 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
1976
350 cc & 500cc Op de foto links het gezin Struijk, met Truus, Franciska, Bert(je) en Bert, in 1976. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
1976
In 1976 kocht de supportersvereniging, inmiddels 100 man sterk, een Yamaha 350 met Maxten frame, van Jan Kostwinder, en begon Bert tot nog meer aansprekende prestaties te komen. Zijn sponsor van de eerste jaren, garagebedrijf Piet Geluk, was inmiddels ingeruild voor een andere sponsor, de Fa. Aad Tijssen, een lokaal loodgietersbedrijf. Bert was inmiddels ook in het bezit van twee internationale licenties, voor de 350cc en 500cc klasse. Het prepareren van zijn machines deed hij zelf met behulp van zijn, in 1976, pas 17-jarige monteur, Henkie Tijssen. Bert begon het seizoen van 1976 vol goede moed, mede gezien zijn resultaten in het vorige seizoen, waaronder het winnen van de 'Nico van der Zanden trofee' tijdens de races in Vessem. Buiten het feit van de blijdschap van het winnen van een trofee, gaf deze trofee extra veel blijdschap vanwege het feit dat de overleden Nico van der Zanden een goede vriend van Struijk was geweest en hem veel morele steun had gegeven in de beginjaren van zijn racecarrière. Om in conditie te blijven en op te voeren trainde Bert mee bij de voetbalclub Zaltbommel op het bijveld, dat in de winter, wanneer het vroor, onder water werd gezet en zo dienst deed als schaatsbaan, waar Bert dan ook aan zijn conditie werkte. Als het motorsportseizoen er op zat, speelde hij ook mee in het eerste van Zaltbommel, hij moest het dan wel wat rustig aan doen, maar had genoeg technische bagage om moeiteloos in dat elftal mee te draaien. Ook het schaatsen ging hem, op niveau gezien zijn enkel, goed af. In de winter van '75-'76 was hij nog kampioen van Zaltbommel geworden op de tien kilometer. Verder was Bert ook jaren lang leider van diverse jeugdelftallen, omdat zijn hart toch ook bij het voetballen lag.
Begin 1976 besloten de NMB en KNMV, na 25 jaar in een conflictsituatie met elkaar "geleefd" te hebben, tot een uitwisseling te komen van startbewijshouders. Dit betekende dat men samen wedstrijden ging organiseren. Voor de wegraces betekenden dat negen races. De NMB had haar lidmaatschap van de I.M.B.A. (Internationale Motorsport Bond voor Amateurs) opgezegd. De samenwerking was ontstaan na een eerste stap, die vooral gezet was, door Harrie vd Kruijs van de NMB. Buiten deze races zouden de bonden ook nog 'eigen' races organiseren. In 1977 zouden de NMB-ers ook mee kunnen doen aan het officiële Nederlandse kampioenschap.
21-03-1976 Nationale races Vessem
Bert Struijk was de man, die de klasse 350cc Internationaal beheerste. Direct
bij de start pakte hij de kop en na twaalf ronden had hij die nog steeds stevig in handen. Henk
Lodder zat in de eerste ronde op de tweede plaats, maar zakte ver terug.
Iemand, die het net andersom deed was Albert Siegers, een vijftiende
plaats na één ronde werd tenslotte een vierde plaats. Jack Middelburg had
constant rijdend Jan van Disseldorp op afstand gehouden en zo werden ze
respectievelijk tweede en derde. In deze race startte ook de
Zuid-Afrikaanse topper Alan North, die voor het komende seizoen Almelo als
pleisterplaats had uitgekozen. Hij deed het duidelijk kalm aan op z'n
nieuwe machines en in deze klasse werd hij negende. Hierna was het weer de beurt aan de 350cc nationalen en wel de A-groep. Er waren heel veel inschrijvingen bij de
nationalen en de 350cc en 500cc werden in twee groepen verreden. Twee
coureurs, die op de eerste startrij stonden kwamen zeer slecht weg en wel Willem-Jan
Nooteboom en Piet den Hollander. Hierdoor kreeg de snelste man uit de training, Peter
Damen, het extra gemakkelijk. Tegen deze ex-N.M.B. man was weinig kruid gewassen en na
tien ronden had hij meer dan een halve minuut voorsprong op V.d. Hout en de zeer goed
opgeklommen Nooteboom. De vierde plaats was voor een zeer oude bekende uit de racesport, en die het
blijkbaar toch niet kan laten, namelijk Theo Louwes en wel op een
splinternieuwe Yamaha. In de 500cc klasse waren erg weinig deelnemers, dus
werd deze race opgevuld met enige 350cc rijders. Ook Jack deed mee met
zijn 350cc Yamaha. De 350cc-ers deden wel buiten mededinging mee. Dat was
maar goed ook voor de halveliter-jongens, want Jack reed in een erg mooie
stijl naar de overwinning. Zelfs het vermogen van de viercilinder van
Albert Siegers was niet in staat Jack (met zijn op dit bochtige circuit
wat gemakkelijker hanteerbare machine) te stuiten en moest genoegen nemen met de
tweede plek. Het resultaat van deze race, met op de eerste, vierde, vijfde en
zesde plaats, een 350cc-er, bewijst dat op dit soort stratencircuits het
verschil tussen een 350 of een 500cc vrij gering is. De officiële uitslag was op
de eerste plaats Albert Siegers voor Bert Struijk en Gerrit Veldink.
28-03-1976 Nationale races Heeswijk
Heeswijk bracht eerste confrontatie op wegrace gebied tussen KNMV- en NMB-rijders
11-04-1976 Internationale Olof-races Hilvarenbeek
De heldenrol in de 9e editie van de Olof-races, ooit ontstaan uit een eigen initiatief van een aantal studenten van de Universiteit in Tilburg, die dit evenement daarna nooit meer losgelaten hebben, bleek dit jaar weggelegd voor de Schot Alex George, die ondanks bloedende schaafwonden, een souvenir aan een val in de Imola 200 mijls race, een geweldige race reed, niet alleen in de F750 klasse, maar ook in de 350 en 500cc race. In de F-750 pakte hij de overwinning en daarmee de daarvoor gereedstaande hoofdprijs, een Tabbert-caravan. Alex won de race in het nieuwe recordgemiddelde van 155.530 km/uur, terwijl hij tevens een nieuw absoluut ronderecord vestigde van 1.42,4, ofwel een gemiddelde snelheid op het 4500 meter lange circuit van 158.203 km/uur. In de 350cc race torpedeerde Boet van Dulmen de Ier Tom Herron, maar ze konden beiden de race hervatten, de halveliterklasse werd gewonnen door de Brit Neil Tuxworth. Deze race werd al in de zesde ronde afgevlagd, omdat een coureur, Jaap Groeneveld, de controle over zijn motor verloor en daarna het publiek invloog! De cameraman van de NOS kon net het vege lijf redden, maar zijn filmcamera met statief, ter waarde van 40.000 gulden, werd totaal vernietigd en vloog met coureur en motor over de hekken. Zes mensen werden naar het ziekenhuis vervoerd, maar konden gelukkig na behandeling allen weer naar huis.
19-04-1976 nationale races Ammerzoden
25-04-1976 nationale races Born
KNMV en NMB uitwisselingsrace te Born
Hoewel sportcommissaris Andre Leclaire pas twee dagen voor de race de gemeentelijke toestemming wist los te krijgen, liepen de eerste kampioensraces in Maastricht, uitstekend georganiseerd door de Stichting Limburgse Motorsport, als een zonnetje, voor ongeveer 16.000 toeschouwers. Cees van Dongen, Henk van Kessel, Jack Middelburg, Boet van Dulmen, Marcel Ankoné en Boy Brouwer/Anneke Mak stelden door middel van overwinningen hun kandidatuur voor de 1976 wegracetitels. Door het zeer laat bekend worden van het feit dat de 750 uitwisselingswedstrijd ook mee zou tellen voor het kampioenschap, hadden sommige coureurs hun 750cc kanonnen niet meegebracht, hieronder ook Jack Middelburg. Van Dulmen liet zijn machine speciaal in Ammerzoden halen. Een verstandig besluit, want de zege in deze klasse ging zeer gemakkelijk naar hem, nadat Wil Hartog uitgevallen was en Dick Alblas geen kans zag zijn goed draaiende 680cc König dichterbij de voortrazende Laponder coureur te brengen. De 50cc werd een prooi voor Cees van Dongen en de 125cc voor Henk van Kessel in het bloedhete, temperaturen boven de 30 graden, Limburg. In de 250cc klasse liet Jack Middelburg er geen seconde onzekerheid over bestaan wie deze race zou gaan winnen. Hij pakte snelle starter Marcel Ankoné in de eerste ronde terug om vervolgens steeds verder weg te lopen van Ankoné en Henk van Kessel, die in de beginfase met elkaar in de slag gingen om de tweede plaats. Die plaats bleek voor Van Kessel, want na 5 ronden capituleerde Marcel, die toen al de races in de 350 en 500cc in de benen had zitten (evenals Jack), en nam hij genoegen met de derde plaats. Jan Hardonk (kwam op 18-09-1976 om het leven tijdens de training in Stadskanaal, Jan was 26. Hij werd evenals Jack Middelburg, 8 jaar later, naar het Academische Ziekenhuis in Groningen gebracht en zou daar overlijden) en Leo Bovee († 16 juni 2006) knokten een geweldig duel uit om de vierde plaats, terwijl Bert Klaassens en Marcel Jansen ditzelfde op enige afstand hierachter om de zesde plaats deden. De 350cc werd gewonnen door Boet van Dulmen voor Marcel Ankoné, Piet vd Wal, Bert Struijk en Leo Bovee, Jack zou door een valpartij niet aan de finish komen.
In de 500cc gaf Marcel Ankoné zijn nieuwe Suzuki viercilinder (gesponsord door
reclamebureau Pullshaw uit Eindhoven, de latere sponsor van Bert) een fantastische vuurdoop. In de
training had hij reeds de snelste tijd weten te realiseren en dat dit geen
vergissing was bewees hij in de race door keihard in de slag te gaan met
"Witte Reus" Wil Hartog, die ondanks ontstekingsproblemen in de training wel weer
als een raket naar de kop vloog. Marcel volgde hem 8 ronden lang op korte
afstand en toen Wil door problemen met de remmen even een foutje maakte sloeg
Marcel bliksemsnel toe. Wil gaf zich nog niet gewonnen, kwam weer over Marcel
heen, maar moest door een remfout opnieuw de kop aan Marcel afgeven. In een
alles of niets poging ging Wil daarna in de laatste ronde, door weigerende
remmen (de schijf was gescheurd), dwars door de strobalen, een grap die zowel voor Wil als voor Marcel goed
afliep. Een geweldig Suzukiduel dus, dat dit seizoen ongetwijfeld nog diverse malen
herhaald zal worden. Jack Middelburg en Boet van Dulmen wisten hun Yamaha's
niet in de buurt van de razendsnelle Suzuki vierpitters te houden, die qua vermogen veruit
superieur zijn. Jack troefde Boet wel af voor de tweede plek op het
podium. Dick Alblas zag de vierde plaats de mist ingaan toen zijn König een
vette pit kreeg. Bert Struijk wist in de laatste ronde Piet v.d. Wal nog te
verrassen
voor de vierde plaats.
16-05-1976 Nationale races Oirschot
Oirschot, 16 mei. Voor de negende maal organiseerde de 'Stichting Wegrace Oirschot' (voorheen supportersvereniging Piet vd Wal) in Spoordonk de traditionele wegraces. In verband met de plechtige communie van een meisje dat aan het circuit woonde, werd het circuit wat ingekort! Het was hierdoor een stuk sneller, want het circuit bestond nu alleen uit vier lange rechte einden en vier haakse bochten. Dit had, mede, tot gevolg dat er zich vele ongelukken voordeden en vele rijders rechtdoor gingen/moesten in de bochten, door een te hoge snelheid. In de laatste wedstrijd, de 350cc klasse internationaal, gebeurde een ongeluk dat zich in het begin ernstig liet aanzien, waardoor de wegraces in Oirschot een vroegtijdig einde kregen. In een keihard duel met de plaatselijke favoriet Piet van de Wal vloog, omdat de remmen weigerden, de Naaldwijkse coureur Jack Middelburg, die op dat moment de leiding had, de op één na laatste bocht van het ter plaatse smalle circuit uit en bleef na een zeker dertig meter lange val door de lucht gewond naast zijn machine liggen. Totaal over zijn toeren en hevig geschrokken stopte Piet van de Wal en ook de wedstrijdleiding nam geen enkel risico. De race werd stilgelegd en Albert Siegers uitgeroepen tot winnaar voor Bert Struijk. Jack Middelburg werd naar het ziekenhuis in Boxtel vervoerd en daar werd geconstateerd dat al met al de verwondingen, gezien de omstandigheden, mee vielen: een beenbreuk, een (lichte) hersenschudding, drie gebroken ribben, inwendige kneuzingen en schaafwonden. Levensgevaar was dan ook niet aanwezig, maar wel was zijn seizoen weer zo goed als ten einde. Dit betekende het tweede verloren seizoen voor Jack achter elkaar, door een blessure. Een triest slot van een evenement, dat daarvoor spannende en boeiende motorsport had gebracht. De halveliterklasse internationaal werd in het begin van de middag nog gewonnen door Jack Middelburg, die in deze race zonder meer een klasse apart was. De man uit Naaldwijk had geen beste start, doch kwam na de eerste ronde al als vierde door. Daarna flitste hij in een enerverende rush als een schicht achtereenvolgens langs Piet van de Wal, Bert Struijk en Dick Alblas. Daarna was er niemand meer die hem kon bedreigen. De constant en safe rijdende Alblas werd tweede, terwijl Bert Struijk de fel sturende Van de Wal gedecideerd klopte voor de derde plaats. Daarachter werd Kees van de Kruijs zonder veel moeite resoluut losgereden door Albert Siegers. De 250cc-klasse internationaal zou zonder meer een zege voor de oppermachtige Jack Middelburg zijn geworden als hij niet in de zesde ronde, toen de gehele concurrentie de vlag had gestreken, door machinepech was uitgeschakeld. Nadat een kabeltje van de bobine was losgetrild stokte de Rekers-Yamaha en moest Jack vroegtijdig het rennerskwartier opzoeken.
27-05-1976 Nederlandse kampioenschapraces Assen
07-06-1976 Nederlandse kampioenschapraces Oudkarspel
De races voor het Nederlands kampioenschap, op Tweede Pinksterdag, in Oudkarspel brachten voor de toeschouwers waar voor hun geld. Marcel Ankoné, snelste trainer in zowel de 250, 350 en 500cc klasse, leek in stijl de 350cc race op zijn naam te gaan brengen voor Leo Bovee en voor Boet van Dulmen. Marcel was niet te achterhalen, behalve door de pechduivel, toen tegen het einde van de race zijn bobine het begaf. Hierdoor won Leo Bovee de race voor Van Dulmen, Piet v/ Wal, Kees v/d Kruijs en Bert Struijk. Helaas zou Leo een week later in Raalte zijn sleutelbeen breken, dus zijn hoop op een eventuele titel was daarmee verdwenen. De tussenstand na drie van de voor het NK meetellende races was nu: 1. Boet van Dulmen met 87 pnt, voor Piet v/d Wal met 75 en Bert Struijk nam een prachtige derde plek in met 65 punten.
In de door Marcel Ankoné voor Wil Hartog en Boet van Dulmen gewonnen halveliterklasse kwam Bert deze maal niet verder dan de achtste positie. In het algemeen klassement leidde eveneens de winnaar hier in Oudkarspel, Marcel Ankoné, met twee zeges en een tweede plaats, met 87 pnt. Bert stond in deze tussenstand nu op een vijfde plek. Ankoné stond tevens eerste in de 250cc klasse, terwijl Cees van Dongen (50cc) en Henk van Kessel (125cc) ook op titelkoers lagen.
13-06-1976 internationale races Raalte
Bij absentie van de laatste twee liet in Raalte Marcel Ankoné zien dat ook hij bij de absolute top in de 350cc klasse behoorde. Hoe de Zuid-Afrikaan, Alan North, en de Australiër, John Dodds, ook aandrongen, bijgestaan door Leo Bovee, Marcel liet zich niet van de eerste plaats verdringen en pakte zeer knap de zege. Helaas kwam Bovee later ten val en brak daarbij zijn sleutelbeen. Voor ruim 20.000 toeschouwers pakte Bert Struijk achter bovenstaand trio de vierde plaats en Rob Bron werd slechts op het nippertje van de vijfde plek afgehouden door Bruno Kneubühler, altijd in vorm en knokkend tijdens welke internationale wedstrijden in Nederland dan ook. De Zwitser (snelste in de training, maar een slechte start) bracht altijd waar voor zijn geld. De Australiër Vic Soussan, eindigde net voor Piet v/d Wal op een zevende plaats en de dit seizoen van de nationalen naar de internationalen overgestapte Cor Scheepens maakte voor en met Albert Siegers en Jos van Schijndel de eerste tien compleet. Een paar van de belangrijkste uitvallers: Alex George, Jean-Louis Guignabodet en Patrick Fernandez.
De 500cc klasse werd voor de eerste keer in de geschiedenis over twee manches verreden en hier werd Wil Hartog de held. De bliksemstarter had hier in Raalte al een paar keer gewonnen en zou dat tot 1979 blijven doen, in dat jaar werd hij afgelost door Jack Middelburg. Nu won Hartog echter nog beide manches. Ankoné wist heel knap zijn Pullshaw-Suzuki voor die van het Amerikaanse talent, Pat Hennen (snelste in de training), over de streep te jagen. Patrick Fernandez werd vierde voor Bert Struijk en Rob Bron. Cor Scheepens werd twaalfde, terwijl Kees van der Kruijs en kanshebber, de Fin Teuvo Länsivuori, met pech aan de kant moesten. De tweede manche begon met een klein menselijk drama, de ontsteking van de machine van Marcel Ankoné liet het bij het aanduwen afweten. Ontredderd zocht hij het rennerskwartier op, waarna Hartog wederom de zege pakte. Patrick Fernandez en Pat Hennen vochten om de tweede plek, totdat de Amerikaan met mechanische problemen (vastloper) naar de kant moest. Rob Bron werd derde voor Teuvo Länsivuori. Bert Struijk voerde een felle strijd met de Fin en Alex George en werd als vijfde afgevlagd. Met zijn twee vijfde plaatsen in de manches werd Bert vierde in het totaalklassement. De Italianen Marco Lucchinelli en Armando Toracca, van het Robert Gallina Corse Team, hadden ook een contract getekend met de R.A.M. (Raalter Autobomiel- en Motorclub), maar waren niet op komen dagen en hadden het aan de tolerantie van de R.A.M. te danken dat ze twee weken later wel aan de TT van Assen konden deelnemen, na hun contractbreuk.
20-06-1976 Nederlandse kampioenschapraces Zandvoort
De vierde wedstrijden om het Nederlands kampioenschap werden op Zandvoort verreden en zoals heel vaak onder slechte weersomstandigheden. Henk van Kessel verzekerde zich al van de titel in de 125cc klasse door zijn vierde achtereenvolgende achtsteliterrace van het seizoen te winnen, in evenzoveel races. Aangezien de beste vier resultaten beslissend waren, kon Van Kessel al niet meer achterhaald worden. Van Kessel deed met twee tweede plaatsen en een overwinning ook nog mee om de titel in de kwartliters. Deze race hier op Zandvoort werd gewonnen door de Zuid-Afrikaan Alan North, die met een Nederlandse licentie reed. Hij deed wel buiten mededinging mee, dus pakte de nummer twee, Marcel Ankoné, toch nog de volle dertig punten voor het NK. In de 350cc won Boet van Dulmen, die met zijn drie zeges en een tweede plaats ook al niet meer achterhaald kon worden. Bert kwam op het natte circuit niet verder dan een achtste plaats in deze 350. In de 500cc klasse moest Wil Hartog opgeven met een lekke band en hierdoor waren zijn titelkansen wel nagenoeg verkeken. Marcel Ankoné, die door een slechte start hier in Zandvoort, niet verder kwam dan een derde plek, hield de grootste kans om de titel te pakken hiermee wel in leven. Wilden Wil of Boet hem nog van deze belangrijkste titel afhouden moesten ze sowieso de laatste twee races in een zege zien om te boeken. Ook in deze klasse was Bert niet in optimale doen, gezien zijn negende plaats aan de finish.
26-06-1976 Grand Prix Nederland, TT Assen
Het ging er in 1976 dan van komen. Bert ging zijn eerste Grand Prix rijden, in de 350cc klasse, tijdens de Nederlandse TT van Assen! Hij wist zich met een 22e trainingstijd prima te plaatsen voor de 350cc race, bij de eerste dertig die mochten starten. Rob Bron, niet de minste, wist zich niet te plaatsen. Andere Nederlanders in de race: Boet van Dulmen, 16e in de training, gevallen in de race en Piet v/d Wal, 29e training, 14e in de race. Er waren zeer veel uitvallers, niet alleen in deze 350cc race, maar in alle races. Het was de heetste TT van Assen ooit. Het kwik liep op tot 37 graden en vele coureurs hadden daar zeer veel last van. Velen vielen uit met zuurstofproblemen en/of valpartijen.
11-07-1976 Internationale races Zandvoort
18-07-1976 Nederlands kampioenschapraces Mill
08-08-1976 Nederlandse kampioenschapraces Oosterwolde
Daarom reed hij zondagmiddag voor de aanvang van de wedstrijden een paar rondjes en liet daarbij een tijd noteren van 1.48,4, tegen de 1.49,1 van Ankoné. Maar nog was Hartog niet tevreden; omdat de afstelling van de viercilinder Suzuki niet perfect zou zijn (volgens de speaker was die snelste trainingstijd gevestigd met te grote sproeiers, hetgeen niet al te waarschijnlijk klonk), mocht Wil tijdens de 350cc race nog een paar proefrondjes draaien op voorwaarde, dat hij iets later dan de 350-ers van start zou gaan en niemand zou passeren. Prompt besloot Den Boet zijn 350cc race te laten schieten (hij was in deze klasse al kampioen) om ook op de 500 te gaan "trainen". Ook Boet had namelijk nog kampioenskansen, wanneer hij zou winnen, maar dan mochten noch Wil noch Marcel, als tweede eindigen. Marcel Ankoné maakte van de extra trainingsmogelijkheid geen gebruik, maar startte op zijn 350cc Yamaha en werd derde in die race. Jack Middelburg reed ook een perfecte race, maar moest wel bij de start worden aangeduwd, omdat hij nog niet voor 100% hersteld was van zijn beenbreuk. Hij had een week eerder, op Zandvoort, zijn rentree gemaakt, na zijn beenbreuk in Oirschot.
De 250cc Internationaal moest de beslissing brengen over de tweede wegracetitel, die nog niet vaststond. Kanshebbers waren Henk van Kessel en opnieuw Marcel Ankoné. Henk liet geen twijfel bestaan omtrent zijn bedoelingen, want al na een ronde had hij enige afstand genomen van zijn achtervolgers Kees van der Kruijs, Jack Middelburg en Marcel Ankoné. Van Kessel liep langzaam maar zeker weg van tweede man Van der Kruijs, die op zijn beurt Jack Middelburg het nakijken gaf. Marcel deed wat hij kon om Jack voorbij te steken, maar Jack maakte een prachtige comeback na zijn ernstige val begin dit jaar en gaf Marcel weinig kans. Leo Bovee, die regelmatig door het veld naar voren kwam, bezette vanaf de vijfde ronde achter Ankoné de vijfde plaats. In de negende en tiende ronde deed hij zelfs pogingen om Marcel te passeren, maar deze kon zich voor Leo handhaven. Een kilometer voor de finish werd Jack Middelburg door pech getroffen. Met sputterende motor moest hij toezien, hoe eerst Marcel Ankoné en daarna Leo Bovee hem voorbij gingen, zodat hij uiteindelijk vijfde werd. Henk van Kessel werd dubbelkampioen, zowel in de 125cc als in de 250cc. De 350cc klasse werd gewonnen door Leo Bovee. Achter diens rug speelde zich, nadat Kees v/d Kruijs was uitgevallen, een prachtig gevecht af tussen Bert Struijk, Marcel Ankoné en Piet v/d Wal, die uiteindelijk in genoemde volgorde over de streep kwamen, waarbij Bert nog heel dicht in de buurt kwam van winnaar Leo Bovee. een prachtige prestatie dus van de man uit Zaltbommel, die ook nog de snelste rondetijd liet noteren.
De race waarop iedereen gewacht had, de 500cc Internationaal, bracht dadelijk na de start al een verrassing: niet snelle starter Wil Hartog kwam als eerste voorbij, maar diens grootste rivaal Marcel Ankoné! Twee ronden lang wist Marcel zich op kop te handhaven, maar toen stak Hartog hem in een haakse bocht voorbij, om daarna langzaam maar zeker afstand van Ankoné te nemen. Marcel reed wat hij kon, maar zag geen kans de Witte Reus bij te houden. Piet van de Wal bezette vier ronden lang de derde plaats, maar werd toen door Boet van Dulmen en even later ook door Rob Bron gepasseerd. Rob zorgde in deze race voor spanning door met zijn PPM Yamaha in te lopen op de viercilinder Suzuki van Den Boet. In de negende ronde ging Rob Boet zelfs voorbij en bevestigde daarmee de reputatie van zijn Yamaha als "de snelste Yam-vierpitter ter wereld", een kreet die Robbie in Assen slaakte en die nog waar schijnt te zijn ook! Op het ereschavot was het na afloop van de wedstrijd wel even dringen, toen kampioen Wil Hartog, runner-up Marcel Ankoné, derde man in de race Rob Bron en derde man voor het kampioenschap Boet van Dulmen gezamenlijk de hulde van het publiek in ontvangst namen. Bert Struijk pakte de zesde plek voor Jack Middelburg en Willem Zoet.
14-08-1976 Internationale races Oldebroek
Wegraces Oldebroek: succesvolle races overschaduwd door dodelijk ongeval.
29-08-1976 nationale races Venray-IJsselsteijn
Bert had een topdag, zijn beste tot dan toe, tijdens uitwisselingswedstrijden tussen de KNMV en NMB op het circuit van Venray, hij wist beide wedstrijden te winnen! In de 350cc klasse versloeg hij Rob Bron en Kees v/d Kruijs voor de hoogste trede op het podium. Kees v/d Broek eindigde net naast het podium voor Harrie v/d Kruijs van de NMB. De halveliterklasse werd dus eveneens een prooi voor de man uit Zaltbommel, hier liet hij achtereenvolgend Willem Zoet, Cor Scheepens, wederom Rob Bron en Henk Sanders achter zich. Het was dus een prima seizoen geworden voor Bert, die uiteindelijk in het Nederlands kampioenschap een zesde plaats pakte in de 350cc en eveneens een zesde in de 500cc klasse, die hij uiteindelijk zou laten vallen en zich in 1977 geheel op de middenklassen (250 & 350) zou gaan richten.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
In tegenstelling tot wat de laatste
jaren de gewoonte was, had niet Heeswijk, maar Vessem (organisatie MV Wintelre) dit jaar de
openingswegraces van dit seizoen. Dit gebeuren kan lang niet als
graadmeter gelden voor de komende wedstrijden, omdat de meeste mannen op het
appèl ontbraken. Wel waren er de nodige nieuwe monoveer Yamaha productieracers te
zien en onderging de AGV-Condor van Henk van Kessel zijn winnend wedstrijddebuut.
Het wegraceseizoen had letterlijk en figuurlijk een koude start in Vessem.
Letterlijk door een erg koude oostenwind en figuurlijk door het wegblijven
van enkele toprijders, zoals Rob Bron, Marcel Ankoné, Wil Hartog en Boet
van Dulmen. Reden van het wegblijven was dat zij niet tot een goede financiële
overeenkomst konden komen met de organisatie. Desondanks heeft het in
flinke getale opgekomen publiek van mooie races kunnen genieten. Inzet
was, naast geldprijzen, de Nico van der Zanden herinneringstrofee, die
werd gewonnen door Bert Struijk. De winnaar was degene die het hoogste
totaalresultaat behaalde, welke punten vergaard dienden te worden in
twee verschillende klasse. In principe had Jack evenveel punten als
Bert, maar hij deed in de 500cc buiten mededinging mee, zie rest van het
verslag. De trofee werd Bert overhandigd door Jan van der Zanden, de
broer van de vorig seizoen, tijdens de F-750 op Assen, om het leven
gekomen, Nico van der Zanden uit Oosterhout. Bert won de 350cc klasse
voor Jack Middelburg en de nummer drie Jan van Disseldorp.
Het succes van de 9e editie van de Olof-races kreeg voor de organisatie en de naar
schatting 40.000 toeschouwers een bittere nasmaak toen in de voorlaatste race de
Duitse 50cc coureur Gerhard Thurow (02-11-1934) in winnende positie ten val kwam en
een boom raakte, en aan
de gevolgen van een gebroken halswervel, later in het ziekenhuis overleed.
Thurow was een zeer ervaren racer, die al vanaf 1958 in de lichtere
klassen meedraaide. Een van de hoogtepunten uit zijn racecarrière, was de
overwinning in de Grand Prix van België, in de 50cc, in 1974. Ironisch
genoeg gebeurde dit ongeluk in een klasse, waarin men dit het minste zou verwachten
(Thurow had op het moment van zijn val reeds een straatlengte voorsprong),
terwijl in de razendsnelle F-750 race geen enkel incident plaatsvond. Dat weerhield
ex-wereldkampioen Dieter Braun niet om na afloop te verklaren, dat naar zijn mening een
F750 race op dit circuit niet langer zou mogen worden verreden. "Het is op sommige
plaatsen veel te smal en er kan nergens volgas gereden worden", aldus de
Duitser. Bert werd in het internationale deelnemersveld tiende in de
350cc en achtste in de 500cc. Alle begin is moeilijk en al doende leert
men....
De wegraces in Ammerzoden,
op het kille en winderige Wordragen circuit, in de 350 en 500cc klasse "uitwisselingswedstrijden", hebben ondanks de
concurrentie van de races in Hengelo, waar tijdens deze paasdagen ook
internationale races werden verreden, voor ongeveer twaalfduizend toeschouwers boeiende en spannende
motorsport gebracht.
In beide KNMV/NMB categorieën was de overwinning voor de plaatselijke
favoriet Boet van Dulmen, die zich "thuis" door een uitbundige aanhang
niet alleen daarvoor liet huldigen, maar ook voor het feit dat hij maandag 19 april 28 jaar werd.
Vooral in de 350cc race was de zege van Den Boet indrukwekkend, de populaire man uit Ammerzoden moest welhaast het
onmogelijke doen om dit gunstige resultaat te bereiken, want toen de startvlag viel bleef de
Laponder-Yamaha stokstijf staan en was er gewoon geen beweging in te krijgen. Toen dit eindelijk wel het geval was, was
Boet de laatste die vertrok. De concurrentie was inmiddels, door de eerste
bocht heen, al uit het zicht verdwenen.
Van Dulmen liet toen zien waartoe hij allemaal in staat is. Op zijn nu ineens voortreffelijk draaiende
machine ging hij de tweede ronde in
op een zesde plaats en een ronde later had hij zich al pal achter de voor hem voortrazende Louis
Weterings en Bert Struijk genesteld. Daarna werd het echter moeilijker,
vooral de tegenstand van de voortreffelijk rijdende Weterings op zijn door John Kersten
perfect geprepareerde Opstalan Yamaha, was hardnekkig. Halverwege de wedstrijd werd de
strijd tenslotte beslist. In een adembenemende rush flitste Van Dulmen eerst langs
Struijk en daarna langs de
moegestreden Weterings, die in de eindfase van de race ook Struijk nog voor moest laten gaan.
Al met al een enerverende brok motorsport, waarin ook Jack Middelburg zijn aandeel had door ver uit de
achterhoede, hij had eveneens een slechte start, op te rukken naar de vierde plaats. Tijdens deze
imponerende opmars kon hij echter het driemanschap Van
Dulmen-Struijk-Weterings net niet meer bereiken (foto onder het podium dat Jack
net misliep met zijn vierde plaats).
In de halveliterklasse had Van
Dulmen over geluk niet te klagen, want als Jack Middelburg niet, juist toen hij de leiding in de zevende van de twaalf ronden die gereden
moesten worden, had overgenomen, met een lekke oliekeerring vroegtijdig het rennerskwartier had moeten
opzoeken, dan had er voor Den Boet, die inmiddels de vlag al had gestreken, geen zege ingezeten. Jack reed briljant en zijn Rekers-Yamaha was
stukken sneller dan de machine van het Laponder-racing-team. Boet gaf dat na afloop volmondig
toe.
Boet had zelfs nog moeite om de gewiekst rijdende Bert Struijk, die NMB-coureur Louis
Weterings in een "bikkelhard" gevecht koelbloedig had teruggewezen en
zodoende vanuit derde positie naar voren was opgerukt, achter zich te houden. Op de meet was het verschil niet meer dan een half wiel. Een
spannend slot van een race, waarin Jack Middelburg de snelste ronde draaide met een gemiddelde topsnelheid van ruim 137 km/uur.
En zo kreeg deze halveliterklasse precies dezelfde uitslag als de 350cc-categorie, wat de eerste drie
betreft.
Op het zonovergoten, maar winderige en stoffige
circuit van de Luttenbergring te Raalte, werd onderstreept dat de
Nederlandse wegracetop de aansluiting met de buitenlands vedetten flink
aan het maken was. Vier van de vijf internationale races werden door een
Nederlander gewonnen in het sterk bezette deelnemersveld voor meer dan
25.000 toeschouwers. Engelbert Kip
(50cc), Henk van Kessel (125cc), Marcel Ankoné
(350cc) en Wil Hartog de 500cc. Alleen de Australiër, John Dodds, wist
de 250cc race op zijn naam te brengen, voor de Fransman Patrick
Fernandez en de Zwitser Bruno Kneubühler. Buiten deze Nederlandse
winnaars, alleen de 50cc was een bijna Nederlandse aangelegenheid,
draaiden ook coureurs als Rob Bron, Bert Struijk, Piet van der Wal en
Leo Bovee en zelfs betrekkelijke nieuwkomers als Cor Scheepens en Jan
Eggens, steeds nadrukkelijker mee bij de top-10 in een sterk bezet
internationaal veld. En dan waren hier in Raalte Jack Middelburg (door
een val in Oirschot dus langdurig uitgeschakeld) en Boet van Dulmen
(geveld door griep) nog niet eens van de partij. 
Evenals vorig jaar bleek de Superklasseformule een succes. De organisatie had voor een goed
uitgebalanceerd deelnemersveld gezorgd en het deed de 15 á 16.000 toeschouwers goed om in de
eerste manche te zien, dat de Superklasse beheerst werd door het Nederlandse trio Hartog-Van
Dulmen-Ankoné. De buitenlandse sterren kregen tegen de Nederlandse top geen schijn van kans en Wil
Hartog, Marcel Ankoné en Boet van Dulmen maakten in een onderling duel uit wie het grootste deel van de prijzenpot mee naar huis mocht nemen.
Dat bleek Wil Hartog te zijn, die zijn Riemersma Suzuki in beide manches (de
derde manche kwam te vervallen) met duidelijk overwicht naar de zege stuurde. Daarmee verdiende
hij het aardige sommetje van Hfl. 5400,- aan prijzengeld, terwijl Marcel
Ankoné, die de tweede plaats wegkaapte voor de neus van Den Boet, door hem in de tweede
manche te kloppen, niet minder dan Hfl. 3950- toucheerde. Wil Hartog had
tijdens de training al laten blijken favoriet te zijn in de Superklasse door de snelste
tijd te maken met 1.25.3. waarmee hij 0.8 sneller was dan Boet en 1.2 sneller dan Marcel. Dieter
Braun, Dick Alblas en Bruno Kneubühler bezetten de tweede startrij, terwijl
Hans Müller, Patrick Fernandez en Bert Struijk op de derde startrij te
vinden waren.
Via zijn bekende raketstart wist Hartog al direct een tiental meters voorsprong te
nemen, in eerste instantie op Marcel Ankoné, later op Boet van Dulmen, nadat deze de Pullshaw
rijder naar de derde plaats had verwezen. Al na enkele ronden werd duidelijk, dat Wil Hartog deze
middag niet te pakken was. Schijnbaar moeiteloos liep hij langzaam verder weg van Boet en
Marcel, die deze middag voor het nodige spektakel zorgden door hun onderlinge duel. Piet
v.d. Wal lag aanvankelijk vierde, maar zijn Caraco-Yamaha bleek niet opgewassen
tegen de machines van mannen als Dieter Braun, Patrick Fernandez, Bruno
Kneubühler en de König van Dick Alblas. Dieter Braun meldde zich halverwege de
wedstrijd voor die vierde plaats, nadat kort daarvoor Patrick Fernandez deze positie twee ronden lang bezet had. Om de vijfde plaats ontstond drie
ronden voor het eind een fel gevecht, waarbij niet minder dan vier coureurs elkaar in de haren vlogen:
Fernandez, Kneubühler, Alblas en Alan North. Kneubühler wist zich via een paar snelle ronden voor Fernandez te werken, terwijl Alblas zich sterker toonde dan Alan
North. Piet v.d. Wal werd negende, terwijl Hans Mülller zich de meerdere toonde van Rob
Bron, die een zeer slechte start had, maar zich van de 20e plaats toch nog naar de 11e wist op te
werken. Leo Bovee zag een 10e plaats verloren gaan, toen hij naar de pits moest voor een bougiewissel.
De tweede manche gaf op kop een vrijwel identiek beeld te zien als in de eerste manche. Wil Hartog
schoot weer als een komeet weg, maar ditmaal wist Marcel Ankoné zijn tweede plaats vast
te houden, sterker nog, hij liep van Boet weg en slaagde er in om in de slotfase van de race
iets in te lopen op Wil Hartog, die de snelste ronde draaide met 1.24.0, een
gemiddelde van 138 km/uur.
De vierde plaats was van begin tot eind in handen van Kneubühler, terwijl Rob
Bron zich ten koste van Piet v.d. Wal (die even later met een losse uitlaat uit zou vallen) en
Patrick Fernandez naar de vijfde plaats werkte. Alan North zou in de
slotfase nog een bedreiging gaan vormen voor Fernandez, terwijl Bert
Struijk kort hierachter als achtste (12e in 1e manche, 10e totaal) finishte. In het middenveld zorgden Dick Alblas, Jack Middelburg, Dieter Braun en Hans Müller voor het nodige
spektakel, waarbij Dick Alblas zich de rapste toonde van dit
kwartet. 
