1981  Silverstone, The race that Jack won! Sensational! (deel 4)

Jack voor Kork Ballington op de fabrieks-Kawasaki op Silverstone.

© MOTOR Magazine

Een week na de historische zege in Engeland, werd het kampement opgeslagen in Finland op Imatra, het enige stratencircuit in de Grand Prix serie. "Flying Jack" zette de tweede trainingstijd neer achter Marco Lucchinelli, de beste prestatie in de training ooit in een GP, buiten Assen 1980. Jack kreeg in Imatra al heel snel bezoek van de hoogste baas van de Suzukirace-afdeling, Dhr. Yokouchi, deze kwam Jack, samen met Ogborne, de teammanager van Britse Suzuki-renstal, bedanken voor wat hij voor Suzuki in Engeland had betekend. Ogborne verklaarde dat hij dit seizoen niet veel meer voor Jack kon doen, buiten eventueel wat speciale onderdelen geven, maar dat men zich aan het beraden was voor volgend seizoen. Ogborne had na het vertrek van Barry Sheene, dit jaar Graeme Crosby en Randy Mamola in zijn stal. Er staken meerdere geruchten de kop op, men zou bij Kawasaki, Jack voor het volgende jaar willen contracteren om als tweede rijder naast Ballington te fungeren. Deze Ballington kon Jack aan de finish van de Finse GP net voorblijven, omdat er een achterblijver op de ideale lijn reed. Hierdoor kon Jack de Zuid-Afrikaan net niet passeren om op het podium te komen, hij kwam 0.5 sec. achter Mamola en 0.2 sec. achter Ballington over de streep!!! Echter een vierde plaats was weer een meer dan formidabele prestatie voor de beste privé-rijder van de wereld. Hij liet daarmee fabriekskanonnen als Crosby, Sheene, Roberts en Fontan achter zich. De race werd weer door de fantastisch rijdende Marco Lucchinelli gewonnen voor Randy Mamola en zoals gezegd Korky Ballington op zijn fabrieks-Kawasaki, die in Engeland al vierde was geworden, dus de Kawa's spraken een woordje mee. Jack had samen met de winnaar Lucchinelli de snelste ronde neergezet op het stratencircuit van Imatra! Dit zegt genoeg over de stuur- en remcapaciteiten van Jack tegenover de veel snellere en beter accelererende fabrieksfiets(en). Het zou helaas de laatste keer zijn dat er op Imatra een Grand Prix (in de 500) werd verreden.

Jack op weg naar een schitterende vierde plaats, hier voor Boet van Dulmen.

De trainingsuitslag van de 500cc in Finland.   Snelste ronde: 1e sessie 2e sessie 3e sessie 4e sessie 1. Marco Lucchinelli (I) 1.58.1 1.57.0 1.53.8 1.53.8 2. Jack Middelburg 1.58.7 1.57.6 1.55.0 1.55.6 3. Barry Sheene (GB) 1.59.6 1.57.2 1.55.5 1.55.3 4. Kork Ballington (Zaf) 2.01.7 1.59.4 1.56.2 1.55.3 5. Boet van Dulmen 1.59.6 1.56.1 1.55.9 1.55.3 6. Randy Mamola (USA) 2.02.8 1.57.8 1.56.7 1.55.4 7. Marc Fontan (F) 1.59.8 1.57.9 1.57.9 1.55.5 8. Kenny Roberts (USA) 2.05.2 1.57.7 1.57.1 1.55.9 9. Graeme Crosby (Nzl) 2.03.2 2.00.6 1.59.6 1.56.1 10. Franco Uncini (I) 1.59.6 2.00.1 1.59.7 1.56.2 11. Seppo Rossi (SF) 2.02.5 1.58.5 1.56.3 -- 12. Ikujiro Takai (J) 2.01.8 2.00.1 1.57.6 1.57.0 13. Bernard Fau (F) 2.02.4 1.59.6 1.57.5 1.57.6 14. Sergio Pellandini (CH) 2.03.1 2.00.0 1.58.9 1.57.7 15. Sadao Asami (J) -- 2.01.3 1.59.0 1.58.0             16. Michel Frutschi (CH) 1.58.1 17. Steve Parrish (GB) 1.58.1 18. Philippe Coulon (CH) 1.58.3 19. Graziano Rossi (I) 1.58.5 20. Christian Sarron (F) 1.58.6 21. Guido Paci (I) 1.59.0 22. Franck Gross (F) 1.59.0 23. Timo Pohjola (SF) 1.59.9 24. Kimmo Kopra (SF) 2.00.0 25. Peter Sjöström (S) 2.00.7 26. Gianni Rolando (I) 2.00.9 27. Börge Nielsen (DK) 2.01.7 28. Carlo Perugini (I) 2.02.4 29. Seppo Korhonen (SF) 2.03.9 30. Giovanni Pelletier (I) 2.07.4                   Imatra, Jack voor Kenny Roberts, Graeme Crosby en Kork Ballington. © foto's  Leo Vogelzang   Thanx to Stefan Pejer www.pejer.com and Irene & Esso Gunnarsson

Imatra, Jack in gevecht met 2 Suzuki fabrieksmachine toppers,  achter Lucchinelli & voor Mamola (klik op foto voor vergroting) Thanx to Stefan Pejer www.pejer.com and Irene & Esso Gunnarsson

Marc Fontan, 7e

Jack op weg naar de kop van het veld          © foto Leo Vogelzang

Op de vooravond van de race had Lucchinelli nog tegen Middelburg geroepen dat die het rustig aan moest doen, maar later zou blijken, dat de Italiaan totaal geen hulp van anderen nodig had. Direct na de start zette hij zijn snelste trainingstijd om in een eerste plaats voor Jack Middelburg, Kenny Roberts, Barry Sheene, Kork Ballington, Boet van Dulmen, Randy Mamola, Graeme Crosby, Marc Fontan en Seppo Rossi. Het lange lint van coureurs stoof volgas tussen de bomen naar het start- en finishgedeelte, waar men in de verte al kon zien hoe Lucchinelli het tempo bepaalde door de haakse rechterbocht met ruime voorsprong te nemen. De man die duidelijk op weg is om zijn eerste wereldtitel te behalen, had nog in het achterhoofd dat mechanische pech vorig jaar zijn eerste GP-zege in de weg stond op ditzelfde circuit van Imatra, doch de koele coureur van de Gallina-stal liet zich daardoor niet beïnvloeden. Integendeel hij bouwde zijn voorsprong iedere ronde verder uit en de onderling duellerende Roberts en Sheene raakten steeds verder achterop. Zo ver, dat zij gezelschap kregen van Ballington, Mamola en beide Nederlanders Van Dulmen en Middelburg. Deze groep werd nagezeten door Crosby (in de training ook niet erg overtuigend) de Fin Seppo Rossi en Marc Fontan. Franco Uncini (die we rustig mogen uitroepen tot pechvogel van het jaar), Philippe Coulon, Graziano Rossi, Sadao Asami en Ikujiro Takai, waren toen al van  het strijdbeeld verdwenen. Achter de rug van Lucchinelli ging het feest verder, want de wedstrijd kreeg een steeds aantrekkelijker beeld, omdat niet minder dan vijf mensen om de tweede plaats vochten. Roberts, Ballington, Mamola, Middelburg en Van Dulmen. Barry Sheene, die toch fantastisch reed, zeker gezien zijn niet geringe blessures, moest het veld ruimen met een defecte powervalve (dat was al eens eerder gebeurd).

Jack over de spoorwegovergang.

Ook den Boet, die de laatste paar GP's niet meer het geluk aan zijn zijde heeft, kwam stil te liggen. Een achterband waar een compleet stuk uit was, maakte een eind aan de wedstrijd, die de man uit Ammerzoden zeker een flink aantal WK-punten had opgeleverd en zijn teleurgestelde reactie was volkomen terecht. Mamola had het niet makkelijk, want zijn Suzuki liep nu eens op drie en dan eens op vier cilinders en aangezien dat wisselen van de motor vaak in de bochten gebeurde, voelde de jonge Amerikaan zich alles behalve op zijn gemak, zeker omdat hij (net als Roberts) een hartgrondige hekel aan het circuit van Imatra heeft. Ballington, Roberts en de steeds (net als in Engeland) toekijkende Middelburg, bleven bij elkaar en wisselden voortdurend van plaats. Toen bleek Kenny ineens met een haperende motor te rijden. Hij verloor alle aansluiting en Mamola moest nu in de laatste ronde alleen nog Jack en Kork Ballington achter zich zien te houden. Het zou de kleine Californiër net lukken, hoewel Kork en Jack bijna naast elkaar over de streep kwamen en zij slechts op 0,3 respectievelijk 0,5 seconden achter Randy werden geklokt. De race had voor Mamola niet veel langer moeten zijn. De zesde positie was voor Crosby, net voor Fontan en de onttroonde Roberts, die in het WK niet meer hoger dan een derde plaats kan eindigen. Een dolgelukkige Marco Lucchinelli heeft in Anderstorp, Zweden, alleen nog maar de taak om vijf punten te halen en dan mag Randy Mamola winnen. Marco zal zich, mits pech hem stopt, zeker goed van zijn taak kwijten en zijn vijf GP-overwinningen geven hem zonder meer het meeste recht op de titel, die misschien, na een periode van drie jaar, weer naar Europa gehaald zal worden. In Imatra reden vijftien coureurs de race niet uit en dat geeft wel aan hoe zwaar het was geweest. 

Marco Lucchinelli waarschijnlijk net een shaggie gebietst bij Jack, die altijd zijn shag bij zich had tijdens de races.

					Marco Lucchinelli de nieuwe a.s. wereldkampioen

	Ballington voor Sheene.
	"King" Kenny over de befaamde spoorwegovergang.
Jack op weg naar een schitterende vierde plaats.	Randy Mamola

Uitslag & trainingstijden 500cc Imatra
Pos	Rijder	Machine	Ronden	Tijd	Grid	Trainingstijd
1	Marco Lucchinelli	Suzuki	25	48:05.7	1e	1.53.08
2	Randy Mamola	Suzuki	25	19.5	6e	1.55.4
3	Kork Ballington	Kawasaki	25	19.8	4e	1.55.3
4	Jack Middelburg	Suzuki	25	20.0	2e	1.55.0
5	Graeme Crosby	Suzuki	25	33.7	9e	1.56.1
6	Marc Fontan	Yamaha	25	35.3	7e	1.55.5
7	Kenny Roberts	Yamaha	25	39.0	8e	1.55.9
8	Seppo Rossi	Suzuki	25	50.2	11e	1.56.3
9	Franck Gross	Suzuki	25	1:48.1	22e	1.59.0
10	Steve Parrish	Yamaha	25	1:55.2	17e	1.58.1
11	Michel Frutschi	Yamaha	25	1:57.9	16e	1.58.1
12	Gianni Rolando	Suzuki	24	1 ronde	26e	2.00.9
13	Timo Pohjola	Suzuki	24	1 ronde	23e	1.59.9
14	Børge Nielsen	Suzuki	24	1 ronde	27e	2.01.7
15	Philippe Coulon	Suzuki	20	5 ronden	18e	1.58.3
-	Franco Uncini	Suzuki	21	Engine	10e	1.56.2
-	Boet van Dulmen	Yamaha	21	Banden	5e	1.55.3
-	Guido Paci	Yamaha	19	Engine	21e	1.59.0
-	Giovanni Pelletier	Suzuki	14	Remmen	30e	2.07.4
-	Sergio Pellandini	Suzuki	11	Engine	14e	1.57.7
-	Bernard Fau	Suzuki	11	Uitgevallen	13e	1.57.5
-	Barry Sheene	Yamaha	7	Engine	3e	1.55.3
-	Graziano Rossi	Morbidelli	5	Ontsteking	19e	1.58.5
-	Christian Sarron	Yamaha	4	Uitgevallen	20e	1.58.6
-	Peter Sjöström	Suzuki	3	Uitgevallen	25e	2.00.7
-	Sadao Asami	Yamaha	3	Engine	15e	1.58.0
-	Carlo Perugini	Sanvenero	2	Valpartij	28e	2.02.4
-	Ikujiro Takai	Yamaha	1	Valpartij	12e	1.57.0
-	Seppo Korhonen	Suzuki	1	Uitgevallen	29e	2.03.9
-	Kimmo Kopra	Suzuki	1	Uitgevallen	24e	2.00.0

	Kenny Roberts voor Kork Ballington (#10), Jack en Barry Sheene (#7).

GP Zweden, Anderstorp (klik voor vergroting) Start 500cc Anderstorp, #12. Ballington voor (verscholen) Jack en Roberts, #3. Mamola, #6. Crosby, #8. Van Dulmen, #2. Lucchinelli, #7. Sheene, #18. Fontan, #23. Fau, #19. Sarron, #14. Coulon Jack als vierde de eerste bocht in. Jack voor Boet en Kork Ballington. Jack, Barry en Boet.   www.pejer.se, ©  Esso & Irene Gunnarsson Sjödahl

Start Zweden: van onder naar boven: Barry Sheene, Marco Lucchinelli, Kenny Roberts, Randy Mamola, Jack, Graeme Crosby.

Op weg naar de start: op de voorgrond Kenny Roberts, op de achtergrond o.a. Jack en Kork Ballington

En dan ging het "hele spul" weer door naar Zweden om daar al weer de laatste Grote Prijs van het seizoen te gaan rijden. Lucchinelli had aan een 5e plaats in Anderstorp genoeg om "King" Kenny van zijn troon te stoten en wereldkampioen te worden. Barry Sheene zette de snelste tijd neer in de trainingen voor Lucchinelli, Roberts, Mamola, Jack! en Crosby. De race ging op een natte baan van start en Ballington maakte een bliksemstart en verdween als eerste uit zicht met Crosby, Jack en Mamola. Sheene en Lucchinelli hadden een matige start, en waar Jack vorig jaar door zijn blessure nog achter aan het veld moest starten en zo niet, dan toch ook altijd slecht weg was, waren de starts in 1981 meestal perfect. Doordat het wegdek half nat, half droog was kwamen de regenspecialisten naar voren. Jack en Boet waren dat op zeker, misschien wel omdat het in Nederland bijna altijd regende. Je moet dan echter nog wel het lef hebben. De twee Nederlanders gingen prachtig te keer en wisselden elkaar constant af aan de kop van het veld! Helaas voor hun kregen ze gezelschap van een Engelse regenspecialist. Barry Sheene had al twee jaar geen GP meer gewonnen en was er dus extra op gebrand om dat nu eindelijk wel weer voor elkaar te krijgen. Jammer genoeg voor Jack begon de baan van lieverlee op te drogen en toen kwam het snelheidsverschil tussen zijn Suzuki en de twee fabrieks-Yamaha's tot uitdrukking. Hij moest te veel risico nemen om bij te blijven en liet de andere twee gaan. Een prachtige derde plaats en het podium was zijn deel. Barry Sheene won (wat later bleek zijn laatste GP ooit) een fractie van een seconde voor Van Dulmen. Weer zorgden de twee Nederlanders, evenals in 1979 voor een uniek plaatje. Twee Nederlanders op het podium van een Grote Prijs. Het zou ook helaas voor beiden hun laatste podiumplaats zijn in hun carrière. Jack had een fantastisch seizoen gereden. Verreweg de beste privé-rijder, van de 11 GP's er 10 in de punten (Joegoslavië was hij door blessure niet gestart), en een GP gewonnen. Lucchinelli kwam pas als negende over de streep, aangezien hij niet dol was om in de regen te rijden, maar was wel de nieuwe wereldkampioen. Jack keek zeer tevreden terug op het GP-seizoen, ook al had hij graag over fabrieksmateriaal beschikt. Hij zou nog vier internationale, financieel aantrekkelijke races rijden dit seizoen, twee races voor het Nederlands kampioenschap, en dan kijken wat er in de wintermaanden allemaal op hem af zou komen.

Jack in prachtige stijl op weg naar een prachtige klassering. Op de onderste foto, voor Van Dulmen, op zijn fabrieksmachine.

© MOTOR Magazine

Door het scoren van een uiterst behoedzame negende plaats op het natte asfalt van Anderstorp, heeft Marco Lucchinelli de 500cc kroon van Kenny Roberts definitief overgenomen, ook al omdat Randy Mamola niet verder kwam dan een dertiende plaats. Met niet minder dan vijf GP-zeges heeft Marco ruim voldoende aangetoond, dat alleen hem de titel toekwam en hij wilde zich al bij voorbaat niet bemoeien met de strijd om de kop, die volledig werd beheerst door Barry Sheene
en beide Nederlandse toppers, Boet en Jack. De Brit pakte de zege, maar de uitmuntende prestaties van beide jongens van de lage landen maakten erg veel indruk en na de individuele
successen van dit jaar mochten ze nu samen op het erepodium plaatsnemen. Rolf Biland en Kurt Waltisperg verdienden hun zijspantitel door het zeer overtuigend winnen van deze klasse, terwijl Ricardo Tormo zijn eerste GP-zege met de Sanvenero boekte in een wedstrijd, die door Anton Straver subliem werd afgesloten met een zesde plaats!

Regenbanden, slicks of intermediates? Dat was de gok die de 500cc coureurs moesten nemen voor de start van de 500cc race, waarvoor de baanomstandigheden volledig onvoorspelbaar waren. De 125cc coureurs hadden eerst een droog spoor gelegd en het asfalt droogde snel op de overige plaatsen door de strakke wind, maar zou dat zo blijven? Zo hier en daar vielen weer regendruppels en bijna het volledige veld koos voor intermediate banden. Slechts een halve ronde mocht Randy Mamola het veld aanvoeren waarna Kork Ballington, die nog door een griep werd geteisterd ook, de leiding overnam. Lucchinelli zat er zeer slecht bij en de Italianen fronsten hun wenkbrauwen. Zou het nu toch mis gaan? Voorlopig ging het voor de Nederlanders niet mis, want Jack Middelburg nam de koppositie over, gevolgd door Den Boet, Kork Ballington, Kenny Roberts, Graeme Crosby en de snel naar voren rukkende Barry Sheene. Roberts stopte in de pits met bandenproblemen, Mamola zakte steeds verder terug (lekkende olie uit voorvorkpoot) en Boet kreeg aansluiting bij Jack. Het leek wel een Nederlands feest daar in Anderstorp, net als twee jaar geleden in Karslkoga toen beide heren ook hun stempel op de wedstrijd drukten, maar was er ook toen niet ene Barry Sheene? De Brit was nu weer van de partij om een 'Double Dutch' te verhinderen. De Yamaha fabrieksrijder nam de leiding over van Van Dulmen die inmiddels Jack had teruggewezen en uiteindelijk moest ook Van Dulmen 'Bazzar' laten gaan. Hoewel hij hem wel in zicht hield en Jack definitief genoegen had genomen met de derde plaats. Om de vierde positie werd een stevig robbertje gevochten tussen Crosby en Ballington, terwijl daarachter Seppo Rossi, Franco Uncini, Bernard Fau, Marc Fontan, Guido Paci en Marco Lucchinelli onenigheid kenden, Paci kwam ten val, Mamola was helemaal uit de punten verdwenen (13e) en Marco Lucchinelli wist zich op dat moment al kampioen. De Italiaan wilde totaal geen risico's nemen en liet Fontan, Uncini en Rossi om de zesde plaats knokken. Had hij eerder al niet laten zien wat hij in zijn mars heeft? Nee, de Italianen konden de Champagne gewoon uit de koeler trekken, want Marco's titel liep totaal geen gevaar meer. Dat gold overigens niet voor de zege van de briljant sturende Barry Sheene, die de laatste zes keer (!) in Zweden had getriomfeerd, maar sinds 1979 niet meer een GP kon winnen. Den Boet kwam namelijk in de slotfase akelig dicht in de buurt van Barry, maar een overwinning zat er voor de man uit Ammerzoden niet in. Halverwege de race dacht ik dat mijn banden te snel sleten, maar later bleek dat niet zo te zijn', aldus Van Dulmen, die op minder dan een seconde na Barry binnen kwam. Jack Middelburg was tevreden met zijn derde plaats. 'Ik moest ze gewoon laten gaan. Dit tempo was voor mij niet bij te benen of ik had te grote risico's moeten nemen', was het nuchtere commentaar van 'De Briet' die zich samen met Boet en Barry mocht verwonderen in het achterwege blijven van het Engelse volkslied, 'Het is al weer zo lang geleden dat een Engelsman een GP heeft gewonnen', grapte Sheene, die bijna net zo gelukkig was als Lucchinelli. Deze zege heeft zijn seizoen helemaal goed gemaakt.

Uitslag & trainingstijden 500cc Anderstorp
Pos	Rijder	Machine	Ronden	Tijd	Grid	Trainingstijd	Zweden: Marco Lucchinelli wereldkampioen en Barry Sheene winnaar 500cc GP.
1	Barry Sheene	Yamaha	30	55:24.04	1e	1.39.542
2	Boet van Dulmen	Yamaha	30	55:24.86	10e	1.42.249
3	Jack Middelburg	Suzuki	30	56:02.56	5e	1.40.866
4	Kork Ballington	Kawasaki	30	56:14.53	8e	1.41.783
5	Graeme Crosby	Suzuki	30	56:15.33	6e	1.40.941
6	Marc Fontan	Yamaha	30	56:20.14	7e	1.41.760
7	Franco Uncini	Suzuki	30	56:20.47	12e	1.42.446
8	Seppo Rossi	Suzuki	30	56:21.07	17e	1.43.240
9	Marco Lucchinelli	Suzuki	30	56:44.53	2e	1.40.460
10	Bernard Fau	Suzuki	30	55:46.96	13e	1.42.807
11	Graziano Rossi	Morbidelli	29	1 ronde	14e	1.42.981
12	Lars Johansson	Suzuki	29	1 ronde	24e	1.43.921
13	Randy Mamola	Suzuki	29	1 ronde	4e	1.40.760
14	Børge Nielsen	Lombardini	29	1 ronde	21e	1.43.535
15	Steve Parrish	Yamaha	29	1 ronde	19e	1.43.393
16	Sergio Pellandini	Suzuki	29	1 ronde	28e	1.44.129
17	Philippe Coulon	Suzuki	28	2 ronden	16e	1.43.228
18	Kimmo Kopra	Suzuki	28	2 ronden	9e	1.41.952
19	Åke Grahn	Yamaha	28	2 ronden	22e	1.43.660
20	Alain Röthlisberger	Suzuki	27	3 ronden	27e	1.44.071
21	Peter Sköld	Suzuki	27	3 ronden	26e	1.44.041
22	Peter Sjöström	Suzuki	21	9 ronden	25e	1.43.962
-	Kenny Roberts	Yamaha	0	Uitgevallen	3e	1.40.704
-	Bengt Slydal	Suzuki	0	Uitgevallen	15e	1.43.010
-	Christian Sarron	Yamaha	0	Uitgevallen	18e	1.43.299
-	Giovanni Pelletier	Suzuki	0	Uitgevallen	29e	1.44.235
-	Sadao Asami	Yamaha	0	Uitgevallen	30e	1.45.254
-	Gianni Rolando	Lombardini	0	Uitgevallen	23e	1.43.844
-	Guido Paci	Yamaha	0	Valpartij	20e	1.43.457
-	Michel Frutschi	Yamaha	0	Uitgevallen	11e	1.42.302

Boet & Jack voor de start in Twello.

Huldiging van de 1e manche: Boet, Jack en Johan "Bobo" van Eijk.

Een week na afloop van het GP-seizoen waren de nationale races op het stratencircuit van Twello. De 500cc klasse werd over twee manches verreden voor 10.000 toeschouwers. Jack en Boet maakten er een prachtige show van. Ze wisselden per ronde diverse keren van positie en dachten daarbij dus vooral aan het publiek, ze zorgden er tevens voor niet al te ver voor het veld uit te rijden. Jack won uiteindelijk de eerste en Boet de tweede manche. Jack werd totaaloverwinnaar. Peter Looijesteijn, die normaal altijd in de lichtere klassen furore maakte, reed voor het eerst van zijn leven een 500cc race en werd in de eerste manche vierde en in de tweede, derde, wat hem in de totaaluitslag op de derde plaats bracht. Dit alles op de ex-Yamaha van Jack van 1980. Hij zou zich in 1982 geheel op de 500cc gaan richten, maar een val in een van de eerste GP's zou flink roet in het eten gooien door een langdurige blessure. Peter werd in de totaaluitslag derde. Johan van Eijk had de tekst "Te koop" op de kuip van zijn motor geschilderd, in de hoop met een gunstige transactie een aanbetaling op één van de RG-6 Suzuki's van Jack te kunnen doen. Dit ging helaas voor "Bobo" niet door, maar hij zou later wel beslag weten te leggen op de RG6 van Dick Alblas en hiermee in 1982 het beste seizoen uit zijn carrière gaan rijden. De titel in de halveliterklasse ging  naar Boet van Dulmen, hij won beide (Assen & Zandvoort) van de races om het NK. Dat kon omdat Jack en Willem Zoet door hun blessures noodgedwongen verstek moesten laten gaan tijdens de races om het Nederlands Kampioenschap. Er werden in tegenstelling tot andere jaren slechts twee races om het NK verreden, vanwege niet genoeg veilige circuits en de vele ongelukken met dodelijke afloop in 1980.

	Peter Looijesteijn, Boet en Jack in Twello.	Deelnemerslijst Twello

 

Start Twello: Boet & Jack.

© MOTOR Magazine

De race (ge)zien door de lens van Toon Kannekens ©.

Jack kijkt achterom en ziet Rob Punt de strobalen invliegen.	Jack en Boet zij aan zij.

Huldiging van de 1e manche: Boet, Jack en Johan "Bobo" van Eijk.

Op weg naar de start van de race, v.l.nr.: Marc Fontan, Graeme Crosby, Jack, Randy Mamola en Albert Siegers.

Weer een week later waren de Wintercup races op het Engelse circuit van Donington Park, waar tegenwoordig (1987 - 2009) de GP's worden/werden verreden. De man achter deze Wintercup races was de ex-Formule I wereldkampioen uit Zuid-Afrika, Jody Scheckter. Hij had geprobeerd om een hele serie van deze races te organiseren, maar dit zou de enige zijn. De gehele wereldtop in de 500cc klasse was aanwezig, mede door het zeer hoge start- en prijzengeld (ruim 400.000 gulden). Er werd een flinke show rondom de races gemaakt, met drumbands, hostesses die de coureurs één voor één naar hun startplaats brachten. De race werd gestart door Miss Engeland. Jack reed voor het eerst op Donington, maar reed ruim 100 rondjes in de trainingen en daaruit bleek dat hij het circuit aardig onder de knie kreeg, gezien zijn 6e trainingstijd. Dale Singleton en Graziano Rossi kwamen tijdens de trainingen flink ten val en Singleton moest door zijn val een paar tenen missen. Helaas kwam Jack in de eerste manche zeer slecht weg van de startgrid en werd toen hij flink door het veld was heengevlogen ook zwaar gehinderd door de gevallen Guido Paci (de opvallende verschijning met zijn kale hoofd en roze motor) en kon toen weer van voren af aan beginnen met zijn inhaalrace, die hem toch nog op een keurige 9e plaats bracht. Het wegdek was flink glad en vele coureurs kwamen dan ook ten val, want er werd ondanks dat er geen punten werden vergeven, flink gas gegeven. Randy Mamola won de manche voor Graeme Crosby, Barry Sheene, Franco Uncini. De tweede manche werd na valpartijen van Kenny Roberts en Sadao Asami door de wedstrijdleiding gestaakt, omdat Asami en zijn motor midden op de baan bleven liggen. Na onderzoek vielen zijn verwondingen mee en vond er een herstart plaats. Nu ging Barry Sheene als eerste over de finish gevolgd door Mamola, Crosby, Ballington, Uncini en een sterk sturende Jack (6e).    Graeme Crosby 1981                             Crosby Donington '81   Jack relaxed voor de start van Donington, terwijl Albert Siegers de miss ook een acht geeft.   De uitslag van de eerste 15 van de eerste manche op Donington Park. 01. Randy Mamola 31.44.63 6. Marc Fontan  32.14.03 11. Christian Sarron 32.44.77 2. Graeme Crosby 31.45.15 7. Keith Huewen 32.18.85 12. Michel Frutschi  32.44.91 3. Barry Sheene 31.45.38 8. Steve Parrish 32.20.44 13. Philippe Coulon 32.45.97 4. Franco Uncini 32.09.91 9. Jack Middelburg 32.38.03 14. Sadao Asami 32.57.75 5. Kenny Roberts  32.09.97 10. Chris Guy  32.39.37 15. Sergio Pellandini 33.06.29   Gevallen 1e manche: Lucchinelli & Pelletier De uitslag van de eerste 15 van de tweede manche (kortere) op Donington Park. 01. Barry Sheene 18.51.96 6. Jack Middelburg 19.05.74 11. Chris Guy  19.25.11 2. Randy Mamola 18.55.62 7. Bernard Fau 19.08.29 12. Philippe Coulon 19.31.66 3. Graeme Crosby 18.55.62 8. Marc Fontan  19.09.00 13. Gary Lingham  19.45.27 4. Kork Ballington 19.05.15 9. Steve Parrish 19.21.73 14. Christian Sarron 19.51.60 5. Franco Uncini 19.05.55 10. Stu Avant 19.23.63 15. Guido Paci 19.57.47   Gevallen 2e manche: Roberts & Asami     31-08-1981 Internationale races Engeland, Oulton Park Jack voorop programmaboekje races op Oulton Park (GB), naar aanleiding van zijn overwinning op Silverstone. Tijdens de internationale races op Oulton Park stapte Jack onvrijwillig van zijn machine, tijdens de trainingen. En ja hoor, het leverde hem weer een blessure op. Niet zeer ernstig, maar een gescheurd botje in zijn pols weerhield hem er wel van om de wedstrijden om het Nederlands kampioenschap op Assen en Zandvoort te rijden en nog twee financieel nodige en aantrekkelijke wedstrijden in Engeland, waar hij door zijn overwinning op Silverstone graag werd gezien. Wel reed hij nog in het najaar op Mugello, Schwanestadt en Jarama. Slechts een vijftal valpartijen dit jaar en twee maal een vrij ernstige blessure (Rijeka en Oulton Park), Jack ten voeten uit. De bekende Engelse coureur Dave Potter (27 juli 1950) kwam ook tijdens de races op Oulton Park ten val en zou 17 dagen later, zonder bij kennis te zijn geweest, aan zijn verwondingen overlijden. Hij reed aan de leiding van de tweede manche van de Superbike race, waarin hij in '79 en '80 kampioen was geworden, terwijl hij de eerste manche al had gewonnen, voor landgenoot Ron Haslam, toen hij in de laatste ronde onderuit ging. Potter werd slechts 31 jaar en liet buiten zijn vrouw, Sue, een dochtertje van vier, Sara, en een zoontje van 1 jaar oud, Oliver, achter. In 1976 werd hij vijfde in de eindstand van het F750 WK, Dave reed ook vele 500cc Grand Prix.   Begin september liet Johan "Bobo" van Eijk door het T.V.N.U, een Utrechts piratenstation, een commercial maken om sponsors te werven. Er werden thuis en op het circuit van Zandvoort opnames gemaakt. Hij vroeg o.a. aan Jack of die mee wilde werken aan dit promofilmpje. Jack, altijd bereid om iemand te helpen, stemde direct in. Bobo vroeg het ook aan een andere Nederlandse topper, maar die wilde wel meewerken, maar alleen tegen betaling........ Linkerpols van Jack zit nog in het gips, souvenir van zijn val op Oulton Park van een paar dagen daarvoor.   20-09-1981 Italiaans kampioenschap Mugello. Drie weken na Oulton Park kroop Jack voor het eerst weer op de motor tijdens een speciale wedstrijd waar hij voor was uitgenodigd. Het betrof een wedstrijd voor het Italiaans kampioenschap op het circuit van Mugello. Jack was de enige niet Italiaan in course. Hij was nog verre van hersteld van zijn val op Oulton Park, dus hij deed een beetje voor "spek en bonen" mee. Na een tweeëntwintigste trainingstijd viel hij ook uit vanwege zijn blessure, tijdens de race. Het waren de races waar hij financieel nog wat bij kon verdienen, vandaar dat hij wel zijn opwachting maakte en hij had al een paar races moeten laten schieten.   Jack in Mugello Onderstaande trainingstabel zegt al genoeg over Jack zijn gesteldheid in Autodromo del Mugello. In het rood/wit de uitslag van de race met alle denkbare Italiaanse topcoureurs. Trainingstijden Mugello 01. Marco Lucchinelli 2.05.49 3e 8. Eddy Elias 2.08.79 8e 14. Olivieri Cruciani 2.09.72 9e 20. Paolo Campedelli 2.12.96 - 2. Leandro Beccheroni 2.05.52 2e 9. Lorenzo Ghiselli 2.08.91 5e 15. Fabio Biliotti 2.10.63 13e 21. Pietro Bavagnoli 2.13.09 11e 3. Franco Uncini 2.06.89 1e 10. Graziano Rossi  2.09.19 10e 16. Fausto Ricci 2.11.41 14e 22. Jack Middelburg 2.14.62 - 4. Walter Migliorati 2.07.67 4e 11. Gianni Rolando 2.09.52 6e 17. Rafaelle Pasqual 2.11.76 16e 23. Corrado Tuzii 2.14.73 - 5. Marco Papa 2.07.74 7e 12. Oscar La Ferla 2.09.66 val 18. Gianfranco Sabatini 2.12.00 15e 24. Marco Sorrentino 2.17.30 - 6. Guido Paci 2.08.37 val 13. Virginio Ferrari  2.09.70 val 19. Guido del Piano 2.12.65 12e 25. Luigi Rimoldi 2.17.91 - 7. Giovanni Pelletier 2.08.48 val     27-09-1981 Internationale races Oostenrijk, Schwanestadt. 10-10-1981 Internationale races Spanje, Jarama. Eerste manche Jarama: Angel Nieto (#2) op de fabrieks Suzuki, Jack en Marc Fontan. Weer een later werd Jack tweede tijdens internationale wedstrijden in Schwanestadt (Oostenrijk) achter Gustav "Kamikaze" Reiner* en voor Patrick Fernandez, en een week later in een sterk deelnemersveld op het Spaanse circuit van Jarama werd hij, nog lang niet fit, prima achtste en zesde tijdens de door Barry Sheene gewonnen manches. Deze race was eigenlijk een eerbetoon aan Angel Nieto, de veelvoudig wereldkampioen in de lichtste klassen. Hij reed op de reservemachine van de kersverse wereldkampioen in de 500cc klasse, Marco Lucchinelli, die uiteraard ook zelf aanwezig was. De Spanjaarden hadden dit seizoen geen 500cc race gezien tijdens hun GP en ook daarom was deze race georganiseerd. Gewoon een dagje lekker racen, met heel veel wereldtoppers op het programma. In de eerste manche was er een kopgroep van zes man, Angel Nieto, Franco Uncini, Marc Fontan, Barry Sheene, Boet van Dulmen en als enige op een privémachine, onze Jack. Zij wisselden constant veelvuldig van koppositie tot laaiend enthousiasme van het heetbloedige Spaanse publiek. Halverwege moest Jack zich terug laten zakken uit de kopgroep, vanwege zijn polsblessure en werd daarbij gepasseerd door Guido Paci en Marco Lucchinelli. 'Stalorders', grapte hij zelf. Winnaar Barry Sheene zei dat het levensgevaarlijk was om achter het "feestvarken", Angel Nieto, te rijden, omdat hij alle kanten op slingerde. Dat bleek ook in de tweede manche toen Nieto, Marc Fontan, tegen het asfalt aanreed. Deze tweede manche gaf hetzelfde zestal uit de eerste aan de kop van het veld te zien, aangevuld met Marco Lucchinelli. Ook nu een hoop positiewisselingen en Jack die zich gaandeweg de race terug moest laten zakken vanwege zijn blessure.     Nieto voor  Jack, deze foto stond in 1982 op de voorpagina van het programmaboekje van de GP van Spanje op Jarama.         Jarama: Nieto (#2), Jack, Fontan, Franco Uncini (#4), Boet (#14).   In het Nederlands kampioenschap werd Jack slechts 18e, hij had alleen de eerste wedstrijd op Hengelo gereden, Tubbergen en Raalte mistte hij door zijn blessure van Reijeka, Assen en Zandvoort door zijn blessure van Oulton Park. Er werden dit jaar door de vele dodelijke ongelukken van 1980, slechts vijf wedstrijden gereden om het nationaal kampioenschap. * De Duitse coureur Gustav Reiner (13/06/1959 - 24/11/2007) overleed op 24 november 2007 aan een hartaanval, op slechts 54-jarige leeftijd. Hij begon met GP-racen in 1979. Zijn beste resultaat was een vierde plaats bij de Belgische GP op het circuit van Francorchamps in 1979. Dit was de Grand Prix waar door de toppers gestaakt werd, door het slechte nieuwe wegdek. Zijn echt beste resultaat behaalde hij in 1984 tijdens de Spaanse GP in Jerez, hij werd hier zesde. In 1979, 1986 en 1987 werd hij Duits kampioen in de 500cc klasse. Hij stond vooral bekend om zijn vele, vele valpartijen, vandaar de naam "Kamikaze-Gustl".  Test van Jack zijn Suzuki RG/6 door het weekblad Motor   Foto's t.b.v. bovenstaand interview/test van 'Motor' op het circuit van Zolder. Veel foto's van de Silverstone 'winner'. Jack maakt zich gereed. Testcoureur Koos van Leeuwen met Jack. Harm Sans & Albert Siegers. © MOTOR Magazine                     November werd bekend dat Marco Lucchinelli, de wereldkampioen op Suzuki, gezwicht was voor een miljoenencontract bij Honda. Honda moest wel zijn getekende contract bij het team van Roberto Gallina afkopen. Suzuki-Engeland ging verder met Randy Mamola samen met Virginio Ferrari. Graeme Crosby kreeg geen nieuw contract, omdat hij geen tweede man achter Mamola wilde zijn, dus kwamen er plaatsen vrij in het Suzuki-fabrieksteam. Virginio Ferrari de Italiaan, die afgelopen jaar bij Cagiva had "gereden", werd de nieuwe tweede man van Suzuki. Hans van Doorn, de directeur van Nimag, de Nederlandse Suzuki-importeur werd in Japan uitgenodigd om te komen praten. Hij kwam met zeer goed nieuws voor Jack terug, Mamola en Ferrari zouden het nieuwe 1982 model van Suzuki gaan rijden en Jack kreeg de beschikking over de 1981 Suzuki's van Graeme Crosby (eerst werd er verteld dat het de motoren van Randy Mamola zouden zijn, maar uiteindelijk werden het dus die van Crosby). Tevens zou hij alle fabriekssteun krijgen en mocht zijn eigen team houden. Roberto Gallina, kreeg drie machines van Suzuki, één prototype en twee 82-er (Gamma 2) modellen. Hij raakte Lucchinelli kwijt, maar kreeg er Franco Uncini voor terug. Als tweede rijder wilde Gallina graag Crosby hebben, waarvan hij niet begreep dat Suzuki GB hem had laten gaan, maar Gallina's sponsor wilde alleen Italiaanse rijders. De Italiaan Loris Reggiani die tweede was geworden in de eindstand van de 125cc zou nu het materiaal van Marco Lucchinelli ter beschikking krijgen. Dus op naar 1982!                                                        Jack, Gerrit & Truus en Boet.                                                                    Jack werd weer eens tweede in de verkiezing van Motorsportman van het jaar, achter Ton van Heugten/Frits Kiggen, de wereldkampioenen zijspancross. Van Heugten had 13.236 stemmen en Jack 10.412 voor no: 3 Van Dulmen met 7.662. Het was voor Ton van Heugten de tweede maal dat hij de prestigueze Hans de Beaufort bokaal won, nadat hij hem ook al een keer in 1975 had gekregen.        Foto's die fotograaf Leo Vogelzang in 1981 maakte, met een bolle lens, van diverse coureurs, voor een prijsvraag in Motorvisie. Bovenste twee: Jack met shaggie in zijn neus, rechts Guido Paci. Middelste rij: Randy Mamola, Marco Lucchinelli, Graeme Crosby en Franco Uncini. Onderste rij: Kenny Roberts, Ricardo Tormo, Boet van Dulmen en Graziano Rossi. Links onder de originele foto van Jack.                     November 1981, vooruitblik seizoen 1982 Van de bestuurstafel.   Als de berichten, die zo hier en daar de ronde doen, ons niet bedriegen zal Jack het komende motorsportseizoen met vertrouwen tegemoet kunnen zien. Aan een artikel van Berry Zand Scholten in De Telegraaf van donderdag 29 october j.l. ontlenen we het volgende. "Coureurs in hun winterslaap”. Het wegraceseizoen voorbij en de renners trekken zich terug in hun cocon, om over enkele maanden de machines weer over de renbanen te kunnen laten ronken. Winterslaap? Vergeet het! Boet van Dulmen is tussen de onderhandelingen met Yamaha door aan het testrijden in Italië voor een bandenfirma en bij de B.V. Westland Racing, oftewel Jack Middelburg, zijn de verwachtingen hoog gespannen over het fabriekscontract met Suzuki en nog hoger over het nieuwe fabrieksmateriaal. Zeker is nu dat Jumping Jack de twee fabrieksmotoren van Randy Mamola krijgt, want die zijn deze week vanuit Engeland richting Suzuki-importeur Nimag in Rotterdam verstuurd. Jack Middelburg, vanuit zijn tuinderswoning in Honselersdijk, aan de strategie voor het volgend jaar bouwend: "Ik weet nog steeds niet officieel wat er gebeurt, maar het is nu wel vrijwel zeker dat ik iets bij of voor Suzuki zal doen. Dat kan via de Nimag gaan!". Nimag-directeur Hans van Doorn vertrekt deze week naar de fabriek in Hammamatzu in Japan waar hij de mogelijkheden van Middelburg geconcretiseerd wil zien; het liefst in de vorm van twee 1982-er Gamma-Suzuki-racers. Maar met twee fabrieksmachines is er nog geen racingteam uit de grond gestampt. Want, afgezien van de kostbare motoren, kost een officieel fabrieksteam bijna Hfl. 400.000 (ruim 180.000 euro) voor een heel seizoen. Wie zal dat team in Nederland opzetten? Peter Langendijk, de voortvarende directeur van ERGON B.V. en mogelijk SAROME een andere huidige sponsor van Jack? Het is allemaal nog onzeker. Gisterenavond kreeg Middelburg een uitnodiging uit Italië, van Suzuki-teambaas Roberto Gallina, de ex-patroon van wereldkampioen Marco Lucchinelli, die naar Honda vertrok. De Westlandse coureur: "lk sta er in ieder geval een stuk beter voor dan vorig jaar. lk ben vrijwel zeker van materiaal, alleen en weet ik nog steeds niet hoe en wat. Het is jammer dat dat elke keer zo laat beslist wordt. Als we in Nederland een professioneel team kunnen opzetten zou 1982 wel eens een heel belangrijk jaar voor mij kunnen worden". In volle gang Roberto Galina zoekt kandidaten voor zijn team. De zenuwslopende periode voorafgaande aan elk raceseizoen is in volle gang. Hans van Doorn in Japan, Jack's manager Jan Muis in onderhandelingen met Peter Langendijk, die samen driftig schaalmodellen maken van racingteams. Middelburg zelf naar Italië. Middelburg daarna naar Australië en tenslotte Jack Middelburg naar Naaldwijk; naar de bloemenveiling C.C.W.S., waar op 19 en 20 december a.s. de befaamde "Jumping Jack Speedshow" wordt gehouden met vele attracties van formaat! De Nederlandse wegracers en zeker Jack Middelburg spelen, dat staat nu al vast, volgend seizoen geen underdogrol meer!". Het is een prettig idee om zo uitvoerig eens in de picture te komen. Goed voor het moraal van Jack en wie weet waar nog meer voor!   De Speedshow in december neemt ook steeds vastere vormen aan, alhoewel er nog vraagtekens moeten worden geplaatst bij het aanwezig zijn van enkele topcoureurs. We kennen Cees Verhagen en zijn ervan overtuigd, dat hij de nodige klinkende namen zal weten te strikken voor deze happening. Van harte hopen wij dat Cees van onze leden de nodige steun zal krijgen om alles tot in de perfectie op te zetten. We stellen ons voor, net als vorig jaar, in ons volgend nummer weer een TOEGANGSBEWIJS voor de show bij te sluiten. Door zo te handelen besparen wij de penningmeester een hoop kosten. Hopelijk mogen wij zeer veel bezoekers op deze fantastische show begroeten! Het bestuur Jack over Jack. De directeur van de Nederlandse Suzuki-importeur is uit Japan teruggekomen met een contract voor fabrieksmateriaal voor mij, Jack Middelburg! Het doet me ontzettend veel plezier nu de erkenning te krijgen, waarop ik zo vurig hoopte. Mogelijk hebben mijn overwinningen, vorig seizoen op Assen en dit jaar op Silverstone de doorslag gegeven. Hoe het ook zij, het komende seizoen ziet er voor mij rooskleuriger uit dan ooit! Moest ik in het verleden mijn gemis aan snelheid compenseren door scherp te sturen en nog scherper uit te remmen, door de gewijzigde situatie kan ik veel "rustiger rijden". Misschien dat dit mijn prestaties ten goede komt. In het komende seizoen mag ik me dus tot het selecte gezelschap van fabrieksrijders rekenen. Bovendien kan ik mijn eigen gang gaan; er zijn geen stalorders. Uiteraard is Randy Mamola coureur 'number one', maar ik hoef hem niet te beschermen. Ik zie voor Randy zelfs een nadeel, omdat hij een compleet nieuwe motor krijgt en dergelijke machines bevinden zich heel vaak nog in het experimenteel stadium. De toekomst zal veel, zo niet alles, leren.  Jack.   Oud, doch interessant, nieuws.  Zeeuwsvlaamse Koerier van 27/08/81 Groot opgemaakt in bovengenoemde krant, voorzien van pakkende foto, gelezen: "JUMPING JACK ZORGT VOOR STUNT".  Attracties op Axelse Braderie. AXEL- De Stichting Streekcentrum Axel is er opnieuw in geslaagd een zeer attractief programma in elkaar te draaien voor de traditionele braderiefeesten, die op woensdag 2, donderdag 3 en vrijdag 4 september zullen worden gehouden. Plaats van handeling vormt de Noordstraatpromenade, de Weststraat en het gedeelte van de Kerkdreef tot het Kerkstraatje. Eén van de hoogtepunten vormt de komst van "Jumping" Jack Middelburg, ons nationale wegrace-idool, die schitterde onder andere in de Assense TT Races en in Engeland. Japanse fabrieksteams tonen grote interesse voor Middelburg, die momenteel op eenzame hoogte staat. De organisators van de Axelse braderiefeesten zijn dan ook bijzonder gelukkig, dat Middelburg bereid is gevonden op woensdag 2 september de Axelse Braderie te openen in samenwerking met burgemeester De Kam uit Axel. Jack Middelburg zal met zijn motor door een raam van papier rijden op de hoek van de Noordstraatpromenade en de Weststraat en zo de braderiefeesten officieel openen. Waren het vorig jaar de olifanten die de openingsshow stalen, nu is het dus de "reus" onder de wegracers, die voor het nodige spektakel zal zorgen. Maar er is aanzienlijk meer te beleven op de openingsdag. En zo volgt er dan nog een uitvoerige uiteenzetting over wat er allemaal te gebeuren staat op de Axelse Braderie. Toevallig kreeg ik dit artikeltje in handen en vond het een leuke gedachte dit in ons clubblad op te nemen.                  Resultaten Jack 1981 Datum Plaats Klasse 500cc   08 maart 200 mijlen Daytona 9e 29 maart Nationale Heeswijk 1e 05 april 200 mijlen Imola 3e/uitgevallen 12 april 200 mijlen Paul Ricard 9e 20 april Internationale/Kamp. Hengelo (Gld) 2e 26 april GP Oostenrijk Salzburgring 8e 03 mei GP Duitsland Hockenheim 8e 10 mei GP Italië Monza 7e 17 mei GP Frankrijk Paul Ricard 9e 24 mei Nationale Venhuizen 1e 31 mei GP Joegoslavië Rijeka Val in training 27 juni GP Nederland Assen 5e 05 juli GP België Francorchamps 6e 12 juli GP San Marino Mugello 7e 26 juli Nationale Amsterdam 1e 02 augustus GP Engeland Silverstone 1e 09 augustus GP Finland Imatra 4e 16 augustus GP Zweden Anderstorp 3e 23 augustus Nationale Twello 1e 30 augustus Internationale Donington Park 9e/6e 31 augustus Internationale Oulton Park Val in training 20 september Italiaans kampioenschap Mugello Uitgevallen 27 september Internationale Schwanestadt 2e 10 oktober Internationale Jarama 8e/6e Eindstand KNMV nat. kampioenschap 500cc: 18e - 27 pnt. Eindstand Wereldkampioenschap 500cc   7e - 60 pnt. Wereldkampioenschap 500cc 1981 Grand Prix Winnaar 2e 3e Oostenrijk Randy Mamola Graeme Crosby Hiroyuki Kawasaki Duitsland Kenny Roberts Randy Mamola Marco Lucchinelli Italië Kenny Roberts Graeme Crosby Barry Sheene Frankrijk Marco Lucchinelli Randy Mamola Graeme Crosby Joegoslavië Randy Mamola Marco Lucchinelli Kenny Roberts Nederland Marco Lucchinelli Boet van Dulmen Kork Ballington België Marco Lucchinelli Kenny Roberts Randy Mamola San Marino Marco Lucchinelli Barry Sheene Graeme Crosby Engeland Jack Middelburg Kenny Roberts Randy Mamola Finland Marco Lucchinelli Randy Mamola Kork Ballington Zweden Barry Sheene Boet van Dulmen Jack Middelburg   Wereldkampioen    50cc  Ricardo Tormo(Spanje) Wereldkampioen   125cc Angel Nieto (Spanje) Wereldkampioen   250cc Anton Mang (W-D) Wereldkampioen   350cc Anton Mang (W-D) Wereldkampioen   500cc Marco Lucchinelli(It)  Wereldkampioen   zijspannen Biland/Waltisberg(Zwi) Eindstand 500cc wereldkampioenschap 1981 1e Marco Lucchinelli 105 punten 2e Randy Mamola  94 punten 3e Kenny Roberts  74 punten 4e Barry Sheene  72 punten 5e Graeme Crosby  68 punten 7e Jack Middelburg  60 punten     Naam land Motormerk  Pnt. A D I F YU NL B SM GB SF S Jack's GP seizoen bracht hem een prachtige 7e plaats in de eindstand als beste privé-rijder en nog voor diverse fabriekscoureurs. 1 Marco Lucchinelli I Suzuki  105 - 10 6 15 12 15 15 15 - 15 2 2 Randy Mamola USA Suzuki  94 15 12 - 12 15 - 10 8 10 12 - 3 Kenny Roberts USA Yamaha 74 - 15 15 6 10 - 12 - 12 4 - 4 Barry Sheene (†) GB Yamaha 72 8 5 10 8 6 - 8 12 - - 15 5 Graeme Crosby NZ Suzuki  68 12 - 12 10 8 - 4 10 - 6 6 6 Boet van Dulmen NL Yamaha 64 6 8 8 3 4 12 6 - 5 - 12 7 Jack Middelburg (†) NL Suzuki 60 3 3 4 2   6 5 4 15 8 10 8 Kork Ballington ZA Kawasaki 43 5 - - 4 - 10 - 6 - 10 8 9 Marc Fontan F Yamaha 25 - 2 - 1 - - 3 3 6 5 5 10 Hiroyuki Kawasaki (†) J Suzuki  19 10 4 - 5               11 Bernard Fau F Suzuki/Yamaha 14 -   - - - 4 1 - 8 - 1 12 Guido Paci (†) I Yamaha 14     5   2 2 - 5 - - - 13 Franco Uncini I Suzuki 12 4 1 3 - - - - - - - 4 14 Willem Zoet NL Suzuki 10         - 8 2 -       15 Seppo Rossi SF Suzuki 9 - - - - 3 - - -   3 3 16 Giovanni Pelletier I Suzuki 8 1 - -   5 - - 2   - - 17 Michel Frutschi (†) CH Yamaha 6 - 6       - - - - - - 18 Dave Potter (†) GB Yamaha 5   - -     5 -   -     19 Stu Avant AUS Suzuki 4 - - - -   - -   4     20 Sergio Pellandini CH Suzuki/Yamaha 4 - - 1 - - 3 - - - - - 21 Ikujiro Takai J Yamaha  3                 3 -   22 Steve Parrish GB Yamaha 3     -     - - - 2 1 -