"Vervolg de Grand Prix jaren 1973 - 1978 nog zonder de BRIET"

1977

1977_Steve_Baker_en_Johnny_Cecotto_de_sterren_van_Yamaha.jpg (175200 bytes)Steve Baker was in 1977, de volgende Amerikaan, na Pat Hennen, die de oversteek naar Europa maakte, om deel te gaan nemen aan het Grand-Prix seizoen. Hij kreeg een fabriekscontract bij Yamaha-Japan en zou zijn succesvolle opwachting gaan maken in de 500cc en 750cc. Zijn teamgenoot bij Yamaha werd Johnny Cecotto. Baker zou tijdens het raceseizoen zijn domicilie houden in Amsterdam, als uitvalbases voor de races. Barry Sheene en Pat Hennen zouden de fabrieks-Suzuki's gaan besturen en Giacomo Agostini had ook de beschikking over dezelfde fiets als Baker/Cecotto.

 

 

 

1977_Daytona_Wil_Hartog.jpg (197903 bytes)Het seizoen werd dus weer geopend met de spectaculaire races op Daytona Beach in Amerika. Het Nederlandse  Daytona-team bestond dit jaar uit: Jack Middelburg (Jawel, trad toe tot de elite), Wil Hartog, Rob Bron, Marcel Ankoné en Henk van Kessel (100 miles-race). Jack was dolgelukkig met de uitnodiging, maar had gezegd eerst de kat eens uit de boom te gaan kijken. Dit was dus de gesponsorde, door Moto73, de telegraaf en Neckermann, ploeg en verder deden er nog een 9-tal Nederlandse rijders mee dit jaar. Tenminste deze probeerden zich te kwalificeren. Vlak voor de kwalificatieronden brak er een krukas in de machine van Jack. Na intensief sleutelen van Adri vd Broecke en Hans Valstar kregen ze de motor vlak voor de kwalificatie waarin Jack van start moest nog in orde. Ondanks deze druk wist Jack zich nog als 51e te kwalificeren, wat een plaats in de 2e groep opleverde. Helaas viel Jack uit, tijdens deze race in 1977, met motorpech. In de 15e ronde vloog er een steen door zijn radiateur en de Yamaha verloor zijn water. Jack had zich in die 15 ronden op schitterende wijze al van een 51e naar een 28e plek in de race geknokt. De race met vele tijdwaarnemingfouten werd uiteindelijk glansrijk gewonnen door Steve Baker voor Kenny Roberts. De race werd dit jaar, door de vele bandenproblemen van 1976, voor het eerst in 2 manches verreden, maar men zou daar in 1978 weer op terugkomen.

1977_Daytona__Steve_Baker_.jpg (139037 bytes)   1977_Daytona_winnaar_Steve_Baker.jpg (127745 bytes)

200 mijlen van Daytona 1977

1977_Daytona_Steve_Baker.jpg (24100 bytes) 1977_Daytona_Johnny_Cecotto.jpg (37521 bytes) 1977_Kenny_Roberts_Daytona.jpg (144161 bytes) 1977_Daytona_Greg_Hansford.jpg (26938 bytes) 1977_Daytona_Kenny_Roberts.jpg (21788 bytes)

 

1977_750cc_Start_Imola.jpg (100161 bytes)

1977_Imola_Kenny_Roberts_met_Supertuner_Kel_Carruthers.jpg (65347 bytes)De 2e F750cc race was na Daytona in Italië op het circuit van Imola. Hier liet Kenny Roberts zijn grote klasse zien, ziek van het feit dat hij Daytona weer niet had kunnen winnen, ging hij als een razende te keer en wist beide manches op zijn naam te schrijven. Steve Baker werd in beide races 2e, terwijl Christian Sarron en Giacomo Agostine beiden een derde plaats pakten. Totaal pakte Ago net voor Sarron de 3e plaats. De 1e manche stond in het teken van vele valpartijen (o.a. Barry Ditchburn, Warren Willing, Victor Palomo, John Williams, Patrick Pons, Virginio Ferrari, Alex George, Pat Evans en Michel Rougerie) en uitvallen (o.a. Johnny Cecotto, Mick Grant, Stu Avant, Marcel Ankoné, John Dodds en Randy Cleek). Teuvo Länsivuori kwam ook ten val, terwijl hem dat in de trainingen ook al 2x was overkomen. Van de 40 gestarte coureurs haalden er slechts 24 de finish. Van de 40 coureurs zouden er tijdens de 2 manches 20 onderuit gaan! Wil Hartog had zich met een 44e trainingstijd niet eens geplaatst en zou in de 'consulations cup', de race voor niet geplaatsten, uitvallen met een vastloper. De races werden overschaduwd door 2 dodelijke ongevallen van de jonge Amerikanen Pat Evans en Randy Cleek. De 22 jarige Evans was een van de grote Amerikaanse beloften in de zwaarste klasse en zou enige dagen na zijn val in de 14e ronde, aan zijn verwondingen aan de schedel overlijden. De slechts 21 jarige Randy Cleek kwam in de nacht na de race om het leven, samen met 2 vrienden, tijdens een kettingbotsing op weg naar zijn hotel..

Tijdens het F750 wereldkampioenschap werd ook vaak een 250 cc 100 miles race verreden. Hier zou HET Amerikaanse wonderkind Randy Mamola voor het eerst aan de start gaan verschijnen. Echter niets bleek minder waar, de FIM had de regel ingevoerd, dat je 18 moest wezen om aan de Grand Prix deel te mogen nemen en Randy was op dat moment pas 17 jaar! Hij was wel aanwezig, maar kreeg ter plekke te horen dat er geen race voor hem in zat. De race op Imola werd overigens gewonnen door degene die in de komende jaren het 250 en 350cc wereldje naar zijn hand zou gaan zetten: Kork Ballington uit Zuid-Afrika. Baker en Roberts deden o.a. ook mee aan deze race, maar vielen uit met motorproblemen. Beiden lagen op dat moment aan de leiding van de race. 

Kenny Roberts, die dus furore maakte in de 250cc en 750cc, had inmiddels aangekondigd om in 1978 ook in de belangrijkste klasse, de 500cc, te gaan uitkomen. En dat zouden ze weten ook! Dit jaar wilde hij eerst nog een poging doen om het, in 1973 en 1974 gewonnen Amerikaanse AMA-kampioenschap te heroveren. In 1975 was hij verslagen door Gary Nixon en in 1976 door Jay Springsteen. Hij reed tot nu toe in Europa alleen elk jaar de Imola 200 F750 race en de TRANSATLANTIC (Anglo-American Match-series) races in Engeland. De enige keer dat hij aan een Grand Prix had deelgenomen, was in 1974 in de 250cc klasse, waar hij na een valpartij, alsnog 3e werd.

1977_start_1e-manche_Imola_25.Rougerie_51_Pat_Evans_16.Patrick_Pons_7.Johnny_Cecotto_17.Christian_Sarron_32.Steve_Baker_2.Kenny_Roberts.jpg (95174 bytes) 1977_Imola_Hansford_Katayama_Cecotto_Ferrari_en_Ago.jpg (64518 bytes) 1977_Imola_Kenny_Roberts.jpg (22389 bytes) 1977_Imola_Kenny_Roberts_.jpg (21309 bytes) 1977_Imola_Pat_Evans.jpg (17528 bytes)
1977_Imola_32.Steve_Baker_2.Kenny_Roberts.jpg (59278 bytes) 1977_Imola_Kenny_Roberts_Tom_Herron.jpg (38907 bytes)

Er waren dit jaar 11 races in het F750 circus, het zou dit jaar voor het eerst een officieel wereldkampioenschap zijn. 

Frankrijk (Paul Ricard) F750

Spanje F750 Frankrijk (Dijon) F750 Engeland F750 België F750
1 Steve Baker 1 Steve Baker 1 Christian Estrosi 1 Steve Baker 1 Steve Baker
2 Kenny Roberts 2 Christian Sarron 2 Steve Baker 2 Ron Haslam 2 Marco Lucchinelli
3 Philippe Coulon 3 Hubert Rigal 3 Philippe Coulon 3 John Newbold 3 Takazumi Katayama
250cc  
1 Kenny Roberts
2 Gregg Hanford
3 Kork Ballington

In Spanje (4e race) kwamen slechts 14 rijders! aan de start, dit vanwege de slechte startgelden. 

1977_start_F750_Spanje_.jpg (97434 bytes) 1977_F750_Assen_Ongeluk_Patrick_Pons.jpg (181625 bytes) 1977_F740_Imola_Christian_Sarron.jpg (33562 bytes)
1977_podium_Coulon_Baker_Roberts_Frankrijk_Paul_Ricard.jpg (37879 bytes)
1977_start_1e-manche_Frankrijk_Paul_Ricard.jpg (71246 bytes)

In september was Assen weer aan de beurt. De 1e manche werd gewonnen door Steve Baker, 2e werd Marco Lucchinelli. Jack werd met een defecte koppeling en een lekkende waterslang toch nog afgevlagd, ook al was dit pas als 16e. In de 2e manche zou het er heel anders aan toegaan. Jack klom na een mooie race op naar de 7e plek. Baker lag weer aan de leiding met Lucchinelli en Giacomo Agostini achter zich aan. Toen begon het tankspel. Terwijl Steve Baker in de pits stond te tanken vloog Lucchinelli hem op de baan voorbij. Deze laatste ging niet tanken en nam de leiding over. Dezelfde gok nam Jack en hij pakte een prachtige 4e plek in de 2e manche achter Baker, Lucchinelli en Agostini. Over 2 manches werd Jack uiteindelijk toch nog knap 10e.

Steve Baker zou uiteindelijk met overmacht het kampioenschap in de F750 naar zich toe trekken en tevens een mooie 2e plek in de eindstand van de 500cc, achter Sheene, behalen. Yamaha vond dit echter niet genoeg en mede hierdoor en door blessures zou Steve Baker niet vaak meer te bewonderen zijn op de Europese circuits.

Eindstand 750cc 1977

winst
1e Steve Baker 5x
2e Christian Sarron  
3e Giacomo Agostini 1x
4e Marco Lucchinelli 1x
5e Takazumi Katayama  
6e Hubert Rigal  
7e Gregg Hanford 1x
8e Boet van Dulmen  
9e Kenny Roberts 1x
10e Philippe Coulon  
12e Skip Aksland 1x
  Christian Estrosi 1x

1977_Steve_Baker_Anglo_american.jpg (108527 bytes)Ook dit jaar werden wedstrijden verreden tussen Engelse en Amerikaanse teams. De TRANSATLANTIC (Anglo-American Match-series) races. Dit jaar vonden deze wedstrijden voor de 7e maal in successie plaats en ook weer op de circuits van Brands Hatch, Mallory Park en Oulton Park tijdens het Paas-weekend. De op Imola, een week eerder, tijdens de F750 omgekomen jonge Amerikanen Pat Evans en Randy Cleek zouden deel hebben uitgemaakt van het Amerikaanse team en zij werden nog snel vervangen door Ron Pierce en Skip Aksland om de 8 coureurs te verkrijgen. Kenny Roberts was dit jaar de grote man, hij won 4 van de 6 manches, terwijl Barry Sheene en Steve Baker er beiden 1 wonnen. Roberts viel 1x uit met materiaalpech en eenmaal viel hij van zijn Yamaha. De races waren ook de come-back van Phil Read, die toch nog graag aan deze races wilde meedoen, ondanks het feit dat hij gestopt was met de actieve wegracerij. Kenny wist ook beide manches in de stortende regen op Mallory Park te winnen, terwijl men in Amerika, als het regende, de race altijd direct afvlagden. Uiteindelijk brachten de Amerikanen Groot-Brittannië een flinke nederlaag toe (410-379 punten), en het was pas de 2e overwinning van Amerika in de 7 edities. Pat Hennen werd individueel winnaar (83 pnt., 4/4/3/2/3/3), voornamelijk dus dat hij 6x over de finish kwam. Steve Baker werd 2e (82 pnt. 3/5/5/4/2/1) en Barry Sheene 3e (73 pnt., 2/2/4/3/1/-). Kenny Roberts werd 5e individueel (64 pnt., 1/1/1/1/-/-). 

1977_Steve_Baker_en_Kenny_Roberts_Anglo_american.jpg (36201 bytes)   1977 07.jpg (103927 bytes)

1977 03.jpg (87449 bytes) 1977 01.jpg (128027 bytes) 1977_Frankrijk_.jpg (104128 bytes) 1977 04.jpg (104472 bytes) 1977 02.jpg (116940 bytes) 1977 09.jpg (100667 bytes) 1977 10.jpg (93312 bytes)

Het echte Grand-Prix circus ging van start in Venezuela op het circuit van San Carlos. In 1976 hadden hier de 750 machines hun debuut gemaakt en nu was het de beurt aan de andere klassen. Ook nu was er een week na Daytona een hittegolf in het Zuid-Amerikaanse thuisland van Johnny Cecotto. Zoals ook vorig jaar waren er vele problemen, zoals je, zeker in die tijd, in zulke corrupte landen kon verwachten. De motoren van de buitenlanders waren op de 1e trainingsdag nog zoek en Henk van Kessel ontving uiteindelijk alleen zijn 125cc machine en de 250cc + alle reserve-onderdelen pas weer toen hij naar huis ging. Henk leende van een Chileen wat mengsmering voor zijn 125cc en prompt sneuvelde de krukas. Navraag deed uitkomen dat de Chileen was vergeten olie in de smering te mengen, dus hij had alleen pure brandstof gebruikt als smering........ Weg Grand Prix voor onze landgenoot! Johnny Cecotto zette de snelste trainingstijd neer zowel in de 350cc als in de 500cc klasse. Er was echter niet zoveel publiek op af gekomen als in 1976. Dit waarschijnlijk door de hitte, maar ook doordat Johnny toen in de 2e manche door oververhittingverschijnselen was uitgevallen. Cecotto zou met overmacht de 350cc klasse winnen voor Victor Palomo en Patrick Fernandez, ook in de 500cc zou hij lang aan de leiding liggen, maar moest uiteindelijk regerend wereldkampioen Barry Sheene, Steve Baker en Pat Hennen voor zich laten. Barry was het seizoen dus erg goed begonnen. Dit seizoen was gelukkig het belachelijke aftrekken van je slechte resultaten afgeschaft. Het totaal aantal punten aan het eind van het seizoen was je uitslag.

In Oostenrijk werd er door vele toppers gestaakt en kwamen er uiteindelijk maar 14 rijders in de 500cc klasse aan de start. Dit allemaal vanwege het feit, dat er na een valpartij tijdens de 350cc klasse, een zeer gebrekkige en minimale medische dienst aanwezig bleek te zijn. Tevens waren er geen bochtencommisarissen op het stuk aanwezig waar het ongeluk plaats vond. Franco Uncini kwam ten val en Johnny Cecotto, Dieter Braun en Patrick Fernandez vielen over hem heen. Een hele poos later kwam Hans Stadelmann, die de plek waar het ongeval gebeurd was niet kon overzien, en dit kostte hem het leven. Wil Hartog was ooggetuige van het ongeluk en sprak er schande over. De race werd niet eens afgevlagd en het duurde erg lang voor hulp ter plaatse was, daarna moesten de gewonden honderden meters, tegen een berg op,  vervoerd worden, sommigen zonder brancard, naar een ambulance. Het duurde daarna nog erg lang voor men in het ziekenhuis was, waar men Dieter Braun, met gebroken nekwervels, een hele poos op de gang liet liggen, omdat er geen geschikte arts aanwezig was! Patrick Fernandez had een ernstig bloedende open rugwond en daar was geen bloed voor beschikbaar! Johnny Cecotto verbrijzelde zijn arm en zou tot het eind van het seizoen uit 'de running' zijn. Wil Hartog besloot dus uiteraard ook na dit nieuws niet meer te rijden, het zou overigens Wil's eerste volledige Grand-Prix seizoen worden, de voorgaande jaren had hij wel vele GP's gereden, maar had het ook druk met werkzaamheden in de grasdrogerij van zijn ouders. De gedevalueerde 500cc race werd uiteindelijk gewonnen door Jack Findlay voor Max Wiener en Alex George. Boet van Dulmen was ook een van de 14 starters, maar moest na 1 ronde met een vastloper aan de kant. Marco Lucchinelli was op de fiets aan de start verschenen, dus eigenlijk waren er 15 starters Uiteindelijk reden slechts 6 coureurs de race uit en die werden niet vrolijk begroet door hun collega's.

Hockenheim 1977 Ago voor Katayama

De volgende race op het circuit van Hockenheim in Duitsland werd weer door Barry Sheene gewonnen, voor Pat Hennen en Steve Baker. Wil Hartog reed zich naar een hele mooie 6e plek en Christian Sarron won zijn allereerste GP in de 250cc klasse. Op Imola in Italië deed Sheene hetzelfde, nu winnen voor Virginio Ferrari en de onbekende Italiaan Armando Torraca, die een wereldprestatie neerzette op zijn thuiscircuit. De weer opgelapte Franco Uncini, wist hier zijn 1e Grand Prix overwinning in de 250cc binnen te halen. Ditzelfde deed de Zuid-Afrikaan Alan North in de 350cc klasse, en hier werd het Wilhelmus gespeeld, aangezien North met een Nederlandse inschrijving aan het GP seizoen deelnam! Alan had overigens ook een Nederlandse sponsor. Zo gebeurde het dat toen Takazumi Katayama de Spaanse 250cc wedstrijd won er geen Japans volkslied in huis was en de Japanse (ook popzanger) coureur zelf maar het volkslied zong! Ook Frankrijk werd door Barry Sheene aan zijn zegekar vastgeknoopt, daar konden ook Giacomo Agostini (2e) en Steve Baker (3e) niets aan veranderen.

1977_podium_Duitsland_Steve_Baker_Barry_Sheene_Pat_Hennen.jpg (83876 bytes)

Hockenheim, start 250cc: 9. Olivier Chevallier, 40. Hans Müller, 5. Tom Herron, 35. John Weeden, 14. John Dodds, 59. Kork Ballington, 53. Barry Ditchburn en 62. Christian Sarron.

 

500cc: boven:  Parrish, Hartog, Van Dulmen, Ferrari, Sheene, Hennen, Rougerie en Baker.

onder Philippe Coulon, Steve Parrish en Gianfranco Bonera.

 

Hockenheim, podium 350cc: v.l.n.r. Olivier Chevallier (3e), Takazumi Katayama (1e) en Giacomo Agostini (2e).

350cc:  Olivier Chevallier achter Giacomo Agostini.

 

Hockenheim zijspannen: de Italianen Amedeo Zini
& Andrea Fornaro rennen achter hun zijspan aan die voor zichzelf is begonnen.

Tijdens de GP van Joegoslavië, waar geen 500cc werd verreden, kwam de Zwitserse 50cc topper, Ulrich Graf om het leven, Graf die in 1976, 3e was geworden in het WK 50cc werd 31 jaar. Ook de 250cc coureur Giovanni Zigiotto, pas 23, kwam hier aan het einde van zijn leven...

1977_Barry_met_Steve_Parrish_en_Ago.jpg (172491 bytes)

 500cc 

toppers 1977

1977_Steve_Baker_voor_Virginio_Ferrari.jpg (170111 bytes) 1977_Franco_Uncini_op_HD_wint_250cc_Imola.jpg (31651 bytes) 1977_Imola_Virginio_Ferrari_2e_500cc.jpg (107899 bytes) 1977_Baker_Sheene_Hennen.jpg (52993 bytes)

 

 

 250cc en 350cc toppers 1977

1977_Michel_Rougerie_en_Mario_Lega.jpg (44762 bytes) 1977_Alan_North.jpg (33569 bytes)   1977_Franco_uncini_en_Wlater_Villa_Harley.jpg (40768 bytes) 1977_Katayama_voor_Rougerie.jpg (37315 bytes) 250cc_Ekerold,Nemoto,Dodds,Pons,Terass,Backstrom_Anderstorp-77.jpg (178574 bytes)
1977_Jon_Ekerold.jpg (39052 bytes) 1977_Johnny_Cecotto.jpg (24251 bytes) 1977_KatayamHerron_Ekerold.jpg (52049 bytes)

De TT van Assen was al weer de 6e GP van het seizoen voor de 500cc op een zeiknat Assen-circuit. Zo warm als het in 1976 was, zo nat was het nu. Dit werd dus de 1e TT voor Jack en uiteraard ook de allereerste GP uit zijn carrière, hiervoor had hij alleen een paar races gereden om het F750 kampioenschap. Het zou echter de TT worden van 'De Witte Reus' uit Abbekerk, Wil Hartog, maar toch ook een beetje de race van onze debutant, 'de Briet'.

Verslag 500cc

Wat een race! Wat een spanning! Wat een vreugde! Wil Hartog schreef geschiedenis door als eerste Nederlander de 500 cc TT te winnen. We moeten er maar niet aan denken wat er gebeurd zou zijn als ook "Jumping Jack" Middelburg op de natte baan direct van start had kunnen gaan. In de heksenketel voor de start, waarin de slicks door natweerbanden vervangen werden, vergat men de bouten van het kettingwiel vast te zetten. Na de opwarmronde ontdekte men dit mankement. Koortsachtig sleutelen had tot resultaat dat Jack alsnog kon vertrekken, maar toen waren alle rijders al door de S-bocht richting Bedeldijk verdwenen. Jack vocht zich terug naar een fantastische elfde plaats, maar wat zou er gebeurd zijn als natweer specialist Jack Middelburg zijn HMC-Suzuki direct naar de kop had kunnen jagen? Laten we er maar niet aan denken, maar dat Jack mannen als Barry Sheene, Pat Hennen, Philippe Coulon, Steve Baker, Teuvo Länsivuori en Marco Lucchinelli graag eens even had laten zien hoe' je in de regen moet rijden, nou, dat kunt u gerust van me aannemen! Dick Alblas en Willem Zoet zagen beiden hun goede rijden niet bekroond. Alblas had zich na een matige start opgewerkt naar de 16e plaats, totdat motorische problemen in de zevende ronde een eind aan zijn verwachtingen maakten. Willem Zoet wist 10 ronden lang in het zadel te blijven, toen viel hij er af. Weg 17e plaats. Eraf viel ook Gianfranco Bonera, een knaap die anders aardig op een natte baan uit de voeten kan. Het verhaal van de race is verder gauw verteld. De omstandigheden leken aanvankelijk tegen Wil Hartog te zijn, maar nadat de Witte Reus zijn eerste wankele passen gezet had, viel alles van hem af. Als een speedboat spoot Wil vanal de derde startrij naar de kop en wist hij direct een deprimerend gat te slaan. Niet deprimerend genoeg voor de Franse teenager Christian Estrosi, die zich langzaam naar Hartog toe worstelde, in de vijfde ronde aansluiting kreeg en in de zesde ronde als kopman doorkwam. Hartog verhoogde het tempo en wist de Fransman, die vier ronden de kop had, goed te volgen. Vlak voor het ingaan van de tiende ronde ging Estrosi in de Timmerbocht echter iets te plat en dat was dat! Het publiek, dat na de kopwisseling van Estrosi en Hartog ingezakt was als een plumpudding, veerde weer op. Werd het dan toch nog een Nederlandse zege? Hoeden, petten, alles ging de lucht in om de Nederlandse publiekslieveling aan te moedigen. Achter de rug van Hartog had zich vanaf het begin een aaneengesloten veld van wereldsterren gevormd, dat gezien de natte baan een afwachtende houding aannam. Barry Sheene wenste duidelijk geen risico's te nemen gezien zijn comfortabele voorsprong in het wereldkampioenschap. In de vijfde ronde maakte Estrosi zich los uit dit veld, dat vanaf de zesde tot de twaalfde ronde aangevoerd werd door Teuvo Länsivuori, die op een gladde baan ook aardig uit de voeten kan gezien zijn vroegere ervaring met ijsracen. Achter Teuvo volgden Pat Hennen, Philippe Coulon, Barry Sheene, Lucchinelli en Baker. Vier ronden voor het eind verhoogde Coulon het tempo op de steeds sneller opdrogende baan. Twee ronden lag hij op de tweede plaats, toen perste Barry Sheene er nog een paar snelle slotronden uit waarin hij oprukte naar de tweede plaats en veel van zijn achterstand op Wil Hartog goed maakte. Deze nam echter geen risico's meer en reed de laatste ronden geconcentreerd naar de finish met het uitzinnig dansende en zingende publiek. De "zilvervloot" was binnen! Michel Rougerie en Giovanni Rolando verdeelden in een onderling duel de resterende kampioenspunten, waarbij Rougerie 8e werd, Rolando 9e en Ferrari op ruime achterstand achter dit tweetal als tiende finishte en 1 punt rijker werd. Jack Middelburg, natweer specialist bij uitstek, maakte ook in de Dutch TT zijn faam waar door ondanks zijn handicapstart toch als elfde te finishen. Achter hem finishte John Newbold, die wel goed weg gekomen was en in de vijfde ronde zelfs derde lag. John ging op de natte baan echter een keer rechtdoor en dat kostte hem ongetwijfeld een ereplaats in de 47e Dutch TT.

 

1977_Hartog_wint_TT_.jpg (156529 bytes) 1977_Hartog_wint_TT.jpg (206277 bytes) 1977_Hartog_met_Attinka_Silver_toekomstig_mevr._Hartog.jpg (131030 bytes) 1977_TT_winnaar_Wil_Hartog.jpg (146321 bytes) 1977_Assen_2x.jpg (88101 bytes)

Wil Hartog wint Assen TT, 

Jack 11e in zijn 1e GP

1977_Hartog_achter_Christian_Estrosi_TT.jpg (70051 bytes)

Verslag 350cc

Slechts twee Nederlandse coureurs mochten voor de aanvang van de 350 cc-wedstrijd hun plaats in het startveld innemen. Van de vijf inschrijvers hadden Kees v.d. Kruijs en Piet van de Wal geen kans gezien zich bij de 30 snelsten in de training te scharen, terwijl Marcel Ankoné zichzelf door zijn valpartij voor de derde maal had uitgeschakeld voor deelname aan de Dutch TT. De vaderlandse eer moest zodoende verdedigd worden door Jack Middelburg en Rob Bron. Naaldwijkse Jack was met zijn 21e plaats de snelste van de twee, maar het had niet veel gescheeld of hij had er alleen voor gestaan. Inbrekers hadden zich 'namelijk over Bron's machines ontfermd, zodat de hele TT voor de Amsterdammer in het water dreigde te vallen. Rob was echter niet voor een gat te vangen. Van her en der geleende onderdelen werd via enkele dagen en nachten verwoed sleutelwerk een racemotor uit de grond gestampt, waarmee Rob zich op het nippertje wist te klasseren bij de snelste 30 rijders van de 350 cc klasse. De gunstigste startplaats werd ingenomen door Patrick Fernandez, die zich wonderbaarlijk snel had hersteld van de ernstige verwondingen die hij opliep bij het massale ongeval op de Salzburgring in Oostenrijk. Mario Lega, de Italiaanse telefoonmonteur die de 350 cc Morbidelli bemande, was echter even snel geweest in de training. Opvallend was dat de winnaar van vorig jaar, Giacomo Agostini, er in de training weinig van terecht had gebracht. Hij was ruim 5 seconden langzamer geweest dan Fernandez en Lega, en bezette een voor zijn doen ongewone 25e startpositie. Toen na de opwarmronde het startlicht op groen sprong, reageerde Tom Herron het vlugst. Ook het Zuid-Afrikaanse koppel Kork Ballington en Jon Ekerold ging snel op pad, terwijl Fernandez, die toch nog wel enige kracht tekort kwam, iets aarzelender vertrok. Beroerder verliepen de zaken voor Alan North. Onze Wierdense  Zuid-Afrikaan had bij een val in de kwartlitertraining een enkelblessure opgelopen, die het aanduwen van zijn machine tot een schier onmogelijke taak maakte. Alan vertrok dan ook als allerlaatste. Mario Lega had er in die eerste ronde flink de sokken ingezet, want toen de kopgroep terugkeerde, zat hij ondanks een niet zo geweldige start voorin. Hij moest wel op het randje van het onmogelijke gereden hebben, en dat bleek dan ook toen Mario in de remmen ging voor de vernieuwde kniebocht. Het asfalt op deze plaats heeft een iets andere structuur dan de rest van het circuit, zoals een flink aantal coureurs tijdens de trainingen aan den lijve had ondervonden. De heer Lega creëerde een fraaie schuiver met bijbehorende stofwolk en kon de rest van de race toekijken. De kop was bij de eerste doorkomst in handen van Tom Herron, met Kork Ballington en Jon Ekerold in zijn kielzog. Het drietal werd gevolgd door Patrick Fernandez, John Newbold, Pennti Korhonen, Vic Soussan, Michel Rougerie en de rest van het peloton. Jack Middel burg bezette de 12e plaats; Rob Bron kwam als allerlaatste aanrijden en maakte een pitstop om een afgebroken accudraad vast te zetten, waarna hij in kansloze positie weer vertrok. Bij de volgende passage waren de rollen aan de kop omgedraaid. Ballington was Herron gepasseerd, maar de ler gaf zich nog niet gewonnen en bleef in Korkies slipstream hangen. Op enige afstand van dit tweetal werd hevig geknokt door Rougerie, Korhonen en Soussan. Mooi om te zien was ook hoe Alan North zich ondanks zijn pijnlijke verwonding naar voren vocht vanaf zijn 22e plaats. Nog harder ging Franco Uncini die in een ronde van de 17e naar de 10e plaats kwam. Te hard ging de Fransman Bernard Fau die het voorbeeld van Lega nauwgezet volgde en een stofwolk veroorzaakte in de kniebocht. Hij klom echter weer op z'n Yamaha en reed onder het waarderend gejuich van de toeschouwers naar de pits om van een welverdiende rust te gaan genieten. Aan de kop begon de situatie zich te stabiliseren. Ballington had zich in de 3e ronde losgereden van Herron. Om de derde plaats werd gevochten door Rougerie en Soussan, terwijl de ietwat afgezakte Korhonen het moeilijk kreeg door een opdringerige Katayama. Middelburg viel iets terug toen Olivier Chevallier voorbij kwam. Maar Jack wist in elk geval knapen als Jon Ekerold en wereldkampioen Walter Villa nog even achter zich te houden. Teleurstellend was het rijden van Agostini, die van zijn 20e plaats in de eerste ronde tijdelijk twee plaatsen naar voren was gekomen, maar inmiddels weer naar zijn uitgangspositie was teruggevallen. Ago stopte aan de pits, liet zijn bougies controleren en deelde vervolgens mee dat de carburatie niet goed was en dat hij er mee kapte. Koploper Ballington ging intussen langzaam weg van tweede man Tom Herron, die op zijn beurt een behoorlijke voorsprong op Rougerie had. Katayama had zich opgewerkt tot de 4e positie, maar moest daarna met een kapotte versnellingsbak de strijd staken. Tot de 9e ronde vonden er in de strijd om de voorste posities geen wijzigingen plaats. Maar toen begon Herron langzaam maar zeker zijn achterstand op Ballington te verkleinen. In de 12e ronde was Tom de koploper gevaarlijk dicht genaderd, maar ook Rougerie die door Fernandez werd opgejaagd, was sterk naar voren gekomen. Twee ronden later had Ballington weer enige afstand genomen, maar Herron had het knap moeilijk. Bij het passeren van start en finish schoot Rougerie hem vanuit de slipstream voorbij. Herron heroverde direkt daarop zijn tweede plaats, maar werd prompt weer gepasseerd! Rougerie die nu de ruimte had, ontketende een geweldig tempo en liep snel in op Ballington, terwijl de aangeslagen Herron ook nog verschalkt werd door Fernandez. Het viertal ging in deze volgorde voor de laatste maal over de finish, terwijl de vijfde plaats bezet werd door de knap opgeklommen Uncini. Jon Ekerold, Olivier Chevallier en WaIter Villa eindigden als 6e, 7e en 8e; Alan North wist ondanks zijn blessure de 9e plaats te bemachtigen en achter Patrick Pons zag Jack Middelburg kans, zich bij het eerste elftal te plaatsen in zijn eerste Grand Prix. Hekkensluiter was Rob Bron, die na zijn pitstop met twee ronden achterstand over de eindstreep ging.

 

1977_TT_250cc_Franco_uncini_voor_Patrick_Fernandez.jpg (79410 bytes) 1977_TT_250cc_winnaar_Mick_Grant.jpg (53109 bytes) Assen 1977 1e TT 350cc Beste Nederlander 11e.jpg (282633 bytes)
1977_TT_350cc_Herron_en_Ballington_Lega_onderuit.jpg (93559 bytes)

 

Uitslagen TT van Assen 25-06-1977
  50cc 125cc 250cc 350cc 500cc
1e Angel Nieto (Sp) Angel Nieto (Sp) Mick Grant (GB) Kork Ballington (Zaf) Wil Hartog (Ned)
2e Ricardo Tormo (I) Harold Bartol  (Oos) Franco Uncini (I) Michel Rougerie (Fr) Barry Sheene (GB)
3e Herbert Rittberger(D) Gert Bender (D) Barry Ditchburn (GB) Patrick Fernandez (Fr) Pat Hennen (USA)
4e Eugenio Lazzarini (I) Anton Mang (D) Walter Villa (I) † Tom Herron (N-Ierl) Philippe Coulon (Zwi)
5e Stefan Dörflinger(Zwi) Jean Guignabodet (Fr) Mario Lega (I) Franco Uncini (I) Steve Baker (USA)

De Belgische GP van 1977 bracht weer een overwinning voor Barry Sheene, in de 1e ronde nog voorbijgegaan door bliksemstarter Wil Hartog, die uiteindelijk met een keurige 7e plek genoegen moest nemen. Sheene had het in de race wel heel zwaar met Michel Rougerie en als die niet uitgevallen was met een olie lekkende motor, zou de einduitslag waarschijnlijk in het voordeel van Rougerie zijn geweest. De in de 1e ronde nog op een 17e plaats liggende Steve Baker, kwam nog heel dicht in de buurt van Sheene, maar kon het net niet redden. Agostini werd 'slechts' 8e en zijn dagen leken geteld. 

1977_Uncini_voor_Villa_Tsjechoslowakije.jpg (30578 bytes)

1977_podium_CSSR_250cc_Villa_UNcini_Lega.jpg (42088 bytes)
1977_Mario_Lega_250cc_Kampioen.jpg (59248 bytes)
1977_Philippe_Coulon_onderuit_Francorchamps.jpg (84510 bytes)

 

Uitslagen GP België Francorchamps 03-07-1977
  50cc 125cc 250cc 500cc
1e Eugenio Lazzarini (I) Pier-Paolo Bianchi (I) Walter Villa (I) Barry Sheene (GB)
2e Herbert Rittberger(D) Angel Nieto (Sp) Takazumi Katayama(Jp) Steve Baker (USA)
3e Angel Nieto (Sp) Anton Mang (D) Mario Lega (I) Pat Hennen (USA)
4e Ricardo Tormo (I) Eugenio Lazzarini (I) Masahiro Wada (Jp) Teuvo Länsivuori(Fin)
5e Julien v Zeebroeck (B) Pierluigi Conforti (I) Victor Soussan (Aus) Steve Parrish (GB)

250cc Francorchamps 1977: Mario Lega (8), Vic Soussan (35), Mick Grant (5)

In Tsjecho-Slowakije, waar voor de verandering alleen de 3 zwaarste klassen op het programma stonden, i.p.v. de lichtere klassen, won Johnny Cecotto eindelijk weer eens, en wel 2x, zowel in de 350cc als in de 500cc. Mario Lega, de Italiaanse outsider in de 250cc werd 3e, maar werd wel wereldkampioen. De geblesseerde Sheene was niet aanwezig, maar de wereldtitel kon hem al niet meer ontgaan. Giacomo Agostini beklom zowaar weer eens het erepodium, en wel als 2e. 

 

Uitslagen GP Tsjecho-Slowakije Brno, 07-08-1977
  250cc 350cc 500cc
1e Franco Uncini (I) Johnny Cecotto(Ven) Johnny Cecotto(Ven)
2e Walter Villa (I) Tom Herron (N-Ierl) Giacomo Agostini (I)
3e Mario Lega (I) Christian Sarron (Fr) Michel Rougerie (Fr)
4e Kork Ballington (Zaf) Pennti Korhonen(Fin) Pat Hennen (USA)
5e Tom Herron (N-Ierl) Victor Palomo (Sp) Gianfranco Bonera (I)

                                                                        

Tsjecho-Slowakije 

 

 

Naam

Land

Machine

Pnt.

Ven.

Dui.

It. Sp. Fr. Joe. Ned. Bel. Zw. Fi. Tsj.

GB

Eindstand eerste 10 250cc

1

Mario Lega

I

Yamaha/Morbidelli

85

2

-

12

6

8

15

6

10

12

4

10

-

2

Franco Uncini

I

Harley Davidson

72

-

10

15

-

-

-

12

4

-

8

15

8

3

Walter Villa

I

Harley Davidson

67

15

-

-

-

-

-

8

15

-

15

12

2

4

Takazumi Katayama

Jap

Yamaha

58

-

-

3

15

3

12

5

12

8

-

-

-

5

Tom Herron

N.Ierl

Yamaha

54

5

4

8

4

4

10

1

2

4

6

6

-

6

Kork Ballington

Z-A

Yamaha

49

6

5

-

-

-

-

-

5

-

10

8

15

7

Alan North

Z-A

Yamaha

43

-

2

6

12

12

-

-

-

6

-

5

-

8

Mick Grant

GB

Kawasaki

42

-

-

-

-

-

-

15

-

15

12

-

-

9

Jon Ekerold

Z-A

Yamaha

42

-

-

5

-

15

3

4

1

10

-

4

-

10

Patrick Fernandez

Fr

Yamaha

28

12

-

-

-

-

5

-

3

-

5

3

-

 

 

Naam

Land

Machine

Pnt.

Ven.

Dui.

It. Sp. Fr. Joe. Ned. Zw. Fi. Tsj.

GB

Eindstand 350cc

1

Takazumi Katayama

Jap

Yamaha 

95

-

15

10

10

15

15

-

15

15

-

-

2

Tom Herron

N.Ierl

Yamaha

56

6

5

-

-

4

8

8

5

8

12

-

3

Jon Ekerold

Z-A

Yamaha

54

-

-

-

5

12

12

5

8

10

2

-

4

Michel Rougerie

Fr

Yamaha

50

-

2

8

15

-

10

12

-

-

3

-

5

Kork Ballington

Z-A

Yamaha

46

-

-

-

-

-

-

15

12

-

4

15

6

Olivier Chevallier

Fr

Yamaha

39

-

10

-

-

3

5

4

-

5

-

12

7

Christian Sarron

Fr

Yamaha

38

-

3

-

12

-

-

-

1

12

10

-

8

Patrick Fernandez

Fr

Yamaha

34

10

-

-

-

-

4

10

10

-

-

-

9

Johnny Cecotto

Ven

Yamaha

30

15

-

-

-

-

-

-

-

-

15

-

10

Alan North

Z-A

Yamaha

30

5

8

15

-

-

-

2

-

-

-

-

11

Bruno Kneubühler

Zwi

Yamaha

24

-

-

6

8

10

-

-

-

-

-

-

12

Vic Soussan

Aus

Yamaha

21

-

-

-

2

8

-

-

6

-

5

-

13

Pentti Korhonen

Fin

Yamaha

20

8

-

-

-

-

-

-

4

-

8

-

14

Víctor Palomo

Sp

Yamaha

18

12

-

-

-

-

-

-

-

-

6

-

15

Pekka Nurmi

Fin

Yamaha

18

-

1

-

4

2

3

-

3

-

-

5

16

Patrick Pons

Fr

Yamaha

15

-

-

-

6

-

-

1

2

6

-

-

17

Walter Villa

I

Harley Davidson

14

-

4

4

-

-

-

3

-

3

-

-

18

Giacomo Agostini

I

Yamaha 3

13

-

12

-

-

-

-

-

-

-

1

-

19

Mario Lega

I

Morbidelli

12

-

-

12

-

-

-

-

-

-

-

-

20

Franco Uncini

I

Harley Davidson

11

-

-

5

-

-

-

6

-

-

-

-

-

Johnny Dodds

Aus

Yamaha

11

-

-

-

-

5

6

-

-

-

-

-

22

John Williams

GB

Yamaha

10

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

10

23

Eero Hyvärinen

Fin

Yamaha

10

-

-

-

-

6

-

-

-

2

-

2

24

Eddie Roberts

GB

Yamaha

8

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

8

25

Philippe Bouzanne

Fr

Yamaha

6

-

6

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Alan Stewart

GB

Yamaha

6

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

6

27

Pedro Mezerhane

Ven

Yamaha

4

4

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Seppo Rossi

Fin

Yamaha

4

-

-

-

-

-

-

-

-

4

-

-

-

Michel Frutschi

Zwi

Yamaha

4

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

4

30

Helmut Kassner

D

Yamaha

4

-

-

-

-

-

1

-

-

-

-

3

31

Carlos Bellón

Ven

Yamaha

3

3

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Felice Agostini

I

Yamaha

3

-

-

3

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Tapio Virtanen

Fin

Yamaha

3

-

-

-

3

-

-

-

-

-

-

-

34

Jean-Claude Hogrel

Fr

Yamaha

3

-

-

-

1

-

2

-

-

-

-

-

35

Edoardo Alemán

Ven

Yamaha

2

2

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Denis Boulom

Fr

Yamaha

2

-

-

2

-

-

-

-

-

-

-

-

37

Raúl Tausani

Ven

Yamaha

1

1

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Chas Mortimer

GB

Yamaha

1

-

-

1

-

-

-

-

-

-

-

-

-

John Newbold

GB

Yamaha

1

-

-

-

-

1

-

-

-

-

-

-

-

Karl Auer

Oos

Yamaha

1

-

-

-

-

-

-

-

-

1

-

-

1977_Barry.jpg (88537 bytes)

 

Naam

Land

Machine

Pnt.

Ven.

Oos Dui. It. Fr. Ned. Bel. Zwe Fin Ts

GB

Eindstand 500cc

1

Barry Sheene

GB

Suzuki

107

15

-

15

15

15

12

15

15

5

-

-

2

Steve Baker

USA

Yamaha

80

12

-

10

8

10

6

12

10

-

-

12

3

Pat Hennen

USA

Suzuki

67

10

-

12

-

1

10

10

1

-

8

15

4

Johnny Cecotto

Ven

Yamaha

50

8

-

-

-

-

-

-

12

15

15

-

5

Steve Parrish

GB

Suzuki

39

2

-

8

-

5

-

6

8

6

4

-

6

Giacomo Agostini

I

Yamaha

37

-

-

-

6

12

-

3

2

-

12

2

-

Gianfranco Bonera

I

Suzuki

37

-

-

-

-

8

-

-

5

10

6

8

8

Philippe Coulon

Zwi

Suzuki

36

6

-

6

5

6

8

5

-

-

-

-

9

Teuvo Länsivuori

Fin

Suzuki

35

-

-

-

-

4

4

8

-

4

5

10

10

Wil Hartog

NL

Suzuki

30

-

-

5

-

-

15

4

6

-

-

-

11

Marco Lucchinelli

I

Suzuki

25

4

-

4

-

-

5

-

-

12

-

-

12

Virginio Ferrari

I

Suzuki

21

5

-

-

12

3

1

-

-

-

-

-

13

Michel Rougerie

Fr

Suzuki

21

-

-

-

-

-

3

-

-

8

10

-

14

Armando Toracca

I

Suzuki

21

-

-

-

10

2

2

-

4

3

-

-

15

Max Wiener

Oos

Suzuki

20

-

12

2

-

-

-

-

-

-

3

3

16

Jack Findlay

Aus

Suzuki

17

-

15

-

-

-

-

2

-

-

-

-

17

Alex George

GB

Suzuki

15

-

10

-

-

-

-

-

-

-

-

5

18

Helmut Kassner

D

Suzuki

9

-

8

-

-

-

-

-

-

-

1

-

19

Franz Heller

D

Suzuki

6

-

6

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Steve Wright

GB

Suzuki

6

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

6

21

Christian Estrosi

Fe

Suzuki

6

3

-

-

3

-

-

-

-

-

-

-

22

Michael Schmid

Oos

Suzuki

5

-

5

-

-

-

-

-

-

-

-

-

23

John Newbold

GB

Suzuki

4

-

-

-

4

-

-

-

-

-

-

-

-

Derek Chatterton

GB

Suzuki

4

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

4

25

Anton Mang

D

Suzuki

4

-

-

3

1

-

-

-

-

-

-

-

-

John Williams

GB

Suzuki

4

-

-

-

-

-

-

1

3

-

-

-

27

Boet van Dulmen

NL

Suzuki

3

-

-

1

2

-

-

-

-

-

-

-

28

Jean-Philippe Orban

Bel

Suzuki

2

-

-

-

-

-

-

-

-

2

-

-

-

Franz Rau

D

Suzuki

2

-

-

-

-

-

-

-

-

-

2

-

30

Alan North

Z-A

Suzuki

1

1

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Karl Auer

Oos

Yamaha

1

-

-

-

-

-

-

-

-

1

-

-

-

Kevin Wrettom

GB

Suzuki

1

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

1

 

1977_wereldkampioenen.jpg (211794 bytes)                           1977_Ago_stopt.jpg (319896 bytes)

 

Wereldkampioen    50cc 1977 Angel Nieto (Spanje)  
Wereldkampioen  125cc 1977 Pier-Paolo Bianchi (Italië) 
Wereldkampioen  250cc 1977 Mario Lega (Italië)
Wereldkampioen  350cc 1977 Takazumi Katayama (Japan)
Wereldkampioen  500cc 1977 Barry Sheene † (GB)

Pole-positie 1977

 

50cc

125cc

250cc

350cc

500cc

Venezuela

--

Angel Nieto

Franco Uncini

Johnny Cecotto

Johnny Cecotto

Oostenrijk

--

Angel Nieto

--

Alan North Barry Sheene

Duitsland

Angel Nieto

Eugenio Lazzarini

Akihiko Kiyohara

Alan North

Barry Sheene

Italië

Eugenio Lazzarini

Pier-Paolo Bianchi

Franco Uncini

Alan North

Barry Sheene

Spanje

Angel Nieto

Pier-Paolo Bianchi

Nemoto

Alan North

--

Frankrijk

--

Pier-Paolo Bianchi

Barry Ditchburn

Jon Ekerold

Steve Baker

Joegoslavië

Angel Nieto

Pier-Paolo Bianchi

Michel Rougerie

John Dodds

--

Nederland

Eugenio Lazzarini

Pier-Paolo Bianchi

Alan North

Patrick Fernandez

Barry Sheene & Philippe Coulon

België

Angel Nieto

Pier-Paolo Bianchi

Walter Villa

--

Philippe Coulon

Zweden

Eugenio Lazzarini

Pier-Paolo Bianchi

Mick Grant

Patrick Fernandez

Barry Sheene

Finland

--

Pier-Paolo Bianchi

Alan North

Johnny Cecotto

Barry Sheene

Tsjecho-Slowakije

--

--

Franco Uncini

Johnny Cecotto

Johnny Cecotto

Engeland

--

Pierluigi Conforti

Takazumi Katayama

Kork Ballington

Barry Sheene

1978

©opyright 2007 Gerard van der Pot.