1980 Raalte 500cc  2e. Graziano Rossi  1e. Jack Middelburg  3e. Patrick Fernandez

De zeer sympathieke Fransman, geboren op 04-03-1952 reed zijn 1e GP's met een 125cc, voor hij overstapte naar de 250cc en 350cc en soms ook nog de 500cc. Hij was ook heel vaak tijdens internationale wedstrijden in Nederland te bewonderen. Patrick komt uit een motorsportfamilie, zijn vader en broer hebben ook allerlei takken van motorsport beoefend. Patrick en zijn broer Richard beginnen in 1967 eerst in de kartsport, waarin ze beiden tot de Franse top behoren. Langzamerhand stapt Patrick over naar de motorsport. En na wat jaren een enkele race te hebben gereden, mede het gevolg van militaire dienst, gaat in 1974 het serieuze werk beginnen. Hij begint in de 125cc en 250cc klasse op een Yamaha, in de 125cc wordt hij 3e en in de 250cc pakt hij een 2e plaats achter de dan 2 jaar oudere Michel Rougerie, een andere Franse topper in "wording". 1975 wordt echter een pechjaar, nadat hij tijdens trainingen op Paul Ricard zijn pols breekt. Weer hersteld begint hij in 1976 op een 750cc machine, maar na een poosje ervaart hij dat deze te zwaar is voor hem en hij besluit zich helemaal op de 250 en 350cc te gaan concentreren. Hij zet de eerste stappen in het GP circuit, maar hij komt erachter dat het niet altijd eenvoudig is om een startbewijs te krijgen, niettemin eindigt hij dit seizoen toch al als 12e in de 350cc titelstrijd. Zijn tweede jaar begint perfect, de eerste Grote Prijs in Venezuela beëindigt hij als 2e in 250 en 3e in 350! Dan slaat het noodlot toe, in de Oostenrijkse GP. Dit allemaal vanwege het feit, dat er na een valpartij tijdens de 350cc klasse, een zeer gebrekkige en minimale medische dienst aanwezig bleek te zijn en die werden ook niet direct toegelaten op het circuit. Tevens waren er geen bochtencommissarissen op het stuk aanwezig waar het ongeluk plaats vond. Franco Uncini kwam ten val en Johnny Cecotto, Dieter Braun en Patrick Fernandez vielen over hem heen. Een hele poos later kwam Hans Stadelmann, die de plek waar het ongeval gebeurd was niet kon overzien, en dit kostte hem het leven. De race werd niet eens afgevlagd en het duurde erg lang voor hulp ter plaatse was, daarna moesten de gewonden honderden meters, tegen een berg op, vervoerd worden, sommigen zonder brancard, naar een ambulance. Het duurde daarna nog erg lang voor men in het ziekenhuis was, waar men Dieter Braun, met gebroken nekwervels, een hele poos op de gang liet liggen, omdat er geen geschikte arts aanwezig was! Patrick Fernandez had een ernstig bloedende open rugwond en daar was geen bloed voor beschikbaar! Johnny Cecotto verbrijzelde zijn arm en zou tot het bijna het eind van het seizoen uit 'de running' zijn. Als hij dan in de GP van Zweden terugkeert, valt hij weer en raakt wederom geblesseerd. Patrick zal 4 GP's moeten missen maar pakt toch nog een paar mooie podiumplaatsen. Hij moet het met zijn privé-machine opnemen tegen de fabrieksmachines, maar ook in 1979 pakt hij diverse podiumplaatsen, nl. 9 in totaal én zijn 1e overwinning in de 350 cc klasse. De laatste GP van het seizoen in Frankrijk wint hij voor Roland Freymond en Walter Villa, tevens wordt hij 2e in Finland en tijdens de TT van Assen, beide achter Greg Hansford. De Kawa's van Hansford en Kork Ballington zijn in deze jaren onverslaanbaar, dus Patrick op zijn productiemachine doet het perfect, hij laat zelfs Hansford achter zich in de 350cc klasse en wordt 2e achter wereldkampioen Ballington met slechts 9 pnt. verschil. Het zal de beste prestatie uit zijn carrière worden. Hij kan de prestaties in 1980 niet evenaren, de TT brengt hem wel een 2e plaats in de 350cc en een 7e in de 500cc klasse (Jack's triomf), zijn beste prestatie ooit in deze klasse, helaas komt hij een week later tijdens de 500cc in Zolder ten val en sleept o.a. Jack mee in zijn val. In Engeland maakt hij een zware crash en zijn seizoen zit erop. Tijdens de 2e GP van het seizoen 1981, rijdt hij de hele race in de 350 achter de voor de overwinning knokkende Toni Mang en Jon Ekerold. Ze houden met Patrick geen rekening en in de laatste bocht verrast hij ze beiden en wint zijn 2e GP. Ook dit seizoen is Assen hem gunstig gezind, met een 3e en 4e plaats. Hij besluit na 1981 over te stappen op een Bartol, maar die brengen hem de twee jaren die hij ermee rijdt, niet echt veel geluk. Zijn laatste jaar gaat hij toch weer van start met zijn oude liefde, een Yamaha, en wint gelijk de 1e GP van het seizoen in Zuid-Afrika, het zal hierbij blijven dit jaar en in zijn carrière. Drie GP overwinningen, 2x in de 350cc en 1x in de 250cc. Patrick zal zeker de geschiedenis ingaan als een zeer vriendelijke coureur.