Home Jack Middelburg Guestbook GP-races Daytona Toon Kannekens Diverse

 

1976

350 cc & 500cc

Op de foto links het gezin Struijk, met Truus, Franciska, Bert(je) en Bert, in 1976.

 

 

1976

Bert op bovenstaande en de rechterfoto in training op het circuit van Zandvoort in het voorseizoen van '76 op zijn 350cc Yamaha.

In 1976 kocht de supportersvereniging, inmiddels 100 man sterk, een Yamaha 350 met Maxten frame, van Jan Kostwinder, en begon Bert tot nog meer aansprekende prestaties te komen. Zijn sponsor van de eerste jaren, garagebedrijf Piet Geluk, was inmiddels ingeruild voor een andere sponsor, de Fa. Aad Tijssen, een lokaal loodgietersbedrijf. Bert was inmiddels ook in het bezit van twee internationale licenties, voor de 350cc en 500cc klasse. Het prepareren van zijn machines deed hij zelf met behulp van zijn, in 1976, pas 17-jarige monteur, Henkie Tijssen. Bert begon het seizoen van 1976 vol goede moed, mede gezien zijn resultaten in het vorige seizoen, waaronder het winnen van de 'Nico van der Zanden trofee' tijdens de races in Vessem. Buiten het feit van de blijdschap van het winnen van een trofee, gaf deze trofee extra veel blijdschap vanwege het feit dat de overleden Nico van der Zanden een goede vriend van Struijk was geweest en hem veel morele steun had gegeven in de beginjaren van zijn racecarrière. Om in conditie te blijven en op te voeren trainde Bert mee bij de voetbalclub Zaltbommel op het bijveld, dat in de winter, wanneer het vroor, onder water werd gezet en zo dienst deed als schaatsbaan, waar Bert dan ook aan zijn conditie werkte. Als het motorsportseizoen er op zat, speelde hij ook mee in het eerste van Zaltbommel, hij moest het dan wel wat rustig aan doen, maar had genoeg technische bagage om moeiteloos in dat elftal mee te draaien. Ook het schaatsen ging hem, op niveau gezien zijn enkel, goed af. In de winter van '75-'76 was hij nog kampioen van Zaltbommel geworden op de tien kilometer. Verder was Bert ook jaren lang leider van diverse jeugdelftallen, omdat zijn hart toch ook bij het voetballen lag.

 

   

 

Februari 1976, Bert aan het trainen op het Belgische circuit van Zolder met zijn nieuwe 350 Yamaha met Maxton frame.

 

Bert's bus tijdens de carnaval van 1976.

 

Begin 1976 besloten de NMB en KNMV, na 25 jaar in een conflictsituatie met elkaar "geleefd" te hebben, tot een uitwisseling te komen van startbewijshouders. Dit betekende dat men samen wedstrijden ging organiseren. Voor de wegraces betekenden dat negen races. De NMB had haar lidmaatschap van de I.M.B.A. (Internationale Motorsport Bond voor Amateurs) opgezegd. De samenwerking was ontstaan na een eerste stap, die vooral gezet was, door Harrie vd Kruijs van de NMB. Buiten deze races zouden de bonden ook nog 'eigen' races organiseren. In 1977 zouden de NMB-ers ook mee kunnen doen aan het officiële Nederlandse kampioenschap.

Manager Jan Muis en monteur Henkie Tijssen.

Bert met monteur Henkie Tijssen.

 

21-03-1976 Nationale races Vessem

500cc Vessem: Bert Struijk voor Gerrit Veldink (#7).

 

350cc Vessem: Bert voor Henk Lodder (#37).

In tegenstelling tot wat de laatste jaren de gewoonte was, had niet Heeswijk, maar Vessem (organisatie MV Wintelre) dit jaar de openingswegraces van dit seizoen. Dit gebeuren kan lang niet als graadmeter gelden voor de komende wedstrijden, omdat de meeste mannen op het appèl ontbraken. Wel waren er de nodige nieuwe monoveer Yamaha productieracers te zien en onderging de AGV-Condor van Henk van Kessel zijn winnend wedstrijddebuut. Het wegraceseizoen had letterlijk en figuurlijk een koude start in Vessem. Letterlijk door een erg koude oostenwind en figuurlijk door het wegblijven van enkele toprijders, zoals Rob Bron, Marcel Ankoné, Wil Hartog en Boet van Dulmen. Reden van het wegblijven was dat zij niet tot een goede financiële overeenkomst konden komen met de organisatie. Desondanks heeft het in flinke getale opgekomen publiek van mooie races kunnen genieten. Inzet was, naast geldprijzen, de Nico van der Zanden herinneringstrofee, die werd gewonnen door Bert Struijk. De winnaar was degene die het hoogste totaalresultaat behaalde, welke punten vergaard dienden te worden in twee verschillende klasse. In principe had Jack evenveel punten als Bert, maar hij deed in de 500cc buiten mededinging mee, zie rest van het verslag. De trofee werd Bert overhandigd door Jan van der Zanden, de broer van de vorig seizoen, tijdens de F-750 op Assen, om het leven gekomen, Nico van der Zanden uit Oosterhout. Bert won de 350cc klasse voor Jack Middelburg en de nummer drie Jan van Disseldorp.

 

500cc Vessem: Bert Struijk met Albert Siegers (#8).

Bert Struijk was de man, die de klasse 350cc Internationaal beheerste. Direct bij de start pakte hij de kop en na twaalf ronden had hij die nog steeds stevig in handen. Henk Lodder zat in de eerste ronde op de tweede plaats, maar zakte ver terug. Iemand, die het net andersom deed was Albert Siegers, een vijftiende plaats na één ronde werd tenslotte een vierde plaats. Jack Middelburg had constant rijdend Jan van Disseldorp op afstand gehouden en zo werden ze respectievelijk tweede en derde. In deze race startte ook de Zuid-Afrikaanse topper Alan North, die voor het komende seizoen Almelo als pleisterplaats had uitgekozen. Hij deed het duidelijk kalm aan op z'n nieuwe machines en in deze klasse werd hij negende. Hierna was het weer de beurt aan de 350cc nationalen en wel de A-groep. Er waren heel veel inschrijvingen bij de nationalen en de 350cc en 500cc werden in twee groepen verreden. Twee coureurs, die op de eerste startrij stonden kwamen zeer slecht weg en wel Willem-Jan Nooteboom en Piet den Hollander. Hierdoor kreeg de snelste man uit de training, Peter Damen, het extra gemakkelijk. Tegen deze ex-N.M.B. man was weinig kruid gewassen en na tien ronden had hij meer dan een halve minuut voorsprong op V.d. Hout en de zeer goed opgeklommen Nooteboom. De vierde plaats was voor een zeer oude bekende uit de racesport, en die het blijkbaar toch niet kan laten, namelijk Theo Louwes en wel op een splinternieuwe Yamaha. In de 500cc klasse waren erg weinig deelnemers, dus werd deze race opgevuld met enige 350cc rijders. Ook Jack deed mee met zijn 350cc Yamaha. De 350cc-ers deden wel buiten mededinging mee. Dat was maar goed ook voor de halveliter-jongens, want Jack reed in een erg mooie stijl naar de overwinning. Zelfs het vermogen van de viercilinder van Albert Siegers was niet in staat Jack (met zijn op dit bochtige circuit wat gemakkelijker hanteerbare machine) te stuiten en moest genoegen nemen met de tweede plek. Het resultaat van deze race, met op de eerste, vierde, vijfde en zesde plaats, een 350cc-er, bewijst dat op dit soort stratencircuits het verschil tussen een 350 of een 500cc vrij gering is. De officiële uitslag was op de eerste plaats Albert Siegers voor Bert Struijk en Gerrit Veldink.

2x Bert in actie tijdens de 350cc in Vessem op zijn nieuwe Yamaha, die hem door de supportersclub ter beschikking was gesteld..

350cc podium Vessem: Bert Struijk op het hoogste treetje, met Jack ernaast. Jan van Disseldorp klimt op zijn treetje van derde.

 

 

28-03-1976 Nationale races Heeswijk

Heeswijk bracht eerste confrontatie op wegrace gebied tussen KNMV- en NMB-rijders

28-03-1976, Heeswijk: Jack Middelburg wint de 250cc klasse, voor Kees vd Kruijs (3e).

Motorclub 'De Wisperink' had afgelopen zondag de eer om in Heeswijk de eerste gecombineerde KNMV/NMB-wegrace te organiseren. Dit gebeurde op het Wolvenbosch-circuit, waar men voor de tiende maal motorraces organiseerde. En zo konden voor het eerst de kaarten tussen de hele Nederlandse wegrace-elite geschud worden, tijdens deze zgn. uitwisselingswedstrijd. Eerst werden de 50cc nationalen en internationalen verreden, gevolgd door de beide races in de 125cc. Ten bate van de televisie werd hier na eerst de 250cc inters gereden. Deze klasse werd een vrij makkelijke prooi van Jack Middelburg, ondanks zijn slechts elfde trainingstijd. Om de tweede plaats woedde een hevig gevecht tussen Marcel Ankoné en Kees van der Kruijs, een gevecht dat door Marcel werd gewonnen. De andere Van der Kruijs, NMB-er Harrie, pakte achter zijn broer een keurige vierde plaats, na in de eerste ronde nog als tiende te zijn doorgekomen. Als laatste race stond die van de 350cc internationaal op het programma. En het ging hierbij alleen om KNMV-rijders. Snelste man in de training was "Den Boet" en de man uit Ammerzoden liet zien, dat hij momenteel de sterkste is, alleen Jack Middelburg zal, als hij een keer goed wegkomt van zijn startplaats, een bedreiging kunnen vormen. Via de snelste ronde van de dag, 1.16.0, oftewel een gemiddelde van 144.7 km/uur op dit fietspadencircuit, had hij op de streep 14 seconden voorsprong op Jack Middelburg, ook wel eens de Nederlandse Johnny Cecotto genoemd. Jack liet ook nu weer evenals in Vessem, een uitstekende indruk achter. De Yamaha van Jack was niet tijdig klaar voor de race, dus leende Jack de 350 van zijn vriend Willem-Jan Nooteboom, die in de nationale klasse bij de KNMV reed. In deze 350 cc moest hij na een matige start opklimmen van een tiende plaats. In de laatste bocht wist hij nog net Bert Struijk te passeren en het verschil bij aankomst was minimaal. Anderhalve seconde later dan Struijk ging Kees van der Kruijs over de streep, gevolgd door een goed opgeklommen Marcel Ankoné, Rob Bron en Piet van der Wal. En zo kon verslaggever Henk Terlingen zich met z'n NOS-collega's naar Hilversum spoeden om, naar later bleek, een goede reportage van de eerste KNMV-NMB wegrace het land in te sturen. De 50cc werd gewonnen door Roelof Cornelis, de 125cc door Bert Klaassens en verder werden er hier in Heeswijk ook nog de nationale klassen in de 50cc, 125cc en 250cc verreden.

 

 

11-04-1976 Internationale Olof-races Hilvarenbeek

 

 

 

Start 350cc, met op de achtergrond de stoeltjesliften van pretpark 'de Beekse Bergen'. Op de 1e startrij: Alan North (#63), Boet van Dulmen (#2) en Tom Herron (#55). 2e rij: Leif Gustafsson (#66) en Charlie Williams (#50). Geheel links Bert.

Het succes van de 9e editie van de Olof-races kreeg voor de organisatie en de naar schatting 40.000 toeschouwers een bittere nasmaak toen in de voorlaatste race de Duitse 50cc coureur Gerhard Thurow (02-11-1934) in winnende positie ten val kwam en een boom raakte, en aan de gevolgen van een gebroken halswervel, later in het ziekenhuis overleed. Thurow was een zeer ervaren racer, die al vanaf 1958 in de lichtere klassen meedraaide. Een van de hoogtepunten uit zijn racecarrière, was de overwinning in de Grand Prix van België, in de 50cc, in 1974. Ironisch genoeg gebeurde dit ongeluk in een klasse, waarin men dit het minste zou verwachten (Thurow had op het moment van zijn val reeds een straatlengte voorsprong), terwijl in de razendsnelle F-750 race geen enkel incident plaatsvond. Dat weerhield ex-wereldkampioen Dieter Braun niet om na afloop te verklaren, dat naar zijn mening een F750 race op dit circuit niet langer zou mogen worden verreden. "Het is op sommige plaatsen veel te smal en er kan nergens volgas gereden worden", aldus de Duitser. Bert werd in het internationale deelnemersveld tiende in de 350cc en achtste in de 500cc. Alle begin is moeilijk en al doende leert men.... 

De heldenrol in de 9e editie van de Olof-races, ooit ontstaan uit een eigen initiatief van een aantal studenten van de Universiteit in Tilburg, die dit evenement daarna nooit meer losgelaten hebben, bleek dit jaar weggelegd voor de Schot Alex George, die ondanks bloedende schaafwonden, een souvenir aan een val in de Imola 200 mijls race, een geweldige race reed, niet alleen in de F750 klasse, maar ook in de 350 en 500cc race. In de F-750 pakte hij de overwinning en daarmee de daarvoor gereedstaande hoofdprijs, een Tabbert-caravan. Alex won de race in het nieuwe recordgemiddelde van 155.530 km/uur, terwijl hij tevens een nieuw absoluut ronderecord vestigde van 1.42,4, ofwel een gemiddelde snelheid op het 4500 meter lange circuit van 158.203 km/uur. In de 350cc race torpedeerde Boet van Dulmen de Ier Tom Herron, maar ze konden beiden de race hervatten, de halveliterklasse werd gewonnen door de Brit Neil Tuxworth. Deze race werd al in de zesde ronde afgevlagd, omdat een coureur, Jaap Groeneveld, de controle over zijn motor verloor en daarna het publiek invloog! De cameraman van de NOS kon net het vege lijf redden, maar zijn filmcamera met statief, ter waarde van 40.000 gulden, werd totaal vernietigd en vloog met coureur en motor over de hekken. Zes mensen werden naar het ziekenhuis vervoerd, maar konden gelukkig na behandeling allen weer naar huis.

350cc Hilvarenbeek.

Bert voor Kees vd Kruijs.

500cc Hilvarenbeek.

 

 

 

19-04-1976 nationale races Ammerzoden

1976, 350cc, start Ammerzoden: Jack (#16), Louis Weterings (#58), Boet (#2), Bert (#12) en Piet Damen (#52).

 

Vertrek van bovenstaande 350cc-start in Ammerzoden met o.a. Bert, Jan Lucouw (#11) en Henk Lodder (#37).

Start 500cc met Bert, Boet van Dulmen & Jan Kostwinder.

De wegraces in Ammerzoden, op het kille en winderige Wordragen circuit, in de 350 en 500cc klasse "uitwisselingswedstrijden", hebben ondanks de concurrentie van de races in Hengelo, waar tijdens deze paasdagen ook internationale races werden verreden, voor ongeveer twaalfduizend toeschouwers boeiende en spannende motorsport gebracht. In beide KNMV/NMB categorieën was de overwinning voor de plaatselijke favoriet Boet van Dulmen, die zich "thuis" door een uitbundige aanhang niet alleen daarvoor liet huldigen, maar ook voor het feit dat hij maandag 19 april 28 jaar werd. Vooral in de 350cc race was de zege van Den Boet indrukwekkend, de populaire man uit Ammerzoden moest welhaast het onmogelijke doen om dit gunstige resultaat te bereiken, want toen de startvlag viel bleef de Laponder-Yamaha stokstijf staan en was er gewoon geen beweging in te krijgen. Toen dit eindelijk wel het geval was, was Boet de laatste die vertrok. De concurrentie was inmiddels, door de eerste bocht heen, al uit het zicht verdwenen. Van Dulmen liet toen zien waartoe hij allemaal in staat is. Op zijn nu ineens voortreffelijk draaiende machine ging hij de tweede ronde in op een zesde plaats en een ronde later had hij zich al pal achter de voor hem voortrazende Louis Weterings en Bert Struijk genesteld. Daarna werd het echter moeilijker, vooral de tegenstand van de voortreffelijk rijdende Weterings op zijn door John Kersten perfect geprepareerde Opstalan Yamaha, was hardnekkig. Halverwege de wedstrijd werd de strijd tenslotte beslist. In een adembenemende rush flitste Van Dulmen eerst langs Struijk en daarna langs de moegestreden Weterings, die in de eindfase van de race ook Struijk nog voor moest laten gaan. Al met al een enerverende brok motorsport, waarin ook Jack Middelburg zijn aandeel had door ver uit de achterhoede, hij had eveneens een slechte start, op te rukken naar de vierde plaats. Tijdens deze imponerende opmars kon hij echter het driemanschap Van Dulmen-Struijk-Weterings net niet meer bereiken (foto onder het podium dat Jack net misliep met zijn vierde plaats). In de halveliterklasse had Van Dulmen over geluk niet te klagen, want als Jack Middelburg niet, juist toen hij de leiding in de zevende van de twaalf ronden die gereden moesten worden, had overgenomen, met een lekke oliekeerring vroegtijdig het rennerskwartier had moeten opzoeken, dan had er voor Den Boet, die inmiddels de vlag al had gestreken, geen zege ingezeten. Jack reed briljant en zijn Rekers-Yamaha was stukken sneller dan de machine van het Laponder-racing-team. Boet gaf dat na afloop volmondig toe. Boet had zelfs nog moeite om de gewiekst rijdende Bert Struijk, die NMB-coureur Louis Weterings in een "bikkelhard" gevecht koelbloedig had teruggewezen en zodoende vanuit derde positie naar voren was opgerukt, achter zich te houden. Op de meet was het verschil niet meer dan een half wiel. Een spannend slot van een race, waarin Jack Middelburg de snelste ronde draaide met een gemiddelde topsnelheid van ruim 137 km/uur. En zo kreeg deze halveliterklasse precies dezelfde uitslag als de 350cc-categorie, wat de eerste drie betreft.

 

 

Podium 350cc: Van Dulmen-Struijk-Weterings

 

 

350cc: Bert voor Louis Weterings (#58).

 

500cc: Bert Struijk met Albert Siegers (#8).

Ammerzoden

   

 

 

25-04-1976 nationale races Born

Bert onder en boven in actie op zijn 500cc in Born.

 

31 deelnemers 500cc race Born.

N.M.B. deelnemers:

7. Rob Beute 9. Nico Lentjes 10. Philip v/d Stokker 15. Henk Sanders
19. Jo Kamp 30. Armin Zeh 31. Harry v/d Pol 34. Co van Noortwijk
35. Peter Driessen 36. Henk Willems 66. Nol Twikler 67. Jan Twikler

K.N.M.V. deelnemers:

101. Albert Siegers 102. Bert Struijk 103. Berry Smetsers 104. Jan van Disseldorp
105. Rob Bron 106. Jaap Groeneveld 107. Henk de Wever 108. Jack Middelburg
109. Cor Scheepens 110. Jan Verwey 111. Piet Briesder 112. Wim ten Klooster
113. Kees van der Kruijs 114. Jan Kostwinder 115. Jannes van 't Ende 116. Willem Dolfing
117. Kees v/d Broek 118. Mar van Beek 63. Cor v/d Ven

 

KNMV en NMB uitwisselingsrace te Born
Een afgebroken voortandwiel voorkwam tijdens de 500cc races in Born (Limburg) dat Jack Middelburg, die op dat moment de leidende positie innam, zijn overwinning zou behalen. Eerder triomfeerde de man uit Naaldwijk in de 350cc categorie. Nu ging de eerste plaats in de halveliterklasse naar Kees v.d. Kruijs uit Oisterwijk op korte afstand gevolgd door Bert Struijk.
Uitslagen 500cc: 1. Kees v.d. Kruijs, Yamaha, Oisterwijk; 2. Bert Struijk, Yamaha, Zaltbommel; 3. Ceh, Suzuki, Geleen; 4. Twinker, Yamaha, Heerlen; 5. Sanders, Yamaha, Roermond.
350cc: 1. Jack Middelburg, Yamaha, Naaldwijk; 2. Bert Struijk,Yamaha, Zaltbommel; 3. Louis Weterings, Opstalan-Yamaha; 4. Harrie v.d. Kruijs, TvH-Yamaha, Oisterwijk; 5. Kees v.d. Kruijs, TvH-Yamaha, Oisterwijk.

 

30 deelnemers 350cc race Born.

N.M.B. deelnemers:

1. Rob van Zanten 3. Tonnie Troeyen 6. Louis Weterings 9. Wim Krebs
29. Harrie v/d Kruijs 30. Hennie Dedrog 33. Sjef Belt 40. Harrieke Bennaars
47. Wim Felen 50. Johan Baan 65. Cees Overdijk 99. Hans Smulders

K.N.M.V. deelnemers:

101. Albert Siegers 102. Rob Bron 103. Berry Smetsers 104. Bert Struijk
105. Kees v/d Broek 106. Jack Middelburg 107. Jan Kostwinder 108. Kees van der Kruijs
109. Jan Verwey 110. Cor Scheepens 111. Cor van der Ven 112. Jannes van 't Ende
113. Jan van Disseldorp 114. Henk Lodder 115. Peter van Kempen
116. Hans Verschuur 117. John van Baarsen 118. Mar van Beek

 

Bert onder en boven in actie op zijn 350cc in Born.

Podium 350cc in Born: Louis Weterings, Jack Middelburg en Bert

 

 Jack Middelburg

Louis Weterings 3e

Bert Struijk 2e

 

 

02-05-1976 Internationale races België, Weelde 

De eerste snelheidswedstrijden, die op het vliegveld te Weelde werden gehouden, leden ongetwijfeld aan enkele "kinderziekten". De als een België - Nederland ontmoeting aangekondigde wedstrijden dienden op het laatste nippertje in een ander wedstrijdschema te worden gestoken. De coureurs kwamen erg laat opdagen voor de technische controle, die erg moeizaam zou verlopen. Toen de splinternieuwe 750cc Rekers-Yamaha van Jack Middelburg "geweigerd" werd wegens een niet correcte stuuruitslag dreigde heel de dag in het honderd te lopen. We hoorden in die ogenblikken kreten als ,,of Jack start, of er start geen enkele Hollander". Uiteindelijk viel alles dan in goede plooien en kregen de circa 3000 kijkers (dus flink wat meer dan voor bepaalde races op Nijvel), onder wie heel wat Nederlandse motorfans, een aantrekkelijke wedstrijdmiddag. Grote figuren in de klassen 250-350 en 500-750 cc waren de bijna geweigerde Jack Middelburg en Jean-Philippe Orban (Sarome-Yamaha). Voor Orban was Weelde een redplank, vermits hij zich in Oostenrijk vergeefs had aangeboden voor deelname aan de Grand Prix (alleen Chaltin kreeg als Belg een starttoelating op de Salzburgring) en zaterdag 1 mei naar België terugkeerde. Orban zou in de loop van de namiddag eenmaal Middelburg kunnen verslaan, dit in de tweede manche 500-750cc. Maar Orban zijn rivaal boekte succes in de twee series 250-350cc en in de eerste reeks der topklasse, waarin hij ook eindoverwinnaar werd. De snelste ronde van deze eerste vliegveldraces in Weelde kwam op naam van Orban te staan, die op het einde van de dag de 3.2 km lange omloop tegen meer dan 138 km/uur zou draaien. Om de hoeken der taxibanen te ronden werd flink wat kennis vereist van de deelnemers, die anders op het korzelige beton wel voldoende greep vonden voor hun banden en op de 45 meter brede en eindeloos lange startbaan een uitstekende startvlakte vonden. Sommigen stelden reeds voor op het Weeldse betonlint sprint- en dragraces (bv. met de Yamaha's 750) te houden als intermezzo voor een volgende snelheidsmeeting. Jack Middelburg werkte zich in de twee series 250-350cc telkenmale in de derde ronde naar de leiding.

De eerste manche bracht met Bert Struijk (tweede) en Jan Visser (derde) nóg twee Nederlanders mee vooraan, terwijl Brasschatenaar Patrick van Heurck volgens ons vierde was. Officieel was Hubin hier vierde. Toch verbaast ons dit ten zeerste vermits we Van Heurck, die de "pole position" had, speciaal gevolgd hebben nadat hij zijn start compleet miste. In de tweede reeks was Struijk het beste weg bij de start, maar hij werd achterhaald door Middelburg en Visser en ook Van Heurck die nu derde zou eindigen. Het duel tussen Jack Middelburg en Jean Philippe Orban (uitgeschakeld met een vastloper in 250-350 cc toen hij langs Visser naar de derde plaats was gekomen in de eerste reeks) in de eerste manche 500-750cc was het hoogtepunt van de dag. Zij wisselden herhaaldelijk van positie en Middelburg kon slechts voorsprong gaan nemen toen de achterband van Orban's machine te veel rubber op de Weeldse baan ging laten. De tweede manche kwam wel op naam van Orban, maar Middelburg was toch dicht genoeg achter hem gebleven om de eindzege in deze klasse te behalen. Patrick Van Heurck, weer zeer slagvaardig, boekte in de eerste reeks de derde plaats voor de oprukkende Jules Nies, die helemaal in de staart van de groep was verzeild bij het vertrek. Ook in de tweede manche was vader Nies verplicht zijn kunnen te tonen na een bar slechte start en hij werd uiteindelijk derde na Van Heurck te hebben ingehaald. De Nederlander Willem Zoet pakte tweemaal de vijfde plaats mee in deze series.

 

09-05-1976 Nederlandse kampioenschapraces Maastricht

Hoewel sportcommissaris Andre Leclaire pas twee dagen voor de race de gemeentelijke toestemming wist los te krijgen, liepen de eerste kampioensraces in Maastricht, uitstekend georganiseerd door de Stichting Limburgse Motorsport, als een zonnetje, voor ongeveer 16.000 toeschouwers. Cees van Dongen, Henk van Kessel, Jack Middelburg, Boet van Dulmen, Marcel Ankoné en Boy Brouwer/Anneke Mak stelden door middel van overwinningen hun kandidatuur voor de 1976 wegracetitels. Door het zeer laat bekend worden van het feit dat de 750 uitwisselingswedstrijd ook mee zou tellen voor het kampioenschap, hadden sommige coureurs hun 750cc kanonnen niet meegebracht, hieronder ook Jack Middelburg. Van Dulmen liet zijn machine speciaal in Ammerzoden halen. Een verstandig besluit, want de zege in deze klasse ging zeer gemakkelijk naar hem, nadat Wil Hartog uitgevallen was en Dick Alblas geen kans zag zijn goed draaiende 680cc König dichterbij de voortrazende Laponder coureur te brengen.

De 50cc werd een prooi voor Cees van Dongen en de 125cc voor Henk van Kessel in het bloedhete, temperaturen boven de 30 graden, Limburg. In de 250cc klasse liet Jack Middelburg er geen seconde onzekerheid over bestaan wie deze race zou gaan winnen. Hij pakte snelle starter Marcel Ankoné in de eerste ronde terug om vervolgens steeds verder weg te lopen van Ankoné en Henk van Kessel, die in de beginfase met elkaar in de slag gingen om de tweede plaats. Die plaats bleek voor Van Kessel, want na 5 ronden capituleerde Marcel, die toen al de races in de 350 en 500cc in de benen had zitten (evenals Jack), en nam hij genoegen met de derde plaats. Jan Hardonk (kwam op 18-09-1976 om het leven tijdens de training in Stadskanaal, Jan was 26. Hij werd evenals Jack Middelburg, 8 jaar later, naar het Academische Ziekenhuis in Groningen gebracht en zou daar overlijden) en Leo Bovee († 16 juni 2006) knokten een geweldig duel uit om de vierde plaats, terwijl Bert Klaassens en Marcel Jansen ditzelfde op enige afstand hierachter om de zesde plaats deden. De 350cc werd gewonnen door Boet van Dulmen voor Marcel Ankoné, Piet vd Wal, Bert Struijk en Leo Bovee, Jack zou door een valpartij niet aan de finish komen.

Bert geeft Wil Hartog een lift terug naar het rennerskwartier in de 500cc klasse in Maastricht.

In de 500cc gaf Marcel Ankoné zijn nieuwe Suzuki viercilinder (gesponsord door reclamebureau Pullshaw uit Eindhoven, de latere sponsor van Bert) een fantastische vuurdoop. In de training had hij reeds de snelste tijd weten te realiseren en dat dit geen vergissing was bewees hij in de race door keihard in de slag te gaan met "Witte Reus" Wil Hartog, die ondanks ontstekingsproblemen in de training wel weer als een raket naar de kop vloog. Marcel volgde hem 8 ronden lang op korte afstand en toen Wil door problemen met de remmen even een foutje maakte sloeg Marcel bliksemsnel toe. Wil gaf zich nog niet gewonnen, kwam weer over Marcel heen, maar moest door een remfout opnieuw de kop aan Marcel afgeven. In een alles of niets poging ging Wil daarna in de laatste ronde, door weigerende remmen (de schijf was gescheurd), dwars door de strobalen, een grap die zowel voor Wil als voor Marcel goed afliep. Een geweldig Suzukiduel dus, dat dit seizoen ongetwijfeld nog diverse malen herhaald zal worden. Jack Middelburg en Boet van Dulmen wisten hun Yamaha's niet in de buurt van de razendsnelle Suzuki vierpitters te houden, die qua vermogen veruit superieur zijn. Jack troefde Boet wel af voor de tweede plek op het podium. Dick Alblas zag de vierde plaats de mist ingaan toen zijn König een vette pit kreeg. Bert Struijk wist in de laatste ronde Piet v.d. Wal nog te verrassen voor de vierde plaats.
 

 

16-05-1976 Nationale races Oirschot

   

Oirschot, 16 mei. Voor de negende maal organiseerde de 'Stichting Wegrace Oirschot' (voorheen supportersvereniging Piet vd Wal) in Spoordonk de traditionele wegraces. In verband met de plechtige communie van een meisje dat aan het circuit woonde, werd het circuit wat ingekort! Het was hierdoor een stuk sneller, want het circuit bestond nu alleen uit vier lange rechte einden en vier haakse bochten. Dit had, mede, tot gevolg dat er zich vele ongelukken voordeden en vele rijders rechtdoor gingen/moesten in de bochten, door een te hoge snelheid. In de laatste wedstrijd, de 350cc klasse internationaal, gebeurde een ongeluk dat zich in het begin ernstig liet aanzien, waardoor de wegraces in Oirschot een vroegtijdig einde kregen. In een keihard duel met de plaatselijke favoriet Piet van de Wal vloog, omdat de remmen weigerden, de Naaldwijkse coureur Jack Middelburg, die op dat moment de leiding had, de op één na laatste bocht van het ter plaatse smalle circuit uit en bleef na een zeker dertig meter lange val door de lucht gewond naast zijn machine liggen. Totaal over zijn toeren en hevig geschrokken stopte Piet van de Wal en ook de wedstrijdleiding nam geen enkel risico. De race werd stilgelegd en Albert Siegers uitgeroepen tot winnaar voor Bert Struijk. Jack Middelburg werd naar het ziekenhuis in Boxtel vervoerd en daar werd geconstateerd dat al met al de verwondingen, gezien de omstandigheden, mee vielen: een beenbreuk, een (lichte) hersenschudding, drie gebroken ribben, inwendige kneuzingen en schaafwonden. Levensgevaar was dan ook niet aanwezig, maar wel was zijn seizoen weer zo goed als ten einde. Dit betekende het tweede verloren seizoen voor Jack achter elkaar, door een blessure. Een triest slot van een evenement, dat daarvoor spannende en boeiende motorsport had gebracht. De halveliterklasse internationaal werd in het begin van de middag nog gewonnen door Jack Middelburg, die in deze race zonder meer een klasse apart was. De man uit Naaldwijk had geen beste start, doch kwam na de eerste ronde al als vierde door. Daarna flitste hij in een enerverende rush als een schicht achtereenvolgens langs Piet van de Wal, Bert Struijk en Dick Alblas. Daarna was er niemand meer die hem kon bedreigen. De constant en safe rijdende Alblas werd tweede, terwijl Bert Struijk de fel sturende Van de Wal gedecideerd klopte voor de derde plaats. Daarachter werd Kees van de Kruijs zonder veel moeite resoluut losgereden door Albert Siegers. De 250cc-klasse internationaal zou zonder meer een zege voor de oppermachtige Jack Middelburg zijn geworden als hij niet in de zesde ronde, toen de gehele concurrentie de vlag had gestreken, door machinepech was uitgeschakeld. Nadat een kabeltje van de bobine was losgetrild stokte de Rekers-Yamaha en moest Jack vroegtijdig het rennerskwartier opzoeken. 

350cc: Jack Middelburg passeert Bert Struijk (#12) en Albert Siegers binnendoor. Piet van de Wal kijkt toe.

Hans Rebel kreeg toen de zege in de schoot geworpen. Hij finishte voor Martin Jansen, Jan Disseldorp en Peter Pauw. De strijd om de vijfde plaats was fel. Jannes Ebeling won dit adembenemende duel in de "achterhoede". Een teleurgestelde Kees van de Kruijs, die een verzoek aan de KNMV om een A-licentie internationaal één dezer dagen, gezien de minder goede prestaties in dit seizoen, zag afgewezen, reikte niet verder dan een achtste plaats. Bij de nationalen won Willem-Jan Nooteboom twee races. In de 350cc-klasse, groep A, werd het Schiedamse talent als eerste afgevlagd voor Henk Coelman en Peter Bloemhardt, terwijl hij de halvelitercategorie won zoals hij wilde, met Mulder en Verhulsdonk respectievelijk op de tweede en derde plaats. Bennie Wilbers won de nationale 125cc klasse met 7 seconden voorsprong op Rinus Santbergen. In de 350cc race eiste Harry v.d. Hout de zege op voor Albert van Dijk en Gerrit Meerveld, die respectievelijk tweede en derde werden.


350cc Oirschot: Bert Struijk, Albert Siegers en Jack.

 

 

27-05-1976 Nederlandse kampioenschapraces Assen

Op Hemelvaartsdag werden op het circuit van Assen de tweede races gehouden, na Maastricht, om het Nederlands kampioenschap. In de halveliterklasse was Wil Hartog door niemand bij te houden. Hij sloeg zo'n groot gat, dat de gehele concurrentie geen schijn van kans meer had. Heel ver achter Hartog werd oor Marcel Ankoné, Boet van Dulmen, Piet van der Wal en Kees van der Kruijs fel gestreden om de twee overgebleven ereplaatsen. Ze gingen uiteindelijk in genoemde volgorde over de streep. Als zesde finishte Bert Struijk. Voor 10.000 toeschouwers deed Bert het in de 350cc klasse iets beter door als vijfde te eindigen achter Van Dulmen, Rob Bron, Piet v/d Wal en Willem Zoet (beslechte het duel tussen hem en Bert in de laatste ronde), maar nog wel net voor Marcel Ankoné, die een hele slechte start had gehad en de eerste ronde pas als zestiende doorkwam. Leo Bovee was ten val gekomen op een moment dat hij net de tweede plaats leek te gaan pakken voor Rob Bron. Jack Middelburg kon door zijn beenbreuk van Oirschot uiteraard niet deelnemen. Hij had in Maastricht de eerste 250cc wedstrijd voor het NK op zijn naam gebracht, deze werd nu gewonnen door Marcel Ankoné. de races werden onder erbarmelijke omstandigheden (veel regen) verreden, dus het aantal bezoekers van 8500 was helemaal zo slecht nog niet. het circuit was overigens ook aangepast, men had de snelheid willen drukken en daarom was de laatste bocht voor start/finish flink veranderd (S-bocht van gemaakt) en dit scheelde 4 a 5 seconden per ronde, dus men was er in geslaagd om de snelheid te drukken. De nieuwe bocht luisterde vanaf dat moment naar de naam Geert-Timmerbocht, een bocht die decennia lang voor veel spektakel zou gaan zorgen en waar door valpartijen in de laatste honderd meter veel races in beslist zouden worden, vooral in de TT races.

Uitslagen NK Assen (eerste 15 per klasse).

50cc 125cc 250cc 350cc 500cc
1. Gerrit Strikker Kreidler 1. Henk van Kessel Condor 1. Marcel Ankoné Yamaha 1. Boet van Dulmen Yamaha 1. Wil Hartog Suzuki
2. Cees van Dongen Kreidler 2. Cees van Dongen Morbidelli 2. Leo Bovee Yamaha 2. Rob Bron Yamaha 2. Marcel Ankoné Suzuki
3. Peter Looijesteijn Kreidler 3. Jan Ubels Buton 3. Hans Rebel Yamaha 3. Piet v/d Wal Yamaha 3. Boet van Dulmen Yamaha
4. Theo Timmer Kreidler 4. Jan Eggens Ega 4. Kees v/d Kruijs Yamaha 4. Willem Zoet Yamaha 4. Piet v/d Wal Yamaha
5. Ton Kooyman Kreidler 5. Peter van Niel Yamaha 5. Jannes Ebeling Yamaha 5. Bert Struijk Yamaha 5. Kees v/d Kruijs Yamaha
6. Engelbert Kip Kreidler 6. Roel Cornelis Morbidelli 6. Jan Hardonk Harley 6. Marcel Ankoné Special 6. Bert Struijk Yamaha
7. Adri de Korte Kreidler 7. Fred Coopman Special 7. Jan v. Disseldorp Yamaha 7. Kees v/d Kruijs Yamaha 7. Dick Alblas König
8. Bennie Maatkamp Kreidler 8. Roelof Postma Maico 8. Henk van Kessel Yamaha 8. Wietze Veenstra Yamaha 8. Willem Zoet Yamaha
9. Wim van Beek DRM 9. Hen v. Furstenberg Yamaha 9. Martin Jansen Yamaha 9. Albert Siegers Yamaha 9. Albert Siegers Yamaha
10. John Koster Kreidler 10. Martin Mulder Maico 10. Bert Klaassens Yamaha 10. Kees v/d Broek Yamaha 10. Cor Scheepens Yamaha
11. Johan Siemerink Kreidler 11. Wim Keers Yamaha 11. Peter Pauw Harley 11. Cor Scheepens Yamaha 11. Jan v. Disseldorp Yamaha
12. Bennie Wilbers Special 12. Adri de Korte Yamaha 12. Berry Smetsers Yamaha 12. Jos van Schijndel Harley 12. Wim ten Klooster Yamsel
13. Philip Reinbergen Kreidler 13. Bert Verveer Yamaha 13. Norbert Willemsen Yamaha 13. Henk Lodder Yamaha 13. Fred Coopman Kawasaki
14. Piet Rijlaarsdam Kreidler 14. Wim de Jong Maico 14. Jan Verweij Yamaha 14. Piet Damen Yamaha 14. Jan Verweij Yamaha
15. Joop Zwetsloot Roton 15. Harry Looijesteijn Maico 15. Rien Verzendaal Yamaha 15. Frans Swalve Yamaha 15. Piet Broesder Yamaha

 

 

07-06-1976 Nederlandse kampioenschapraces Oudkarspel

          

De races voor het Nederlands kampioenschap, op Tweede Pinksterdag, in Oudkarspel brachten voor de toeschouwers waar voor hun geld. Marcel Ankoné, snelste trainer in zowel de 250, 350 en 500cc klasse, leek in stijl de 350cc race op zijn naam te gaan brengen voor Leo Bovee en voor Boet van Dulmen. Marcel was niet te achterhalen, behalve door de pechduivel, toen tegen het einde van de race zijn bobine het begaf. Hierdoor won Leo Bovee de race voor Van Dulmen, Piet v/ Wal, Kees v/d Kruijs en Bert Struijk. Helaas zou Leo een week later in Raalte zijn sleutelbeen breken, dus zijn hoop op een eventuele titel was daarmee verdwenen. De tussenstand na drie van de voor het NK meetellende races was nu: 1. Boet van Dulmen met 87 pnt, voor Piet v/d Wal met 75 en Bert Struijk nam een prachtige derde plek in met 65 punten.

 

In de door Marcel Ankoné voor Wil Hartog en Boet van Dulmen gewonnen halveliterklasse kwam Bert deze maal niet verder dan de achtste positie. In het algemeen klassement leidde eveneens de winnaar hier in Oudkarspel, Marcel Ankoné, met twee zeges en een tweede plaats, met 87 pnt. Bert stond in deze tussenstand nu op een vijfde plek. Ankoné stond tevens eerste in de 250cc klasse, terwijl Cees van Dongen (50cc) en Henk van Kessel (125cc) ook op titelkoers lagen.

Bert in de 500cc klasse achter Dick Alblas (#30)

 

Bert in de 500cc in Oudkarspel op weg naar een achtste plaats.

 

13-06-1976 internationale races Raalte

Op het zonovergoten, maar winderige en stoffige circuit van de Luttenbergring te Raalte, werd onderstreept dat de Nederlandse wegracetop de aansluiting met de buitenlands vedetten flink aan het maken was. Vier van de vijf internationale races werden door een Nederlander gewonnen in het sterk bezette deelnemersveld voor meer dan 25.000 toeschouwers. Engelbert Kip (50cc), Henk van Kessel (125cc), Marcel Ankoné (350cc) en Wil Hartog de 500cc. Alleen de Australiër, John Dodds, wist de 250cc race op zijn naam te brengen, voor de Fransman Patrick Fernandez en de Zwitser Bruno Kneubühler. Buiten deze Nederlandse winnaars, alleen de 50cc was een bijna Nederlandse aangelegenheid, draaiden ook coureurs als Rob Bron, Bert Struijk, Piet van der Wal en Leo Bovee en zelfs betrekkelijke nieuwkomers als Cor Scheepens en Jan Eggens, steeds nadrukkelijker mee bij de top-10 in een sterk bezet internationaal veld. En dan waren hier in Raalte Jack Middelburg (door een val in Oirschot dus langdurig uitgeschakeld) en Boet van Dulmen (geveld door griep) nog niet eens van de partij.

Bij absentie van de laatste twee liet in Raalte Marcel Ankoné zien dat ook hij bij de absolute top in de 350cc klasse behoorde. Hoe de Zuid-Afrikaan, Alan North, en de Australiër, John Dodds, ook aandrongen, bijgestaan door Leo Bovee, Marcel liet zich niet van de eerste plaats verdringen en pakte zeer knap de zege. Helaas kwam Bovee later ten val en brak daarbij zijn sleutelbeen. Voor ruim 20.000 toeschouwers pakte Bert Struijk achter bovenstaand trio de vierde plaats en Rob Bron werd slechts op het nippertje van de vijfde plek afgehouden door Bruno Kneubühler, altijd in vorm en knokkend tijdens welke internationale wedstrijden in Nederland dan ook. De Zwitser (snelste in de training, maar een slechte start) bracht altijd waar voor zijn geld. De Australiër Vic Soussan, eindigde net voor Piet v/d Wal op een zevende plaats en de dit seizoen van de nationalen naar de internationalen overgestapte Cor Scheepens maakte voor en met Albert Siegers en Jos van Schijndel de eerste tien compleet. Een paar van de belangrijkste uitvallers: Alex George, Jean-Louis Guignabodet en Patrick Fernandez.

350cc Raalte: Marcel Ankoné (#6), Leo Bovee, Bert (#12), Alan North & Rob Bron (#9) in de achtervolging.

Copyright Jan Burgers

De 500cc klasse werd voor de eerste keer in de geschiedenis over twee manches verreden en hier werd Wil Hartog de held. De bliksemstarter had hier in Raalte al een paar keer gewonnen en zou dat tot 1979 blijven doen, in dat jaar werd hij afgelost door Jack Middelburg. Nu won Hartog echter nog beide manches. Ankoné wist heel knap zijn Pullshaw-Suzuki voor die van het Amerikaanse talent, Pat Hennen (snelste in de training), over de streep te jagen. Patrick Fernandez werd vierde voor Bert Struijk en Rob Bron. Cor Scheepens werd twaalfde, terwijl Kees van der Kruijs en kanshebber, de Fin Teuvo Länsivuori, met pech aan de kant moesten. De tweede manche begon met een klein menselijk drama, de ontsteking van de machine van Marcel Ankoné liet het bij het aanduwen afweten. Ontredderd zocht hij het rennerskwartier op, waarna Hartog wederom de zege pakte. Patrick Fernandez en Pat Hennen vochten om de tweede plek, totdat de Amerikaan met mechanische problemen (vastloper) naar de kant moest. Rob Bron werd derde voor Teuvo Länsivuori. Bert Struijk voerde een felle strijd met de Fin en Alex George en werd als vijfde afgevlagd. Met zijn twee vijfde plaatsen in de manches werd Bert vierde in het totaalklassement. De Italianen Marco Lucchinelli en Armando Toracca, van het Robert Gallina Corse Team, hadden ook een contract getekend met de R.A.M. (Raalter Autobomiel- en Motorclub), maar waren niet op komen dagen en hadden het aan de tolerantie van de R.A.M. te danken dat ze twee weken later wel aan de TT van Assen konden deelnemen, na hun contractbreuk.

 

 

20-06-1976 Nederlandse kampioenschapraces Zandvoort

 

Bert voor Marcel Ankoné en Jan Kostwinder in de 500cc klasse op Zandvoort.

De vierde wedstrijden om het Nederlands kampioenschap werden op Zandvoort verreden en zoals heel vaak onder slechte weersomstandigheden. Henk van Kessel verzekerde zich al van de titel in de 125cc klasse door zijn vierde achtereenvolgende achtsteliterrace van het seizoen te winnen, in evenzoveel races. Aangezien de beste vier resultaten beslissend waren, kon Van Kessel al niet meer achterhaald worden. Van Kessel deed met twee tweede plaatsen en een overwinning ook nog mee om de titel in de kwartliters. Deze race hier op Zandvoort werd gewonnen door de Zuid-Afrikaan Alan North, die met een Nederlandse licentie reed. Hij deed wel buiten mededinging mee, dus pakte de nummer twee, Marcel Ankoné, toch nog de volle dertig punten voor het NK. In de 350cc won Boet van Dulmen, die met zijn drie zeges en een tweede plaats ook al niet meer achterhaald kon worden. Bert kwam op het natte circuit niet verder dan een achtste plaats in deze 350. In de 500cc klasse moest Wil Hartog opgeven met een lekke band en hierdoor waren zijn titelkansen wel nagenoeg verkeken. Marcel Ankoné, die door een slechte start hier in Zandvoort, niet verder kwam dan een derde plek, hield de grootste kans om de titel te pakken hiermee wel in leven. Wilden Wil of Boet hem nog van deze belangrijkste titel afhouden moesten ze sowieso de laatste twee races in een zege zien om te boeken. Ook in deze klasse was Bert niet in optimale doen, gezien zijn negende plaats aan de finish.

 

26-06-1976 Grand Prix Nederland, TT Assen

Het ging er in 1976 dan van komen. Bert ging zijn eerste Grand Prix rijden, in de 350cc klasse, tijdens de Nederlandse TT van Assen! Hij wist zich met een 22e trainingstijd prima te plaatsen voor de 350cc race, bij de eerste dertig die mochten starten. Rob Bron, niet de minste, wist zich niet te plaatsen. Andere Nederlanders in de race: Boet van Dulmen, 16e in de training, gevallen in de race en Piet v/d Wal, 29e training, 14e in de race. Er waren zeer veel uitvallers, niet alleen in deze 350cc race, maar in alle races. Het was de heetste TT van Assen ooit. Het kwik liep op tot 37 graden en vele coureurs hadden daar zeer veel last van. Velen vielen uit met zuurstofproblemen en/of valpartijen.

 

Start 350cc Assen met o.a. : Patrick Fernandez (#28), Philippe Bouzanne (#38), Johnny Cecotto (#1), Tom Herron (#8), Dieter Braun (#4), Franco Uncini (#22), Bert Struijk (#36), Tom Herron (#8).

Bert voor de start van zijn 1e TT.

 

Uitslag 350cc klasse TT Assen '76

Bert tussen Franco Uncini (#31) en Alex George (#10) in. Verder ook Olivier Chevallier in de achtergrond (#15).

Bert krijgt de vlag na zijn eerste TT.

  1. Giacomo Agostini   I MV Augusta 49.30.4
2. Patrick Pons F Yamaha 49.54.5
3. Chas Mortimer GB Yamaha 50.16.7
4. Bruno Kneubühler CH Yamaha 50.21.1
5. John Dodds AUS Yamaha
6. Franco Uncini I Yamaha
7. Tom Herron N-Ier Yamaha
8. Johnny Cecotto YV Yamaha
9. Dieter Braun D Morbidelli
10. Philippe Bouzanne F Yamaha
11. Olivier Chevallier F Yamaha
12. Philippe Coulon CH Yamaha
13. Alex George GB Yamaha
14. Piet v/d Wal NL Yamaha
15. Bert Struijk NL Maxton
       
       

 

 

11-07-1976 Internationale races Zandvoort

            

De internationale races op het circuit van Zandvoort bleken evenals in voorgaande jaren, toen er gestreden werd om de Castrol Super TT Cup, weer geweldige spektakelstukken, maar niettemin was er, zoals gewoonlijk in Zandvoort, een matige opkomst van het publiek (10.000). De kwaliteit van het deelnemersveld zou op elk circuit veel meer publiek getrokken hebben. De strijd in de halveliters was er een tussen de Nederlandse top. Aan de leiding ontspon zich een gevecht tussen het duo Wil Hartog/Boet van Dulmen, op enige afstand gevolgd door Marcel Ankoné en weer iets verder daarachter Rob Bron. Daarachter was er lang een gevecht gaande om de vijfde plek tussen Kees v/d Kruijs, Helmut Kassner, Charlie Williams en Alex George. Tot de achtste ronde bleef het leidende duel van positie wisselen en leken ze samen uit te gaan maken wie als winnaar over de finish ging komen. Niets was echter minder waar, in die achtste ronde sloot Marcel Ankoné plots bij ze aan, ging ze voorbij, waarna de ketting van de Suzuki van Hartog brak en hij ternauwernood op zijn machine kon blijven zitten, iets wat hem eerder op de dag in de F750 niet was gelukt. Toen kwam de 'Witte Reus' ten val. Ankoné passeerde uiteindelijk als eerste de finish voor Van Dulmen, Bron en de Australiër Vic Soussan. Helmut Kassner (D), Kees v/d Kruijs, Charlie Wiiliams (GB), Jon Ekerold (Zaf), Jean-Philippe Orban (B) en Willem Zoet maakten de eerste tien compleet. Alan North die twee weken eerder geen start kreeg in de TT van Assen in de 350cc klasse, liet hier zien dat hij er zeker bij hoort, door deze klasse in Zandvoort op grandioze wijze op zijn naam te schrijven en daarbij middenklassetoppers zoals Tom Herron, Kork Ballington, Takazumi Katayama en John Dodds achter zich houdend. Marcel Ankoné werd de eerste Nederlander op de zesde plaats. De 250cc werd een geheel buitenlands onderonsje, de eerste tien waren namelijk buitenlanders. De Fransman Patrick Fernandez won de race voor Pentti Korhonen, Kork Ballington, John Dodds, Bernard Fau en Tom Herron.

 

 

18-07-1976 Nederlands kampioenschapraces Mill

Voor Marcel Ankoné betekenden de kampioenswegraces in Mill, een soort van keerpunt in 1976. De vaak door pech achtervolgde Oldenzaler, die daarvan dit jaar verlost leek, kwam ten val in de training en dit leek hem twee kampioenschappen te gaan kosten. Hij hoefde zowel in de 250cc als in de 500cc klasse nog slechts één zege binnen te halen om de Nederlandse titels te grijpen. Bij zijn val beschadigde hij echter zowel zijn Suzuki als zijn pols en na een nacht zwoegen was de eerste schade verholpen, maar de tweede nog niet. Marcel besloot de 350cc race te laten voor wat hij was, ondanks zijn snelste trainingstijd, en te trachten om in de voor hem belangrijke races aan te treden. Terwijl Van Dulmen, die de titel in deze klasse al binnen had, onbedreigd naar de overwinning reed, ontspon zich achter zijn rug een paar spannende gevechten. Het eerste, met als inzet de tweede plaats, ging tussen Bert Struijk en Piet van der Wal, die het hevig met elkaar aan de stok hadden. Achter hen konden Albert Siegers en Rob Bron het ook niet eens worden wie er als vierde de finishlijn mocht gaan passeren. Weer daarachter waren, de weer na zijn blessure, zijn rentree makende Leo Bovee en Henk Lodder in een strijd voor plaats zes en zeven. De eerste die een beslissing kon forceren was Rob Bron, hij liet Albert Siegers achter zich en liep hard in op Bert Struijk, die inmiddels Piet van der Wal had moeten laten gaan. Bert moest er uiteindelijk aan geloven en Rob Bron ging gelijk verder met zijn jacht op V/d Wal en dus de tweede plaats. Dit lukte hem uiteindelijk net niet, had de race nog een ronde langer geduurd was V/d Wal het 'haasje' geweest. Bert werd vierde voor Kees v/d Broek die het duo Bovee/Lodder gepasseerd was en Jan Lucouw en Ton Hooiveld waren de nummers negen en tien. Marcel Ankoné moest uiteindelijk aan zichzelf en het teleurgestelde publiek toegeven dat het niet ging lukken die dag, dit tot 'geluk' van Henk van Kessel, want die had ook nog uitzicht op de kwartlitertitel. Deze race werd een prachtige vertoning doordat Van Kessel en Kees v/d Kruijs de gehele race als aan een touwtje over het circuit vlogen, totdat Van Kessel in de tiende ronde plots nog alleen doorkwam. Hij pakte de 30 kostbare punten en ging nu aan de leiding van het NK voor Ankoné. Wil Hartog won de 500cc klasse en stond nu precies gelijk met de zeer ongelukkige Marcel Ankoné.

Bert Struijk reed een prima 350cc race in Mill.

 

08-08-1976 Nederlandse kampioenschapraces Oosterwolde

Van de zes wedstrijden voor het Nederlands kampioenschap in de klasse 500cc reed Wil Hartog er dit jaar slechts vier uit. Maar in die vier races verdiende hij zijn titel overduidelijk, mede door de pech van Marcel Ankoné uiteraard. De laatste kampioensrace van het seizoen, die op zondag 8 augustus in het Friese Oosterwolde verreden werd, georganiseerd door de 'M.C. Ooststellingwef', moest de beslissing brengen, nadat Hartog drie weken tevoren in Mill fors was ingelopen op Marcel Ankoné, die tot op dat moment, bijna twee keer zoveel kampioenspunten bijeen gereden had als Hartog. Het verloop van de race is bekend: Wil won met grote voorsprong op Van Dulmen, die door een achterblijver in moeilijkheden raakte, terwijl Marcel niet startte vanwege een val in de training. In Oosterwolde was Marcel weer van de partij. Met zijn gewonde pols dik in het verband draaide hij niet alleen de snelste trainingstijd bij de 500cc-ers, maar ook bij de 350cc. Totdat Wil Hartog op de proppen kwam. Wil had zaterdag niet kunnen trainen vanwege zijn deelname aan het TV-programma 'Superstar'.

Deelnemers 350cc Oosterwolde

2. Boet van Dulmen 9. Rob Bron 19. Ton Hooiveld 34. Leo Bovee
3. Piet van de Wal 11. Jan Lucouw 20. Frans Swalve 37. Henk Lodder
4. Albert Siegers 12. Bert Struijk 21. Jan Kostwinder 38. Peter van Kempen
5. Jos van Schijndel 13. Kees v/d Broek 25. Kees van der Kruijs 41. Jannes Ebeling
6. Marcel Ankoné 14. Wietze Veenstra 27. Cor Scheepens 42. Peter Pauw
8. Willem Zoet 16. Jack Middelburg 33. Ruud Monden 52. Piet Damen
  58. Gerard Wensink

Daarom reed hij zondagmiddag voor de aanvang van de wedstrijden een paar rondjes en liet daarbij een tijd noteren van 1.48,4, tegen de 1.49,1 van Ankoné. Maar nog was Hartog niet tevreden; omdat de afstelling van de viercilinder Suzuki niet perfect zou zijn (volgens de speaker was die snelste trainingstijd gevestigd met te grote sproeiers, hetgeen niet al te waarschijnlijk klonk), mocht Wil tijdens de 350cc race nog een paar proefrondjes draaien op voorwaarde, dat hij iets later dan de 350-ers van start zou gaan en niemand zou passeren. Prompt besloot Den Boet zijn 350cc race te laten schieten (hij was in deze klasse al kampioen) om ook op de 500 te gaan "trainen". Ook Boet had namelijk nog kampioenskansen, wanneer hij zou winnen, maar dan mochten noch Wil noch Marcel, als tweede eindigen. Marcel Ankoné maakte van de extra trainingsmogelijkheid geen gebruik, maar startte op zijn 350cc Yamaha en werd derde in die race. Jack Middelburg reed ook een perfecte race, maar moest wel bij de start worden aangeduwd, omdat hij nog niet voor 100% hersteld was van zijn beenbreuk. Hij had een week eerder, op Zandvoort, zijn rentree gemaakt, na zijn beenbreuk in Oirschot.

Boet van Dulmen op het achterwiel voor Bert in de 500cc in Oosterwolde.

 

Bert voor Henk Lodder in de 350cc.

De 250cc Internationaal moest de beslissing brengen over de tweede wegracetitel, die nog niet vaststond. Kanshebbers waren Henk van Kessel en opnieuw Marcel Ankoné. Henk liet geen twijfel bestaan omtrent zijn bedoelingen, want al na een ronde had hij enige afstand genomen van zijn achtervolgers Kees van der Kruijs, Jack Middelburg en Marcel Ankoné. Van Kessel liep langzaam maar zeker weg van tweede man Van der Kruijs, die op zijn beurt Jack Middelburg het nakijken gaf. Marcel deed wat hij kon om Jack voorbij te steken, maar Jack maakte een prachtige comeback na zijn ernstige val begin dit jaar en gaf Marcel weinig kans. Leo Bovee, die regelmatig door het veld naar voren kwam, bezette vanaf de vijfde ronde achter Ankoné de vijfde plaats. In de negende en tiende ronde deed hij zelfs pogingen om Marcel te passeren, maar deze kon zich voor Leo handhaven. Een kilometer voor de finish werd Jack Middelburg door pech getroffen. Met sputterende motor moest hij toezien, hoe eerst Marcel Ankoné en daarna Leo Bovee hem voorbij gingen, zodat hij uiteindelijk vijfde werd. Henk van Kessel werd dubbelkampioen, zowel in de 125cc als in de 250cc. De 350cc klasse werd gewonnen door Leo Bovee. Achter diens rug speelde zich, nadat Kees v/d Kruijs was uitgevallen, een prachtig gevecht af tussen Bert Struijk, Marcel Ankoné en Piet v/d Wal, die uiteindelijk in genoemde volgorde over de streep kwamen, waarbij Bert nog heel dicht in de buurt kwam van winnaar Leo Bovee. een prachtige prestatie dus van de man uit Zaltbommel, die ook nog de snelste rondetijd liet noteren.

Deelnemers 500cc Oosterwolde

1. Wil Hartog 9. Bert Struijk 18. Rob Bron 25. Ruud Monden 33. Kees van der Kruijs
2. Boet van Dulmen 11. Fred Coopman 20. Henk de Wever 26. Jan Verweij 34. Jan Kostwinder
3. Dick Alblas 12. Mar van Beek 21. Jack Middelburg 27. Piet Broesder 35. Willem Zoet
4. Piet van de Wal 15. Jan van Disseldorp 23. Klaas Zwaan 28. Wim ten Klooster 36. Jannes van 't Ende
8. Albert Siegers 17. Marcel Ankoné 24. Cor Scheepers 32. Peter van Kempen 37. Willem Dolfing

De race waarop iedereen gewacht had, de 500cc Internationaal, bracht dadelijk na de start al een verrassing: niet snelle starter Wil Hartog kwam als eerste voorbij, maar diens grootste rivaal Marcel Ankoné! Twee ronden lang wist Marcel zich op kop te handhaven, maar toen stak Hartog hem in een haakse bocht voorbij, om daarna langzaam maar zeker afstand van Ankoné te nemen. Marcel reed wat hij kon, maar zag geen kans de Witte Reus bij te houden. Piet van de Wal bezette vier ronden lang de derde plaats, maar werd toen door Boet van Dulmen en even later ook door Rob Bron gepasseerd. Rob zorgde in deze race voor spanning door met zijn PPM Yamaha in te lopen op de viercilinder Suzuki van Den Boet. In de negende ronde ging Rob Boet zelfs voorbij en bevestigde daarmee de reputatie van zijn Yamaha als "de snelste Yam-vierpitter ter wereld", een kreet die Robbie in Assen slaakte en die nog waar schijnt te zijn ook! Op het ereschavot was het na afloop van de wedstrijd wel even dringen, toen kampioen Wil Hartog, runner-up Marcel Ankoné, derde man in de race Rob Bron en derde man voor het kampioenschap Boet van Dulmen gezamenlijk de hulde van het publiek in ontvangst namen. Bert Struijk pakte de zesde plek voor Jack Middelburg en Willem Zoet.


Eindstanden Nederlands Kampioenschap Internationalen 1976

350cc

 

500cc (eerste 24)

 
Pos No: Rijder M A O Z M O Punten
1. 09-05-1976 Maastricht
2. 27-05-1976 Assen
3. 07-06-1976 Oudkarspel
4. 20-06-1976 Zandvoort
5. 18-07-1976 Mill
6. 08-08-1976 Oosterwolde
     

4 beste resultaten telden.

 

Pos No: Rijder M A O Z M O Punten
1. 2 Boet van Dulmen 30 30 27 30 30 - 120 1. 1 Wil Hartog - 30 27 - 30 30 117
2. 3 Piet van der Wal 25 25 25 23 27 23 102 2. 17 Marcel Ankoné 30 27 30 25 - 27 114
3. 34 Leo Bovee 21 - 30 - 19 30 100 3. 2 Boet van Dulmen 25 25 25 30 27 23 107
4. 6 Marcel Ankoné 27 20 - 27 - 25 99 4. 33 Kees v/d Kruijs 19 21 23 - 25 - 88
5. 9 Rob Bron - 27 - 25 25 21 98 5. 4 Piet van der Wal 21 23 21 - 21 21 86
6. 12 Bert Struijk 23 21 21 19 23 27 94 6. 9 Bert Struijk 23 20 18 17 - 20 81
7. 4 Albert Siegers 19 17 20 13 21 20 80 7. 3 Dick Alblas - 19 20 21 20 - 80
8. 13 Kees v/d Broek - 16 15 20 20 19 75 8. 8 Albert Siegers 20 17 17 20 19 17 76
9. 37 Henk Lodder 20 13 16 9 18 17 71 9. 18 Rob Bron - - - 27 23 25 75
10. 27 Cor Scheepens 18 15 19 18 - - 70 10. 35 Willem Zoet 18 18 19 - 18 18 73
11. 8 Willem Zoet - 23 - 21 - 18 62 11. 15 Jan van Disseldorp - 15 16 23 17 16 72
12. 5 Jos van Schijndel - 14 17 16 - 15 62 12. 26 Jan Verweij 15 12 15 16 14 15 61
13. 52 Piet Damen 17 12 14 - 15 10 58 13. 27 Piet Broesder - 11 10 19 16 14 60
14. 19 Ton Hooiveld 14 10 12 14 16 12 56 14. 28 Wim ten Klooster 17 14 13 - 15 13 59
15. 11 Jan Lucouw 13 8 13 - 17 13 56 15. 34 Jan Kostwinder 16 10 - 14 - 12 52
16. 46 Hans Verschuur 15 6 9 11 12 - 47 16. 32 Peter van Kempen 13 6 - 15 13 10 51
17. 38 Peter van Kempen 12 5 - 15 14 - 46 17. 21 Jack Middelburg 27 - - - - 19 46
18. 29 Jannes van 't Ende 16 7 8 10 11 - 45 18. 20 Henk de Wever 11 - 9 10 12 7 42
19. 25 Kees v/d Kruijs - 19 23 - - - 42 19. 36 Jannes van 't Ende 14 8 - 11 - 9 42
20. 33 Ruud Monden - 2 10 12 - 14 38 20. 37 Willem Dolfing 12 7 12 9 - 8 41
21. 14 Wietze Veenstra - 18 - - - 16 34 21. 11 Fred Coopman - 13 14 12 - - 39
22. 21 Jan Kostwinder - - - - 13 11 24 22. 24 Cor Scheepens - 16 - 18 - - 34
23. 20 Frans Swalve - 11 11 - - - 22 23. 12 Mar van Beek - - - 13 - 11 24
24. 7 Koos de Graaf - - 18 - - - 18 24. 29 Martin Snuverink - 9 11 - - - 20
25. 15 Sjoerd v/d Werf - - - 17 - - 17  
26. 54 Jippert Snoek - 9 - - - - 9
27. 41 Jannes Ebeling - 4 - - - - 4
28. 42 Peter Pauw - 3 - - - - 3

Ned. licentiehouders met buitenlandse nationaliteit:

- 50 Alan North - - - 27 - - 27
- 32 Alexander Marjanovic - 1 - - - - 1

 

14-08-1976 Internationale races Oldebroek

Wegraces Oldebroek: succesvolle races overschaduwd door dodelijk ongeval.


Wat in Oldebroek zo mooi had kunnen zijn, eindigde triest voor alle betrokkenen, nadat in de tweede race van de dag, op het Vreecircuit, een dodelijk ongeval plaatsvond, waarvan de 24-jarige Martin van Tol uit Aalsmeer het slachtoffer werd. In de vijfde ronde van de race voor de 125cc nationalen raakte hij in de snelle Slangenbocht de strobalen, verloor de controle over zijn machine en botste aan de overzijde van de baan tegen een met strobalen afgedekte boom. Hij kwam zo ongelukkig terecht, tegen een aantal bomen, dat hij ter plaatse aan de gevolgen overleed. Martin van Tol was ongehuwd en timmerman van beroep. Hij reed dit jaar voor het eerst, na reeds vele jaren als helper in de motorsport actief te zijn geweest. Het dodelijke ongeval, het eerste in de 12-jarige racegeschiedenis van Oldebroek, veroorzaakte grote verslagenheid bij organisatie en wedstrijdleiding. Nadat de 125cc race voortijdig afgevlagd was, heerste er lange tijd onzekerheid over het al dan niet voortzetten van de races. Nadat een grondig onderzoek uitgewezen had, dat het ongeval niet aan organisatorische fouten te wijten was, werd het programma na circa anderhalf uur voortgezet, zij het dat in verband met de gebeurtenissen twee races (heats) kwamen te vervallen en huldigingen achterwege bleven. Het was overigens wrang te moeten constateren, dat een deel van het publiek een "brood en spelen mentaliteit" bezat, want sommigen meenden het besluit om door te gaan met applaus te moeten begroeten.

Evenals vorig jaar bleek de Superklasseformule een succes. De organisatie had voor een goed uitgebalanceerd deelnemersveld gezorgd en het deed de 15 á 16.000 toeschouwers goed om in de eerste manche te zien, dat de Superklasse beheerst werd door het Nederlandse trio Hartog-Van Dulmen-Ankoné. De buitenlandse sterren kregen tegen de Nederlandse top geen schijn van kans en Wil Hartog, Marcel Ankoné en Boet van Dulmen maakten in een onderling duel uit wie het grootste deel van de prijzenpot mee naar huis mocht nemen. Dat bleek Wil Hartog te zijn, die zijn Riemersma Suzuki in beide manches (de derde manche kwam te vervallen) met duidelijk overwicht naar de zege stuurde. Daarmee verdiende hij het aardige sommetje van Hfl. 5400,- aan prijzengeld, terwijl Marcel Ankoné, die de tweede plaats wegkaapte voor de neus van Den Boet, door hem in de tweede manche te kloppen, niet minder dan Hfl. 3950- toucheerde. Wil Hartog had tijdens de training al laten blijken favoriet te zijn in de Superklasse door de snelste tijd te maken met 1.25.3. waarmee hij 0.8 sneller was dan Boet en 1.2 sneller dan Marcel. Dieter Braun, Dick Alblas en Bruno Kneubühler bezetten de tweede startrij, terwijl Hans Müller, Patrick Fernandez en Bert Struijk op de derde startrij te vinden waren. Via zijn bekende raketstart wist Hartog al direct een tiental meters voorsprong te nemen, in eerste instantie op Marcel Ankoné, later op Boet van Dulmen, nadat deze de Pullshaw rijder naar de derde plaats had verwezen. Al na enkele ronden werd duidelijk, dat Wil Hartog deze middag niet te pakken was. Schijnbaar moeiteloos liep hij langzaam verder weg van Boet en Marcel, die deze middag voor het nodige spektakel zorgden door hun onderlinge duel. Piet v.d. Wal lag aanvankelijk vierde, maar zijn Caraco-Yamaha bleek niet opgewassen tegen de machines van mannen als Dieter Braun, Patrick Fernandez, Bruno Kneubühler en de König van Dick Alblas. Dieter Braun meldde zich halverwege de wedstrijd voor die vierde plaats, nadat kort daarvoor Patrick Fernandez deze positie twee ronden lang bezet had. Om de vijfde plaats ontstond drie ronden voor het eind een fel gevecht, waarbij niet minder dan vier coureurs elkaar in de haren vlogen: Fernandez, Kneubühler, Alblas en Alan North. Kneubühler wist zich via een paar snelle ronden voor Fernandez te werken, terwijl Alblas zich sterker toonde dan Alan North. Piet v.d. Wal werd negende, terwijl Hans Mülller zich de meerdere toonde van Rob Bron, die een zeer slechte start had, maar zich van de 20e plaats toch nog naar de 11e wist op te werken. Leo Bovee zag een 10e plaats verloren gaan, toen hij naar de pits moest voor een bougiewissel. De tweede manche gaf op kop een vrijwel identiek beeld te zien als in de eerste manche. Wil Hartog schoot weer als een komeet weg, maar ditmaal wist Marcel Ankoné zijn tweede plaats vast te houden, sterker nog, hij liep van Boet weg en slaagde er in om in de slotfase van de race iets in te lopen op Wil Hartog, die de snelste ronde draaide met 1.24.0, een gemiddelde van 138 km/uur. De vierde plaats was van begin tot eind in handen van Kneubühler, terwijl Rob Bron zich ten koste van Piet v.d. Wal (die even later met een losse uitlaat uit zou vallen) en Patrick Fernandez naar de vijfde plaats werkte. Alan North zou in de slotfase nog een bedreiging gaan vormen voor Fernandez, terwijl Bert Struijk kort hierachter als achtste (12e in 1e manche, 10e totaal) finishte. In het middenveld zorgden Dick Alblas, Jack Middelburg, Dieter Braun en Hans Müller voor het nodige spektakel, waarbij Dick Alblas zich de rapste toonde van dit kwartet. 

 

Uitslag Superklasse Oldebroek

1e manche 2e manche Totaaluitslag & prijzengeld
1. Wil Hartog Suzuki 500 1. Wil Hartog Suzuki 500 1. Wil Hartog Hfl. 5400 NL
2. Boet van Dulmen Suzuki 500 2. Marcel Ankoné Yamaha350/Suzuki 500 2. Marcel Ankoné Hfl. 3950 NL
3. Marcel Ankoné Yamaha350/Suzuki 500 3. Boet van Dulmen Suzuki 500 3. Boet van Dulmen Hfl. 3450 NL
4. Dieter Braun Suzuki 500 4. Bruno Kneubühler Yamaha 350 4. Bruno Kneubühler Hfl. 2125 CH
5. Bruno Kneubühler Yamaha 350 5. Rob Bron Yamaha 350/500 5. Patrick Fernandez Hfl. 1350 F
6. Patrick Fernandez Yamaha 6. Patrick Fernandez Yamaha 6. Dieter Braun Hfl. 1400 D
7. Dick Alblas König 500 7. Alan North Yamaha 7. Alan North Hfl.   900 Zaf
8. Alan North Yamaha 8. Bert Struijk Yamaha 350/500 8. Rob Bron Hfl.   850 NL
9. Piet v/d Wal Yamaha 350 9. Dick Alblas König 500 9. Dick Alblas Hfl.   650 NL
10. Hans Müller Yamaha 350 10. Dieter Braun Suzuki 500 10. Bert Struijk Hfl.   475 NL
11. Rob Bron Yamaha 350/500 11. Jack Middelburg Yamaha 11. Hans Müller

--

CH
12. Bert Struijk Yamaha 350/500 12. Hans Müller Yamaha 350 12. Jack Middelburg

--

NL
13. Pekka Nurmi Yamaha 350 13. Leo Bovee Yamaha 13. Pekka Nurmi

--

SF
14. Hans Rebel Yamaha 350 14. Victor Soussan Yamaha 350/500 14. Hans Rebel

--

NL
15. Jack Middelburg Yamaha 15. Pekka Nurmi Yamaha 350 15. Victor Soussan

--

AUS
16. Albert Siegers Yamaha 350/500 16. Helmut Kassner Yamaha 350/Suzuki 500
17. Willem Zoet Yamaha 350/500 17. Hans Rebel Yamaha 350
18. Victor Soussan Yamaha 350/500 18. Albert Siegers Yamaha 350/500
19. Jos van Schijndel Yamaha 350/500 19. Jos van Schijndel Yamaha 350/500
20. Jan v. Disseldorp Yamaha 350 20. Willem Zoet Yamaha 350/500
21. Jan Hardonk Harley Davidson 250 21. Horst Lahfeld Harley
22. Helmut Kassner Yamaha 350/Suzuki 500 22. Jan Hardonk Harley Davidson 250
23. Rolf Minhoff Yamaha 250/350 23. Rolf Minhoff Yamaha 250/350
24. Leo Bovee Yamaha

 

29-08-1976 nationale races Venray-IJsselsteijn

Bert voor Willem Zoet in de 500cc.

Bert had een topdag, zijn beste tot dan toe, tijdens uitwisselingswedstrijden tussen de KNMV en NMB op het circuit van Venray, hij wist beide wedstrijden te winnen! In de 350cc klasse versloeg hij Rob Bron en Kees v/d Kruijs voor de hoogste trede op het podium. Kees v/d Broek eindigde net naast het podium voor Harrie v/d Kruijs van de NMB. De halveliterklasse werd dus eveneens een prooi voor de man uit Zaltbommel, hier liet hij achtereenvolgend Willem Zoet, Cor Scheepens, wederom Rob Bron en Henk Sanders achter zich. Het was dus een prima seizoen geworden voor Bert, die uiteindelijk in het Nederlands kampioenschap een zesde plaats pakte in de 350cc en eveneens een zesde in de 500cc klasse, die hij uiteindelijk zou laten vallen en zich in 1977 geheel op de middenklassen (250 & 350) zou gaan richten.

      

 

Bert achter Dick Alblas (#3) en voor Willem Zoet  (#8) in de 350cc.

 
   
   

           

 

 

Bert met Henk de Groot van Valvoline in een rennerskwartier in 1976.

 

Resultaten van Bert in 1976, 350cc/500cc klasse internationalen.

  Datum Race 350cc 500cc
1. 21-03-1976 Vessem 1e

2e

2. 28-03-1976 Heeswijk 3e -
3. 11-04-1976 Internationale Hilvarenbeek 10e 8e
4. 19-04-1976 Ammerzoden 2e 2e
5. 25-04-1976 Born 2e 2e
6. 02-05-1976 Internationale Weelde België

-

2e/4e
7. 09-05-1976 NK Maastricht 4e 4e
8. 16-05-1976 Oirschot 2e 3e
9. 27-05-1976 NK Assen 5e 6e
10. 07-06-1976 NK Oudkarspel 5e 8e
11. 13-06-1976 Internationale Raalte 4e 5e/5e
12. 20-06-1976 NK Zandvoort 8e 9e
13. 26-06-1976 Grand Prix Nederland TT Assen 15e

-

14. 11-07-1976 Internationale Zandvoort ? ?
15. 18-07-1976 NK Mill 4e Uitgevallen
16. 08-08-1976 NK Oosterwolde 2e 6e
17. 14-08-1976 Int. Superklasse Oldebroek (3 manches)

-

12e/8e/10e
18. 29-08-1976 Venray-IJsselsteijn 1e 1e
       

 

 
 

 

 

                             

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

Bert in een 350cc duel voor Albert Siegers (#4), Rob Bron (#9) en Cor Scheepens (#27).

 

 

 

Bert in de 350cc voor Louis Weterings.

 

 

Inlognaam: Jack
paswoord: Assen

1977   Home

İopyright 2010 - 2013  www.jumpingjack.nl