1977 - Aansluiting bij de Nederlandse TOP en de bijnaam "Jumping Jack". (3)

Jack 500cc Oosterwolde voor Willem Zoet

© MOTOR Magazine

Kees vd Kruijs, Jack, Bert Struijk en de 'North-State' dames.

Jack met N.M.B. wedstrijdleider, Piet van Nugteren. Jack had zo te zien een bezoek gebracht aan de tandarts, waar hij als de dood, zo bang voor was, terwijl pijn hem "weinig deed".

© Marjo van Beek (één van de 'North-State' dames.)

De vierde kampioensraces in Oosterwolde brachten Jack zijn eerste zo begeerde Nederlandse titel, en wel in de 350cc klasse, hij won de race voor Kees vd Kruijs, Bert Struijk, Rinus van Kasteren en Willem Zoet. De 500cc bracht hij ook op zijn naam, voor Wil Hartog, die hij nu bijgehaald had in de tussenstand, beiden hadden twee overwinningen en één tweede plaats (en een minder resultaat om aan het einde af te trekken), Willem Zoet werd derde. Dat zou nog erg spannend worden, tussen Jack en Wil, met nog twee races voor de boeg. 

Opnieuw zijn voor het Nederlands wegracekampioenschap twee titels verdeeld, want in het Friese Oosterwolde pakte Jack Middelburg zijn eerste kampioenstitel bij de internationalen in de 350cc en kon Juup Bosman zich de nieuwe eigenaar van het 50cc kampioenschap noemen. Jack vierde dit met een overwinning, terwijl Juup keihard voor zijn punten moest knokken met een zeer sterk opererende Theo Timmer, die wel klassewinnaar werd, maar de man uit Aalsmeer de eer van het nationale kampioenschap moest laten. Jack zou later nogmaals keihard toeslaan, middels een zege in de 500cc klasse, waarmee hij Wil Hartog, nu in de tussenstand erg dicht is genaderd. In de kwartliterklasse ging de hoogste eer naar Kees v. d. Kruijs, terwijl de 125cc-klasse werd gewonnen door Mar Schouten. Het grootste slachtoffer van de training, die op zaterdag onder zeer vochtige weersomstandigheden werd verreden, was ongetwijfeld Theo van Geffen. De kersverse 125cc-kampioen werd in de eerste haakse bocht na het start- en finishgedeelte geraakt door Peter van Niel die bij het remmen onderuit was gegaan. Theo bleek na onderzoek een scheurtje in zijn sleutelbeen te hebben en zal dit jaar niet meer aan de start kunnen verschijnen.

Bij de 350cc klasse pakte Bert Struijk na de start direct de kop, gevolgd door Jack Middelburg, Albert Siegers, Willem Zoet en Harrie v. d. Kruijs. Bert Struijk had dus de beste start, maar Jack gaf verschrikkelijk veel gas. Hij ging daardoor al bij de eerste haakse bocht na de start in de fout, toen hij veel te laat remde. Een "normaal" mens zou de uitwijkmogelijkheid rechtdoor hebben benut, maar niet Jack Middelburg, hij stuurde met volledig blokkerende wielen toch de bocht in. Elke andere rijder zou geheid onderuit zijn gegaan, maar Jack hield de zaak onder controle! Bij de tweede doorkomst ging hij weer te hard de bocht in, maar weer hield hij de zaak onder controle en een ronde later kwam hij op kop door met grote voorsprong. Bert Struijk had namelijk ook te laat geremd, en was wel rechtuit gegaan in een bocht, wat hem twee plaatsen kostte. De volgorde was nu: Jack, daarna een hele poos niets, dan Willem Zoet, Kees v/d Kruijs en Bert Struijk. Kees vd Kruijs werd uiteindelijk tweede achter Jack. Struijk werd toch nog derde voor Rini v. Kasteren, Zoet, Siegers en Scheepens.

Een titanenstrijd werd verwacht bij de laatste race, de 500 cc inters, met in de hoofdrollen uiteraard Wil Hartog en Jack Middelburg. Helaas voor Wil kwam hij, zeker voor zijn doen, slecht uit de startblokken, waar door hij meteen terrein op zijn voornaamste concurrent verloor. Jack reed, zonder slick niet geheel risicoloos, helemaal vooraan, terwijl Hartog vreselijk snel terrein goed maakte en bijna iedereen wist te passeren. Iedereen zat in spanning of hij nog dicht genoeg in de buurt van Jack kon komen, maar bij de finish kwam hij net vier seconden te kort op de man uit Naaldwijk, die later zei nog een paar vervaarlijke zwiepers te hebben gemaakt. De eer van de snelste ronde ging wel naar Hartog, die nu in de tussenstand voor het kampioenschap net als Jack twee overwinningen en een tweede plaats heeft, zodat we voor de laatste twee races gerust de borst nat mogen maken. Achter het topgeweld finishte Willem Zoet als derde voor Kees v. d. Kruijs (zijn derde race op een dag), Cor Scheepens, Koos de Graaf en Bobbe v. d. Broek. De week erop verplaatste het kampioensdecor zich naar Gilze-Rijen, gelegen tussen Tilburg en Breda, waar om 13.00 uur de punten weer verdeeld zullen worden. Alle internationale klassen, dus ook de 750cc en de zijspannen zouden aan de start verschijnen.

Copyright Johan Blom

Winst 500cc voor Wil Hartog en Willem Zoet

350cc

© Johan Blom

Jack in Gilze

© MOTOR Magazine

Jack Middelburg scoorde in Gilze-Rijen (Molenschot), voor ruim 11.000 toeschouwers, tijdens de door de stichting 'M. S. Racing Rijen, georganiseerde kampioensraces (onder auspiciën van de N.M.B.), een indrukwekkende hattrick op het 7.5 kilometer lange circuit. Dit had zich ook al in de training laten aanzien, nadat Jack in alle drie de klassen de snelste trainingstijd had gedraaid. In de 350 cc-klasse, waarin de Naaldwijker al kampioen was geworden een week eerder, was hij oppermachtig. Ondanks de voortreffelijke prestaties van Harrie v.d. Kruijs en Bert Struijk, die respectievelijk als tweede en derde werden afgevlagd, had dit tweetal tegen de suprematie van Jack geen antwoord. Helaas viel Wil Hartog al in de opwarmronde uit met een vastloper, in de 500cc klasse, waarna Jack hem naar de pits sleepte. Niet dat het uitgemaakt had, Jack had hem toch wel verslagen! (Westlandse bluf). Door het niet kunnen starten van Wil, was er in de halveliter-categorie voor Jack weinig eer te behalen. Hij won zoals hij wilde. Daar kon een fel jagende Willem Zoet, niets aan veranderen. Jack draaide plichtsgetrouw zijn rondjes en won uiteindelijk gemakkelijk en ging nu bijna met een minuut voorsprong voor Willem Zoet over de streep, lange wheelies trekkend in zijn laatste ronde. De titel in de Koningsklasse kon hem ook al bijna niet meer ontgaan en dat zou ook later blijken in Maastricht.

350cc	500cc met Wil Hartog	500cc

500cc: Jack sleept Wil Hartog naar de pits.

© MOTOR Magazine

Grote man tijdens de races in Rijen was "Flying" Jack Middelburg. Uit zijn hoge hoed toverde Jack drie overwinningen; een echte hattrick. Als toegift goochelde Jack een stuk touw voor de dag, waarmee hij Wil Hartog in de opwarmronde naar de start terugsleepte. Het grote duel dat die middag verwacht werd, "Flying" Jack versus Wil Hartog, ging namelijk jammerlijk ten onder toen Hartog tijdens de opwarmronde met een vastloper te maken kreeg.

De meeste tegenstand kreeg Jack in de 350 cc-klasse; de klasse waarin hij al kampioen was. Op een seconde of vier zaten Harrie van de Kruijs en Bert Struijk te wachten op het ene foutje dat hem de das om moest doen. Jammer genoeg voor hen maakte Jack geen fouten en ging hij met dezelfde voorsprong over de streep. Harrie van de Kruijs en Bert Struijk kwamen in de genoemde volgorde over "de meet" (wielerterm voor finish). Vierde man was Cor Scheepens, die een zeer regelmatige race reed.

Ook de 750 cc werd een makkelijke prooi voor Jack. In eerste instantie kon Willem Zoet hem aardig bijhouden, maar toen deze uitviel, kon NMB-rijder Marco Bonke niet meer doen dan op een zekere tweede plaats afrijden. De derde man werd eveneens een NMB- man; Ruud Walrave was de gelukkige. Rob Beute, van dezelfde bond, werd goed vierde. Hij begon na de eerste ronde als negende. Zoals al in de inleiding gezegd ging het duel Hartog-Middelburg in de 500 cc de mist in. Na de opwarmronde zagen de verbijsterde toeschouwers een volkomen gedesillusioneerde Wil Hartog door Jack binnengesleept worden. Na vastloopproblemen in de training was al in de eerste ronde Wil's Suzuki vastgekleund. Zeer spijtig voor Wil en de toeschouwers natuurlijk. Ook Jack had naar deze confrontatie uitgekeken. "Hij is wel slecht gestart in de vorige wedstrijden, maar ik geloof dat ik hem anders ook wel voor kan blijven. Als je mijn snelste rondetijden met die van hem vergelijk, zie je dat er niet veel verschil in zit. Dat Wil vorige week in Oosterwolde zo hard naar me toe kwam was te wijten aan verkeerde pitsignalen. Toen ik Wil zelf eenmaal zag, was het uit met dat inlopen." Verlost van die concurrent en geholpen door moeilijkheden van anderen - zo had Kees van de Kruijs die dag zoveel pech als hij nog nooit gehad zal hebben - reed Jack naar een ongelooflijke voorsprong. Als Jack voor start en finish langs ging kon je de eerstvolgende, Willem Zoet, kilometers terug over het viaduct over de Rijksweg Tilburg-Breda zien komen. Zijn voorsprong beliep tenslotte dik 50 seconden. Hij liet zich daardoor zelfs verleiden honderden meters lange wheelies te maken. Om de derde plek werd wel stevig geknokt. Na talloze wisselingen ging Piet van de Wal voor NMB-man Van de Pol als derde over de finish.'Normaal had Jack nu de titel in de F750 ook bij kunnen schrijven, maar op het laatste moment was er nog een race aan het oorspronkelijke programma toegevoegd, nl. zondag 2 oktober in het Belgische Nivelles (Nijvel).

Gilze Rijen op weg naar de overwinning in de 500 cc klasse en bijna naar de titel

Johan "Bobo"van Eijk (#17)

Jack twee maal op de 350cc, 1x tijdens de selectiewedstrijden (#60) en 1x tijdens het NK.		500cc NK	Kartwedstrijdje, Jack ligt met zijn kart ergens in de strobalen, maar hulp is onderweg.
© MOTOR Magazine

In Maastricht moest dus de beslissing vallen in zowel de 500cc als in de 750cc. De titel in de 350cc was al even binnen, maar Jack bracht ook de laatste race in deze klasse nog op zijn naam. De 750cc race en titel sleepte hij ook binnen en in de 500cc deed hij het rustig aan en liet Wil Hartog de race winnen en door hem 'op safe' uit te rijden, pakte hij ook zijn 3e Nederlandse titel in één seizoen!! Echt geweldig om dit mee te maken.  

350cc	Adri hopend op een goede afloop.	350cc
© MOTOR Magazine

Jack 750cc

Op het Beatrixhaven circuit, gelegen op de gemeentegrens van Maastricht en Meerssen, heeft Jack Middelburg zijn bijna ongelofelijke trilogie voltooid, door naast zijn titel in de 350cc, die hij al op zak had, ook nog de hoogste eer in de 500cc en 750cc klassen te behalen. Proficiat Jack, een prestatie van formaat! In de 350cc en in de zwaarste klasse ging de Naaldwijker met de eerste plaats naar huis, terwijl hij in de halveliterklasse, zonder twijfel het zwaarste karwei, genoegen moest nemen met een tweede plaats achter de man, die hij de titel afhandig maakte: meervoudig kampioen Wil Hartog. De 'Witte Reus' reed gedecideerd naar de overwinning en Jack liet zien, dat hij ook het hoofd koel kan houden als het daar op aankomt, want uitrijden op een tweede plaats was voor hem voldoende. De klasse der driewielers kende een zeer overtuigende winnende combinatie in de vorm van Cees en Jan Smit, maar Jaap Geerts en Jan van Veen hadden aan een zevende plaats genoeg om hun zijspantitel te prolongeren.

De Stichting Bevordering Limburgse Motorsport zag ongeveer 8000 toeschouwers langs de kassa glijden om direct even opgewarmd te worden door de eerste race van de dag, de 250cc-klasse. Het zou een NMB-aangelegenheid worden, want al na een paar ronden ontbrandde er een gevecht tussen Rini van Kasteren en Harrie v/d Kruijs. Broer Kees, reeds kampioen nam genoegen met de derde plaats, terwijl Klaas Hernamdt (snelste in de training) het helemaal maakte door met vele seconden achterstand als allerlaatste te zijn vertrokken, een uitstekende inhaalrace te rijden. In de slotfase van de wedstrijd nam Rini steeds meer voorsprong op Harrie, draaide ook de snelste ronde en werd met acht seconden voorsprong winnaar. Hernamdt kon nog opklimmen tot de elfde plaats. Derde werd Kees v/d Kruijs, voor Jan van Disseldorp, Bert Struijk en Henk van Kessel. Mar Schouten, aanvankelijk in gevecht om de derde plaats, kwam ten val.

Johan "Bobo"van Eijk

De halve-literklasse, meestal het klapstuk van de dag werd vervroegd om de televisie gelegenheid te geven opnamen te maken. Vele toeschouwers hadden gehoopt op een directe confrontatie tussen Wil Hartog en Jack Middelburg, maar het zou er niet van komen. Wil legde een bliksemstart op het asfalt en reed eigenlijk vanaf de eerste ronde onbedreigd naar de zege. Jack hield het hoofd + Suzuki koel en koerste in gezelschap van Willem Zoet op een tweede plaats. Zoet, die zich op dat circuit klaarblijkelijk goed thuis voelde, zat ook nog even voor Jack, maar op dat moment kreeg hij zijn eerste portie pech van de middag te incasseren. Een drijfstang sloeg dwars door het carter. Kees v/d Kruijs pakte de derde plaats en bleef daarmee Piet v/d Wal, Nol Twikler en Cor Scheepens voor. Harry v/d Pol, als zevende genoteerd, werd gediskwalificeerd, omdat zijn cilinderinhoud slechts 347cc bedroeg (die van zijn Yamaha).

In de klasse 750cc internationalen moest Jack Middelburg nog een vierde resultaat behalen om kampioen te worden. Ver voor de concurrentie draaide hij zijn rondjes om met een voorsprong van meer dan een halve minuut op Marco Bonke als eerste te worden afgevlagd. En dat was titel nummer drie! Armin Zeh werd derde voor Rob Beute en Hein Heijnen.

Jack in de 350 cc op weg naar de overwinning in Maastricht

De 350 cc-klasse werd, hoewel hier geen eerste plaats meer op het spel stond, zonder meer de mooiste race van de dag. Het was een eentonige machtsdemonstratie van Jack Middelburg, die al na een paar ronden een voorsprong op zijn rivalen had, maar om de tweede plaats en ook ver daar achter werd zo fel gevochten, dat de toeschouwers eindelijk goed aan hun trekken kwamen. Een gedeelte van die toeschouwers vertikten het overigens om naar de bochtencommissarissen te luisteren en bleven doodleuk voor de vanghekken zitten of stonden de wedstrijden vanuit een uitloop van een haakse bocht te volgen. Niet te geloven! Terug naar die tweede plaats, die uiteindelijk bij Bert Struijk terechtkwam, voor Willem Zoet. De eerste maal dat Willem aan de finish kwam, want ook in de 750cc race werd hij door domme pech uitgeschakeld. Vierde werd Rini van Kasteren na een hard gevecht met Philip v/d Stokker, Piet v/d Wal, Cor Scheepens en Willem-Jan Nooteboom. Tot de uitvallers behoorde dit maal Harrie v/d Kruijs.

EN TOEN WAS HET FEEST! We zijn naar Valkenburg gegaan waar we een flink biertje op Jack en zijn drie titels hebben genomen!

Voor de start van de 750 cc-klasse in Maastricht

Maastricht de eerste drie van de 350cc klasse: Willem Zoet, Jack en Bert Struijk. Rechts verteld Jack aan Bert nog even hoe hij de race had gewonnen.

 

250cc  toppers Maastricht
Kees vd Kruijs	Harrie vd Kruijs		Bert Struijk	Willem-Jan Nooteboom
© Frits Kruishaar

Zoals gezegd, Jack grossierde in 1977 in Nederland in eerste plaatsen. Ook werd hij en dat was vrij uniek, dus kampioen in alle 3 de klassen! Alleen Wil Hartog had dat kunstukje 1x eerder voor elkaar gekregen.

Deze laat georganiseerde races in Nijvel waren voor wat de F750 betrof, een extra race in het Nederlands kampioenschap. Jack wilde er eerst niet naar toe, maar besloot uiteindelijk toch nog maar naar Nivelles af te rijden. Hij won ook deze laatste NK race en ook de 350cc die op het programma stond.

350cc Nijvel 2 oktober 1977. No: 35, Bert Struijk en 54, Jack
© foto's Frits Kruishaar

350cc Brands Hatch 30 oktober 1977
© foto Graham Etheridge, www.racebikepics

Nadat Jack eind 1976, voor het eerst in zijn carrière, twee keer (sept. 1976: Formule 750 Hockenheim GP en okt. 1976: Internationale Brands Hatch) “over de grens” was wezen racen, ging hij eind oktober 1977 voor de tweede keer naar het Engelse Brands Hatch. Hij nam hier deel aan de 350cc, 500cc en 750cc Powerbike klasse. Dit was andere koek dan de races in Nederland. Ten eerste kreeg hij te maken met Europese toppers en ten tweede met de Engelse toppers die zeer veel ervaring hadden op het moeilijke, glooiende circuit van Brands Hatch. Hij reed daar tegen coureurs waar hij later in zijn loopbaan geen moeite meer mee zou hebben, maar in die tijd aan het begin van zijn internationale carrière nog wel. Er werd op het prachtige circuit gereden op het kleine traject van twee kilometer en ook op het lange circuit van vier kilometer. Het spectaculairste was het circuit van twee kilometer, dat onder in een klein vallei loopt en waarbij de gehele omloop zichtbaar is voor al de toeschouwers. Op de zaterdag, tijdens de trainingen en kwalificaties, werd er op Brands op de korte baan gereden en op de zondag, maakte men gebruik van het lange traject. Aangezien de Engelsen het traject van Brands als hun broekzak kenden, gebruikten zij de trainingen om hun ritme te vinden en niet voor het afstellen van de motoren. Er werden voor de 350cc (evening news 350 race) op zaterdag drie kwalificaties verreden voor de grote race op zondag. Van elke heat plaatsten de eerste dertien zich voor de finale, waar dus 39 coureurs aan deelnamen. Jack wist zich tussen de tientallen coureurs voor de finale te plaatsen, wat op zich al een hele prestatie was, gezien zijn geringe ervaring en dan ook nog op een vreemd en moeilijk circuit. Hij werd ook nog negende in deze finale! Voor de halveliterrace waren er twee kwalificatieheats en ook hier wist onze vriend zich zonder problemen te plaatsen bij de eerste vijftien van zijn heat. Voor de finale op zondag kwamen bij de 30 snelste rijders uit de twee heats nog de twaalf coureurs met de meeste punten, op dat moment, in het ShellSPORT 500 kampioenschap. In de finale reden dus 42 coureurs, waarin Jack een hele knappe 9e plek haalde. Voor de toeschouwers waren de kwalificatieraces op het korte circuit fantastisch, want ze hoefden niets te missen. Als je honger had en wat te eten haalde bij een "snacktentje" kon je als je in de rij stond nog steeds het spektakel op de baan volgen. Zondag onderging de race een kleine gedaantewisseling. Op het lange traject, kwamen de rijders minder vaak voorbij, en verdwijnen een poosje uit het zicht.

Engeland is, en was zeker, het motormekka van de wereld. Er werden elk weekend diverse races gehouden in die tijd. In Nederland had men een paar honderd beoefenaars van de motorsport, maar in Engeland was dat helemaal fenomenaal.

*********************

Brands Hatch 1977.

Steve Parrish ging op dat moment aan de leiding in het 500cc ShellSPORT kampioenschap voor Barry Sheene, de teammaat van Barry, Pat Hennen, vierde Stan Woods, Dave Potter vijfde en John Newbold zesde.

*********************

Gauloises powerbike 750cc: Pat Hennen voor John Williams, Barry Sheene en John Newbold.

Feestavond 1977

Het drievoudig kampioenschap moest gevierd worden, dus een feestavond moest er komen. De fanclub zat echter net wat krap bij kas, maar Ben vd Meer, van Voskamp & Vrijland en vriend van Jack’s vader, bracht uitkomst. Hij stelde 7000 gulden beschikbaar om Jack en zijn fans in de gelegenheid te stellen een feestavond in restaurant ‘Unicum’ in Hoek van Holland te houden. Dat je toen voor 7000 gulden (en nog wat van de fanclub) in die tijd nog heel veel kon doen dat heb ik die avond gemerkt. Was perfect!

Als verrassing werd Jack in een speciale oude 8 cilinder T-Ford thuis opgehaald door Peter Zulver (toenmalige echtgenoot van Connie 'Vanessa' Breukhoven) en later voegde zich een escorte van ongeveer 100 motorrijders zich erbij. Later kwam ook de Hoekse politie er nog bij en zo werd Jack naar zijn feest gebracht. Eerst volgde een receptie, waarna er een koud buffet op tafel kwam en daarna stroomden de genodigden voor de feestavond binnen. Er was volop drank en eten beschikbaar. Eén ding drukte de sfeer nog even. Jack’s vader en moeder deden Jack en Petra een kleuren tv met video cadeau en er zouden wat video racebanden afgespeeld worden. Echter deze banden bleken gestolen te zijn! Gelukkig ging het feest na de teleurstelling en boosheid weer verder. Het was een prachtige avond na een prachtig seizoen! Nadat Cees Verhagen en Hans Valstar een brief hadden gestuurd naar de gemeente, met daarin de vraag waarom er niemand op de feestavonduitnodiging was ingegaan, kreeg men een brief retour met excuses en nodigde de burgemeester van Naaldwijk zijn beroemdste bewoner uit op het gemeentehuis, samen met familie en bestuur van de fanclub.

Huldiging gemeentehuis n.a.v. de 3 Nederlandse kampioenschappen
Alles live mee mogen maken

1. De 500c titel over 6 races pakte hij voor Wil Hartog met 3 eerste plaatsen, 2 tweede plaatsen en 1x werd hij vijfde. 
2. De 350c titel over 6 races pakte hij met maar liefst 6 eerste plaatsen.
3. De 750c titel over 6 races pakte hij met 4 eerste plaatsen. Twee races had Jack moeten missen vanwege het feit dat ze gelijk met de 350cc en 500cc werden verreden, maar op een ander circuit.

De races voor het Nederlands kampioenschap werden over zes races verreden, waarbij je de twee slechtste resultaten mocht aftrekken. 

Dit was dus een prachtig seizoen op nationaal niveau, waarbij hij regelmatig de Nederlandse toppers Wil Hartog, Rob Bron, Bert Struijk, Dick Alblas, Willem Zoet, Henk de Vries, Marcel Ankoné, Piet v/d Wal, Kees en Harrie v/d Kruijs en tientallen anderen achter zich liet.

Interview eind 1977 Motor

Nog nauwelijks bekomen van het feest dat na afloop van de races in Maastricht werd aangericht - natuurlijk ter ere van het behalen van zijn tweede en derde nationale kampioenstitel - troffen we Jack in zijn woonplaats Naaldwijk in het Westland om eens wat meer te weten te komen over de achtergronden van deze nieuwe kampioen, een motorsportman in hart en nieren. Want dat is hij zeker, een motorliefhebber van het zuiverste water, hetgeen in het gesprek duidelijk naar voren zou komen. ,,Wat nu Jack?", is de vraag die misschien vele wegraceliefhebbers voorop de lippen moet branden. Nogal wiedes, van de man, die het presteert om zowel in de 350cc, 500cc als 750cc Nederlands kampioen te worden, wordt iets verwacht. Zeker niet alleen in ons kleine landje, maar vooral in het buitenland, waar in de diverse Grand Prix de pegels worden verdeeld en waar je als coureur je naam kunt vestigen. Jack is er duidelijk in gedachten al mee bezig, maar daar komen we zo nog op terug. Traditiegetrouw willen we eerst even in chronologische volgorde de meest opmerkelijke feiten uit de kortstondige geschiedenis van de coureur naar voren halen. Jack begon zijn carrière bij de NMB in 1973 en wist zich van zijn eerst race nog het volgende te herinneren. J.M.: ,,In die eerste wedstrijd kwam ik er al achter hoe belangrijk remmen was. In de race, het was met een "straat-Hondaatje" met één schijf, heb ik nog een tijdje voor Tonny van Schijndel gezeten, maar ben later toch tweede geworden. Er moest duidelijk een dubbele schijf op voor de volgende keer, want met die ene kon ik mijn peuk wel aansteken". Met een beetje weemoed in zijn stem praatte hij verder over deze nostalgische tijd, waarin hij zaterdagmorgen naar een race ging (op dezelfde motor uiteraard) om te trainen. 's-Avonds weer terug reed van Limburg of Brabant naar Naaldwijk om zijn vrouw Petra in het ziekenhuis (i.v.m. zwangerschap) te bezoeken, en de volgende dag weer naar het zuiden koerste om de race te rijden. Samen met Kees v/d Kruijs reed hij in 1973 nog een zesuren-race en ze lagen samen op kop, totdat volgens Jack 'een drijfstangetje naar buiten kwam'. Een jaar later kwamen de eerste successen met een eerste plaats in de 750cc klasse, een tweede bij de 350 en een derde bij de 500cc, waarna hij besloot over te stappen naar de KNMV. De jaren 1975 en 1976 werden gekenmerkt door twee levensgrote valpartijen. In 1975 behaalde Jack in Heeswijk zijn internationale startbewijs en werd in zijn eerste race in Oirschot in de 350cc klasse direct tweede achter Wil Hartog. Toen kwam tijdens een vrije training op het circuit van Zolder die schuiver waarbij hij zijn enkel op vier plaatsen brak (hij heeft er af en toe nog last van). Het betekende gewoon, dat hij in 1976 opnieuw kon beginnen. De straat-Honda was natuurlijk allang vervangen door Yamaha productieracers. Het leek allemaal zo goed te gaan met een overwinning in de 500cc in Oirschot. In de kwartliterrace lag hij op kop, toen een massadraadje van de bobine losging, maar toen kwam die bewuste 350cc race, waar hij samen met Piet v/d Wal aan het knokken was om de eerste plaats. J.M.: ,,ik kom op een haakse bocht af en toen waren er ineens geen remmen meer". De enorme schuiver had als gevolg een dubbele open beenbreuk en daar ging het seizoen 1976. Bovendien waren beide nieren gescheurd en had hij een flinke shock opgelopen. Jack begon nog enige verhalen te vertellen wat hij in het ziekenhuis had meegemaakt, maar deze zijn nauwelijks voor herhaling vatbaar, wat hij zelf ook grif toegaf. J.M.: ,,ik besloot om me bij Dr. Deweduwen te laten opereren, want als het in Nederland moest gebeuren, zou het veel te lang duren. Al met al was toch mijn hele seizoen weer kapot". Toch is hij een doorzetter, want in september vorig jaar reed hij toch weer in de F750 in Assen en deed dat zeker niet slecht. Lange tijd bezette hij met een slick in de regen de vierde plaats, totdat hij weer (door de droogweerband) kwam ten vallen. Heeft hij door die escapades geen naam als crasher gekregen? J.M.: ,,Ja, toch wel. In één seizoen bij de NMB, viel ik "bijna iedere" zondag. Het kon me gewoon niet zo veel schelen. Op een bepaald moment dacht ik erover om te stoppen, toen mijn Hondaatje tegen een boom zat en ik er vlak langs was gevlogen. Kees en Harrie v/d Kruijs haalden me over om toch later in de 350cc race te starten". Met een grote grijns vervolgt hij, ,,toen won ik die wedstrijd voor hen!" Eind vorig jaar kwam de grote ommekeer. Dat gebeurde met de komst van Adri v/d Broeke. Adri, die zelf kon bogen op een niet kinderachtige wegracecarrière, zou voor Middelburg de motoren gaan prepareren. De invloed van hem, is voor een zeer groot gedeelte van invloed geweest op de prestaties van Jack dit jaar. J.M.: ,,toen Adri kwam ging het even anders. Hij is er zo vreselijk ziek van als ik val. We werken echt samen als kameraden en ieder zet zich voor 100% in. Ik heb er nu duidelijk spijt van als ik val, behalve als het niet mijn eigen schuld is natuurlijk". Met de medewerking van Adri zijn de nu veel meer beheerste verrichtingen van Jack enorm erop vooruit gegaan en de twee pechseizoenen zijn nu grotendeels goedgemaakt door de resultaten van dit jaar. V/d Broeke is gewoon een uiterst serieuze en secure sleutelaar, die bovendien nog eens tegen Jack kan zeggen, dat hij het soms wat rustiger aan moet doen en zo iemand heeft 'Den Briet", zoals sommigen hem in Naaldwijk plegen te noemen, gewoon nodig. Vlak voordat wij met Jack een gesprek aangingen, was hij nog druk bezig om met enkele leden van zijn fanclub h.e.e.a. te regelen. Die fanclub speelt ook zeker een rol van betekenis. Vroeger stak Jack al zijn geld in de motorsport en toen besloten een paar jongens samen wat geld bij elkaar te lappen om hem financieel te steunen. Sindsdien wordt hij daadwerkelijk bijgestaan door een groepje vrienden, dat ondertussen tot meer dan 120 is gegroeid en ook de aanschaf van de 350cc Yamaha heeft bekostigd. Ook de vader van Jack is nu een fervent supporter, hoewel hij daar vroeger anders over heeft gedacht. J.M.: ,,hij is er nu helemaal gek van. Hij regelt van alles en verkoopt T-shirts en stickers". Dit jaar heeft Jack met diverse machines van even zovele sponsors gereden. De 350cc machine was, zoals gezegd, van de fanclub. De 750cc Yamaha werd hem geleverd door Henk Rekers (Rekers Motoren), een man waar Jack al sinds zijn prille racejeugd veel aan te danken heeft gehad. De halveliter Suzuki werd hem ter beschikking gesteld door het HMC (Haagsch Motor Centrum) en verder ontving hij nog steun van Lookwell, Levior, Valvoline en Tsubaki. Momenteel staat Jack duidelijk in dubio. J.M.: ,,met mijn valpartijen heb ik twee jaar verspeeld. Vroeger ben ik te gemakkelijk geweest en ben pas op mijn twintigste begonnen. Ik zou graag volgend jaar Grand Prix gaan rijden, maar dan moet het wel goed gebeuren. Het betekend gewoon dat je full-prof moet worden en dan heb je veel geld nodig. Bovendien is het ook niet makkelijk om meteen overal een start te krijgen". In welke klassen rijdt hij het liefst? J.M.: ,,de 500cc en 750cc zijn voor mij het meest belangrijk, maar ik zou graag de 350cc erbij houden. Eigenlijk heb ik voor volgend jaar één hele grote sponsor nodig. Er is veel geld nodig en wil je het goed doen, dan moet nu al alles voorbereid worden". Jack heeft duidelijk een realistische kijk op de zaak en ondanks de vele grappen en grollen, die in de loop van het gesprek werden gelanceerd, kunnen we hem toch karakteriseren als een serieus man, die weet wat hij wil.

Jack thuis met Petra op de bank in de Duiventorenstraat in Naaldwijk, eind 1977.  Jack had net wat aan zijn ondergebit laten doen. Hij was keihard, maar met een tandarts moest je moest aankomen bij hem.... Copyright MOTOR Magazine

	Inlognaam: Jack
	paswoord: Assen

1978