De Fransman Christian Sarron, geboren 27 maart 1955 in Clermont-Ferrand begint in 1975 met racen en zoals zoveel Fransen begint hij in de speciale Kawasaki klasse, die hij ook direct wint. Hij wordt dan ontdekt door Patrick Pons die hem een kans geeft met zijn motoren, aangezien hij geblesseerd is, om aan de GP’s deel te nemen. Ook zal hij hem financieel bijstaan en hem bij zijn team halen. Ze zullen daarna hele goeie vrienden worden en het tragische ongeluk van Pons zal voor een leegte zorgen in het leven van Sarron. Christian weet dat jaar als tweede te eindigen in de befaamde “Bol d’Or” race. 1977 is het jaar van de eerste overwinning van Sarron in de Grand Prix, in de 250cc klasse. Hij wint de GP van Duitsland, in de regen, hetgeen hem snel een reputatie op natte banen zal geven.  Ook laat de kleine Fransman zien dat hij heel goed overweg kan met een 750cc machine en hij eindigt in 1977 met een 2e plaats in de eindstand van het kampioenschap. Het seizoen 1978 wordt door talrijke oorzaken een beetje een rampjaar, maar toch slaagt Sarron erin om 3e in het kampioenschap 750cc te eindigen. Begin 1979 bezorgt de Franse Yamaha-importeur Sonauto hem een 500cc fabrieks-Yamaha. Maar Sarron blesseert zich in Engeland, tijdens de eerste wedstrijd in de formule 750. Zijn seizoen is daardoor bijna ten einde, terwijl zijn vriend Patrick Pons de wereldtitel in de 750cc pakt, moet Christian zijn wonden likken. Hij zal nog wel terugkeren in het seizoen, maar niet veel punten scoren, waardoor zijn fabriekscontract niet verlengd wordt. 1980 en 1981 lijken op 1979, de serieuze blessures volgen zich op en brengen Sarron in een moeilijke positie. Sommige betwijfelen het of hij ooit op zijn niveau terug zal komen, maar Sarron blijft geloven en hij besluit om na lang blessureleed naar de middenklassen terug te keren, de 250 en 350cc, waar hij mee was gestopt. 1982 betekend de terugkeer van Sarron. Hij wint de GP van Finland 250cc op Imatra (in de stortende regen) en eindigt 10e in het kampioenschap. Hij vangt het seizoen 1983 aan met het voornemen om hoge ogen te gooien. Hij wint de GP van Zweden, ook op een natte baan, en zijn verdere resultaten zorgen ervoor dat hij achter wereldkampioen 250cc, Carlos Lavado, de 2e plaats pakt. Hij mist de titel vanwege twee mechanische pechgevallen, terwijl hij aan de leiding reed. 1984 is het jaar van Christian Sarron. Vanaf de vierde GP (Oostenrijk), staat hij aan de leiding van het kampioenschap en geeft die plek niet meer af. Hij pakt de titel en de deur naar de Koningsklasse opent zich voor hem, en hij pakt die kans met beide handen aan. Hij zal in zijn eerste seizoen, in de stortende regen wederom, zijn enige overwinning in de 500cc klasse pakken op het circuit van Hockenheim, Duitsland. Hij zal daarna diverse podiums pakken en een goede subtopper zijn. Na zijn stoppen in 1990, wordt hij eerst teammanager in de Superbike en later in de Grand Prix racerij.   

Christian zijn eerste overwinning (250cc Hockenheim 1977)

TT-Assen 1979, Jack op jacht naar Christian Sarron