De uit Venezuela afkomstige Johnny Cecotto , geboren op 25-01-1956 in Caracas maakte zijn debuut op de Europese circuits in 1974 tijdens de 200-miles race van Imola, na 5 ronden moest hij met een vastgelopen Yamaha de strijd staken. Dit jaar reed hij ook op Daytona met een 350cc naar de 35e plek. Het Continental Circus onderging een jaar later een stevige schok, toen ene Johnny Cecotto de Atlantische Oceaan was overgestoken om zijn eerste GP in 1975 in Paul Ricard te rijden en aldaar zowel de 250 cc als 350 cc­race te winnen, Zomaar! De toonaangevende Italiaanse racepers kwam er al snel achter dat de ouders van Johnny uit de Laars van Europa afkomstig waren en pas later naar Caracas waren verhuisd. De Venezolaan bewees, dat zijn verrichtingen in Frankrijk geen uitschieters waren en aan het eind van dat seizoen mocht hij zich wereldkampioen noemen om een paar maanden later nog een record op zijn naam te schrijven door als twintigjarige coureur de Daytona 200 met overmacht te winnen. Later volgde die dramatische massale valpartij op de Salzburgring, waarmee zijn seizoen 1977 gedeeltelijk verknald was, nadat hij in 1976 tegen Walter Villa het onderspit moest delven in de 350cc-klasse. Cecotto kwam echter terug met 500 cc-zeges in Imatra en Brno, hetgeen zijn capaciteiten extra onderstreepten, omdat hij wel hard ging op stratencircuits maar er beslist geen voorkeur voor had. Menigeen zal zich nog wel de heroïsche strijd in de 500cc-klasse in Assen herinneren, toen Kenny Roberts, Barry Sheene en Takazumi Katayama in Cecotto hun meerdere moesten erkennen. Naast de 750cc-titel was dat het hoogtepunt voor Johnny, die echter als Yamaha's officiële fabrieksrijder in de WK-eindstand Roberts (van het Amerikaanse team) en Sheene voor moest laten gaan.

Opnieuw had de Salzburgring weinig goeds aan Cecotto te bieden, toen een val in de chicane een ernstige knieblessure tot gevolg had en zijn plannen voor 1979 gedwarsboomd werden. Alleen met de superieure 750 cc-Yamaha kon hij schitteren, hoewel hij Patrick Pons en Michel Frutschi in de totaalstand voor moest laten. Hij verloor zijn Yamahacontract voor 1980 en moest het seizoen als privé-rijder beginnen. Later in het seizoen zou hij toch via de Venezolaanse Yamaha-importeur weer over deze snelle fietsen beschikken. Verder dan een 7e plek in de 500cc en 4e in de 350c klasse kwam hij echter niet en hij besloot te stoppen met de wegracerij.  Na zijn motorsportcarrière begon Johnny een autosportloopbaan. Hij ging Formule II rijden en eindigde 3 jaar later als 2e in dat kampioenschap, wat hem in 1983 in de Formule I bracht, bij het team Theodore, waar hij met een Ford Theodore, de strijd aanging met fenomenen als Alain Prost, Keke Rosberg, Niki Lauda en Nelson Piquet. Hij zou in totaal 23x aan de trainingen beginnen en zich 18x plaatsen voor de race. Zijn 1e race reed hij dus in 1983 in Brazilië en zijn laatste optreden was, toen met een Toleman-Hart, in 1984 in Engeland. Hij zou 1 punt halen en dit gebeurde in Amerika op Long Beach. De race werd toen gewonnen door John Watson voor Patrick Tambay en Niki Lauda. Hij werd dus 6e in een race waar er 13 auto's de finish haalden. Tot vandaag de dag doet Johnny nog aan touringcar racen.

Jack voor Johnny Cecotto

© foto Arthur Thill

1978 TT Assen met Barry Sheene

1978 TT Assen voor Kenny Roberts

1978 TT Assen voor Takazumi Katayama

1978 F750 voor Steve Baker en Kenny Roberts

1978 F750

1978 Raalte

1979 F750

1980 Zolder