Het Ajax-programma heeft een lange geschiedenis en is de laatste twintig jaar een verzamelobject geworden. Aangezien daarvoor slechts weinig mensen moeite deden ze te verzamelen, is het niet precies bekend wanneer er voor het eerst een gedrukte versie verscheen. Zeker is dat in 1919 al een programma bestond, en het lijkt dat er bij de promotie naar de Eerste Klasse (1917) met de uitgave werd begonnen. Aanvankelijk bestond het programma uit slechts uit enkele pagina's informatie met een advertentie op de omslag, met uiteraard de opstellingen van de teams, dit laatste is uiteindelijk hetgeen waarom een programma wordt uitgegeven. Van 1939 tot 1941 werd het programma samengevoegd met 'het Clubnieuws'. Nadat dit door de bezetter werd verboden werd het programma in de papierschaarse oorlogsjaren voortgezet als los velletje. Vanaf 1949 werd door de grootste Amsterdamse clubs besloten tot een gezamenlijke uitgave van een programma. De inhoud was identiek, met uitzondering van de pagina's met de opstellingen (uiteraard) en de inleiding voorin. Verder had iedere club zijn eigen omslag met steunkleur. De Ajax-versie verscheen onder de titel 'Rood Wit Thuis' en had een rood jasje. Er verscheen daarom iedere week een programma, dat dan werd gebruikt door degene diegene die toevallig thuis speelde, reden waarom de nummering tot in de veertig kon oplopen. Jarenlang was 'Rood Wit Thuis' een bekende verschijning in De Meer. Alleen bij sommige minder belangrijke wedstrijden beperkte men zich tot een losse folder. Bij topwedstrijden, de eerste keer in 1965 bij een vriendschappelijke wedstrijd tegen Benfica, werd een speciale voorpagina getekend door Dik Bruynesteyn, een traditie die tot 1973 stand zou houden. In 1972, toen van de grote clubs in Amsterdam, naast Ajax, alleen FC Amsterdam nog over was, was de voorpagina van het programmablad veranderd. Voortaan heette het boekje weer "Officieel Programma" en op de omslag prijkte een foto van een speler. Deze vorm, ook gebruikt door FC Amsterdam, werd tot 1978 gehandhaafd. In dat jaar werd de spelersfoto vervangen door het Ajax-logo en de naam van de wedstrijd, deze werd in het verleden niet op de omslag vermeldt. Halverwege het seizoen 1980-1981 verscheen de witte voorkant met de befaamde rode baan en rond het Ajax-logo getekende voetballers (bron E. Vermeer).

De eerste vierkleurenomslag werd geïntroduceerd in 1984, zij het dat dezelfde foto een half of een heel seizoen werd gebruikt. In 1987 volgde de overstap van het tot dan gebruikelijke "zakformaat" naar het A 4 formaat, waarmee het Officieel Programma het aanzien kreeg van een tijdschrift. Behalve de omslag werd nu ook een klein gedeelte in full colour uitgevoerd. Met ingang van het seizoen 1991-1992 kreeg het programma weer een echte eigen naam: ‘Kick Off’. Die naam draagt het programma nog steeds al is de lay-out aangepast. De laatste, ongeveer 20 jaren, is het verzamelen van Ajax-programma's een populaire bezigheid geworden. Met de zeldzaamheid valt het doorgaans mee. Kick Off verschijnt in een oplage van enkele duizenden exemplaren en zelfs achteraf op verzamelbeurzen hoeven oude nummers dan ook niet meer te kosten dan een paar euro. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Zoals wedstrijden met een grotere gevoelswaarde (Europa Cup wedstrijden). Ook aan beker- en vriendschappelijke wedstrijden is moeilijker te komen. Zeldzamer zijn de programma's van afgelaste wedstrijden (soms verschijnt er in tweede instantie een nieuw blad), en het meest gewild is het programma van Ajax - Haarlem in het seizoen 1987-1988. Er werd bij die wedstrijd geen publiek toegelaten en de reeds gedrukte programma's werden, op een handvol na, vernietigd en dat maakte van het programmablad een echt collectors item. Bij programma’s van voor de jaren ‘80 is de waarde puur afhankelijk van de sentimentele waarde die er aan een wedstrijd kleeft. Door hun algemene karakter zijn die programma's niet bijster informatief en zijn vooral gewild vanwege hun ouderdom. Ook hier vormen de Europa Cup wedstrijden de uitzondering. De historische waarde maakt de Europa Cup-programma's leuker en de uitwedstrijden van Ajax, in de Europa Cup, geven een goede kijk op waar in Europa de programmabladcultuur het meest is verspreid. In sommige landen (vooral de Britse) verschijnen zeer fraaie exemplaren. In andere (met name de Zuid-Europese) wordt (werd) vaak volstaan met een supporterskrantje, wedstrijdopstelling (teamsheet) of zelfs helemaal geen officieel programma. Tijdens Europese wedstrijden werd er door Ajax, vanaf de allereerste wedstrijd tegen Wisitut in 1957, een officieel programma uitgebracht. Dat de Europa Cup destijds niet veel hoger werd geschat dan een aardigheidje tussendoor, blijkt ook uit de programma's. Die zijn exact hetzelfde als de gangbare exemplaren van Rood Wit Thuis, met advertenties op de omslag, een kort babbeltje over de tegenstander en de voorlopige opstellingen op de middenpagina's. Dit verandert wanneer Ajax tegen clubs van reputatie komt te spelen. Het programmablad van Ajax-Liverpool heeft voor het eerst een speciale voorplaat, getekend door karikaturist Dik Bruynesteyn. Diens tekeningen waren gedurende Ajax Europese gloriejaren een vaste verschijning, en vaak voorzien van een vleugje humor. Tegen het Turkse Fenerbahçe staat op de cover een tekening met een vak vol besnorde Turken met  spandoeken waarop de "titel" van de wedstrijd. Op de cover tegen Bayern Műnchen staan Gert Műller en Johan Cruijff met de eerste met een grote pul bier en in Lederhosen. Vanaf 1973 wordt volstaan met een reguliere programma-uitgave. Totdat in de jaren tachtig de uitvoering wat luxer wordt.

In het seizoen 1986-1987 verschijnen er voor de wedstrijden tegen Malmö FF en Real Zaragoza extra dikke, in full colour uitgebrachte uitgaven. Een ander uiterste, kwa soberheid, waren de boekjes voor de drie "thuiswedstrijden" in het seizoen 1991-1992, tegen Örebro SK, Rot Weiss Erfurt en Osasuna. Vanwege het staafincident van twee jaar daarvoor, moesten deze thuiswedstrijden tweehonderd kilometer buiten Amsterdam worden gespeeld. De 'keuze' viel op het Dusseldorfse Rheinstadion. Er werden toen drie dunne, in zwart-wit uitgevoerde, gratis programmaboekjes uitgebracht. Nadat de straf was "uitgezeten" en er weer gewoon in het Olympisch Stadion en/of De Meer gespeeld mocht worden, werden de boekjes ook weer een stuk mooier. Engeland heeft al vele tientallen jaren een programmabladcultuur. De programma's van de ontmoetingen met clubs als Liverpool, Nottingham Forest, Stoke City en Arsenal zijn dan ook niet alleen fraai uitgevoerd, maar ook nog relatief eenvoudig te koop bij de Britse programmabladhandelaren. Dat geldt in mindere mate ook voor Scandinavische en Duitse programma's. Heel anders is de situatie in het zuiden van Europa. In Spanje, Portugai en vooral ltalië, daar gaven de meeste clubs geen programma's uit. Eind jaren '90, begin 2000 veranderde dit gelukkig, mede door de invoering van de Champions League en de daarmee gepaard gaande hoge inkomsten. In het verleden werden er in die landen vaak, vooral door supportersverenigingen, krantjes uitgebracht. Dankzij hen kunnen de verzamelaars toch nog iets aan hun verzamelingen toevoegen, zoals bij Real Zaragoza (1987), Sporting Lissabon (1988) en Genoa en Torino in 1992. Waar helemaal niets werd uitgebracht zijn o.a. de uitwedstrijden tegen 17 Nëntori Tirana (1970), Olympique Marseille (1988), Casino Salzburg (1992) en Hadjuk Split (1993).

Een verzamelaar wil uiteraard de programma’s van de drie wedstrijden tegen Benfica in 1969 en de zeven finalewedstrijden bezitten. Het programma Ajax – Panathinaikos (1971 in Londen) is evenals de andere Britse programma's het meest eenvoudig te vinden. Het schaarst zijn die van de finale’s in Belgrado tegen Juventus in 1973 en in Rotterdam tegen Inter Milan van 1972. Vooral de laatste zie je op Ebay nog wel eens verhandeld worden voor rond en boven de 200 euro. En voor de verzamelaar van collectors-items zijn er nog de wedstrijden waarbij naast het officiële programma ook nog een alternatief programma verscheen: de Europa Cup-finales van 1972 tegen Internazionale (waar ook een 'Sportnieuws' werd uitgedeeld, en die van 1987 tegen Lokomotive Leipzig in Athene (waar zowel het programmablad van de UEFA als het vaste stadionprogramma "Match" verkocht werd) maar ook de finale van 1971 tegen Panathinaikos (waar de Evening Standard voor tien Pence een "Cup final Souvenir" aanbood). En dan zwijgen we nog maar over de afgelaste wedstrijden tegen Malmö FF (1987) en Young Boys (1988), waarvoor een nieuw programma moest worden gemaakt. Ik zelf ben ook in het bezit van flink wat boekjes, maar spaar ze niet echt. Als ik een scan van het blad heb, ben ik tevreden. Ik koop vaak programma’s en verkoop (probeer dat althans) ze na het scannen weer door. Waarom wil ik ze alleen vanaf het seizoen 1968/1969? De eerste herinneringen van mijzelf gaan terug naar de Europacup I finale van 1969 tegen AC Milan. Ik mocht toen als klein jongetje opblijven om te kijken en werd Ajacied voor het leven!