Jack nam zelfs de kop over van de routinier, en hield dit een tiental ronden vol. Hij kon echter zijn zenuwen waarschijnlijk niet bedwingen, want tijdens een nek-aan-nek duel ging hij in de fout en eindigde in de strobalen. Niet onder de indruk, zette Jack weer de achtervolging in op de hem gepasseerde Van Schijndel en Hutten, maar wist alleen de laatste nog te verschalken. Met een derde en tweede plek kon Jack erg tevreden zijn, het leverde hem een derde plaats in de totaalstand op, achter Hutten en Van Schijndel. 

Jack met #11 met de hondenkop achter op zijn overall.

200 mijlen van Helmond

200 mijlen van Helmond

In de eerste manche nam Hutten al snel de koppositie in. Er moesten 55 ronden gereden worden en in de 13e ronde kwam dan toch Harrie van der Kruijs op een 350 cc Van Heugten-Yamaha op kop. Hutten viel terug naar de vierde plaats, want hij moest ook nog Jack Middelburg op de zeer imposante Rekers-Honda en Leo Spierings voor laten gaan. Favoriet Kees van der Kruijs moest reeds na zes ronden definitief de pits opzoeken. Hij had last van een gekneusde pols en besloot te stoppen. Tonnie van Schijndel stuurde intussen zijn Vos-Honda van de 13e naar de 3e plaats. Maar de Honda sloeg in een haakse bocht af en Van Schijndel viel opnieuw terug naar de negende positie. Hij zou zich echter weer opwerken naar een vierde plaats in deze manche. In de 30e ronde verdween ook Harrie van der Kruijs, tot dan een prachtige race rijdend, met een gebroken ketting uit de koppositie.
Jack Middelburg kwam daardoor op kop, maar ook hij moest de pits opzoeken en van helm verwisselen, omdat zijn scherm was afgerukt door de wind. De nog zeer jonge Leo Spierings en de in de buurt gebleven en geroutineerde Hans Hutten begonnen daarna de strijd om de manche-overwinning, die met slechts twee seconden verschil door Hutten gewonnen werd. De Muyen-Honda had die eerste 100 mijlen met een gemiddelde van 97 km per uur afgelegd en dan te weten, dat er zich zes haakse en twee S-bochten in het drie kilometer lange circuit bevonden! Tonnie van Schijndel begreep, dat hij in de 2e manche moest winnen, om ook maar een enkele kans op de eindoverwinning over te houden. Reeds in de vijfde ronde nam hij de koppositie over van Jack Middelburg, die na een kleine inzinking weer tot aan het achterwiel van Van Schijndel kwam. Tien ronden lang bleven beide Japauto Honda's aan elkaar geklit strijden, waarbij hoofdzakelijk Middelburg aan de leiding reed. Jack, die beslist een goed coureur gaat worden, ging in deze mentale strijd in de fout en in de strohalen en viel terug naar de 3e positie achter Hans Hutten. En op deze koude zondagmiddag verwarmde de Naaldwijkse coureur met een wervelende achtervolging het verkleumde publiek. Hans Hutten werd van de tweede plaats verdrongen en deze riskeerde dan ook niets om die plaats terug te winnen, wetende, dat hij in gewonnen positie reed. Maar Jack Middelburg ging verschrikkelijk hard door op zijn Rekers-Honda. Tonnie van Schijndel was intussen echter te ver van hem verwijderd, waardoor deze zijn overwinning in de tweede manche veilig stelde. Middelburg finishte op 36 seconden van de Ossenaar. Verrassend in de 200 mijlen was het rijden van Henk Willems en Peter Driessen, die respectievelijk als 4e en 5e eindigden. De eerste buitenlandse coureur was de Duitser Dworaceck (8e) gevolgd door zijn landgenoot Stusser. De deelnemende Zwitsers en Belgen lieten het helemaal afweten. De 'MAC De Helm' mag terug zien op een geslaagd motorfestijn, waarbij de bondsarts geen enkele keer in actie hoefde te komen.

UITSLAGEN
200 mijlen (1e manche): 1. Hutten, 2. Spierings, 3. Middelburg, 4. Van Schijndel, 5. Willems, 6. Van de Wal, 7. Beerens, 8. Driessen, 9. Sanders, 10. Schaardijk.
200 mijlen (2e manche): 1. Van Schijndel, 2. Middelburg, 3. Hutten, 4. Willems, 5. Driessen, 6. Stusser, 7. Sanders, 9. Dworaceck, 9. Prins, 10. Schaardijk.
200 mijlen einduitslag: 1. Hans Hutten, Apeldoorn, Muyen-Honda; 2. Tonnie van Schijndel, Oss, Vos-Honda; 3. Jack Middelburg, Naaldwijk, Egli-Honda; 4. Henk Willems, Venray, Egli-Kawasaki; 5. Peter Driessen, Tegelen, Honda; 6. H. Sanders, Roermand, Klein-Honda; 7. B. Schaardijk, De Lutte, Honda; 8. W. Dworaceck, Duitsland, Honda; 9. U. Stusser, Duitsland, Egli-Honda; 10. Piet Prins, Helmond, Groot-Honda; 11. Johan van der Wal, Vianen, Kawasaki; 12. Jan Beerens, Dongen, Kawasaki; 13. Gerard Beck, Megen, Honda; 14. Rini van Kasteren, St. Oedenrode, Kawasaki; 15. H. v.d. Pol, Helmond, Gerwen-Honda.

Start van de 200 mijlen van Helmond, een jaar later, in 1975, met Willy Lange (D) met #40 op pole.

 

12-05-1974 NMB races Voerendaal

12-05-1974 Voerendaal, de eerste drie in de 500cc klasse: v.l.n.r.: Jack (verscholen achter de miss), Kees v/d Kruijs & Harrie v/d Kruijs. Voerendaal

19-05-1974 NMB races Tegelen

Jack & Henk Sanders

Jack & Harrie

In Tegelen was Jack met zijn standaard Honda 500 gevallen in de training en zat in de EHBO tent bij te komen. Hij was danig onder de indruk van de val en besloot dat hij direct met racen ging stoppen. Kees en Harrie v/d Kruijs hebben toen flink op hem in moeten praten, waarop Jack besloot toch maar weer door te gaan. Tijdens zijn race in de 350cc bij het passeren van een achterblijver raakten Jack en Harrie v/d Kruijs elkaar, waar Harrie meer van schrok dan Jack, zodat Harrie aan den lijve ondervond dat Jack weer de oude was, o.a. dankzij zijn peptalk!!! (anekdote van Harrie v/d Kruijs). Jack reed een voortreffelijke race in de 350cc. De Gebr. V/d Kruijs lagen samen aan kop, maar Jack kwam uit het middenveld opzetten en de broertjes, incl. de ongenaakbare Kees, moesten Jack voor laten gaan. Kees werd tweede, Harrie derde en de uit het Duitse Bremen afkomstige Tiele vierde. Een prachtige overwinning voor de Westlander. 

De eerste drie van de 350cc in Tegelen, Harrie v/d Kruijs (3e), Kees vd Kruijs (2e) en Jack winnaar.

26-05-1974 NMB races Tolbert

In Tolbert draaiden de Gebr. V/d Kruijs de zaak om en werden één en twee voor Jack. Deze pakte nu echter een schitterende eerste plaats in de boven 500cc klasse, door de twee matadoren in die klasse, Tonnie van Schijndel en Hans Hutten voor te blijven. In de standaardklasse volgde ook nog een podiumplaats (2e) achter Rob Beute. De kiss-miss kon hij dus drie maal begroeten, zoals na 90% van zijn wedstrijden dit seizoen.

Podium Tolbert 350cc klasse: Jack (3e) met Kees (1e) en Harrie vd Kruijs (2e). Op de eerste  foto wordt Harrie gefeliciteerd door de vice voorzitter van de NMB "Maantje" Coumans.

NMB nationale titelstrijd:

Jack Middelburg revelatie van het seizoen

Jack Middelburg heeft tot nu toe zijn Naaldwijkse aanhang niet teleurgesteld. Insiders zagen reeds vorig jaar, toen de 21-jarige coureur voor de eerste maal halfweg het seizoen in de races startte, dat Middelburg een coureur is, die "het" heeft. En ook zijn supporters waren de goede uitslagen niet vergeten, want vanaf de eerste wegrace van dit seizoen waren ze er weer om hun favoriet te steunen, geldelijk en met aanmoedigingen. En Jack Middelburg stelde hen tot nu toe niet teleur, want hij stuurde in 2 klassen zo hard, dat hij nu, na 8 races, onvoorwaardelijk zijn kandidatuur stelt op de nationale titels.

"Super Jack"
In de raceklasse boven 550 cc, de zogenaamde Superbikeklasse, nam Hans Hutten reeds jaren een ereplaats in, die vorig jaar door Tonnie van Schijndel werd overgenomen. Even leek het, dat de Vos-Honda uit Oss niet te kloppen was, maar de concurrentie is nu over een breed vlak uitgespreid. Hans Hutten liet zijn jarenlange trouw aan Laverda schieten en stelde opnieuw zijn kandidatuur, nu op een snelle Muyen-Honda. Tonnie van Schijndel bleef met de Vos-Honda in de buurt en Jack Middelburg schoot op een door Rekers geprepareerde Honda als een komeet omhoog. De laatste 4 kampioenswedstrijden heeft hij dan ook op zijn naam gebracht, waarbij zijn directe begeleiders mochten constateren, dat Jack naast zijn goede stuurwerk nu ook tactisch sterker geworden is. Want liet hij zich voorheen menigmaal verschalken door de geroutineerde Hutten, die zeker nog een ereplaats verdient (de strijd duurt nog steeds voort), nu pakte hij vier zeges achtereen door beheerst te rijden. Hans Hutten behaalde een overwinning, maar werd vijfmaal tweede en bezet daarmee een goede tweede plaats. Tonnie van Schijndel staat als derde genoteerd, terwijl het ook een verrassing mag heten, dat Henk Willems met klein verschil de vierde plaats bezet. 

Tolbert 26-05-1974, Huldiging klasse 'boven 500 cc' de Superbike, Jack winnaar voor Tonnie van Schijndel en Hans Hutten.

Kees van der Kruijs
Kees van der Kruijs blijkt nog dezelfde ongeremde wil tot winnen te bezitten als vorig jaar, ofschoon hij nu, bij de komst van Jack Middelburg in de 350cc klasse, een "echte" tegenstander heeft gekregen. Kees won weliswaar 5 van de 8 races, maar de overige drie zeges gingen naar Middelburg, wiens Yamaha de laatste weken bijzonder hard liep. Harry van der Kruijs is in deze klasse de derde kandidaat, met wie rekening gehouden moet worden. Hij schijnt echter het stempel van "Eeuwige Tweede" meegekregen te hebben. Het verschil met de overige coureurs is dermate groot, dat nu reeds de derde plaats onbereikbaar is, of één van de drie koplopers zou geen wedstrijd meer moeten rijden. Ook in de 250cc klasse geven de gebroeders Van der Kruijs uit Oisterwijk de toon aan. Het verwachte gevecht tussen de gebroeders en Louis Weterings is in het voorseizoen uitgebleven. Weterings ging met zijn watergekoelde Yamaha tijdens de training tegen het asfalt en moest met een gebroken schouder vier wedstrijden missen. In de tweede helft van het seizoen kan de Molenschotse coureur, die nu een voor hem slechte zesde plaats bezet, nog veel goed maken.

Jack met de sponsor, die zijn vriend werd. Oud-coureur en motorfietshandelaar, Henk Rekers uit Heerlen.

03-06-1974 NMB races Ammerzoden

Ongelimiteerde 500cc klasse in Ammerzoden: Louis Weterings (#36), Rob Beute (#7), Ad van Mol (#6) en Jack (#11). De race zou uiteindelijk door Jack gewonnen worden.
	Huldiging 350cc Ammerzoden: v.l.n.r.: Rob Beute (3e), Louis Weterings (1e) en Jack  (2e).

08-06-1974 24 Hrs van Oss

Jack reed ook in 1974 de 24 uren van Oss. Dit deed hij samen met Mar Schouten. Op zaterdagmiddag werd er om 16.00 uur gestart en de finish was (uiteraard) zondag om dezelfde tijd. Jack en Mar deden mee op een Honda van Henk Rekers, maar helaas kregen ze last van een slippende koppeling en om 20.00 uur op zaterdagavond werd besloten deze te vervangen. Dit duurde echter enige uren, waarna ze de race nog wel zouden voortzetten. De race werd gewonnen door Johan v/d Wal met Rini van Kasteren, ze reden in totaal 906 ronden van 3200 meter. Het grootste deel van de race werd in de stortende regen verreden. In 1973 hadden de winnaars nog 919 ronden afgelegd (Als ik een race een keer mee had willen maken was het wel deze 24 uurs race geweest, lijkt me eindeloos gaaf). Het was uiteindelijk een TE gevaarlijk parcours en toen men er, na het beloofd te hebben, niets aan veranderde en toch weer door wilde laten gaan in 1976 heeft Harrie vd Kruijs daar een stokje voor gestoken als rijdervertegenwoordiger. Ook al ging dit hem aan het hart. Hij had de race samen met Tonnie van Schijndel gewonnen in 1972.

De 24hrs. race van Oss (1969-1975).

1974 Winnaar Rinus v Kasteren wordt toegejuicht door teammaat V/d Wal

1974 Mar Schouten

1974 Jack

De zesde editie van de 24-uren van Oss is een ware slijtageslag geworden voor mens en machine, want vooral zaterdag kort na de start plensde het regenwater met emmers tegelijk naar beneden, waardoor de 36 equipes met hun machines extra werden beproefd. Slechts enkele teams weerstonden de weergoden volledig, want toen zondagmiddag om 16.00 uur de zwart-wit geblokte vlag door kamprechter Jan Batelaan werd gehanteerd, werden slechts 17 van de 36 vertrokken machines afgevlagd. Boven alles uit stak de 1050cc Kawasaki van Johan van de Wal, die voor eigen rekening samen met Rini van Kasteren het avontuur van Oss was binnengereden, daarbij in de pits professioneel bijgestaan door een team van importeur Bruinsma. Zij waren het die bij het ingaan van de nacht een comfortabele voorsprong opbouwden en daarmee een stevige basis voor de uiteindelijke overwinning legden. "Het overvalt me wel een beetje", zei een overgelukkige Johan van de Wal, die in 1969 samen met Henk Rekers de eerste 24 uurrace van Oss won. "Maar we hebben alles heel gehouden en gewonnen". De regen, en misschien ook de grote vechtlust in de eerste uren, heeft een grote invloed gehad op het verloop van de wedstrijd. De training had uitgewezen dat zich onder de 36 teams zeker 20 favorieten bevonden, maar voor twaalf uur 's-nachts werd het rennersveld al flink uitgedund. De Kawasaki van Jack Middelburg en Mar Schouten bleek last te hebben van een slippende koppeling en naarstig sleutelen in de pits leverde niets op. Besloten werd om acht uur 's-avonds over te gaan tot een grote reparatie en pas 12 uur later verscheen het ongelukkige team weer op het circuit. De gebroeders Spiess uit Oostenrijk kenden ook al weinig geluk. Na negen ronden bleken zij voor hun Laverda een complete ontsteking nodig te hebben en pas rond middernacht konden zij hun race hervatten omdat de onderdelen eerst nog aangevoerd moesten worden. Intussen hadden zich vier teams op kop genesteld en zij reden met een gemiddelde van 121 km/uur door de stromende regen. Hutten/Dworaceck hadden op een 960cc Muijen-Honda de leiding, gevolgd door de gebroeders Van der Kruijs op een 1080 cc Van Heugten-Honda, Van de Wal/Van Kasteren op een 1050cc Kawasaki en Tonnie van Schijndel/Wim Krebs op een 1030cc Vos-Honda. In het derde uur vielen de gebroeders Van der Kruijs uit deze kopgroep weg, doordat hun hoofdstroomkabel was gebroken. Hans Hutten (zou in 1975 tijdens de 24 hrs van Oss om het leven komen na een val) bleek samen met de Duitser Dworaceck stoute plannen te hebben, want na drie uur racen hadden zij een ronde voorsprong op de combinatie Henk Willems/Wim Caps, die een 1100cc Motorhuis Limburg-Kawasaki bereden, en Van de Wal/Van Kasteren. Ook Krebs/Van Schijndel werden teruggeslagen, toen de Duitser Willy Krebs een schuiver maakte en de koppelingshandel van de Vos-Honda vervangen moest worden. De beste buitenlandse equipe was op dat moment Stüsser/Marta, die met hun 900cc Honda vier ronden achterstand hadden. In het vierde uur speelde zich het eerste drama af. Het achterwiel van de Muijen-Honda sloeg vast en Hans Hutten moest de zware machine twee kilometer terugduwen tot aan de pits. Dat betekende meteen ruim een half uur vertraging en 20 ronden achterstand. Later in de nacht zou er in één van de zuigers van de Honda nog een gat geslagen worden en moesten Hutten en Krebs definitief de pits opzoeken. De achterrem van Hutten was nog niet afgekoeld of het tweede drama speelde zich af. Harrie v.d. Kruijs ging in een haakse hoek onderuit en brak zijn rechterpink. Zijn hele onderarm ging echter in het gips en het team was meteen uitgesloten voor verdere deelname. "Het was een olievlek", zei een zeer teleurgestelde, maar toch nog vrolijke Harrie v.d. Kruijs. ,,Ik ging niet eens hard plat, want de motor mankeert niets. Ik ben alleen wat ongelukkig met m'n pink ergens achter blijven hangen". Na het uitvallen van deze favoriete teams werden de plaatsen definitief ingenomen en kon men enige afscheiding opmerken. Na 8 uur racen hadden Johan v.d. Wal en Rini van Kasteren met 301 ronden (van 3200 meter) de leiding, gevolgd door Prins/Van Wanrooy op een De Groot-Honda met 287 ronden, Beerens/Jongetjes op een Piek-Honda met 286 ronden en Van Heijst/Schoordijk met een Cameron-Honda op 280 ronden. Tonnie van Schijndel en Willy Krebs waren na de val van de Duitser aan een formidabele opmars begonnen. Vanuit een gedeelde 16e plaats schoven zij hun Vos-Honda uur na uur verder naar voren, en bezetten rond middernacht de zesde positie, kwamen om kwart voor twee naast Jongetjes en Beerens, die toen de derde plaats bezetten en bereikten daarna definitief de tweede plaats nadat Pieter Prins en Harry van Wanrooy door pech werden uitgeschakeld. Een gebroken krukas zette hun snelle De Groot-Honda definitief in de pits. De Kawasaki van Johan v.d. Wal en Rini van Kasteren bleef onbereikbaar voor Van Schijndel/Krebs, want in deze periode spaarde de motorhandelaar uit Vianen zijn Kawasaki niet en deed er alles aan om de Vos-Honda voor te blijven. Zo kon het zelfs gebeuren, dat de 1050cc Kawasaki een voorsprong bereikte van 34 ronden, waarmee de grote stuurmanskunst van haar berijders wel bewezen was. Zondagmorgen om vier uur bleken de kaarten definitief geschud. 

Deelnemers 1974 Oss

1974 Oss

1974 Oss: Rini van Kasteren (l) & Johan van de Wal

Van de Wal/Van Kasteren hadden met 455 ronden de leiding, Van Schijndel/ Krebs volgden met 426 ronden, terwijl Jongetjes/Beerens (424), Van Heijst/Schoordijk (419) en Willems/Camps (411) zich respectievelijk op de 3e, 4e en 5e plaats genesteld hadden. Het laatstgenoemde team werd nog even van de vijfde plaats verdrongen door het Duitse team Arnoldy/Königsfeld, maar deze moesten 's morgens om half negen de pits opzoeken met een kapotgeslagen zuiger. Alle equipes begonnen daarna behoudend te rijden en van echte strijd was nog maar weinig te merken. Alleen Gerrit Jongetjes en Jon Beerens openden met hun Piek-Honda de aanval op de tweede plaats van Tonnie van Schijndel en Willy Krebs, die door de Vos-Honda werd afgeslagen. "Het was natuurlijk mooi geweest die 2e plaats", aldus de heer Piek, "maar we moesten om het materiaal denken. Na de overwinning van vorig jaar vind ik een derde plaats nu een prachtige prestatie. Het valt niet mee om tweemaal achtereen in zo'n marathonrace een ereplaats te behalen. Ik ben best tevreden!" Intussen had de Belg Borguy een ongelukkige schuiver gemaakt en werd met een gebroken sleutelbeen naar het ziekenhuis gebracht. En dat was met de gebroken pink van Harrie v.d. Kruijs het enige letsel in deze 24 uren. Ik vind het circuit enorm veilig", zei na afloop een overgelukkige Johan van de Wal. "Het is enorm verbeterd na 1969 en het levert geen enkel gevaar meer op. Vierentwintig uur rijden is vermoeiend, daarom ook moet zo'n circuit voor ons enorm veilig zijn!" Niet alleen het circuit was goed beveiligd, maar na middernacht kregen de coureurs bovendien een regelmatige medische controle, maar geen der deelnemers hoefde uit de strijd genomen te worden door een te geringe lichamelijke conditie. De meeste teams hadden overigens een masseur onder hun verzorgers, die voor de juiste behandeling van verstijfde spieren zorgde. Lichaamsconditie was er dan ook volop, maar bij de machines was dat een andere zaak. Want de naar schatting 35.000 toeschouwers zagen zondag 16.00 uur dus slechts 17 machines rijdend de finish halen.

Door het beestenweer in de eerste uren kwam de totaalafstand met 2899,2 km niet boven die van de winnaars van vorig jaar, Gerrit Jongetjes en Kees v.d. Kruijs. Toen werden 919 ronden van 3200 meter afgelegd. Johan v.d. Wal en Rini van Kasteren lieten nu 906 ronden noteren. 

Kees v.d. Kruijs & Gerrit Jongetjes, hier als winnaars van de editie van 1973

Ondanks het slechte weer passeerden zaterdag toch nog een kleine 10.000 mensen de kassa's, terwijl er zondag naar schatting 25.000 toeschouwers het 3200 meter lange circuit met zijn 11 bochten omzoomden. Het circuit in Oss, dat de gehele nacht verlicht was, had ter beveiliging 6500 strobalen, hetgeen wil zeggen, dat op elke meter twee strobalen aanwezig waren.

23-06-1974 NMB races Heerlen

Heerlen, boven 500cc

 

In Heerlen waren toch nog vele duizenden motorsportliefhebbers op de races op het snelste en mooiste Limburgse circuit, 'De Beitel', afgekomen. Dit ondanks de grote concurrentie van het wereldkampioenschap voetbal in Duitsland, waar die zondag Nederland-Bulgarije op het programma stond en die uiteraard live werd uitgezonden. Bijna 300 rijders hadden zich ingeschreven voor de diverse races op het circuit 'De Beitel'. De strijd tussen Jack en de pasgetrouwde Hans Hutten in de 750cc klasse, was een van de hoogtepunten van de dag. Zeven ronden lang reed de geroutineerde Hutten aan de leiding, maar toen moest hij de Honda van Jack voor laten gaan. Toch was de Honda van de achtvoudig NMB-kampioen sneller, maar Jack "gooide" zijn machine met zoveel durf door de bochten, en remde zo laat, dat Hans Hutten verstandig genoeg capituleerde, zoals hij na afloop vertelde. Tonnie van Schijndel werd na een slechte start derde. 

Heerlen, start van de standaardklasse tot 500cc, met Louis Weterings (#36), Gerard Peck (#41), Jack (#11) en uiteindelijke winnaar Rob Beute (#7).

Podium van de standaardklasse tot 500cc, Louis Weterings (2e), Rob Beute (1e) en Ad van Mol.

Jack aan de binnenkant bij de Duitser Udo Stüsser.

De gehele race lang hield de strijd in de standaardklasse tot 500cc het publiek in de greep. Rob Beute, Philip v/d Stokker en Ad van Mol leverden een flinke strijd om de koppositie, die door Beute met veel durf werd verdedigd. Intussen speelde zich achter dit trio een adembenemend tafereel af. Louis Weterings, die op zijn Suzuki een zeer slechte start had en als laatste wegging, was bezig aan een inhaalrace. Van de 27 coureurs kwam hij in de eerste ronde als 23e door. Na de tweede ronde (van 3300 meter) bezette hij reeds de 16e plaats en bleef gewonnen had gegeven voor de koppositie, en daarna opende Weterings met zijn Wasp-Suzuki de aanval op Beute. Hij kwam aan de finish net een paar meter te kort! Jack werd netjes vijfde achter Gerard Beck. Jack werd in de 350cc klasse ook nog derde achter de gebroeders V/d Kruijs, die in de kwartliterklasse dezelfde plaatsen behaalden, nl. Kees eerste en Harrie tweede.

30-06-1974 NMB races Wijnandsrade

In Wijnandsrade pakte Jack in de stortende regen de "double", door de beide klassen waar hij in aan de start verscheen te winnen. Een regenrijder was "geboren". De rest van het seizoen reeg hij het aantal overwinningen en podiumplaatsen aaneen. 

Jack in Wijnandsrade op jacht naar de Duitser Willy Lange, die heel veel races bij de NMB reed.

14-07-1974 NMB races Born

Jack in Born achter Hans Hutten en voor Kees van der Kruijs.

28-07-1974 NMB races Brunssum

Brunssum 28-07-1974: Leo Spierings (#6), Marco Bonke, Harrie vd Kruijs en Jack voor de start van de boven 550cc klasse, die Jack op zijn naam zou brengen, evenals de 350cc klasse, die dag en afsluitend een tweede plaats in de klasse tot 500cc.

(16 cylinders op een rij bij de start in Brunssum. rechts vooraan Jack Middelburg met een tot 1000cc opgeboorde Egli Honda, daarnaast Harrie vd Kruijs met een opgeboorde Honda met Weber carburatie en Yoshimura spullen, daarnaast Marco Bonke met Honda en links vooraan Leo Spierings een techneut uit Oss met een opgeboorde Honda ook met (goed afgestelde Webers). (HvdK)

Brunssum in de standaardklasse tot 500cc, Jack hier voor Louis Weterings, van wie ik deze prachtige foto heb gehad. Bovenstaande foto van de start van de boven 550cc heb ik van Harrie van der Kruijs gehad.     Jack met 'motormuis' Philip v/d Stokker in Brunssum '74.

Beelden race op Youtube

03-08-1974 NMB races Amsterdam

Amsterdam 1974, huldiging 350cc, Kees vd Kruijs, Jack, Manfred Wittenborn (D) en een rondemiss met 2 "Tirolerzusjes". De fanclub van Jack had diverse bakjes met Westlandse druiven ter beschikking gesteld aan elke winnaar van de diverse klassen. De druiven werden uitgereikt door de, op dat moment 12 jarige tweelingzussen van Jack, in Oostenrijkse klederdracht. De fans die voor deze gelegenheid mee waren gereisd in een gehuurde bus, zagen Jack 2x tweede worden, in de 350cc (waarvan bovenstaande foto, met winnaar Kees met de Westlandse druiven) en 500cc klasse en 1x de door zijn fanclub gegeven druiven ophalen,  in de zwaarste klasse, de 750cc of boven 500cc klasse.

Huldiging 250cc, Harrie, Kees vd Kruijs en een clandestiene Duitser die meereed bij de NMB en weer de rondemiss met de "Tirolerzusjes".

Huldiging standaardklasse 500cc, Louis Weterings, Jack en een Duitser, die vaak meereed bij de N.M.B., gaat er met de druiven vandoor.

Jack's moeder Dien en zijn twaalfjarige tweelingzusjes Denise & Anita.

Jack's motoren in 1974.
	1974 Amsterdam

11-08-1974 NMB races St. Michielsgestel

Start 500cc St. Michielsgestel met Louis Weterings (#36), Rob Beute (#7) en Jack (#11), de snelste trainers.	Martin Slinger, Louis en Jack op weg naar de huldiging. Jack in karakteristieke houding. Hand langs zijn gezicht en shaggie in de andere hand.
		Louis met Westernhoed die hij verkocht aan supporters, Jack en Martin Slinger.	Nog een huldiging in St. Michielsgestel, Jack met Willy Lange (D) en Tonnie van Schijndel.

St. Michielsgestel, vooraan wederom Jack en Louis Weterings.

 

	St. Michielsgestel, Tonnie van Schijndel (#28), Willy Lange (#31), Hans Hutten (#2) en Jack die er in de achtergond aankomt.

 

St. Michielsgestel,  Jack op jacht naar Willy Lange (l) en foto rechts in omgekeerde volgorde..

De titelstrijd in de 350cc klasse, in 1974, ging dus tussen de ervaren Kees v/d Kruijs en Jack. Van der Kruijs wist 9 races te winnen en Jack werd 5x als winnaar afgevlagd. Jack werd eervol tweede in het kampioenschap op 20 pnt. achterstand. In de zwaarste klasse (boven 550cc), werd Jack kampioen en won maar liefst 8 van de 14 wedstrijden. Het kampioenschap ging tussen de Naaldwijker en Hans Hutten (1971 kampioen) en Tonnie van Schijndel (1973 kampioen). Het kampioenschap in 1972 was gewonnen door de, in 1973, naar de KNMV overgestapte Boet van Dulmen. Hans Hutten, de veelvoudig NMB-kampioen, zou in 1975 om het leven komen tijdens de 24hrs race van Oss. 

	Jack 1974.

Eerste race in het "buitenland", 1 september 1974, St. Joris ten Distel (B).

St. Joris ten Distel, Jack achter Willy Lange (D).

 

Podium St. Joris ten Distel met Jack, Willy Lange (D) en Hans Hutten.

Hans Hutten ontvangt de bloemen voor zijn derde plaats. Jack gaat half schuil achter de krans van Willy Lange.

Schitterende foto van Podium in St. Joris ten Distel van de andere kant: met Hans Hutten, Willy Lange en Jack in de boven 500cc klasse.

Klik voor nog grotere foto.

De Fanclub

Jack had ook een fantastische fanclub, die zeer veel voor hem deed. Er werden vooral in Het Westland heel veel stickers, T-shirts e.d. van hem verkocht. Ook werd menige braderie met een stand vereerd. Diverse speedshows werden er gehouden en wekelijks in de herfst- en wintermaanden een bingo-avond georganiseerd, eerst in Café Torenburg in Naaldwijk en later in Café 'De Pet' in 's-Gravenzande (Heenweg). Het spel stond onder leiding van Willem Middelburg. Hans Valstar (jarenlang voorzitter, tevens Jack's manager gedurende de eerste jaren), Cees Verhagen (secretaris), Theo Samwel (penningmeester), Piet Samwel, zijn vader Willem en zijn moeder Dien waren o.a. de mensen van het eerste uur, die hier veel tijd in staken. Ook werd er jaarlijks een gezellige feestavond georganiseerd voor de, op een gegeven moment, ruim 200 leden. Ook een filmavond kan ik me nog wel herinneren.

Ik ben op zoek gegaan en vond in een zak nog h.e.e.a. aan T-shirts! Er waren er nog veel meer, maar die heb ik helaas niet meer.

De eerste keer dat de fanclub op een braderie stond en wel in Naaldwijk naar een idee van Willem Middelburg (Jack's vader dus). Vader Willem en moeder Dien zijn hier op de foto samen aanwezig, met links de 500cc Honda, die door de fanclub ter beschikking was gesteld en rechts de 750cc Kawasaki van Henk Rekers. De tent was opgesteld naast toenmalig café Torenburg. Hans Valstar had 'stad en land' afgebeld om aan de benodigde stickers en T-shirts te komen, binnen een zeer korte tijd. Vanaf dat moment liep menige Westlander en supporters van buiten het Westland, met een T-shirt of andere blijk van supporting van/voor Jack. Er werd een omzet gedraaid van 2500 gulden, in die tijd toch geen misselijk bedrag.

Hieronder een overzicht van de verschillende fanclubbladen die door de jaren verschenen zijn. Van de eerste was de voorkant nog een beetje met een potlood gemaakt. De tweede kwam al bij een drukkerij vandaan en er werden er 400 gedrukt, voor de leden (toen nog enkele tientallen) en voor verspreiding via openbare gelegenheden. Ook enkele adverteerders hadden zich al aangemeld voor de 2e editie in september 1974, zoals Poelier vd Ende; Maasdijk, CV Aad vd Gaag; Naaldwijk, uiteraard een paar kassenbeglazers, Wagemakers, C.A. Boers en V/d Oever, Café Torenburg; Naaldwijk, Van Loon sport; Naaldwijk, Hans Valstar garagebedrijf (uiteraard), Café De Beurs; Naaldwijk, Taxi Franse; Naaldwijk, Café Centraal; 's-Gravenzande, Voskamp & Vrijland kassenbouw uit's-Gravenzande en er volgden er nog veel meer. De meeste van deze bedrijven zijn inmiddels 31 jaar na dato ter ziele, maar sommigen bestaan nog steeds.

Jack samen met vriend en secretaris fanclub, Cees Verhagen, op een braderiestand.

Wegrace-NMB seizoen

De Nederlandse Motorsport Bond kan terugzien op een goed wegraceseizoen. Het is jammer, dat het seizoen afsloot met het afgelasten van enkele wegraces door vergunningsmoeilijkheden, maar dat deed niet af aan de kwaliteiten, die elk jaar weer beter worden. De revelatie van 1974 was wel Jack Middelburg, die zijn tweede raceseizoen beloond zag met een kampioenschap in de 750cc klasse, een tweede plaats in de 350cc klasse en een derde plaats bij de standaardmachines tot 500cc. Verrassend was ook de revanche van Bert Smit, die na twee jaar opnieuw de titel in de 125cc klasse veroverde. Theo van Geffen veroverde voor de 5e maal het kampioenschap in de 50cc klasse en is intussen overgestapt naar de KNMV voor het grote internationale werk. Niet opmerkelijk was, dat Kees van der Kruijs de titels in de 250 en 350cc klasse veroverde, want dat deed hij volgens de verwachtingen, even als de 500cc titel, die door Hans Hutten werd opgeëist. Klein/Langenkamp grepen het kampioenschap bij de zijspannen en verdrongen De Veth/Roza en de gebroeders Koot hiermee naar het tweede en derde plan.

Jamathi
De internationale 50cc klasse leek in het voorseizoen enorm spannend te worden. De Kreidler van Jan Welvaarts was sneller dan die van viervoudig kampioen Theo van Geffen. Van de eerste 6 wedstrijden won Jan Welvaarts er vier en Van Geffen slechts één. De laatste had zich intussen een Jamathi aangeschaft, kreeg hiermee in de eerste wedstrijd te Ammerzoden een vastloper, maar verklaarde: "Met deze machine kom ik er wel. We zijn nu uitgevallen, maar de Jamathi is enorm snel". Theo van Geffen kreeg gelijk, want hij won daarna alle wedstrijden en dat waren er nog acht, die meetelden voor de nationale titel. Peter Vrijdag werd in zijn eerste seizoen als A-klasser goede 3e en we kunnen volgend jaar nog veel van hem verwachten, vooral nu Van Geffen uit deze klasse is verdwenen.

Revanche
Bert Smit is in de 125cc klasse een coureur, die steeds in de NMB-top heeft gezeten. In 1967 eindigde hij op de derde plaats achter Jo van de Burg en Juut Kotte; in '68 moest hij alleen Jan van der Zanden voor zich laten, maar in de drie daarop volgende jaren reed hij onbedreigd naar de titel. In '72 en '73 moest hij zijn titel weer afgeven, maar dit seizoen heeft hij keihard revanche genomen. Van de 15 wedstrijden won hij er acht. De laatste 4 races was hij op de Yamaha niet te volgen en slechts tweemaal, in Belfelt en Oss, bereikte hij de finish niet. De onttroonde titelhouder Mar Schouten eindigde op de 2e plaats, maar kon slechts eenmaal winnen, terwijl Kees van der Ven, kampioen 1972, een zeer goed voorseizoen reed, maar de laatste zes races onoverkomelijke moeilijkheden had met zijn koppelingsmechanisme, dat steeds kapot draaide.

Kruijsheren
De gebroeders Kees en Harrie van der Kruijs, bijgenaamd "De Kruijs-heren", domineerden in de 250cc klasse. Beide Oisterwijkse coureurs kwamen uit de stal van Ton van Heugten, terwijl Harrie van der Kruijs bovendien sterk ondersteund wordt door zijn supportersclub. Runner-up in deze klasse is Louis Weterings, die op een compleet eigen machine en ongesponsord het grote gat tussen de "Kruijsheren" en het overige rennersveld wist te overbruggen. "Louis Weterings heeft dit jaar wat met pech te kampen gehad", zegt Bart Hessels, manager van de Molenschotse coureur, 'hij kwam in het begin wat ongelukkig ten val, brak zijn schouder en moest daardoor 4 kampioensraces missen. In Born heeft hij aangetoond. dat hij ook voor de gebroeders Van der Kruijs kan rijden. 

350cc-ers
Ook minder gemakkelijk, maar daardoor meer eervoller, was voor Kees van der Kruijs de verovering van de titel in de 350cc klasse. Hij had nu echter een zware tegenstander aan Jack Middelburg, waarmee hij op de Nederlandse circuits vele duels heeft uitgevochten. Negenmaal werd Van der Kruijs als eerste afgevlagd, terwijl Jack Middelburg vijf maal de bloemen kreeg. Harrie van der Kruijs deed ook nog mee in de wedloop om de hoogste eer, maar stapte halfweg het seizoen over op een 1000cc Honda van Ton van Heugten en startte in de 750cc klasse.

500cc-ers
In de 500cc klasse is de nestor van de NMB, Hans Hutten, op het nippertje kampioen geworden. Hij eindigde met gelijk aantal punten op de eerste plaats met Henk Sanders, die echter maar drie overwinningen behaalde. Hutten reed in de eerste zeven races zes maal naar de overwinning en pakte daarmee de nationale titel. Geluk bij pech voor de man uit Borculo, want na die zeven races begaf zijn König het. Hij schafte zich een ander motorblok aan, maar was daarmee niet uit de ellende. In de daarop volgende races moest hij vijfmaal de strijd staken, werd eenmaal zesde en eenmaal derde. "Jammer dat die laatste races niet zijn doorgegaan", aldus Hans Hutten, "want toen begon de machine juist weer goed te lopen". Een gelukkige omstandigheid voor Hans Hutten was echter de komst van Harrie van der Kruijs in de 500cc klasse. Van der Kruijs won 3 van de 4 laatste races en hield daarmee Henk Sanders van de titel af.

Superbikes
De strijd in de raceklasse boven 550cc spitste zich toe tussen drie coureurs: Hans Hutten (kampioen 1971), Tonnie van Schijndel (kampioen 1973) en Jack Middelburg (Boet van Dulmen werd in 1972 in deze klasse kampioen). Tonnie van Schijndel begon met twee overwinningen, maar kon in het verdere verloop slechts eenmaal de overwinningskus gaan afhalen. Hans Hutten pakte maar eenmaal de zege en daar tussendoor finishten Henk Willems en Harrie van der Kruijs beiden eenmaal als eerste. Jack Middelburg stuurde zijn Honda met grote durf naar acht overwinningen en toonde in de laatste vier wedstrijden zonder meer aan de grootste te zijn, terwijl Hutten en Van Schijndel om de tweede plaats streden.

©opyright 2005 www.jumpingjack.nl  Gerard van der Pot.