Zolder 1980: Kenny Roberts achter Graziano Rossi

Misano 1980: Kenny Roberts winnaar voor Franco Uncini en Graziano Rossi

Kenny Roberts geboren 31-12-1951 in Californië (Modesta) was één van de eerste Amerikanen die eind jaren zeventig de overstap naar de Grand Prix maakte, die tot die tijd door Europeanen werden gedomineerd. Hij was kampioen geworden in het AMA kampioenschap. Voor het veroveren van deze titel moest je erg veelzijdig zijn. Je moest nl. uitblinken in verschillende vormen van motorsport. De competitie omvatte wedstrijden in diverse takken, met name, dirttrack races op 800m en 1600m banen (ovaalvormige harde zandbanen), shorttrack races, TT races (harde zandbanen met vele bochten en springschansen) en dan uiteraard wegraces. In 1970 begon Kenny mee te doen aan het nieuwelingen AMA kampioenschap en won dit direct. Daarna pakte hij een paar keer het junior kampioenschap en dus in 1973 het belangrijkste. Hij werd begeleidt door Kel Carruthers van Yamaha, die zelf ooit wereldkampioen in de 250cc klasse was geweest. Hij stoomde Kenny klaar voor het echte werk en daar zouden ze in Europa nog wel achter komen! Hij behaalde drie wereldtitels op een rij in de Koningsklasse, de 500cc, nl. in 1978, 1979 en 1980. Dit leverde hem de bijnaam en eretitel 'King Kenny' op. In totaal behaalde hij 24 GP-overwinningen. Roberts introduceerde een volledige nieuwe rijstijl. De 'klassieke stijl' van de Europeanen was gericht op laat remmen en het rijden van vloeiende lijnen. Roberts richtte zich vooral op het snel omgooien van de machine, met de knie aan de grond, waarbij hij de motor op het gas controleerde terwijl hij de bocht uitkwam. Deze glijdende stijl, die inmiddels gemeengoed is geworden, had hij opgedaan in de Amerikaanse dirt-trackraces. Een van de zeldzame keren dat Roberts werd verslagen in een rechtstreeks duel was in 1981 tijdens de GP van Engeland, toen Jack Middelburg hem net te snel af was. In 1983 moest Roberts na een bloedstollend seizoen de wereldtitel met slechts twee punten verschil laten aan het jonge talent Freddie Spencer. Hierna stopte hij als rijder. Later kwam Kenny Roberts terug als teameigenaar, en won zo ook nog  diverse wereldtitels met Yamaha en Wayne Rainey in de 500cc en John Kockinski in de 250cc. Hij wilde in 1996 een eigen motor bouwen en werkte een jaar later samen met het Maleisische Modenas om dit te verwezenlijken, maar dit kwam niet van de grond, dus deed hij het maar met Yamaha. Zijn zoon, Kenny Roberts junior, trad in 2000 in de voetsporen van zijn vader door wereldkampioen te worden in de 500cc klasse, maar wel op een Suzuki. Ook zoon Kurtis is actief in de racerij.

Kenny Roberts won 22 GP's, werd 12x 2e en 5x 3e in de 500cc klasse.