De Italiaan Marco Lucchinelli werd geboren op 26-06-1954. Marco wilde op zijn 18e gaan racen, maar zijn ouders wilden niet tekenen voor zijn startlicentie, toen vervalste hij de papieren. Het bedrog kwam echter uit en hij monsterde aan op een boot, daar voer hij 3 jaar met mee als manusje van alles. Na de 3 jaar had hij geen toestemming van zijn ouders meer nodig en begon Marco zijn motorwegracecarrierè. In 1976 begon voormalig coureur Roberto Gallina zijn later fameuze motorteam, hij woonde bij Marco in de buurt en die liet zien 'aardig' te kunnen racen, dus een coureur was snel gevonden voor Gallina. Gallina schafte een Suzuki RG 500 voor hem aan en Lucchinelli nam deel aan de GP van Le Mans. Hij finishte in deze GP als 3e achter Barry Sheene en Johnny Cecotto. De illustere Giacomo Agostini werd in deze race 5e en was niet zo blij met zijn wilde landgenoot. Hij eindigde dit seizoen ook voor 'Ago' en in het Italiaanse kampioenschap eindigden ze op een gedeelde 1e plaats. Vrienden zouden het nooit worden, ze waren daarvoor ook te verschillend. In de herfst lokte Alberto Pagiani hem naar zijn renstal, met veel geld. "Lucky" liet de man die hem de kans had gegeven uit te blinken in de steek en ging naar het team van Pagiani, waar hij teamgenoot werd van Teuvo Länsivuori, ook een topper in die tijd. Gallina was zeer teleurgesteld en trok Virginio Ferrari en Gianfranco Bonera aan voor zijn stal. Marco bleek hier achteraf een grote blunder begaan te hebben, want halverwege het seizoen was het geld bij zijn nieuwe team op en kregen ze geen onderdelen meer. Door al deze problemen werd Marco slechts 11e in het WK klassement, terwijl hij gedacht had voor de wereldtitel te gaan. Hij won en passant nog wel de F750 race op Assen. Hierna sloeg hij door en kwam op een verkeerd spoor. Hij kocht een Ferrari en bracht de meeste tijd door in nachtclubs. Het eens zo grote talent, in Italië 'de nieuwe Agostini' genoemd raakte aan lager wal. Zelfs voor een race dook hij nog wel een kroeg in. Hij "modderde' wat door als privé-rijder, maar de successen kwamen niet meer, terwijl Ferrari in 1979 tot de laatste GP meedeed om de wereldtitel bij Gallina. Toen sloeg het geluk toe voor Lucchinelli, Virginio Ferrari maakte dezelfde fout als hij en koos voor het grote geld en gooide zijn verdere carrière ook voor een groot deel weg. Gallina nam Lucchinelli weer in genade aan. Hij veranderde ook op slag, zijn lange haren werden afgeknipt en de Ferrari ingeruild. Alles ging in het teken staan van de motorsport. Gallina had plaats voor 2 coureurs in zijn fabrieksteam en de 2e werd Graziano Rossi. Het vervolg is bekend, 1980 was een startjaar, met 1 overwinning in Duitsland en een 3e plek in de eindstand. 1981 werd hét jaar, hij werd wereldkampioen. Daarna koos hij onverwacht weer voor de miljoenen van Honda en zijn carrière kwam weer tot stilstand. Franco Uncini werd het jaar erop wereldkampioen op zijn motor.

1980, teamgenoten bij Gallina Suzuki, Marco Lucchinelli & Graziano Rossi

Hockenheim 1983, Jack met Marco Lucchinelli

© foto Manfred Mothes

1982 TT-Assen 500cc Loris Reggiani, Marco Lucchinelli en Kork Ballington