24-UURSRACE VAN OSS

De organisatie van deze fenomenale race lukte dankzij de medewerking van een paar honderd vrijwilligers, die met veel plezier en animo hun taken uitvoerden. De ongeveer 30.000 toeschouwers vermaakten zich prima, ook op de grote kermis en in de feesttenten, waar ook voor het inwendige genot werd gezorgd. Zeker 'de nacht van Oss' was een happening; het was een prachtig gezicht, de lichten van de koplampen en het brullen van de motoren door het donker en de stilte van de nacht. In de pitstraat zorgden de monteurs voor de machientjes of ware het hun kinderen. Vele reparaties werden snel en (bijna) probleemloos uitgevoerd. De teams waren verplicht om de twee uur van rijder te wisselen, mocht uiteraard ook vaker indien er problemen waren met één van de rijders. Tussen 22.00 en 0.00 uur en tussen 05.00 en 07.00 uur was men tevens verplicht zich medisch te laten onderzoeken door de bondsartsen van de NMB of alles nog goed ging na de inspanningen.

De eerste editie van 1969 werd gewonnen door het duo Henk Rekers & Johan van der Wal op een 350cc Honda. Zij ronden in 24 uur het circuit 851 maal, dit betekende maar liefst ruim 2500 kilometer. De gemiddelde snelheid bedroeg ruim 106 km/u. Van de 40 gestarte teams reden er 19 de race uit. Het was een groot succes geworden en zeker voor herhaling vatbaar.

In 1970 greep het Italiaanse merk Laverda maar liefst alle drie de podiumplaatsen. Winnaars werden Augusto Brettoni en Eduardo Dossena die 2707 kilometers aflegden. Het officiële fabrieksteam van Laverda stond zelfs aan de start. De namen van vele van deze coureurs, onder welke ze in Nederland aan de start verschenen, klopten vaak niet. Diverse Italiaanse coureurs reden in Oss nl. onder een valse naam om de F.I.M. te misleiden. Deze coureurs kwamen nl. illegaal aan de start in Oss, omdat ze anders door de F.I.M. geschorst zouden worden voor de nieuwe lange-afstandraces voor het WK. Oss werd niet door de wereldmotororganisatie erkend en werd zodoende gezien als een verboden evenement.

In 1970 reed de Italiaan Augusto Brettoni toch onder zijn eigen naam en kreeg, nadat hij wel de 24 hrs. op zijn naam had gebracht, een schorsing van drie maanden van zijn nationale motorbond. Deze tweede editie kreeg wel een domper, door het eerste dodelijk ongeval. Frans Huber, teammaat van Johan van der Wal, kwam in een snelle bocht ten val en verloor daarbij het leven.

In 1971 won Laverda wederom de race met het Nederlands/Italiaanse duo Hans Hutten/Angelo Trebetti (verzonnen naam van ?). De afgelegde afstand bedroeg dit jaar 2854 kilometer. Er kwamen tijdens deze derde editie twee coureurs om het leven: een Belgische rijder, Herman Hertsens, en iemand uit Oss zelf afkomstig, Lambert Schuurmans.

Voor de start in 1972

In 1972 wonnen Harrie van der Kruijs en Tonny van Schijndel. Met een Honda 75Occ legden zij een afstand van 2821 km af.

1972 Jan Wagemakers.

Harrie van der Kruijs en Tonny van Schijndel winnaars in 1972

In 1973 was de overwinning voor het team van Kees van der Kruijs/Gerrit Jongetjes, die met een Honda 2940 kilometers aflegden. Dit bleek (achteraf) het meeste aantal kilometers dat ooit in de 24hrs-race van Oss werd afgelegd. Door maatregelen die de snelheid moesten drukken en de veiligheid moesten verbeteren kon men dit aantal nooit meer overtreffen in de volgende edities van deze marathonrace.

Voor de start in 1973

In de jaren van de 24-hrs race kwamen er ook diverse, blind overstekende toeschouwers, onder de motoren terecht en kwam er hierbij één om het leven. Het begin van het einde van dit prachtige evenement in Brabant echter was de dramatisch verlopen race van 1975. Tijdens deze zevende, en laatste zoals later zou blijken, 24hrs kwam de 35-jarige Nederlandse topper Hans Hutten om het leven. Om 02.15 uur kwam hij in een bocht zwaar ten val, terwijl hij om de leiding van de race streed. De stukken van de Honda van Hans Hutten lagen over het hele wegdek, waardoor ook enkele achtervolgers ten val kwamen. Voor Hans Hutten kwam alle medische hulp te laat. Hij overleefde de valpartij niet. De rest van de gevallen coureurs kwamen er gelukkig beter vanaf. De wedstrijd werd afgevlagd en na overleg tussen de autoriteiten van Oss en het organiserend comité werd, toch na twee uur herstart. Deze editie van 1975 werd uiteindelijk een prooi voor Tonny van Schijndel en Willy Krebs.

Tonny van Schijndel & Willy Krebs (in de midden) winnaars in 1975

De zevende internationale 24-Uursrace van 1975 was tevens de laatste. Ondanks zware kritiek bleven zowel de gemeente Oss als het NMB-bestuur toch van zinnens om de fantastische happening voort te zetten. Helaas kreeg men een aantal zaken (o.a. het vinden van een geschikte locatie) niet tijdig voor elkaar om voor een achtste maal de 24-hrs race te organiseren. Daarmee kwam er een einde aan de 24-Uursrace van Oss.


1970	1972 Hans Hutten	1972 Lesco/Lesco (F) voor V.Schijndel/V.Dulmen	1973 start	1974 Winnaar Rinus v Kasteren wordt toegejuicht door teammaat V/d Wal

1974 Jack	1974 Mar Schouten	1975 laatste start	Zo ging de informatieverstrekking in de nacht	1975 Damen/Wanrooy, V.Schijndel/Krebs & Flückiger/Wirtz (Oost)

Harrie vd Kruijs 1973