 |
Wil
Hartog, geboren 28-05-1948,
was met vijf GP-overwinningen in de Koningsklasse, de 500cc, de
succesvolste van "De Grote Drie", het door de pers benoemde trio
waarvan ook Jack Middelburg en Boet van Dulmen deel uit
maakten. Hij viel op door het dragen van een wit motorpak in een
tijd dat zwart gebruikelijk was. Deze gewoonte had hij
overgenomen van de Zweedse coureur Kent Andersson. Dit, samen
met zijn lengte, leverde Wil de bijnaam "De Witte Reus" op. Rijdend op een
Suzuki won Hartog de Asser TT in de 500 cc klasse in 1977.
Dit succes zou Hartog later een fabriekscontract opleveren,
waarbij hij echter wel 'in dienst' van de Brit Barry Sheene
moest rijden. Hartogs droom bleef het behalen van de wereldtitel
in de 500 cc. Toen dat in 1981 niet mogelijk bleek, stopte hij
tamelijk onverwacht met de wedstrijdsport. In het
dagelijkse leven is hij directeur van een internationale
grasdrogerij in het Noord-Hollandse Abbekerk. Wil begon mat
racen in 1967, toen nog in de standaardklasse, waarna hij in
1968 op een 125cc Honda zijn 1e nationale titel, bij de
nationalen, wist te veroveren. Het jaar erop kwam daar ook de
250cc klasse bij, waarin hij ook direct de nationale titel (bij
de internationalen) opeiste. Zijn 1e TT optreden in deze klasse
werd geen succes, na een val in de training. In 1970 pakte hij
ook weer in zijn beide klassen de titel, ook nu bracht Assen nog
niet wat hij had gehoopt, in allebei de klassen viel hij met
mechanische problemen uit. In 1972 kwam hij voor het eerst uit
op een 350 en 500cc, ondertussen de nationale titels, waar hij
er 13 van zou behalen in de 125, 250, 350 en 500cc, aan elkaar
"rijgend". In 1972 was ook zijn eerste Assen succesje, 14e
in de kwartliterklasse. In 1974 verrast hij vriend en vijand met
een prachtige vierde plaats in de GP van Assen, in de 500cc klasse.
In 1976 wordt hij voor de laatste (13e) keer kampioen van
Nederland en wel in de 500cc, en zijn eerste podiumplaats in een
GP is een feit, eveneens op zijn thuiscircuit, Assen (derde). En dan de
klapper in 1977, in de stortende regen wint hij de TT, alleen
Christian Estrosi weet het hem nog een poosje moeilijk te maken,
maar dan is Wil de eerste Nederlandse coureur die een 500cc GP weet
te winnen en dan ook nog in Assen. Hij eindigt het GP seizoen
ook op een prima tiende plaats, wat hem in 1978 een
fabriekscontract bij Suzuki oplevert. Hij wint dit jaar de Grote
Prijzen van België (Francorchamps) en Finland (Imatra) en een
vierde plaats in de eindstand is zijn deel. Ook wint hij diverse
internationale wedstrijden in binnen- en buitenland. In 1979 is
dit allemaal niet anders, alleen nu is er maar één GP overwinning
(1x2e en 3x3e), op het Duitse circuit van Hockenheim. In 1980
loopt het enigszins stroef met de "grasdroger uit Abbekerk",
maar hij weet toch nog zijn GP overwinning mee te pakken, zijn
vijfde in totaal, in Finland wederom. In 1981 hangt hij dan plotseling,
als het niet naar zijn zin verloopt, na een paar wedstrijden de
witte overall aan de wilgen.
| Eindstand |
klasse |
jaar |
merk
motor |
punten |
aantal
winst |
| 25e |
500cc |
1973 |
Yamaha |
8 |
- |
| - |
500cc |
1974 |
Yamaha |
- |
- |
| 26e |
350cc |
1975 |
Yamaha |
5 |
- |
| - |
500cc |
1975 |
Suzuki |
- |
- |
| 31e |
750cc |
1975 |
Yamaha |
4 |
- |
| 21e |
500cc |
1976 |
Suzuki |
10 |
- |
| 10e |
500cc |
1977 |
Suzuki |
30 |
1x |
| 4e |
500cc |
1978 |
Suzuki |
65 |
2x |
| 4e |
500cc |
1979 |
Suzuki |
61 |
1x |
| 26e |
750cc |
1979 |
Suzuki |
10 |
- |
| 6e |
500cc |
1980 |
Suzuki |
31 |
1x |
| 23e |
500cc |
1981 |
Suzuki |
2 |
- |
|