Eén van de toppers in deze tijd in de 250cc klasse was de Belg Didier de Radiguès de Chennevière (zo luid zijn volledige naam), geboren 27-03-1958, 1e GP, Jarama 1979, 350cc. Hij kwam uit in de 250 & 350cc klasse en behaalde diverse overwinningen. Ook reed hij nog diverse jaren in DE klasse de 500cc. Didier is de enige Belg die de top in de motorsport gehaald heeft, buiten Julien van Zeebroeck in de lichtste klassen. Hij begon in 1977 met racen in België in een speciale Kawasaki competitie, die hij ook direct won. Eind 1977 kocht hij van Takazumi Katayama een 750cc Yamaha waarmee hij deelnam aan de F750 race in het Canadese Mosport. Didier maakte daar direct de zwaarste crash uit zijn carrière mee. Hij schoof in een bocht weg op een spoor olie. Een week ziekenhuis was het gevolg en daarna 2 maanden plat thuis, om zijn uiteengerukte heup te laten genezen. In 1978 wordt hij Belgisch kampioen in de 750cc en een jaar later in de 350cc klasse. Tussendoor begint hij deel te nemen aan de Grand-Prix, maar punten pakken is er nog niet bij. In 1980 wordt hij kampioen in de 250cc klasse in zijn thuisland, maar belangrijker is, hij pakt zijn 1e GP punten. Tijdens de TT van Assen wordt hij 8e in de 250cc en later komen daar nog 5 pnt. bij door een 6e plaats tijdens de GP van Duitsland. Hij eindigd daardoor op een 18e plek in de eindstand met 8 punten. Ondertussen raakte hij bevriend met de Franse 250cc coureur Olivier Chevallier , die later dodelijk zou verongelukken. Chevallier kwam in april 1980, tijdens de Moto Journal 200, in de 250cc ten val en zou deze valpartij niet overleven. Hij maakte deel uit van het St. Pernod team, met Patrick Fernandez en Michel Rougerie (kwam ook om het leven, Joegoslavië 1981). Olivier won 1x een GP, in Joegoslavië, 1976. Olivier Chevallier zijn broer was de beroemde tuner en framebouwer Alain Chevallier en die ging voor Didier zijn motoren zorg dragen. Met de benzinereus ELF kreeg hij ook een grote sponsor, dus het echte werk kon beginnen. Didier's loopbaan was er ook wel een van vele valpartijen. In 1982 brak Didier in Spanje op het circuit van Jarama zijn voet. De week erop, na de medische dienst te hebben misleid en een paar aanpassingen aan de motor te hebben gedaan i.v.m. remmen, wat uiteindelijk niet ging, won hij zijn 1e GP op het circuit van Misano. In 1984 maakte hij de overstap naar de koningsklasse, de 500cc, ondanks diverse jaren met fabrieksmachines, won hij nooit een GP. Hij werd "slechts" 2x tweede en ontdekte zoals zo velen voor en na hem, dat die 500cc klasse toch een heel ander geval was! In 1989 maakte hij zijn rentree in de 250cc klasse, maar zijn topjaren 1982 & 1983 zou hij nooit meer benaderen.

Eindstand	klasse	jaar	merk motor	punten	aantal winst
9e	250cc	1981	Yamaha	26	-
17e	350cc		Yamaha	18	-
6e	250cc	1982	Chevallier/Yamaha	38	1x
2e	350cc		Chevallier/Yamaha	64	2x
3e	250cc	1983	Chevallier/Yamaha	68	1x
9e	500cc	1984	Chevallier/ELF	24	-
8e		1985	Honda NS V3	47	-
7e		1986	Chevallier/Honda	42	(1x 2e)
12e		1987	Cagiva	21	-
Vanaf 1988 nieuwe puntentelling, meer punten.
7e		1988	Yamaha YZR	120	(1x 2e)
12e	250cc	1989	Aprilia	51	-
12e		1990	Aprilia	66	(1x 2e)