Patrick is geboren op 24 december 1952. Patrick zou net zo goed kampioen met skiën kunnen zijn geworden, maar hij verkiest de motorsport. Zijn eerste volledige seizoen begon in 1972 op een Kawasaki. Het valt hem echter nog niet mee om resultaten te boeken. Na deze teleurstellende ervaring, besluit Patrick om aan de beroemde “Kawasaki-Moto Revue” deel te nemen. Hij wint het gebeuren in 1972. Dat jaar neemt hij eveneens deel aan de Bol d'Or. Gedurende de winter 72-73, ontmoette Patrick, Jean Claude Olivier, de baas van Sonauto, de importeur van Yamaha in Frankrijk. Hij wordt de tweede coureur in de racestal van Sonauto-Gauloises als teamgenoot van Christian Bourgeois. Zijn 1e GP pakt hij direct een mooie 9e plaats in de 250cc klasse, de race wordt overigens gewonnen door de legendarische, veel te jong gestorven, Jarno Saarinen. In 1974 wordt hij zowel in de 250cc (wereldkampioen Walter Villa), als in de 350cc (wereldkampioen Giacomo Agostini) derde in de eindstand. En dat voor een 22 jarige coureur die aan zijn 2e seizoen bezig is. Echter later zal blijken dat hij het nooit meer zal verbeteren of evenaren. Wel sprokkelt hij zo hier en daar nog wat podiumplaatsen bij elkaar. Eind 1976 als Patrick geblesseerd is, valt hem een jonge Fransman op, die hij zijn startbewijzen geeft en later laat opnemen in het Sonauto-Gauloises team, deze jonge Fransman is Christian Sarron, die nog voor vele mooie dingen zal gaan zorgen. Patrick zal ook diverse GP's rijden in de koningsklasse, maar kan het hier niet echt waar maken. In 1975 besluit hij ook aan de zwaarste klasse, de F750 te gaan deelnemen. Op dat moment is het nog geen officieel WK, maar Patrick weet wel 2 races, België en Duitsland, te winnen. In 1979, de 750cc heeft inmiddels officieel een WK status vanaf 1977, en zal dat na 1979 overigens weer kwijtraken, wordt Patrick wereldkampioen. Hij weet de grote prijzen van Canada, Frankrijk en Duitsland op zijn naam te brengen, dit zullen overigens de "enige" GP's wezen die hij weet te winnen in zijn GP loopbaan. Het jaar erop, in 1980, weet hij de F750 van Daytona, Florida op zijn naam te brengen. Voorwaar geen lullige race, zeker niet omdat hij Kenny Roberts en een nog heel jonge Freddie Spencer achter zich houdt. Zo is hij de 3e Europeaan, na Giacomo Agostini en Jarno Saarinen die deze prestigieuze race weet te winnen. Dan een half jaar later, GP van Silverstone, 500cc klasse. Patrick komt met 240 km/p.u. ten val in een bocht en word overreden door zijn landgenoot Michel Rougerie, die hem niet meer kan ontwijken. Pons overlijd later in het ziekenhuis.......Patrick had 2 dagen in coma gelegen en was maar 27 jaar oud geworden. Het sinistere aan het ongeval bleek een jaar later toen Michel Rougerie hetzelfde overkwam toen hij overreden werd door een teamgenoot en overleed.......

1979, Patrick aan de leiding in Daytona met o.a. Gene Romero (3), Dave Aldana (10) en de latere winnaar, Dale Singleton (30 in de achtervolging.

1980, Patrick in Daytona met maat Christian Sarron (r)

1980, Patrick winnaar Daytona 

`