|
Het bleek nog maar een flauw voorproefje te zijn, dat er zich
na de officiele tijdtraining niet minder dan drie Nederlandse
coureurs onder de eerste tien hadden geschaard in de 500 cc
klasse. De vaderlandse top-drie bleek nog veel meer in petto te
hebben; onder aanvoering van Wil Hartog. De Witte Reus vervulde
een glansrol en liet al zijn concurrenten knokken om een tweede
plaats om de doodeenvoudige reden dat er voor hen niet meer was
weggelegd. Hij leidde de grote race van start tot finish,
terwijl een flitsende Boet van Dulmen een magistraal duel
uitvocht met de complete wereldelite, Sheene, Roberts en Ferrari,
totdat hij opnieuw met pech moest opgeven en samen met Jack Middelburg, die een
uitstekende zevende plaats had bereikt,
huiswaarts keerde om zijn 's-middags geboren dochtertje te
aanschouwen. In de 50 cc-race maakten zowel Tormo als Lazzarini
misstappen en profiteerde Peter Looijesteijn uiterst kundig
door de tweede plaats voor zich op te eisen om even later in de
125cc-wedstrijd, die wederom door Nieto werd gewonnen, achtste
te worden. Jon Ekerold liet Toni Mang alle hoeken van het
Motodrom zien en bracht zijn door Bartol geprepareerde Yamaha
overtuigend als eerste over de streep, nadat zijn landgenoot
Kork Ballington de kwartliterrace winnend had afgesloten en de
favoriet Walter Villa twee keer met pech moest opgeven. Na lange tijd mocht Rolf
Steinhausen, met passagier Kenny Arthur, zich als winnaar van de
zijspanklasse laten huldigen.
Trainingen:
Barry Sheene
De training
Evenals een week eerder in Oostenrijk waren de
weergoden monteurs en coureurs niet gunstig gezind en moest het
merendeel van de oefeningen onder natte omstandigheden worden
afgelegd. Uiterst vervelend, te meer men in Hockenheim altijd
zit met het vinden van de juiste sproeiermaten, omdat het
verschil tussen de vochtigheidsgraad in het Motodrom en het bos
erg groot is. Zoals gezegd drie Nederlanders bij de eerste
tien in de 500 cc met Sheene als snelste. Zowel in de 350 cc als
250 cc klassen stond Villa op de beste startpositie. Bert
Struijk kon zich helaas niet kwalificeren wegens technische
problemen, waarbij een kromme drijfstang hem bij hoge snelheid
in de Ostkurve ten val bracht. Nieto stond vooraan in de 125 cc
klasse, terwijl zijn landgenoot Tormo in de 50cc de snelste
was, gevolgd door Lazzarini, met de derde man op meer dan negen
seconden! Bij de zijspannen werden Biland (TTM), Michel en
Smit (beiden met een omgebouwde Seymaz) niet door de keuring
gelaten, hoewel laatstgenoemde toch nog een rondje draaide,
omdat hij de eerste twee opeens in de laatste training in de
baan zag! Michel startte de race met een geleend Schmidspan,
maar het blijft een wanordelijke toestand met een technisch
reglement, dat voor meerdere interpretaties vatbaar is.
50cc:
Looijesteijn tweede!
In de 50 cc-klasse zagen we, zoals verwacht,
een continuering van de strijd om de hoogste posities tussen
Ricardo Tormo op Bultaco en Eugenio Lazzarini op de Van Veen
fabrieks-Kreidler. Beide coureurs namen snel afstand van het
veld, waarin Cees van Dongen, Henk van Kessel en Peter
Looijesteijn de Duitsers
Waibel en Emmerich achtervolgden. Voor de prive-rijders was er
opeens meer dan een derde plaats weggelegd toen Lazzarini zijn
tweede plaats door een val in het Motodrom verspeelde en drie
ronden later Tormo met een gat in zijn zuiger bleef staan.
Plotseling reed daar de jonge en nog onbekende Duitser Gerhard
Waibel op kop, vielen Van Dongen en Van Kessel zeer
onfortuinlijk
met pech uit en was daar een keihard knokkende Peter
Looijesteijn,
die nog moest afrekenen met de gerenommeerde Ingo Emmerich en
dat karwei met grote klasse wist te klaren. Een regelrechte
kandidaat voor fabrieks-materiaal die Looijesteijn, want wat hij
aan lengte misschien te veel zou hebben, maakt hij met sturen
meer dan goed!
Nieto's
27ste 125 GP
De "Koning der lichte klassen" Angel
Nieto heeft een nieuwe mijlpaal in de geschiedenis bereikt
door in de 125 cc-klasse met zijn Minarelli zijn 27ste GP in
deze categorie te laten noteren. Daarmee brak hij het oude
record van de negenvoudig wereldkampioen Carlo Ubbiali, die
tot 26 zeges reikte. De Spanjaard kreeg zijn overwinning echter
niet cadeau, want de gehele race lag hij in de clinch met Harald
Bartol, wiens Morbidelli qua snelheid niet onderdoet voor de
fabrieksfiets. De Oostenrijkse coureurtuner moest echter bij
het lappen van achterblijvers toezien hoe zijn rivaal dat
gewiekster
deed en een beslissende voorsprong kon nemen. De nieuwe
Bultaco, van Ricardo Tormo bezette lange tijd de vierde plek
achter Espié, maar geen van beide combinaties kwam aan de
streep, zodat de derde plaats werd opgeeist door Walter Kosehine
met een machientje, dat door ex-coureur Horst Seel werd gebouwd,
maar als een Fantic-Delta door het leven gaat. Hans Müller
eindigde daar vlak achter, gevolgd door Gert Bender en de
helemaal van achteren opgeklommen Lazzarini, die eerder zo
hard was gevallen! Peter Looijesteijn reed zich opnieuw in de
kijker door zijn tweede 125 cc GP als achtste te voltooien.
Dubbele vreugde in het kamp van Henri van Tol, die het
materiaal ter beschikking stelde.
250cc:
Ballington toch op winst
 |
|
Start
250cc: 29. Christian Estrosi, 76. Guy Bertin 22. Hans
Müller, 61. Walter Villa, 5. Toni Mang 66. Thierry Espié,
10. Olivier Chevalier, 3. Patrick Fernandez, 9. Jon
Ekerold, 40. Graziano Rossi. |
| |
De kwartliterrace zou uitdraaien op een
spektakel zoals men dat nog zelden in Hockenheim had gezien,
want in die categorie blijft het vechten voor iedere meter,
zeker als mensen als Ekerold, Mang en Hansford hun start
verprutsen. Wereldkampioen Kork Ballington ging souverein aan
de leiding, werd lange tijd in de nek geademd door Walter
Villa, maar liep toen iets weg van de Italiaan, maar had daar
wel een nieuwe ronderecord voor nodig. De arme Villa strandde in
het zicht van de finish zonder een druppel benzine in zijn
tank. Zowel Ekerold, Mang als Hansford, schoten door het veld en
de Duitser bond de strijd aan met Randy Mamola. Het duo cirkelde
op de grens van hun kunnen door het Motodrom en het was de
kleine talentvolle Amerikaan, die in de laatste ronde het gat
uitstekend dicht hield! Ekerold bereikte de vierde plaats door
Guy Bertin en Gregg Hansford te kloppen. Alan North liet zien,
dat het steeds beter gaat en pakte met zijn tiende plaats
een eerste WK-punt. Fernandez was zonder voorrem kansloos en
Rossi zakte met zijn nieuwe Morbidelli (met de tank onder het
frame) steeds verder terug na een goede start
350cc:
Eindelijk Ekerold bovenaan
Consternatie op het startveld, toen de
trainingssnelste,
Walter Villa, zijn fiets met een gebroken schakelpedaal na de
opwarmronde aan de kant moest zetten. Ekerold, die een week
eerder in Salzburg al plechtig had beloofd, dat hij in
Hockenheim zou winnen, leidde het lange veld na één ronde.
Hansford en Mamola (tweede in de training) bleven na korte tijd
staan en Bonera, Harfman, Reiner en Faccioli raakten betrokken
bij een carambolage in de Sachskurve. De race werd een
Ekerold-show. Jon moest het opnemen tegen de thuisrijder Mang met zijn snellere Kawasaki en
passeerde
hem iedere ronde op een andere plaats in het Motodrom, hetgeen
een golf van geluid onder de toeschouwers teweeg bracht. Bij
terugkeer na de laatste ronde lag Mang nog op de eerste plaats,
maar Ekerold duwde zijn Opstalan-Yamaha naast de machine van
zijn concurrent in de Sachskurve aan de binnenzijde en gaf geen
krimp, zodat hij als eerste over de finish flitste. Net als
een week daarvoor toonde Michel Frutschi zijn goede vorm, nu
door als vierde te eindigen voor Ballington, die in de vijfde
ronde met een klein vastlopertje was gestopt en daarna
ging jagen (en geen 30 seconde straftijd had opgelopen door het
missen van een chicane, zoals aanvankelijk werd gezegd) en
Estrosi voor Roland Freymond en Pekka Nurmi. Klaas Hernamdt reed
een keurige race en was goed voor de vijftiende plek.
500cc:
Hartog controleert Nederlands feest
Had Wil Hartog op de Salzburgring al laten zien
dat hij goed was voor een derde plaats, afgelopen weekend
demonstreerde hij net zo'n staaltje als in Venezuela, maar nu
foutloos. Direct na de start pakte hij de leiding en in een
gave vlekkeloze stijl liep hij binnen enkele ronden negen
seconden weg van zijn belagers, waaronder niet alleen de
complete wereldelite Roberts, Ferrari en Sheene, maar ook Boet
van Dulmen, die met zijn prive-Suzuki een ieder liet weten, dat
hij niet voor deze coureurs onder hoeft te doen. Ook Jack
Middelburg reed bij de eerste tien tussen dit sterke veld,
waarin Henk de Vries zich voor zijn eerste GP keurig had weten
te kwalificeren. De strijd om de tweede plaats ging onverdroten
verder en op het moment, dat de fenomenale Hartog de Sachskurve
verliet stuurden Sheene, Den Boet, Roberts en Ferrari vanuit
het bos in het gezichtsveld van de 90.000 toeschouwers. Voor Den
Boet mocht het allemaal na de elfde (van de in totaal 19) ronden
niet meer baten. Een uitgelopen big-end dwong hem tot opgave,
een nauwelijks te verwerken teleurstelling voor iemand die zoveel
had laten zien. Het leed van Den Boet werd later gedeeld door
Sheene, die door een defecte krukas zijn teamgenoot Tom Herron
gezelschap mocht houden, nadat die met hetzelfde euvel was
stilgevallen en Kawasaki later letterlijk ten val kwam. Bij het
lappen van de achterblijvers ondervond Hartog meer hinder dan
Roberts, waardoor de wereldkampioen opeens een stuk naderbij
kwam, Ferrari van zich afschudde, maar toch niet te gevaarlijk
dicht bij de Nederlander kwam, omdat Wil er in de laatste twee
ronden, na een pitsignaal, nog een schepje bovenop gooide en
niet meer te achterhalen was. Hartog straalde, Van Dulmen treurde en
Middelburg was tevreden, want hij nam bezit van een zeer mooie
zevende plaats achter Fau, Coulon en Uncini, maar voor de nog
niet fitte Sarron op een fabrieksYamaha, Parrish en Baldwin,
terwijl Henk de Vries zijn GP-debuut keurig afsloot met een
dertiende plaats. In de kampioensstand is Hartog, wiens
zelfvertrouwen
nu weer optimaal moet zijn, drie punten dichter naar Roberts
gekropen en bedraagt de achterstand op Ferrari nog maar negen
punten. De Italiaan moet echter in Imola, volgende week, een
thuiswedstrijd rijden en de gemoederen kunnen heet zijn in die
contreien! Hartog verkeert in topvorm, Sheene is gebrand op de
zege (hij mag niet verder achterop raken) en Roberts was volgens
zijn zeggen nog niet helemaal de oude, hoewel hij toegaf dat
Hartog (die zeer sympathiek zijn krans aan Boet's pas geboren
dochtertje schonk) anders ook niet te houden was geweest.
Henk de Vries
voor de start van zijn 1e GP
Jack
op weg naar een prachtige 7e plaats in zijn 1e volledige GP
seizoen
© foto
Arthur Thill
Steinhausen verdiende het
Maar liefst drie combinaties maakten in de zijspanrace aanspraak op de overwinning: Schauzu/Puzo,
Greasly/Parkins en Steinhausen/Arthur. In die volgorde lagen
zij allen één of meerdere ronden op kop en Rolf Steinhausen
bracht met passagier Kenny Arthur voor het eerst na een lange
pechvolle periode zijn door Harald Bartol getunede motor als
eerste aan de finish. O'Dell pakte de vierde positie voor de Schot Jock
Taylor, terwijl Brodin pas als tiende eindigde. Net geen punten
voor Brouwer/Oostwouder (12e) en ook niet voor Streuer/V. d.
Kaap, die als 17e binnenkwamen. Michel behoorde tot de
uitvallers. Pas in Assen komen de spannen weer in actie. We zijn
benieuwd welke probleem en er dan weer zullen rijzen.
 |
|
Jon
Ekerold, Tom Herron, Barry Sheene, Marco Lucchinelli,
Franco Uncini, Rolando |
 |
|
Kenny
Roberts, Stefan Dörflinger, Bruno Kneubühler, Anton Mang,
Max Wiemer |
Uitslagen:
500 cc (19 ronden): 1. Wil Hartog, NL, Suzuki,
42.33.09 = 181,3 km/u; 2. Kenny Roberts, USA, Yamaha; 3. Virginio Ferrari, I; 4. Bernard Fau, Fr; 5. Philippe Coulon, CH 6. Franco Uncini, I; 7. Jack Middelburg, NL, (allen Suzuki); 8. Cristian Sarron, Fr, Yamaha; 9. Steve
Parrish, GB, Suzuki; 10. Mike Baldwin, USA, Yamaha; 13. Henk de Vries, NL, Suzuki.
Snelste ronde: K. Roberts, 2.12.04 = 184,5 km/u.
350 cc (19 ronden): 1. Jon Ekerold, SA, Yamaha;
44.27.3 = 174,1 km/u; 2.Anton Mang, BRD, Kawasaki; 3.Michel
Frutschi, Ch, Yamaha; 4. Kork Ballington,
SA, Kawasaki; 5. Cristian Estrosi, Fr, Kawasaki; 6. Roland
Freymond, Ch, Yamaha; 7. Pekka Nurmi, SF; 8.
Vic Soussan, AUS; 9. Richard Hubin, B; 10. Yoshim Matsumoto,NP, (allen Yamaha); 15. K. Hernamdt, NL.
|
|
|
1979
Hockenheim 350cc: Anton Mang, 23. Michel Frutschi, 44. Roland
Freymond, 56. Randy
Mamola
|
Snelste ronde: M. Frutschi, 2.18.00 = 177,0 km/u.
250 cc (16 ronden): 1. Kork Ballington, SA,
Kawasaki, 38.34.04 = 168,9 km/u; 2. Randy Mamola, USA, Yamaha; 3. Anton Mang, BRD, Kawasaki; 4. Jon Ekerold, SA, Yamaha; 5. Guy
Bertin, Fr, Yamaha; 6. Gregg Hansford, AUS, Kawasaki; 7.
Hans Müller, Ch, Yamaha; 8.
Barry Ditchburn,
GB, Kawasaki; 9. Pentti Korhonen, SF; 10. Alan North, SA; 32. Willem-Jan Nooteboom, NL, (allen Yamaha).
|
|
|
1979
Hockenheim 250cc: Randy
Mamola
|
Snelste ronde: K. Ballington, 2.22.06 = 171,3
km/u.
125 cc (14 ronden): 1. Angel Nieto, E, Minarelli,
35.35.06 ,;, 160,1 km/u; 2.
Harald Bartol, A, Morbidelli; 3. Walter Koschine, 0, Delta-Fantic; 4. Hans Müller, Ch, MBA; 5.
Gert Bender, BRD, Bender; 6. Eugenio Lazzarini,
I, Morbidelli; 7. Per Carlsson, S, Morbidelli; 8. Peter Looijesteijn, NL; 9. Alfred Waibel, BRD; 10. Patrick Herouard,
MO; 18. Cees van Dongen, NL, (allen Morbidelli).
Snelste ronde: A. Nieto, 2.30.04 = 162,7 km/u.
50 cc (10 ronden): 1. Gerhard Waibel, BRD,
30.07.00 = 153,2 km/u; 2. Peter Looijesteijn, NL; 3. Ingo
Emmerich, BRD; 4. Rolf Blatter, Ch 5. Reiner Scheidhauer, BRD;
6. Pero Aldo, I; 7. Hagen Klein, BRD; 8. Rudolf Kunz,
BRD; 9. Hans Hummel, A; 10.
Jacques Hutteau, Fr, (allen Kreidler).
Snelste ronde: Ricardo
Tormo, 2.48.06 = 144,9 km/u.
Zijspannen (B2-A) (14 ronden): 1. Steinhausen/Arthur,
BRD, 35.10.02 = 162,1 km/u; 2. Schauzu/Puzo, BRD; 3. Greasley/Parkins, GB; 4. O'Dell/Hoiland, GB;
5. Taylor/Neil, Schotland; 6. Huber/Schappacher, BRD; 7. Schwärzel/Huber, BRD; 8. Pockert/Weise, BRD; 9.Hodgkins/Williams,
GB; 10. Brodin/Gelleraas, S; 12. Brouwer/Oostwouder, NL; 17. Streuer/v. d. Kaap, NL, (allen Yamaha).
Snelste ronde: Steinhausen/Arthur,
2.28.00 = 165,1 km/u. .
|
