I) Suzuki, 56,31.809; 8. Ikujiro
Takai (J) Yamaha, 56,35.444; 9. Christian Sarron (F) Yamaha,
56,35.683.; 10. Seppo Rossi (SF) Suzuki (op een ronde); 11.
Lennart Blickström (S) Suzuki; 12. Allan North (SA) Yamaha;
13. Willem Zoet (NL) Suzuki; 14. Gustav
Reiner (W-D) Suzuki; 15. Philippe Coulon (CH) Suzuki. Snelste ronde: Wil Hartog, 1.21,309.
125 cc: 1. Pier Paolo Bianchi (I) Minarelli, 32
ronden in 49,02.607 = 123.61 km/uur; 2. Jean Louis Guigbonadet (F) MBA, 49,23.751; 3. Thierry Noblesse (F)
Morbidelli 49,25.791; 4. August Auinger (A) Morbidelli,
49,42.666; 5. Eugenio Lazzarini (I) Morbidelli, 49,47.032; 6.
Clive Horton (GB) Morbidelli, 49,54. 710; 7. Barry Smith (AUS)
MBA, 50,01.242; 8. Stefan Janssen
(W-D) MBA, 50,37.534; 9. GianPaolo Marchetti (I) MBA, 53,01. 011; 10. Johnny Wickström (SF) Morbidelli op een ronde); 11. Fernando G. de Nicolas (E) Morbidelli; 12.
Ricardo Tormo (E) Bultaco; 13. Gert Bender (W-D) GB-Bender; 14.
Bruno Kneubühler (CH) Minarelli; 15. Hans Müller (CH) MBA Elit. Snelste ronde: Gert
Bender, 1.28,79.
250 cc: 1.
Graziano Rossi (I) Morbidelli, 35 ronden in 49,46. 379; 2. Gregg
Hansford (Aus) Kawasaki, 49,50.209; 3. Patrick Fernandez (F)
Yamaha, 50,18. 658; 4. Anton Mang (D) Kawasaki, 50,23.296; 5.
Kork Ballington (SA) Kawasaki, 50,30.054; 6. Christian Estrosi (F)
Kawasaki 50,45.225; 7. Jean-Franc Baldé (F) Kawasaki,
50;47.551;8. Roland
Freymond (CH) Yamaha, (op een ronde); 9. Olivier Chevallier (F)
Yamaha; 10. Eero Hyvärinen (SF) Yamaha; 11. Vic Soussan (F)
Yamaha; 12. Eilert Lundstedt (S) Yamaha; 13. Tony Head (GB) Yamaha; 14. Lennart Blickström
(S) Yamaha; 15. Chas Mortimer (GB) Yamaha; 16. Alan North (SA)
Yamaha; 17. Olivier Liegois (B)
Johnson-Yamaha; 18. Göran Tunhage (S)
Yamaha (op twee ronden).
Kork
Ballington
Zijspanklasse 2B-A: 1. Taylor/Johansson (GB)
Fowler Yamaha, 32 ronden in 48,39.507 = 124.57 km/uur; 2. Schwärzel/Huber
(W-D) Yamaha, 48,42.574; 3. Biland/Waltisperg (CH) Yamaha,
49,18.618; 4. Greasley/Parkins (GB) Busch, 49,52.905; 5. Streuer/Van der Kaap (NL) Yamaha, 50,01.810; ,6.
Schauzu/Puzo; (W-D) Yamaha, 50,06.364; 7. Vanneste/Gerard (B)
Busch, 50,07.944; 8. Andersson/Nordström (S) Yamaha (op een
ronde); 9. Larsson/Bjergestad (S) Yamaha; 10. Brodin/Gällros (S) Yamaha
Snelste ronde: Biland/Waltisperg, .26,749.
WK-standen:
50 cc: 1. Lazzarini 60; 2. Blatter 52; 3. Waibel
32; 4. Looijesteijn 30; 5. Plisson 29; 6. Klein 25; 7. Emmerich
19; 8. Hutteau 17; 9. Timmer en Pero beiden 16; 11. Van Kessel
15.
125 cc: 1. Nieto 105; 2. Espié 48; 3.
Massimiani 35; 4. Müller en Koschine, beiden 25; 6. Bartol en
Bender, beiden 24; 8. Kneubühler 21; 9.
Bianchi, Auinger en Smith, allen 19; 12. Dörflinger 12.
250 cc: 1.
Ballington 81; 2. Hansford 57; 3. Rossi 55; 4. Mamola 38; 5.
Fernandez 35; 6. Mang 32; 7. Stollinger 21; 8. Baldé 20; 9. Estrosi 17; 10. Mortimer 14; 11. Ditchburn 13;
12. Soussan 11; 13. Chevallier en Sayle, beiden 10.
350 cc: 1. Kork
Ballington 61; 2. Patrick Fernandez 53; 3. Anton Mang 43; 4. Gregg Hansford 42; 5. Michel Frutschi 37;
6. Ekerold 33; 7. Villa 28; 8. Asami 27; 9. Nurmi 16; 10. Lavado 15; 11. Pons 12; 12. Estrosi
11; 13. Sayle 10; 14. Freymond en Hubin, beiden 9.
500 cc: 1. Roberts
83; 2. Ferrari 81; 3. Hartog 55; 4. Sheene 50; 5. Uncini 39; 6. Van Dulmen 29; 7. Middelburg en Herron (+). beiden 28; 9. Coulon
18; 10. Baldwin 17; 11. Ireland 16; 12. Sarron en Parrish, beiden
15.
Zijspannen 2 B-A; 1. Steinhausen/Arthur 52; 2.
Schauzu/Puzo en Biland/Waltisperg, beiden 37; 4. Greasley/Parkins 36; 5. Taylor/Johansson
31; 6. Brodin/Gällros 23; 7. Schwärzel/Huber 21; 8.
Huber/Schappacher 20; 9. Streuer-Van der Kaap 11.
500cc
Randy Mamola
500cc
Kenny Roberts
500cc
Johnny Cecotto
|
