|
Raymond
Roche
 |
Raymond
Roche, van 21-02-1957, begon zoals zo veel Fransen in één van
de Franse produktieklassen. In 1978 vond Roche het tijd worden
om zijn kansen in het GP gebeuren te gaan pakken. In zijn 1e GP
op zijn thuiscircuit in Nogaro pakte hij direct een zesde (250cc)
en een negende (350cc) plaats. Dit beviel hem zo goed, dat hij besloot
het seizoen vol te maken. Het jaar erop maakte hij de overstap
naar de F750 GP's. In alle tien de GP's wist hij één of meerdere
punten te scoren en eindigde zo als 8e in het WK. De Fransen
deden het dat jaar (1979) erg goed in de F750, want Patrick Pons
werd wereldkampioen, Marc Fontan zesde en Christan Sarron
zevende. Na het opheffen van de F750 wendde Raymond zich tot de
500cc klasse, maar dat viel hem nog niet mee, want meer dan een
tiende
plek in Finland, Imatra, zat er voor hem niet in, in 1980. In
1981 stapte hij daarom over naar de lange-afstandracerij, waar
hij op een Kawasaki de strijd aanging met de onverslaanbaar
geachte Honda's, samen met zijn landgenoot Jean Lafond. Twee maal 1e, één maal 2e, twee maal derde, een 4e, 5e en 6e
plaats waren genoeg om de wereldtitel te veroveren. Tot ieders
verbazing verliet Roche Kawasaki en stapte over naar de
"vijand", Honda, waar hij een duo ging vormen met
Dominique Sarron, de jongere broer van Christian. Het werd een
zeer ongelukkig jaar voor de Fransman. Na diverse malen te zijn
uitgevallen, kwam hij tijdens de 24 uur van Barcelona ten val
door toedoen van de voor hem gevallen Nederlander, Gerard
Flameling. Hij kon hem niet ontwijken en brak een been, waardoor
het seizoen ten einde was. Tussendoor was Roche, als hij vrij
was van het lange-afstandracen, een paar keer in actie gekomen
in de 500cc met een Suzuki, waarbij hij tiende werd in Assen 1982. In 1983
wil hij toch weer naar de Grand-Prix racerij overstappen, zijn
contacten met Honda-France waren toch nog erg goed, na dat verloren
jaar, en hij kreeg de beschikking over de moeilijk verkrijgbare
Honda produktieracers, waar ook Jack Middelburg er dus twee van te pakken
kreeg via de KNMV. De produktieracers in 1983 brengen hem al
snel echte Honda fabrieksmachines en ook zal hij nog bij de
Yamahafabriek in dienst komen. Hij was een zeer goed en
veelzijdig coureur, maar zou echter nooit een GP als winnaar
over de streep gaan. Hij zou ook zo nu en dan nog aan Endurance
wedstrijden mee doen. Als het in 1988 niet meer lukt in de GP's
stapt hij over naar de Superbike en boekt daar diverse
successen. In 1990 wordt hij hierin wereldkampioen. Het verschil tussen
de 500cc en Superbike is erg groot. De coureurs in de Superbike
kunnen meestal niet echt meekomen met de GP coureurs. Roche zal
95x deelnemen aan een Superbike wedstrijd en er 23 winnen, 23x
tweede en 11x derde worden en dus 1x wereldkampioen.
| Eindstand |
klasse |
jaar |
merk
motor |
punten |
aantal
winst |
 |
| 11e |
250cc |
1978 |
Yamaha |
26 |
(1x
3e) |
| 22e |
350cc |
|
Yamaha |
3 |
- |
| 8e |
750cc |
1979 |
Yamaha |
54 |
- |
| 25e |
500cc |
1980 |
Yamaha |
1 |
- |
| 1e |
Endurance |
1981 |
Kawasaki |
1 |
2x |
| 29e |
500cc |
1982 |
Suzuki |
1 |
- |
| - |
Endurance |
1982 |
Honda |
- |
- |
| 10e |
500cc |
1983 |
Honda |
22 |
- |
| 3e |
|
1984 |
Honda |
99 |
(4x
2e) (4x 3e) |
 |
| 7e |
|
1985 |
Yamaha |
50 |
(1x
2e) |
| 8e |
|
1986 |
Honda |
35 |
- |
| 13e |
|
1987 |
Cagiva |
15 |
- |
| 20e |
|
1988 |
Cagiva |
13 |
- |
| 3e |
Superbike |
1989 |
Ducati |
222 |
5
manches |
| 1e |
Superbike |
1990 |
Ducati |
382 |
8
manches |
| 2e |
Superbike |
1991 |
Ducati |
282 |
4
manches |
| 2e |
Superbike |
1992 |
Ducati |
336 |
6
manches |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |



1979 F750
Roche, Bonera

1979 F750
Roche, Bouzanne, Fontan, Boinet

 |
|
1990
Superbike Ducati-team: Raymond Roche (links) en manager Marco
Lucchinelli (midden) |
|