1983 In dienst bij "de Stichting" op privé-Honda's  (deel 3)

Schitterende foto's, klik voor vergrotingen

Tijdens de GP's van Nederland en België werden de Nederlandse Grand-Prix toppers gesponsord door het sigarettenmerk Barclay. Ze moesten dan uiteraard in de kleuren van Barclay rijden. Uiteraard heb ik in die tijd mijn Marlboro een poosje ingeruild voor Barclay!. De andere Nederlandse toppers waren buiten Jack en Boet, Egbert Streuer en Bernard Schnieders in de zijspanklasse, Mar Schouten in de 250 en 350cc klasse en Hans Spaan in de 50cc klasse. Er was echter een interview in Sport International verschenen, waarin Van Dulmen meende even Jack's privé-leven op een smerige manier naar buiten te moeten brengen. Onze Westlandse vriend had er dan ook geen enkele behoefte aan om met zo iemand (en meer dan terecht) op de foto te gaan. Vandaar moesten er verschillende foto's gemaakt worden. Van Dulmen had overigens geen bezwaar om met Jack op de foto te gaan. Hij zei: ,,als er maar genoeg betaald word, dan ga ik met iedereen op de foto''..... 

                    © 3x Gerard vd Pot                                                     © 2x  Mark E. Vos 

De volgende race van Jack waren de altijd mooie races op Raalte. Ook dit jaar had men op circuit de Luttenbergring weer hun uiterste best gedaan om in alle klassen voor een mooi startveld te zorgen voor de 30.000 toeschouwers. Hier kun je wat van de matadoren uit de motorsport in die tijd zien. Raalte zou Jack dit jaar echter geen geluk brengen, zoals het andere jaren meestal wel het geval was (3x winst in de afgelopen 4 jaar, 1979, 1980 en 1982, 1981 niet meegedaan vanwege blessure). In de trainingen was hij er al een keer hard afgegaan toen de gasschuiven van zijn Honda in een haakse bocht vol open bleven staan en in de race overkwam hem hetzelfde, nu door een fout. Met zijn hand en elleboog in het verband, vanwege de val in de training, ging Jack vanaf pole-position als eerste weg. Even wist Raymond Roche de kop over te nemen, maar daarna was het aan Jack en Van Dulmen om de race te maken. Jack remde Boet er schitterend uit in de eerste haakse bocht, in de zesde ronde, onder luid applaus van het publiek. Jack probeerde Boet daarna los te rijden en dat lukte aardig, maar in de 10e ronde lag Boet weer aan de leiding, doordat Jack uit moest wijken voor een achterblijver, er zaten nog maar 10 rijders in dezelfde ronde, zo hard gingen de twee kemphanen. In een poging om Van Dulmen niet te ver weg te laten lopen, ging Jack na een bocht te vroeg op het gas, wist het nog te corrigeren, maar verloor daarna toch de controle, zijn Honda gleed voor hem uit en raakte een strobaal, waarop Jack de motor over zijn rug kreeg. Dit leverde hem enige blessures op (zware bloeduitstortingen op heupen en knie en een dikke knie, waar constant vocht uitgehaald moest worden), die hem ook tijdens de GP van Joegoslavië, alwaar de GP op Reijka weer plaats vond, een week na Raalte, parten zouden spelen. Overigens zou Van Dulmen juichend op zijn motor gereageerd hebben toen Jack gevallen was, ook had hij richting KNMV de opmerking gemaakt: ,,dit gaat geld kosten'. Hij bedoelde daarmee de schade aan Jack's motor. Sportief was anders, maar al met al was het een vervelende geschiedenis dat de twee absolute Nederlandse toppers zo met elkaar in de clinch lagen en het was ook slecht voor de motorsport. De tweede manche kon Jack niet meer van start gaan door de blessures en deze werd door Van Dulmen gewonnen.

Start 1e manche 500cc, Jack aan de leiding voor Raymond Roche en Boet van Dulmen.

© foto's Toon Kannekens

 

		Raalte: Jack met Bobo van Eijk en Van Dulmen.

Hier een volledig verslag van de races van Raalte 1983

12-06-1983 Grand Prix Joegoslavië, Rijeka

© foto Manfred Mothes www.highsider.com

Jack flink geblesseerd in Joegoslavie

 Jack Middelburg ondervond vooral de eerste dag veel hinder van zijn knieblessure uit Raalte, doch kon zaterdag de elfde tijd realiseren, een fractie van een seconde sneller dan Boet van Dulmen en Giovanni Pelletier. Jack was vorig jaar echter 1,5 seconde sneller met de Suzuki, maar bijna niemand ging zo goed als bijvoorbeeld Roberts tijdens de vrije trainingen op woensdag had gedaan, omdat vervaarlijke rukwinden de grootste oplettendheid noodzakelijk maakte. Tijdens de tijdtrainingen was Kenny iets langzamer en pakte hij de tweede tijd achter Freddie Spencer en voor zijn andere landgenoten, Randy Mamola en Eddie Lawson. Het HB-team werd alleen gevormd door Uncini en Mamola. Toni Mang achtte het beter om tot Assen te wachten, terwijl Loris Reggiani na kortstondige testritten in Italië volledig kapot van zijn machine stapte. Ook de Italiaan wil pas in Assen weer aan de start verschijnen. Dat er zo links en rechts nog een Honda RS 500 in het krat moet zitten, bleek toen de Fransman Franck Gross plotseling met een gloednieuwe machine op de piste verscheen. Het serienummer van de motor was zelfs lager dan dat van de driecilinders van Jack Middelburg. Een aardig nieuwtje was de start van een Griekse rijder in de 500cc klasse. De man was in het bezit van een 500cc Yamaha en luisterde  naar de illustere naam Papandreou. Hij plaatste zich, met de oude viercilinder in lijn, op de laatste startplaats in zijn eerste GP! Aan de bouw van extra faciliteiten rondom de piste van Grobnik was wederom bedroevend weinig gedaan. Afgezien van een permanente accommodatie voor de televisiemensen, was het behelpen geblazen voor de rijders en persmensen. Bij een goed circuit behoort ook een goede accommodatie en het is de hoogste tijd; dat de Joegoslaven er eens iets aan doen. Met een stuk asfalt alleen heeft men nog geen Grand Prix circuit.

Jack voor o.a. Sergio Pellandini (#15), Marco Lucchinelli (#5), Ron Haslam (#33), Marc Fontan (#10), Boet van Dulmen (#12), Takazumi Katayama (#8), Chris Guy (#48) en achteraan Barry Sheene (uiteraard met #7).

© foto Fermino Fraternali

Begin Grand Prix van Joegoslavië: Freddie Spencer (#3), Randy Mamola (#6), Giovanni Pelletier (#55) vlak voor Eddie Lawson, Jack (#30), Franco Uncini (#1), Marco Lucchinelli (#5), Sergio Pellandini (#15).

Geblesseerd naar de GP van Joegoslavië dus, alwaar de GP op Reijka weer plaatsvond bij een temperatuur van 35 graden. Overigens worden hier, behoord nu bij Kroatië, tegenwoordig geen GP-races meer verreden. Jack ondervond vooral veel hinder van zijn knieblessure, doch zette wel een elfde trainingstijd neer. Vorig jaar was hij echter op zijn Suzuki maar liefst 1,5 sec. sneller geweest. Hij had een prima start, maar na tien ronden moest hij het helaas rustig aan gaan doen. Zijn commentaar na afloop: ,,vorig jaar was mijn been er in Joegoslavië veel slechter aan toe, maar nu had ik teveel last van mijn knie en dat is toch anders'. Dat kostte teveel concentratie en hij besloot "rustig" de race uit te rijden. Hij eindigde net buiten de punten op een elfde plek. Barry Sheene werd dertiende. Tussen deze twee vrouwenliefhebbers bevond zich een opvallend figuur, Walter Migliorati. Deze werd regelmatig gesignaleerd met twee, meestal spaarzaam geklede vrouwen, waarmee de Italiaan een driehoeksverhouding zou hebben. Het podium in Joegoslavië was weer geheel "stars and stripes", Freddie Spencer voor Randy Mamola en Eddie Lawson, Kenny Roberts eindigde net naast het podium. Hans Spaan pakte overigens een knappe 2e plaats in de lichtste klasse, de 50cc, de beste prestatie tot op dat moment ooit voor de kleine, sympathieke Nederlander. De Zwitser, Bruno Kneubühler won de 125cc klasse, het was negen! jaar geleden dat de veteraan voor het laatst een Grand Prix (ook 125cc) had gewonnen. Tijdens deze 125cc race in Rijeka kwam de landgenoot van Bruno, Rolf Rüttiman ongelukkig ten val. Hij knalde in een vangrail en bleef hier onder geklemd liggen, nadat hij ook nog zijn motorfiets tegen zich aan had gekregen. De vangrail was op de plaats waar de Zwitser terechtkwam niet beschermd door strobalen. Rolf Rüttiman (1957-1983) zou op zondagavond, 12 juni, op 26-jarige leeftijd, in het ziekenhuis bezwijken aan zijn verwondingen...

Joegoslavië: boven: Uncini voor Lucchinelli. midden: Katayama & Fontan. onder: Pellandini, Jack, Haslam en Van Dulmen.

Podium Joegoslavië: Mamola, Spencer & Lawson.

Uitslag & trainingstijden 500cc klasse Rijeka							Begin van de Joegoslavische Grand Prix.
Pos	Rijder	Machine	Ronden	Tijd/Verschil	Grid	Trainingstijd
1	Freddie Spencer	Honda	32	50:19.82	1e	1.32.27
2	Randy Mamola	Suzuki	32	7.41	3e	1.32.83
3	Eddie Lawson	Yamaha	32	19.86	4e	1.33.48
4	Kenny Roberts	Yamaha	32	26.32	2e	1.32.56
5	Takazumi Katayama	Honda	32	47.16	6e	1.34.65
6	Marc Fontan	Yamaha	32	57.67	14e	1.35.70
7	Boet van Dulmen	Suzuki	32	1:09.14	12e	1.35.52
8	Giovanni Pelletier	Honda	32	1:14.80	13e	1.35.69
9	Marco Lucchinelli	Honda	32	1:15.14	9e	1.35.01
10	Sergio Pellandini	Suzuki	32	1:37.04	10e	1.35.14
11	Jack Middelburg	Honda	31	1 Ronde	11e	1.35.33
12	Walter Migliorati	Suzuki	31	1 Ronde	26e	1.38.52
13	Barry Sheene	Suzuki	31	1 Ronde	15e	1.35.75
14	Philippe Coulon	Suzuki	31	1 Ronde	17e	1.36.52
15	Wolfgang Von Muralt	Suzuki	31	1 Ronde	19e	1.37.10
16	Franck Gross	Suzuki	31	1 Ronde	23e	1.37.78
17	Gustav Reiner	Suzuki	31	1 Ronde	22e	1.37.74
18	Fabio Biliotti	Honda	31	1 Ronde	25e	1.38.28
19	Eero Hyvärinen	Suzuki	31	1 Ronde	24e	1.38.09
20	Bengt Slydal	Suzuki	31	1 Ronde	27e	1.38.85
21	Ernst Gschwender	Suzuki	31	1 Ronde	28e	1.38.96
22	Peter Huber	Suzuki	30	2 Ronden	31e	1.40.52
23	Chris Guy	Suzuki	30	2 Ronden	21e	1.37.23
24	Franz Kaserer	Suzuki	29	3 Ronden	35e	1.44.77
25	Josef Ragginger	Suzuki	29	3 Ronden	34e	1.42.68
-	Marco Greco	Suzuki	23	Uitgevallen	29e	1.39.46
-	Maurizio Massimiani	Honda	16	Uitgevallen	11e	1.39.92
-	Franco Uncini	Suzuki	10	Uitgevallen	18e	1.36.54
-	Keith Huewen	Suzuki	7	Uitgevallen	16e	1.36.25
-	Ron Haslam	Honda	5	Uitgevallen	5e	1.34.50
-	Dimitrios Papandreou	Yamaha	5	Uitgevallen	33e	1.41.81
-	Børge Nielsen	Suzuki	1	Uitgevallen	32e	1.40.52
-	Virginio Ferrari	Cagiva	0	Niet gestart	30e	1.39.97
-	Leandro Becheroni	Suzuki	0	Niet gestart	20e	1.37.12
-	Raymond Roche	Honda	0	Niet gestart	7e	1.34.66

Op initiatief van diverse mensen, werd er een poging gedaan om de controverse tussen de gewezen boezemvrienden (en beste motorcoureurs van Nederland) in het GP-rennerskwartier, Jack en Boet, op te lossen, voor de TT van Assen. Het zou  echter nooit meer worden zoals het eens was, daarvoor was er teveel kapotgemaakt door Van Dulmen. Zeker toen hij in de winter van '83-'84 'nogmaals in een weekblad (Aktueel) keihard uithaalde naar Jack, met allerlei smaad. De aversie van Van Dulmen was in principe ook meer gericht tegen de KNMV, als tegen Jack, maar dan had hij het ook niet zo op de man moeten spelen. Hij lag ook het hele seizoen overhoop met de KNMV, modder gooiend en hoge startgelden eisend. Als er een wist hoe Jack in elkaar stak was Boet het ook wel, dus waarom.......?

© foto's De Telegraaf (Jan Stappenbeld)

Boven: Jack en Boet toasten op een "hernieuwde vriendschap". Onder: Ze rookten de "vredespijp".

Deelnemers 500cc TT Assen 1983
1.	Franco Uncini	20.	Jon Ekerold	42.	Steve Parrish	55.	Henk de Vries
3.	Freddie Spencer	23.	Fabio Biliotti	43.	Chris Guy	56.	Bobo van Eijk
4.	Kenny Roberts	27.	Eddie Lawson	44.	Dennis Ireland	57.	Rinus van Kasteren
5.	Marco Lucchinelli	30.	Jack Middelburg	45.	Mark Salle	58.	Rob Punt
6.	Randy Mamola	33.	Loris Reggiani	46.	Philippe Coulon		Giovanni Pelletier
7.	Barry Sheene	34.	Ron Haslam	47.	Norman Brown
8.	Takazumi Katayama	35.	Raymond Roche	48.	Ernst Gschwender
10.	Marc Fontan	36.	Keith Huewen	49.	Leandro Beccheroni
11.	Virginio Ferrari	37.	Paolo Ferretti	50.	Franck Gross
12.	Boet van Dulmen	38.	Wayne Gardner	51.	Eero Hyvärinen
15.	Sergio Pellandini	39.	Eric Saul	52.	Frank Kaserer
18.	Didier de Radiguès	40.	Stu Avant	53.	Peter Sjöstrom
19.	Wolfgang von Muralt	41.	Roger Marshall	54.	Börge Nielsen

Jack met opa Verduijn (pa voor Jack) in het rennerskwartier van Assen in 1983.

Training: v.l.n.r. Peter Sjöström, Keith Huewen, Barry Sheene, Jack en Frank Gross.

Dan dus de 53e uitvoering van de TT van Assen, waar het dit jaar bloed en bloedheet was. We hebben twee dagen liggen zonnen tegen de dijken aan, tijdens de trainingen op donderdag en vrijdag. En zaterdag tijdens de race op de tribune, zoals meestal in de Strubben. Jack trainde zich, tijdens de hittegolf die Nederland aandeed, naar een zeer verdienstelijke negende trainingstijd. Op de vraag of Jack van Honda nog iets extra's had gekregen voor zijn thuis Grand Prix, antwoordde Albert Siegers: Ja, zeker hebben we iets gehad.... stickers. Jack vertelde: "Ik heb de rekening gehad van Honda voor twee wielen en een paar voetsteunen, dus dan weet je het wel... Jack kwam bij de start op zaterdag heel goed weg. In de eerste ronde was de volgorde: Freddie Spencer, Takazumi Katayama, Franco Uncini (de regerend wereldkampioen reed een zeer matig seizoen), Raymond Roche, Randy Mamola, Jack, Eddie Lawson en Wayne Gardner (de toekomstig wereldkampioen reed hier zijn allereerste Grand Prix). Uiteindelijk kwam Kenny Roberts naar voren, Roberts die een slechte start had gehad. Hij passeerde het hele veld, om voor het eerst in zijn loopbaan als eerste afgevlagd te worden in Assen, tijdens de 500cc. In 1978 had hij weliswaar de 250cc klasse hier gewonnen, maar hij had nog nooit getriomfeerd in de zwaarste klasse. Franco Uncini had inmiddels een vreselijk zwaar ongeluk gehad. Aan het eind van het lange rechte stuk, waar je haaks de bocht om moet richting de Bedeldijk (voor kenners), trok hij zijn Suzuki onderuit. Er was niets aan de hand en hij probeerde zo snel mogelijk de baan te verlaten i.v.m. de achtervolgers. Hij rende (dook) naar de kant en werd vol op zijn hoofd geraakt door Wayne Gardner zijn motor en verloor daarbij ook zijn helm. De tv-beelden waren om de rillingen over je rug van te krijgen en iedereen die de beelden heeft gezien, zal het ongelofelijk vinden dat hij deze aanrijding heeft overleefd. Uncini werd buiten bewustzijn naar het ziekenhuis van Groningen vervoerd, waar men vocht voor zijn leven. Hij had een hersenkneuzing, alsmede gebroken ribben en een gebroken neusbeentje opgelopen. Hij zou het ongeluk wonderbaarlijk overleven en er ook niets bijzonders aan over houden. Hij zou zelfs terugkomen om deel te nemen aan de GP's!

Jack had inmiddels een zwaar gevecht met fabriekscoureur Marc Fontan als winnaar beslecht en passeerde als zesde de finish! Een zeer goeie uitslag op zijn thuiscircuit!! De overige Nederlanders: Van Dulmen (8e), Henk de Vries (heel knap 13e), Rini van Kasteren (19e) en Bobo van Eijk (22e). De Honda's met Katayama en Spencer werden twee en drie. De Barclay-kleuren hadden het overigens zwaar te verduren gehad, met man en macht moest er telkens weer h.e.e.a. gespoten worden. Hans Spaan ging 3x onderuit en Mar Schouten en Boet van Dulmen ieder 1x. Bruin verbrand en zeer tevreden reden we direct na de 500cc als een speer richting het Westland om bij Rotterdam linksaf te slaan voor een fantastisch concert van David Bowie in de Kuip in Rotterdam. Nu heb ik het in de Kuip bijna altijd wel naar mijn zin, omdat in mijn andere favoriete sport (voetbal), mijn favoriet daar ook bijna altijd wint, en mijn favorieten spelen dan niet thuis! Enfin, het was echt een perfecte dag. Bloedmooi weer, perfecte vakantiedagen, perfecte TT, met een hele goeie uitslag voor Jack en nog een perfect concert op de koop toe. Wat wil je nog meer!

 

Jack, Boet, Lawson, Fontan & Roche.

© MOTOR Magazine

© foto Manfred Mothes www.highsider.com

© foto Manfred Mothes www.highsider.com

Jack voor Raymond Roche, Boet van Dulmen, Marc Fontan en Eddie Lawson.

Op woensdagavond, na de eerste trainingsdag, ging een clubje coureurs, onder aanvoering van rijders-vertegenwoordiger Franco Uncini (en verder Randy Mamola, Jean-Francois Baldé, Bruno Kneubühler, Hans Spaan en Werner Schwärzel) het TT-circuit van Assen rond om de nodige veranderingen te adviseren. Sommige greppels werden gedempt en in totaal twee vrachtwagens met strobalen waren nodig om de piste naar de wensen van de coureurs veiliger te maken. Jaap Timmer: 'Alles is met ons bespreekbaar en als het mogelijk is doen we natuurlijk moeite om het alle partijen naar de zin te maken. Het is trouwens niet gemakkelijk om aan strobalen te komen en dat grapje kostte nog f 12.000,-'. Rijders vertrouwensman Mike Trimby was zeer te spreken over de houding van de Stichting Circuit van Drenthe: 'Iedereen was erg behulpzaam en ze hebben zelfs meer balen geplaatst dan waarom wij gevraagd hadden'. Zo werd ook het meertje door twee rijen stro afgeschermd. Kenny Roberts was vast voornemens om op startplaats nr.1 te komen en aangezien Freddie Spencer hem donderdagmiddag had afgetroefd en 's-avonds niet in de baan verscheen, maakte de Yamaha-rijder van de gelegenheid gebruik om een droomtijd van 2.48,52 op de klokken te brengen en dat terwijl de ideale lijn wel droog was, maar op sommige plekken wel degelijk water lag. Takazumi Katayama moest op de derde plaats al 1,7 seconde op de kopman toegeven, maar 'Fast Freddie' was slechts 0,07 seconde langzamer. Boet van Dulmen (8e) mocht zich gelukkig prijzen dat hij nog zou kunnen rijden, want hij trok zijn machine heel fel onderuit bij het uitkomen van de Strubben: 'Ik lette teveel op Lawson en Gardner, die net voor me reden. Daardoor hield ik m'n eigen toerental niet geconcentreerd genoeg in de gaten en daar lag ik'. Den Boet kon zich bij de arts vervoegen om zijn gekwetste rug en enkel te laten bekijken, terwijl Nico Bakker zich over het beschadigde frame boog. Jack Middelburg, net als Boet in fraaie Barclay kleuren present, klasseerde zich met de Honda als negende. De overige Nederlanders kwamen in dit geweld uiteraard veel te kort, maar klasseerden zich allemaal voor de grote race. Gustav Reiner (1954-2007) moest na een val een heupblessure incasseren en was uitgeschakeld, terwijl Ron Haslam door zijn escapade in Rijeka niet van de partij was. Jon Ekerold (25e) reed met een van Van Dulmen gekochte Suzuki, terwijl Cagiva in Italië was gebleven, dus ook Virginio Ferrari. Diens landgenoot Marco Lucchinelli bakte ze wel zeer bruin door de woensdagtraining te missen. Ook in Joegoslavië was Marco de laatste van het Honda-kamp die arriveerde en het scheen hem aan ambities te ontbreken. 

Start 500cc, Jack in de midden (9e startplaats)  © foto's Koos Holstein

Bij de start van de 'Koningsklasse' hield iedereen de adem in, want het was bekend dat de viercilinder Yamaha's maar moeilijk in werking te krijgen waren, wat direct door Roberts en Lawson werd bevestigd, want zij kwamen pas als achtste, respectievelijk dertiende door na één ronde. Freddie Spencer, wie anders, had zijn driecilinder zeer snel op toeren en hij werd gevolgd door Takazumi Katayama, Randy Mamola, Raymond Roche, Franco Uncini, Wayne Gardner en Jack Middelburg. Bij het uitkomen van de haakse rechterbocht bij de Bedeldijk gebeurde het noodlottige ongeval van Uncini. De Italiaan trok zijn Suzuki bijna onderuit, corrigeerde snel, maar werd van de machine geslingerd. Samen met de motor lag hij op de ideale lijn, maar terwijl hij naar de berm probeerde te komen konden Kenny Roberts en Jack Middelburg hem net ontwijken door razendsnel naar rechts te sturen, Wayne Gardner was door de korte achterstand op Jack en Roberts het zicht ontnomen en de Australiër stuurde naar links om Uncini te ontwijken, doch omdat Franco ook naar links bewoog raakte hij met zijn hoofd het voorwiel van Gardner's motor. Het gevolg was verschrikkelijk. De helm vloog van zijn hoofd en Franco bleef buiten bewustzijn op de baan liggen. De andere rijders werden nu door vlaggen gewaarschuwd en reden om de onheilsplek heen, waar snel hulp werd geboden (hoewel sommige toeschouwers schreeuwden dat de ambulance meteen de baan op had moeten komen, doch die moet toestemming krijgen van race-control). In minder dan drie minuten (één ronde dus) bevond Uncini zich al in een ambulance, die hem eerst naar het ziekenhuis in Assen en daarna naar het Academisch Ziekenhuis in Groningen vervoerde. Jaap Timmer: 'Het was zo'n ongelukkige valpartij die overal had kunnen gebeuren. Niemand treft enige schuld. Doordat het ongeluk bij de Bedeldijk gebeurde, kon de ambulance direct het circuit verlaten'. De diagnose van de specialist in Groningen luidde: een hersenkneuzing, twee gebroken ribben en een gebroken neusbotje plus een longbeschadiging. Volkomen overstuur kwam Wayne Gardner het rennerskwartier binnen, ondersteund door Roger Marshall. De Australiër brak bij zijn val enkele knokkels, doch dat deerde hem niet. Wie tijdens zijn GP-debuut buiten zijn schuld een andere coureur ernstig verwondt, is nu eenmaal niet te troosten. De race om de mondiale titel werd voortgezet door een aanvallende Kenny Roberts, die in de achtste ronde Freddie Spencer van de leiding verdrong en Katayama met zich meetrok. 'Mijn banden waren te hard en de motor stuurde daardoor wat stugger, waardoor ik het tempo niet kon bijbenen. Met een zachtere compound waren ze echter al voor de finish versleten geweest. Katayama rijdt met een smallere voorband en heeft zulke problemen minder snel', aldus Spencer die als derde zou eindigen voor Mamola, die met een volkomen onbestuurbare Suzuki de raarste capriolen moest uithalen om erop te blijven.  

Hard gevecht tussen Jack en Marc Fontan op zijn veel snellere fabrieks-Yamaha, dat Jack in zijn voordeel wist te beslissen.

 Beide Nederlandse toppers Middelburg en Van Dulmen knokten met Fontan om de vijfde plaats (knap werk), maar moesten gedrieën het hoofd buigen voor Eddie Lawson, die eenzaam naar de vijfde plaats reed. In de vierde ronde voerde Jack een groepje aan van vijf man, bestaande uit Jack zelf, Boet, Roche, Fontan en Lawson. Lawson bleek te snel voor Jack, maar Fontan werd in een rechtstreeks duel los gereden, waarbij Jack elke milimeter van de wegbreedte benutte. Te veel risico's Jack? "Ben je gek! Natuurlijk moest ik op de grens rijden om Fontan kwijt te raken. Maar ook Roberts rijdt op de grens om te kunnen winnen', zei de beste privé-rijder van de dag. Het agressieve stuurwerk van Jack leverde een fantastische zesde plaats op, 5 WK-­punten en een welkome aanvulling van de kas. Den Boet werd achtste. Met beide heren in de punten was het toch een goede dag voor de tijdelijke teamgenoten. Met Roberts de hele wedstrijd op korte afstand voor Katayama leek er voor de Amerikaan geen vuiltje aan de lucht en met een daverende wheelie besloot hij zijn eerste 500 cc TT-zege. Daarmee rekende hij buiten de waard, in dit geval de slimme Katayama, die hem nog bijna voorbij stak op de finish. 'Oei, oei, dat scheelde weinig. Ik wist niet dat hij zo dicht achter me zat', sprak Kenny die zeer verheugd was met dit lang uitgestelde succes. Roche en Marc Salle voltooiden het tiental, doordat Huewen zijn ene punt in de laatste ronde verloor. Henk de Vries (13e) passeerde Rob Punt ook al in die laatste ronde. Punt: 'Ik hield het bijna niet vol. Vergeet niet dat ik nog nooit zo'n lange race heb gereden. Ook Rini van Kasteren (19e) en Bobo van Eijk (22e) voltooiden de wedstrijd, maar dat gold niet voor Ekerold, Guy en Sheene, die allemaal in de fout gingen.

Jack (6e) & Eddie Lawson (5e).	Jack	Takazumi Katayama (2e) & Kenny Roberts (1e).	Randy Mamola (4e)

Uitslag & trainingstijden 500cc klasse Assen
Pos	Rijder	Machine	Ronden	Tijd/Verschil	Grid	Trainingstijd
1	Kenny Roberts	Yamaha	16	45:29.12	1e	2.48.52
2	Takazumi Katayama	Honda	16	0.19	3e	2.50.18
3	Freddie Spencer	Honda	16	6.94	2e	2.48.59
4	Randy Mamola	Suzuki	16	16.08	4e	2.50.26
5	Eddie Lawson	Yamaha	16	40.53	7e	2.51.89
6	Jack Middelburg	Honda	16	51.29	9e	2.52.16
7	Marc Fontan	Yamaha	16	56.48	6e	2.51.67
8	Boet van Dulmen	Suzuki	16	1:19.93	8e	2.52.02
9	Raymond Roche	Honda	16	1:27.86	10e	2.52.46
10	Mark Salle	Suzuki	16	1:48.68	17e	2.55.09
11	Stuart Avant	Suzuki	16	2:22.97	21e	2.55.97
12	Norman Brown	Suzuki	16	2:26.38	23e	2.56.89
13	Henk de Vries	Suzuki	16	2:39.78	31e	2.59.11
14	Rob Punt	Suzuki	16	2:39.94	29e	2.58.71
15	Eero Hyvärinen	Suzuki	16	2:50.08	27e	2.57.94
16	Ernst Gschwender	Suzuki	16	2:53.27	30e	2.59.00
17	Fabio Biliotti	Honda	16	2:55.07	28e	2.58.60
18	Philippe Coulon	Suzuki	16	2:57.96	19e	2.55.41
19	Rinus van Kasteren	Suzuki	15	1 Ronde	33e	3.01.18
20	Børge Nielsen	Suzuki	15	1 Ronde	35e	3.02.87
21	Franz Kaserer	Suzuki	15	1 Ronde	34e	3.01.74
22	Johan van Eijk	Suzuki	15	1 Ronde	36e	3.04.23
-	Keith Huewen	Suzuki	15	Uitgevallen	12e	2.53.55
-	Barry Sheene	Suzuki	8	Uitgevallen	11e	2.53.02
-	Franck Gross	Honda	8	Uitgevallen	26e	2.57.41
-	Dennis Ireland	Suzuki	6	Uitgevallen	32e	2.59.93
-	Peter Sjöström	Suzuki	6	Uitgevallen	22e	2.56.58
-	Wolfgang Von Muralt	Suzuki	4	Uitgevallen	24e	2.57.06
-	Sergio Pellandini	Suzuki	3	Uitgevallen	14e	2.54.30
-	Jon Ekerold	Cagiva	3	Uitgevallen	25e	2.57.31
-	Roger Marshall	Honda	2	Uitgevallen	18e	2.55.39
-	Marco Lucchinelli	Honda	2	Uitgevallen	15e	2.54.32
-	Steve Parrish	Yamaha	1	Uitgevallen	20e	2.55.64
-	Wayne Gardner	Honda	1	Valpartij	16e	2.54.39
-	Franco Uncini	Suzuki	1	Valpartij	5e	2.50.61
-	Chris Guy	Suzuki	0	Uitgevallen	13e	2.53.96

Beelden race op Youtube      Beelden crash Uncini op Youtube

Podium Assen: Freddie Spencer, Kenny Roberts & Takazumi Katayama

Ludieke actie van Sergio Pellandini tijdens de TT van Assen. 'S. Pellandini needs a work bike' oftewel: Pellandini heeft een fabrieksmachine nodig. Hij zou hem een jaar later ook krijgen (Team Gallina-HB-Suzuki), maar ondanks zijn kwaliteiten niet erg veel plezier van hebben. Hij werd 12e in de eindstand.

TT: Raymond Roche, Van Dulmen, Fontan & Lawson.

Marc Fontan	Takazumi Katayama	Freddie Spencer		Marco Lucchinelli
© Frits Kruishaar

© foto Hero Drent   Jack voor Boet en Eddie Lawson.

© foto's Bram vd Laan                                                                     Barry Sheene voor Jack, no 41: Roger Marshall.

Copyright Mark Erwin Vos

© foto  Dirk de Zeeuw		© foto  Frits Kruishaar

Jack in zijn beste "Frans" in gesprek met de belg Didier de Radiguès en de Fransman Raymond Roche.

Hier een uitgebreid verslag van de TT races 1983

Jack in actie met standaard overall en Barclay outfit.
Kenny Roberts & Randy Mamola	Takazumi Katayama	Jack, Boet, Randy & Franco	Kenny Roberts
Barry Sheene voor Roger Marshall & Jack.	Freddie Spencer	Roger Marshall & Wayne Gardner Takazumi Katayama & Roger Marshall.	Kenny Roberts
Takazumi Katayama voor Jack	Randy Mamola	Jack	Kenny Roberts
Ron Haslam	Eddie Lawson	Jack voor Raymond Roche en Boet	Jack voor Marc Fontan
Franco Uncini voor Raymond Roche	Freddie Spencer	Jack
250cc: Carlos Lavado	250cc: Jean-Francois Baldé &  Hervé Guilleux	250cc:  Hervé Guilleux & Patrick Fernandez	250cc: Jean-Francois Baldé
© foto's Toon Kannekens

1983 deel 4