|
Kork
Ballington

 |
Hugh
Neville Ballington werd geboren op 10-04-1952 in Salisbury,
Rhodesië (tegenwoordige Zimbabwe), hij verhuisde op jonge
leeftijd naar Zuid-Afrika en nam deze nationaliteit aan. In 1967
begon hij te racen op een 50cc Honda en werd een jaar later
kampioen in Zuid-Afrika met een Yamaha en deed dat een jaar
later, nu met een Suzuki, dunnetjes over. Later won hij de titel
ook nog eens op een Kawasaki. Zijn broer, Dyreck, werd zijn
monteur en na tijdens een race een ticket naar Europa te hebben
gewonnen, begon hij langzaam aan het Europese avontuur. Echter
was hij nog niet van die kwaliteit dat hij er iets aan
verdiende, dus moest hij weer terug naar Zuid-Afrika om geld te gaan verdienen om nogmaals naar Europa te gaan. In 1974
deed hij mee aan Engelse kampioenschapwedstrijden en won op een
gegeven ogenblik met Barry Ditchburn, een lange afstandrace in
Thruxton op een Kawasaki. Ditchburn hield hier een
fabriekscontract aan over en Ballington twee oude motoren. Hier
begon Kork(y)'s GP carrière, met een 250cc en 350cc Yamaha
(soms ook nog op een 750cc). In 1976 wist hij zijn 1e GP te
winnen, in de 350cc, de Spaanse op het circuit van Barcelona. In
de 250cc pakte hij in Duitsland een 2e plek. In 1977 ging het al
weer een stuk beter, hij won o.a. de 350cc tijdens de TT van
Assen en stond samen met Jack Middelburg op het podium. Jack die in zijn
eerste TT, 11e was geworden en beste Nederlander. Dit alles deed
Kork nog met privé-machines. Hij was in Jarama gevallen waarbij
hij zijn pols had gebroken, toen hij zijn Yamaha op Assen het parc
fermé induwde, keek iedereen verbaasd naar zijn machine waar
een houten armleuning achter de kuip bevestigd was! Deze was
gemonteerd, zodat Kork zijn geblesseerde arm kon laten rusten
tijdens de rechte stukken! O.a. deze overwinning en de
dubbeloverwinning in Engeland leverde hem een fabriekscontract
op bij Kawaski voor het seizoen 1978. Hier zouden ze bij de
Japanse fabriek geen spijt van krijgen, want Kork won beide
klassen en gaf de fabriek zo twee wereldtitels terug voor hun in
zijn gestelde vertrouwen. Hij won maar liefst 6x in de 350cc,
Takazumi Katayama (2e, won er 2), Gregg Hansford (3e, teammaat
Kork bij Kawa, won er 3). In de 250cc klasse wonnen zowel Kork
als zijn teammaat Gregg Hansford er beiden 4, maar Ballington won
de titel met 6 pnt. verschil. Beiden hadden ruim het dubbele
aantal punten, als nummer 3, Patrick Fernandez. Ze hadden wel
het geluk aan hun zijde, dat "King" Kenny Roberts, halverwege
het seizoen besloot om alleen nog voor het 500cc kampioenschap
te gaan. Kenny stond op dat moment (na 5 van de 12 races) aan de
leiding na 2 overwinningen, 2 tweede plaatsen en 1x "no
score". In 1979 prolongeerde Ballington met groot
machtsvertoon beide titels. In de 350cc voor Patrick Fernandez
en Gregg Hansford en in de 250cc voor Gregg Hansford en Graziano
Rossi. De laatste wist wel 3 GP's te winnen op een Morbidelli,
maar de Kawa's waren onverslaanbaar, niet kapot te krijgen en
dat was o.a. hun grote kracht in die jaren. Randy Mamola werd
overigens, in zijn debuutjaar, 4e in de eindstand van de 250cc
klasse. In 1980 werden de Kawa's iets minder betrouwbaar, waar
ze normaal elke race bijna uitreden, vielen ze ook wel eens stil
tijdens een course. En dit jaar was Anton Mang de nieuwe heerser
van de middenklassen. Nu reed de Duitser, op een Krauser, elke
race uit en won de titel, met vier overwinningen tegen Kork
vijf. Kork verloor echter de titel, omdat hij halverwege het
seizoen met spoed een levensreddende darmoperatie had ondergaan
en daardoor enige wedstrijden moest missen. De 350cc liet
Ballington dit jaar lopen om met een nieuw ontwikkelde Kawasaki
KR500 aan de Koningsklasse te gaan deelnemen. Hij scoorde o.a.
een mooie 5e plaats in Finland op Imatra. In 1981 was de Kawa inmiddels
aardig competitief geworden in de 500cc en Kork scoorde 2 mooie
podiumplaatsen (2x 3e) in wederom Finland en tijdens de TT van
Assen. De 1e snoepte hij net voor Jack af in de Finse GP. Dit
jaar concentreerde hij zich alleen nog op de 500cc, want hij had
het idee dat hij wereldkampioen kon worden in de Koningsklasse.
Dit is hem nooit gelukt, ook een overwinning zou hij nooit
behalen op de fabrieks Kawasaki's. In 1983 besloot Kawa te
stoppen met de GP wegracerij en dat deed Kork Ballington ook
besluiten terug te keren naar Zuid-Afrika. Enige jaren
later zou hij naar Amerika verhuizen om daar te gaan deelnemen
aan het A.M.A. kampioenschap. 
| Eindstand |
klasse |
jaar |
merk
motor |
punten |
aantal
winst |
|
|
|
|
|
|
| 31e |
750cc |
1973 |
Yamaha |
3 |
- |
| - |
250/350 |
1974 |
Yamaha |
- |
- |
| - |
250/350 |
1975 |
Yamaha |
- |
- |
| 13e |
250cc |
1976 |
Yamaha |
15 |
(1x
2e) |
| 12e |
350cc |
|
Yamaha |
20 |
1x |
| 17e |
750cc |
|
Yamaha |
12 |
- |
| 6e |
250cc |
1977 |
Yamaha |
49 |
1x |
| 5e |
350cc |
|
Yamaha |
46 |
2x |
| 26e |
750cc |
|
Yamaha |
7 |
- |
| 1e |
250cc |
1978 |
Kawasaki |
124 |
4x |
| 1e |
350cc |
|
Kawasaki |
134 |
6x |
| 1e |
250cc |
1979 |
Kawasaki |
141 |
7x |
| 1e |
350cc |
|
Kawasaki |
99 |
5x |
| 2e |
250cc |
1980 |
Kawasaki |
87 |
5x |
| 12e |
500cc |
|
Kawasaki |
13 |
- |
| 8e |
|
1981 |
Kawasaki |
43 |
(2x 3e) |
| 9e |
|
1982 |
Kawasaki |
31 |
- |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |


|